Al Baqara 2:124

#1 و [یاد کنید] هنگامی که پروردگار ابراهیم، او را آزمود And [remember] when Ibrahim's Lord tested him અને જ્યારે ઇબ્રાહીમના પરવરદિગારે તેમની આઝમાયશ કરી

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

أَبُو الْحَسَنِ عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَسْکَرِیُّ (علیه السلام) فِی رِسَالَتِهِ إِلَی أَهْلِ الْأَهْوَازِ حِینَ سَأَلُوهُ عَنِ الْجَبْرِ وَ التَّفْوِیض‌أَنْ قَالَ قَالَ أَمِیرالْمُؤْمِنِین (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی ... ِ وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ إِنَّ جَمِیعَهَا جَاءَتْ فِی الْقُرْآنِ بِمَعْنَی الِاخْتِبَار.

امام عسکری (علیه السلام) ابوالحسن علی‌بن‌محمّد عسکری (علیه السلام) در نامه‌ای که به اهل اهواز نوشتند، در پاسخ به سؤالاتی که از او درباره‌ی جبر و اختیار پرسیده‌بودند، فرمودند: «امیرالمومنین (علیه السلام) درباره‌ی این آیه‌ی: وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فرمودند: «به‌درستی‌که تمام آن‌ها (تمام موارد استعمال کلمه‌ی بلوی) در قرآن به معنای آزمایش‌کردن آمده است».

Imam Askari (peace be upon him): Abul-Hasan Ali ibn Muhammad al-Askari (peace be upon him), in a letter he wrote to the people of Ahwaz in reply to questions they had asked him about jabr (compulsion) and ikhtiyar (free will), said: "Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said concerning this verse of Allah the Exalted: وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ [And when his Lord tried Ibrahim with certain words]: 'Indeed all of them (all the occurrences of the word balwa) have come in the Qur'an with the meaning of testing.'"

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અબુલ-હસન અલી બિન મુહમ્મદ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ) એ અહવાઝના લોકોને લખેલા પત્રમાં, જબ્ર અને ઇખ્તિયાર વિશે તેમને પુછાયેલા સવાલોના જવાબમાં ફરમાવ્યું: "અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ આ આયત وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ [અને જ્યારે ઇબ્રાહીમના રબે તેમને કેટલાક શબ્દોથી અજમાવ્યા] વિશે ફરમાવ્યું: 'ખરેખર તે બધા (કુરઆનમાં બલ્વા શબ્દના તમામ પ્રયોગો) અજમાયશના અર્થમાં આવ્યા છે.'"

#2 و [یاد کنید] هنگامی که پروردگار ابراهیم، او را آزمود And [remember] when Ibrahim's Lord tested him અને જ્યારે ઇબ્રાહીમના પરવરદિગારે તેમની આઝમાયશ કરી

امیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ کُلُّ مَا فِی الْقُرْآنِ مِنْ بَلْوَی ... فَهِیَ اخْتِبَارٌ وَ أَمْثَالُهَا فِی الْقُرْآنِ کَثِیرَهًٌْ فَهِیَ إِثْبَاتُ الِاخْتِبَارِ وَ الْبَلْوَی إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَ عَزَّ لَمْ یَخْلُقِ الْخَلْقَ عَبَثاً وَ لَا أَهْمَلَهُمْ سُدًی وَ لَا أَظْهَرَ حِکْمَتَهُ لَعِباً.

امام علی (علیه السلام) آنچه در قرآن به لفظ «بلوی» آمده است، همه به معنی آزمایش است و امثال آن در قرآن بسیار است. و این‌ها (این آیات) اثبات آزمایش و «بلوی» است. زیرا خدای عزّوجلّ مردم را بیهوده نیافریده است و آن‌ها را سرخود رها نکرده و حکمت خود را بازیچه نشان نداده است.

Imam Ali (peace be upon him): Whatever has come in the Qur'an with the word "balwa" is all in the meaning of testing, and its like in the Qur'an is plentiful. And these (verses) are proof of testing and "balwa". For Allah the Mighty and Majestic did not create people in vain, nor did He leave them to themselves, nor did He display His wisdom as play.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કુરઆનમાં જે કંઈ "બલ્વા" શબ્દથી આવ્યું છે, તે બધું અજમાયશના અર્થમાં છે, અને કુરઆનમાં તેના જેવા ઘણા ઉદાહરણો છે. અને આ (આયતો) અજમાયશ અને "બલ્વા"ની સાબિતી છે. કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ લોકોને વ્યર્થ પેદા કર્યા નથી, અને તેમને પોતાના હાલ પર છોડી દીધા નથી, અને પોતાની હિકમતને રમત તરીકે દેખાડી નથી.

#3 و [یاد کنید] هنگامی که پروردگار ابراهیم، او را آزمود And [remember] when Ibrahim's Lord tested him અને જ્યારે ઇબ્રાહીમના પરવરદિગારે તેમની આઝમાયશ કરી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّهُ مَا ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِهِ فِی نَوْمِهِ مِنْ ذَبْحِ وَلَدِهِ إِسْمَاعِیلَ.

امام صادق (علیه السلام) خداوند او را در رؤیایش با ذبح‌کردن پسرش، اسماعیل (علیه السلام) آزمود.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah tried him in his dream with the sacrifice of his son, Isma'il (peace be upon him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે તેમને તેમના સપનામાં તેમના પુત્ર ઇસ્માઇલ (અલયહિસ્સલામ)ની કુરબાની દ્વારા આઝમાવ્યા.

#4 با دستوراتی With commandments આદેશો સાથે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی کِتَابِ النُّبُوَّه بِإِسْنَادِهِ مَرْفُوعاً إِلَی الْمُفَضَّلِ‌بْنِ‌عُمَرَ عَنِ الصّادق (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَل: مَا هَذِهِ الْکَلِمَاتُ؟ قَالَ: هِیَ الْکَلِمَاتُ الَّتِی تَلَقَّاهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ فَتَابَ عَلَیْهِ وَ هُوَ أَنَّهُ قَالَ یَا رَبِّ أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ (علیها السلام) إِلَّا تُبْتَ عَلَیَّ فَتَابَ اللَّهُ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ.

امام صادق (علیه السلام) در کتاب النبوّهًْ در حدیثی مرفوع از مفضّل آمده است از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: «این کلمات چیست»؟ فرمود: «همان کلماتی است که آدم از پروردگارش یاد گرفت؛ به‌واسطه‌ی آنان توبه کرد و توبه‌اش پذیرفته‌شد و آن این است که گفت: «پروردگارا از تو می‌خواهم به حقّ محمّد (علی (علیه السلام)، فاطمه (سلام الله علیها)، حسن (علیه السلام) و حسین (علیه السلام)، توبه مرا بپذیری»! خدا نیز توبه‌اش را قبول کرد؛ که او توبه‌پذیر و مهربان است».

Imam Sadiq (peace be upon him): In the Kitab al-Nubuwwah, in a marfu' hadith from Mufaddal, it is reported: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): "What are these words?" He said: "They are the very words that Adam learned from his Lord, by means of which he repented and his repentance was accepted; and it is that he said: 'O my Lord, I ask You by the right of Muhammad (peace be upon him and his family), Ali (peace be upon him), Fatima (peace be upon her), Hasan (peace be upon him) and Husayn (peace be upon him) that You accept my repentance!' And Allah accepted his repentance; indeed He is the Acceptor of repentance, the Merciful."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કિતાબુન્ નુબુવ્વહમાં એક મરફૂઅ હદીસમાં મુફદ્દલથી નકલ થયું છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "આ કલેમાત શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "એ એ જ કલેમાત છે જે આદમે તેમના રબ પાસેથી શીખ્યા; તેના વસીલાથી તેમણે તૌબા કરી અને તેમની તૌબા કબૂલ થઈ, અને તે એ છે કે તેમણે કહ્યું: 'હે મારા રબ! હું તારી પાસે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી (અલયહિસ્સલામ), ફાતિમા (અલયહસ્સલામ), હસન (અલયહિસ્સલામ) અને હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના હકના વસીલાથી માંગુ છું કે મારી તૌબા કબૂલ કર!' અલ્લાહે પણ તેમની તૌબા કબૂલ કરી; ખરેખર તે તૌબા કબૂલ કરનાર અને દયાળુ છે."

