سورة مريم

Verse 39 of 98

19:39

وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ في غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ

آنان را از روز حسرت (روز رستاخيز كه براى همه مايه تأسف است ) بترسان، در آن هنگام كه همه چيز پايان مى‌يابد؛ ولى [امروز] آن‌ها در غفلتند و ايمان نمى‌آورند.

And warn them of the day of intense regret, when the matter shall have been decided; and they are (now) in negligence and they do not believe.

અને તેમને તે અફસોસનાક દિવસથી ડરાવ કે, જ્યારે બધા મામલાઓ ખત્મ થઇ જશે; જો કે (હમણાં) તેઓ ગફલતમાં છે અને તેઓ ઇમાન લાવતા નથી.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌وَلَّادٍ الْحَنَّاطِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ الْآیَهًَْ قَالَ یُنَادِی مُنَادٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ذَلِکَ بَعْدَ مَا صَارَ أَهْلُ الْجَنَّهًِْ فِی الْجَنَّهًِْ وَ أَهْلُ النَّارِ فِی النَّارِ یَا أَهْلَ الْجَنَّهًِْ وَ یَا أَهْلَ النَّارِ هَلْ تَعْرِفُونَ الْمَوْتَ فِی صُورَهًٍْ مِنَ الصُّوَرِ فَیَقُولُونَ لَا فَیُؤْتَی بِالْمَوْتِ فِی صُورَهًِْ کَبْشٍ أَمْلَحَ فَیُوقَفُ بَیْنَ الْجَنَّهًِْ وَ النَّارِ ثُمَّ یُنَادُونَ جَمِیعاً أَشْرِفُوا وَ انْظُرُوا إِلَی الْمَوْتِ فَیُشْرِفُونَ ثُمَّ یَأْمُرُ اللَّهُ بِهِ فَیُذْبَحُ ثُمَّ یُقَالُ یَا أَهْلَ الْجَنَّهًِْ خُلُودٌ فَلَا مَوْتَ أَبَداً وَ یَا أَهْلَ النَّارِ خُلُودٌ فَلَا مَوْتَ أَبَداً وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِی غَفْلَةٍ أَیْ قُضِیَ عَلَی أَهْلِ الْجَنَّهًِْ بِالْخُلُودِ فِیهَا وَ قُضِیَ عَلَی أَهْلِ النَّارِ بِالْخُلُودِ فِیهَا.

