وَ ذَلِکَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا کَانَ بِمَکَّهًَْ أَمَرَهُ اللَّهُ تَعَالَی أَنْ یَتَوَجَّهَ نَحْوَ الْبَیْتِ الْمُقَدَّسِ فِی صَلَاتِهِ وَ یَجْعَلَ الْکَعْبَهًَْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهَا إِذَا أَمْکَنَ وَ إِذَا لَمْ یَتَمَکَّنْ اسْتَقْبَلَ الْبَیْتَ الْمُقَدَّسَ کَیْفَ کَانَ فَکَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَفْعَلُ ذَلِکَ طُولَ مُقَامِهِ بِهَا ثَلَاثَ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ فَلَمَّا کَانَ بِالْمَدِینَهًِْ وَ کَانَ مُتَعَبِّداً بِاسْتِقْبَالِ بَیْتِ الْمَقْدِسِ اسْتَقْبَلَهُ وَ انْحَرَفَ عَنِ الْکَعْبَهًِْ سَبْعَهًَْ عَشَرَ شَهْراً أَوْ سِتَّهًَْ عَشَرَ شَهْراً وَ جَعَلَ قَوْمٌ مِنْ مَرَدَهًِْ الْیَهُودِ یَقُولُونَ وَ اللَّهِ مَا دَرَی محمد (صلی الله علیه و آله) کَیْفَ صَلَّی حَتَّی صَارَ یَتَوَجَّهُ إِلَی قِبْلَتِنَا وَ یَأْخُذُ فِی صَلَاتِهِ بِهُدَانَا وَ نُسُکِنَا فَاشْتَدَّ ذَلِکَ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِمَا اتَّصَلَ بِهِ عَنْهُمْ وَ کَرِهَ قِبْلَتَهُمْ وَ أَحَبَّ الْکَعْبَهًَْ فَجَاءَهُ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَا جَبْرَئِیلُ لَوَدِدْتُ لَوْ صَرَفَنِیَ اللَّهُ تَعَالَی عَنْ بَیْتِ الْمَقْدِسِ إِلَی الْکَعْبَهًِْ فَقَدْ تَأَذَّیْتُ بِمَا یَتَّصِلُ بِی مِنْ قِبَلِ الْیَهُودِ مِنْ قِبْلَتِهِمْ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ: فَاسْأَلْ رَبَّکَ أَنْ یُحَوِّلَکَ إِلَیْهَا فَإِنَّهُ لَا یَرُدُّکَ عَنْ طَلِبَتِکَ وَ لَا یُخَیِّبُکَ مِنْ بُغْیَتِکَ فَلَمَّا اسْتَتَمَّ دُعَاؤُهُ صَعِدَ جَبْرَئِیلُ ثُمَّ عَادَ مِنْ سَاعَتِهِ فَقَالَ: اقْرَأْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قَدْ نَری تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِی السَّماءِ فَلَنُوَلِّیَنَّکَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَیْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَکُمْ شَطْرَهُ الْآیَاتِ.
پیامبر ( [در تفسیر امام عسکری (علیه السلام) آمده است:] هنگامی که رسول‌خدا (در مکّه بود، خداوند به او امر فرمود که به‌سوی بیت‌المقدّس نماز بخواند و تا جایی که می‌تواند، کعبه را بین خود و بیت‌المقدّس قراردهد و اگر نتوانست، فقط باید جهت بیت‌المقدّس را در نظر بگیرد. رسول‌خدا (سیزده سال چنین می‌کرد. هنگامی که در مدینه به مدّت هفده یا شانزده روز بودند [و از لحاظ جغرافیایی امکان قرار گرفتن قبله و بیت‌المقدّس در یک راستا امکان نداشت، به اجبار رو به‌سوی بیت‌المقدّس می‌کرد و از قبله منحرف و رویگردان شد] از این رو، گروهی از یهودیان نافرمان (یهودیان مَرَده) شروع به طعنه‌زدن کرده و می‌گفتند: «به خدا قسم! محمّد (نمی‌دانست چگونه نماز بگزارد؛ تا اینکه به‌سوی قبله‌ی ما رو کرد و [حال] در نمازش از شیوه و آداب ما استفاده می‌کند». سخنان یهود بر رسول‌خدا (گران‌آمد و از قبله‌ی آنان بیزار گشت و شیفته‌ی کعبه شد. از این رو جبرئیل (علیه السلام) بر او نازل‌شد. رسول‌خدا (به او فرمود: «ای جبرئیل (علیه السلام)! دوست دارم که مرا از بیت‌المقدّس به‌سوی کعبه بگردانی؛ چرا که من از سخنانی که یهود درباره‌ی قبله‌ی‌شان به من می‌گویند، آزرده‌ام». جبرئیل (علیه السلام) فرمود: «از پروردگارت می‌خواهم که تو را به‌سوی کعبه بگرداند و او خواسته‌ی تو را رد نکرده و امید تو را ناامید نمی‌سازد». چون دعای او پایان یافت، جبرئیل (علیه السلام) بالا رفت و در همان لحظه بازگشت و فرمود: «ای محمّد (! بخوان: نگاه‌های انتظارآمیز تو را به‌سوی آسمان [برای تعیین قبله نهایی] می‌بینیم! اکنون تو را به‌سوی قبله‌ای که از آن خشنود باشی، باز می‌گردانیم. پس روی خود را به‌سوی مسجدالحرام کن! و هرجا باشید، روی خود را به‌سوی آن بگردانید. ( بقره/۱۴۴ )
