سورة مريم

Verse 12 of 98

19:12

يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا

اى يحيى! كتاب الهى را باقوّت بگير. و ما در كودكى فرمان [نبوّت] به او داديم!

O Yahya! take hold of the Book with strength, and We granted him wisdom while yet a child

અય યાહ્યા! કિતાબને મજબૂતીથી પકડી રાખ, અને અમોએ તેને બચપણમાં હિકમત અતા કરી દીધી!

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) الْحُجَّهًَْ لِلَّهِ عزّوجلّ عَلَی النَّاسِ بَعْدَ صَمْتِ عِیسَی (علیه السلام) بِسَنَتَیْنِ ثُمَّ مَاتَ زَکَرِیَّا فَوَرِثَهُ ابْنُهُ یَحْیَی الْکِتَابَ وَ الْحِکْمَهًَْ وَ هُوَ صَبِیٌّ صَغِیرٌ أ مَا تَسْمَعُ لِقَوْلِهِ عزّوجلّ یا یَحْیی خُذِ الْکِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا فَلَمَّا بَلَغَ عِیسَی (علیه السلام) سَبْعَ سِنِینَ تَکَلَّمَ بِالنُّبُوَّهًِْ وَ الرِّسَالَهًِْ حِینَ أَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی إِلَیْهِ فَکَانَ عِیسَی (علیه السلام) الْحُجَّهًَْ عَلَی یَحْیَی (علیه السلام) وَ عَلَی‌النَّاسِ أَجْمَعِین.

امام باقر ( حجّت خدای عزّوجلّ بر مردم بعد از سکوت عیسی (تا دو سال زکریّا (بود، سپس زکریّا (درگذشت و پسرش یحیی (کتاب و حکمت را از او ارث برد، درحالی‌که کودکی خردسال بود. مگر نمی‌شنوی گفته‌ی خدای عزّوجلّ را: یا یَحْیی خُذِ الْکِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا؛ یعنی ما که تو را در کودکی حکم نبوّت دهیم، نیرو و استعداد آن را هم به تو می‌بخشیم. چون عیسی (هفت ساله شد و خدای تعالی به او وحی فرستاد، از نبوّت و رسالت خود سخن گفت، و بر یحیی (و همه‌ی مردم حجّت گشت.

Imam Baqir (peace be upon him): Zakariyya (peace be upon him) was the proof of Allah the Mighty and Majestic over the people for two years after the silence of Isa (peace be upon him). Then Zakariyya (peace be upon him) passed away and his son Yahya (peace be upon him) inherited from him the Book and wisdom, while he was a small child. Do you not hear the saying of Allah the Mighty and Majestic: يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا [O Yahya! take hold of the Book with strength, and We granted him wisdom while yet a child]; meaning: We who give you the ruling of prophethood in childhood, also grant you the strength and capacity for it. When Isa (peace be upon him) became seven years old and Allah the Exalted sent revelation to him, he spoke of his prophethood and messengership, and became the proof over Yahya (peace be upon him) and over all the people.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના મૌન પછી બે વર્ષ સુધી લોકો પર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની હુજ્જત હતા. પછી ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) વફાત પામ્યા અને તેમના પુત્ર યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમનાથી કિતાબ અને હિકમત વારસામાં મેળવી, જ્યારે તેઓ નાના બાળક હતા. શું તમે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની વાત નથી સાંભળતા: يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا [ઓ યહ્યા! કિતાબને મજબૂતીથી પકડ, અને અમે તેને બાળપણમાં જ હિકમત આપી]; અર્થાત્ અમે જે તને બાળપણમાં નબુવ્વતનો હુકમ આપીએ છીએ, તેની શક્તિ અને ક્ષમતા પણ તને બક્ષીએ છીએ. જ્યારે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) સાત વર્ષના થયા અને અલ્લાહ તઆલાએ તેમના પર વહી મોકલી, ત્યારે તેમણે પોતાની નબુવ્વત અને રિસાલત વિશે વાત કરી, અને યહ્યા (અલયહિસ્સલામ) તથા તમામ લોકો પર હુજ્જત બન્યા.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ آتَیْنَاهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا أَیْ آتَیْناهُ النُّبُوَّهًَْ فِی حَالِ صِبَاهُ وَ هُوَ ابْنُ ثَلَاثِ سِنِینَ.

