الصّادق ( فَأَلْقَی اللَّهُ عَلَیْهِمُ النُّعَاسَ کَمَا قَالَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَضَرَبْنا عَلَی آذانِهِمْ فِی الْکَهْفِ سِنِینَ عَدَداً فَنَامُوا حَتَّی أَهْلَکَ اللَّهُ ذَلِکَ الْمَلِکَ وَ أَهْلَ مَمْلَکَتِهِ وَ ذَهَبَ ذَلِکَ الزَّمَانُ وَ جَاءَ زَمَانٌ آخَرُ وَ قَوْمٌ آخَرُونَ ثُمَّ انْتَبَهُوا فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ کَمْ نِمْنَا هَاهُنَا فَنَظَرُوا إِلَی الشَّمْسِ قَدِ ارْتَفَعَتْ فَقَالُوا نِمْنَا یَوْماً أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ ثُمَّ قَالُوا لِوَاحِدٍ مِنْهُمْ خُذْ هَذَا الْوَرِقَ وَ ادْخُلِ الْمَدِینَهًَْ مُتَنَکِّراً لَا یَعْرِفُوکَ فَاشْتَرِ لَنَا طَعَاماً فَإِنَّهُمْ إِنْ عَلِمُوا بِنَا وَ عَرَفُونَا قَتَلُونَا أَوْ رَدُّونَا فِی دِینِهِمْ فَجَاءَ ذَلِکَ الرَّجُلُ فَرَأَی الْمَدِینَهًَْ بِخِلَافِ الَّذِی عَهِدَهَا وَ رَأَی قَوْماً بِخِلَافِ أُولَئِکَ لَمْ یَعْرِفْهُمْ وَ لَمْ یَعْرِفُوا لُغَتَهُ وَ لَمْ یَعْرِفْ لُغَتَهُمْ فَقَالُوا لَهُ مَنْ أَنْتَ وَ مِنْ أَیْنَ جِئْتَ فَأَخْبَرَهُمْ فَخَرَجَ مَلِکُ تِلْکَ الْمَدِینَهًِْ مَعَ أَصْحَابِهِ وَ الرَّجُلُ مَعَهُمْ حَتَّی وَقَفُوا عَلَی بَابِ الْکَهْفِ وَ أَقْبَلُوا یَتَطَلَّعُونَ فِیه.
امام صادق (علیه السلام)- همان‌طور که خدای متعال در این آیه می‌فرماید: فَضَرَبْنَا عَلَی آذَانِهِمْ فِی الْکَهْفِ سِنِینَ عَدَدًا پس آنان به خواب فرو رفتند تا اینکه خداوند، آن پادشاه و مردم سرزمینش را به هلاکت رساند و آن دوره و زمانه، سپری شد و روزگار دیگر و مردم دیگری آمدند. سپس بیدار شدند و از یکدیگر پرسیدند: «چه مدّت است که اینجا خوابیده‌ایم»؟ به خورشید که بالا آمده بود نگریستند و گفتند: «یک روز یا پاره‌ای از روز است که خوابیده‌ایم». سپس به یک نفر از خودشان گفتند: «این پول را بگیر و به‌طور ناشناس به شهر برو تا تو را نشناسند و غذایی را برای ما تهیّه کن، چرا که اگر آن‌ها متوجّه ما شوند و ما را بشناسند، یا ما را می‌کشند و یا ما را به کیش خود باز می‌گردانند». آن مرد به شهر آمد و دید این شهر، آن شهری نیست که می‌شناخته و مردمی را دید که با آن مردم، متفاوت بودند و آن‌ها را نمی‌شناخت؛ نه او زبان آنان را می‌فهمید و نه آنان زبان او را متوجّه می‌شدند. به او گفتند: «تو کیستی؟ و از کجا آمده‌ای»؟ پس قضیّه را برای آنان تعریف کرد. فرمانروای آن شهر با یارانش به قصد غار از شهر خارج شدند درحالی‌که آن مرد نیز همراه آنان بود تا اینکه به غار رسیدند و به داخل غار سرک کشیدند تا از آن خبر کسب کنند».
Imam Sadiq (peace be upon him): As Allah the Exalted says in this verse: فَضَرَبْنَا عَلَی آذَانِهِمْ فِی الْکَهْفِ سِنِینَ عَدَدًا [So We sealed up their ears in the cave for a number of years]. Then they fell into sleep until Allah destroyed that king and the people of his land, and that era and time passed away, and another age and other people came. Then they woke up and asked one another: "How long have we slept here?" They looked at the sun which had risen, and said: "We have slept a day or part of a day." Then they said to one of themselves: "Take this money and go to the city incognito so that they do not recognize you, and prepare some food for us, because if they become aware of us and recognize us, they will either kill us or return us to their creed." That man came to the city and saw that this city was not the city he had known, and he saw people who were different from those people, and he did not know them; neither did he understand their language, nor did they understand his language. They said to him: "Who are you? And where have you come from?" So he related the matter to them. The ruler of that city set out from the city with his companions heading for the cave, while that man was also with them, until they reached the cave and peered inside the cave to gather news of it.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે રીતે અલ્લાહ તઆલા આ આયતમાં ફરમાવે છે: فَضَرَبْنَا عَلَی آذَانِهِمْ فِی الْکَهْفِ سِنِینَ عَدَدًا [તો અમે ગુફામાં અનેક વર્ષો સુધી તેમના કાનો પર પરદો નાખી દીધો]. પછી તેઓ ઊંઘી ગયા ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે તે બાદશાહ અને તેની ધરતીના લોકોને હલાક કરી નાખ્યા અને તે દોર અને સમય પસાર થઈ ગયો અને બીજો સમય અને બીજા લોકો આવ્યા. પછી તેઓ જાગ્યા અને એકબીજાને પૂછ્યું: "અહીં આપણે કેટલો સમય ઊંઘ્યા છીએ?" સૂરજ કે જે ઉપર આવી ગયો હતો તેને જોયો અને કહ્યું: "એક દિવસ કે દિવસનો કોઈ ભાગ આપણે ઊંઘ્યા છીએ." પછી પોતાનામાંથી એક વ્યક્તિને કહ્યું: "આ પૈસા લે અને અજાણ્યા બનીને શહેરમાં જા જેથી તને કોઈ ઓળખે નહીં અને અમારા માટે ખાવાનું તૈયાર કર, કારણ કે જો તેઓ અમારા વિશે જાણશે અને અમને ઓળખશે, તો કાં તો અમને કત્લ કરી નાખશે અથવા અમને પોતાના મઝહબ તરફ પાછા ફેરવી દેશે." તે વ્યક્તિ શહેરમાં આવ્યો અને જોયું કે આ શહેર તે શહેર નથી જેને તે ઓળખતો હતો અને એવા લોકોને જોયા જે તે લોકોથી અલગ હતા અને તેમને ઓળખતો ન હતો; ન તો તે તેમની ભાષા સમજતો હતો અને ન તો તેઓ તેની ભાષા સમજતા હતા. તેને કહ્યું: "તું કોણ છે? અને ક્યાંથી આવ્યો છે?" પછી કિસ્સો તેમને કહી સંભળાવ્યો. તે શહેરનો શાસક પોતાના સાથીઓ સાથે ગુફાના ઇરાદે શહેરમાંથી બહાર નીકળ્યા, જ્યારે તે વ્યક્તિ પણ તેમની સાથે હતો ત્યાં સુધી કે તેઓ ગુફા પર પહોંચ્યા અને ગુફાની અંદર ડોકિયું કર્યું જેથી તેની ખબર મેળવે.