سورة البقرة

Verse 161 of 286

2:161

إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعينَ

كسانى كه كافر شدند، و در حال كفر از دنيا رفتند، لعنت خداوند و فرشتگان و همه‌ي مردم بر آنها خواهد بود.

Surely those who disbelieve and die while they are disbelievers, these it is on whom is the curse of Allah and the angels and men all;

બેશક જે લોકો ઈન્કાર કર્યો અને કુફ્રની હાલતમાં જ મરી ગયા તેમના ઉપર અલ્લાહની, ફરિશ્તાઓની તેમજ બધા લોકોની લાનત છે.

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِاللَّهِ فِی رَدِّهِمْ نُبُوَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ وَلَایَهًَْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ آلِهِمَا (علیه السلام) وَ ماتُوا عَلَی کُفْرِهِمْ وَ هُمْ کُفَّارٌ أُولئِکَ عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ یُوجِبُ اللَّهُ تَعَالَی لَهُمُ الْبُعْدَ مِنَ الرَّحْمَهًِْ وَ السَّحْقَ مِنَ الثَّوَابِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ عَلَیْهِمْ لَعْنَهًُْ الْمَلَائِکَهًِْ یَلْعَنُونَهُمْ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ کُلٌّ یَلْعَنُهُمْ لِأَنَّ کُلًّا مِنَ الْمَأْمُورِینَ الْمُنْتَهِینَ یَلْعَنُونَ الْکَافِرِینَ وَ الْکَافِرُونَ أَیْضاً یَقُولُونَ لَعَنَ اللَّهُ الْکَافِرِینَ فَهُمْ فِی لَعْنِ أَنْفُسِهِمْ أَیْضاً.

امام عسکری (علیه السلام) آیه‌ی إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا، درباره‌ی کسانی آمده که نبوّت محمّد (و ولایت علیّ‌ابن‌ابی‌طالب (علیه السلام) را نپذیرفتند و با همین حال از دنیا رفتند. آن‌ها از جمله‌ی کافرانند و لعنت خداوند بر ایشان است و خداوند دوری از رحمت و پاداش را بر ایشان واجب نموده و فرشتگان بر ایشان لعنت می‌فرستند و مردم همه لعنشان می‌کنند؛ چرا که تمامی فرمانبران نهی‌کننده‌ی [از فعل خطا،] کافران را لعن می‌کنند و کافران نیز می‌گویند: «خدایا! بر کافران لعنت فرست»! پس خودشان هم بر خویش لعنت می‌فرستند. (یعنی همه‌ی مردم اعم از مؤمنین و کافران، کافران را لعنت می‌کنند».

Imam al-Askari (peace be upon him): The verse إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا [Surely those who disbelieve] was revealed concerning those who did not accept the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family) and the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and departed from this world in that state. They are among the disbelievers, and the curse of Allah is upon them. Allah has made distance from His mercy and reward binding upon them, and the angels curse them, and all people curse them — for all those who obey and forbid [wrong] curse the disbelievers, and the disbelievers themselves also say, "O Allah, curse the disbelievers!" So they too curse themselves. (That is, all people — believers and disbelievers alike — curse the disbelievers.)

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا આયત તે લોકો વિશે આવી છે જેમણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત અને અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતને ન સ્વીકારી અને એ જ હાલતમાં દુનિયાથી ચાલ્યા ગયા. તેઓ કાફિરોમાંથી છે અને અલ્લાહની લઅનત તેમના પર છે અને અલ્લાહે તેમના પર રહમત અને સવાબથી દૂરી વાજિબ કરી છે, અને ફરિશ્તાઓ તેમના પર લઅનત મોકલે છે અને બધા લોકો તેમને લઅનત કરે છે; કારણ કે [ખોટા કામથી] રોકનારા બધા આજ્ઞાકારીઓ કાફિરોને લઅનત કરે છે અને કાફિરો પણ કહે છે: "અય અલ્લાહ! કાફિરો પર લઅનત મોકલ!" તો તેઓ પોતાના પર પણ લઅનત મોકલે છે. (એટલે કે બધા લોકો — મોમિનો અને કાફિરો બન્ને — કાફિરોને લઅનત કરે છે.)

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنِ ادَّعَی إِلَی غَیْرِ أَبِیهِ وَ مَنْ تَوَلَّی غَیْرَ مَوَالِیهِ فَعَلَیْهِ لَعْنَهًُْ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفاً وَ لَا عَدْلًا.

پیامبر ( هرکس خود را به کسی غیر از پدرش منسوب کند و از کسی غیر از مولی و ارباب خود ولایت بپذیرد، لعنت خدا و فرشتگان و همه‌ی مردم بر او خواهدبود و خداوند از او عوض و یا چیزی که لعن را از او برگرداند، نمی‌پذیرد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whoever attributes himself to someone other than his father, or takes as his master someone other than his true master, upon him is the curse of Allah, the angels, and all people; and Allah will not accept from him any substitute or ransom.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે વ્યક્તિ પોતાને પોતાના પિતા સિવાય કોઈ બીજા સાથે સંબંધિત કરે અને પોતાના મૌલા અને માલિક સિવાય કોઈ બીજાની વિલાયત સ્વીકારે, અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને બધા લોકોની લઅનત તેના પર થશે અને અલ્લાહ તેની પાસેથી કોઈ બદલો કે એવી કોઈ વસ્તુ જે તેનાથી લઅનતને દૂર કરે, સ્વીકારશે નહીં.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ حَبَسَ أَجِیراً أَجْرَهُ فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ صَرْفاً وَ لَا عَدْلًا.

امام باقر (علیه السلام) هرکه اجرت اجیری را نپردازد مورد لعنت خدا، پیامبر (ملائکه و تمام مردم قرار می‌گیرد و در روز قیامت ، هیچ عملی را از او به عنوان جایگزین یا منصرف‌کننده از عذاب، نخواهد پذیرفت.

