Al Baqara 2:36

#1 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَنَزَلَ عَلَیْهِ جَبْرَئِیلُ فَقَالَ: یَا آدَمُ (علیه السلام)! أَ لَمْ یَخْلُقْکَ اللَّهُ بِیَدِهِ وَ نَفَخَ فِیکَ مِنْ رُوحِهِ وَ أَسْجَدَ لَکَ مَلَائِکَتَهُ؟ قَالَ: بَلَی! قَالَ: وَ أَمَرَکَ أَنْ لَا تَأْکُلَ مِنَ الشَّجَرَهًِْ فَلِمَ عَصَیْتَهُ؟ قَالَ: یَا جَبْرَئِیلُ! إِنَّ إِبْلِیسَ حَلَفَ لِی بِاللَّهِ أَنَّهُ لِی نَاصِحٍ وَ مَا ظَنَنْتُ أَنَّ خَلْقاً یَخْلُقُهُ اللَّهُ یَحْلِفُ بِاللَّهِ کَاذِباً.

امام صادق (علیه السلام) جبرئیل (علیه السلام) بر آدم (علیه السلام) نازل شد و فرمود: «ای آدم (علیه السلام)! آیا خداوند تو را به دست خود نیافرید و از روح خود در تو ندمید و فرشتگان خود را رو به تو به سجده در نیاورد»؟! گفت: «بله»! جبرئیل (علیه السلام) ادامه داد: «آیا خداوند تو را فرمان نداد که از آن درخت نخوری!؟ پس چرا فرمان نبردی»؟ آدم (علیه السلام) فرمود: «ای جبرئیل (علیه السلام)! شیطان به خدا سوگندخورد که خیرخواه من است و گمان نمی‌کردم موجودی که خدا او را آفریده سوگند دروغ به خدا یاد کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Jibra'il (peace be upon him) descended upon Adam (peace be upon him) and said: "O Adam (peace be upon him)! Did Allah not create you with His own hand, and breathe into you from His spirit, and cause His angels to prostrate before you?" He said: "Yes!" Jibra'il (peace be upon him) continued: "And did Allah not command you not to eat from that tree? So why did you not obey?" Adam (peace be upon him) said: "O Jibra'il (peace be upon him)! Satan swore to me by Allah that he was my well-wisher, and I did not think that a creature whom Allah had created would swear falsely by Allah."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) આદમ (અલયહિસ્સલામ) ઉપર નાઝિલ થયા અને ફરમાવ્યું: 'હે આદમ (અલયહિસ્સલામ)! શું અલ્લાહે તમને પોતાના હાથે ન સર્જ્યા અને તમારામાં પોતાની રૂહ ન ફૂંકી અને પોતાના ફરિશ્તાઓને તમારી સામે સજદામાં ન લાવ્યા?!' તેમણે કહ્યું: 'હા!' જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ આગળ કહ્યું: 'શું અલ્લાહે તમને હુકમ ન કર્યો કે તે વૃક્ષથી ન ખાઓ!? તો શા માટે તમે હુકમનું પાલન ન કર્યું?' આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'હે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)! શેતાને અલ્લાહની કસમ ખાધી કે તે મારો ખૈરખ્વાહ છે અને મેં ગુમાન ન કર્યું કે અલ્લાહે સર્જેલો કોઈ પ્રાણી અલ્લાહની ખોટી કસમ ખાય.'