#5 با دستوراتی With commandments આદેશો સાથે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَمَّا الْکَلِمَاتُ ... وَ مِنْهَا الْمَعْرِفَهًُْ بِقِدَمِ بَارِیهِ وَ تَوْحِیدِهِ وَ تَنْزِیهِهِ عَنِ التَّشْبِیهِ حَتَّی نَظَرَ إِلَی الْکَوَاکِبِ وَ الْقَمَرِ وَ الشَّمْسِ وَ اسْتَدَلَّ بِأُفُولِ کُلِّ وَاحِدٍ مِنْهَا عَلَی حَدَثِهِ وَ بِحَدَثِهِ عَلَی مُحْدِثِهِ ثُمَّ أَعْلَمَهُ عَزَّوَجَلَّ أَنَّ الْحُکْمَ بِالنُّجُومِ خَطَأٌ.

امام صادق (علیه السلام) امّا یکی از معانی کَلِماتٍ، همان است که قبلاً ذکرکردیم [که معصومین (علیهم السلام) مصداق آن کلماتند] و یکی از آن کلمات [که ابراهیم از عهده‌ِ آن برآمد]، شناخت [ابراهیم (علیه السلام)] نسبت به قدیم‌بودن خدا، توحید او و منزّه‌دانستن او از مِثل و شبیه‌داشتن بود؛ تا آنجا که [وقتی ابراهیم (علیه السلام)] به ستاره، ماه و خورشید نگریست، با توجّه به غروب و افول‌کردن آنها، به وجود علّت آنان استدلال کرد و سپس خداوند به او آموخت که حکم‌کردن به‌واسطه‌ی [احوال] ستارگان، غلط است.

Imam Sadiq (peace be upon him): As for one of the meanings of کَلِماتٍ [words], it is the one we mentioned earlier [that the Infallibles (peace be upon them) are the referents of those words]; and one of those words [which Ibrahim fulfilled] was [Ibrahim's (peace be upon him)] recognition of the eternity of Allah, His oneness (tawhid), and declaring Him free from having any like or resemblance; to the extent that [when Ibrahim (peace be upon him)] looked at the stars, the moon and the sun, on account of their setting and disappearing, he inferred the existence of their cause, and then Allah taught him that ruling by the [states of the] stars is wrong.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પરંતુ کَلِماتٍ [કલેમાત]ના અર્થોમાંનો એક એ છે જે અમે પહેલા ઉલ્લેખ કર્યો [કે મઅસૂમીન (અલયહેમુસ્સલામ) એ કલેમાતના મિસ્દાક છે], અને એ કલેમાતમાંનું એક [જેને ઇબ્રાહીમે પૂરું કર્યું] એ હતું કે [ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની] અલ્લાહની કદીમ હોવાની, તેની તૌહીદની, અને તેને સમાન અને સદ્રશથી પાક જાણવાની ઓળખ; ત્યાં સુધી કે [જ્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)] તારા, ચંદ્ર અને સૂર્ય તરફ જોયું, ત્યારે તેમના ગુરુબ અને અફૂલ થવાના કારણે તેમના કારણના અસ્તિત્વ પર દલીલ કરી, અને પછી અલ્લાહે તેમને શીખવ્યું કે તારાઓની [સ્થિતિ]ના વસીલાથી હુકમ કરવો ખોટું છે.

#6 با دستوراتی With commandments આદેશો સાથે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ جَبْرَئِیلَ أَتَی إِلَیَّ بِسَبْعِ کَلِمَاتٍ وَ هِیَ الَّتِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ وَ أَمَرَنِی أَنْ أُعَلِّمَکُمْ وَ هِیَ سَبْعُ کَلِمَاتٍ مِنَ التَّوْرَاهًِْ بِالْعِبْرِیَّهًِْ فَفَسَّرَهَا لِعَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَبِّ یَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ یَا نُورَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ یَا قَرِیبُ یَا مُجِیبُ إِلَی أَنْ قَالَ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا نَزَلَ جَبْرَئِیلُ سَأَلَهُ إِبْرَاهِیمُ کَیْفَ یَدْعُو بِهِنَّ؟ قَالَ: صُمْ رَجَباً حَتَّی إِذَا بَلَغْتَ سَبْعَ لَیَالٍ آخِرَ لَیْلَهًٍْ قُمْ فَصَلِّ رَکْعَتَیْنِ بِقَلْبٍ وَجِلٍ ثُمَّ سَلِ اللَّهَ الْوَلَایَهًَْ وَ الْمَعُونَهًَْ وَ الْعَافِیَهًَْ وَ الرِّفْعَهًَْ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ وَ النَّجَاهًَْ مِنَ النَّارِ.

پیامبر ( جبرئیل (علیه السلام) با هفت کلمه به نزد من آمد و آن کلماتی است که خداوند فرمود: وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ و به من امر کرد که آن را به شما بیاموزم و آن هفت کلمه‌ی عبرانی از تورات است. برای علیّ‌ابن‌ابی‌طالب (علیه السلام) به این صورت آن‌ها را بیان فرمود: یا الله یا رحمان یا ربّ یا ذالجلال و الإکرام یا نور السماوات والارض یا قریب یامجیب تا اینکه فرمود: زمانی‌که جبرئیل (علیه السلام) نازل‌شد ابراهیم (علیه السلام) از او پرسید: «چگونه [و با چه آدابی] به آن‌ها [آن اسم‌ها] (خدا) خوانده‌شود»؟ جبرئیل (علیه السلام) گفت: «ماه رجب را روزه بدار تا اینکه به هفت شب آخر ماه برسی؛ آنگاه برخیز و دو رکعت نماز با قلبی خائف به‌جای آور و از خداوند ولایت ، مساعدت، عافیت، رفعت در دنیا و آخرت و نجات از آتش دوزخ را مسالت نما».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Jibril (peace be upon him) came to me with seven words, and they are the words which Allah spoke of: وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ [And when his Lord tried Ibrahim with certain words, he fulfilled them], and he ordered me to teach them to you; and they are seven Hebrew words from the Torah. He stated them to Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) in this form: Ya Allah, Ya Rahman, Ya Rabb, Ya Dhal-Jalali wal-Ikram, Ya Nur al-samawati wal-ard, Ya Qarib, Ya Mujib — until he said: When Jibril (peace be upon him) descended, Ibrahim (peace be upon him) asked him: "How [and with what etiquette] should (Allah) be called by them [those names]?" Jibril (peace be upon him) said: "Fast the month of Rajab until you reach the last seven nights of the month; then rise and perform two rak'ahs of prayer with a fearful heart, and ask Allah for wilayah, assistance, well-being, elevation in this world and the hereafter, and salvation from the fire of Hell."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) મારી પાસે સાત કલેમાત સાથે આવ્યા અને એ એ કલેમાત છે જેના વિશે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ [અને જ્યારે ઇબ્રાહીમને તેમના રબે કેટલાક કલેમાત દ્વારા આઝમાવ્યા, તેમણે તેમને પૂરા કર્યા], અને મને હુકમ કર્યો કે તે તમને શીખવું, અને એ સાત ઇબ્રાની કલેમાત તૌરાતમાંથી છે. અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) માટે તેમણે તેને આ રીતે બયાન કર્યું: યા અલ્લાહ, યા રહમાન, યા રબ્બ, યા ઝલજલાલિ વલ ઇકરામ, યા નૂરસ્ સમાવાતિ વલ અર્દ, યા કરીબ, યા મુજીબ; ત્યાં સુધી કે ફરમાવ્યું: જ્યારે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) નાઝિલ થયા, ત્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને પૂછ્યું: "તેમને [એ નામોને] (અલ્લાહને) કેવી રીતે [અને કયા આદાબ સાથે] પુકારવામાં આવે?" જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "રજબ મહિનાના રોઝા રાખો, જ્યાં સુધી મહિનાની છેલ્લી સાત રાત્રિઓ સુધી પહોંચો; પછી ઊઠો અને ડરથી ભરેલા દિલ સાથે બે રકાત નમાઝ પડો અને અલ્લાહ પાસેથી વિલાયત, મદદ, આફિયત, દુનિયા અને આખિરતમાં બુલંદી, અને દોઝખની આગથી નજાત માંગો."