Imam Baqir (peace be upon him): Whoever withholds a hired worker's wages, the curse of Allah, the Prophet (peace be upon him and his family), the angels, and all people falls upon him, and on the Day of Resurrection Allah will not accept from him any deed as a substitute or as something that turns the punishment away.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ મજૂરની મજૂરી ન ચૂકવે તે અલ્લાહ, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), ફરિશ્તાઓ અને બધા લોકોની લઅનતનો શિકાર બને છે અને કયામતના દિવસે તેની પાસેથી કોઈ અમલ બદલા તરીકે કે અઝાબથી બચાવનાર તરીકે સ્વીકારવામાં આવશે નહીં.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَن جَعفَرٍ عَن اَبِیهِ (علیه السلام) مَنْ أَحْدَثَ حَدَثاً أَوْ آوَی مُحْدِثاً فَعَلَیْهِ لَعْنَهًُْ اللهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ لَا یُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَ لَا عَدْلٌ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ فَقِیلَ: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! مَا الْحَدَثُ؟ قَالَ: مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ مَثَّلَ مُثْلَهًًْ بِغَیْرِ قَوَدٍ أَوِ ابْتَدَعَ بِدْعَهًًْ بِغَیْرِ سُنَّهًٍْ أَوِ انْتَهَبَ نُهْبَهًًْ ذَاتَ شَرَفٍ قَالَ فَقِیلَ مَا الْعَدْلُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)؟ قَالَ: الْفِدْیَهًُْ. قَالَ: فَقِیلَ فَمَا الصَّرْفُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)؟ قَالَ: التَّوْبَهًُْ.

پیامبر ( امام صادق (علیه السلام) از پدرش (علیه السلام)نقل شده است: کسی‌که فتنه‌ای ایجاد کند یا اینکه پدیدآورنده فتنه را پناه دهد، خداوند، فرشتگان و همه‌ی مردم او را لعنت می‌کنند و در روز قیامت چیزی به عنوان جایگزین یا منصرف‌کننده‌ی عذاب، از او پذیرفته‌نیست. پس از آن گفته‌شد: «ای رسول‌خدا (منظور از فتنه چیست»؟ [پیامبر (در جواب] فرمود: کسی‌که شخصی را به ناحق بکشد و یا اینکه فردی را بدون آنکه محکوم به قطع عضوی باشد [مثل قطع دست بر اثر دزدی به عنف] مُثله کند و یا بدعتی را بدون اینکه سنّت باشد بنا نهد و یا اینکه مال بزرگ و ارزشمندی را به تاراج ببرد». پس از آن گفته‌شد: «ای رسول‌خدا (! عدل [جایگزین برای از بین بردن اثر] این گناه چیست»؟ فرمودند: «فدیه» سپس از او پرسیده‌شد: «ای رسول‌خدا (! صرف [منصرف‌کننده‌ی عذاب] آن چیست»؟ فرمودند: « توبه ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It has been narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) from his father (peace be upon him): Whoever creates a disturbance (hadath) or gives shelter to one who creates a disturbance, upon him is the curse of Allah, the angels, and all people, and on the Day of Resurrection nothing will be accepted from him as substitute or as ransom. It was said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What is the disturbance (hadath)?" He said: "One who kills a soul without [it being in retaliation for] another soul, or mutilates someone without [it being in] lawful retaliation [such as amputation of the hand for armed theft], or introduces an innovation (bid'ah) that is not from the sunnah, or plunders great and valuable property." Then it was said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What is 'adl [that removes the effect of this sin]?" He said: "Ransom (fidyah)." Then he was asked: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What is sarf [that turns the punishment away]?" He said: "Repentance (tawbah)."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી તેમના પિતા (અલયહિસ્સલામ) દ્વારા વર્ણવવામાં આવ્યું છે: જે વ્યક્તિ ફિતનો ઊભો કરે અથવા ફિતનો ઊભો કરનારને પનાહ આપે, અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને બધા લોકો તેને લઅનત કરે છે અને કયામતના દિવસે તેની પાસેથી કોઈ પણ વસ્તુ બદલા તરીકે અથવા અઝાબથી બચાવનાર તરીકે સ્વીકારવામાં આવતી નથી. ત્યાર બાદ કહેવામાં આવ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! ફિતનાથી શું મુરાદ છે?" [પયગંબરે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જવાબમાં] ફરમાવ્યું: "જે વ્યક્તિ કોઈને નાહકપણે કત્લ કરે અથવા કોઈને મુસ્લા (અંગ કાપીને વિકૃત) કરે જ્યારે કે તે અંગ કાપવાનો હુકમ ન રાખતો હોય [જેમ કે બળપૂર્વક ચોરીના કારણે હાથ કાપવો], અથવા કોઈ બિદઅત જે સુન્નત ન હોય તેને શરૂ કરે, અથવા મોટા અને કીમતી માલને લૂંટી લે." ત્યાર બાદ કહેવામાં આવ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આ ગુનાહની અસર દૂર કરવા માટે 'અદ્લ' [બદલો] શું છે?" ફરમાવ્યું: "ફિદ્યહ." પછી તેમને પૂછવામાં આવ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તેનો 'સર્ફ' [અઝાબથી બચાવનાર] શું છે?" ફરમાવ્યું: "તૌબા."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ عَلَی مَنْ أَکَلَ مِنْ مَالِنَا دِرْهَماً حَرَاماً.

پیامبر ( لعنت خدا، فرشتگان و همه‌ی مردم بر کسی‌که یک درهم حرام از مال ما بخورد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): The curse of Allah, the angels and all people be upon whoever eats a single dirham of our wealth unlawfully.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત તે વ્યક્તિ પર થાય જે અમારા માલમાંથી એક દિરહમ હરામ ખાય.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فِی أُمَّتِی فَلْیُظْهِرِ الْعَالِمُ عِلْمَهُ وَ إِلَّا فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

پیامبر ( چون بدعت در امّت من پدیدار شود، باید عالم علم خود را پدیدار کند وگرنه لعنت خدا، فرشتگان و همه‌ی مردم بر او باد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): When innovations appear in my ummah, the scholar must make his knowledge manifest; otherwise, upon him be the curse of Allah, the angels and all people.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે મારી ઉમ્મતમાં બિદઅત પ્રગટ થાય, ત્યારે આલિમે પોતાનું ઇલ્મ પ્રગટ કરવું જોઈએ, નહીંતર તેના પર અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત થાય.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ آذَی مُؤْمِناً فَقَدْ آذَانِی وَ مَنْ آذَانِی فَقَدْ آذَی اللَّهَ وَ مَنْ آذَی اللَّهَ فَهُوَ مَلْعُونٌ فِی التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ وَ الْفُرْقَانِ وَ فِی خَبَرٍ آخَرَ فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

