سورة الكهف

Verse 72 of 110

18:72

قالَ أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطيعَ مَعِيَ صَبْراً

گفت: «آيا نگفتم تو هرگز نمى‌توانى با من شكيبايى كنى»؟!

He said: Did I not say that you will not be able to have patience with me?

તેણે ફરમાવ્યું, શું મેં કહ્યું ન હતું કે તું મારી સાથે સબ્ર કરી શકીશ નહિ?!

الباقر ( فِی رِوَایَهًِْ أَبِی الْجَارُودِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (وَ قَوْلُهُ لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً هُوَ الْمُنْکَرُ وَ کَانَ مُوسَی (یُنْکِرُ الظُّلْمَ فَأَعْظَمَ مَا رَأَی.

امام باقر (علیه السلام)- سخن خداوند لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً، آن، کار ناپسند است و موسی (علیه السلام) ظلم را نمی‌پسندید؛ به‌همین‌خاطر چیزی را که دید بزرگ شمرد.

Imam Baqir (peace be upon him): The saying of Allah لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً [Indeed, you have done a grievous thing], that is the disapproved act, and Musa (peace be upon him) did not approve of injustice; for this reason he considered great what he saw.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહનું કથન لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً [ખરેખર તમે એક ઘૃણાસ્પદ કામ કર્યું છે], તે નાપસંદ કામ છે, અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ઝુલ્મને પસંદ કરતા ન હતા; આ જ કારણે તેમણે જે જોયું તેને મોટું ગણ્યું.

علی‌بن‌ابراهیم ( فَمَرُّوا ثَلَاثَتُهُمْ حَتَّی انْتَهَوْا إِلَی سَاحِلِ الْبَحْرِ وَ قَدْ شُحِنَتْ سَفِینَهًٌْ وَ هِیَ تُرِیدُ أَنْ تَعْبُرَ فَقَالَ أَرْبَابُ السَّفِینَهًِْ نَحْمِلُ هَؤُلَاءِ الثَّلَاثَهًَْ نَفَرٍ فَإِنَّهُمْ قَوْمٌ صَالِحُونَ فَحَمَلُوهُمْ فَلَمَّا جَنَحَتِ السَّفِینَهًُْ فِی الْبَحْرِ قَامَ الخِضْر إِلَی جَوَانِبِ السَّفِینَهًِْ فَکَسَرَهَا وَ حَشَاهَا بِالْخِرَقِ وَ الطِّینِ فَغَضِبَ مُوسَی (غَضَباً شَدِیداً وَ قَالَ لِلْخَضِرِ أَ خَرَقْتَها لِتُغْرِقَ أَهْلَها لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً فَقَالَ لَهُ الخِضْر (أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً قالَ مُوسَی لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْرا فَخَرَجُوا مِن السَّفِینَهًِْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- پس سه نفری به راه افتادند تا به ساحل دریا رسیدند و کشتی پر از مسافری را درحال عبور دیدند، مسافران کشتی با دیدن این سه نفر گفتند: «این سه نفر افراد صالحی به نظر می‌رسند، آن‌ها را سوار کنید»، وقتی کشتی به همراه آن‌ها به حرکت در آمد، خضر (علیه السلام) برخاست و به کناره‌ی کشتی رفت و آن را شکست و بعد با گل و کاه آن را ترمیم کرد، موسی (علیه السلام) شدیداً عصبانی شد و به خضر (علیه السلام) گفت: «أَ خَرَقْتَها لِتُغْرِقَ أَهْلَها لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً». خضر (علیه السلام) فرمود: «أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً». موسی (علیه السلام) گفت: «لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْرا» و سپس هرسه از کشتی خارج شدند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): So the three of them set out until they reached the shore of the sea and saw a ship full of passengers about to cross. On seeing these three, the passengers of the ship said: "These three appear to be righteous people; let them board." When the ship set off with them, Khidr (peace be upon him) stood up and went to the side of the ship, broke it, and then patched it up with mud and straw. Musa (peace be upon him) became severely angry and said to Khidr (peace be upon him): "أَ خَرَقْتَها لِتُغْرِقَ أَهْلَها لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً [Have you made a hole in it to drown its people? Indeed, you have done a grievous thing]." Khidr (peace be upon him) said: "أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً [Did I not say that you will not be able to have patience with me?]." Musa (peace be upon him) said: "لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْرا [Blame me not for what I forgot, and do not constrain me to a difficult thing in my affair]," and then the three of them disembarked from the ship.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પછી ત્રણેય રવાના થયા ત્યાં સુધી કે દરિયાના કિનારે પહોંચ્યા અને એક મુસાફરોથી ભરેલી હોડી પસાર થતી જોઈ. હોડીના મુસાફરોએ આ ત્રણને જોઈને કહ્યું: "આ ત્રણ સાલિહ લોકો દેખાય છે, તેમને સવાર કરી લો." જ્યારે હોડી તેમની સાથે ચાલવા લાગી, ત્યારે ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ) ઊભા થયા અને હોડીની ધાર પર ગયા અને તેને તોડી નાખી અને પછી માટી અને ઘાસથી તેને સમારી, મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સખત ગુસ્સે થયા અને ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "أَ خَرَقْتَها لِتُغْرِقَ أَهْلَها لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً إِمْراً [શું તમે તેને એટલા માટે તોડ્યું કે તેના રહેવાસીઓને ડૂબાડી દો? ખરેખર તમે એક ઘૃણાસ્પદ કામ કર્યું છે]." ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً [શું મેં કહ્યું ન હતું કે તમે મારી સાથે સબર કરી શકશો નહીં?]." મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْرا [જે હું ભૂલી ગયો તેના પર મને પકડશો નહીં, અને મારા કામમાં મારા પર મુશ્કેલી ન નાખો]," અને પછી ત્રણેય હોડીમાંથી ઉતરી ગયા.

