سورة البقرة

Verse 163 of 286

2:163

وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ

و خداى شما، خداوند يگانه‌اى است، كه غير از او معبودى نيست!. اوست بخشنده و مهربان [و داراى رحمت عام و خاصّ].

And your God is one God! there is no god but He; He is the Beneficent, the Merciful.

તમારો ખુદા એક જ ખુદા છે, તેની સિવાય કોઇ ઇબાદતને લાયક નથી, જે રહેમાન, રહીમ છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ فِی هَاتَیْنِ الْآیَتَیْنِ اللهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ.

پیامبر ( اسم اعظم خدا در این دو آیه است: آیه: اللهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ و آیه‌ی إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): The Greatest Name of Allah is in these two verses: the verse اللهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ [Allah, there is no god but He, the Living, the Self-Subsisting], and the verse إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ [Your Allah is one Allah].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહનું ઇસ્મે આઝમ આ બે આયતોમાં છે: આયત اللهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ [અલ્લાહ, તેના સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, તે જીવંત અને કાયમ છે] અને આયત إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ [તમારો ઇલાહ એક જ ઇલાહ છે].

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

وَ إِلَهُکُمُ الَّذِی أَکْرَمَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) بِالْفَضِیلَهًِْ وَ أَکْرَمَ آلَهُمَا الطَّیِّبِینَ بِالْخِلَافَهًِْ وَ أَکْرَمَ شِیعَتَهُمْ بِالرَّوْحِ وَ الرَّیْحَانِ وَ الْکَرَامَهًِْ وَ الرِّضْوَانِ وَاحِدٌ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ لَا نَظِیرَ وَ لَا عَدِیلَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ الرَّازِقُ الْبَاسِطُ الْمُغَنِّی الْمُفْقِرُ الْمُعِزُّ الْمُذِلُّ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ یَرْزُقُ مُؤْمِنَهُمْ وَ کَافِرَهُمْ وَ صَالِحَهُمْ وَ طَالِحَهُمْ لَا یَقْطَعُ عَنْهُمْ مَادَّهًَْ فَضْلِهِ وَ رِزْقِهِ وَ إِنِ انْقَطَعُوا هُمْ عَنْ طَاعَتِهِ الرَّحِیمُ بِعِبَادِهِ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ شِیعَهًِْ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَسَّعَ لَهُمْ فِی التَّقِیَّهًِْ یُجَاهِرُونَ بِإِظْهَارِ مُوَالَاهًِْ أَوْلِیَاءِ اللَّهِ وَ مُعَادَاهًِْ أَعْدَاءِ اللَّهِ إِذَا قَدَرُوا وَ یَسْتُرُونَهَا إِذَا عَجَزُوا.

امام عسکری (علیه السلام) معبود شما یکتاست؛ همان که محمّد (و علی (علیه السلام) را به فضیلت، آل پاکشان را به خلافت و شیعیانشان را به روح و ریحان و کرامت و رضوان گرامی داشت. شریک، مانند و برابر ندارد. خدایی جز او نیست، آفریننده، پدیدآورنده، صورتگر، روزی‌بخش، بخشنده، بی‌نیازکننده، فقیرکننده، عزیزکننده و ذلیل‌کننده است؛ بخشنده‌ی مهربانی است که به مؤمن، کافر، خوب و بدشان روزی می‌دهد و مایه‌ی بخشش و روزیش از آنان بریده نمی‌شود هرچند از اطاعت خداوند رحیم سرباز زنند. نسبت به بنده‌های مؤمنش که شیعه‌ی آل محمّدند، مهربان است. تقیّه را برای آنان رواداشته تا اگر برایشان مقدور است دوستی دوستان خدا و دشمنی دشمنان خدا را با قدرت، آشکار کنند و در حال تقیّه که از اظهار آن عاجزند، نهان سازند.

