سورة الكهف

Verse 82 of 110

18:82

وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ يَتيمَيْنِ فِي الْمَدينَةِ وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما وَ كانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ يَسْتَخْرِجا كَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْري ذلِكَ تَأْويلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً

و امّا آن ديوار، از آنِ دو نوجوان يتيم در آن شهر بود؛ و زير آن، گنجى متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحى بود؛ و پروردگار تو مى‌خواست آن‌ها به حدّ بلوغ برسند و گنجشان را بيرون آوردند؛ اين رحمتى از پروردگارت بود؛ و من آن [كارها] را خودسرانه انجام ندادم؛ اين بود راز آنچه نتوانستى در برابر آن شكيبايى كنى.

And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and there was beneath it a treasure belonging to them, and their father was a righteous man; so your Lord desired that they should attain their maturity and take out their treasure, a mercy from your Lord, and I did not do it of my own accord. This is the significance of that with which you could not have patience.

અને તે દિવાલ શહેરના બે યતીમ બાળકોની હતી, અને તેની નીચે તે બંને યતીમનો એક ખજાનો હતો, અને તેમના વાલિદ એક નેક માણસ હતા, જેથી તારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બંને પરિપકવ થઇને ખજાનો કાઢી લે, આ તારા પરવરદિગારની રહેમત થકી હતું. મારી મરજીથી ન હતું. જેના પર તું સબ્ર કરી ન શકયો તેની ખરી હકીકત આ હતી.

#1 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الصّادق ( عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ مَا کَانَ ذَهَباً وَ لَا فِضَّهًًْ وَ إِنَّمَا کَانَ أَرْبَعَ کَلِمَاتٍ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا مَنْ أَیْقَنَ بِالْمَوْتِ لَمْ یَضْحَکْ سِنُّهُ وَ مَنْ أَیْقَنَ بِالْحِسَابِ لَمْ یَفْرَحْ قَلْبُهُ وَ مَنْ أَیْقَنَ بِالْقَدَرِ لَمْ یَخْشَ إِلَّا اللَّهَ.

امام صادق (علیه السلام)- صفوان جمّال گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد کلام خداوند متعال: وَ امّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی المَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما سؤال کردم. امام (علیه السلام) فرمود: «آن گنج طلا و نقره نبود بلکه در آن لوحی بود که چهار کلمه روی او نوشته بودند: منم خدا که جز من خدایی نیست، هرکس به مرگ یقین داشته باشد، نمی‌خندد، هرکس به حساب روز قیامت معتقد باشد خوشحال نمی‌گردد، و هرکس به مقدّرات اعتقاد پیدا کند از کسی جز خداوند نمی‌ترسد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Safwan al-Jammal said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the words of Allah the Exalted: وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them]. The Imam (peace be upon him) said: "That treasure was not gold and silver; rather, in it was a tablet on which four statements were written: I am Allah, there is no god but Me; whoever is certain of death does not laugh; whoever believes in the reckoning of the Day of Judgement does not become joyful; and whoever believes in the divine decree fears no one but Allah."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સફવાન જમ્માલ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અલ્લાહ તઆલાના કલામ: وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [અને તે દીવાલ, તે શહેરના બે અનાથ છોકરાઓની હતી; અને તેની નીચે તેમના માટે એક ખજાનો હતો] વિશે પૂછ્યું. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તે ખજાનો સોના અને ચાંદીનો ન હતો બલ્કે તેમાં એક તખ્તી હતી જેના પર ચાર કલિમા લખેલા હતા: હું અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ખુદા નથી, જે વ્યક્તિને મૌત પર યકીન હોય તે હસતો નથી, જે વ્યક્તિ કયામતના દિવસના હિસાબ પર ઈમાન રાખે તે ખુશ થતો નથી, અને જે વ્યક્તિ તકદીર પર ઈમાન લાવે તે અલ્લાહ સિવાય કોઈથી ડરતો નથી."

#2 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الباقر ( عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أبِی‌جَعْفَرٍ (فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما قَالَ وَ اللَّهِ مَا کَانَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لَا فِضَّهًٍْ وَ مَا کَانَ إِلَّا لَوْحاً فِیهِ کَلِمَاتٌ أَرْبَعُ إِنِّی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا وَ مُحَمَّدٌ رَسُولِی عَجِبْتُ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْمَوْتِ کَیْفَ یَفْرَحُ قَلْبُهُ وَ عَجِبْتُ لِمَنْ‌أَیْقَنَ بِالْحِسَابِ کَیْفَ تَضْحَکُ سِنُّهُ وَعَجِبْتُ‌لِمَنْ‌أَیْقَنَ بِالْقَدَرِ کَیْفَ یَسْتَبْطِئُ اللَّهَ فِی رِزْقِهِ وَ عَجِبْتُ لِمَنْ یَرَی النَّشْأَهًَْ الْأُولَی‌کَیْفَ یُنْکِرُالنَّشْأَهًَْ الْآخِرَهًَْ.

امام باقر (علیه السلام)- علاء از امام باقر (علیه السلام) نقل می‌کند که در مورد وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما، فرمود: «به خدا سوگند، آن گنج طلا و نقره نبود و فقط یک لوح بود که روی آن چهار جمله نوشته شده بود که: من خدایی هستم که هیچ خدایی جز من وجود ندارد و محمّد (صلی الله علیه و آله) فرستاده‌ی من است. تعجب می کنم کسی که به مرگ یقین دارد چگونه قلبش خوشحال می شود؟! و تعجّب می کنم کسی که به حساب روز قیامت یقین دارد چگونه دندانش می خندد؟! و تعجب می کنم کسی که به قضا و قدر ایمان دارد چگونه در رزق خود نسبت بی اعتنایی و کندی به خدا می دهد؟! و تعجّب می‌کنم از کسی که خلق‌کردن اولیه انسان را دیده است چگونه زنده شدن در آخرت را انکار می‌کند؟!

Imam Baqir (peace be upon him): Al-Ala narrates from Imam Baqir (peace be upon him) that concerning وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [And beneath it was a treasure belonging to them], he said: "By Allah, that treasure was not gold and silver, and it was only a tablet on which four statements were written: I am the Allah other than whom there is no god, and Muhammad (peace be upon him and his family) is My Messenger. I marvel at one who is certain of death — how does his heart rejoice?! And I marvel at one who is certain of the reckoning of the Day of Judgement — how do his teeth laugh?! And I marvel at one who believes in the divine decree — how does he attribute delay to Allah in his sustenance?! And I marvel at one who has seen the first creation of the human being — how does he deny being raised up again in the hereafter?!"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલા ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે કે وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [અને તેની નીચે તેમના માટે એક ખજાનો હતો] વિશે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તે ખજાનો સોના અને ચાંદીનો ન હતો અને ફક્ત એક તખ્તી હતી જેના પર ચાર જુમલા લખેલા હતા કે: હું એ અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ખુદા નથી અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મારા રસૂલ છે. મને આશ્ચર્ય થાય છે તે વ્યક્તિ પર જેને મૌત પર યકીન છે તેનું દિલ કેવી રીતે ખુશ થાય છે?! અને મને આશ્ચર્ય થાય છે તે વ્યક્તિ પર જેને કયામતના દિવસના હિસાબ પર યકીન છે તેના દાંત કેવી રીતે હસે છે?! અને મને આશ્ચર્ય થાય છે તે વ્યક્તિ પર જે કઝા અને કદર પર ઈમાન રાખે છે તે પોતાના રિઝ્કમાં અલ્લાહને કેવી રીતે વિલંબ કરનાર ગણે છે?! અને મને આશ્ચર્ય થાય છે તે વ્યક્તિ પર જેણે ઇન્સાનની પ્રથમ ખિલ્કત જોઈ છે તે આખિરતમાં જીવંત થવાનો કેવી રીતે ઇન્કાર કરે છે?!"