ابن‌عبّاس ( وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیّاً یعنی نبوّت را در زمان کودکی‌اش به او دادیم درحالی‌که او سه سال داشت.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیّاً [And We granted him wisdom while yet a child] — meaning: We gave him prophethood in the time of his childhood, while he was three years old.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیّاً [અને અમે તેને બાળપણમાં જ હિકમત આપી] અર્થાત્ અમે તેને તેના બાળપણના સમયમાં નબુવ્વત આપી જ્યારે તે ત્રણ વર્ષનો હતો.

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

عَن الحُسَینِ‌بنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ اِنَّ یَهُودِیّاً مِن یَهُودِ الشَّامِ وَ أَحبَارِهِم قَالَ لِأَمِیرِالمُؤمِنِینَ (علیه السلام): فَهَذَا یَحیَی‌بنُ‌زَکَرِیَّا (علیه السلام) یُقَالُ إِنَّهُ أُوتِیَ الْحُکْمَ صَبِیّاً وَ الْحِلْمَ وَ الْفَهْمَ وَ إِنَّهُ کَانَ یَبْکِی مِنْ غَیْرِ ذَنْبٍ وَ کَانَ یُوَاصِلُ الصَّوْمَ. قَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام): لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ و مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أُعْطِیَ مَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا إِنَّ یَحْیَی‌بْنَ‌زَکَرِیَّا (علیه السلام) کَانَ فِی عَصْرٍ لَا أَوْثَانَ فِیهِ وَ لَا جَاهِلِیَّهًَْ وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أُوتِیَ الْحُکْمَ وَ الْفَهْمَ صَبِیّاً بَیْنَ عَبَدَهًِْ الْأَوْثَانِ وَ حِزْبِ الشَّیْطَانِ فَلَمْ یَرْغَبْ لَهُمْ فِی صَنَمٍ قَطُّ وَ لَمْ یَنْشَطْ لِأَعْیَادِهِمْ وَ لَمْ یُرَ مِنْهُ کَذِبٌ قَطُّ وَ کَانَ أَمِیناً صَدُوقاً حَلِیماً وَ کَانَ یُوَاصِلُ الصَّوْمَ الْأُسْبُوعَ وَ الْأَقَلَّ وَ الْأَکْثَرَ فَیُقَالُ لَهُ فِی ذَلِکَ فَیَقُولُ إِنِّی لَسْتُ کَأَحَدِهِمْ إِنِّی أَظَلُّ عِنْدَ رَبِّی فَیُطْعِمُنِی وَ یَسْقِینِی وَ کَانَ یَبْکِی (صلی الله علیه و آله) حَتَّی تَبْتَلَّ مُصَلَّاهُ خَشْیَهًًْ مِنَ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ مِنْ غَیْرِ جُرْم.

امام حسین ( از امام کاظم (از پدرانش روایت است: امام حسین (فرمود: شخصی یهودی از دانشمنان شام به امام علی (گفت: «خداوند به یحیی‌بن‌زکریا (حکم و فهم و حلم را در کودکی بخشید بی‌آنکه گناهی کرده باشد. گریه می‌کرد و روزه‌ها را به هم می‌پیوست». علی (فرمود: «صحیح است امّا به محمّد (بهتر از آن داده شد. یحیی‌بن‌زکریّا (در زمانی بود که بت‌پرستی و جاهلیّت وجود نداشت، ولی به حضرت محمّد (حکم و فهم را درحال کودکی دادند. یعنی بت‌پرستان و حزب شیطان. هرگز اظهار علاقه به بتی نکرد و در اعیاد آن‌ها شرکت ننمود و از او دروغی شنیده نشد پیوسته امین و راستگو و بردبار بود و روزه را در هفته کمتر و بیشتر به هم می‌پیوست. دیگران دراین‌مورد به او اشکال می‌گرفتند. می‌فرمود: «من مثل شما نیستم من پیوسته در حضور پروردگارم. به من غذا می‌دهد و آب می‌آشاماند. و آنقدر از خشیّت خدا گریه می‌کرد که جای نمازش خیس می‌شد».