#2 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَمْ یَکُنْ فِی الْجَنَّهًِْ شَیْءٌ أَحْسَنَ مِنَ الْحَیَّهًِْ وَ الطَّاوُسِ وَ کَانَ لِلْحَیَّهًِْ قَوَائِمُ کَقَوَائِمِ الْبَعِیرِ فَدَخَلَ إِبْلِیسُ جَوْفَهَا فَغَرَّ آدَمَ وَ خَدَعَهُ فَغَضِبَ اللَّهُ عَلَی الْحَیَّهًِْ وَ أَلْقَی عَنْهَا قَوَائِمَهُمَا وَ قَالَ: جَعَلْتُ رِزْقَکِ التُّرَابَ وَ جَعَلْتُ تَمْشِینَ عَلَی بَطْنِکِ لَا رَحِمَ اللَّهُ مَنْ رَحِمَکِ وَ غَضِبَ عَلَی الطَّاوُسِ لِأَنَّهُ کَانَ دَلَّ إِبْلِیسَ عَلَی الشَّجَرَهًِْ فَمَسَخَ مِنْهُ صَوْتَهُ وَ رِجْلَیْهِ.

پیامبر ( در بهشت چیزی زیباتر از طاووس و مار نبود و مار مثل شتر، چهار دست‌وپا داشت. شیطان در شکم مار داخل شد و آدم (علیه السلام) را فریب داد. پس خداوند بر مار خشم نموده و پاهایش را انداخت و فرمود: «خوراک تو را خاک و راه رفتن تو را بر روی شکمت قرار دادم؛ خدا رحم نکند بر کسی که بر تو رحم کند». از طرفی نیز خدا بر طاووس خشم کرد؛ چرا که طاووس شیطان را به درخت گندم راهنمایی کرد در نتیجه خداوند صدای خوش طاووس و پاهای او را زشت گردانید.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): In Paradise there was nothing more beautiful than the peacock and the snake, and the snake had four legs like a camel. Satan entered the belly of the snake and deceived Adam (peace be upon him). So Allah was angered at the snake and cast off its legs and said: "I have made your sustenance dust and your walking upon your belly; may Allah not have mercy on anyone who has mercy on you." On the other hand, Allah was also angered at the peacock, because the peacock had guided Satan to the tree of wheat; consequently Allah made ugly the peacock's beautiful voice and its feet.

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જન્નતમાં મોર અને સાપ કરતાં વધુ સુંદર કોઈ ચીજ ન હતી, અને સાપને ઊંટની જેમ ચાર પગ હતા. શેતાન સાપના પેટમાં દાખલ થયો અને આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને ધોકો દીધો. પછી અલ્લાહે સાપ ઉપર ગુસ્સો કર્યો અને તેના પગ ફેંકી દીધા અને ફરમાવ્યું: 'મેં તારો ખોરાક માટી અને તારું ચાલવું તારા પેટ પર કરી દીધું; અલ્લાહ તેની ઉપર રહમ ન કરે જે તારા ઉપર રહમ કરે.' બીજી બાજુ અલ્લાહે મોર ઉપર પણ ગુસ્સો કર્યો; કારણ કે મોરે શેતાનને ઘઉંના વૃક્ષ તરફ માર્ગદર્શન આપ્યું હતું, પરિણામે અલ્લાહે મોરના મધુર અવાજ અને તેના પગને કદરૂપા બનાવી દીધા.

#3 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

کَانَ إِبْلِیسُ أَوَّلَ مَنْ تَغَنَّی ... لَمَّا أَکَلَ آدَمُ (علیه السلام) مِنَ الشَّجَرَهًِْ تَغَنَّی.

پیامبر ( ابلیس نخستین سرودخوان بود ... هنگامی‌که آدم (علیه السلام) از درخت ممنوعه خورد او سرود خوشحالی سرداد.

The Prophet (peace be upon him and his family): Iblis was the first to sing ... When Adam (peace be upon him) ate from the forbidden tree, he sang out a song of joy.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્લીસ સૌથી પહેલો ગાનાર હતો ... જ્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ પ્રતિબંધિત વૃક્ષમાંથી ખાધું, ત્યારે તેણે ખુશીનું ગીત ગાયું.

#4 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَخِرَ اِبلِیسُ نَخِرَتَینِ حِینَ أَکَلَ آدَمُ (علیه السلام) مِنَ الشَّجَرَهًِْ حِینَ اهْبِطْ بِهِ مِنْ الجَنَّهًِْ.