#3 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الرّضا ( عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَسْبَاطٍ قَالَ: سَمِعْتُ أباالحسن‌الرضا (یَقُولُ کَانَ فِی الْکَنْزِ الَّذِی قَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما کَانَ فِیهِ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ عَجِبْتُ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْمَوْتِ کَیْفَ یَفْرَحُ وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْقَدَرِ کَیْفَ یَحْزَنُ وَ عَجِبْتُ لِمَنْ رَأَی الدُّنْیَا وَ تَقَلُّبَهَا بِأَهْلِهَا کَیْفَ یَرْکَنُ إِلَیْهَا وَ یَنْبَغِی لِمَنْ عَقَلَ عَنِ اللَّهِ أَنْ لَا یَتَّهِمَ اللَّهَ فِی قَضَائِهِ وَ لَا یَسْتَبْطِئَهُ فِی رِزْقِه.

امام رضا (علیه السلام)- علی‌بن‌اسباط گوید: شنیدم امام رضا (علیه السلام) فرمود: در آن گنجی که خداوند درباره‌ی آن فرمود: وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما؛ [این جملات بود:] بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ. در عجبم از کسی که به مرگ ایمان دارد، چگونه شادی می‌کند و در عجبم از کسی که به قضاوقدر یقین دارد، چگونه غمگین می‌گردد و در عجبم از کسی که دنیا و بازی آن با اهل خود را می بیند، چگونه باز هم به آن دل می‌بندد و کسی که درباره‌ی خداوند اندیشه کند، سزاوار است که خداوند را در مورد آنچه که برایش مقدّر شده، مقصر نداند و فکر نکند که خداوند در روزی‌رساندن به او کندی به خرج می دهد.

Imam Rida (peace be upon him): Ali ibn Asbat says: I heard Imam Rida (peace be upon him) say: In that treasure about which Allah said: وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [and there was beneath it a treasure belonging to them], [these sentences were written:] بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful]. I am amazed at one who has faith in death, how he rejoices; and I am amazed at one who has certainty in divine decree, how he becomes sorrowful; and I am amazed at one who sees the world and its playing with its people, how he still gives his heart to it; and one who reflects about Allah, it is fitting that he should not hold Allah blameworthy regarding what has been decreed for him, and not think that Allah is slow in providing his sustenance.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન અસ્બાત કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: તે ખજાનામાં કે જેના વિશે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [અને તેની નીચે તે બંને માટે એક ખજાનો હતો]; [આ વાક્યો હતાં:] بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]. મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય છે જે મૃત્યુ પર ઈમાન ધરાવે છે, તે કેવી રીતે ખુશ થાય છે; અને મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય છે જે કઝા વ કદર પર યકીન ધરાવે છે, તે કેવી રીતે દુ:ખી થાય છે; અને મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય છે જે દુનિયા અને તેની પોતાના લોકો સાથેની રમતને જુએ છે, તે કેવી રીતે હજુ પણ તેની સાથે દિલ લગાવે છે; અને જે વ્યક્તિ અલ્લાહ વિશે વિચારે છે, તેને શોભે છે કે તે અલ્લાહને તેના માટે નક્કી કરેલી બાબતોમાં દોષી ન ગણે અને એવું ન વિચારે કે અલ્લાહ તેને રોજી પહોંચાડવામાં કંજૂસાઈ કરે છે.

#4 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الرّضا ( عَنِ الرِّضَا (عَنْ آبَائِهِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ (أَنَّهُ قَالَ: وُجِدَ لَوْحٌ تَحْتَ حَائِطِ مَدِینَهًٍْ مِنَ الْمَدَائِنِ فِیهِ مَکْتُوبٌ أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا وَ مُحَمَّدٌ نَبِیِّی عَجِبْتُ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْمَوْتِ کَیْفَ یَفْرَحُ وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْقَدَرِ کَیْفَ یَحْزَنُ وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اخْتَبَرَ الدُّنْیَا کَیْفَ یَطْمَئِنُّ إِلَیْهَا وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَیْقَنَ الْحِسَابَ کَیْفَ یُذْنِب.

امام رضا (علیه السلام)- امام رضا (علیه السلام) از پدرانش از امام حسین (علیه السلام) روایت کرده که فرموده است: زیر دیوار یکی از شهرها لوحی پیدا شده که بر روی آن نوشته شده بود: من همان خدایی هستم که هیچ خدایی جز من وجود ندارد و محمد (صلی الله علیه و آله) پیامبر من است. در عجبم از کسی که به مرگ یقین دارد چگونه خوشحال می‌شود؟! و در عجبم از کسی که به قضا و قدر یقین دارد چگونه ناراحت می‌شود؟! و در عجبم از کسی که دنیا را آزمایش کرده است چگونه به آن اعتماد می‌کند؟! و در عجبم از کسی که به حساب روز قیامت یقین دارد چگونه گناه می‌کند؟!

Imam Rida (peace be upon him): Imam Rida (peace be upon him) narrated from his fathers from Imam Husayn (peace be upon him) who said: Beneath the wall of one of the cities a tablet was found on which was written: I am the very Allah — there is no god but Me, and Muhammad (peace be upon him and his family) is My Prophet. I am amazed at one who has certainty in death, how he becomes happy?! And I am amazed at one who has certainty in divine decree, how he becomes distressed?! And I am amazed at one who has tested the world, how he trusts in it?! And I am amazed at one who has certainty in the reckoning of the Day of Judgement, how he commits sins?!

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના પિતાઓથી ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કર્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: એક શહેરની દીવાલની નીચેથી એક તખતી મળી આવી જેના પર લખાયેલું હતું: હું તે જ અલ્લાહ છું કે મારા સિવાય કોઈ ખુદા નથી અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મારા પયગંબર છે. મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય છે જે મૃત્યુ પર યકીન ધરાવે છે, તે કેવી રીતે ખુશ થાય છે?! અને મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય છે જે કઝા વ કદર પર યકીન ધરાવે છે, તે કેવી રીતે નારાજ થાય છે?! અને મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય છે જેણે દુનિયાની અજમાયશ કરી છે, તે કેવી રીતે તેના પર ભરોસો કરે છે?! અને મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય છે જે કયામતના દિવસના હિસાબ પર યકીન ધરાવે છે, તે કેવી રીતે ગુનાહ કરે છે?!

#5 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الرّسول ( عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (قَالَ قُلْتُ یَا رسول الله (أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما مَا ذَلِکَ الْکَنْزُ الَّذِی أَقَامَ الخِضْر (الْجِدَارَ {عَلَیْهِ} فَقَالَ یا علی (لَوْحٌ مِنْ ذَهَبٍ مَکْتُوبٌ فِیهِ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا مَدْفُونٌ فِی هُوَ أَنَا اللَّهُ الْوَاحِدُ لَا شَرِیکَ لِی مُحَمَّدٌ رَسُولُ‌اللَّهِ (عَبْدِی أَخْتِمُ بِهِ رُسُلِی عَجَباً لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْمَوْتِ ثُمَّ هُوَ یَفْرَحُ وَ عَجَباً لِمَنْ رَأَی الدُّنْیَا وَ تَقَلُّبَهَا بِأَهْلِهَا ثُمَّ هُوَ یَطْمَئِنُّ إِلَیْهَا وَ عَجَباً لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ هُوَ یَأْسَفُ وَ عَجَباً لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْحِسَابِ غَداً ثُمَّ هُوَ لَا یَعْمَلُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) [روایت است که] فرمود: عرض کردم: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! از سخن خدای عزّوجلّ: وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما به من خبر بده که آن گنج چیست که خضر (علیه السلام) دیوار را بر روی آن برپا داشت»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای علی (علیه السلام)! علم دفن شده‌ای است که در صفحه‌ای از طلا است. در آن نوشته شده است؛ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ؛ معبودی جز من نیست که خداوند یکتای پیروزم. شریکی برای من نیست. محمّد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و بنده‌ی من است که با او پیامبرانم را به پایان می‌رسانم. شگفتا از کسی که به آتش [دوزخ] یقین دارد سپس او می‌خندد و شگفتا از کسی که به مرگ یقین دارد و سپس او شادی می‌کند و شگفتا از کسی که دنیا و زیرورو کردن اهلش را می‌بیند و سپس او به آن اطمینان پیدا می‌کند و شگفتا از کسی که به قضاوقدر یقین دارد و سپس او تأسف می‌خورد و شگفتا از کسی که به حساب فردا یقین دارد و سپس او کار نمی‌کند».