#7 با دستوراتی With commandments આદેશો સાથે

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

أَنَّهُ تَعَالَی أَمَرَ بِمَنَاسِکِ الْحَجِّ الْوُقُوفِ بِعَرَفَهًَْ وَ الْمَشْعَرِ وَ الْإِفَاضَهًِْ وَ رَمْیِ الْجِمَارِ وَ الطَّوَافِ وَ السَّعْیِ وَ غَیْرِ ذَلِکَ مِنْ مَنَاسِکِهِ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) خداوند تعالی [در این آیه، ابراهیم (علیه السلام) را] به انجام مناسک حج، وقوف در عرفات، مشعر، افاضه، رمی جمرات، طواف، سعی و دیگر مناسک آن امر کرد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Allah the Exalted [in this verse] commanded [Ibrahim (peace be upon him)] to perform the rites of Hajj — the standing at Arafat, the Mash'ar, the ifadah, the stoning of the jamarat, the tawaf, the sa'i, and its other rites.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહ તઆલાએ [આ આયતમાં ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને] હજના મનાસિક, અરફાતમાં વુકૂફ, મશ્અર, ઇફાદહ, રમી જમરાત, તવાફ, સઈ અને તેના બીજા મનાસિક બજાવવાનો હુકમ કર્યો.

#8 با دستوراتی With commandments આદેશો સાથે

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

إِنَّهُ ابْتَلَاهُ بِثَلَاثِینَ خَصْلَهًًْ مِنْ شَرَایِعِ الْإِسْلَامِ لَمْ یَبْتَلِ أَحَداً بِهَا فَأَقَامَهَا کُلَّهَا إِلَّا إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) أَتَمَّهُنَّ وَ کَتَبَ لَهُ الْبَرَاءَهًَْ فَقَالَ: وَ إِبْراهِیمَ (علیه السلام) الَّذِی وَفَّی وَ هِیَ عَشَرَهًٌْ فِی سُورَهًِْ بَرَاءَهًٍْ: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ إِلَی آخِرِهَا وَ عَشَرَهًٌْ فِی الْأَحْزَابِ: الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِمَاتِ الَی آخِرِهَا وَ عَشَرَهًٌْ فِی سُورَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ: قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ إِلَی قَوْلِهِ أُولئِکَ هُمُ الْوارِثُونَ وَ رُوِیَ عَشَرَهًٌْ فِی سُورَهًِْ سَأَلَ سَائِلٌ إِلَی قَوْلِهِ وَ الَّذِینَ هُمْ عَلی صَلاتِهِمْ یُحافِظُونَ فَجَعَلَهَا أَرْبَعِینَ وَ فِی رِوَایَهًٍْ ثَالِثَهًٍْ عَنِ ابْنِ عَبَاسٍ (رحمة الله علیه): إَنَّهُ أَمَرَهُ بِمَنَاسِکِ الْحَجِّ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) پروردگار، او (ابراهیم (علیه السلام)) را به سی‌خصلت از قوانین اسلام که احدی را با آن نیازموده‌بود، آزمود و ابراهیم (علیه السلام) تمامش را به‌پا داشت تا آزمایشها را به پایان رساند و خدا خلاصی (موفقیت) از آن‌ها را به او اعلام کرد. پس گفت: «و ابراهیم (علیه السلام) کسی است که پایداری کرد و ده خصلت آن در سوره‌ی توبه آمده است: التائبون العابدون ... و ده خصلت دیگر در سوره احزاب: الْمُسْلِمینَ وَ الْمُسْلِمات ... و ده خصلت دیگر در سوره‌ی مؤمنون: قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ... تا آنجا که می‌فرماید: أُولئِکَ هُمُ الْوارِثُونَ و یازده خصلت دیگر در سوره‌ی معارج؛ آنجا که می‌فرماید: وَ الَّذینَ هُمْ عَلی صَلاتِهِمْ یُحافِظُونَ و با این حساب این توصیف‌ها را به چهل رساند». و در روایت سوّم از ابن‌عباس (رحمة الله علیه) آمده که خداوند او را به انجام مناسک حج امر کرد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): The Lord tested him (Ibrahim (peace be upon him)) with thirty qualities from the laws of Islam with which He had not tested anyone [before], and Ibrahim (peace be upon him) upheld all of them until he brought the tests to completion, and Allah announced to him deliverance (success) from them. So He said: "And Ibrahim (peace be upon him) is the one who stood firm, and ten of those qualities are mentioned in Surah al-Tawbah: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ [Those who repent, those who worship] ...; and ten other qualities in Surah al-Ahzab: الْمُسْلِمینَ وَ الْمُسْلِمات [The Muslim men and the Muslim women] ...; and ten other qualities in Surah al-Mu'minun: قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ [Indeed the believers have succeeded] ... up to where He says: أُولئِکَ هُمُ الْوارِثُونَ [Those are the inheritors]; and eleven other qualities in Surah al-Ma'arij, where He says: وَ الَّذینَ هُمْ عَلی صَلاتِهِمْ یُحافِظُونَ [And those who guard their prayers]; and by this count these descriptions reach forty." And in a third narration from Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) it is reported that Allah commanded him to perform the rites of Hajj.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પરવરદિગારે તેમને (ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને) ઇસ્લામના કાયદાઓમાંથી ત્રીસ ખાસિયતોથી કસોટી કરી કે જેનાથી કોઈને પણ કસોટી કરી ન હતી, અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ તે બધી કાયમ કરી ત્યાં સુધી કે કસોટીઓને પૂરી કરી, અને અલ્લાહે તેમને તેમાંથી નજાત (સફળતા) મળ્યાની જાણ કરી. પછી ફરમાવ્યું: "અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) તે છે જેમણે દ્રઢતા દાખવી, અને તેમાંની દસ ખાસિયતો સૂરએ તૌબામાં આવેલી છે: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ [તૌબા કરનારાઓ, ઇબાદત કરનારાઓ] ...; અને બીજી દસ ખાસિયતો સૂરએ અહઝાબમાં: الْمُسْلِمینَ وَ الْمُسْلِمات [મુસલમાન પુરુષો અને મુસલમાન સ્ત્રીઓ] ...; અને બીજી દસ ખાસિયતો સૂરએ મોઅમેનૂનમાં: قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ [ખરેખર મોઅમેનો સફળ થયા] ... ત્યાં સુધી કે ફરમાવે છે: أُولئِکَ هُمُ الْوارِثُونَ [એ જ લોકો વારસ છે]; અને બીજી અગિયાર ખાસિયતો સૂરએ મઆરિજમાં; જ્યાં ફરમાવે છે: وَ الَّذینَ هُمْ عَلی صَلاتِهِمْ یُحافِظُونَ [અને જેઓ પોતાની નમાઝોની હિફાઝત કરે છે]; અને આ હિસાબે આ વર્ણનો ચાલીસ સુધી પહોંચાડ્યા." અને ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) થી ત્રીજી રિવાયતમાં આવ્યું છે કે અલ્લાહે તેમને હજ્જના મનાસિક બજાવી લાવવાનો હુકમ આપ્યો.

#9 و او به طور کامل از عهده‌ی آنها برآمد And he fulfilled them completely અને તેમણે તેને પૂરેપૂરું અંજામ આપ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ عَنِ الصّادق جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) قَال: قُلتُ: یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام)! فَمَا یَعْنِی عَزَّوَجَلَّ بِقَوْلِهِ فَأَتَمَّهُنَّ؟ قَالَ: یَعْنِی أَتَمَّهُنَّ إِلَی الْقَائِمِ اثْنَا عَشَرَ إِمَاماً تِسْعَهًٌْ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام) مفضّل گوید به امام صادق (علیه السلام) گفتم: «ای پسر رسول‌خدا (! پس معنی این قسمت آیه‌ی: فَأَتَمَّهُنَّ چیست»؟ فرمود: «یعنی آن‌ها (ائمّه و امامان (علیهم السلام)) را تا حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)تکمیل کرد، دوازده امام (علیهم السلام) که نه نفر آن‌ها از فرزندان حضرت حسین (علیه السلام) هستند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! So what is the meaning of this portion of the verse: فَأَتَمَّهُنَّ [and he fulfilled them]?" He said: "It means He completed them (the Imams (peace be upon them)) up to Hazrat Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance), twelve Imams (peace be upon them), nine of whom are from the descendants of Hazrat Husayn (peace be upon him)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલ કહે છે કે મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! તો આયતના આ ભાગનો અર્થ: فَأَتَمَّهُنَّ [અને તેમણે તેમને પૂરું કર્યું] શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "એટલે કે તેમને (અઈમ્મા અને ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ)ને) હઝરત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) સુધી પૂર્ણ કર્યા, બાર ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) જેમાંના નવ હઝરત હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના ફરઝંદોમાંથી છે."