امام صادق (علیه السلام) ابلیس دو مرتبه، باد در بینی خود انداخته و صدایی شبیه آواز برآورد. یکی زمانی که آدم (علیه السلام) از آن درخت خورد و دیگر زمانی که او از بهشت به زمین هبوط کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Iblis snorted twice, blowing air through his nose and letting out a sound like a song. Once when Adam (peace be upon him) ate from that tree, and again when he was sent down from paradise to the earth.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્લીસે બે વાર, પોતાના નાકમાં હવા ભરીને ગીત જેવો અવાજ કાઢ્યો. એક વાર જ્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ તે વૃક્ષમાંથી ખાધું અને બીજી વાર જ્યારે તેમને જન્નતમાંથી ધરતી પર ઉતારવામાં આવ્યા.

#5 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ لِلَّهِ إِرَادَتَیْنِ وَ مَشِیئَتَیْنِ إِرَادَهًَْ حَتْمٍ وَ إِرَادَهًَْ عَزْمٍ یَنْهَی وَ هُوَ یَشَاءُ؟ وَ یَأْمُرُ وَ هُوَ لَا یَشَاءُ أَ وَ مَا رَأَیْتَ أَنَّهُ نَهَی آدَمَ (علیه السلام) وَ زَوْجَتَهُ أَنْ یَأْکُلَا مِنَ الشَّجَرَهًِْ وَ شَاءَ ذَلِکَ وَ لَوْ لَمْ یَشَأْ أَنْ یَأْکُلَا لَمَا غَلَبَتْ مَشِیئَتُهُمَا مَشِیئَهًَْ اللَّهِ تَعَالَی.

امام کاظم (علیه السلام) خداوند دو اراده و دو مشیّت دارد. اراده و مشیّت حتم و اراده و مشیّت عزم؛ گاهی خدا نهی می‌کند و می‌خواهد و گاهی، امر می‌کند و نمی‌خواهد؛ مگر نمی‌بینی که او آدم (علیه السلام) و همسرش حوا (سلام الله علیها) را نهی کرد که از آن درخت نخورند ولی می‌خواست که بخورند و اگر نمی‌خواست که بخورند، خواست آن دو بر خواست خدای تعالی غلبه نمی‌کرد.

Imam Kazim (peace be upon him): Allah has two wills and two intents: a will of decree (hatm) and a will of resolve ('azm). Sometimes He forbids while willing it, and sometimes He commands while not willing it. Do you not see that He forbade Adam (peace be upon him) and his wife Hawwa (peace be upon her) from eating from the tree, yet He willed that? Had He not willed for them to eat, their will would never have overcome the will of Allah the Exalted.

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહને બે ઇરાદા અને બે મશીય્યત (ઇચ્છા) છે: ઇરાદએ હત્મ (નિશ્ચિત ઇરાદો) અને ઇરાદએ અઝ્મ (નિર્ધારિત ઇરાદો). ક્યારેક તે મના કરે છે છતાં ચાહે છે, અને ક્યારેક હુકમ કરે છે છતાં ચાહતો નથી. શું તમે નથી જોયું કે તેણે આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમની પત્ની હવ્વા (અલયહસ્સલામ)ને તે વૃક્ષમાંથી ખાવાની મના કરી, છતાં તે ચાહતો હતો? જો તે ન ચાહતો હોત કે તેઓ ખાય, તો તેમની ઇચ્છા અલ્લાહ તઆલાની ઇચ્છા ઉપર ક્યારેય પ્રભાવી ન થાત.

#6 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَمَرَ اللَّهُ وَ لَمْ یَشَأْ وَ شَاءَ وَ لَمْ یَأْمُرْ أَمَرَ إِبْلِیسَ أَنْ یَسْجُدَ لآِدَمَ (علیه السلام) وَ شَاءَ أَنْ لَا یَسْجُدَ وَ لَوْ شَاءَ لَسَجَدَ وَ نَهَی آدَمَ (علیه السلام) عَنْ أَکْلِ الشَّجَرَهًِْ وَ شَاءَ أَنْ یَأْکُلَ مِنْهَا وَ لَوْ لَمْ یَشَأْ لَمْ یَأْکُل.