The Messenger (peace be upon him and his family): From Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) [it is narrated that] he said: I said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Inform me about the saying of Allah the Mighty and Majestic: وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [and there was beneath it a treasure belonging to them] — what is that treasure over which Khidr (peace be upon him) set up the wall?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Ali (peace be upon him)! It is a buried knowledge that is on a plate of gold. On it is written: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful]; there is no deity but Me, the One Allah, the Victorious. I have no partner. Muhammad is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and My servant, with whom I seal My prophets. How astonishing is one who has certainty in the Fire [of Hell] and then he laughs; and how astonishing is one who has certainty in death and then he rejoices; and how astonishing is one who sees the world and its overturning of its people and then he places his trust in it; and how astonishing is one who has certainty in divine decree and then he grieves; and how astonishing is one who has certainty in tomorrow's reckoning and then he does not act."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) થી [રિવાયત છે કે] તેમણે ફરમાવ્યું: મેં અરજ કરી: "હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કથન: وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [અને તેની નીચે તે બંને માટે એક ખજાનો હતો] વિશે મને જણાવો કે તે ખજાનો શું છે જેના પર ખિઝર (અલયહિસ્સલામ) એ દીવાલ ઊભી કરી હતી?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! તે એક દફન કરાયેલું ઇલ્મ છે જે સોનાના પાનામાં છે. તેમાં લખાયેલું છે; بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]; મારા સિવાય કોઈ માબૂદ નથી કે હું જ યકતા વિજયી અલ્લાહ છું. મારો કોઈ ભાગીદાર નથી. મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને મારા બંદા છે કે જેમના દ્વારા હું મારા પયગંબરોને પૂર્ણ કરું છું. આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે [જહન્નમની] આગ પર યકીન ધરાવે છે અને પછી તે હસે છે; અને આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે મૃત્યુ પર યકીન ધરાવે છે અને પછી તે ખુશ થાય છે; અને આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે દુનિયા અને તેના પોતાના લોકોને ઊલટપાલટ કરવાને જુએ છે અને પછી તે તેના પર ભરોસો કરે છે; અને આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે કઝા વ કદર પર યકીન ધરાવે છે અને પછી તે અફસોસ કરે છે; અને આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે આવતીકાલના હિસાબ પર યકીન ધરાવે છે અને પછી તે અમલ કરતો નથી."

#6 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الرّضا ( أَحْمَدَبْنِ‌عُمَرَ الْحَلَبِیِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی الرضا (بِمِنًی فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ کُنَّا أَهْلَ بَیْتِ عَطِیَّهًٍْ وَ سُرُورٍ وَ نِعْمَهًٍْ وَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَدْ أَذْهَبَ بِذَلِکَ کُلَّهُ حَتَّی احْتَجْتُ إِلَی مَنْ کَانَ یَحْتَاجُ إِلَیْنَا فَقَالَ لِی یَا أَحْمَدُ مَا أَحْسَنَ حَالَکَ یَا أَحْمَدَبْنَ‌عُمَرَ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ حَالِی مَا أَخْبَرْتُکَ فَقَالَ لِی یَا أَحْمَدُ أَ یَسُرُّکَ أَنَّکَ عَلَی بَعْضِ مَا عَلَیْهِ هَؤُلَاءِ الْجَبَّارُونَ وَ لَکَ الدُّنْیَا مَمْلُوَّهًًْ ذَهَباً فَقُلْتُ لَا وَ اللَّهِ یَا ابْنَ رسول الله (فَضَحِکَ ثُمَّ قَالَ تَرْجِعُ مِنْ هَاهُنَا إِلَی خَلَفٍ فَمَنْ أَحْسَنُ حَالًا مِنْکَ وَ بِیَدِکَ صِنَاعَهًٌْ لَا تَبِیعُهَا بِمِلْءِ الْأَرْضِ ذَهَباً أَ لَا أُبَشِّرُکَ قُلْتُ نَعَمْ فَقَدْ سَرَّنِیَ اللَّهُ بِکَ وَ بِآبَائِکَ فَقَالَ لِی أبوجعفر (فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما لَوْحٌ مِنْ ذَهَبٍ فِیهِ مَکْتُوبٌ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ‌اللَّهِ (عَجِبْتُ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْمَوْتِ کَیْفَ یَفْرَحُ وَ مَنْ یَرَی الدُّنْیَا وَ تَغَیُّرَهَا بِأَهْلِهَا کَیْفَ یَرْکَنُ إِلَیْهَا وَ یَنْبَغِی لِمَنْ عَقَلَ عَنِ اللَّهِ أَنْ لَا یَسْتَبْطِئَ اللَّهَ فِی رِزْقِهِ وَ لَا یَتَّهِمَهُ فِی قَضَائِهِ ثُمَّ قَالَ رَضِیتَ یَا أَحْمَدُ قَالَ قُلْتُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَی وَ عَنْکُمْ أَهْلَ الْبَیْت.

امام رضا (علیه السلام)- احمدبن‌عمر حلبی گوید: خدمت امام رضا (علیه السلام) هنگامی‌که در منا بود رسیدم و عرض کردم: «فدایت شوم! ما خاندانی بودیم اهل نعمت و بخشش و همواره در رفاه و آسایش زندگی می‌کردیم ولی اکنون همه‌ی آن‌ها از بین رفت، و اینک نیازمند کسانی شده‌ایم که به ما در زندگی خود نیاز داشتند». امام (علیه السلام) فرمود: «ای احمد! چه اندازه حالت خوب می‌باشد»!، عرض کردم: «فدایت شوم! حال من همان است که گفتم». فرمود: «ای احمد دلت می‌خواهد مانند این جبّاران زندگی کنی و طلاهای دنیا برایت فراهم شود». گفتم: «نه به خداوند سوگند به این وضع راضی نخواهم شد». دراین‌هنگام امام رضا (علیه السلام) خندیدند و فرمود: «اینک از اینجا برمی‌گردید به عقب کدام شخص حالش بهتر از شما می‌باشد تو اکنون متاعی داری که به دنیای پر از طلا نمی‌دهی اینک تو را مژده‌ای بدهم»، عرض کردم: «بفرمایید خداوند مرا به‌وسیله‌ی تو و پدرانت خوشحال گرداند». امام جواد (علیه السلام) به من فرمود: مقصود از آیه‌ی شریفه: وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما لَوْحٌ مِنْ ذَهَبٍ فِیهِ مَکْتُوبٌ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، آن است که آن لوحی از طلا بود که در آن نوشته شده بود: به‌نام خداوند بخشنده‌ی مهربان؛ خدایی جز خدای واحد نیست و محمّد (صلی الله علیه و آله) فرستاده‌ی او می‌باشد. درعجبم از کسانی که به مرگ یقین دارند ولی خوشحالی می‌کنند و تغیّرات دنیا را مشاهده می‌کنند باز هم به آن اعتماد می‌نمایند، لازم است کسانی که به خداوند اعتقاد و ایمان دارند از تأخیر روزی خداوند ناراحت نشوند، و خدا را در قضایش متّهم نکنند، بعدا گفتند: «ای احمد راضی شدی». گفتم: «آری از خدا و شما اهل بیت راضی هستم».

