سورة مريم

Verse 5 of 98

19:5

وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ وَرائي وَ كانَتِ امْرَأَتي عاقِراً فَهَبْ لي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا

و من از بستگانم بعد از خودم بيمناكم [كه حقّ پاسدارى از آيين تو را نگاه ندارند]؛ و درحالى‌كه همسرم نازا و عقيم است؛ تو ازنزد خود جانشينى به من ببخش.

And surely I fear my cousins after me, and my wife is barren, therefore grant me from Thyself an heir,

અને ખરેજ મને મારા પછી મારા સગાસંબંધી બાબતે ડર છે, અને મારી ઔરત બાંજ (વંઘ્યા) છે, માટે તારી પાસેથી મને એક વારસદાર અતા કર.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائِی یَعْنِی أَنَّهُ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَارِثٌ.

امام علی ( وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائِی یعنی مرا وارثی نیست.

Imam Ali (peace be upon him): وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائِی [And surely I fear my cousins after me] means I have no heir.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائِی [અને ખરેખર હું મારા પછી મારા સગાઓથી ડરું છું] એટલે કે મારો કોઇ વારસ નથી.

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الرَّیَّانِ‌بْنِ‌شَبِیبٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی الرِّضَا (علیه السلام) فِی أَوَّلِ یَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ فَقَالَ: یَا ابْنَ‌شَبِیبٍ أَ صَائِمٌ أَنْتَ؟ فَقُلْتُ: لَا. فَقَالَ: إِنَّ هَذَا الْیَوْمَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی دَعَا فِیهِ زَکَرِیَّا (علیه السلام) رَبَّهُ فَقَالَ: رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَ أَمَرَ الْمَلَائِکَهًَْ فَنَادَتْ زَکَرِیَّا وَ هُوَ قائِمٌ یُصَلِّی فِی الْمِحْرابِ أَنَّ اللهَ یُبَشِّرُکَ بِیَحْیی فَمَنْ صَامَ هَذَا الْیَوْمَ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ کَمَا اسْتَجَابَ لِزَکَرِیَّا (علیه السلام).

امام رضا ( ریّان‌بن‌شبیب گوید: روز اوّل ماه محرم خدمت امام رضا (رسیدم به من فرمود: «ای پسر شبیب روزه‌ای»؟ گفتم: «نه». فرمود: «این روزه‌ایست که زکریّا (به درگاه پروردگارش دعا کرد و گفت: پروردگارا به من ببخش از پیش خود نژاد پاکی زیرا تو شنوای دعایی خدا برایش اجابت کرد و به فرشتگان دستور داد ندا کردند زکریّا را که در محراب ایستاده بود که خدا تو را به یحیی بشارت می‌دهد. ( آل عمران/۳۹۳۸ ). هرکه این روز را روزه بدارد و سپس دعا به درگاه خدا کند، خدا دعایش را مستجاب می‌کند چنان‌که برای زکریّا مستجاب کرد».

Imam Rida (peace be upon him): Rayyan ibn Shabib said: On the first day of the month of Muharram I came into the presence of Imam Rida (peace be upon him). He said to me: "O son of Shabib, are you fasting?" I said: "No." He said: "This is the day on which Zakariyya (peace be upon him) prayed to his Lord and said: رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ [My Lord, grant me from Yourself a pure offspring; indeed You are the Hearer of prayer]. Allah answered him and ordered the angels, and they called out to Zakariyya, who was standing praying in the sanctuary: أَنَّ اللهَ یُبَشِّرُکَ بِیَحْیی [that Allah gives you glad tidings of Yahya] (Al Imran/39, 38). Whoever fasts this day and then prays to Allah the Mighty and Majestic, Allah will answer his prayer just as He answered Zakariyya (peace be upon him)."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): રય્યાન બિન શબીબ કહે છે: મુહર્રમ મહિનાના પ્રથમ દિવસે હું ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં પહોંચ્યો. તેમણે મને ફરમાવ્યું: "હે શબીબના પુત્ર, શું તું રોઝો છે?" મેં કહ્યું: "ના." તેમણે ફરમાવ્યું: "આ તે દિવસ છે જ્યારે ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના રબની બારગાહમાં દુઆ કરી અને કહ્યું: رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ [હે મારા રબ, મને તારી પાસેથી પવિત્ર સંતાન અતા કર, ખરેખર તું દુઆ સાંભળનાર છે]. અલ્લાહે તેમની દુઆ કબૂલ કરી અને ફરિશ્તાઓને હુકમ આપ્યો, અને તેઓએ ઝકરિય્યાને, જેઓ મેહરાબમાં ઊભા નમાઝ પઢી રહ્યા હતા, અવાજ આપ્યો: أَنَّ اللهَ یُبَشِّرُکَ بِیَحْیی [કે અલ્લાહ તમને યહયાની ખુશખબરી આપે છે] (સૂરએ આલે ઇમરાન/૩૯, ૩૮). જે કોઇ આ દિવસે રોઝો રાખે અને પછી અલ્લાહની બારગાહમાં દુઆ કરે, અલ્લાહ તેની દુઆ કબૂલ કરશે, જેમ ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) માટે કબૂલ કરી."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائِی یَقُولُ خِفْتُ الْوَرَثَهًَْ مِنْ بَعْدِی وَ کانَتِ امْرَأَتِی عاقِراً وَ لَمْ یَکُنْ لِزَکَرِیَّا (علیه السلام) یَوْمَئِذٍ وَلَدٌ یَقُومُ مَقَامَهُ وَ یَرِثُهُ وَ کَانَتْ هَدَایَا بَنِی إِسْرَائِیلَ وَ نُذُورُهُمْ لِلْأَحْبَارِ وَ کَانَ زَکَرِیَّا رَئِیسَ الْأَحْبَارِ وَ کَانَتِ امْرَأَهًُْ زَکَرِیَّا (علیه السلام) أُخْتَ مَرْیَمَ‌بِنْتِ‌عِمْرَان‌بْنِ‌مَاثَانَ وَ یَعْقُوبُ‌بْن‌مَاثَانَ وَ بَنُومَاثَانَ إِذْ ذَاکَ رُؤَسَاءُ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ بَنُو مُلُوکِهِمْ وَ هُمْ مِنْ وُلْدِ سُلَیْمَانَ‌بْنِ‌دَاوُدَ (علیه السلام).