Imam Husayn (peace be upon him): It is narrated from Imam Kazim (peace be upon him) from his forefathers: Imam Husayn (peace be upon him) said: A Jewish man from the scholars of Sham said to Imam Ali (peace be upon him): "Allah bestowed upon Yahya ibn Zakariyya (peace be upon him) wisdom, understanding and forbearance in childhood, without his having committed any sin. He would weep and would join his fasts together." Ali (peace be upon him) said: "That is correct, but to Muhammad (peace be upon him and his family) was given something better than that. Yahya ibn Zakariyya (peace be upon him) lived in a time when idol-worship and jahiliyyah did not exist, but to the Prophet Muhammad (peace be upon him and his family) wisdom and understanding were given in the state of childhood — that is, [among] the idol-worshippers and the party of Satan. He never expressed any inclination toward any idol, nor did he participate in their festivals, and no lie was ever heard from him; he was continuously trustworthy, truthful and forbearing, and he would join fasts together in the week, less or more. Others would object to him about this. He would say: 'I am not like you; I am continuously in the presence of my Lord. He feeds me and gives me drink.' And he would weep so much from the fear of Allah that the place of his prayer would become wet."

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)થી તેમના પૂર્વજોથી રિવાયત છે: ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: શામના વિદ્વાનોમાંથી એક યહૂદી વ્યક્તિએ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "અલ્લાહે યહ્યા બિન ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને બાળપણમાં હુકમ, સમજ અને સહનશીલતા બક્ષી, જ્યારે તેમણે કોઈ ગુનાહ કર્યો ન હતો. તેઓ રડતા હતા અને રોઝાઓને એકબીજા સાથે જોડી દેતા હતા." અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "એ સાચું છે, પરંતુ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને એનાથી પણ શ્રેષ્ઠ આપવામાં આવ્યું. યહ્યા બિન ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) એવા સમયમાં હતા જ્યારે બુત-પરસ્તી અને જાહિલિય્યત ન હતી, પરંતુ હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને બાળપણની હાલતમાં હુકમ અને સમજ આપવામાં આવી. અર્થાત્ બુત-પરસ્તો અને શેતાનના પક્ષની વચ્ચે. તેમણે કદી કોઈ બુત પ્રત્યે રુચિ વ્યક્ત ન કરી, ન તેમના તહેવારોમાં ભાગ લીધો, અને તેમનાથી કદી કોઈ જૂઠ સાંભળવામાં ન આવ્યું; તેઓ સતત અમાનતદાર, સાચા બોલા અને સહનશીલ હતા, અને અઠવાડિયામાં ઓછા-વધુ રોઝાઓને એકબીજા સાથે જોડી દેતા. બીજા લોકો આ બાબતમાં તેમના પર વાંધો ઉઠાવતા. તેઓ ફરમાવતા: 'હું તમારા જેવો નથી; હું સતત મારા પરવરદિગારની હાજરીમાં હોઉં છું. તે મને ખાવાનું આપે છે અને પાણી પીવડાવે છે.' અને તેઓ અલ્લાહના ખૌફથી એટલું રડતા કે તેમની નમાઝની જગ્યા ભીની થઈ જતી."