Imam Rida (peace be upon him): Ahmad ibn Umar al-Halabi said: I came to Imam Rida (peace be upon him) while he was in Mina and said: "May I be your ransom! We were a household of bounty and generosity, always living in comfort and ease, but now all of that is gone, and we have become in need of those who were once in need of us in their lives." The Imam (peace be upon him) said: "O Ahmad! How good your state is!" I said: "May I be your ransom! My state is as I told you." He said: "O Ahmad, would you like to live like these tyrants and have all the gold of the world provided for you?" I said: "No, by Allah, I would not be pleased with such a state." At this Imam Rida (peace be upon him) laughed and said: "Now, when you go back from here, whose state is better than yours? You now possess something that you would not exchange for a world full of gold. Now let me give you glad tidings." I said: "Please do — may Allah make me happy through you and your forefathers." Imam Jawad (peace be upon him) said to me: The meaning of the noble verse وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [and there was beneath it a treasure belonging to them] is that it was a tablet of gold on which was written: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [In the name of Allah, the All-Beneficent, the All-Merciful]; there is no god but the One Allah, and Muhammad (peace be upon him and his family) is His Messenger. I am astonished at those who are certain of death yet rejoice, and who witness the changes of the world yet still rely upon it. It is fitting for those who believe in Allah and have faith in Him not to be distressed by any delay in Allah's provision, and not to accuse Allah in His decree. Then he said: "O Ahmad, are you pleased?" I said: "Yes, I am pleased with Allah and with you, the Ahl al-Bayt."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અહમદ બિન ઉમર હલબી કહે છે: હું ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હાજર થયો જ્યારે તેઓ મિનામાં હતા અને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! અમે એવું ખાનદાન હતા જે નેઅમત અને બક્ષિશવાળા હતા અને હંમેશા સુખ-આરામમાં જીવન વિતાવતા હતા, પરંતુ હવે એ બધું જ ચાલ્યું ગયું છે, અને હવે અમે એવા લોકોના મોહતાજ થઈ ગયા છીએ જેઓ પોતાના જીવનમાં અમારા મોહતાજ હતા." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ અહમદ! તારી હાલત કેટલી સારી છે!" મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! મારી હાલત એ જ છે જે મેં કહી." ફરમાવ્યું: "ઓ અહમદ, શું તું ઈચ્છે છે કે આ જબ્બારો જેવું જીવન વિતાવે અને દુનિયાની બધી સોનું તારા માટે ફરાહમ થાય?" મેં કહ્યું: "નહીં, અલ્લાહની કસમ, હું આ સ્થિતિથી રાજી નહીં થાઉં." આ સમયે ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) હસ્યા અને ફરમાવ્યું: "હવે અહીંથી પાછો ફરે તો કોણ છે જેની હાલત તારાથી સારી હોય? હવે તારી પાસે એવી વસ્તુ છે જે તું સોનાથી ભરેલી દુનિયાના બદલામાં પણ નહીં આપે. હવે તને એક ખુશખબર આપું." મેં અરજ કરી: "ફરમાવો, અલ્લાહ મને આપના અને આપના પિતાઓના વસીલાથી ખુશ કરે." ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: આ પવિત્ર આયત وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما [અને તેની નીચે તે બંનેનો ખજાનો હતો]નો અર્થ એ છે કે તે સોનાની એક તખ્તી હતી જેમાં લખેલું હતું: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]; અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમના રસૂલ છે. મને એ લોકો પર આશ્ચર્ય છે જેમને મૃત્યુનો યકીન છે છતાં ખુશ થાય છે, અને દુનિયાના ફેરફારો જુએ છે છતાં તેના પર ભરોસો કરે છે. જે લોકો અલ્લાહ પર અકીદો અને ઈમાન ધરાવે છે તેમના માટે જરૂરી છે કે અલ્લાહની રોજીમાં વિલંબથી નારાજ ન થાય, અને અલ્લાહને તેની કઝામાં આરોપી ન ઠેરવે. પછી કહ્યું: "ઓ અહમદ, શું તું રાજી થયો?" મેં કહ્યું: "હા, હું અલ્લાહથી અને આપ અહલેબૈતથી રાજી છું."

#7 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الباقر ( عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (قَالَ: کَمْ مِنْ إِنْسَانٍ لَهُ حَقٌّ لَا یَعْلَمُ بِهِ قُلْتُ وَ مَا ذَاکَ أَصْلَحَکَ اللَّهُ قَالَ إِنَّ صَاحِبَیِ الْجِدَارِ کَانَ لَهُمَا کَنْزٌ تَحْتَهُ لَا یَعْلَمَانِ بِهِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ یَکُنْ بِذَهَبٍ وَ لَا فِضَّهًٍْ قُلْتُ وَ مَا کَانَ قَالَ کَانَ عِلْماً قُلْتُ فَأَیُّهُمَا أَحَقُّ بِهِ قَالَ الْکَبِیرُ کَذَلِکَ نَقُولُ نَحْنُ.

امام باقر (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: «چه بسا انسانی که حقّی دارد و نسبت به آن غافل است». گفتم: «خدایت به سلامت دارد، آن حق چیست»؟ فرمود: «در زیر آن دیوار گنجی بود که متعلّق به آن دو کودک بود و آن‌ها نسبت به آن گنج آگاهی نداشتند؛ بدان که آن گنج، نه از طلا بود و نه از نقره». گفتم: «پس چه بود»؟ فرمود: «در آن علمی بود». پرسیدم: «پس کدام‌یک نسبت به آن شایسته‌تر بودند»؟ فرمود: «به عقیده‌ی ما فرد بزرگ‌تر نسبت به آن شایسته‌تر بود».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Basir said: Imam Baqir (peace be upon him) said: "How often does a person have a right of which he is unaware." I said: "May Allah keep you well, what is that right?" He said: "Beneath that wall was a treasure that belonged to those two children, and they were not aware of that treasure; and know that this treasure was neither of gold nor of silver." I said: "Then what was it?" He said: "It was knowledge." I asked: "Then which of the two was more deserving of it?" He said: "In our view, the elder was more deserving of it."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કેટલા જ ઇન્સાનો છે જેમનો કોઈ હક છે અને તેઓ તેનાથી ગાફિલ છે." મેં કહ્યું: "અલ્લાહ આપને સલામત રાખે, તે હક શું છે?" ફરમાવ્યું: "તે દીવાલની નીચે એક ખજાનો હતો જે તે બંને બાળકોનો હતો અને તેઓ તે ખજાના વિશે જાણતા ન હતા; જાણી લે કે તે ખજાનો ન તો સોનાનો હતો કે ન તો ચાંદીનો." મેં કહ્યું: "તો શું હતું?" ફરમાવ્યું: "તેમાં ઇલ્મ હતું." મેં પૂછ્યું: "તો બંનેમાંથી કોણ તેના માટે વધુ યોગ્ય હતું?" ફરમાવ્યું: "અમારા મત મુજબ, મોટો તેના માટે વધુ યોગ્ય હતો."

#8 و امّا آن دیوار، از آنِ دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلّق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ … As for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and beneath it was a treasure belonging to them; their father had been a righteous man, and your Lord willed that they should reach maturity and bring forth their treasure, as a mercy from your Lord અને એ દીવાલ, એ શહેરના બે યતીમ નવજવાનોની હતી; અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો; અને તેમના પિતા નેક માણસ હતા; અને તમારા પરવરદિગારે ચાહ્યું કે તેઓ બલૂગતની ઉંમરે પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે; આ તમારા પરવરદિગાર તરફથી રહમત હતી

