سورة الكهف

Verse 26 of 110

18:26

قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا يُشْرِكُ في حُكْمِهِ أَحَداً

بگو: «خداوند از مدّت درنگ آن‌ها آگاه‌تر است؛ غيب آسمان‌ها و زمين تنها از آن اوست. خداوند چه بينا و شنواست! آن‌ها هيچ ولىّ و سرپرستى جز او ندارند. و او هيچ‌كس را در حكومت خود شركت نمى‌دهد».

Say: Allah knows best how long they remained; to Him are (known) the unseen things of the heavens and the earth; how clear His sight and how clear His hearing! There is none to be a guardian for them besides Him, and He does not make any one His associate in His Judgement.

(અય રસૂલ!) તું કહે : અલ્લાહ જ બેહતર જાણે છે કે તેઓ કેટલો સમય રહ્યા? આકાશો તથા ઝમીનની ગૈબી વાતો તે જ જાણે છે; તે કેવો જોનાર અને કેવો સાંભળનાર છે! તેના સિવાય તેઓનો બીજો કોઇ સરપરસ્ત નથી, અને તે (અલ્લાહ) પોતાના હુકમમાં કોઇ બીજાને શરીક કરતો નથી.

امیرالمؤمنین ( أَمَّا مَا جَاءَ فِی الْقُرْآنِ عَلَی لَفْظِ الْخَبَرِ وَ مَعْنَاهُ الْحِکَایَهًُْ فَمِنْ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً وَ قَدْ کَانُوا ظَنُّوا أَنَّهُمْ لَبِثُوا یَوْماً أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْآیَهًَْ فَخَرَجَتْ أَلْفَاظُ هَذِهِ الْحِکَایَهًِْ عَلَی لَفْظٍ لَیْسَ مَعْنَاهُ مَعْنَی الْخَبَرِ وَ إِنَّمَا هُوَ حِکَایَهًٌْ لِمَا قَالُوهُ وَ الدَّلِیلُ عَلَی ذَلِکَ أَنَّهُ حِکَایَهًُْ قَوْلِهِ سَیَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ وَ قَوْلِهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ عِنْدَ ذِکْرِ عِدَّتِهِمْ ما یَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِیلٌ مِثْلُ حِکَایَتِهِ عَنْهُمْ فِی ذِکْرِ الْمُدَّهًِْ وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا فَهَذَا مَعْطُوفٌ عَلَی قَوْلِهِ سَیَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ فَهَذِهِ الْآیَهًُْ مِنَ الْمُنْقَطِعِ الْمَعْطُوفِ وَ هِیَ عَلَی لَفْظِ الْخَبَرِ وَ مَعْنَاهُ حِکَایَهًٌْ.

امام علی (علیه السلام)- امّا آنچه در قرآن با لفظ خبر آمده و معنایش حکایت است، از جمله آن، این سخن خدای عزّوجلّ است: وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً، و گمان کرده بودند که یک روز یا بخشی از یک روز درنگ کردند. سپس خدای تعالی فرمود: قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا یُشْرِکُ فی حُکْمِهِ أَحَداً ( کهف/۲۶ ) الفاظ این حکایت با لفظی ظاهر شده است که معنایش معنای خبر نیست؛ بلکه حکایت چیزی است که آن‌ها گفتند، و دلیل بر آنکه حکایت است این سخن خداوند است: گروهی خواهند گفت: «آن‌ها سه نفر بودند، که چهارمین آن‌ها سگشان بود»! ... ( کهف/۲۲ ) و سخن خدای عزّوجلّ: ما یَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِیلٌ، هنگام بیان تعدادشان، همانند حکایتش از آن‌ها در بیان مدّت است [که فرمود]: وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا، و این [آیه] عطف شده است بر سخن خداوند: سَیَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ؛ پس این آیه از آیاتی است که جداگانه و مستقل آمده ولی عطف به ما قبل خودش هست و با لفظ خبر آمده ولی معنایش حکایت است.