امام باقر ( وَإِنِّی خِفْتُ الْمَوَالِیَ مِن وَرَائِی؛ از وارثان بعد از خود می ترسم. وَکَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا؛ در آن زمان زکریّا (فرزندی نداشت که جانشین او شود و وارث او گردد و هدیه ها و نذرهای بنی‌اسرائیل به احبار تعلّق می گرفت و زکریّا نیز رئیس احبار بود و زن زکریّا خواهر مریم (دختر عمران‌بن‌ماثان بود و بنی‌ماثان در آن زمان رؤسای بنی‌اسرائیل و شاهزادگان آن‌ها بوده و از فرزندان سلیمان‌بن‌داود (بودند.

Imam Baqir (peace be upon him): وَإِنِّی خِفْتُ الْمَوَالِیَ مِن وَرَائِی [And surely I fear my cousins after me] — I fear the heirs after me. وَکَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا [and my wife is barren]. At that time Zakariyya (peace be upon him) had no child who could take his place and inherit from him, and the gifts and vows of the Children of Israel went to the rabbis, and Zakariyya was the chief of the rabbis. The wife of Zakariyya was the sister of Maryam (peace be upon her) the daughter of Imran ibn Mathan, and the Banu Mathan at that time were the chiefs of the Children of Israel and their princes, and they were of the descendants of Sulayman ibn Dawud (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَإِنِّی خِفْتُ الْمَوَالِیَ مِن وَرَائِی [અને ખરેખર હું મારા પછીના પિતરાઈઓથી ડરું છું] — હું મારા પછીના વારસદારોથી ડરું છું. وَکَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا [અને મારી પત્ની વાંઝણી છે]. તે સમયે ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને એવો કોઈ પુત્ર ન હતો કે જે તેમના સ્થાને આવે અને તેમનો વારસદાર બને, અને બની ઇસ્રાઇલની ભેટો અને માનતાઓ અહબાર (ધર્મગુરુઓ)ને મળતી હતી, અને ઝકરિય્યા અહબારના વડા હતા. ઝકરિય્યાની પત્ની મરયમ (અલયહસ્સલામ)ની બહેન હતી જે ઇમરાન બિન માસાનની દીકરી હતી, અને તે સમયે બની માસાન બની ઇસ્રાઇલના વડાઓ અને તેમના શાહઝાદાઓ હતા, અને તેઓ સુલયમાન બિન દાવૂદ (અલયહિસ્સલામ)ના સંતાનોમાંથી હતા.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

دَعَا زَکَرِیَّا (علیه السلام) رَبَّهُ فَقَالَ فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ فَبَشَّرَهُ اللَّهُ تَعَالَی بِیَحْیَی (علیه السلام).

امام صادق ( زکریّا (پروردگارش را خواند و گفت: «فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ؛ در نتیجه خدای تعالی او را به یحیی (بشارت داد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Zakariyya (peace be upon him) called upon his Lord and said: "فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ [therefore grant me from Thyself an heir who will inherit from me and inherit from the family of Yaqub]"; consequently Allah the Exalted gave him the glad tidings of Yahya (peace be upon him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પરવરદિગારને પોકાર્યા અને કહ્યું: "فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ [તો મને તારી પાસેથી એક વારસદાર આપ જે મારો વારસદાર બને અને યાકૂબના ખાનદાનનો વારસદાર બને]"; પરિણામે અલ્લાહ તઆલાએ તેમને યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)ની ખુશખબર આપી.

المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) Imam Mahdi (may Allah hasten his noble reappearance) ઇમામ મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)

أَسْأَلُکَ بِالِاسْمِ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَ نَبِیُّکَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) حِینَ سَأَلَکَ دَاعِیاً رَاجِیاً لِفَضْلِکَ فَقَامَ فِی الْمِحْرَابِ یُنَادِی نِدَاءً خَفِیّاً فَقَالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا فَوَهَبْتَ لَهُ یَحْیَی (علیه السلام) وَ اسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَه.

امام مهدی ( ای خدای من و از تو می‌خواهم بدان نام که بنده‌ی تو و پیغمبر تو زکریا (تو را بدان نام خواند، هنگامی که از تو مسالت نمود. دعاکننده و امیدوار به افزایش احسان تو، پس در محراب ایستاد و تو را خواند به ندای پنهان و گفت: رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا پس به او یحیی (را بخشیدی و دعای او را اجابت کردی.