پیامبر ( هرکه مؤمنی را بیازارد، مرا آزرده؛ هرکه مرا بیازارد، خدا را آزرده و هرکه خدا را بیازارد، در تورات و انجیل و زبور و فرقان ملعون است. و در حدیثی دیگر است که لعنت خدا، فرشتگان و همه‌ی مردم بر او است.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whoever harms a believer has harmed me; whoever harms me has harmed Allah; and whoever harms Allah is cursed in the Tawrah, the Injil, the Zabur and the Furqan. And in another hadith: upon him be the curse of Allah, the angels and all people.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ મોમિનને દુઃખ પહોંચાડે, તેણે મને દુઃખ પહોંચાડ્યું; જે મને દુઃખ પહોંચાડે, તેણે અલ્લાહને દુઃખ પહોંચાડ્યું; અને જે અલ્લાહને દુઃખ પહોંચાડે, તે તૌરાત, ઇન્જીલ, ઝબૂર અને ફુરકાનમાં મલ્ઊન (લાનત કરાયેલો) છે. અને બીજી હદીસમાં છે કે તેના પર અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત થાય.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ مَنَعَ طَالِباً حَاجَتَهُ وَ هُوَ قَادِرٌ عَلَی قَضَائِهَا فَعَلَیْهِ مِثْلُ خَطِیئَهًِْ عَشَّارٍ فَقَامَ إِلَیْهِ عَوْفُ بْنُ مَالِکٍ فَقَالَ مَا یَبْلُغُ خَطِیئَهًُْ عَشَّارٍ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ: عَلَی الْعَشَّارِ کُلَّ یَوْمٍ وَ لَیْلَهًٍْ لَعْنَةُ اللهِ وَالْمَلائِکَةِ وَالنَّاسِ‌أَجْمَعِینَ وَ مَنْ یَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِیراً.

پیامبر ( هرکه با وجود توانایی، برآوردن حاجت محتاجی را از او دریغ دارد، گناه راهزنی بر اوست؛ عوف‌بن‌مالک نزد آن حضرت برخاسته و گفت: «ای رسول‌خدا (! عقاب راهزنی چیست»؟ فرمود: در هر روز و شب لعن خدا، فرشتگان و همه‌ی مردم بر او است و هرکه را خدا لعن کند، هیچ یاوری نخواهد داشت.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whoever, being able to fulfil the need of one who seeks it, withholds it from him, upon him is the like of the sin of a tax-collector (ashshar). Awf ibn Malik rose to him and said, "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What can reach the sin of a tax-collector?" He said: Upon the tax-collector, every day and night, is the curse of Allah, the angels and all people; and whoever Allah curses, you will never find for him any helper.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ સામર્થ્ય હોવા છતાં જરૂરતમંદની હાજત પૂરી કરવાથી રોકે, તેના પર રહઝની (લૂંટ)નો ગુનાહ છે. ઔફ બિન માલિક તે હઝરત પાસે ઊભા થયા અને કહ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! રહઝનીની સજા શું છે?" ફરમાવ્યું: દરેક દિવસ અને રાત્રે તેના પર અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત છે, અને જેને અલ્લાહ લાનત કરે, તેને કોઈ મદદગાર નહીં મળે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا ابْنَ مَسْعُودٍ! وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ لَیَأْتِی عَلَی النَّاسِ زَمَانٌ یَسْتَحِلُّونَ الْخَمْرَ یُسَمُّونَهُ النَّبِیذَ عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ أَنَا مِنْهُمْ بَرِیءٌ وَ هُمْ مِنِّی بُرَآء.

پیامبر ( ای پسر مسعود! سوگند به خدایی که مرا به‌حق برانگیخته! زمانی بر مردم خواهدآمد که شراب را حلال شمارند و نامش را «نبیذ» بگذارند. لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر اینان باد! من از آنان بیزار و آنان از من به دورند.

The Prophet (peace be upon him and his family): O son of Mas'ud! By the One who raised me with the truth, a time will come upon the people when they will consider wine lawful and call it "nabidh". Upon them be the curse of Allah, the angels and all people! I am free of them and they are far from me.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હે ઇબ્ને મસ્ઊદ! તે ઝાતના સોગંદ જેણે મને હક સાથે મબઊસ કર્યો! લોકો પર એક એવો સમય આવશે કે તેઓ શરાબને હલાલ ગણશે અને તેનું નામ "નબીઝ" રાખશે. અલ્લાહની, ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લઅનત તેઓ પર થાય! હું તેઓથી બેઝાર છું અને તેઓ મારાથી દૂર છે.

#10

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَن أَمِیرِالمُؤمِنِین (علیه السلام) نَهَی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ... أَنْ یُجَامِعَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَهًِْ وَ عَلَی ظَهْرِ طَرِیقٍ عَامِرٍ فَمَنْ فَعَلَ ذَلِکَ فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

پیامبر ( از امام علی (علیه السلام) نقل شده است: رسول‌خدا ([مسلمانان را] بازداشته از ... اینکه مردی به سمت قبله یا بر سر راهی آباد که در آن رفت‌وآمد می‌شود، جماع کند و هرکه چنان کند لعنت خدا، فرشتگان و همه‌ی مردم بر او باد!

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Ali (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) forbade [the Muslims] from ... a man having intercourse with his wife facing the qiblah, or upon a busy road along which people travel. Whoever does that, upon him be the curse of Allah, the angels and all people!

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ થયું છે: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) [મુસલમાનોને] મના ફરમાવી ... આ વાતથી કે માણસ કિબ્લા તરફ મોઢું કરીને અથવા આબાદ રસ્તા પર જ્યાં આવ-જા થતી હોય ત્યાં પોતાની પત્ની સાથે સંભોગ કરે, અને જે કોઈ એવું કરે તેના પર અલ્લાહની, ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લઅનત થાય!

#11

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَسَمَ نَبِیُّ اللَّهِ الْفَیْءَ فَأَصَابَ عَلِیّاً (علیه السلام) أَرْضٌ فَاحْتَفَرَ فِیهَا عَیْناً فَخَرَجَ مَاءٌ یَنْبُعُ فِی السَّمَاءِ کَهَیْئَهًِْ عُنُقِ الْبَعِیرِ فَسَمَّاهَا یَنْبُعَ فَجَاءَ الْبَشِیرُ یُبَشِّرُ فَقَالَ (علیه السلام): بَشِّرِ الْوَارِثَ هِیَ صَدَقَهًٌْ بَتَّهًًْ بَتْلًا فِی حَجِیجِ بَیْتِ اللَّهِ وَ عَابِرِ سَبِیلِ اللَّهِ لَا تُبَاعُ وَ لَا تُوهَبُ وَ لَا تُورَثُ فَمَنْ بَاعَهَا أَوْ وَهَبَهَا فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفاً وَ لَا عَدْلًا.