Imam al-Askari (peace be upon him): Your Allah is one; the very One who honoured Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) with excellence, honoured their pure Family with the caliphate, and honoured their Shia with rest, fragrance, nobility and good pleasure. He has no partner, no likeness and no equal. There is no god but He — the Creator, the Originator, the Fashioner, the Provider, the Bestower, the Enricher, the Impoverisher, the Exalter and the Abaser; the Beneficent, the Merciful, who provides for the believer and the disbeliever, the righteous and the corrupt among them, and does not cut off the flow of His bounty and provision from them even if they turn away from the obedience of Allah the Merciful. He is Merciful to His believing servants, the Shia of the Family of Muhammad (peace be upon him and his family). He has made taqiyya permissible for them, so that when they are able they openly proclaim the friendship of the friends of Allah and enmity toward the enemies of Allah, and when they are unable they conceal it.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તમારો માબૂદ એક છે; તે જ કે જેણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને ફઝીલતથી, તેમના પવિત્ર આલને ખિલાફતથી, અને તેમના શિયાઓને રાહત, સુગંધ, કરામત અને રિઝવાનથી સન્માનિત કર્યા. તેનો કોઈ ભાગીદાર, સમાન કે બરાબર નથી. તેના સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી — સર્જનહાર, ઉત્પન્ન કરનાર, સૂરત આપનાર, રોજી આપનાર, વિસ્તાર આપનાર, બેનિયાઝ કરનાર, ફકીર કરનાર, ઇઝ્ઝત આપનાર અને ઝલીલ કરનાર; રહમાન અને રહીમ, જે તેમના મોમિન, કાફિર, નેક અને બદ સૌને રોજી આપે છે અને તેમનાથી પોતાની ફઝલ અને રોજીનો સ્ત્રોત તોડતો નથી, ભલે તેઓ અલ્લાહ રહીમની ઇતાઅતથી મોં ફેરવી લે. પોતાના મોમિન બંદાઓ, જેઓ આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના શિયા છે, તેમના પ્રત્યે તે મહેરબાન છે. તેમના માટે તકિય્યાને જાઇઝ કરી છે, જેથી જ્યારે તેમની પાસે તાકાત હોય ત્યારે અલ્લાહના દોસ્તોની દોસ્તી અને અલ્લાહના દુશ્મનોની દુશ્મનીને જાહેર કરે, અને જ્યારે તકિય્યાની હાલતમાં તેને પ્રગટ કરવામાં અસમર્થ હોય ત્યારે તેને છુપાવે.

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

یَا هِشَامُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَکْمَلَ لِلنَّاسِ الْحُجَجَ بِالْعُقُولِ وَ نَصَرَ النَّبِیِّینَ بِالْبَیَانِ وَ دَلَّهُمْ عَلَی رُبُوبِیَّتِهِ بِالْأَدِلَّهًِْ فَقَالَ وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ.

امام کاظم (علیه السلام) ای هشام! خدای متعال به‌واسطه‌ی عقل، حجّت را برای مردم تمام کرده و پیغمبران (علیهم السلام) را به‌وسیله‌ی بیان، یاری نموده و به سبب براهین و ادلّه، آن‌ها را به ربوبیّت خویش دلالت فرموده است: وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ.

Imam Kazim (peace be upon him): O Hisham! Allah the Exalted has completed the proof for people through the intellect, aided the prophets (peace be upon them) through clear expression, and guided them to His Lordship through proofs and evidences, saying: وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ [And your Allah is one Allah; there is no god but He, the Beneficent, the Merciful].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): હે હિશામ! અલ્લાહ તઆલાએ અકલના માધ્યમથી લોકો પર હુજ્જત તમામ કરી છે, અને પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ)ને બયાનના માધ્યમથી મદદ કરી છે, અને બુરહાન અને દલીલોના કારણે તેમને પોતાની રુબૂબિય્યત તરફ રહનુમાઈ ફરમાવી છે: وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ [અને તમારો માબૂદ એક જ માબૂદ છે; તેના સિવાય કોઈ માબૂદ નથી, તે રહમાન અને રહીમ છે].

الجواد (علیه السلام) Imam Jawad (peace be upon him) ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَن أَبِی‌هَاشِمِ‌الجَعفَرِی قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ الثَّانِیَ (علیه السلام) مَا مَعْنَی الْوَاحِدِ؟ فَقَالَ: إِجْمَاعُ الْأَلْسُنِ عَلَیْهِ بِالْوَحْدَانِیَّهًِْ. کَقَوْلِهِ تَعَالَی وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَیَقُولُنَّ اللهُ.