امام صادق ( ابوولّاد حنّاط گوید: از امام صادق (در مورد آیه: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرةِ سؤال شد. و ایشان پاسخ داد: «بعد از اینکه بهشتیان وارد بهشت می شوند، و جهنّمیان به جهنّم می‌روند، منادی‌ای از جانب خداوند ندا می دهد: ای اهالی بهشت و جهنّم، آیا مرگ را درصورت خاصّی می‌شناسید»؟ آن‌ها می‌گویند: «نه، سپس مرگ را درصورت قوچی سیاه که آمیخته با سفیدی است، می‌آورند و بین جهنّم و بهشت قرار می‌دهند و سپس به همگی اعلام می‌کنند: بیایید و به مرگ نگاه کنید. آن‌ها بالا می‌آیند و سپس خداوند دستور ذبح آن را می‌دهد و مرگ را ذبح می‌کنند. بعد از آن اعلام می‌شود: ای بهشتیان، بعد از این جاودانگی است و مرگی در کار نیست. ای جهنّمیان، بعد از این جاودانگی است و دیگر مرگی در کار نیست. منظور از آیه: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ نیز همین است، یعنی میان بهشتیان حکم می‌شود که آنان تا ابد در بهشت خواهند بود و میان جهنّمیان نیز حکم شود که تا ابد در جهنّم خواهند بود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Wallad al-Hannat says: Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about the verse: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ [And warn them of the day of intense regret]. He answered: "After the people of Paradise enter Paradise and the people of Hell go to Hell, a caller from Allah calls out: O people of Paradise and O people of Hell, do you recognise death in a particular form?" They say: "No." Then death is brought in the form of a black ram mixed with white, and it is placed between Hell and Paradise. Then it is announced to all: Come and look at death. They come forward, and then Allah orders it to be slaughtered, and death is slaughtered. After that it is announced: O people of Paradise, from this point on there is eternity and there is no death; O people of Hell, from this point on there is eternity and there is no death. The meaning of the verse: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ [And warn them of the day of intense regret, when the matter shall have been decided, while they are in negligence] is exactly this — that is, it is decreed concerning the people of Paradise that they will remain in Paradise forever, and it is decreed concerning the people of Hell that they will remain in Hell forever."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂવલ્લાદ હન્નાત કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને આયત: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ [અને તેમને હસરતના દિવસથી ડરાવો] વિશે પૂછવામાં આવ્યું. તેમણે જવાબ આપ્યો: "બહિશ્તીઓ બહિશ્તમાં દાખલ થયા પછી, અને જહન્નમીઓ જહન્નમમાં ગયા પછી, અલ્લાહ તરફથી એક મુનાદી નિદા આપે છે: ઓ બહિશ્ત અને જહન્નમના રહેવાસીઓ, શું તમે મૃત્યુને કોઈ ખાસ સ્વરૂપમાં ઓળખો છો?" તેઓ કહે છે: "ના." પછી મૃત્યુને એક કાળા ઘેટાના સ્વરૂપમાં જે સફેદી સાથે મિશ્રિત છે, લાવવામાં આવે છે અને જહન્નમ અને બહિશ્ત વચ્ચે મૂકવામાં આવે છે અને પછી બધાને એલાન કરવામાં આવે છે: આવો અને મૃત્યુને જુઓ. તેઓ આગળ આવે છે અને પછી અલ્લાહ તેને ઝબહ કરવાનો હુકમ આપે છે અને મૃત્યુને ઝબહ કરવામાં આવે છે. તે પછી એલાન કરવામાં આવે છે: ઓ બહિશ્તીઓ, આ પછી હમેશાની જિંદગી છે અને મૃત્યુ નથી. ઓ જહન્નમીઓ, આ પછી હમેશાની જિંદગી છે અને હવે મૃત્યુ નથી. આયત: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ નો અર્થ પણ આ જ છે, એટલે કે બહિશ્તીઓ વિશે હુકમ કરવામાં આવે છે કે તેઓ હમેશા બહિશ્તમાં રહેશે અને જહન્નમીઓ વિશે પણ હુકમ કરવામાં આવે છે કે તેઓ હમેશા જહન્નમમાં રહેશે."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّهًِْ الْجَنَّهًَْ وَ أَهْلُ النَّارِ النَّارَ قِیلَ یَا أَهْلَ الْجَنَّهًِْ فَیُشْرِفُونَ وَ یَنْظُرُونَ وَ قِیلَ یَا أَهْلَ النَّارِ فَیُشْرِفُونَ وَ یَنْظُرُونَ فَیُجَاءُ بِالْمَوْتِ کَأَنَّهُ کَبْشٌ أَمْلَحُ فَیُقَالُ لَهُمْ تَعْرِفُونَ الْمَوْتَ فَیَقُولُونَ هُوَ هَذَا وَ کُلٌّ قَدْ عَرَفَهُ قَالَ فَیُقَدَّمُ وَ یُذْبَحُ ثُمَّ یُقَالُ یَا أَهْلَ الْجَنَّهًِْ خُلُودٌ فَلَا مَوْتَ وَ یَا أَهْلَ النَّارِ خُلُودٌ فَلَا مَوْتَ قَالَ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ الْآیَهًَْ.

پیامبر ( بعد از اینکه بهشتیان وارد بهشت می شوند، و جهنّمیان به جهنّم می روند، منادی ای از جانب خداوند ندا می دهد: «ای اهالی بهشت و جهنّم، آیا مرگ را درصورت خاصّی می‌شناسید»؟ آن‌ها می‌گویند: «نه، سپس مرگ را در صورت قوچی سیاه که آمیخته با سفیدی است، می‌آورند و بین جهنّم و بهشت قرار می‌دهند»، و سپس به همگی اعلام می‌کنند: «بیایید و به مرگ نگاه کنید». آن‌ها بالا می‌آیند و سپس خداوند دستور ذبح آن را می‌دهد و مرگ را ذبح می‌کنند. بعد از آن اعلام می‌شود: «ای بهشتیان، بعد از این جاودانگی است و مرگی در کار نیست. ای جهنّمیان، بعد از این جاودانگی است و دیگر مرگی در کار نیست. این است منظور از آیه: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): After the people of Paradise enter Paradise and the people of Hell enter Hell, a caller from Allah calls out: "O people of Paradise and Hell, do you recognize death in any particular form?" They say: "No." Then death is brought in the form of a black ram mixed with white, and is placed between Hell and Paradise. Then it is announced to all of them: "Come and look at death." They come forward, and then Allah orders it to be slaughtered, and death is slaughtered. After that it is announced: "O people of Paradise, after this there is eternity and there is no death. O people of Hell, after this there is eternity and there is no more death." This is the meaning of the verse: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ [And warn them of the day of intense regret].