Imam Ali (peace be upon him): As for what has come in the Qur'an in the wording of a statement but whose meaning is a report [of what others said], among such cases is this saying of Allah the Mighty and Majestic: وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً [And they remained in their cave for three hundred years, and add nine], while they had thought that they had lingered a day or part of a day. Then Allah the Exalted said: قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا یُشْرِکُ فی حُکْمِهِ أَحَداً [Say: Allah knows best how long they remained; to Him belongs the unseen of the heavens and the earth; how clear His sight and how clear His hearing! There is no guardian for them besides Him, and He does not associate anyone in His judgement] (al-Kahf/26). The wording of this report has appeared in a form whose meaning is not that of a [direct] statement; rather it is a report of what they said. The proof that it is a report is this saying of Allah: 'A group will say: They were three, the fourth of them being their dog'... (al-Kahf/22), and the saying of Allah the Mighty and Majestic when mentioning their number: ما یَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِیلٌ [None knows them except a few], is like His report of them regarding the duration [where He said]: وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا, and this [verse] is joined by conjunction to the saying of Allah: سَیَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ [They will say: They were three, the fourth of them being their dog]; so this verse is among those verses that came separately and independently, yet is joined to what preceded it, and has come in the wording of a statement while its meaning is a report [of what others said].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જે કુરઆનમાં ખબરના શબ્દોમાં આવ્યું છે પરંતુ તેનો અર્થ હિકાયત [બીજાની વાતનું બયાન] છે, તેમાંનું એક અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું આ કથન છે: وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً [અને તેઓ તેમની ગુફામાં ત્રણસો વર્ષ રહ્યા, અને નવ વધુ], જ્યારે તેઓએ ધાર્યું હતું કે તેઓ એક દિવસ કે દિવસનો ભાગ રોકાયા. પછી અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا یُشْرِکُ فی حُکْمِهِ أَحَداً [કહો: અલ્લાહ સૌથી વધુ જાણે છે કે તેઓ કેટલા સમય રહ્યા; આકાશો અને ધરતીનું ગૈબ તેને જ છે; તેની દૃષ્ટિ કેટલી સ્પષ્ટ અને તેની સાંભળવાની શક્તિ કેટલી સ્પષ્ટ છે! તેના સિવાય તેમનો કોઈ વલી નથી, અને તે પોતાના હુકમમાં કોઈને ભાગીદાર બનાવતો નથી] (કહફ/૨૬). આ હિકાયતના શબ્દો એવા સ્વરૂપમાં આવ્યા છે જેનો અર્થ ખબરનો અર્થ નથી; બલ્કે તે તેઓએ જે કહ્યું તેની હિકાયત છે, અને આ હિકાયત હોવાની દલીલ અલ્લાહનું આ કથન છે: 'એક જૂથ કહેશે: તેઓ ત્રણ હતા, જેમાંનો ચોથો તેમનો કૂતરો હતો'... (કહફ/૨૨), અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન: ما یَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِیلٌ [થોડા સિવાય કોઈ તેમને જાણતું નથી], તેમની સંખ્યાના બયાન વખતે, તેમનાથી મુદ્દતના બયાનમાં તેની હિકાયત જેવું જ છે [જ્યાં ફરમાવ્યું]: وَ لَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً قُلِ اللهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا, અને આ [આયત] અલ્લાહના કથન پر અતફ (જોડાણ) થયેલ છે: سَیَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ; તો આ આયત તે આયતોમાંથી છે જે અલગ અને સ્વતંત્ર રીતે આવી છે પરંતુ પોતાની પહેલાની આયત સાથે અતફ (જોડાયેલી) છે અને ખબરના શબ્દોમાં આવી છે પરંતુ તેનો અર્થ હિકાયત છે.

الصّادق ( وَ قَدْ رَجَعَ إِلَی الدُّنْیَا مِمَّا مَاتَ خَلْقٌ کَثِیرٌ مِنْهُمْ أَصْحَابُ الْکَهْفِ أَمَاتَهُمُ اللَّهُ ثَلَاثَمِائَهًِْ عَامٍ وَ تِسْعَهًًْ ثُمَّ بَعَثَهُمْ فِی زَمَانِ قَوْمٍ أَنْکَرُوا الْبَعْثَ لِیَقْطَعَ حُجَّتَهُمْ وَ لِیُرِیَهُمْ قُدْرَتَهُ وَ لِیَعْلَمُوا أَنَّ الْبَعْثَ حَق.

امام صادق (علیه السلام)- جماعت زیادی از مردم پس از مرگ به دنیا بازگشته‌اند، مانند «اصحاب کهف»، همان‌ها که خداوند سیصدونه سال ایشان را میراند، سپس آنان را در زمان جماعتی برانگیخت که منکر بعث و نشور بودند، تا حجّت را بر ایشان تمام کرده و قدرت خود را بدیشان بنمایاند، و اینکه بدانند بعث و نشور حقّ است.

Imam Sadiq (peace be upon him): A large number of people have returned to this world after death, such as the 'Companions of the Cave', those whom Allah caused to die for three hundred and nine years, then raised them up in the time of a group who denied the resurrection, in order to complete the proof against them and to show them His power, and so that they would know that resurrection is true.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઘણા લોકો મૃત્યુ પછી દુનિયામાં પાછા ફર્યા છે, જેમ કે 'અસ્હાબે કહફ', તે જ લોકો કે જેમને અલ્લાહે ત્રણસો નવ વર્ષ સુધી મૃત્યુ આપ્યું, પછી તેમને એવા સમૂહના સમયમાં ઉઠાડ્યા જેઓ બઅસ અને નશૂર (પુનરુત્થાન)નો ઇનકાર કરતા હતા, જેથી તેમના પર હુજ્જત પૂરી કરે અને પોતાની કુદરત તેમને બતાવે, અને જેથી તેઓ જાણે કે બઅસ અને નશૂર હક છે.