امام صادق (علیه السلام) رسول‌خدا (غنایم فیء را تقسیم فرمود و به علی (علیه السلام) زمینی رسید. او چاهی در آن حفر کرد و از آن آبی خارج شد که همانند گردن شتر به سمت آسمان می‌جوشید؛ پس آن چشمه را «ینبع» نامید. شخصی برای تبریک و بشارت [به نزد او] آمد. پس حضرت فرمود: «به وارثان آن تبریک بگو که این قطعاً و مسلّماً صدقه‌ای است برای حاجیان خانه‌ی خدا عابران راه خدا. [این زمین] نه فروخته می‌شود، نه بخشیده می‌شود و نه به ارث برده‌می‌شود پس هرکه آن را بفروشد یا [به کسی] ببخشد، پس لعنت خدا، فرشتگانش و همه‌ی مردم بر او است و خداوند توبه و فدیه‌ی او را نمی‌پذیرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) divided the fay' spoils, and a piece of land came to Ali (peace be upon him). He dug a well in it, and water gushed forth from it toward the sky like the neck of a camel; so he named that spring "Yanbu'". Someone came to congratulate and bring the good news [to him]. Then the Imam said: "Congratulate the heirs, for this is certainly and definitively a charity for the pilgrims of the House of Allah and the wayfarers on the path of Allah. [This land] shall neither be sold, nor given away, nor inherited. Whoever sells it or gives it [to anyone], upon him be the curse of Allah, His angels and all people, and Allah shall accept from him neither repentance nor ransom."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફય્ના ગનીમતોને વહેંચી અને અલી (અલયહિસ્સલામ) ને એક જમીન મળી. તેમણે તેમાં એક કૂવો ખોદ્યો અને તેમાંથી પાણી નીકળ્યું જે ઊંટની ગરદનની જેમ આસમાન તરફ ઉછળી રહ્યું હતું; તેથી તે ઝરણાનું નામ "યન્બુઅ" રાખ્યું. કોઈ વ્યક્તિ મુબારકબાદી અને ખુશખબરી [આપવા તેમની પાસે] આવ્યો. પછી હઝરતે ફરમાવ્યું: "વારસદારોને મુબારકબાદી આપો કે આ ખરેખર અને યકીનન અલ્લાહના ઘરના હાજીઓ અને અલ્લાહના રસ્તાના મુસાફિરો માટે એક સદકો છે. [આ જમીન] ન વેચાશે, ન બક્ષવામાં આવશે અને ન વારસામાં આપવામાં આવશે. તો જે કોઈ તેને વેચે અથવા [કોઈને] બક્ષે, તેના પર અલ્લાહની, તેના ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લઅનત છે અને અલ્લાહ તેની તૌબા અને ફિદ્યો કબૂલ નહીં કરે."

#12

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌سُوَیْدٍ قَالَ: کَتَبْتُ إِلَی أَبِی‌الْحَسَنِ مُوسَی (علیه السلام) وَ هُوَ فِی الْحَبْسِ کِتَاباً أَسْأَلُهُ عَنْ حَالِهِ وَ عَنْ مَسَائِلَ کَثِیرَهًٍْ فَاحْتَبَسَ الْجَوَابُ عَلَی أَشْهُرٍ ثُمَّ أَجَابَنِی بِجَوَابٍ هَذِهِ نُسْخَتُهُ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ... وَ سَأَلْتَ عَنْ رَجُلَیْنِ اغْتَصَبَا رَجُلًا مَالًا کَانَ یُنْفِقُهُ عَلَی الْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاکِینِ وَ أَبْنَاءِ السَّبِیلِ وَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَلَمَّا اغْتَصَبَاهُ ذَلِکَ لَمْ یَرْضَیَا حَیْثُ غَصَبَاهُ حَتَّی حَمَّلَاهُ إِیَّاهُ کُرْهاً فَوْقَ رَقَبَتِهِ إِلَی مَنَازِلِهِمَا فَلَمَّا أَحْرَزَاهُ تَوَلَّیَا إِنْفَاقَهُ أَ یَبْلُغَانِ بِذَلِکَ کُفْراً وَ لَعَمْرِی لَقَدْ نَافَقَا قَبْلَ ذَلِکَ وَ رَدَّا عَلَی اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ کَلَامَهُ وَ هَزِئَا بِرَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هُمَا الْکَافِرَانِ عَلَیْهِمَا لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ اللَّهِ مَا دَخَلَ قَلْبَ أَحَدٍ مِنْهُمَا شَیْءٌ مِنَ الْإِیمَانِ مُنْذُ خُرُوجِهِمَا مِنْ حَالَتَیْهِمَا وَ مَا ازْدَادَ إِلَّا شَکّاً کَانَا خَدَّاعَیْنِ مُرْتَابَیْنِ مُنَافِقَیْنِ حَتَّی تَوَفَّتْهُمَا مَلَائِکَهًُْ الْعَذَابِ إِلَی مَحَلِّ الْخِزْیِ فِی دَارِ الْمُقَامِ وَ سَأَلْتَ عَمَّنْ حَضَرَ ذَلِکَ الرَّجُلَ وَ هُوَ یُغْصَبُ مَالُهُ وَ یُوضَعُ عَلَی رَقَبَتِهِ مِنْهُمْ عَارِفٌ وَ مُنْکِرٌ فَأُولَئِکَ أَهْلُ الرَّدَّهًِْ الْأُولَی مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ فَعَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

امام کاظم (علیه السلام) هنگامی‌که موسی‌بن‌جعفر (علیه السلام) در زندان بود، نامه‌ای برای او نوشتم و در آن، احوال ایشان را پرسیده و درباره‌ی مسائل زیادی سؤال کردم. مدّتی جواب نیامد، پس از آن جوابی با این مضمون رسید: «بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم ... درباره‌ی دو نفر سؤال کردی که آن‌ها مال مردی را به زور غصب کردند درحالی‌که آن مرد، مال خود را برای فقرا، تهیدستان و درماندگان و در راه خدا خرج می‌کرد؛ پس تنها به همین غصب‌کردن قانع نشدند [بلکه] او را به اجبار وادار کردند تا مالش را به منزل آن دو ببَرد. آن دو نفر بعد از اینکه به زور صاحب [آن مال] شدند خودشان شروع به بذل و بخشش کردند. پرسیدی [آیا این دو نفر] با این کار کافر می‌شوند؟ قسم به جان خودم! این‌ها قبل از این کار منافق بودند و مخالف خدا و مسخره‌کننده‌ی پیامبر (به شمار می‌رفتند؛ هر دو کافرند؛ لعنت خدا، ملائکه و تمام مردم بر آنها باد! به خدا قسم! ذرّه‌ای از ایمان در دل هیچ‌کدام از آن‌ها وارد نشده است. از وقتی که وارد اسلام شدند پیوسته شکّ و تردید آن‌ها افزایش یافته و فریبکار و منافق بودند تا ملائکه‌ی عذاب، جان آن‌ها را گرفته و به قرارگاه اشخاص ذلیل و خوار بردند. از وضع آن کسانی پرسیدی که نزد آن مرد حضور داشتند؛ درحالی‎که [دیگران] به زور، مال او را می‌گرفتند و بار گران اطاعت را برگردن او می‌گذاشتند؛ بعضی با آن‌ها همکاری می‌کردند و بعضی مخالف آن‌ها بودند. این گروه از کسانی هستند که در اوّلین‌مرتبه مرتد شده و از دین برگشتند. از این امّت، لعنت خدا و ملائکه و تمام مردم بر آنها باد».