Imam Mahdi (may Allah hasten his noble relief): O my Allah, I ask You by the name with which Your servant and Your prophet Zakariyya (peace be upon him) called You, when he beseeched You — supplicating and hoping for the increase of Your bounty — so he stood in the sanctuary and called out to You with a hidden call and said: رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا [My Lord, grant me from Thyself an heir who will inherit from me and inherit from the family of Yaqub, and make him, my Lord, one with whom You are well-pleased]; so You granted him Yahya (peace be upon him) and answered his supplication.

ઇમામ મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ): હે મારા અલ્લાહ, હું તને તે નામથી પૂછું છું જે નામથી તારા બંદા અને તારા પયગંબર ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ તને પોકાર્યો, જ્યારે તેમણે તારી પાસે માંગણી કરી, દુઆ કરનાર અને તારી કૃપાની વૃદ્ધિની આશા રાખનાર, પછી મહેરાબમાં ઊભા રહ્યા અને તને છુપા અવાજથી પોકાર્યા અને કહ્યું: رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا [હે મારા પરવરદિગાર, મને તારી પાસેથી એક વારસદાર આપ જે મારો વારસદાર બને અને યાકૂબના ખાનદાનનો વારસદાર બને, અને હે મારા પરવરદિગાર, તેને પસંદીદો બનાવ]; પછી તેં તેમને યહ્યા (અલયહિસ્સલામ) બખ્શ્યા અને તેમની દુઆ કબૂલ કરી.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَأَصَابَ الْقُرْعَهًُْ زَکَرِیَّا (علیه السلام) وَ هُوَ زَوْجُ أُخْتِهَا وَ کَفَّلَهَا وَ أَدْخَلَهَا الْمَسْجِدَ فَلَمَّا بَلَغَتْ مَا تَبْلُغُ النِّسَاءُ مِنَ الطَّمْثِ وَ کَانَتْ أَجْمَلَ النِّسَاءِ وَ کَانَتْ تُصَلِّی فَتُضِیءُ الْمِحْرَابَ لِنُورِهَا فَدَخَلَ عَلَیْهَا زَکَرِیَّا (علیه السلام) فَإِذَا عِنْدَهَا فَاکِهَهًُْ الشِّتَاءِ فِی الصَّیْفِ وَ فَاکِهَهًُْ الصَّیْفِ فِی الشِّتَاءِ فَقَالَ أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ {فَ} هُنَالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قَالَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائِی ... .

امام باقر ( [چون پدر حضرت مریم (از دنیا رفته بود، افراد متعدّدی برای سرپرستی حضرت مریم (داوطلب بودند. با هم به توافق نرسیدند تا اینکه برای حلّ اختلاف و مشخص شدن سرپرست حضرت مریم (قرعه زدند] قرعه به نام زکریّا (افتاد و او همسر خواهر مریم (بود. کفالت او را به عهده گرفت و او را وارد مسجد کرد. زمانی‌که مریم (به سنّی رسید که زنان می‌رسند و خون حیض دید و زیباترین زنان بود و نماز می‌خواند و با نورش محراب را نورانی می‌کرد، پس زکریّا (نزد او آمد، ناگهان [دید که] در تابستان میوه‌ی زمستان و در زمستان میوه‌ی تابستان نزد اوست؛ پس گفت: «این روزی از کجا نصیب تو شده است»؟! گفت: «این از سوی خداست. پس آنجا بود که زکریّا (، [با مشاهده‌ی آن همه شایستگی در مریم (]، پروردگار خویش را خواند و گفت: «وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائی وَ کانَتِ امْرَأَتی عاقِراً فَهَبْ لی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا ...».

Imam Baqir (peace be upon him): [Since the father of Maryam (peace be upon her) had passed away, several persons volunteered for the guardianship of Maryam (peace be upon her). They did not reach agreement, until, to resolve the dispute and determine the guardian of Maryam (peace be upon her), they cast lots.] The lot fell to Zakariyya (peace be upon him), and he was the husband of Maryam's sister. He took charge of her and brought her into the mosque. When Maryam (peace be upon her) reached the age that women reach and saw menstrual blood — and she was the most beautiful of women, and she used to pray and would illuminate the sanctuary with her light — Zakariyya (peace be upon him) came to her, and suddenly [he saw that] in summer there was winter fruit with her and in winter there was summer fruit with her; so he said: "From where has this provision come to you?" She said: "هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ [This is from Allah]." So it was there that Zakariyya (peace be upon him), [upon witnessing all that excellence in Maryam (peace be upon her)], called upon his Lord and said: "وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائی وَ کانَتِ امْرَأَتی عاقِراً فَهَبْ لی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا ... [And surely I fear my cousins after me, and my wife is barren, therefore grant me from Thyself an heir ...]".