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જન્નતવાળા જન્નતમાં દાખલ થઈ ગયા પછી અને જહન્નમવાળા જહન્નમમાં ગયા પછી, અલ્લાહ તરફથી એક નિદા આપનારો નિદા આપશે: "અય જન્નત અને જહન્નમવાળાઓ! શું તમે મૌતને કોઈ ખાસ સ્વરૂપમાં ઓળખો છો?" તેઓ કહેશે: "ના." પછી મૌતને એક કાળા ઘેટાંના સ્વરૂપમાં લાવવામાં આવશે જે સફેદી સાથે મિશ્રિત હશે, અને તેને જહન્નમ અને જન્નતની વચ્ચે રાખવામાં આવશે. પછી બધાને એલાન કરવામાં આવશે: "આવો અને મૌતને જુઓ." તેઓ આગળ આવશે, પછી અલ્લાહ તેને ઝબ્હ કરવાનો હુકમ આપશે અને મૌતને ઝબ્હ કરવામાં આવશે. તેના પછી એલાન કરવામાં આવશે: "અય જન્નતવાળાઓ! આના પછી હમેશગી છે અને મૌત નથી. અય જહન્નમવાળાઓ! આના પછી હમેશગી છે અને હવે મૌત નથી." આ છે આયતનો અર્થ: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ [અને તેમને ખેદના દિવસથી ડરાવો].

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌الْمَغْرَاءِ عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ: لَا أَعْلَمُهُ ذَکَرَهُ إِلَّا عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَال إِذَا أَدْخَلَ اللَّهُ أَهْلَ الْجَنَّهًِْ الْجَنَّهًَْ وَ أَهْلَ النَّارِ النَّارَ جِیءَ بِالْمَوْتِ فِی صُورَهًِْ کَبْشٍ حَتَّی یُوقَفَ بَیْنَ الْجَنَّهًِْ وَ النَّارِ قَالَ ثُمَّ یُنَادِی مُنَادٍ یَسْمَعُ أَهْلُ الدَّارَیْنِ جَمِیعاً یَا أَهْلَ الْجَنَّهًِْ یَا أَهْلَ النَّارِ فَإِذَا سَمِعُوا الصَّوْتَ أَقْبَلُوا قَالَ فَیُقَالُ لَهُمْ أَ تَدْرُونَ مَا هَذَا هَذَا هُوَ الْمَوْتُ الَّذِی کُنْتُمْ تَخَافُونَ مِنْهُ فِی الدُّنْیَا قَالَ فَیَقُولُ أَهْلُ الْجَنَّهًِْ اللَّهُمَّ لَا تُدْخِلِ الْمَوْتَ عَلَیْنَا قَالَ وَ یَقُولُ أَهْلُ النَّارِ اللَّهُمَّ أَدْخِلِ الْمَوْتَ عَلَیْنَا قَالَ ثُمَّ یُذْبَحُ کَمَا تُذْبَحُ الشَّاهًُْ قَالَ ثُمَّ یُنَادِی مُنَادٍ لَا مَوْتَ أَبَداً أَیْقِنُوا بِالْخُلُودِ قَالَ فَیَفْرَحُ أَهْلُ الْجَنَّهًِْ فَرَحاً لَوْ کَانَ أَحَدٌ یَوْمَئِذٍ یَمُوتُ مِنْ فَرَحٍ لَمَاتُوا قَالَ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآیَهًَْ أَ فَما نَحْنُ بِمَیِّتِینَ إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولی وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِینَ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ لِمِثْلِ هذا فَلْیَعْمَلِ الْعامِلُونَ قَالَ وَ یَشْهَقُ أَهْلُ النَّارِ شَهْقَهًًْ لَوْ کَانَ أَحَدٌ یَمُوتُ مِنْ شَهِیقٍ لَمَاتُوا وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عزّوجلّ وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ.