الصّادق ( ثُمَّ قَالَ الخِضْر (وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً وَ لَمْ یَکُنْ ذَلِکَ الْکَنْزُ بِذَهَبٍ وَ لَا فِضَّهًٍْ وَ لَکِنْ کَانَ لَوْحاً مِنْ ذَهَبٍ فِیهِ مَکْتُوبٌ عَجَبٌ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْمَوْتِ کَیْفَ یَفْرَحُ عَجَبٌ لِمَنْ أَیْقَنَ بِالْقَدَرِ کَیْفَ یَحْزَنُ عَجَبٌ لِمَنْ أَیْقَنَ أَنَّ الْبَعْثَ حَقٌّ کَیْفَ یَظْلِمُ عَجَبٌ لِمَنْ یَرَی الدُّنْیَا وَ تَصَرُّفَ أَهْلِهَا حَالًا بَعْدَ حَالٍ کَیْفَ یَطْمَئِنُّ إِلَیْهَا وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً کَانَ بَیْنَهُمَا وَ بَیْنَ هَذَا الْأَبِ الصَّالِحِ سَبْعُونَ أَباً فَحَفِظَهُمَا اللَّهُ بِصَلَاحِهِ ثُمَّ قَالَ فَأَرادَ رَبُّکَ أَنْ یَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ یَسْتَخْرِجا کَنزَهُما فَتَبَرَّأَ مِنَ الْإِبَانَهًِْ فِی آخِرِ الْقِصَصِ وَ نَسَبَ الْإِرَادَهًَْ کُلَّهَا إِلَی اللَّهِ تَعَالَی ذِکْرُهُ فِی ذَلِکَ لِأَنَّهُ لَمْ یَکُنْ بَقِیَ شَیْءٌ مِمَّا فَعَلَهُ فَیُخْبِرَ بِهِ بَعْدُ وَ یُصَیِّرَ مُوسَی (بِهِ مُخْبِراً وَ مُصْغِیاً إِلَی کَلَامِهِ تَابِعاً لَهُ فَتَجَرَّدَ مِنَ الْإِبَانَهًِْ وَ الْإِرَادَهًِْ تَجَرُّدَ الْعَبْدِ الْمُخْلِصِ ثُمَّ صَارَ مُتَّصِلًا مِمَّا أَتَاهُ مِنْ نِسْبَهًِْ الْإِبَانَهًِْ فِی أَوَّلِ الْقِصَّهًِْ وَ مِنِ ادِّعَاءِ الِاشْتِرَاکِ فِی ثَانِی الْقِصَّهًِْ فَقَالَ رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی ذلِکَ تَأْوِیلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَیْهِ صَبْراً.

امام صادق (علیه السلام)- خضر (علیه السلام) گفت: وَ امّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً؛ و آن گنج از طلا و نقره نیست بلکه لوحی از طلا است و در آن نوشته شده: عجب است از کسی که یقین به مرگ دارد چگونه شادی می‌نماید، عجب است از کسی که یقین به مقدّرات و مشیّت الهی دارد و با این حال محزون است [که چرا چنین است و چنان و من بیمار و فلان شخص سالم و یا من فقیرم و فلانی ثروتمند] عجب است از کسی که یقین به قیامت و حشر دارد و [به دیگران و یا به خود] ظلم می‌کند، عجب است از کسی که می‌بیند دنیا و اهل دنیا را که در تغییر و تبدیلند [که هر روزی کسی بالا می‌رود و عزیز و ثروتمند می‌شود و یکی خوار و فقیر می‌گردد] با وجود این دل به دنیا می‌بندد و میل به او دارد. و فاصله‌ی میان دو پسر یتیم و پدر صالحشان هفتاد نسل می‌باشد و خداوند حفظ حرمت آن دو پسر را فرمود. به جهت صالح‌بودن آن پدر، و خداوند اراده فرموده بود که چون آن دو پسر به حدّ رشد و کمال عقل برسند، گنج خود را بیرون آورند [و از آن پند بگیرند و به درجه‌ی کمال آدمیّت برسند]، رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی ذلِکَ تَأْوِیلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَیْهِ صَبْراً و این بود تأویل و اسرار باطنی آنچه را که تو طاقت و توانایی دیدن آن‌ها را نداشتی.

Imam Sadiq (peace be upon him): Khidr (peace be upon him) said: وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and there was beneath it a treasure belonging to them, and their father was a righteous man]; and that treasure was not of gold and silver, but rather it was a tablet of gold on which was written: 'Wondrous is one who is certain of death, how does he rejoice? Wondrous is one who is certain of the divine decree and will, and yet is grieved [as to why things are this way or that, and I am ill and so-and-so is well, or I am poor and so-and-so is wealthy]. Wondrous is one who is certain of the resurrection and the gathering, and yet wrongs [others or himself]. Wondrous is one who sees the world and the people of the world in change and transformation [that every day someone rises and becomes honored and wealthy, and another becomes humiliated and poor], and yet fastens his heart to the world and inclines toward it.' And the distance between the two orphan boys and their righteous father was seventy generations, and Allah preserved the honor of those two boys on account of the righteousness of that father. And Allah had willed that when those two boys reached the age of maturity and completeness of intellect, they would bring out their treasure [and take counsel from it and reach the degree of perfection of humanity], رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی ذلِکَ تَأْوِیلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَیْهِ صَبْراً [a mercy from your Lord, and I did not do it of my own accord; this is the significance of that with which you could not have patience]. And this was the interpretation and the inner secrets of that which you did not have the strength and ability to witness.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [અને તે દીવાલ શહેરના બે યતીમ છોકરાઓની હતી, અને તેની નીચે તેમના માટે એક ખજાનો હતો, અને તેમના પિતા સદાચારી માણસ હતા]; અને તે ખજાનો સોના અને ચાંદીનો ન હતો, બલ્કે તે સોનાની એક તખ્તી હતી અને તેના પર લખેલું હતું: 'આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે મૃત્યુ પર યકીન રાખે છે, તે કેવી રીતે ખુશી કરે છે. આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે ઇલાહી તકદીર અને મશિય્યત પર યકીન રાખે છે અને છતાં દુઃખી છે [કે શા માટે એવું છે અને તેવું છે અને હું બીમાર છું અને ફલાણો સ્વસ્થ છે, અથવા હું ગરીબ છું અને ફલાણો ધનવાન છે]. આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે કયામત અને હશ્ર પર યકીન રાખે છે અને [બીજા પર અથવા પોતાના પર] ઝુલ્મ કરે છે. આશ્ચર્ય છે તે વ્યક્તિ પર જે દુનિયા અને દુનિયાવાળાઓને પરિવર્તન અને બદલાવમાં જુએ છે [કે દરરોજ કોઈ ઊંચે ચઢે છે અને ઇજ્જતદાર અને ધનવાન બને છે અને કોઈ અપમાનિત અને ગરીબ થાય છે], અને છતાં દુનિયામાં દિલ લગાડે છે અને તેની તરફ ઝુકાવ ધરાવે છે.' અને બે યતીમ છોકરાઓ અને તેમના સદાચારી પિતા વચ્ચેનું અંતર સિત્તેર પેઢી હતું, અને અલ્લાહે તે પિતાની સદાચારીતાના કારણે તે બે છોકરાઓની હુરમતની હિફાઝત ફરમાવી. અને અલ્લાહે ઇરાદો ફરમાવ્યો હતો કે જ્યારે તે બે છોકરાઓ પુખ્તતા અને અક્લના પરિપૂર્ણતાની હદે પહોંચે, ત્યારે તેઓ પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે [અને તેમાંથી બોધ લે અને ઇન્સાનિય્યતના પરિપૂર્ણતાના દરજ્જે પહોંચે], رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی ذلِکَ تَأْوِیلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَیْهِ صَبْراً [તમારા રબ તરફથી રહેમત તરીકે, અને મેં તે મારી પોતાની મરજીથી કર્યું નથી; આ છે તેની તાવીલ જેના પર તમે ધીરજ રાખી શકતા ન હતા]. અને આ હતી તે વસ્તુની તાવીલ અને બાતિની રહસ્યો જેને જોવાની તાકાત અને ક્ષમતા તમારી પાસે ન હતી.

#9 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

السّجّاد ( رُوِیَ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ (قَالَ ذَاتَ یَوْمٍ مَعَاشِرَ النَّاسِ ... أَلَا إِنَّ اللَّهَ ذَکَرَ أَقْوَاماً بِآبَائِهِمْ فَحَفِظَ الْأَبْنَاءَ بِالْآبَاءِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً وَ لَقَدْ أَخْبَرَنِی أَبِی عَنْ آبَائِهِ (کَانَ الْعَاشِرَ مِنْ وُلْدِهِ وَ نَحْنُ عِتْرَهًُْ رَسُولِ اللَّهِ (فَاحْفَظُونَا لِرَسُولِ اللَّهِ قَالَ فَرَأَیْتُ النَّاسَ یَبْکُونَ مِنْ کُلِّ جَانِب.