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [જ્યારે હઝરત મરયમ (અલયહસ્સલામ)ના પિતા દુનિયામાંથી ચાલ્યા ગયા હતા, ત્યારે ઘણા લોકો હઝરત મરયમ (અલયહસ્સલામ)ની સંભાળ માટે તૈયાર હતા. તેઓ સહમત ન થયા, ત્યાં સુધી કે મતભેદ ઉકેલવા અને હઝરત મરયમ (અલયહસ્સલામ)ના સંભાળ રાખનારને નક્કી કરવા માટે તેમણે કુરઆ (ચિઠ્ઠી) નાખી.] કુરઆ ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ના નામે ઊતરી, અને તેઓ મરયમ (અલયહસ્સલામ)ની બહેનના પતિ હતા. તેમણે તેમની કફાલત સ્વીકારી અને તેમને મસ્જિદમાં દાખલ કર્યા. જ્યારે મરયમ (અલયહસ્સલામ) એ ઉંમરે પહોંચ્યા જે ઉંમરે સ્ત્રીઓ પહોંચે છે અને હયઝનું ખૂન જોયું, અને તેઓ સ્ત્રીઓમાં સૌથી સુંદર હતા અને નમાઝ પઢતા હતા અને પોતાના નૂરથી મહેરાબને પ્રકાશિત કરતા હતા, ત્યારે ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે આવ્યા, અચાનક [જોયું કે] ઉનાળામાં શિયાળાનું ફળ અને શિયાળામાં ઉનાળાનું ફળ તેમની પાસે છે; તેમણે કહ્યું: "આ રિઝ્ક તમને ક્યાંથી મળ્યું?" તેમણે કહ્યું: "هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ [આ અલ્લાહ તરફથી છે]." પછી ત્યાં જ ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ, [મરયમ (અલયહસ્સલામ)માં તે બધી યોગ્યતા જોઈને], પોતાના પરવરદિગારને પોકાર્યા અને કહ્યું: "وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائی وَ کانَتِ امْرَأَتی عاقِراً فَهَبْ لی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا ... [અને ખરેખર હું મારા પછીના પિતરાઈઓથી ડરું છું, અને મારી પત્ની વાંઝણી છે, તો મને તારી પાસેથી એક વારસદાર આપ ...]".

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی قِصَّهًِْ یَحْیَی ... هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ یَعْنِی لَمَّا رَأَی زَکَرِیَّا (علیه السلام) عِنْدَ مَرْیَمَ (سلام الله علیها) فَاکِهَهًَْ الشِّتَاءِ فِی الصَّیْفِ وَ فَاکِهَهًَْ الصَّیْفِ فِی الشِّتَاءِ وَ قَالَ لَهَا یا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ وَ أَیْقَنَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) أَنَّهُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِذْ کَانَ لَا یَدْخُلُ عَلَیْهَا أَحَدٌ غَیْرُهُ قَالَ عِنْدَ ذَلِکَ فِی نَفْسِهِ: إِنَّ الَّذِی یَقْدِرُ أَنْ یَأْتِیَ مَرْیَمَ (سلام الله علیها) بِفَاکِهَهًِْ الشِّتَاءِ فِی الصَّیْفِ وَ فَاکِهَهًِْ الصَّیْفِ فِی الشِّتَاءِ لَقَادِرٌ أَنْ یَهَبَ لِی وَلَداً وَ إِنْ کُنْتُ شَیْخاً وَ کانَتِ امْرَأَتِی عاقِراً {فَ} هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ {فَ} قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ قَالَ اللَّهُ عزّوجلّ فَنادَتْهُ الْمَلائِکَةُ یَعْنِی نَادَتْ زَکَرِیَّا (علیه السلام) وَ هُوَ قائِمٌ یُصَلِّی فِی الْمِحْرابِ أَنَّ اللهَ یُبَشِّرُکَ بِیَحْیی مُصَدِّقاً بِکَلِمَةٍ مِنَ اللهِ قَالَ: مُصَدِّقاً بِعِیسَی (علیه السلام) یُصَدِّقُ یَحْیَی بِعِیسَی (علیها السلام)وَ سَیِّداً یَعْنِی رَئِیساً فِی طَاعَهًِْ اللَّهِ عَلَی أَهْلِ طَاعَتِهِ وَ حَصُوراً وَ هُوَ الَّذِی لَا یَأْتِی النِّسَاءَ وَ نَبِیًّا مِنَ الصَّالِحِینَ.

امام هادی ( خدای تعالی در داستان یحیی (فرمود: ... آنجا بود که زکریّا (، [با مشاهده‌ی آن همه شایستگی در مریم (]، پروردگار خویش را خواند و گفت: پروردگارا! از سوی خود، فرزند پاکیزه‌ای [نیز] به من عطا فرما، که تو دعا را می‌شنوی. ( آل عمران/۳۸ ). یعنی هنگامی‌که زکریّا (میوه‌ی زمستان را در تابستان و میوه‌ی تابستان را در زمستان نزد مریم (دید، به او گفت: «ای مریم! این روزی از کجا نصیب تو شده»؟! گفت: «این از سوی خداست. خداوند به هرکس بخواهد، بی‌حساب روزی می‌دهد. ( آل‌عمران/۳۷ )». و زکریّا (یقین پیدا کرد که آن از نزد خدا است؛ چون غیر از او کسی نزد مریم (نمی‌آمد. دراین هنگام پیش خود گفت: «کسی که می‌تواند میوه‌ی زمستان را در تابستان و میوه‌ی تابستان را در زمستان برای مریم (بیاورد، می‌تواند برای من فرزندی ببخشد، اگرچه پیر شده‌ام و همسرم نازاست؛ پس آنجا بود که زکریّا (، [با مشاهده‌ی آن همه شایستگی در مریم (]، پروردگار خویش را خواند؛ سپس گفت: «پروردگارا! از سوی خود، فرزند پاکیزه‌ای [نیز] به من عطا فرما، که تو دعا را می‌شنوی». خدای عزّوجلّ در این فرمود: خداوندا! از طرف خود، فرزند پاکیزه‌ای (نیز) به من عطا فرما، که تو دعا را می‌شنوی!. ( آل عمران/۳۸ ). و درحالی‌که او در محراب ایستاده، مشغول نیایش بود، فرشتگان او را صدا زدند یعنی زکریّا (را صدا زدند که: «خدا تو را به «یحیی (» بشارت می‌دهد؛ [کسی] که کلمه‌ی خدا (مسیح) را تصدیق می‌کند؛ یحیی عیسی (را تصدیق می‌کند و رهبر خواهد بود، یعنی در اطاعت خداوند بر اهل اطاعتش رئیس خواهد بود و از هوس‌های سرکش برکنار و او کسی است که به سراغ زنان نمی‌رود و پیامبری از صالحان است».