امام جواد (علیه السلام) از أبی‌هاشم‌جعفری نقل شده است: از امام جواد (علیه السلام) پرسیدم: «معنی [اینکه گفته‌می‌شود] خدا یکتاست چیست»؟ فرمود: «اتّفاق همه‌ی زبان‌ها بر یکتایی او است؛ چنانچه خودش می‌فرماید: اگر از آنها بپرسی چه کسی آنان را آفریده، قطعاً می‌گویند: خدا». ( زخرف/۸۷ )

Imam Jawad (peace be upon him): It is narrated from Abu Hashim al-Ja'fari: I asked Imam Jawad (peace be upon him): "What is the meaning of [saying that] Allah is One?" He said: "The agreement of all tongues upon His oneness; as He Himself says: If you were to ask them who created them, they would surely say: Allah." (Zukhruf/87)

ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ): અબૂ હાશિમ જઅફરીથી નકલ થયું છે: મેં ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "[એમ કહેવાય છે કે] અલ્લાહ એક છે, તેનો અર્થ શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "તમામ ઝબાનોનું તેની વહદાનિય્યત પર એકમત થવું; જેમ કે તે પોતે ફરમાવે છે: જો તમે તેમને પૂછો કે તેમને કોણે પૈદા કર્યા છે, તો ખરેખર તેઓ કહેશે: અલ્લાહ." (ઝુખરૂફ/૮૭)

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ أَعْرَابِیّاً قَامَ یَوْمَ الْجَمَلِ إِلَی أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ: یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَ تَقُولُ إِنَّ اللَّهَ وَاحِدٌ؟ قَالَ: فَحَمَلَ النَّاسُ عَلَیْهِ. وَ قَالُوا: یَا أَعْرَابِیُ! أَ مَا تَرَی مَا فِیهِ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مِنْ تَقَسُّمِ الْقَلْبِ فَقَالَ: أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) دَعُوهُ فَإِنَّ الَّذِی یُرِیدُهُ الْأَعْرَابِیُّ هُوَ الَّذِی نُرِیدُهُ مِنَ الْقَوْمِ ثُمَّ قَالَ: یَا أَعْرَابِیُّ! إِنَّ الْقَوْلَ فِی أَنَّ اللَّهَ وَاحِدٌ عَلَی أَرْبَعَهًِْ أَقْسَامٍ فَوَجْهَانِ مِنْهَا لَا یَجُوزَانِ عَلَی اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ وَجْهَانِ یَثْبُتَانِ فِیهِ فَأَمَّا اللَّذَانِ لَا یَجُوزَانِ عَلَیْهِ فَقَوْلُ الْقَائِلِ وَاحِدٌ یَقْصِدُ بِهِ بَابَ الْأَعْدَادِ فَهَذَا مَا لَا یَجُوزُ لِأَنَّ مَا لَا ثَانِیَ لَهُ لَا یَدْخُلُ فِی بَابِ الْأَعْدَادِ أَ مَا تَرَی أَنَّهُ کَفَرَ مَنْ قَالَ إِنَّهُ ثالِثُ ثَلاثَهًٍْ وَ قَوْلُ الْقَائِلِ هُوَ وَاحِدٌ مِنَ النَّاسِ یُرِیدُ بِهِ النَّوْعَ مِنَ الْجِنْسِ فَهَذَا مَا لَا یَجُوزُ لِأَنَّهُ تَشْبِیهٌ وَ جَلَّ رَبُّنَا وَ تَعَالَی عَنْ ذَلِکَ وَ أَمَّا الْوَجْهَانِ اللَّذَانِ یَثْبُتَانِ فِیهِ فَقَوْلُ الْقَائِلِ هُوَ وَاحِدٌ لَیْسَ لَهُ فِی الْأَشْیَاءِ شِبْهٌ کَذَلِکَ رَبُّنَا وَ قَوْلُ الْقَائِلِ إِنَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَحَدِیُّ الْمَعْنَی یَعْنِی بِهِ أَنَّهُ لَا یَنْقَسِمُ فِی وُجُودٍ وَ لَا عَقْلٍ وَ لَا وَهْمٍ کَذَلِکَ رَبُّنَا عَزَّ‌وَ‌جَلَّ.