امام سجاد (علیه السلام)- در روایت است که روزی امام سجّاد (علیه السلام) فرمود: ای مردم! ... آگاه باشید که حق تعالی جماعتی را به سبب پدران یاد می‌کند و پسران را به خاطر پدران؛ چنانکه در کلام خود یاد کرده که پدرشان مرد صالحی بود. از پدران بزرگوار به من رسیده است که آن صالح از پدر دهم آن دو یتیم بوده، و ما خود عترت رسول خدائیم، پس ما را به خاطر روح رسول خدا (صلی الله علیه و آله) محافظت کنید و رعایت جانب ما را فرو مگذارید، پس از هر جانب در این مجلس فغان و گریه برخاست.

Imam Sajjad (peace be upon him): It is narrated that one day Imam Sajjad (peace be upon him) said: O people! ... Be aware that Allah the Exalted mentions a group on account of their fathers, and preserves the sons for the sake of the fathers; as He mentioned in His words, "and their father was a righteous man." It has reached me from my noble fathers that that righteous man was the tenth ancestor of those two orphans, and we ourselves are the family (itrah) of the Messenger of Allah, so preserve us for the sake of the soul of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and do not neglect our rights. Then from every side in that gathering, wailing and weeping arose.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): રિવાયતમાં છે કે એક દિવસ ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: ઓ લોકો! ... જાણી લો કે હક તઆલા એક જમાતને પિતાઓના કારણે યાદ કરે છે અને પુત્રોને પિતાઓના કારણે [હિફાઝત કરે છે]; જેમ કે પોતાના કલામમાં યાદ કર્યું છે કે "તેમના પિતા સદાચારી માણસ હતા." મારા બુઝુર્ગ પિતાઓ તરફથી મને પહોંચ્યું છે કે તે સદાચારી તે બે યતીમોના દસમા પિતા હતા, અને અમે ખુદ રસૂલુલ્લાહની ઇતરત છીએ, તો રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રૂહની ખાતર અમારી હિફાઝત કરો અને અમારી બાજુની રિઆયત છોડશો નહીં. પછી તે મજલિસમાં દરેક બાજુથી નાલા અને રૂદન ઊઠ્યાં.

#10 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الحسین ( عَنْ یَزِیدَ بْنِ رُومَانَ قَالَ: دَخَلَ نَافِعُ بْنُ الْأَزْرَقِ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ وَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فِی الْحِجْرِ فَجَلَسَ إِلَیْهِمَا ... فَقَالَ لَهُ الْحُسَیْن (یَا ابْنَ‌الْأَزْرَقِ أَسْأَلُکَ عَنْ مَسْأَلَهًٍْ فَأَجِبْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما إِلَی قَوْلِهِ کَنزَهُما مَنْ حُفِظَ فِیهِمَا قَالَ أَبُوهُمَا قَالَ فَأَیُّهُمَا أَفْضَلُ أَبُوهُمَا أَمْ رَسُولُ‌اللَّهِ (وَ فَاطِمَهًُْ (قَالَ لَا بَلْ رَسُولُ‌اللَّهِ (وَ فَاطِمَهًُْ‌بِنْتُ رَسُولِ‌اللَّهِ (قَالَ فَمَا حُفِظْنَا حَتَّی حَالَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ الْکُفْرِ.

امام حسین (علیه السلام)- یزیدبن‌رومان گوید: نافع بن ازرق وارد مسجد الحرام شد و حسین‌بن‌علی (علیه السلام) به همراه عبدالله‌بن‌عباس در حجر بود پس او نزد آن دو نشست ... امام حسین (علیه السلام) فرمود: ای نافع! سؤالی از تو درباره‌ی این آیه می پرسم، به من بگو: وَ امّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتیمَیْنِ فِی الْمدینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّکَ أَنْ یَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ یَسْتَخْرِجا کَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْری ذلِکَ تَأْویلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَیْهِ صَبْراً؛ به‌واسطه‌ی چه کسانی آن دو کودک حفظ شدند»؟ او گفت: «پدر و مادر آن‌ها». حضرت فرمود: «پس کدامیک برتر است؟ پدر آن‌ها و یا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و فاطمه (سلام الله علیها)»؟ گفت: «البتّه که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و دختر او فاطمه (سلام الله علیها) برتر هستند». حضرت فرمود: «پس آیا خداوند ما را حفظ نکرده که ما از کفر به دور بمانیم»؟

Imam Husayn (peace be upon him): Yazid ibn Ruman said: Nafi ibn al-Azraq entered al-Masjid al-Haram, and Husayn ibn Ali (peace be upon him) was together with Abdullah ibn Abbas in the Hijr, and he sat down with the two of them ... Imam Husayn (peace be upon him) said: "O Nafi! I ask you a question about this verse; tell me: وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّکَ أَنْ یَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ یَسْتَخْرِجا کَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی ذلِکَ تَأْوِیلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَیْهِ صَبْراً [And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and there was beneath it a treasure belonging to them, and their father was a righteous man; so your Lord desired that they should attain their maturity and take out their treasure, a mercy from your Lord, and I did not do it of my own accord. This is the significance of that with which you could not have patience]; through whom were those two children preserved?" He said: "Their father and mother." The Imam said: "So which of them is more excellent — their father, or the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and Fatimah (peace be upon her)?" He said: "Certainly, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and his daughter Fatimah (peace be upon her) are more excellent." The Imam said: "Then has Allah not preserved us so that we remain far from disbelief?"

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): યઝીદ બિન રૂમાન કહે છે: નાફેઅ બિન અઝરક મસ્જિદુલ હરામમાં દાખલ થયો, અને હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) અબ્દુલ્લાહ બિન અબ્બાસની સાથે હિજ્રમાં હતા, તો તે તે બંનેની પાસે બેઠો ... ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ નાફેઅ! હું તને આ આયત વિશે એક સવાલ પૂછું છું, મને કહે: وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّکَ أَنْ یَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ یَسْتَخْرِجا کَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی ذلِکَ تَأْوِیلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَیْهِ صَبْراً [અને તે દીવાલ શહેરના બે યતીમ છોકરાઓની હતી, અને તેની નીચે તેમના માટે એક ખજાનો હતો, અને તેમના પિતા સદાચારી માણસ હતા; તો તમારા રબે ઇરાદો ફરમાવ્યો કે તેઓ પુખ્તતાએ પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે, તમારા રબ તરફથી રહેમત તરીકે, અને મેં તે મારી પોતાની મરજીથી કર્યું નથી. આ છે તેની તાવીલ જેના પર તમે ધીરજ રાખી શકતા ન હતા]; કોના કારણે તે બે બાળકોની હિફાઝત થઈ?" તેણે કહ્યું: "તેમના માતા-પિતાના કારણે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "તો કોણ શ્રેષ્ઠ છે? તેમના પિતા કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)?" તેણે કહ્યું: "ખરેખર રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમની દીકરી ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) શ્રેષ્ઠ છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "તો શું અલ્લાહે અમારી હિફાઝત નથી કરી કે અમે કુફ્રથી દૂર રહીએ?"

#11 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الصّادق ( احْفَظُوا فِینَا مَا حَفِظَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ فِی الْیَتِیمَیْنِ وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً.

امام صادق (علیه السلام)- آن ملاحظه‌ای که برای بنده‌ی صالح نسبت به دو فرزندش نمودند شما نیز نسبت به ما همان ملاحظه را داشته باشید که در قرآن می‌فرماید: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً.

Imam Sadiq (peace be upon him): The consideration that they showed to the righteous servant regarding his two children — show that same consideration to us; for in the Quran He says: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [and their father was a righteous man].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે ધ્યાન નેક બંદા [ના બે સંતાનો] પ્રત્યે રાખવામાં આવ્યું, તેવું જ ધ્યાન તમે અમારા પ્રત્યે પણ રાખો, કેમ કે કુરઆનમાં અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [અને તેમના પિતા નેક હતા].