Imam al-Hadi (peace be upon him): Allah the Exalted said in the story of Yahya (peace be upon him): "... هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ [There Zakariyya called upon his Lord, saying: My Lord! Grant me from Yourself a goodly offspring; surely You are the Hearer of prayer]" (Aal Imran/38). That is, when Zakariyya (peace be upon him) saw with Maryam (peace be upon her) the fruit of winter in summer and the fruit of summer in winter, he said to her: "O Maryam! From where has this provision come to you?" She said: "It is from Allah. Indeed, Allah provides for whomever He wills without measure" (Aal Imran/37). Zakariyya (peace be upon him) became certain that it was from Allah, because no one entered upon Maryam (peace be upon her) except him. Then he said within himself: "The One who can bring for Maryam (peace be upon her) the fruit of winter in summer and the fruit of summer in winter is [also] able to grant me a child, even though I have grown old and my wife is barren; so there Zakariyya (peace be upon him) called upon his Lord [having witnessed all that worthiness in Maryam (peace be upon her)], then said: 'My Lord! Grant me from Yourself a goodly offspring; surely You are the Hearer of prayer.'" Allah the Mighty and Majestic said concerning this: "O my Lord! Grant me from Yourself a goodly offspring; surely You are the Hearer of prayer" (Aal Imran/38). And while he was standing in the sanctuary engaged in prayer, the angels called him — that is, they called Zakariyya (peace be upon him) — saying: فَنادَتْهُ الْمَلائِکَةُ وَ هُوَ قائِمٌ یُصَلِّی فِی الْمِحْرابِ أَنَّ اللهَ یُبَشِّرُکَ بِیَحْیی مُصَدِّقاً بِکَلِمَةٍ مِنَ اللهِ [Allah gives you the good news of Yahya, who confirms a Word from Allah]: [one] who confirms the Word of Allah (the Messiah); Yahya confirms Isa (peace be upon him), and he will be a leader — that is, in obedience to Allah he will be chief over the people of His obedience — and kept aloof from unruly desires, and he is one who does not approach women, and a prophet from among the righteous.

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)ની વાર્તામાં ફરમાવ્યું: "... هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ [ત્યાં જ ઝકરિય્યાએ પોતાના પરવરદિગારને પોકાર્યા અને કહ્યું: હે પરવરદિગાર! મને પોતાની તરફથી પવિત્ર સંતાન અતા ફરમાવ, ખરેખર તું દુઆ સાંભળનારો છે]" (આલે ઇમરાન/૩૮). એટલે કે જ્યારે ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ મરયમ (અલયહસ્સલામ) પાસે શિયાળાનું ફળ ઉનાળામાં અને ઉનાળાનું ફળ શિયાળામાં જોયું, ત્યારે તેમને કહ્યું: "હે મરયમ! આ રિઝ્ક તમને ક્યાંથી મળ્યું?!" તેમણે કહ્યું: "આ અલ્લાહ તરફથી છે. અલ્લાહ જેને ચાહે તેને બેહિસાબ રિઝ્ક આપે છે" (આલે ઇમરાન/૩૭). અને ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને યકીન થઈ ગયું કે તે અલ્લાહ તરફથી છે; કારણ કે તેમના સિવાય કોઈ મરયમ (અલયહસ્સલામ) પાસે આવતું ન હતું. તે સમયે તેમણે મનમાં કહ્યું: "જે મરયમ (અલયહસ્સલામ) માટે શિયાળાનું ફળ ઉનાળામાં અને ઉનાળાનું ફળ શિયાળામાં લાવી શકે છે, તે મને પણ સંતાન અતા કરી શકે છે, ભલે હું વૃદ્ધ થઈ ગયો છું અને મારી પત્ની વાંઝણી છે; તો ત્યાં જ ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ, [મરયમ (અલયહસ્સલામ)માં તે બધી શાયસ્તગી જોઈને], પોતાના પરવરદિગારને પોકાર્યા; પછી કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! મને પોતાની તરફથી પવિત્ર સંતાન [પણ] અતા ફરમાવ, ખરેખર તું દુઆ સાંભળનારો છે.'" અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ આ બાબતે ફરમાવ્યું: "હે અલ્લાહ! પોતાની તરફથી મને પવિત્ર સંતાન (પણ) અતા ફરમાવ, ખરેખર તું દુઆ સાંભળનારો છે!" (આલે ઇમરાન/૩૮). અને જ્યારે તેઓ મેહરાબમાં ઊભા રહી નિયાયશમાં મશ્ગૂલ હતા, ફરિશ્તાઓએ તેમને પોકાર્યા એટલે કે ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને પોકાર્યા કે: "અલ્લાહ તમને 'યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)'ની ખુશખબરી આપે છે; [એવો] જે અલ્લાહના કલિમા (મસીહ)ની તસ્દીક કરશે; યહ્યા, ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની તસ્દીક કરે છે અને તે નેતા હશે, એટલે કે અલ્લાહની ઇતાઅતમાં તેમની ઇતાઅત કરનારાઓ પર રઈસ હશે અને સરકશ ખ્વાહિશોથી દૂર રહેશે અને તે એવો છે જે સ્ત્રીઓ પાસે નથી જતો અને સાલિહોમાંથી એક નબી છે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عِیسَی‌بْنِ‌دَاوُد النَّجَّارِ قَالَ حَدَّثَنِی أَبُوالْحَسَنِ‌مُوسَی‌بْنُ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی یَوْماً قَاعِداً حَتَّی أَتَی رَجُلٌ فَوَقَفَ بِهِ قَالَ أَفِیکُمْ بَاقِرُ الْعِلْمِ وَ رَئِیسُهُ مُحَمَّدبْنُ‌عَلِیٍّ قِیلَ لَهُ نَعَمْ فَجَلَسَ طَوِیلًا ثُمَّ قَامَ إِلَیْهِ فَقَالَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عزّوجلّ فِی قِصَّهًِْ زَکَرِیَّا (علیه السلام) وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوالِیَ مِنْ وَرائِی وَ کانَتِ امْرَأَتِی عاقِراً قَالَ نِعْمَ الْمَوَالِی بَنُو الْعَمِّ وَ أَحَبَّ اللَّهُ أَنْ یَهَبَ لَهُ وَلِیّاً مِنْ صُلْبِهِ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ فِیمَا کَانَ عَلِمَ مِنْ فَضْلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قَالَ یَا رَبِّ أمَعَ مَا شَرَّفْتَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ کَرَّمْتَهُ وَ رَفَعْتَ ذِکْرَهُ حَتَّی قَرَنْتَهُ بِذِکْرِکَ فَمَا یَمْنَعُکَ یَا سَیِّدِی أَنْ تَهَبَ لَهُ ذُرِّیَّهًًْ مِنْ صُلْبِهِ فَیَکُونَ فِیهَا النُّبُوَّهًُْ قَالَ یَا زَکَرِیَّا قَدْ فَعَلْتُ ذَلِکَ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَا نُبُوَّهًَْ بَعْدَهُ وَ هُوَ خَاتَمُ الْأَنْبِیَاءِ وَ لَکِنَّ الْإِمَامَهًَْ لِابْنِ عَمِّهِ وَ أَخِیهِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) مِنْ بَعْدِهِ وَ أَخْرَجْتُ الذُّرِّیَّهًَْ مِنْ صُلْبِ عَلِیٍّ (علیه السلام) إِلَی بَطْنِ فَاطِمَهًَْ بِنْتِ مُحَمَّدٍ (سلام الله علیها) وَ صَیَّرْتُ بَعْضَهَا مِنْ بَعْضٍ فَخَرَجَتْ مِنْهُ الْأَئِمَّهًُْ حُجَجِی عَلَی خَلْقِی وَ إِنِّی مُخْرِجٌ مِنْ صُلْبِکَ وَلَداً یَرِثُکَ وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ فَوَهَبَ اللَّهُ لَهُ یَحْیَی (علیه السلام).