امام باقر ( ابوبصیر گوید: امام باقر (فرمود: «هنگامی‌که خداوند اهل بهشت را در بهشت و اهل جهنّم را در جهنّم وارد کند، مرگ به‌صورت گوسفندی آورده شود تا اینکه بین بهشت و جهنّم نگه داشته شود. سپس ندا دهنده‌ای فریادی می‌زند که اهل بهشت و جهنّم همه می‌شنوند [و می‌گوید]: «ای اهل بهشت! ای اهل آتش»! وقتی صدا را بشنوند، [به آن] روی آورند. به آن‌ها گفته می‌شود: «آیا می‌دانید این چیست؟ این همان مرگی است که در دنیا از آن می‌ترسیدید». اهل بهشت می‌گویند: «خدایا! مرگ را بر ما وارد نکن». و اهل آتش می‌گویند: «خدایا! مرگ را بر ما وارد کن». سپس ذبح می‌شود همچنانکه گوسفند ذبح می‌شود. سپس ندا دهنده‌ای فریاد می‌زند: «[بعد از این لحظه دیگر] هرگز مرگ نیست؛ به جاودانگی یقین داشته باشید». در نتیجه اهل بهشت چنان خوشحال می‌شوند که اگر ممکن بود در این روز کسی از خوشحالی بمیرد، حتماً می‌مردند. سپس این آیه را خواند: آیا ما هرگز نمی‌میریم، [و در بهشت جاودانه خواهیم بود]. و جز همان مرگ اوّل، مرگی به سراغ ما نخواهد آمد، و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟! راستی این همان پیروزی بزرگ است! [آری]، برای همانند چنین پاداشی، باید عمل‌کنندگان عمل کنند ( صافّات/۶۱۵۸ ). اهل آتش چنان ناله می‌زنند که اگر ممکن بود کسی از ناراحتی بمیرد، حتماً می‌مردند و آن سخن خدای عزّوجلّ است: وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ.

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Basir said: Imam Baqir (peace be upon him) said: "When Allah admits the people of Paradise into Paradise and the people of Hell into Hell, death is brought in the form of a ram until it is halted between Paradise and Hell. Then a caller calls out — a call which all the people of both abodes hear — [saying]: 'O people of Paradise! O people of the Fire!' When they hear the voice, they turn toward [it]. It is said to them: 'Do you know what this is? This is the very death that you used to fear in the world.' The people of Paradise say: 'O Allah! Do not bring death upon us.' And the people of the Fire say: 'O Allah! Bring death upon us.' Then it is slaughtered just as a sheep is slaughtered. Then a caller calls out: '[After this moment there is] no death ever; be certain of eternity.' Consequently the people of Paradise become so joyful that, if it were possible on that day for anyone to die of joy, they would surely have died. Then he recited this verse: 'Is it [true] that we shall never die, [and shall live eternally in Paradise], and no death shall come to us except our first death, and we shall never be punished?! Indeed this is the great triumph! [Yes], for the like of such a reward let the workers work' (Saffat/57–61). The people of the Fire wail such a wail that if it were possible for anyone to die of grief, they would surely have died. And that is the word of Allah the Mighty and Majestic: وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ [And warn them of the day of intense regret, when the matter shall have been decided]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે અલ્લાહ જન્નતવાળાઓને જન્નતમાં અને જહન્નમવાળાઓને જહન્નમમાં દાખલ કરી દેશે, ત્યારે મૌતને એક ઘેટાંના સ્વરૂપમાં લાવવામાં આવશે યહાં સુધી કે તેને જન્નત અને જહન્નમની વચ્ચે રાખી દેવામાં આવશે. પછી એક નિદા આપનારો એવો નિદા આપશે જેને બંને ઘરના બધા લોકો સાંભળશે [અને કહેશે]: 'અય જન્નતવાળાઓ! અય આગવાળાઓ!' જ્યારે તેઓ અવાજ સાંભળશે, [તેની તરફ] મુખ કરશે. તેમને કહેવામાં આવશે: 'શું તમે જાણો છો કે આ શું છે? આ એ જ મૌત છે જેનાથી તમે દુનિયામાં ડરતા હતા.' જન્નતવાળાઓ કહેશે: 'અય અલ્લાહ! મૌતને અમારા પર દાખલ ન કરીશ.' અને આગવાળાઓ કહેશે: 'અય અલ્લાહ! મૌતને અમારા પર દાખલ કર.' પછી તેને એવી રીતે ઝબ્હ કરવામાં આવશે જેવી રીતે ઘેટાંને ઝબ્હ કરવામાં આવે છે. પછી એક નિદા આપનારો નિદા આપશે: '[આ ક્ષણ પછી] ક્યારેય મૌત નથી; હમેશગી પર યકીન રાખો.' પરિણામે જન્નતવાળાઓ એટલા ખુશ થશે કે જો આ દિવસે કોઈ ખુશીથી મરી શકતું હોત, તો ચોક્કસ મરી જાત. પછી તેમણે આ આયત તિલાવત કરી: 'શું અમે ક્યારેય નહીં મરીએ, [અને જન્નતમાં હમેશા રહીશું]. અને એ પહેલા મૌત સિવાય, અમારી પાસે કોઈ મૌત નહીં આવે, અને અમને ક્યારેય અઝાબ નહીં થાય?! ખરેખર આ જ મોટી કામયાબી છે! [હા], આવા બદલા માટે, અમલ કરનારાઓએ અમલ કરવો જોઈએ' (સાફફાત/૫૭–૬૧). આગવાળાઓ એવી ચીસ પાડશે કે જો કોઈ દુઃખથી મરી શકતું હોત, તો ચોક્કસ મરી જાત. અને આ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન છે: وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ [અને તેમને ખેદના દિવસથી ડરાવો, જ્યારે મામલો ફેંસલો કરી દેવાયો હશે]."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ یَوْمَ الْحَسْرَهًِْ یَوْمَ یُؤْتَی بِالْمَوْتِ فَیُذْبَحُ.