#10 و او به طور کامل از عهده‌ی آنها برآمد And he fulfilled them completely અને તેમણે તેને પૂરેપૂરું અંજામ આપ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَتَمَّهُنَّ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًِْ مِنْ وُلْدِ عَلِیٍّ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام) [معنی این اتمام کلمات برای ابراهیم یعنی] آن‌ها را به‌وسیله‌ی محمّد (و علی (علیه السلام) و ائمّه (علیهم السلام) از فرزندان علی (علیه السلام) تکمیل کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): [The meaning of this completion of the words for Ibrahim is that] He completed them by means of Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and the Imams (peace be upon them) from the descendants of Ali (peace be upon him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [ઇબ્રાહીમ માટે આ કલિમાત પૂરા થવાનો અર્થ એ છે કે] તેમને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ફરઝંદોમાંથી અઈમ્મા (અલયહેમુસ્સલામ)ના માધ્યમથી પૂર્ણ કર્યા.

#11 و او به طور کامل از عهده‌ی آنها برآمد And he fulfilled them completely અને તેમણે તેને પૂરેપૂરું અંજામ આપ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَأَتَمَّهَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) وَ عَزَمَ عَلَیْهَا وَ سَلَّمَ لِأَمْرِ اللَّهِ.

امام صادق (علیه السلام) ابراهیم (علیه السلام) آن‌ها را به اتمام رساند و تصمیم بر انجام آن گرفته و تسلیم امر پروردگار شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibrahim (peace be upon him) brought them to completion, resolved to carry them out, and submitted to the command of the Lord.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને પૂરું કર્યું અને તેને બજાવી લાવવાનો નિર્ણય કર્યો અને પરવરદિગારના હુકમને તાબે થઈ ગયા.

#12 و او به طور کامل از عهده‌ی آنها برآمد And he fulfilled them completely અને તેમણે તેને પૂરેપૂરું અંજામ આપ્યું

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَأَتَمَّهُنَّ أَی وَفَی بِهِنَّ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) فَأَتَمَّهُنَّ یعنی به آن‌ها پایدار ماند.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): فَأَتَمَّهُنَّ [and he fulfilled them] means he stood firm upon them.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَأَتَمَّهُنَّ [અને તેમણે તેમને પૂરું કર્યું] એટલે કે તેમના પર દ્રઢ રહ્યા.

#13 و او به طور کامل از عهده‌ی آنها برآمد And he fulfilled them completely અને તેમણે તેને પૂરેપૂરું અંજામ આપ્યું

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَأَقَامَهَا کُلَّهَا إبرَاهِیمَ (علیه السلام) أَتَمَّهُنَّ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) ابراهیم (علیه السلام) برای انجام تمامی دستورات قیام کرد وآنها را به اتمام رساند.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Ibrahim (peace be upon him) rose to carry out all the commands and brought them to completion.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) તમામ આદેશોને અંજામ આપવા માટે ઊભા થયા અને તેમને પૂર્ણતા સુધી પહોંચાડ્યા.

#14 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

هَلْ یَعْرِفُونَ قَدْرَ الْإِمَامَهًِْ وَ مَحَلَّهَا مِنَ الْأُمَّهًِْ فَیَجُوزَ فِیهَا اخْتِیَارُهُمْ إِنَّ الْإِمَامَهًَْ أَجَلُّ قَدْراً وَ أَعْظَمُ شَأْناً وَ أَعْلَی مَکَاناً وَ أَمْنَعُ جَانِباً وَ أَبْعَدُ غَوْراً مِنْ أَنْ یَبْلُغَهَا النَّاسُ بِعُقُولِهِمْ أَوْ یَنَالُوهَا بِآرَائِهِمْ أَوْ یُقِیمُوا إِمَاماً بِاخْتِیَارِهِمْ إِنَّ الْإِمَامَهًَْ خَصَّ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهَا إِبْرَاهِیمَ الْخَلِیلَ (علیه السلام) بَعْدَ النُّبُوَّهًِْ وَ الْخُلَّهًِْ مَرْتَبَهًًْ ثَالِثَهًًْ وَ فَضِیلَهًًْ شَرَّفَهُ بِهَا وَ أَشَادَ بِهَا ذِکْرَهُ فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً فَقَالَ الْخَلِیلُ (علیه السلام) سُرُوراً بِهَا وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی.

امام رضا (علیه السلام) آیا مردم به مقام امامت و جایگاه آن در امّت آنچنان پی برده‌اند و شناخت دارند که انتخاب [صاحب منصب امامت] برای آنان مجاز باشد؟! بی‌تردید امامت جایگاهی جلیل‌تر، شأنی عظیم‌تر، مکانی بلندتر، جانبی منیع‌تر و باطنی عمیق‌تر از آن دارد که مردم به کمک عقل و نظر خود به آن رسند یا آنکه به اختیار خود امامی را منصوب‌کنند. امامت منزلتی است که خداوند، ابراهیم خلیل (علیه السلام) را پس از نبوّت و مقام خلیل‌اللّهی، در مرحله‌ی سوّم بدان مخصوص ساخته و فضیلتی است که بدان مشرّف فرموده و نامش را بلندآوازه ساخته است. [خداوند متعال] فرمود: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً ابراهیم (علیه السلام) از روی شادمانی گفت: «و از فرزندان من نیز [امام قرار می‌دهی]»؟

Imam Rida (peace be upon him): Have people grasped and recognised the station of the Imamate and its place among the ummah to such a degree that choosing [the holder of the office of Imamate] should be permitted for them?! Without doubt, the Imamate has a rank more exalted, a station more magnificent, a place more elevated, a side more inaccessible and an inner depth more profound than that people should reach it by their intellects and opinions, or that they should appoint an Imam by their own choice. The Imamate is a station with which Allah singled out Ibrahim al-Khalil (peace be upon him) after prophethood and the station of khullah (being the friend of Allah), as a third stage — a virtue with which He honoured him and by which He made his name renowned. [Allah the Exalted] said: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men]. Ibrahim (peace be upon him), out of joy, said: "And of my offspring too [will You appoint Imams]?"

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): શું લોકોએ ઇમામતના મકામ અને ઉમ્મતમાં તેના સ્થાનને એટલી હદે સમજી અને ઓળખી લીધું છે કે [ઇમામતના હોદ્દેદારની] પસંદગી તેમના માટે જાઇઝ હોય?! ખરેખર ઇમામતનું સ્થાન એથી વધુ જલીલ, શાન એથી વધુ મહાન, મકામ એથી વધુ ઊંચું, પક્ષ એથી વધુ મજબૂત અને બાતિન એથી વધુ ઊંડું છે કે લોકો પોતાની અક્લ અને નજરથી તેના સુધી પહોંચી શકે અથવા પોતાની પસંદગીથી કોઈ ઇમામને નિયુક્ત કરી શકે. ઇમામત એ મંઝિલત છે જેને અલ્લાહે ઇબ્રાહીમ ખલીલ (અલયહિસ્સલામ) ને નબુવ્વત અને ખલીલુલ્લાહીના મકામ પછી, ત્રીજા મરહલામાં ખાસ કરી છે, અને એ ફઝીલત છે જેનાથી તેમને શરફ આપ્યો અને તેમના નામને બુલંદ કર્યું. [અલ્લાહ તઆલા]એ ફરમાવ્યું: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકોના ઇમામ બનાવીશ]. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ ખુશીથી કહ્યું: "અને મારી ઔલાદમાંથી પણ [ઇમામ કરાર દેશો]?"

#15 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ اتَّخَذَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) عَبْداً قَبْلَ أَنْ یَتَّخِذَهُ نَبِیّاً وَ اتَّخَذَهُ نَبِیّاً قَبْلَ أَنْ یَتَّخِذَهُ رَسُولًا وَ اتَّخَذَهُ رَسُولًا قَبْلَ أَنْ یَتَّخِذَهُ خَلِیلًا وَ اتَّخَذَهُ خَلِیلًا قَبْلَ‌أَنْ یَتَّخِذَهُ إِمَاماً فَلَمَّا جَمَعَ لَهُ هَذِهِ الْأَشْیَاءَ وَ قَبَضَ یَدَهُ قَالَ لَهُ یَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً فَمِنْ عِظَمِهَا فِی عَیْنِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) قَالَ یَا رَبِّ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ.

