سورة الكهف
Verse 19 of 110
اين‌گونه آن‌ها را [از خواب] برانگيختيم تا از يكديگر سؤال كنند؛ يكى از آن‌ها گفت: «چه مدّت در خواب بوده‌ايد»؟ گفتند: «يك روز، يا بخشى از يك روز». [و چون نتوانستند مدّت خوابشان را دقيقاً بدانند] گفتند: «پروردگارتان از مدّت خوابتان آگاه‌تر است. اكنون يك‌نفر از خودتان را با اين سكّه‌اى كه داريد به شهر بفرستيد، پس بنگرد كدام‌يك از آن‌ها غذاى پاكيزه‌ترى دارند، و مقدارى از آن را براى روزى شما بياورد. امّا بايد مراقب باشيد، و هيچ‌كس را از وضع شما باخبر نسازد.
And thus did We rouse them that they might question each other. A speaker among them said: How long have you tarried? They said: We have tarried for a day or a part of a day. (Others) said: Your Lord knows best how long you have tarried. Now send one of you with this silver (coin) of yours to the city, then let him see which of them has purest food, so let him bring you provision from it, and let him behave with gentleness, and by no means make your case known to any one:
અને એવી જ રીતે અમોએ તેમને ઉઠાડ્યા કે જેથી આપસમાં એક બીજાને સવાલ કરે; તેઓ માંના એક કહેનારાએ કહ્યું કે તમે કેટલુ રોકાણા હશો? તેમણે કહ્યું આપણે એક દિવસ અથવા કાંઇક ઓછો (સમય) રોકાણા હશું; તેમણે કહ્યું જેટલો સમય તમે રોકાણા હશો તેનાથી તમારો પરવરદિગાર સારી રીતે વાકેફ છે; માટે (હવે) તમે તમારામાંથી એકને તમારા આ સિક્કા આપી શહેરમાં મોકલો કે તે (ત્યાં) જઇને જૂએ કે ક્યો ખોરાક વધારે પાકીઝા છે? પછી તે તેમાંથી આપણા માટે ખોરાક લાવે અને સાવચેતી રાખે જેથી કોઇને પણ તમારી જાણ ન થવા પામે!
No commentary recorded for this verse.