#12 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الرّسول ( عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (عَنْ آبَائِهِ (أَنَّ النَّبِیَّ (قَالَ: إِنَّ اللَّهَ لَیَخْلُفُ الْعَبْدَ الصَّالِحَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهِ فِی أَهْلِهِ وَ مَالِهِ وَ إِنْ کَانَ أَهْلُهُ أَهْلَ سَوْءٍ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآیَهًَْ إِلَی آخِرِهَا وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از امام باقر (علیه السلام) روایت است: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: خداوند به بنده‌ی نیکوکارش بعد از مرگش، در مورد فرزندان و مال او پاداش می‌دهد؛ هرچند که فرزندان او انسان‌های بدی باشند. سپس حضرت این آیه را تلاوت نمود: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: Allah rewards His righteous servant after his death in the matter of his children and his wealth, even if his children are evil people. Then he recited this verse: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [and their father was a righteous man].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહ પોતાના નેક બંદાને તેના મૃત્યુ પછી તેના સંતાનો અને તેના માલના સંબંધમાં બદલો આપે છે; ભલે તેના સંતાનો ખરાબ લોકો હોય. પછી હઝરતે આ આયત તિલાવત કરી: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [અને તેમના પિતા નેક હતા].

#13 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الصّادقین ( یُحْفَظُ الْأَطْفَالُ بِأَعْمَالِ آبَائِهِمْ کَمَا حَفِظَ اللَّهُ الْغُلَامَیْنِ بِصَلَاحِ أَبِیهِمَا.

امام باقر و امام صادق (علیها السلام)- کودکان به‌واسطه‌ی کردار پدرانشان حفظ می شوند. همان‌طورکه خداوند آن دو کودک را به‌واسطه‌ی نیکی پدرشان حفظ نمود.

Imam Baqir and Imam Sadiq (peace be upon them): Children are safeguarded by the deeds of their fathers, just as Allah safeguarded those two children on account of the righteousness of their father.

ઇમામ બાકિર અને ઇમામ સાદિક (અલયહિમુસ્સલામ): બાળકો તેમના પિતાઓના કાર્યોના કારણે સુરક્ષિત રહે છે, જેવી રીતે અલ્લાહે તે બંને બાળકોને તેમના પિતાની નેકીના કારણે સુરક્ષિત રાખ્યા.

#14 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الصّادق ( عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (یَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ لَیُفْلِحُ بِفَلَاحِ الرَّجُلِ الْمُؤْمِنِ وُلْدَهُ وَ وُلْدَ وُلْدِهِ وَ یَحْفَظُهُ فِی دُوَیْرَتِهِ وَ دُوَیْرَاتٍ حَوْلَهُ فَلَا یَزَالُونَ فِی حِفْظِ اللَّهِ لِکَرَامَتِهِ عَلَی اللَّهِ ثُمَّ ذَکَرَ الْغُلَامَیْنِ فَقَالَ وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ شَکَرَ صَلَاحَ أَبَوَیْهِمَا لَهُمَا.

امام صادق (علیه السلام)- اسحاق‌بن‌عمّار گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند به‌واسطه‌ی صالح‌بودن انسان مؤمن، فرزندان او و فرزندانِ فرزندان او را و نیز اهل خانه‌ی او را و نیز اهالی خانه های اطراف او را حفظ می‌کند و آنان همواره در پناه خداوند هستند و این به خاطر مقامی است که انسان صالح در نزد خداوند دارد. آنگاه حضرت داستان آن دو کودک را ذکر کرد و فرمود: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً آیا ندیدی که خداوند چگونه نیکوکاری آن مرد را در مورد فرزندانش سپاس گفت.

Imam Sadiq (peace be upon him): Ishaq ibn Ammar said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: On account of a believer's being righteous, Allah safeguards his children and his children's children, and likewise the people of his household and likewise the people of the households around him; and they are ever under Allah's protection, and this is because of the rank the righteous person holds with Allah. Then the Imam mentioned the story of those two children and said: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [and their father was a righteous man] — do you not see how Allah gave thanks for the righteousness of that man in the matter of his children?

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્હાક બિન અમ્માર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવતા સાંભળ્યા: અલ્લાહ મોમિન ઇન્સાનના નેક હોવાના કારણે તેના સંતાનોને અને તેના સંતાનોના સંતાનોને, તેમજ તેના ઘરના લોકોને અને તેની આસપાસના ઘરોના રહેવાસીઓને પણ સુરક્ષિત રાખે છે, અને તેઓ હંમેશા અલ્લાહની પનાહમાં હોય છે, અને આ તે મરતબાના કારણે છે જે નેક ઇન્સાન અલ્લાહની નજીક ધરાવે છે. પછી હઝરતે તે બે બાળકોની હકીકત બયાન કરી અને ફરમાવ્યું: وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [અને તેમના પિતા નેક હતા] — શું તેં ન જોયું કે અલ્લાહે તે માણસની નેકીની કેવી કદર કરી તેના સંતાનોના સંબંધમાં?

#15 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

علی‌بن‌ابراهیم ( إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِذَا ظَلَمَ الرَّجُلُ الْیَتِیمَ وَ کَانَ مُسْتَحِلًّا لَمْ یَحْفَظْ وُلْدَهُ وَ وَکَلَهُمْ إِلَی أَبِیهِمْ وَ إِنْ کَانَ صَالِحاً حَفِظَ وُلْدَهُ فِی صَلَاحِ أَبِیهِمْ وَ الدَّلِیلُ عَلَی ذَلِکَ قَوْلُهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً إِلَی قَوْلِهِ رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ لِأَنَّ اللَّهَ لَا یَظْلِمُ الْیَتَامَی لِفَسَادِ أَبِیهِمْ وَ لَکِنْ یَکِلُ الْوَلَدَ إِلَی أَبِیهِ وَ إِنْ کَانَ صَالِحاً حَفِظَ وَلَدَهُ بِصَلَاحِه.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- هنگامی‌که مردی، به یتیم ظلم کند و این ظلم را حلال بداند، خدای تبارک‌وتعالی فرزندانش را حفظ نمی‌کند و آن‌ها را به پدرشان واگذار می‌کند و اگر صالح باشد، فرزندانش را به صلاح پدرشان حفظ می‌کند و دلیل براین‌مطلب سخن خداوند تبارک‌وتعالی است: وَ امّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتیمَیْنِ فِی المَدینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّکَ أَنْ یَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ یَسْتَخْرِجا کَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّک چون خداوند به یتیمان به خاطر فساد پدرشان ظلم نمی‌کند ولکن فرزند را به پدرش واگذار می‌کند و اگر صالح باشد فرزندش را به صلاح او حفظ می‌کند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When a man wrongs an orphan and considers such wrongdoing lawful, Allah the Blessed and Exalted does not safeguard his children and consigns them to their father; and if he is righteous, He safeguards his children through the righteousness of their father. The proof of this is the word of Allah the Blessed and Exalted: وَ امّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتیمَیْنِ فِی المَدینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّکَ أَنْ یَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ یَسْتَخْرِجا کَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّک [And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and there was beneath it a treasure belonging to them, and their father was a righteous man; so your Lord desired that they should attain their maturity and take out their treasure, a mercy from your Lord] — because Allah does not wrong orphans on account of the corruption of their father, but rather consigns the child to his father, and if he is righteous He safeguards his child through his righteousness.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે કોઈ માણસ યતીમ પર ઝુલ્મ કરે અને આ ઝુલ્મને હલાલ સમજે, ત્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલા તેના સંતાનોને સુરક્ષિત રાખતા નથી અને તેમને તેમના પિતાને સોંપી દે છે, અને જો તે નેક હોય તો તેના સંતાનોને તેમના પિતાની નેકીના કારણે સુરક્ષિત રાખે છે. અને આ વાતની દલીલ અલ્લાહ તબારક વ તઆલાનું આ કથન છે: وَ امّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتیمَیْنِ فِی المَدینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّکَ أَنْ یَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ یَسْتَخْرِجا کَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّک [અને જ્યાં સુધી તે દીવાલનો સવાલ છે, તો તે શહેરમાંના બે યતીમ છોકરાઓની હતી, અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો દટાયેલો હતો, અને તેમના પિતા નેક હતા; તો તમારા રબે ચાહ્યું કે તેઓ પોતાની જવાનીએ પહોંચે અને પોતાનો ખજાનો કાઢી લે, તમારા રબ તરફથી રહમત રૂપે], કેમ કે અલ્લાહ યતીમો પર તેમના પિતાના ફસાદના કારણે ઝુલ્મ કરતા નથી, પરંતુ સંતાનને તેના પિતાને સોંપી દે છે, અને જો તે નેક હોય તો તેના સંતાનને તેની નેકીના કારણે સુરક્ષિત રાખે છે.