Imam Kazim (peace be upon him): When Musa ibn Ja'far (peace be upon him) was in prison, I wrote him a letter and in it asked about his condition and asked about many issues. For some time no reply came, then a reply arrived with this content: "In the name of Allah, the Most Merciful, the Most Compassionate ... You asked about two men who forcibly seized the property of a man, while that man was spending his own wealth on the poor, the destitute, the stranded and in the way of Allah. They were not content with merely seizing it, [but] compelled him by force to carry his own wealth on his shoulder to their homes. After those two took possession of [that wealth] by force, they themselves began to give it away as bounty. You asked [whether these two] become disbelievers by this deed? By my own life! These two were hypocrites even before this deed, and were opposers of Allah and mockers of the Prophet (peace be upon him and his family); both are disbelievers; upon them be the curse of Allah, the angels and all people! By Allah! Not a particle of faith has entered the heart of either of them. From the time they entered Islam, their doubt and hesitation continually increased, and they were deceivers and hypocrites, until the angels of punishment took their souls and carried them to the abode of the humiliated and disgraced. You asked about the state of those who were present with that man; while [others] were forcibly taking his property and placing the heavy burden of obedience upon his shoulder; some cooperated with them and some opposed them. This group is among those who apostatised at the first stage and turned back from religion. Upon them, from this ummah, be the curse of Allah, the angels and all people."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મૂસા બિન જઅફર (અલયહિસ્સલામ) જેલમાં હતા, ત્યારે મેં તેમને એક પત્ર લખ્યો અને તેમાં તેમની હાલત વિશે પૂછ્યું અને ઘણા મસાઈલ વિશે સવાલ કર્યા. થોડા સમય સુધી જવાબ ન આવ્યો, પછી આ મઝમૂનનો જવાબ મળ્યો: "બિસ્મિલ્લાહિર્ રહમાનિર્ રહીમ ... તમે એવા બે માણસો વિશે સવાલ કર્યો કે તેઓએ એક માણસનો માલ ઝબરદસ્તીથી છીનવી લીધો જ્યારે તે માણસ પોતાનો માલ ફકીરો, ગરીબો અને લાચારો માટે અને અલ્લાહના રસ્તામાં ખર્ચ કરતો હતો; તેઓ માત્ર આટલી ગસ્બથી સંતોષ ન પામ્યા [પરંતુ] તેને મજબૂર કર્યો કે તે પોતાનો માલ તે બન્નેના ઘર સુધી લઈ જાય. તે બન્ને માણસો ઝબરદસ્તીથી [તે માલના] માલિક બન્યા પછી પોતે બક્ષિશ અને દાન કરવાનું શરૂ કરી દીધું. તમે પૂછ્યું [કે શું આ બન્ને માણસો] આ કામથી કાફિર બની જાય છે? મારા જીવના સોગંદ! આ લોકો આ કામ પહેલા જ મુનાફિક હતા અને અલ્લાહના મુખાલિફ અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મશ્કરી કરનારા હતા; બન્ને કાફિર છે; અલ્લાહની, ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લઅનત તેઓ પર થાય! અલ્લાહના સોગંદ! ઈમાનનો એક કણ પણ તેઓ બન્નેમાંથી કોઈના દિલમાં દાખલ થયો નથી. જ્યારથી તેઓ ઇસ્લામમાં દાખલ થયા ત્યારથી તેમની શંકા અને દ્વિધા સતત વધતી રહી અને તેઓ છેતરનારા અને મુનાફિક હતા યહાં સુધી કે અઝાબના ફરિશ્તાઓએ તેમના જીવ લીધા અને ઝલીલ અને ખ્વાર લોકોના ઠેકાણે લઈ ગયા. તમે તેઓની હાલત વિશે પૂછ્યું જેઓ તે માણસ પાસે હાજર હતા; જ્યારે [બીજાઓ] ઝબરદસ્તીથી તેનો માલ છીનવી રહ્યા હતા અને ઇતાઅતનો ભારે બોજ તેની ગરદન પર મૂકી રહ્યા હતા; કેટલાક તેઓ સાથે સહકાર કરી રહ્યા હતા અને કેટલાક તેઓના મુખાલિફ હતા. આ ગિરોહ એવા લોકોમાંથી છે જેઓ પ્રથમ મરતબે મુરતદ થઈને દીનથી ફરી ગયા. આ ઉમ્મતમાંથી, અલ્લાહની અને ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લઅનત તેઓ પર થાય".

#13

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَلِیّ‌بن أسباط قَالَ: زِیَادٌ الْقَنْدِیُّ وَ ابْنُ‌مُسْکَانَ قَالا: کُنَّا عِنْدَ أَبِی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) إِذْ قَالَ یَدْخُلُ عَلَیْکُمُ السَّاعَهًَْ خَیْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدَخَلَ أَبُو الْحَسَنِ الرِّضَا (علیه السلام) وَ هُوَ صَبِیٌّ فَقُلْنَا خَیْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ ثُمَّ دَنَا فَضَمَّهُ إِلَیْهِ فَقَبَّلَهُ وَ قَالَ: یَا بُنَیَّ تَدْرِی مَا قَالَ ذَانِ؟ قَالَ: نَعَمْ یَا سَیِّدِی! هَذَانِ یَشُکَّانِ فِیَّ. قَالَ عَلِیُّ بْنُ أَسْبَاطٍ: فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِیثِ الْحَسَنَ بْنَ مَحْبُوبٍ فَقَالَ بَتَرَ الْحَدِیثَ لَا وَ لَکِنْ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ رِئَابٍ أَنَّ أَبَا إِبْرَاهِیمَ قَالَ لَهُمَا إِنْ جَحَدْتُمَاهُ حَقَّهُ أَوْ خُنْتُمَاهُ فَعَلَیْکُمَا لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