امام علی (علیه السلام) در روز جنگ جمل یکی از بادیه‌نشینان به‌سوی امیرالمؤمنین (علیه السلام) حرکت و عرض کرد: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! آیا می‌گویی که خدا یکی‌است»؟ پس مردم بر او حمله کردند؛ اعتراض نموده و گفتند: «ای اعرابی! آیا نمی‌بینی که [اکنون] امیرالمؤمنین (علیه السلام)، در حالت پریشانی دل و پراکندگی حواسّ است»؟ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «او را واگذارید و به او کاری نداشته‌باشید. آنچه اعرابی می‌خواهد همان است که ما آن را از این گروه (گروه جنگاوران سپاه مقابل) می‌خواهیم [و این جنگ و جدال بر سر این مقال است]». پس فرمود: «ای اعرابی! قول در اینکه خدا یکی است بر چهار قسم است؛ دو وجه از آن‌ها بر خدای عزّوجلّ روا نیست و دو وجه در او ثابت است. امّا آن دو وجه که بر او روا نیست، یکی گفتار کسی است که بگوید، خدا یکی است و منظورش عدد یک، در باب اعداد باشد و این غلط است زیرا خدا آن چیزی است که دوّمی (شبیه) ندارد و اصلاً [عدد یکی که دو را در پی خود ندارد] در باب اعداد داخل نمی‌شود. آیا نمی‌بینی آن کسی که گفته خدا، یکی از سه خداست [و خدا را در باب اعداد، یکی از سه خدا شمرده] کافر شده؟! و معنی دیگر، قول کسی است که می‌گوید: «او یکی از مردمان است» و منظور او نوعی جنس باشد. [چنان که می‌گویند: «زید یکی از افراد انسان است».] پس چنین چیزی بر او روا نیست. زیرا این تشبیه است و پروردگار ما از این جلیل‌تر و برتر است. و امّا آن دو وجه که در خدا ثابت است؛ یکی قول کسی است که بگوید «خداوند یکی است که او را در میان چیزها شبیه و مانندی نیست»؛ [که البته] پروردگار ما این‌چنین است [یعنی در کمالات، یگانه است و عدیل و نظیری ندارد. چنان که می‌گویند «فلانی یگانه‌ی دهر است».] و وجه دیگر، قول کسی است که بگوید «خداوند عزّوجلّ احدی‌المعنی است» و منظورش از این بیان این است که خدا منقسم نمی‌شود؛ نه در وجود ذهنی و خارجی؛ نه در عقل و وهم و خیال [که البتّه] پروردگار عزّوجلّ ما این‌چنین است».