The Prophet (peace be upon him and his family): [In the Tafsir of Imam Askari (peace be upon him) it is reported:] When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was in Mecca, Allah commanded him to face Bayt al-Muqaddas in his prayer, and as much as possible to place the Kaaba between himself and Bayt al-Muqaddas; and if he could not, he should merely take the direction of Bayt al-Muqaddas. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did this for thirteen years. When he was in Medina for seventeen or sixteen months [and geographically it was not possible for the qibla and Bayt al-Muqaddas to be in one direction, he was compelled to face Bayt al-Muqaddas and turned away from the qibla]. Hence a group of rebellious Jews (Yahud al-Marada) began to taunt and say: 'By Allah! Muhammad (peace be upon him and his family) did not know how to pray, until he turned toward our qibla and [now] in his prayer he uses our manner and rites.' The Jews' words weighed heavily on the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and he grew averse to their qibla and enamored of the Kaaba. Then Jibra'il (peace be upon him) descended upon him. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to him: 'O Jibra'il (peace be upon him)! I would love that Allah turn me from Bayt al-Muqaddas toward the Kaaba, for I am pained by what the Jews say to me concerning their qibla.' Jibra'il (peace be upon him) said: 'Ask your Lord to turn you toward the Kaaba, for He does not reject your request nor disappoint your hope.' When his supplication was completed, Jibra'il (peace be upon him) ascended and returned that very moment and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Recite: We see the expectant turning of your face toward the heaven [for the determination of the final qibla]! Now We shall turn you toward a qibla with which you will be pleased. So turn your face toward the Sacred Mosque! And wherever you are, turn your faces toward it.' (al-Baqara/144)
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): [ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)ની તફસીરમાં આવ્યું છે:] જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મક્કામાં હતા, ત્યારે અલ્લાહે તમને હુકમ કર્યો કે તમે બૈતુલ મુકદ્દસ તરફ નમાઝ પઢો અને જ્યાં સુધી શક્ય હોય, કાબાને પોતાની અને બૈતુલ મુકદ્દસની વચ્ચે રાખો, અને જો શક્ય ન હોય તો ફક્ત બૈતુલ મુકદ્દસની દિશાને ધ્યાનમાં લો. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેર વર્ષ સુધી આવું કરતા રહ્યા. જ્યારે તમે મદીનામાં સત્તર અથવા સોળ મહિના સુધી હતા [અને ભૌગોલિક દ્રષ્ટિએ કિબ્લા અને બૈતુલ મુકદ્દસનું એક જ દિશામાં હોવું શક્ય નહોતું, તેથી મજબૂરીથી બૈતુલ મુકદ્દસ તરફ મુખ કરવું પડ્યું અને કિબ્લાથી મુખ ફેરવવું પડ્યું] આ કારણે, નાફરમાન યહૂદીઓનું એક જૂથ (યહૂદે મરદે) મહેણાં મારવા લાગ્યું અને કહેવા લાગ્યા: 'ખુદાની કસમ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જાણતા નહોતા કે નમાઝ કેવી રીતે પઢવી; આખરે તેમણે અમારા કિબ્લા તરફ મુખ કર્યું અને [હવે] પોતાની નમાઝમાં અમારી રીતભાત અને આદાબનો ઉપયોગ કરે છે.' યહૂદીઓની આ વાતો રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ભારે લાગી અને તમે તેમના કિબ્લાથી બેઝાર થયા અને કાબાના શેદાઈ થયા. તેથી જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) તમારા પર નાઝિલ થયા. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેમને કહ્યું: 'હે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)! હું ઈચ્છું છું કે તમે મને બૈતુલ મુકદ્દસથી કાબા તરફ ફેરવો; કારણ કે જે વાતો યહૂદીઓ પોતાના કિબ્લા વિશે મને કહે છે, તેનાથી હું આઝુર્દા (દુ:ખી) છું.' જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: 'પોતાના પરવરદિગારથી માંગો કે તમને કાબા તરફ ફેરવે અને તે તમારી વિનંતી રદ કરતો નથી અને તમારી આશાને નાઉમ્મીદ કરતો નથી.' જ્યારે તમારી દુઆ પૂરી થઈ, જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) ઉપર ગયા અને તે જ ક્ષણે પાછા આવ્યા અને કહ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! પઢો: તમારી આસ્માન તરફની ઇન્તેઝારભરી નજરોને [કિબ્લા આખરી નક્કી કરવા માટે] અમે જોઈએ છીએ! હવે અમે તમને એવા કિબ્લા તરફ ફેરવીએ છીએ કે જેનાથી તમે ખુશ થાવ. તો પોતાનું મુખ મસ્જિદુલ હરામ તરફ કરો! અને જ્યાં પણ હો, પોતાના મુખને તેની તરફ ફેરવો. (બકરહ/૧૪૪)