امام باقر (علیه السلام) خدا، ابراهیم (علیه السلام) را [ابتدا] به بندگی پذیرفت، پیش از آنکه او را به پیغمبری پذیرد؛ و او را به پیغمبری پذیرفت، پیش از آنکه به رسالتش گیرد؛ و به رسالتش گرفت، پیش از آنکه خلیلش گیرد؛ و خلیلش گرفت، پیش از آنکه امامش گیرد. و چون این مقامات را برایش فراهم نمود امام پنج انگشت خود را [برای نمودن این پنج مقام] جمع کرد به ابراهیم (علیه السلام) گفت: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً از بس این مرتبت در چشم ابراهیم (علیه السلام) بزرگ آمد، گفت: پروردگارا و از فرزندان من هم [امام قراردهی]؟ خداوند فرمود: «پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah took Ibrahim (peace be upon him) [first] as a servant, before He took him as a prophet; and He took him as a prophet before He took him as a messenger; and He took him as a messenger before He took him as a khalil (friend); and He took him as a khalil before He took him as an Imam. And when He had gathered these stations for him, the Imam closed his five fingers [to represent these five stations], [and Allah] said to Ibrahim (peace be upon him): إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men]. From how great this rank appeared in the eyes of Ibrahim (peace be upon him), he said: "My Lord, and of my offspring too [appoint Imams]?" Allah said: "My covenant does not include the unjust."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને [પહેલા] બંદગી માટે કબૂલ કર્યા, તે પહેલા કે તેમને પયગંબરી માટે કબૂલ કરે; અને તેમને પયગંબરી માટે કબૂલ કર્યા, તે પહેલા કે તેમને રિસાલત આપે; અને તેમને રિસાલત આપી, તે પહેલા કે તેમને પોતાના ખલીલ બનાવે; અને તેમને ખલીલ બનાવ્યા, તે પહેલા કે તેમને ઇમામ બનાવે. અને જ્યારે આ મકામો તેમના માટે ફરાહમ કર્યા, ત્યારે ઇમામે પોતાની પાંચેય આંગળીઓ [આ પાંચ મકામો બતાવવા માટે] બંધ કરી, ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકોના ઇમામ બનાવીશ]. આ મરતબો ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ની નજરોમાં એટલો મોટો આવ્યો કે તેમણે કહ્યું: પરવરદિગાર, અને મારી ઔલાદમાંથી પણ [ઇમામ કરાર દેશો]? અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "મારો કરાર ઝાલિમો સુધી પહોંચતો નથી."

#16 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الأَنْبِیَاءُ وَ الْمُرْسَلُونَ عَلَی أَرْبَعِ طَبَقَات ... وَ الَّذِی یَرَی فِی نَوْمِهِ وَ یَسْمَعُ الصَّوْتَ وَ یُعَایِنُ فِی الْیَقَظَهًِْ وَ هُوَ إِمَامٌ مِثْلُ أُولِی الْعَزْمِ وَ قَدْ کَانَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) نَبِیّاً وَ لَیْسَ بِإِمَامٍ حَتَّی قَالَ اللَّهُ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

امام صادق (علیه السلام) پیغمبران و رسولان چهار طبقه هستند ... آنکه در خواب می‌بیند و صدا را می‌شنود و در حال بیداری نیز می‌بیند، امام است مانند پیامبران اولوالعزم؛ چنانچه حضرت ابراهیم (علیه السلام)، پیامبر بود ولی امام نبود تا آنکه خداوند فرمود: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

Imam Sadiq (peace be upon him): The prophets and messengers are of four ranks ... The one who sees in his sleep and hears the voice and also sees while awake is an Imam, like the Ulul Azm prophets; just as Ibrahim (peace be upon him) was a prophet but was not an Imam, until Allah said: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પયગંબરો અને રસૂલો ચાર તબકામાં છે ... જે વ્યક્તિ ખ્વાબમાં જુએ છે અને અવાજ સાંભળે છે અને જાગૃત અવસ્થામાં પણ જુએ છે, તે ઇમામ છે, જેમ કે ઉલુલ અઝ્મ પયગંબરો; જેમ કે હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) પયગંબર હતા પરંતુ ઇમામ ન હતા, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકોના ઇમામ બનાવીશ].

#17 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَمَّا عَزَمَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) عَلَی ذَبْحِ ابْنِهِ وَ سَلَّمَا لِأَمْرِ اللَّهِ قَالَ اللَّهُ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) آنگاه که ابراهیم (علیه السلام) تصمیم گرفت فرزندش را ذبح کند و هر دو تسلیم امر خدا شدند، خداوند فرمود: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When Ibrahim (peace be upon him) resolved to sacrifice his son and both submitted to the command of Allah, Allah said: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના ફરઝંદને ઝબહ કરવાનો નિર્ણય કર્યો અને બંને અલ્લાહના હુકમને તાબે થયા, ત્યારે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકોના ઇમામ બનાવીશ].

#18 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِ اللَّهِ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً قَالَ فَقَالَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّ اسْماً أَفْضَلُ مِنْهُ لَسَمَّانَا بِهِ.

امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه‌ی إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً فرمود: «اگر خداوند بهتر از این اسم (امام)، اسمی را می‌دانست، ما را به آن نام می‌نامید».

Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding the verse إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men]: "If Allah had known of a name better than this name (Imam), He would have called us by that name."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ આયત إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકો માટે ઇમામ બનાવીશ] વિશે ફરમાવ્યું: "જો અલ્લાહ આ નામ (ઇમામ) કરતાં વધુ સારું કોઈ નામ જાણતો હોત, તો અમને તે નામથી બોલાવત."

#19 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ اللَّهِ مَا فِی الْأَرْضِ مَنْزِلَهًٌْ أَعْظَمَ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ مُفْتَرَضِ الطَّاعَهًِْ فَقَدْ کَانَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) دَهْراً یَنْزِلُ عَلَیْهِ الْأَمْرُ مِنَ اللَّهِ وَ مَا کَانَ مُفْتَرَضَ الطَّاعَهًِْ حَتَّی بَدَا لِلَّهِ أَنْ یُکْرِمَهُ وَ یُعَظِّمَهُ فَقَالَ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

امام صادق (علیه السلام) به خدا قسم! در روی زمین مقامی بالاتر از مفترض‌الطّاعهًْ بودن (کسی‌که اطاعت او واجب است) نیست. ابراهیم (علیه السلام) مدّت‌ها بود که از طرف خدا به او وحی می‌شد؛ ولی مفترض‌الطّاعهًْ نبود تا بالأخره خداوند خواست او را گرامی داشته و عظمت بخشد؛ پس فرمود: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

Imam Sadiq (peace be upon him): By Allah! On the face of the earth there is no station higher than being muftarad al-ta'ah (one whose obedience is obligatory). Ibrahim (peace be upon him) had for a long time been receiving revelation from Allah, yet he was not muftarad al-ta'ah, until at last Allah willed to honour him and grant him greatness; so He said: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ! ધરતી પર મુફતરદુત્તાઆ (જેની આજ્ઞાપાલન વાજિબ છે તે) હોવા કરતાં ઊંચો કોઈ દરજ્જો નથી. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) પર લાંબા સમય સુધી અલ્લાહ તરફથી વહી ઊતરતી હતી; પરંતુ તેઓ મુફતરદુત્તાઆ ન હતા, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે તેમને સન્માનિત કરવા અને અઝમત આપવા ઇચ્છ્યું; પછી ફરમાવ્યું: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકો માટે ઇમામ બનાવીશ].

#20 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَلَمَّا عَزَمَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لَهُ ثَوَاباً لَهُ إِلَی أَنْ قَالَ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

امام صادق (علیه السلام) پس آنگاه که [ابراهیم (علیه السلام)، بر ذبح فرزندش] مصمّم شد، خداوند بلندمرتبه به عنوان ثواب و جزای این تصمیم فرمود: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

Imam Sadiq (peace be upon him): When [Ibrahim (peace be upon him)] resolved [to sacrifice his son], Allah the Exalted, as reward and recompense for this resolve, said: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે [ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) પોતાના ફરઝંદને ઝબ્હ કરવા] મક્કમ થયા, ત્યારે અલ્લાહ તઆલાએ આ નિર્ણયના સવાબ અને બદલા તરીકે ફરમાવ્યું: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકો માટે ઇમામ બનાવીશ].

#21 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلَ‌اللَّهِ (علیه السلام) دَعَا رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً وَ اجْنُبْنِی وَ بَنِیَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ فَنَالَتْ دَعْوَتُهُ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَأَکْرَمَهُ اللَّهُ بِالنُّبُوَّهًِْ وَ نَالَتْ دَعْوَتُهُ عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) فَاخْتَصَّهُ {فاستخصه} اللَّهُ بِالْإِمَامَهًِْ وَ الْوِصَایَهًِْ وَ قَالَ اللَّهُ {تَعَالَی} یَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماما.