امام صادق ( عیسی‌بن‌داود نجّار گوید: امام کاظم (برایم حدیث کرد و فرمود: «روزی نزد پدرم نشسته بودم، تا اینکه مردی آمد و در مقابلش ایستاد و گفت: «آیا شکافنده‌ی علم که زعیمش محمّدبن‌علی (است در میان شما است»؟ گفته شد: «آری». سپس او برای مدّت زمانی طولانی نشست، آنگاه در برابر حضرت برخاست و گفت: «ای فرزند رسول خدا (! مرا از این آیه‌ی خداوند در مورد قصّه‌ی زکریّا (باخبر ساز: وَإِنِّی خِفْتُ الْمَوَالِیَ مِن وَرَائِی وَکَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا». ایشان فرمود: «آری، موالی فرزندان عمو می باشند و خداوند دوست داشت که از پشت او برایش یک ولی برگزیند و این بدین‌خاطر بود که وقتی زکریّا از فضیلت محمّد (آگاه شد، گفت: «ای پروردگار من، آیا محمّد (را مفتخر نساختی و او را بزرگ نداشتی و او را بلند آوازه نساختی تا جایی‌که نامش را همراه نام خود قرار دادی، حال ای سرور من چه می‌شود که به او ذرّیّه ای از پشتش ببخشی که نبوّت در میانشان باشد»؟ خداوند فرمود: «ای زکریّا (! من این کار را با محمّد (انجام دادم و نبوّتی بعد از او نیست و او خاتم پیامبران است. امّا امامت را بعد از او به پسر عمو و برادرش علیّ‌بن‌ابی‌طالب (واگذار نمودم و ذرّیّه را از پشت علی (به رحم فاطمه (منتقل ساختم و آن‌ها را از [نسل] یکدیگر به وجود آوردم و از او امامانم (را که حجّت های من در میان بندگانم هستند، خارج گرداندم. من از پشت تو فرزندی بیرون می آورم که وارث تو و وارث آل یعقوب (باشد. پس خداوند یحیی (را به او بخشید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Isa ibn Dawud al-Najjar said: Imam Kazim (peace be upon him) narrated to me and said: "One day I was sitting with my father, until a man came and stood before him and said: 'Is the splitter of knowledge, whose leader is Muhammad ibn Ali (peace be upon him), among you?' It was said: 'Yes.' He then sat for a long while, then rose before the Imam and said: 'O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Inform me about this verse of Allah concerning the story of Zakariyya (peace be upon him): وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوَالِیَ مِن وَرَائِی وَ کَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا [And surely I fear my cousins after me, and my wife is barren].' He said: 'Yes, the mawali are the children of the uncle, and Allah loved to bestow upon him a guardian from his own loins. That was because when Zakariyya became aware of the merit of Muhammad (peace be upon him and his family), he said: "O my Lord, did You not honour Muhammad (peace be upon him and his family) and exalt him and raise his mention until You placed his name alongside Your own name? Now, O my Master, what would it be if You granted him offspring from his loins in whom prophethood would be?" Allah said: "O Zakariyya! I have done that for Muhammad (peace be upon him and his family), and there is no prophethood after him, for he is the Seal of the Prophets. But I have entrusted the Imamate after him to his cousin and brother Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and I have transferred the offspring from the loins of Ali (peace be upon him) into the womb of Fatima (peace be upon her), and I brought them into being from [the lineage of] one another, and from him I brought forth my Imams (peace be upon them) who are my proofs among my servants. And indeed I shall bring forth from your loins a son who will inherit from you and inherit from the family of Yaqub." So Allah bestowed upon him Yahya (peace be upon him).'"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઈસા બિન દાઉદ નજ્જાર કહે છે: ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ મને હદીસ સંભળાવી અને ફરમાવ્યું: "એક દિવસ હું મારા પિતા પાસે બેઠો હતો, ત્યાં સુધીમાં એક માણસ આવ્યો અને તેમની સામે ઊભો રહ્યો અને કહ્યું: 'શું ઇલ્મના શકાફેન્દા (ખોલનાર), જેમના સરદાર મુહમ્મદ બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) છે, તમારી વચ્ચે છે?' જવાબ આપવામાં આવ્યો: 'હા.' પછી તે લાંબા સમય સુધી બેઠો રહ્યો, પછી હઝરત સામે ઊભો થયો અને કહ્યું: 'ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! મને ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ના કિસ્સા વિશે અલ્લાહની આ આયત વિશે જણાવો: وَ إِنِّی خِفْتُ الْمَوَالِیَ مِن وَرَائِی وَ کَانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا [અને ખરેખર હું મારા પછી મારા પિતરાઈ ભાઈઓથી ડરું છું, અને મારી પત્ની વાંઝણી છે].' તેમણે ફરમાવ્યું: 'હા, મવાલી એટલે કાકાના સંતાનો, અને અલ્લાહે પસંદ કર્યું કે તેમની પોતાની પુશ્ત (સંતતિ)માંથી તેમના માટે એક વલી અતા કરે. અને આ એટલા માટે હતું કે જ્યારે ઝકરિય્યા મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ફઝીલતથી વાકેફ થયા, તેમણે અરજ કરી: "ઓ મારા પરવરદિગાર, શું તેં મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને શરફ ન બખ્શ્યો અને તેમને મોટા ન ગણ્યા અને તેમનું નામ બુલંદ ન કર્યું ત્યાં સુધી કે તેમના નામને તારા નામ સાથે જોડ્યું, હવે ઓ મારા સરદાર શું થાય જો તું તેમને તેમની પુશ્તમાંથી ઝુર્રિય્યત અતા કરે જેમાં નબુવ્વત હોય?" અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "ઓ ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)! મેં આ કામ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે કર્યું છે અને તેમના પછી કોઈ નબુવ્વત નથી અને તેઓ ખાતમુલ અંબિયા છે. પરંતુ ઇમામતને તેમના પછી તેમના પિતરાઈ ભાઈ અને ભાઈ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને સોંપી છે અને ઝુર્રિય્યતને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાંથી ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ના રહેમમાં મુન્તકિલ કરી છે અને તેમને એકબીજા [ના નસલ]માંથી પેદા કર્યા છે અને તેમનામાંથી મારા ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ)ને, જેઓ મારા બંદાઓ વચ્ચે મારી હુજ્જતો છે, બહાર લાવ્યો છું. હું તમારી પુશ્તમાંથી એક ફરઝંદ બહાર લાવીશ જે તમારો વારસ હશે અને આલે યાકૂબનો પણ વારસ હશે." પછી અલ્લાહે તેમને યહ્યા (અલયહિસ્સલામ) અતા કર્યા.'"