الصّادق ( فَانْطَلَقَا حَتَّی انْتَهَیَا إِلَی مِعْبَرٍ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَیْهِمْ أَهْلُ الْمِعْبَرِ فَقَالُوا وَ اللَّهِ لَا نَأْخُذُ مِنْ هَؤُلَاءِ أَجْراً الْیَوْمَ نَحْمِلُهُمْ فَلَمَّا ذَهَبَتِ السَّفِینَهًُْ وَسَطَ الْمَاءِ خَرَقَهَا قَالَ لَهُ مُوسَی کَمَا أُخْبِرْتُمْ ثُمَّ قَال أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً قالَ لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْراً.

امام صادق (علیه السلام)- موسی و خضر (علیها السلام) روانه شدند تا به دریا رسیدند و سوار کشتی شدند، خضر (علیه السلام) شروع به سوراخ‌نمودن کشتی کرد، موسی (علیه السلام) فرمود: «ای خضر (علیه السلام) چه می‌کنی، چرا کشتی را سوراخ می‌کنی مگر نمی‌دانی اهلش غرق می‌شوند و این عمل بسیار بد عملی است». خضر (علیه السلام) گفت: «مگر قول و عهد خود را فراموش نمودی: و أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً* قالَ لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْراً».

Imam Sadiq (peace be upon him): Musa and Khidr (peace be upon them) set out until they reached the sea and boarded a ship. Khidr (peace be upon him) began making a hole in the ship. Musa (peace be upon him) said: "O Khidr (peace be upon him), what are you doing? Why are you making a hole in the ship? Do you not know that its people will drown, and this is a very evil act?" Khidr (peace be upon him) said: "Have you forgotten your promise and covenant? أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً * قالَ لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْراً [Did I not say that you will not be able to have patience with me? He said: Blame me not for what I forgot, and do not constrain me to a difficult thing in my affair]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મૂસા અને ખિઝ્ર (અલયહિમસ્સલામ) રવાના થયા ત્યાં સુધી કે દરિયા પર પહોંચ્યા અને હોડીમાં સવાર થયા, ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)એ હોડીમાં કાણું પાડવાનું શરૂ કર્યું, મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "હે ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ) શું કરી રહ્યા છો, હોડીમાં કાણું કેમ પાડી રહ્યા છો, શું તમે નથી જાણતા કે તેના મુસાફરો ડૂબી જશે અને આ ખૂબ જ ખરાબ કામ છે." ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "શું તમે તમારો કોલ અને વચન ભૂલી ગયા: أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِیعَ مَعِیَ صَبْراً * قالَ لا تُؤاخِذْنِی بِما نَسِیتُ وَ لا تُرْهِقْنِی مِنْ أَمْرِی عُسْراً [શું મેં કહ્યું ન હતું કે તમે મારી સાથે સબર કરી શકશો નહીં? તેમણે કહ્યું: જે હું ભૂલી ગયો તેના પર મને પકડશો નહીં, અને મારા કામમાં મારા પર મુશ્કેલી ન નાખો]."