امام باقر (علیه السلام) ابراهیم خلیل‌الله (علیه السلام) پروردگارش را خواند و گفت: «پروردگارا! این سرزمین (مکّه) را، امن قرار بده و من و فرزندان مرا از پرستش بت‌ها دور نگاه دار»! پس خواسته‌ی او به پیامبر (رسید و خداوند مقام نبوّت را به او بخشید و همچنین خواسته و دعای او به علیّ‌بن ابی‌طالب (علیه السلام) رسید و خداوند مقام امامت و وصایت را مختصّ او گرداند. و خداوند بلندمرتبه در قرآن فرمود: ای ابراهیم (علیه السلام) إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً.

Imam Baqir (peace be upon him): Ibrahim Khalilullah (peace be upon him) called upon his Lord and said: "My Lord! Make this land (Makkah) secure, and keep me and my sons far from the worship of idols!" So his request reached the Prophet (peace be upon him and his family), and Allah bestowed upon him the station of prophethood; and likewise his request and prayer reached Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and Allah made the station of Imamah and wisayah (successorship) exclusive to him. And Allah the Exalted said in the Qur'an: O Ibrahim (peace be upon him), إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ ખલીલુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પરવરદિગારને પોકાર્યો અને કહ્યું: "પરવરદિગાર! આ ધરતી (મક્કા)ને અમન આપ અને મને તથા મારા ફરઝંદોને બુતોની પૂજાથી દૂર રાખ!" પછી તેમની વિનંતી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સુધી પહોંચી અને અલ્લાહે તેમને નબુવ્વતનો દરજ્જો અતા કર્યો; અને એ જ રીતે તેમની વિનંતી અને દુઆ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) સુધી પહોંચી, અને અલ્લાહે ઇમામત અને વિસાયત (વસીપણું)નો દરજ્જો તેમના માટે ખાસ બનાવ્યો. અને અલ્લાહ તઆલાએ કુરઆનમાં ફરમાવ્યું: હે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકો માટે ઇમામ બનાવીશ].

#22 خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم» Allah said to him: I have made you an Imam for mankind અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: «મેં તમને લોકોના ઇમામ અને પેશવા બનાવ્યા»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَدْ کَانَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) نَبِیّاً وَ لَیْسَ بِإِمَامٍ حَتَّی قَالَ اللَّهُ: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماما.

امام صادق (علیه السلام) حضرت ابراهیم (علیه السلام)، پیامبر بود ولی امام نبود [این ادامه داشت] تا آنکه خداوند فرمود: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماما.

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibrahim (peace be upon him) was a prophet but was not an Imam [and this continued] until Allah said: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) નબી હતા પરંતુ ઇમામ ન હતા [આ ચાલતું રહ્યું] ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકો માટે ઇમામ બનાવીશ].

#23 ابراهیم گفت: «از دودمان من [نیز امامانی قرار بده]» Ibrahim said: And from my descendants ઈબ્રાહીમે કહ્યું: મારી ઓલાદમાંથી પણ [ઈમામો બનાવ]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَعَرَفَ إِبْرَاهِیمُ مَا فِیهَا مِنَ الْفَضْلِ فَقالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی.

امام صادق (علیه السلام) ابراهیم (علیه السلام) به فضل و برتری‌ای که در مقام امامت بود، پی برد و لذا به خداوند عرض کرد: و از فرزندان من هم [امام قرار می‌دهی]؟

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibrahim (peace be upon him) recognised the excellence and superiority that lay in the station of Imamate, and so he said to Allah: And of my offspring too [will You appoint Imams]?

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ ઇમામતના મકામમાં જે ફઝીલત અને શ્રેષ્ઠતા હતી તેને સમજી લીધી, અને તેથી અલ્લાહને અરજ કરી: અને મારા સંતાનોમાંથી પણ [ઇમામ નિયુક્ત કરીશ]?

#24 ابراهیم گفت: «از دودمان من [نیز امامانی قرار بده]» Ibrahim said: And from my descendants ઈબ્રાહીમે કહ્યું: મારી ઓલાદમાંથી પણ [ઈમામો બનાવ]

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً فَاسْتَخَفَّ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) الْفَرَحُ فَقَالَ یَا رَبِّ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی أَئِمَّهًًْ {أَئِمَّهًٌْ} مِثْلِی.

پیامبر ( خداوند به ابراهیم (علیه السلام) خبر داد: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً شادمانی ابراهیم (علیه السلام) را دربرگرفت و گفت: و از فرزندان من هم [امام قرار می‌دهی]؟

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah informed Ibrahim (peace be upon him): إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [Surely I will make you an Imam of men]. Joy overtook Ibrahim (peace be upon him) and he said: And of my offspring too [will You appoint Imams]?

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને ખબર આપી: إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً [ખરેખર હું તમને લોકો માટે ઇમામ બનાવીશ]. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને ખુશીએ ઘેરી લીધા અને તેઓએ કહ્યું: અને મારા સંતાનોમાંથી પણ [ઇમામ નિયુક્ત કરીશ]?