#9 فرزند Offspring સંતાન

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَرَّ عِیسَی‌ابْن‌مَرْیَمَ (علیه السلام) بِقَبْرٍ یُعَذَّبُ صَاحِبُهُ ثُمَّ مَرَّ بِهِ مِنْ قَابِلٍ فَإِذَا هُوَ لَا یُعَذَّبُ فَقَالَ یَا رَبِّ مَرَرْتُ بِهَذَا الْقَبْرِ عَامَ أَوَّلَ فَکَانَ یُعَذَّبُ وَ مَرَرْتُ بِهِ الْعَامَ فَإِذَا هُوَ لَیْسَ یُعَذَّبُ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنَّهُ أَدْرَکَ لَهُ وَلَدٌ صَالِحٌ فَأَصْلَحَ طَرِیقاً وَ آوَی یَتِیماً فَلِهَذَا غَفَرْتُ لَهُ بِمَا فَعَلَ ابْنُهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِیرَاثُ اللَّهِ عزّوجلّ مِنْ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ وَلَدٌ یَعْبُدُهُ مِنْ بَعْدِهِ ثُمَّ تَلَا أَبُوعَبْداللَّهِ (علیه السلام) آیَهًَْ زَکَرِیَّا (علیه السلام) رَبِّ فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا* یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا.