امیرالمؤمنین ( فِی مَجْمَعِ الْبَیَانِ: وَ رُوِیَ أَنَّ یَهُودِیّاً سَأَلَ عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (عَنْ مُدَّهًِْ لَبْثِهِمْ؟ فَأَخْبَرَ (بِمَا فِی الْقُرْآنِ. فَقَالَ: إِنَّا نَجِدُ فِی کِتَابِنَا ثَلَاثَمِائَهًٍْ. فَقَالَ (: ذَلِکَ بِسِنِی الشَّمْسِ وَ هَذَا بِسِنِی الْقَمَرِ.

امام علی (علیه السلام)- فرد یهودی از علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) درباره‌ی مدّت ماندن اصحاب کهف [در غار] پرسید؛ پس امام (علیه السلام) به آنچه در قرآن آمده است خبر داد. یهودی گفت: «ما در کتاب خودمان سیصد سال می‌یابیم». امام (علیه السلام) فرمود: «آن به سال شمسی و این به سال قمری است».

Imam Ali (peace be upon him): A Jewish man asked Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) about the duration of the Companions of the Cave's stay [in the cave]; so the Imam (peace be upon him) informed him of what has come in the Qur'an. The Jew said: 'We find in our book three hundred years'. The Imam (peace be upon him) said: 'That is by solar years and this is by lunar years'.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક યહૂદીએ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને અસ્હાબે કહફના [ગુફામાં] રહેવાની મુદ્દત વિશે પૂછ્યું; તો ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ કુરઆનમાં જે આવ્યું છે તેની ખબર આપી. યહૂદીએ કહ્યું: 'અમે અમારી કિતાબમાં ત્રણસો વર્ષ મળે છે'. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'તે સૌર વર્ષ પ્રમાણે છે અને આ ચંદ્ર વર્ષ પ્રમાણે છે'.

الباقر ( عَنْ جَابِرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (یَقُولُ وَ اللَّهِ لَیَمْلِکَنَّ رَجُلٌ مِنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهِ ثَلَاثَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ یَزْدَادُ تِسْعاً قَالَ قُلْتُ فَمَتَی ذَلِکَ قَالَ بَعْدَ مَوْتِ الْقَائِمِ قَالَ قُلْتُ وَ کَمْ یَقُومُ الْقَائِمُ فِی عَالَمِهِ حَتَّی یَمُوتَ قَالَ تِسْعَ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ مِنْ یَوْمِ قِیَامِهِ إِلَی مَوْتِهِ قَالَ قُلْتُ فَیَکُونُ بَعْدَ مَوْتِهِ هَرْجٌ قَالَ نَعَمْ خَمْسِینَ سَنَهًْ قَالَ ثُمَّ یَخْرُجُ الْمَنْصُورُ إِلَی الدُّنْیَا فَیَطْلُبُ دَمَهُ وَ دَمَ أَصْحَابِهِ فَیَقْتُلُ وَ یَسْبِی حَتَّی یُقَالَ لَوْ کَانَ هَذَا مِنْ ذُرِّیَّهًِْ الْأَنْبِیَاءِ مَا قَتَلَ النَّاسَ کُلَّ هَذَا الْقَتْلِ فَیَجْتَمِعُ النَّاسُ عَلَیْهِ أَبْیَضُهُمْ وَ أَسْوَدُهُمْ فَیَکْثُرُونَ عَلَیْهِ حَتَّی یُلْجِئُونَهُ إِلَی حَرَمِ اللَّهِ فَإِذَا اشْتَدَّ الْبَلَاءُ عَلَیْهِ مَاتَ الْمُنْتَصِرُ وَ خَرَجَ السَّفَّاحُ إِلَی الدُّنْیَا غَضَباً لِلْمُنْتَصِرِ فَیَقْتُلُ کُلَّ عَدُوٍّ لَنَا جَائِرٍ وَ یَمْلِکُ الْأَرْضَ کُلَّهَا وَ یُصْلِحُ اللَّهُ لَهُ أَمْرَهُ وَ یَعِیشُ ثَلَاثَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ یَزْدَادُ تِسْعاً ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (یَا جَابِرُ وَ هَلْ تَدْرِی مَنِ الْمُنْتَصِرُ وَ السَّفَّاحُ یَا جَابِرُ الْمُنْتَصِرُ الْحُسَیْنُ وَ السَّفَّاحُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ.