#25 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ‌بْنِ‌عُمَرَ قَالَ: سَأَلْت وَ الْعَهْدُ عَهْدُ الْإِمَامَهًِْ لَا یَنَالُهُ ظَالِمٌ. قَالَ: یَا مُفَضَّلُ! وَ مَا عِلْمُکَ بِأَنَّ الظَّالِمَ لَا یَنَالُ عَهْدَ الْإِمَامَهًِْ؟ قَالَ الْمُفَضَّلُ: یَا مَوْلَایَ! لَا تَمْتَحِنَّی بِمَا لَا طَاقَهًَْ لِی بِهِ وَ لَا تَخْتَبِرْنِی وَ لَا تَبْتَلِنِی فَمِنْ عِلْمِکُمْ عَلِمْتُ وَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ عَلَیْکُمْ أَخَذْتُ. قَالَ الصّادق (علیه السلام): صَدَقْتَ یَا مُفَضَّلُ وَ لَوْ لَا اعْتِرَافُکَ بِنِعْمَهًِْ اللَّهِ عَلَیْکَ فِی ذَلِکَ لَمَا کُنْتَ هَکَذَا فَأَیْنَ یَا مُفَضَّلُ الْآیَاتُ مِنَ الْقُرْآنِ فِی أَنَّ الْکَافِرَ ظَالِمٌ؟ قَالَ: نَعَمْ یَا مَوْلَایَ! قَوْلُهُ تَعَالَی وَ الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ وَ الْکَافِرُونَ هُمُ الْفاسِقُونَ وَ مَنْ کَفَرَ وَ فَسَقَ وَ ظَلَمَ لَا یَجْعَلُهُ اللَّهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً. قَالَ الصّادق (علیه السلام): أَحْسَنْتَ یَا مُفَضَّلُ فَمِنْ أَیْنَ قُلْتَ بِرَجْعَتِنَا وَ مُقَصِّرَهًُْ شِیعَتِنَا تَقُولُ مَعْنَی الرَّجْعَهًِْ أَنْ یَرُدَّ اللَّهُ إِلَیْنَا مُلْکَ الدُّنْیَا وَ أَنْ یَجْعَلَهُ لِلْمَهْدِیِّ وَیْحَهُمْ مَتَی سُلِبْنَا الْمُلْکَ حَتَّی یُرَدَّ عَلَیْنَا؟ قَالَ الْمُفَضَّلُ: لَا وَ اللَّهِ وَ مَا سُلِبْتُمُوهُ وَ لَا تُسْلَبُونَهُ لِأَنَّهُ مُلْکُ النُّبُوَّهًِْ وَ الرِّسَالَهًِْ وَ الْوَصِیَّهًِْ وَ الْإِمَامَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام) از مفضّل‌بن‌عمر نقل شده از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: عهدی که در این آیه ذکر شده، منصب امامت است که به ظالمین نمی‌رسد؟ حضرت (علیه السلام) پرسید: «ای مفضّل! از کجا دانستی که ظالم به عهد خدا و منصب امامت نمی‌رسد»؟ عرض کرد: «آقا! مرا به چیزی که طاقت آن ندارم امتحان نفرمایید زیرا آنچه تاکنون آموخته‌ام از علم شما بوده و از فضیلتی که خدا به شما عطا فرموده، استفاده کرده‌ام». حضرت (علیه السلام) فرمود: «ای مفضّل! راست گفتی؛ ای مفضّل! اگر به نعمت خداوند که به تو روزی نموده اعتراف نمی‌کردی، چنین نبودی. آیا می‌دانی کدام آیات قرآن است که کافر را ظالم دانسته است»؟ عرض کرد: «آری این آیه است: الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ ... کسی که کافر و فاسق و ظالم باشد، خدا او را پیشوای مردم قرار نمی‌دهد». حضرت (علیه السلام) فرمود: «احسنت ای مفضّل! رجعت ما را از کجا دانستی؟ شیعیان مقصّر ما می‌گویند: «معنی رجعت این است که خداوند سلطنت دنیا را به ما برمی‌گرداند و آن را برای مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ما قرار می‌دهد». وای بر آن شیعیان! کی سلطنت از ما گرفته‌شده که بخواهد به ما برگردد!؟ [همواره خدا فقط ما را به این نصب گمارده]» مفضّل گفت: «نه! به خدا سلطنتی که از جانب خدا به شما داده شده، از شما سلب نگردیده و سلب نخواهدشد؛ زیرا آن سلطنت، سلطنت نبوّت، پیغمبری، جانشینی پیغمبر و منصب امامت است».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Mufaddal ibn Umar that he said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): Is the covenant mentioned in this verse the office of Imamate, which does not reach the unjust? The Imam (peace be upon him) asked: "O Mufaddal! How did you come to know that the unjust does not attain to the covenant of Allah and the office of Imamate?" He said: "My master! Do not test me with what I have no capacity for, because whatever I have learned so far has been from your knowledge, and I have benefited from the excellence that Allah has bestowed upon you." The Imam (peace be upon him) said: "O Mufaddal! You have spoken the truth; O Mufaddal! Had you not acknowledged the blessing of Allah that He has granted you, you would not have been so. Do you know which verses of the Quran are those that consider the disbeliever to be unjust?" He said: "Yes, this verse: الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ [The disbelievers are the very unjust] ... one who is a disbeliever, a sinner and unjust — Allah does not make him a leader of the people." The Imam (peace be upon him) said: "Well done, O Mufaddal! From where did you come to know of our Return (Rajʿa)? Our shortsighted Shias say: 'The meaning of the Rajʿa is that Allah returns the sovereignty of the world to us and grants it to our Mahdi (may Allah hasten his noble reappearance).' Woe to those Shias! When was the sovereignty ever taken from us that it should be returned to us!? [Allah has always appointed us alone to this station]." Mufaddal said: "No! By Allah, the sovereignty that has been given to you from Allah has not been taken from you and will not be taken; for that sovereignty is the sovereignty of prophethood, messengership, the succession to the Prophet, and the office of Imamate."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફઝ્ઝલ બિન ઉમરથી નકલ થયું છે કે તેમણે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: આ આયતમાં જે અહ્દ (વચન) નો ઉલ્લેખ થયો છે, તે ઇમામતનો હોદ્દો છે જે ઝાલિમોને પ્રાપ્ત થતો નથી? ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ પૂછ્યું: "ઓ મુફઝ્ઝલ! તમને ક્યાંથી ખબર પડી કે ઝાલિમ અલ્લાહના અહ્દ અને ઇમામતના હોદ્દા સુધી પહોંચી શકતો નથી?" તેમણે અરજ કરી: "આકા! મને એવી વસ્તુથી ના પરખો જેની મને શક્તિ નથી, કારણ કે અત્યાર સુધી મેં જે કંઈ શીખ્યું છે તે આપના ઇલ્મથી છે અને અલ્લાહે આપને જે ફઝીલત આપી છે તેનાથી મેં લાભ ઉઠાવ્યો છે." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઓ મુફઝ્ઝલ! તમે સાચું કહ્યું; ઓ મુફઝ્ઝલ! જો તમે અલ્લાહની નેઅમત જે તેણે તમને આપી છે તેનો સ્વીકાર ના કર્યો હોત, તો તમે એવા ના હોત. શું તમે જાણો છો કે કુરઆનની કઈ આયતો છે જેમાં કાફિરને ઝાલિમ ગણવામાં આવ્યો છે?" તેમણે અરજ કરી: "જી હાં, આ આયત છે: الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ [કાફિરો જ ઝાલિમો છે] ... જે વ્યક્તિ કાફિર, ફાસિક અને ઝાલિમ હોય, અલ્લાહ તેને લોકોનો પેશવા બનાવતો નથી." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "શાબાશ ઓ મુફઝ્ઝલ! અમારી રજઅતને તમે ક્યાંથી જાણી? અમારા કોતાહી કરનારા શિયાઓ કહે છે: 'રજઅતનો અર્થ એ છે કે અલ્લાહ દુનિયાની સલ્તનત અમને પાછી આપશે અને તેને અમારા મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) માટે નિર્ધારિત કરશે.' અફસોસ છે તે શિયાઓ પર! ક્યારે અમારી પાસેથી સલ્તનત લેવાઈ કે તે અમને પાછી આપવામાં આવે!? [અલ્લાહે હંમેશા ફક્ત અમને જ આ હોદ્દા પર નિયુક્ત કર્યા છે]." મુફઝ્ઝલે કહ્યું: "નહીં! અલ્લાહની કસમ, જે સલ્તનત અલ્લાહ તરફથી આપને આપવામાં આવી છે, તે આપની પાસેથી લેવામાં આવી નથી અને લેવામાં આવશે નહીં; કારણ કે તે સલ્તનત નબુવ્વત, પયગંબરી, પયગંબરની જાનશીની અને ઇમામતના હોદ્દાની સલ્તનત છે."

#26 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَیْ إِنَّمَا هِیَ ذُرِّیَّتُکَ لَا یَکُونُ فِی غَیْرِهِم.

امام صادق (علیه السلام) این مقام شایسته‌ی ذریّه (علیهم السلام) توست؛ نه دیگران که ستمگرند.

Imam Sadiq (peace be upon him): This station is worthy of your offspring (peace be upon them), not others who are unjust.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ મકામ તમારી ઝુર્રિય્યત (અલયહિમુસ્સલામ) ને લાયક છે; અન્યોને નહીં જેઓ ઝાલિમ છે.

#27 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ أَیِ الْمُشْرِکِینَ لِأَنَّهُ سَمَّی الشِّرْکَ ظُلْماً بِقَوْلِهِ إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ فَلَمَّا عَلِمَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) أَنَّ عَهْدَ اللَّهِ تَبَارَکَ اسْمُهُ بِالْإِمَامَهًِْ لَا یَنَالُ عَبَدَهًَْ الْأَصْنَامِ قَالَ وَ اجْنُبْنِی وَ بَنِیَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ.

امام علی (علیه السلام) عهد من (نمایندگی من) به ظالمین نمی‌رسد؛ یعنی به مشرکین نمی‌رسد؛ چرا که خداوند بنا بر این سخنش همانا شرک، ظلمی عظیم است. شرک را ظلم می‌نامد. لذا هنگامی‌که ابراهیم (علیه السلام) فهمید که امامت یعنی همان عهد خداوند به بت‌پرستان نمی‌رسد، فرمود: خداوندا من و فرزندان مرا از پرستش بتان دور نگاه دار!

Imam Ali (peace be upon him): لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ [My covenant does not reach the unjust] — that is, it does not reach the polytheists; for Allah, on the basis of His saying إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ [Indeed, polytheism is a grievous injustice], calls polytheism injustice. So when Ibrahim (peace be upon him) understood that Imamate — which is the covenant of Allah — does not reach the idolaters, he said: O Allah, keep me and my sons far from worshipping idols!

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ [મારો અહ્દ ઝાલિમો સુધી પહોંચતો નથી] — એટલે કે મુશરિકો સુધી પહોંચતો નથી; કારણ કે અલ્લાહ પોતાના આ કથન إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ [ખરેખર શિર્ક એ મોટો ઝુલ્મ છે] ના આધારે શિર્કને ઝુલ્મ કહે છે. તેથી જ્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ સમજી લીધું કે ઇમામત એટલે કે અલ્લાહનો અહ્દ બુત-પરસ્તો સુધી પહોંચતો નથી, ત્યારે તેઓએ ફરમાવ્યું: હે અલ્લાહ! મને અને મારા સંતાનોને બુત-પરસ્તીથી દૂર રાખ!