#16 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الصّادق ( لَمَّا أَقَامَ الْعَالِمُ الْجِدَارَ أَوْحَی اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِلَی مُوسَی (أَنِّی مُجَازِی الْأَبْنَاءِ بِسَعْیِ الْآبَاءِ إِنْ خَیْراً فَخَیْرٌ وَ إِنْ شَرّاً فَشَرٌّ لَا تَزْنُوا فَتَزْنِیَ نِسَاؤُکُمْ وَ مَنْ وَطِئَ فِرَاشَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وُطِئَ فِرَاشُهُ کَمَا تَدِینُ تُدَانُ.

امام صادق (علیه السلام)- وقتی که آن عالم دیوار را بر پا داشت، خدای متعال به موسی (علیه السلام) وحی کرد: من پسران را به‌واسطه‌ی عمل پدرانشان جزا می‌دهم، اگر خیر انجام داده باشند، جزای خیر و اگر مرتکب شرّ شده باشند، جزای بد و شرّ، زنا نکنید که زنان شما مورد زنا واقع می‌شوند و هرکس در بستر زنی با او هم‌خوابه شود مسلّما همسرش در بستر او هم‌آغوش دیگری می‌گردد، همان‌طور که عمل کنید جزا داده می‌شوید.

Imam Sadiq (peace be upon him): When that learned one set up the wall, Allah the Exalted revealed to Musa (peace be upon him): I recompense sons for the deeds of their fathers; if they have done good, then a good recompense, and if they have committed evil, then an evil and wicked recompense. Do not commit adultery, lest your women be subjected to adultery, and whoever lies with the wife of a Muslim man on his bed, surely his own wife will be lain with by another on his bed. As you act, so you will be recompensed.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તે આલિમે દીવાલને ઊભી કરી, ત્યારે અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી: હું પુત્રોને તેમના પિતાઓના કર્મોના બદલામાં બદલો આપું છું, જો તેઓએ ભલાઈ કરી હોય તો ભલાઈનો બદલો અને જો બુરાઈ કરી હોય તો બુરાઈ અને શરનો બદલો. ઝિના ન કરો, નહીં તો તમારી સ્ત્રીઓ સાથે ઝિના થશે, અને જે કોઈ પણ કોઈ મુસલમાન પુરુષની પત્નીના બિસ્તર પર તેની સાથે સૂએ છે, ખરેખર તેની પોતાની પત્ની પણ તેના બિસ્તર પર બીજા સાથે સૂશે. જેવું તમે કરશો તેવો જ બદલો તમને આપવામાં આવશે.

#17 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الصّادق ( وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً کَانَ بَیْنَهُمَا وَ بَیْنَ هَذَا الْأَبِ الصَّالِحِ سَبْعُونَ أَباً فَحَفِظَهُمَا اللَّهُ بِصَلَاحِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً کَانَ بَیْنَهُمَا؛ بین او و این دو پسر هفتاد پدر دیگر قرار داشتند که حقّ تعالی با صلاح خود این دو پسر را محافظت فرمود.

Imam Sadiq (peace be upon him): وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً کَانَ بَیْنَهُمَا [And their father was a righteous man — between them]; between him and these two boys there were seventy other fathers, and Allah the Exalted, through his righteousness, safeguarded these two boys.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً کَانَ بَیْنَهُمَا [અને તેમના પિતા નેક વ્યક્તિ હતા — તેમની વચ્ચે]; તેમની અને આ બે પુત્રોની વચ્ચે સિત્તેર બીજા પિતા હતા, અને હક્ક તઆલાએ તેમની નેકીના કારણે આ બે પુત્રોની હિફાઝત ફરમાવી.

#18 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

ابن‌عبّاس ( وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً بَیَّنَ سُبْحَانَهُ أَنَّهُ حَفِظَ الْغُلَامَیْنِ بِصَلَاحِ أَبِیهِمَا وَ لَمْ یَذْکُرْ مِنْهُمَا صَلَاحاً.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً، خداوند سبحان بیان فرمود: «دو نوجوان را به صلاح پدر و مادرشان حفظ کرد و شایستگی از آن دو [نوجوان] بیان نفرمود».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [And their father was a righteous man] — Allah the Glorified declared: "He preserved the two young boys through the righteousness of their father and mother, and He did not mention any righteousness on the part of those two [young boys] themselves."

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ کانَ أَبُوهُما صالِحاً [અને તેમના પિતા નેક વ્યક્તિ હતા], અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ ફરમાવ્યું: "બે નવજવાનોને તેમના માતા-પિતાની નેકીના કારણે સુરક્ષિત રાખ્યા, અને તે બે [નવજવાનો] તરફથી કોઈ યોગ્યતાનો ઉલ્લેખ ન ફરમાવ્યો."

#19 پدرشان مرد صالحی بود Their father was a righteous man તેમના પિતા એક નેક વ્યક્તિ હતા

الصّادق ( إِنَّ اللَّهَ لَیَحْفَظُ وُلْدَ الْمُؤْمِنِ إِلَی أَلْفِ سَنَهًٍْ وَ إِنَّ الْغُلَامَیْنِ کَانَ بَیْنَهُمَا وَ بَیْنَ أَبَوَیْهِمَا سَبْعُمِائَهًِْ سَنَهًٍْ.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند ذرّیّه‌ی مؤمن را تا هزار سال حفظ می‌کند و میان آن دو کودک و والدین شان، هفتصد سال فاصله بود.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah preserves the offspring of a believer for up to a thousand years, and between those two boys and their parents there was a distance of seven hundred years.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ મોમિનની ઔલાદને હજાર વર્ષ સુધી સુરક્ષિત રાખે છે, અને તે બે બાળકો અને તેમના માતા-પિતાની વચ્ચે સાતસો વર્ષનું અંતર હતું.

#20 و من آن [کارها] را خودسرانه انجام ندادم این بود راز کارهایی که نتوانستی در برابر آن‌ها شکیبایی به خرج دهی And I did not do it of my own accord: this is the secret of the matters you could not bear patiently અને મેં તે [કામો] પોતાની મરજીથી કર્યા નથી, આ હતું તે કામોનું રહસ્ય જેની સામે તમે સબ્ર કરી શક્યા નહીં

الباقر ( أَنْکَرَ مُوسَی (عَلَی الخِضْر (وَ اسْتَفْظَعَ أَفْعَالَهُ حَتَّی قَالَ لَهُ الخِضْر (: یَا مُوسَی (مَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی إِنَّمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِ اللَّهِ عَزَّ‌وَجَلَّ.

امام باقر (علیه السلام)- موسی (علیه السلام) از خضر (علیه السلام) نپذیرفت و کارهای او را شنیع شمرد، تا این که خضر (علیه السلام) به او گفت: «ای موسی! من آن [کارها] را خودسرانه انجام ندادم، بلکه فقط به جهت امر خداوند عزّ‌و جلّ انجامشان دادم».

Imam Baqir (peace be upon him): Musa (peace be upon him) did not accept from Khidr (peace be upon him) and considered his actions abominable, until Khidr (peace be upon him) said to him: "O Musa! I did not do those [things] of my own accord; rather, I did them only by the command of Allah, the Mighty and Majestic."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સ્વીકાર્યું નહીં અને તેમના કાર્યોને ઘૃણાસ્પદ ગણ્યાં, ત્યાં સુધી કે ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ) એ તેમને કહ્યું: "ઓ મૂસા! મેં આ [કાર્યો] પોતાની મરજીથી નથી કર્યાં, બલ્કે માત્ર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આદેશથી કર્યાં છે."