امام باقر (علیه السلام)- جابر گوید: از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که فرمود: «به خدا سوگند، یکی از ما اهل بیت، سیصدونه سال بر زمین فرمانروایی می‌کند». عرض کردم: «در چه زمانی»؟ فرمود: «پس از مرگ امام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)». عرض کردم: «امام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از زمان قیام خویش چند سال زنده می‌ماند»؟ فرمود: «نوزده سال، از روز قیام تا روز مرگش». عرض کردم: «آیا پس از مرگ قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آشوب می‌شود»؟ فرمود: «آری! پنجاه سال آشوب می‌شود آنگاه مُنتَصِر ظهور می‌کند و برای او و یارانش خونخواهی می‌کند. سپس دست به کشتار و اسارت می‌زند تا جایی که گویند، اگر او از سلاله پیامبران بود این چنین مردم را نمی‌کشت. آنگاه همه‌ی مردم، اعم از سیاه و سفید علیه او بسیج می‌شوند تا اینکه او مجبور می‌شود به حرم خدا پناه جوید. پس وقتی سختی به او شدّت می‌گیرد، منتصر می‌میرد و سفّاح به طرفداری از او ظهور می‌کند و تمام دشمنان ما را به قتل می‌رساند و فرمانروای تمام زمین می‌شود و خدای عزّوجلّ کار او را به صلاح می‌آورد و سیصدونه سال عمر می‌کند». آنگاه امام صادق (علیه السلام) فرمود: «ای جابر! آیا می‌دانی منتصر و سفّاح چه کسانی هستند؟ ای جابر منتصر همان حسین و سفّاح همان امیرالمؤمنین (علیها السلام) هستند».

Imam Baqir (peace be upon him): Jabir said: I heard Imam Baqir (peace be upon him) say: "By Allah, one of us Ahl al-Bayt will rule over the earth for three hundred and nine years." I said: "When will that be?" He said: "After the death of Imam al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief)." I said: "For how many years will Imam al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief) remain alive from the time of his uprising?" He said: "Nineteen years, from the day of his uprising to the day of his death." I said: "After the death of al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief), will there be turmoil?" He said: "Yes! There will be turmoil for fifty years. Then al-Muntasir will appear and will seek vengeance for his blood and the blood of his companions. Then he will set about killing and taking captives, to the point that it will be said, if he were of the lineage of the prophets he would not have killed people like this. Then all the people, black and white alike, will mobilise against him, until he is compelled to seek refuge in the sanctuary of Allah. When the hardship becomes severe upon him, al-Muntasir will die, and al-Saffah will appear in support of him and will put to death all our enemies, and will become the ruler of the whole earth, and Allah the Mighty and Majestic will set his affair right, and he will live three hundred and nine years." Then Imam Baqir (peace be upon him) said: "O Jabir! Do you know who al-Muntasir and al-Saffah are? O Jabir, al-Muntasir is al-Husayn, and al-Saffah is Amir al-Mu'minin (peace be upon them all)."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેમણે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, અમે અહલેબૈતમાંથી એક વ્યક્તિ ત્રણસો નવ વર્ષ સુધી પૃથ્વી પર હકૂમત કરશે." મેં અરજ કરી: "કયા સમયે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "ઇમામ કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના મૃત્યુ પછી." મેં અરજ કરી: "ઇમામ કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) પોતાના કિયામથી કેટલા વર્ષો સુધી જીવિત રહેશે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "ઓગણીસ વર્ષ, કિયામના દિવસથી તેમના મૃત્યુના દિવસ સુધી." મેં અરજ કરી: "શું કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના મૃત્યુ પછી અરાજકતા થશે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હા! પચાસ વર્ષ સુધી અરાજકતા રહેશે. પછી મુન્તસિર ઝુહૂર કરશે અને પોતાના તથા પોતાના સાથીઓના ખૂનનો બદલો લેશે. પછી તે એ હદ સુધી કત્લ અને કૈદ કરશે કે લોકો કહેશે, જો તે પયગંબરોની નસ્લમાંથી હોત તો લોકોને આ રીતે કત્લ ન કરત. પછી બધા લોકો, કાળા અને ગોરા, તેની વિરુદ્ધ ઊભા થશે, ત્યાં સુધી કે તે અલ્લાહના હરમમાં પનાહ લેવા મજબૂર થશે. જ્યારે તેના પર મુસીબત તીવ્ર થશે, ત્યારે મુન્તસિર મૃત્યુ પામશે અને સફ્ફાહ તેની હિમાયતમાં ઝુહૂર કરશે અને અમારા બધા દુશ્મનોને કત્લ કરશે અને આખી પૃથ્વીનો હાકિમ બનશે અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તેના કામને સુધારી દેશે અને તે ત્રણસો નવ વર્ષ જીવશે." પછી ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ જાબિર! શું તું જાણે છે કે મુન્તસિર અને સફ્ફાહ કોણ છે? ઓ જાબિર, મુન્તસિર એ જ હુસૈન છે અને સફ્ફાહ એ જ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહેમુસ્સલામ) છે."