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی قِصَّهًِْ یَحْیَی (علیه السلام) .. یا یَحْیی خُذِ الْکِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا قَالَ وَ مِنْ ذَلِکَ الْحُکْمِ أَنَّهُ کَانَ صَبِیّاً فَقَالَ لَهُ الصِّبْیَانُ هَلُمَّ نَلْعَبْ فَقَالَ أَوَّهْ وَ اللَّهِ مَا لِلَّعِبِ خُلِقْنَا وَ إِنَّمَا خُلِقْنَا لِلْجِدِّ لِأَمْرٍ عَظِیمٍ.

امام هادی ( خدای متعال در داستان یحیی (فرمود: ... یا یَحْیی خُذِ الْکِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیًّا فرمود: و از جمله آن حکم این بود که او کودک بود؛ پس کودکان به او گفتند: «بیا بازی کنیم». گفت: «آه! به خدا سوگند برای بازی آفریده نشده‌ایم؛ تنها برای تلاش برای امری بزرگ آفریده شده‌ایم».

Imam Hadi (peace be upon him): Allah the Exalted said in the story of Yahya (peace be upon him): ... يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا [O Yahya! take hold of the Book with strength, and We granted him wisdom while yet a child]. He said: And part of that wisdom was that he was a child, and the [other] children said to him: "Come, let us play." He said: "Alas! By Allah, we were not created for play; we were only created for striving for a great matter."

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)ની વાર્તામાં ફરમાવ્યું: ... يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا [ઓ યહ્યા! કિતાબને મજબૂતીથી પકડ, અને અમે તેને બાળપણમાં જ હિકમત આપી]. ફરમાવ્યું: અને એ હિકમતમાંથી એ હતું કે તેઓ બાળક હતા; તો બાળકોએ તેમને કહ્યું: "આવો, રમીએ." તેમણે કહ્યું: "આહ! અલ્લાહની કસમ, અમે રમવા માટે નથી બનાવવામાં આવ્યા; અમને ફક્ત એક મહાન કાર્ય માટે પ્રયત્ન કરવા બનાવવામાં આવ્યા છીએ."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا ابْنَ مَسْعُودٍ کُلُّ هَذَا مِنْهُمْ یُبْغِضُونَ مَا أَبْغَضَ اللَّهُ وَ یُصَغِّرُونَ مَا صَغَّرَ اللَّهُ وَ یُزْهِدُونَ مَا أَزْهَدَ اللَّهُ وَ قَدْ أَثْنَی اللَّهُ عَلَیْهِمْ فِی مُحْکَمِ کِتَابِه وَ قَالَ لِیَحْیَی (علیه السلام) وَ آتَیْناهُ الْحُکْم صَبِیًّا.

پیامبر ( ای پسر مسعود! این‌ها همه‌ی آنچه را که خدا دشمن داشت، دشمن می‌داشتند و آنچه را که خدا کوچک می‌شمرد ناچیز می‌شمردند و نسبت به آنچه را که خدا دوست نداشت زهد و بی‌رغبتی نشان می‌دادند. خداوند آن‌ها را در کتاب خود مدح کرده و درباره‌ی حضرت یحیی (می‌فرماید: وَ آتَیْناهُ الحُکْم صَبِیًّا.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): O son of Mas'ud! All of these [prophets] hated what Allah hated, considered insignificant what Allah considered insignificant, and showed detachment and disinterest toward what Allah did not love. Allah praised them in His book, and concerning Hazrat Yahya (peace be upon him) He says: وَ آتَیْناهُ الحُکْم صَبِیًّا [And We granted him wisdom while yet a child].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઓ ઇબ્ને મસ્ઊદ! આ બધા [પયગંબરો] જે અલ્લાહને દુશ્મન રાખતો હતો તેને દુશ્મન રાખતા હતા, અને જેને અલ્લાહ નાનું ગણતો હતો તેને તુચ્છ ગણતા હતા, અને જેને અલ્લાહ પસંદ કરતો ન હતો તેના પ્રત્યે ઝુહદ અને અરુચિ દર્શાવતા હતા. અલ્લાહે તેમને પોતાની કિતાબમાં પ્રશંસા કરી છે અને હઝરત યહ્યા (અલયહિસ્સલામ) વિશે ફરમાવે છે: وَ آتَیْناهُ الحُکْم صَبِیًّا [અને અમે તેને બાળપણમાં જ હિકમત આપી].