امام کاظم (علیه السلام) علی‌بن‌اسباط از زِیاد قندی و ابن‌مسکان نقل کرده است: خدمت حضرت موسی‌بن‌جعفر (علیه السلام) بودیم که فرمود: «هم اکنون شخصی بر شما وارد می‌شود که بهترین فرد روی زمین است». در این موقع ابوالحسن علی‌ّبن‌موسی‌الرضا (علیه السلام) وارد شد که در آن هنگام، پسر کوچکی بود. گفتیم: «همین[پسر]، بهترین فرد روی زمین است»؟! امام (علیه السلام) نزدیک او رفته، او را در بغل گرفته، بوسید و فرمود: «پسرم می‌دانی این دو نفر چه گفتند»؟ عرض کرد: «آری پدرم این دو نفر درباره‌ی امامت من شک خواهند کرد»! علی‌بن‌اسباط گفت: «این حدیث را برای حسن‌بن‌محبوب نقل کردم. حسن‌بن‌محبوب گفت: «آخر حدیث بریده و حذف شده است؛ همین حدیث را علی‌بن‌رئاب برایم نقل کرد که حضرت موسی‌ابن‌جعفر (علیه السلام) به آن دو نفر [در ادامه] فرمود: «اگر حقّ او را انکار کنید یا به او خیانت نمایید، لعنت خدا و ملائکه و تمام مردم بر شما باد»!

Imam Kazim (peace be upon him): Ali ibn Asbat narrated from Ziyad al-Qandi and Ibn Muskan: We were in the presence of Musa ibn Ja'far (peace be upon him) when he said: "At this very moment a person will enter upon you who is the best person on the face of the earth." At that moment Abu al-Hasan Ali ibn Musa al-Rida (peace be upon him) entered, who was a small boy at that time. We said: "This [boy] is the best person on the face of the earth?!" The Imam (peace be upon him) went up to him, took him in his arms, kissed him and said: "My son, do you know what these two men said?" He replied: "Yes, my father, these two will doubt regarding my imamate!" Ali ibn Asbat said: I narrated this hadith to Hasan ibn Mahbub. Hasan ibn Mahbub said: "The end of the hadith has been cut off and omitted; Ali ibn Ri'ab narrated this same hadith to me — that Musa ibn Ja'far (peace be upon him) said to those two [in continuation]: 'If you deny his right or betray him, may the curse of Allah, the angels and all people be upon you'!"

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન અસ્બાતે ઝિયાદ કંદી અને ઇબ્ને મુસ્કાનથી નકલ કર્યું છે: અમે હઝરત મૂસા બિન જઅફર (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હતા ત્યારે તેમણે ફરમાવ્યું: "હમણાં જ એક એવી વ્યક્તિ તમારા પર દાખલ થશે જે ધરતી પરની શ્રેષ્ઠ વ્યક્તિ છે." આ સમયે અબુલ હસન અલી બિન મૂસા અલ-રિઝા (અલયહિસ્સલામ) દાખલ થયા જેઓ તે વખતે નાના બાળક હતા. અમે કહ્યું: "શું આ [બાળક] જ ધરતી પરની શ્રેષ્ઠ વ્યક્તિ છે?!" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે ગયા, તેમને ગોદમાં લીધા, ચૂમ્યા અને ફરમાવ્યું: "મારા દીકરા, શું તમે જાણો છો કે આ બે વ્યક્તિઓએ શું કહ્યું?" તેમણે અરજ કરી: "હા મારા પિતાજી, આ બે વ્યક્તિઓ મારી ઇમામત વિશે શંકા કરશે!" અલી બિન અસ્બાતે કહ્યું: "મેં આ હદીસ હસન બિન મહબૂબને નકલ કરી. હસન બિન મહબૂબે કહ્યું: 'હદીસનો છેલ્લો ભાગ કપાયેલો અને હટાવેલો છે; આ જ હદીસ અલી બિન રિઆબે મને નકલ કરી કે હઝરત મૂસા બિન જઅફર (અલયહિસ્સલામ)એ તે બે વ્યક્તિઓને [આગળ] ફરમાવ્યું: "જો તમે તેમના હકનો ઇન્કાર કરશો કે તેમની સાથે ખિયાનત કરશો, તો અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત તમારા પર થાઓ"!'"

#14

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَلَی مَنْ قَتَلَهُمْ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ مَنْ شَرِکَ فِیهِمْ وَ مَنْ سَرَّهُ قَتْلُهُمْ.

امام کاظم (علیه السلام) لعنت خدا، فرشتگان و جمیع مردم بر کسانی باد که ایشان [ائمّه (علیهم السلام)] را کشتند و نیز بر کسانی که در خون ایشان شریک و یا از کشته‌شدنشان شاد شدند!

Imam Kazim (peace be upon him): May the curse of Allah, the angels and all people be upon those who killed them [the Imams (peace be upon them)], and likewise upon those who shared in their blood or rejoiced at their killing!

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત તે લોકો પર થાઓ જેમણે તેઓ [અઇમ્મા (અલયહિમુસ્સલામ)]ને શહીદ કર્યા, અને તે લોકો પર પણ જેઓ તેમના લોહીમાં ભાગીદાર બન્યા અથવા તેમના શહીદ થવાથી ખુશ થયા!

#15

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِذَا ظَلَمَتِ الْعُیُونُ الْعَیْنَ کَانَ قَتْلُ الْعَیْنِ عَلَی یَدِ الرَّابِعِ مِنَ الْعُیُونِ، فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ اسْتَحَقَّ الْخَاذِلُ لَهُ لَعْنَة اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ. فَقِیلَ لَهُ: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! مَا الْعَیْنُ وَ الْعُیُونُ؟ فَقَالَ: أَمَّا الْعَیْنُ، فَأَخِی عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام)، وَ أَمَّا الْعُیُونُ فَأَعْدَاؤُهُ، رَابِعُهُمْ قَاتِلُهُ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً.