#28 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

أَیْ لَا یَکُونُ بِعَهْدِی إِمَامٌ ظَالِمٌ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) امام ظالم، جانشین و نماینده‌ی من نمی‌باشد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): An unjust imam is not my successor or my representative.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઝાલિમ ઇમામ મારો જાનશીન અને પ્રતિનિધિ નથી.

#29 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ آیَهًَْ لَا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ أَبْطَلَتْ إِمَامَهًَْ کُلِّ ظَالِمٍ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ جَعَلَهَا اللَّهُ فِی أَهْلِ الصَّفْوَهًِْ وَ الطَّهَارَهًِْ.

امام رضا (علیه السلام) به‌درستی‌که آیه‌ی: لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ امامت هر ظالمی را تا روز قیامت باطل می‌کند و امامت را در میان برگزیدگان و پاکان قرار داده است.

Imam Rida (peace be upon him): Indeed the verse لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ [My covenant does not include the unjust] invalidates the imamate of every unjust person until the Day of Resurrection, and [Allah] has placed the imamate among the chosen and pure ones.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર આયત લا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ [મારો કરાર ઝાલિમોને પહોંચતો નથી] કયામતના દિવસ સુધી દરેક ઝાલિમની ઇમામતને બાતિલ કરે છે, અને [અલ્લાહે] ઇમામતને પસંદ કરાયેલા અને પાક લોકોમાં કરાર દીધી છે.

#30 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

اَلعَهدُ اَلإمَامَهًُْ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) عهد در این آیه، همان امامت است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The 'covenant' in this verse is the imamate itself.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયતમાં 'અહદ' (કરાર) એ જ ઇમામત છે.

#31 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَیْ لَا یَکُونُ إِمَاماً ظَالِماً.

امام باقر (علیه السلام) یعنی امام (علیه السلام) نمی‌تواند ظالم باشد.

Imam Baqir (peace be upon him): That is, an imam (peace be upon him) cannot be unjust.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) ઝાલિમ હોઈ શકતા નથી.

#32 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَا یَکُونُ السَّفِیهُ إِمَامَ التَّقِیِّ.

امام صادق (علیه السلام) کسی که نادان باشد نمی‌تواند امام پرهیزکاران شود.

Imam Sadiq (peace be upon him): A foolish person cannot be the imam of the pious.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ નાદાન હોય તે પરહેઝગારોનો ઇમામ બની શકતો નથી.

#33 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ عَبَدَ صَنَماً أَوْ وَثَناً لَا یَکُونُ إِمَاماً.

امام صادق (علیه السلام) هرکس که بتی یا تندیسی را بپرستد امام نخواهد بود.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever worships an idol or a graven image will not be an Imam.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ મૂર્તિ કે પ્રતિમાની ઇબાદત કરે તે ઇમામ નહીં થાય.

#34 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِ أَنْ یَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) إِنِّی لَا أُعْطِی لَکَ عَهْداً لَا أَفِی لَکَ بِهِ قَالَ: یَا رَبِّ! مَا الْعَهْدُ الَّذِی لَا تَفِی لِی بِهِ؟ قَالَ: لَا أُعْطِیکَ عَهْداً لِظَالِمٍ مِنْ ذُرِّیَّتِکَ. قَالَ: یَا رَبِّ! وَ مَنِ الظَّالِمُ مِنْ وُلْدِی لَا یَنَالُ عَهْدِی {الَّذِی لَا یَنَالُ عَهْدُکَ}؟ قَالَ: مَنْ سَجَدَ لِصَنَمٍ مِنْ دُونِی لَا أَجْعَلُهُ إِمَاماً أَبَداً وَ لَا یَصِحُّ أَنْ یَکُونَ إِمَاماً.

پیامبر ( خداوند به او (ابراهیم (علیه السلام)) خطاب نمود که «من پیمانی با تو نخواهم بست که به آن وفا نکنم». او عرض کرد: «کدام پیمان است که برایم وفا نخواهی کرد»؟ فرمود: «این مقام را به ستمگران نژاد تو نخواهم داد». عرض کرد: «خدایا ستمگران نژادم که به این مقام نمی‌رسند، چه کسانی هستند»؟ فرمود: «هرکه بت‌پرستی کند، هرگز او را امام نخواهم کرد و او شایسته امامت نیست».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah addressed him (Ibrahim (peace be upon him)) saying: "I will not make a covenant with you which I will not fulfill for you." He said: "Which is the covenant that You will not fulfill for me?" He said: "I will not give this station to the oppressors from your progeny." He said: "O Allah, who are the oppressors from my progeny who will not attain this station?" He said: "Whoever worships idols, I will never make him an Imam, and he is not fit for the Imamate."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહે તેમને (ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને) સંબોધીને ફરમાવ્યું કે "હું તમારી સાથે એવો કોઈ કરાર નહીં કરું જેને હું પૂરો ન કરું." તેમણે અરજ કરી: "તે કયો કરાર છે જેને આપ મારા માટે પૂરો નહીં કરો?" ફરમાવ્યું: "આ મકામ હું તમારી નસ્લના ઝાલિમોને નહીં આપું." તેમણે અરજ કરી: "હે અલ્લાહ! મારી નસ્લના ઝાલિમો કે જેઓ આ મકામ સુધી નહીં પહોંચે, તેઓ કોણ છે?" ફરમાવ્યું: "જે કોઈ મૂર્તિપૂજા કરે, હું તેને ક્યારેય ઇમામ નહીં બનાવું અને તે ઇમામતને લાયક નથી."

#35 خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمی‌رسد [مگر آنها که شایسته‌اند]» Allah said: My covenant does not extend to the wrongdoers અલ્લાહે ફરમાવ્યું: «મારો કરાર જાલિમો સુધી પહોંચતો નથી [સિવાય તેમના જે લાયક છે]»

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

الظَّالِمُ مَنْ أَشْرَکَ بِاللَّهِ وَ ذَبَحَ لِلْأَصْنَامِ فَلَمْ یَبْقَ أَحَدٌ مِنَ الْقُرَیْشِ وَ الْعَرَبِ مِنْ قَبْلِ أَنْ یُبْعَثَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) إِلَّا وَ قَدْ أَشْرَکَ بِاللَّهِ وَ عَبَدَ الْأَصْنَامَ وَ ذَبَحَ لَهَا مَا خَلَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ علی‌بن‌أبی‌طالب (علیه السلام) فَإِنَّهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَجْرِیَ عَلَیْهِ الْقَلَمُ أَسْلَمَ فَلَا یَکُونُ إِمَامٌ أَشْرَکَ بِاللَّهِ وَ ذَبَحَ لِلْأَصْنَامِ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) ظالم کسی است که به خدا شرک ورزیده و برای بتان قربانی کند و هیچ‌کس در میان قریش و اعراب قبل از بعثت پیامبر (یافت نمی‌شد که به خدا شرک نورزیده باشد، بتان را نپرستیده باشد و برایشان قربانی نداده باشد؛ مگر علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) که او حقیقتاً پیش از آنکه به سنّ تکلیف برسد، اسلام آورد. پس امامی وجود ندارد که به خدا شرک ورزیده و برای بتان قربانی‌کند؛ زیرا خداوند بلند مرتبه فرمود: قَالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): The oppressor is the one who associates partners with Allah and slaughters for idols. Before the Prophet's (peace be upon him and his family) mission, no one among the Quraysh and the Arabs was found who had not associated partners with Allah, worshipped idols and slaughtered for them, except Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), for he truly embraced Islam before he reached the age of religious accountability. So there is no Imam who has associated partners with Allah and slaughtered for idols, because Allah the Exalted said: قَالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ [My covenant does not include the unjust].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઝાલિમ તે છે જેણે અલ્લાહની સાથે શિર્ક કર્યો હોય અને મૂર્તિઓ માટે કુરબાની આપી હોય. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની બેઅસત પહેલાં કુરૈશ અને અરબોમાં કોઈ એવો ન મળતો જેણે અલ્લાહની સાથે શિર્ક ન કર્યો હોય, મૂર્તિઓની ઇબાદત ન કરી હોય અને તેઓ માટે કુરબાની ન આપી હોય; સિવાય કે અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) કે જેઓ ખરેખર બલૂગની ઉંમરે પહોંચ્યા પહેલાં ઇસ્લામ લાવ્યા. તો કોઈ એવો ઇમામ નથી જેણે અલ્લાહની સાથે શિર્ક કર્યો હોય અને મૂર્તિઓ માટે કુરબાની આપી હોય; કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: قَالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ [મારો કરાર ઝાલિમો સુધી પહોંચતો નથી].

سورة البقرة

Verse 124 of 286