امام صادق ( عیسی (از کنار قبری که صاحب آن عذاب می شد، گذر کرد. در سال بعد، از کنار همان قبر رد شد و دید که عذاب نمی شود. پس عرض کرد: «پروردگارا! من سال اوّل از کنار این قبر گذر کردم، او داشت عذاب می شد و بعد از یک سال که دوباره از کنارش رد شدم، دیدم که دیگر عذاب نمی‌شود، حکمت آن چیست»؟ سپس خداوند به او وحی نمود: «او فرزند صالحی دارد که بزرگ شده و راهی را مرّمت کرده و یتیمان را پناه داده است. به خاطر کارهایی که فرزندش انجام می دهد، او را آمرزیدم». سپس رسول خدا (ادامه داد: «میراث خداوند بعد از مرگ بنده‌ی مؤمنش، فرزندی است که بعد از او خدا را می پرستد». سپس امام صادق (آیه‌ی زکریّا (را تلاوت کرد: پروردگارا پس از جانب خود ولی [و جانشینی] به من ببخش* که از من ارث برد و از خاندان یعقوب [نیز] ارث برد و او را ای پروردگار من، پسندیده گردان.

Imam Sadiq (peace be upon him): Isa (peace be upon him) passed by a grave whose occupant was being tormented. The following year he passed by the same grave and saw that he was no longer being tormented. He said: "My Lord! Last year I passed by this grave and he was being tormented, and now a year later when I passed by it again, I see that he is no longer being tormented — what is the wisdom of this?" Then Allah revealed to him: "He has a righteous son who has grown up and repaired a road and sheltered orphans. Because of the deeds his son does, I have forgiven him." Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) continued: "Allah's inheritance from His believing servant after his death is a son who worships Allah after him." Then Imam Sadiq (peace be upon him) recited the verse of Zakariyya (peace be upon him): رَبِّ فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا* یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا [My Lord, grant me from Yourself a guardian [and successor]* who will inherit from me and inherit from the family of Yaqub [also], and make him, O my Lord, well-pleasing].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઈસા (અલયહિસ્સલામ) એક કબર પાસેથી પસાર થયા જેના માલિકને અઝાબ થઈ રહ્યો હતો. પછીના વર્ષે તે જ કબર પાસેથી પસાર થયા અને જોયું કે તેને અઝાબ થતો નથી. તેમણે અરજ કરી: "પરવરદિગાર! હું પ્રથમ વર્ષે આ કબર પાસેથી પસાર થયો, તેને અઝાબ થઈ રહ્યો હતો અને એક વર્ષ પછી જ્યારે ફરીથી તેની પાસેથી પસાર થયો, જોયું કે હવે તેને અઝાબ થતો નથી, તેની હિકમત શું છે?" પછી અલ્લાહે તેમને વહી કરી: "તેને એક નેક ફરઝંદ છે જે મોટો થયો છે અને એક રસ્તાની મરમ્મત કરી છે અને યતીમોને પનાહ આપી છે. તેના ફરઝંદ જે કામો કરે છે તેના કારણે, મેં તેને માફ કરી દીધો." પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ચાલુ રાખ્યું: "અલ્લાહનો પોતાના મોમિન બંદાના મૃત્યુ પછીનો વારસો એ ફરઝંદ છે જે તેના પછી અલ્લાહની ઇબાદત કરે." પછી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ની આયત તિલાવત કરી: رَبِّ فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا* یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا [પરવરદિગાર, પોતાની તરફથી મને એક વલી [અને જાનશીન] અતા કર* જે મારો વારસ થાય અને આલે યાકૂબ [નો પણ] વારસ થાય અને તેને, ઓ મારા પરવરદિગાર, પસંદીદા બનાવ].

#10 فرزند Offspring સંતાન

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ الْفَضْلِ‌بْنِ‌أَبِی‌قُرَّهًَْ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ رَسُولُ اللَّه (صلی الله علیه و آله) مِیرَاثُ اللَّهِ عزّوجلّ مِنْ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ وَلَدٌ یَعْبُدُهُ مِنْ بَعْدِهِ ثُمَّ تَلَا أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) آیَهًَْ زَکَرِیَّا (علیه السلام) فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا.

پیامبر ( فضل‌بن‌ابوقرّه از امام صادق (روایت کرده است که فرمود: رسول خدا (فرمود: «میراث خدای تعالی از بنده‌ی مؤمنش فرزند صالحی است که بعد از پدر خدای تعالی را عبادت کند». سپس امام صادق (آیه‌ی زکریّا (را قرائت کرد: فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا* یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا.

The Prophet (peace be upon him and his family): Fadl ibn Abi Qurra narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) who said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Allah the Exalted's inheritance from His believing servant is a righteous son who, after his father, worships Allah the Exalted." Then Imam Sadiq (peace be upon him) recited the verse of Zakariyya (peace be upon him): فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا* یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا [So grant me from Yourself a guardian* who will inherit from me and inherit from the family of Yaqub, and make him, O my Lord, well-pleasing].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ફઝલ બિન અબૂ કુર્રહએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરી છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાનો પોતાના મોમિન બંદામાંથી વારસો એ નેક ફરઝંદ છે જે પિતા પછી અલ્લાહ તઆલાની ઇબાદત કરે." પછી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ની આયત તિલાવત કરી: فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا* یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا [તો પોતાની તરફથી મને એક વલી અતા કર* જે મારો વારસ થાય અને આલે યાકૂબનો વારસ થાય અને તેને, ઓ મારા પરવરદિગાર, પસંદીદા બનાવ].