پیامبر ( هرگاه عیون، عین را بازدارند و از او منحرف شوند، کشتن عین به دست چهارمی از عیون خواهدبود. پس هرگاه چنان شود، هرکس که یاری او را ترک نماید، لعنت خداوند و فرشتگان و همه‌ی مردم بر او شایسته است. به آن حضرت عرض شد: «ای رسول‌خدا (! «عین» و «عیون» چیست»؟ فرمود: «عین» برادرم علیّ‌بن‌أبی‌طالب (علیه السلام) است و امّا «عیون» دشمنان او هستند؛ چهارمین ایشان از راه ستم و دشمنی او را می‌کُشد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): When the eyes hold back from the eye and turn away from it, the killing of the eye will be at the hand of the fourth of the eyes. So when that happens, whoever forsakes his aid deserves the curse of Allah, the angels and all people. It was said to him: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What is 'the eye' and 'the eyes'?" He said: "'The eye' is my brother Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and as for 'the eyes', they are his enemies; the fourth of them will kill him through oppression and enmity."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે આંખો, આંખને રોકી લે અને તેનાથી વિમુખ થઈ જાય, ત્યારે આંખનું કત્લ આંખોમાંથી ચોથાના હાથે થશે. જ્યારે એવું થાય, ત્યારે જે કોઈ તેમની મદદ છોડી દે તેના પર અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત યોગ્ય છે. તે હઝરતને અરજ કરવામાં આવી: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! 'આંખ' અને 'આંખો' શું છે?" ફરમાવ્યું: "'આંખ' મારા ભાઈ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, અને 'આંખો' તેમના દુશ્મનો છે; તેઓમાંનો ચોથો ઝુલમ અને દુશ્મનીના રસ્તે તેમને શહીદ કરશે."

#16

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَلَی قَاتِلِهِم الحَسَن (علیه السلام) وَ الحُسَین (علیه السلام) لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

پیامبر ( لعنت خدا، فرشتگان و همه‌ی مردم بر قاتلان حسن (علیه السلام) و حسین (علیه السلام) باد!

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): May the curse of Allah, the angels and all people be upon the killers of Hasan (peace be upon him) and Husayn (peace be upon him)!

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત હસન (અલયહિસ્સલામ) અને હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના કાતિલો પર થાઓ!

#17

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الشَّیْخَیْنِ فَارَقَا الدُّنْیَا وَ لَمْ یَتُوبَا، وَ لَمْ یَذَّکَّرَا مَا صَنَعَا بِأَمِیرالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)، فَعَلَیْهِمَا لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

امام باقر (علیه السلام) ولی شیخین از دنیا رفتند بی‌آنکه توبه کنند و رفتار بد خود را با امیرالمؤمنین (علیه السلام) را یاد آورند؛ پس نفرین خدا و فرشتگان و همه‌ی مردم بر ایشان باد.

Imam Baqir (peace be upon him): Indeed the two shaykhs departed from this world without repenting and without recalling what they had done to Amir al-Mu'minin (peace be upon him); so may the curse of Allah, the angels and all people be upon them.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર બંને શૈખ દુનિયામાંથી ચાલ્યા ગયા તૌબા કર્યા વગર અને અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) સાથે કરેલા પોતાના ખરાબ વર્તનને યાદ કર્યા વગર; તો અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ અને તમામ લોકોની લાનત તેઓ પર થાઓ.

#18

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ ابْنِ‌نُبَاتَهًَْ قَال: کُنْتُ جَالِساً عِنْدَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فِی مَسْجِدِ الْکُوفَهًِْ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ بَجِیلَهًَْ یُکَنَّی أَبَا خَدِیجَهًَْ وَ مَعَهُ سِتُّونَ رَجُلًا مِنْ بَجِیلَهًَْ فَسَلَّمَ وَ سَلَّمُوا ثُمَّ جَلَسَ وَ جَلَسُوا ثُمَّ إِنَّ أَبَا خَدِیجَهًَْ قَالَ: یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)! أَ عِنْدَکَ سِرٌّ مِنْ سِرِّ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) تُحَدِّثُنَا بِهِ قَالَ: نَعَمْ یَا قَنْبَرُ! ائْتِنِی بِالْکِتَابَهًِْ فَفَضَّهَا فَإِذَا هِیَ أَسْفَلُهَا سُلَیْفَهًٌْ مِثْلُ ذَنَبِ الْفَأْرَهًِْ مَکْتُوبَهًٌْ فِیهَا بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ إِنَّ لَعْنَهًَْ اللَّهِ وَ مَلَائِکَتِهِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ عَلَی مَنِ انْتَمَی إِلَی غَیْرِ مَوَالِیهِ وَ لَعْنَهًُْ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ عَلَی مَنْ أَحْدَثَ فِی الْإِسْلَامِ حَدَثاً أَوْ آوَی مُحْدِثاً وَ لَعْنَهًُْ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ عَلَی مَنْ ظَلَمَ أَجِیراً وَ لَعْنَهًُْ اللَّهِ عَلَی مَنْ سَرَقَ شِبْراً مِنَ الْأَرْضِ وَ حُدُودِهَا یُکَلَّفُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ أَنْ یَجِیءَ بِذَلِکَ مِنْ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ وَ سَبْعِ أَرَضِینَ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَی النَّاسِ فَقَالَ وَ اللَّهِ لَوْ کُلِّفَتْ هَذَا دَوَابُّ الْأَرْضِ مَا أَطَاقَتْهُ فَقَالَ لَهُ: یَا أَبَا خَدِیجَهًَْ! إِنَّا أَهْلَ‌الْبَیْتِ (علیهم السلام) مَوَالِی کُلِّ مُسْلِمٍ فَمَنْ تَوَلَّی غَیْرَنَا فَعَلَیْهِ مِثْلُ ذَلِکَ وَ الْأَجِیرُ لَیْسَ بِالدِّینَارِ وَ لَا بِالدِّینَارَیْنِ وَ لَا بِالدِّرْهَمِ وَ لَا بِالدِّرْهَمَیْنِ بَلْ مَنْ ظَلَمَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَجْرَهُ فِی قَرَابَتِهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی فَمَنْ ظَلَمَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَجْرَهُ فِی قَرَابَتِهِ فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ.

