أَنْتَ الَّذِی نَادَاکَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) نِداءً خَفِیًّا قالَ رَبِّ إِنِّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّی وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیْباً وَ لَمْ أَکُنْ بِدُعائِکَ رَبِّ شَقِیًّا وَ قُلْتَ وَ یَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ کانُوا لَنا خاشِعِینَ وَ أَنْتَ الَّذِی اسْتَجَبْتَ لِلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لِتَزِیدَهُمْ مِنْ فَضْلِکَ.
امام حسین ( [دعای بعد از] نماز شب نیمه‌ی شعبان در کنار قبر سرور ما اباعبدالله حسین‌بن‌علی (: [خدایا] تو کسی هستی که زکریّا تو را در خلوتگاه [عبادت] خواند: قالَ رَبِّ إِنِّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّی وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیْباً وَ لَمْ أَکُنْ بِدُعائِکَ رَبِّ شَقِیّاً؛ و فرمودی: و از روی بیم و امید ما را می‌خواندند؛ و پیوسته برای ما [خاضع و] خاشع بودند. ( انبیاء/۹۰ ) و تو کسی هستی که درخواست کسانی را که ایمان آورده و کارهای نیک انجام داده‌اند پذیرفتی تا از فضل خود بر آن‌ها بیفزایی.
Imam Husayn (peace be upon him): [The supplication after] the prayer of the fifteenth night of Sha'ban beside the grave of our master Aba Abdillah al-Husayn ibn Ali (peace be upon him): [O Allah,] You are the One whom Zakariya called in the seclusion [of worship]: قالَ رَبِّ إِنِّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّی وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیْباً وَ لَمْ أَکُنْ بِدُعائِکَ رَبِّ شَقِیّاً [He said: My Lord, indeed my bones have grown feeble and my head has become white with age, and never, my Lord, have I been unblessed in my supplication to You]; and You said: "and they called upon Us out of longing and fear, and were ever humble before Us" (Anbiya/90). And You are the One who answered those who believed and did righteous deeds, so that You might increase them of Your bounty.
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): [દુઆ] શાબાનની પંદરમી રાતની નમાઝ [પછી] અમારા સરદાર અબા અબ્દિલ્લાહ હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ)ની કબર પાસે: [ઓ અલ્લાહ] તમે તે છો જેમને ઝકરિય્યાએ [ઇબાદતના] ખલવતમાં પોકાર્યા: قالَ رَبِّ إِنِّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّی وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیْباً وَ لَمْ أَکُنْ بِدُعائِکَ رَبِّ شَقِیّاً [તેમણે કહ્યું: ઓ મારા પરવરદિગાર! મારા હાડકાં નબળા થઈ ગયા છે અને માથું વૃદ્ધાવસ્થાથી સફેદ થઈ ગયું છે, અને ઓ મારા પરવરદિગાર, હું તારી પાસે દુઆ કરવામાં ક્યારેય નિષ્ફળ થયો નથી]; અને તમે ફરમાવ્યું: અને ડર અને આશા થકી અમને પોકારતા હતા; અને હંમેશા અમારી સામે [ખાઝેઅ અને] ખાશેઅ હતા (અંબિયા/૯૦). અને તમે તે છો જેમણે ઈમાન લાવેલા અને નેક કાર્યો કરનારાઓની અરજી કબૂલ કરી જેથી પોતાના ફઝલથી તેમના પર વધારો કરો.