Imam Ali (peace be upon him): On the day of the Battle of the Camel (Jamal), one of the bedouins moved toward Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Do you say that Allah is one?" So the people rushed at him, protesting, and said: "O bedouin! Do you not see that [right now] Amir al-Mu'minin (peace be upon him) is in a state of anxious heart and scattered senses?" Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "Leave him and do not trouble him. What this bedouin seeks is the very thing we seek from this group (the group of warriors of the opposing army) [and this war and struggle is over this very issue]." Then he said: "O bedouin! The statement that Allah is one is of four kinds; two of them are not permissible concerning Allah, the Mighty and Majestic, and two are established concerning Him. As for the two that are not permissible concerning Him: one is the statement of the one who says Allah is one and means by it the number one in the category of numbers, and this is wrong, because Allah is that which has no second (nothing like Him), and at all [the number one which does not have a two following it] does not enter into the category of numbers. Do you not see that the one who said Allah is ثالِثُ ثَلاثَهًٍْ [the third of three] [and counted Allah in the category of numbers as one of three gods] has become a disbeliever?! And the other meaning is the statement of one who says: 'He is one of the people' and means by it a species of a genus. [As they say: 'Zayd is one of the individuals of mankind.'] Such a thing is not permissible concerning Him, because this is likening (tashbih), and our Lord is more sublime and exalted above that. And as for the two aspects that are established concerning Allah: one is the statement of the one who says 'Allah is one, having no likeness or similar among things'; [and indeed] our Lord is such [meaning, in perfections He is unique and has no peer or equal, as they say 'so-and-so is the unique one of the age']. And the other aspect is the statement of the one who says 'Allah, the Mighty and Majestic, is ahadi al-ma'na (single in meaning)', and his intent from this expression is that Allah is not divisible; neither in mental nor external existence, nor in intellect, imagination or fancy; [and indeed] our Lord, the Mighty and Majestic, is such."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જમલની લડાઈના દિવસે એક બદ્દુ (સહરાનશીન) અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) તરફ આગળ વધ્યો અને અરજ કરી: "ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! શું આપ કહો છો કે અલ્લાહ એક છે?" તો લોકોએ તેના પર હુમલો કર્યો; વિરોધ કરીને કહ્યું: "ઓ અઅરાબી! શું તું નથી જોતો કે [અત્યારે] અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) દિલની પરેશાની અને હવાસની બિખેરાયેલી હાલતમાં છે?" અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તેને છોડી દો અને તેની સાથે કંઈ કામ ન કરો. જે આ અઅરાબી ઈચ્છે છે એ જ છે જે અમે આ જૂથ (સામેની સેનાના જંગજુઓના જૂથ) પાસેથી ઈચ્છીએ છીએ [અને આ જંગ અને જીદલ આ જ વાત પર છે]." પછી ફરમાવ્યું: "ઓ અઅરાબી! અલ્લાહ એક છે એ કથન ચાર પ્રકારનું છે; તેમાંથી બે વજહ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પર જાએઝ નથી અને બે વજહ તેમાં સાબિત છે. પરંતુ તે બે વજહ જે તેના પર જાએઝ નથી, એક તે વ્યક્તિનું કથન છે જે કહે કે અલ્લાહ એક છે અને તેનો ઉદ્દેશ્ય અઅદાદ (સંખ્યાઓ)ના બાબમાં એકનો આંકડો હોય, અને આ ખોટું છે કારણ કે અલ્લાહ તે છે જેનો કોઈ બીજો (સમાન) નથી અને મૂળે [એક એવો આંકડો જેની પાછળ બે ન હોય] અઅદાદના બાબમાં દાખલ થતો નથી. શું તું નથી જોતો કે જેણે કહ્યું અલ્લાહ ثالِثُ ثَلاثَهًٍْ [ત્રણમાંનો ત્રીજો] છે [અને અલ્લાહને અઅદાદના બાબમાં ત્રણ ખુદાઓમાંનો એક ગણ્યો] તે કાફિર બન્યો?! અને બીજો અર્થ, તે વ્યક્તિનું કથન છે જે કહે છે: 'તે લોકોમાંનો એક છે' અને તેનો ઉદ્દેશ્ય જિન્સ (પ્રકાર)નો એક નૌઅ (પ્રકારભેદ) હોય. [જેમ કે કહે છે: 'ઝૈદ ઇન્સાનના અફરાદમાંનો એક છે.'] તો આવી વસ્તુ તેના પર જાએઝ નથી. કારણ કે આ તશ્બીહ (સાદ્રશ્ય) છે અને અમારો પરવરદિગાર આનાથી જલીલતર અને બરતર છે. અને પરંતુ તે બે વજહ જે અલ્લાહમાં સાબિત છે; એક તે વ્યક્તિનું કથન છે જે કહે 'અલ્લાહ એક છે જેને વસ્તુઓમાં કોઈ સમાન કે મિસાલ નથી'; [કે અલબત્ત] અમારો પરવરદિગાર આવો જ છે [એટલે કે કમાલાતમાં યગાનો છે અને તેનો કોઈ અદીલ કે નઝીર નથી. જેમ કે કહે છે 'ફલાણો ઝમાનાનો યગાનો છે'.] અને બીજી વજહ તે વ્યક્તિનું કથન છે જે કહે 'અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ અહદિય્યુલ મઅના (અર્થમાં એક) છે' અને તેનો આ બયાનથી ઉદ્દેશ્ય એ છે કે અલ્લાહ મુન્કસિમ (વિભાજ્ય) થતો નથી; ન ઝેહની અને ખારજી વુજૂદમાં; ન અક્લ અને વહમ અને ખયાલમાં [કે અલબત્ત] અમારો પરવરદિગાર અઝ્ઝ વ જલ્લ આવો જ છે."