امام صادق ( و روز حسرت روزی است که مرگ را می‌آورند و ذبح می‌کنند.

Imam Sadiq (peace be upon him): And the Day of Regret is the day when death shall be brought and slaughtered.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને હસરતનો દિવસ એ દિવસ છે જ્યારે મૃત્યુને લાવવામાં આવશે અને ઝબ્હ કરી દેવામાં આવશે.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَوْلُهُ وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِی غَفْلَةٍ أَیْ قُضِیَ عَلَی أَهْلِ الْجَنَّهًِْ بِالْخُلُودِ وَ عَلَی أَهْلِ النَّارِ بِالْخُلُودِ فِیهَا.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( منظور از آیه: وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ نیز همین است، یعنی میان بهشتیان حکم می شود که آنان تا ابد در بهشت خواهند بود و میان جهنّمیان نیز حکم شود که تا ابد در جهنّم خواهند بود.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The meaning of the verse وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ [And warn them of the day of intense regret, when the matter shall have been decided, while they are in negligence] is also this: that among the people of Paradise it will be decreed that they shall abide in Paradise forever, and among the people of the Fire it will be decreed that they shall abide in the Fire forever.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આયત وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ [અને તેમને હસરતના દિવસથી ડરાવો, જ્યારે મામલો ચૂકવી દેવામાં આવશે, જ્યારે તેઓ ગફલતમાં છે] નો અર્થ પણ આ જ છે, એટલે કે જન્નતવાળાઓ વચ્ચે હુકમ કરવામાં આવશે કે તેઓ હંમેશ માટે જન્નતમાં રહેશે અને જહન્નમવાળાઓ વચ્ચે પણ હુકમ કરવામાં આવશે કે તેઓ હંમેશ માટે જહન્નમમાં રહેશે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ الْمَوْتَ فَخَرَ فِی نَفْسِهِ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ لَا تَفْخَرْ فَإِنِّی ذَابِحُکَ بَیْنَ الْفَرِیقَیْنِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ وَ أَهْلِ النَّارِ ثُمَّ لَا أُحْیِیکَ أَبَداً فَتُرْجَی أَوْ تُخَاف.

پیامبر ( مرگ در خودش فخر می‌کند و خدای عزّ‌وجلّ می‌فرماید: «افتخار نکن چرا که من تو را بین دو گروه اهل بهشت و اهل جهنم ذبح خواهم کرد. سپس هیچگاه تو را زنده نخواهم کرد تا جائیکه گروهی به تو امید ببرند یا از تو بترسند».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Death took pride in itself, and Allah the Mighty and Majestic said: "Do not take pride, for I shall slaughter you between the two groups — the people of Paradise and the people of the Fire. Then I shall never bring you back to life, so that any group might hope for you or fear you."

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મૃત્યુએ પોતાના ઉપર ગર્વ કર્યો, તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું: "ગર્વ ન કર, કારણ કે હું તને બે ગિરોહો—જન્નતવાળાઓ અને જહન્નમવાળાઓ—ની વચ્ચે ઝબ્હ કરીશ. પછી હું તને ક્યારેય જીવતો નહીં કરું, જેથી કોઈ ગિરોહ તારી આશા રાખે અથવા તારાથી ડરે."