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ الله (صلی الله علیه و آله)أَمَّا الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ (علیها السلام) فَسَیِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ إِلَّا مَا کَانَ مِنِ ابْنَیِ الْخَالَهًِْ عِیسَی وَ یَحْیَی (علیها السلام) فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی مَا أَلْحَقَ صِبْیَاناً بِرِجَالٍ کَامِلِی الْعُقُولِ إِلَّا هَؤُلَاءِ الْأَرْبَعَهًَْ عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ وَ یَحْیَی‌بْنَ‌زَکَرِیَّا وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (.3

پیامبر ( رسول خدا (فرمود: «و امّا حسن و حسین (پس سرور جوانان اهل بهشتند به استثناء دو پسر خاله، عیسی و یحیی‌بن‌زکریّا (خدای تعالی هیچ کودکی را به مردان دارای عقل کامل ملحق نکرده مگر این چهار نفر: عیسی‌بن‌مریم، یحیی‌بن‌زکریّا، حسن و حسین (».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "As for Hasan and Husayn (peace be upon them), they are the masters of the youth of the people of Paradise, with the exception of the two maternal cousins, Isa and Yahya ibn Zakariyya (peace be upon them). Allah the Exalted has not attached any children to men of complete intellect except these four: Isa ibn Maryam, Yahya ibn Zakariyya, Hasan, and Husayn (peace be upon them)."

પયગંબર, રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "અને હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ) જન્નતના જવાનોના સરદાર છે, સિવાય બે માસી ઝાદ ભાઈ ઈસા અને યહ્યા બિન ઝકરિય્યા (અલયહિમસ્સલામ)ના. ખરેખર અલ્લાહ તઆલાએ કોઈ બાળકને પૂર્ણ બુદ્ધિવાળા પુરુષો સાથે નથી જોડ્યા સિવાય આ ચાર: ઈસા બિન મરયમ, યહ્યા બિન ઝકરિય્યા, હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ)."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ أَحْمَقَ النَّاسِ مَنْ طَلَبَ الدُّنْیَا ... قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا یَعْنِی الزُّهْدَ فِی الدُّنْیَا. 4

پیامبر ( رسول خدا (فرمود: «احمق‌ترین مردم آن کس است که به‌دنبال دنیا بیفتد. خدا فرموده: وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیًّا یعنی زهد در دنیا».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "The most foolish of people is the one who chases after this world. Allah has said: وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیًّا [And We granted him wisdom while yet a child] — meaning zuhd (asceticism) in this world."

પયગંબર, રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "લોકોમાં સૌથી મૂર્ખ તે છે જે દુનિયાની પાછળ પડે. અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیًّا [અને અમે તેમને બાળપણમાં જ હિકમત આપી] એટલે કે દુનિયામાં ઝુહ્દ (સંસારત્યાગ)."

الجواد (علیه السلام) Imam Jawad (peace be upon him) ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَسْبَاطٍ قَالَ: رَأَیْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقَالَ لی یَا عَلِیُّ إِنَّ اللَّهَ احْتَجَّ فِی الْإِمَامَهًِْ بِمِثْلِ مَا احْتَجَّ بِهِ فِی النُّبُوَّهًِْ فَقَالَ وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً فَقَدْ یَجُوزُ أَنْ یُؤْتَی الْحِکْمَهًَْ وَ هُوَ صَبِیٌّ وَ یَجُوزُ أَنْ یُؤْتَاهَا وَ هُوَ ابْنُ أَرْبَعِینَ سَنَهًًْ. 5

امام جواد ( علی‌بن‌اسباط گوید: امام جواد (را دیدم که به من فرمود: «ای علی (خدا حجّت درباره‌ی امامت را به‌مانند حجّت درباره‌ی نبوّت آورده است. و فرموده: وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا؛ وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ ( قصص/۱۴ ). وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً ( احقاف/۱۵ ) پس رواست که به شخصی در کودکی حکمت داده شود [چنانچه به یحیی (داده شد] و رواست که در چهل‌سالگی داده شود [چنانچه به یوسف (داده شد].