امام علی (علیه السلام) در مسجد کوفه خدمت امیرالمؤمنین (علیه السلام) نشسته‌بودم که مردی از «بَجیلَه» که کنیه‌اش ابوخدیجه بود وارد شد. همراه او شصت مرد از قبیله‌ی بَجیلَه بودند. او و همراهیانش سلام کرده و نشستند. پس ابوخدیجه عرض کرد: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! آیا سرّی از اسرار پیامبر (در خدمت شما است که ما را به شنیدن آن مفتخر فرمایی»؟ فرمود: «آری»! [آن‌گاه] روی به قنبر نموده و فرمود: «آن نوشته را بیاور»! نوشته را گشود؛ در پایین آن پوست نازک نوشته بود: «بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ لعنت خدا و ملائکه و تمام مردم بر کسی که خود را به غیر موالیان خویش نسبت دهد و بر کسی که در اسلام فتنه‌ای به‌پا کند یا فتنه‌گر را پناه دهد و نیز بر هرکسی که در قبال دریافت مزدی، ستم روا دارد. لعنت خدا بر کسی که یک وجب زمین را بدزدد و از حدود زمین خود تجاوز کند که او را در قیامت وادار می‌کنند که آن [زمینی] را از هفت آسمان و هفت زمین بیاورد. به خدا قسم! اگر این را بر چهارپایان زمین تکلیف کنند، طاقت آن را نخواهندداشت». آنگاه فرمود: «ابا خدیجه! ما اهل‌بیت (علیهم السلام) پیامبر (موالی همه‌ی مسلمانان هستیم؛ هرکه غیر ما را دوست بدارد، چنین چیزی (لعنت خدا) نصیب او می‌شود. و منظور از کسی که در قبال مزدی، ستم می‌کند، آن کس نیست که یک یا دو دینار و یک یا دو درهم را می‌گیرد تا ظلم کند [و چنین کسی گرچه گناه کرده امّا مخاطب لعن خدا نیست] بلکه منظور آن کسی است که در مزد رسالت پیامبر (ظلم کند، مزد رسالتی که خداوند فرمود: بگو: من هیچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی‌کنم جز دوست‌داشتن نزدیکانم (اهل بیتم). ( شوری/۲۳ ) چنین ظالمی [مورد لعنت خداست]. عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ.

Imam Ali (peace be upon him): I was sitting in the mosque of Kufa in the presence of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) when a man from [the tribe of] Bajila, whose kunya was Abu Khadija, entered. Sixty men from the tribe of Bajila were with him. He and his companions greeted and sat down. Then Abu Khadija said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Is there any secret from the secrets of the Prophet (peace be upon him and his family) with you that you would honour us by letting us hear?" He said: "Yes!" [Then] he turned to Qanbar and said: "Bring that written document!" He opened the writing; at the bottom of it, on a thin piece of skin, was written: "بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ [In the Name of Allah, the All-Merciful, the Ever-Merciful]. The curse of Allah, the angels and all people be upon anyone who attributes himself to other than his own masters, and upon anyone who introduces a fitna (mischief) into Islam or gives shelter to a mischief-maker, and likewise upon anyone who, in return for taking a wage, commits injustice. The curse of Allah be upon anyone who steals a hand-span of land and transgresses the boundaries of his own land, for on the Day of Resurrection he will be compelled to bring that [land] from the seven heavens and the seven earths. By Allah! If this were imposed on the four-legged beasts of the earth, they would not have the strength for it." Then he said: "O Abu Khadija! We, the Ahl al-Bayt (peace be upon them) of the Prophet (peace be upon him and his family), are the masters of all Muslims; whoever loves other than us, such a thing (the curse of Allah) becomes his share. And what is meant by the one who commits injustice in return for a wage is not the one who takes one or two dinars or one or two dirhams so as to commit oppression [and such a person, though he has sinned, is not the addressee of Allah's curse]; rather, what is meant is the one who commits injustice regarding the wage of the Prophet's (peace be upon him and his family) mission — the wage of the mission concerning which Allah said: 'Say: I do not ask you any reward for it except love for my near kin (my Ahl al-Bayt).' (Shura/23). Such an oppressor [is the one cursed by Allah]. عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ [Upon them is the curse of Allah, the angels and all people]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હું કૂફાની મસ્જિદમાં અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં બેઠો હતો, ત્યારે "બજીલા" કબીલાનો એક માણસ, જેની કુન્નિય્યત અબૂ ખદીજા હતી, દાખલ થયો. તેની સાથે બજીલા કબીલાના સાઈઠ માણસો હતા. તેણે અને તેના સાથીઓએ સલામ કરી અને બેસી ગયા. પછી અબૂ ખદીજાએ અરજ કરી: "અય અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! શું આપની પાસે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના રહસ્યોમાંથી કોઈ રહસ્ય છે જે સાંભળીને આપ અમને સન્માનિત કરો?" આપે ફરમાવ્યું: "હા!" [પછી] આપે કંબર તરફ મુખ કરીને ફરમાવ્યું: "તે લખાણ લાવો!" લખાણ ખોલ્યું; તેના નીચેના ભાગમાં એક પાતળી ચામડી પર લખેલું હતું: "بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ [અલ્લાહના નામથી, જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]. અલ્લાહની અને ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લઅનત તે વ્યક્તિ પર થાય જે પોતાને પોતાના મવાલી સિવાય બીજા સાથે જોડે, અને તે વ્યક્તિ પર જે ઇસ્લામમાં ફિતના (ફસાદ) ઊભું કરે અથવા ફિતના ફેલાવનારને આશ્રય આપે, અને એ જ રીતે તે દરેક વ્યક્તિ પર જે મજદૂરી લેવાના બદલામાં ઝુલ્મ કરે. અલ્લાહની લઅનત તે વ્યક્તિ પર જે એક વેંત જમીન ચોરે અને પોતાની જમીનની હદોથી આગળ વધે, કારણ કે કયામતના દિવસે તેને મજબૂર કરવામાં આવશે કે તે [જમીન]ને સાત આસમાનો અને સાત ઝમીનોમાંથી લાવે. અલ્લાહની કસમ! જો આ [બોજ] ઝમીનના ચોપગા પ્રાણીઓ પર નાખવામાં આવે તો તેઓ પણ તેની તાકાત નહીં રાખે." પછી ફરમાવ્યું: "અય અબૂ ખદીજા! અમે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ) તમામ મુસલમાનોના મવાલી છીએ; જે અમારા સિવાય બીજાને દોસ્ત રાખશે, તેને આવી વસ્તુ (અલ્લાહની લઅનત) મળશે. અને મજદૂરીના બદલામાં ઝુલ્મ કરનારથી મુરાદ તે નથી જે એક કે બે દીનાર અથવા એક કે બે દિરહમ લઈને ઝુલ્મ કરે [અને આવો વ્યક્તિ ભલે ગુનેહગાર હોય પરંતુ તે અલ્લાહની લઅનતનો સંબોધક નથી], બલ્કે તેનાથી મુરાદ તે વ્યક્તિ છે જે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રિસાલતના મજદૂરાના બાબતમાં ઝુલ્મ કરે, તે રિસાલતનું મજદૂરાનું જેના વિશે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: 'કહો: હું તમારી પાસેથી મારી રિસાલત પર કોઈ બદલો માંગતો નથી સિવાય મારા નજીકના સગાં (મારા અહલેબૈત)ની મોહબ્બતના.' (શૂરા/૨૩). આવો ઝાલિમ [અલ્લાહની લઅનતનો પાત્ર છે]. عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعینَ [તેમના પર અલ્લાહની, ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લઅનત છે]."