الصّادق ( ٍعَنِ الْمُفَضَّلِ قَالَ: سَأَلْتُ الصَّادِقَ (عَنْ قَوْلِهِ فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّی جَعَلَهُ دَکَّاءَ قَالَ رَفَعَ التَّقِیَّهًَْ عِنْدَ قِیَامِ القائم (فَیَنْتَقِمُ مِنْ أَعْدَاءِ اللَّهِ.
امام صادق (علیه السلام)- مفضّل گوید: از امام صادق (علیه السلام) معنای این آیه: فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّی جَعَلَهُ دَکَّاءَ را پرسیدم. فرمود: «برداشتن تقیّه در هنگام ظاهرشدن امر خداوند است که آن زمان، خدا از دشمنان خویش انتقام می‌گیرد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the meaning of this verse: فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّی جَعَلَهُ دَکَّاءَ [But when the promise of my Lord comes to pass He will make it level with the ground]. He said: "It is the lifting of taqiyya (dissimulation) at the time of the appearance of Allah's command; at that time, Allah takes vengeance on His enemies."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયતનો અર્થ પૂછ્યો: فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّی جَعَلَهُ دَکَّاءَ [જ્યારે મારા પરવરદિગારનું વચન આવશે તો તે તેને ભૂમિ સાથે સપાટ કરી દેશે]. તેમણે ફરમાવ્યું: "તે અલ્લાહના આદેશના પ્રગટ થવાના સમયે તકિય્યા (છુપાવવું)નું ઉઠાવવું છે, તે સમયે અલ્લાહ પોતાના દુશ્મનોથી બદલો લે છે."