Imam al-Jawad (peace be upon him): Ali ibn Asbat said: I saw Imam al-Jawad (peace be upon him), and he said to me: "O Ali! Indeed Allah has argued regarding Imamate with the like of what He has argued regarding prophethood. He said: وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا [And We granted him wisdom while yet a child]; وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ [And when he reached his maturity] (Qasas 28:14), and وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً [And reached forty years] (Ahqaf 46:15). So it is permissible that wisdom be given to a person in childhood [as it was given to Yahya (peace be upon him)], and it is permissible that it be given at the age of forty [as it was given to Yusuf (peace be upon him)]."

ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન અસબાત કહે છે: મેં ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)ને જોયા, તેમણે મને ફરમાવ્યું: "હે અલી! ખરેખર અલ્લાહે ઇમામત વિશે એવી જ હુજ્જત રજૂ કરી છે જેવી હુજ્જત નબુવ્વત વિશે રજૂ કરી. અને ફરમાવ્યું: وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا [અને અમે તેમને બાળપણમાં જ હિકમત આપી]; وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ [અને જ્યારે તેઓ પોતાની પુખ્તતાએ પહોંચ્યા] (કસસ/૧૪), અને وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً [અને ચાળીસ વર્ષે પહોંચ્યા] (અહકાફ/૧૫). તો જાએઝ છે કે કોઈ વ્યક્તિને બાળપણમાં હિકમત આપવામાં આવે [જેમ યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)ને આપવામાં આવી] અને જાએઝ છે કે ચાળીસ વર્ષની ઉંમરે આપવામાં આવે [જેમ યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને આપવામાં આવી]."

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

جَاءَ أَبُوسُفْیَانَ إِلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) .. وَ کَانَتْ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) مِنْ وَرَاءِ السِّتْرِ وَ الْحَسَنُ یَدْرُجُ بَیْنَ یَدَیْهَا وَ هُوَ طِفْلٌ مِنْ أَبْنَاءِ أَرْبَعَهًَْ عَشَرَ شَهْرا ً فَقَالَ لَهَا یَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قُولِی لِهَذَا الطِّفْلِ یُکَلِّمْ لِی جَدَّهُ فَیَسُودَ بِکَلَامِهِ الْعَرَبَ وَ الْعَجَمَ فَأَقْبَلَ الْحَسَنُ (علیه السلام) إِلَی أَبِی‌سُفْیَان ... فقَالَ یَا أَبَاسُفْیَانَ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) حَتَّی أَکُونَ شَفِیعاً فَقَالَ (علیه السلام) الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ فِی آلِ مُحَمَّدٍ (مِنْ ذُرِّیَّهًِْ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَی (صلی الله علیه و آله) نَظِیرَ یَحْیَی‌بْنِ‌زَکَرِیَّا (علیه السلام) وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا.6

امام علی ( ابوسفیان نزد حضرت امیر (آمد و گفت: «فاطمه‌ی اطهر (پشت پرده بود و امام حسن (که کودکی چهارده ماهه و تازه راه افتاده بود نزد حضرت زهرا (بود، ابوسفیان به فاطمه‌ی اطهر (گفت: «ای دختر حضرت محمّد (! به این کودک بگو: برای من نزد جدّش سخنی بگوید که عرب و عجم از آن بهره‌مند شوند. حضرت امام حسن (متوجّه ابوسفیان شد... و به ابوسفیان فرمود: «ای ابوسفیان! تو بگو: لا اله الا اللهُ، محمّد رسول اللَّه، تا من شفیع تو گردم». سپس آن حضرت فرمود: «سپاس مخصوص آن خدایی است که در آل محمّد ذرّیّه‌ای از آن حضرت قرار داد که نظیر یحیی‌بن‌زکریّا (است که درباره‌اش فرموده: «وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیًّا».

Imam Ali (peace be upon him): Abu Sufyan came to Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and said: Fatimah al-Athar (peace be upon her) was behind the curtain, and Imam Hasan (peace be upon him), who was a child of fourteen months and had just begun to walk, was with Lady Zahra (peace be upon her). Abu Sufyan said to Fatimah al-Athar (peace be upon her): "O daughter of Muhammad (peace be upon him and his family)! Tell this child to say something to me on behalf of his grandfather from which the Arabs and non-Arabs may benefit." Imam Hasan (peace be upon him) turned to Abu Sufyan... and said to Abu Sufyan: "O Abu Sufyan! You say: لا اله الا اللهُ، محمّد رسول اللَّه [There is no god but Allah, Muhammad is the Messenger of Allah], so that I may become your intercessor." Then his eminence said: "Praise be to Allah who has placed in the family of Muhammad a progeny from his eminence like Yahya ibn Zakariyya (peace be upon him), concerning whom He has said: وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیًّا [And We granted him wisdom while yet a child]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબુ સુફિયાન હઝરત અમીર (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું: ફાતિમા અતહર (અલયહસ્સલામ) પડદા પાછળ હતાં અને ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ), જેઓ ચૌદ મહિનાના બાળક હતા અને હમણાં જ ચાલવા લાગ્યા હતા, હઝરત ઝહરા (અલયહસ્સલામ) પાસે હતા. અબુ સુફિયાને ફાતિમા અતહર (અલયહસ્સલામ)ને કહ્યું: "હે હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની દીકરી! આ બાળકને કહો કે મારા માટે તેમના દાદા પાસે એવી વાત કહે કે જેનાથી અરબ અને અજમ લાભાન્વિત થાય." હઝરત ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) અબુ સુફિયાન તરફ ધ્યાન આપ્યું... અને અબુ સુફિયાનને ફરમાવ્યું: "હે અબુ સુફિયાન! તું કહે: لا اله الا اللهُ، محمّد رسول اللَّه [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે], જેથી હું તારો શફી બનું." પછી તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "સ્તુતિ તે અલ્લાહ માટે ખાસ છે જેણે આલે મુહમ્મદમાં તે હઝરતથી એવી ઝુર્રિય્યત મૂકી છે જે યહ્યા બિન ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) જેવી છે, જેમના વિશે ફરમાવ્યું: وَ آتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیًّا [અને અમે તેમને બાળપણમાં જ હિકમત આપી]."

#10

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ اللَّهِ لَقَدْ أُوتِیَ عَلِیٌّ (علیه السلام) الْحُکْمَ صَبِیّاً کَمَا أُوتِیَ یَحْیَی‌بْنُ‌زَکَرِیَّا (علیه السلام) الْحُکْمَ صَبِیّا.7

امام باقر ( به خدا قسم، در کودکی به علی (حکمت و دانش عنایت شد، چنان‌که به یحیی‌بن‌زکریّا (از کودکی حکمت و دانش عطا شد.

Imam al-Baqir (peace be upon him): By Allah, Ali (peace be upon him) was granted wisdom and knowledge in childhood, just as Yahya ibn Zakariyya (peace be upon him) was granted wisdom and knowledge from childhood.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ, અલી (અલયહિસ્સલામ)ને બાળપણમાં હિકમત અને જ્ઞાન અતા કરવામાં આવ્યું, જેમ યહ્યા બિન ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને બાળપણથી જ હિકમત અને જ્ઞાન અતા કરવામાં આવ્યું.