امام صادق (علیه السلام) گاهی خدا امر می‌کند و نمی‌خواهد که بشود و گاهی امر نمی‌کند امّا می‌خواهد که بشود، [به عنوان مثال] شیطان را امر کرد که به آدم (علیه السلام) سجده کند و در عین حال خواست که سجده نکند و اگر خدا می‌خواست او سجده می‌کرد. و از طرف دیگر آدم (علیه السلام) را از خوردن آن درخت نهی فرمود؛ در حالی‌که می‌خواست از آن بخورد و اگر خدا نمی‌خواست او نمی‌خورد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Sometimes Allah commands something and does not will it to happen, and sometimes He does not command something but wills it to happen. [For example,] He commanded Iblis to prostrate to Adam (peace be upon him), yet He willed that he not prostrate; had Allah willed it, he would have prostrated. And on the other hand, He forbade Adam (peace be upon him) from eating from that tree, while He willed that he eat from it; had Allah not willed it, he would not have eaten.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ક્યારેક અલ્લાહ કોઈ વસ્તુનો હુકમ કરે છે અને ચાહતો નથી કે તે થાય, અને ક્યારેક હુકમ કરતો નથી પરંતુ ચાહે છે કે તે થાય. [ઉદાહરણ તરીકે,] તેણે ઇબ્લીસને હુકમ કર્યો કે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને સજદો કરે, છતાં ચાહ્યું કે તે સજદો ન કરે; જો અલ્લાહ ચાહતો તો તે સજદો કરત. અને બીજી બાજુ, આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને તે વૃક્ષથી ખાવાની મના કરી, જ્યારે તે ચાહતો હતો કે તેઓ તેમાંથી ખાય; જો અલ્લાહ ન ચાહતો હોત તો તેઓ ન ખાત.

#7 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَسْکَنَهُ اللَّهُ الْجَنَّهًَْ وَ أَتَی جَهَالَهًًْ إِلَی الشَّجَرَهًِْ فَأَخْرَجَهُ ... فَجَاءَهُ إِبْلِیسُ فَقَالَ: إِنَّکُمَا إِنْ أَکَلْتُمَا مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَهًِْ الَّتِی نَهَاکُمَا اللَّهُ عَنْهَا صِرْتُمَا مَلَکَیْنِ وَ بَقِیتُمَا فِی الْجَنَّهًِْ أَبَداً وَ إِنْ لَمْ تَأْکُلَا مِنْهَا أَخْرَجَکُمَا اللَّهُ مِنَ الْجَنَّهًِْ وَ حَلَفَ لَهُمَا أَنَّهُ لَهُمَا نَاصِح.

امام صادق (علیه السلام) هنگامی‌که خداوند آدم (علیه السلام) را در بهشت جای داد و وی از روی نادانی به‌سوی آن درخت رو کرد، خداوند او را از آنجا بیرون نمود ... شیطان به نزد آدم (علیه السلام) و حوا (سلام الله علیها) آمد و به آن‌ها گفت: «اگر از این درخت که خداوند شما را از آن بازداشته است بخورید، دو ملک خواهید شد و همیشه در بهشت خواهیدماند و اگر از آن نخورید، خداوند شما را از بهشت بیرون خواهدکرد». و [برای تأکید سخنش] سوگندخورد که او خیرخواه آنان است.

Imam Sadiq (peace be upon him): When Allah settled Adam (peace be upon him) in paradise and he, out of ignorance, turned toward that tree, Allah expelled him from there ... Iblis came to Adam (peace be upon him) and Hawwa (peace be upon her) and said to them, "If you eat from this tree that Allah has forbidden you from, you will become two angels and remain in paradise forever, and if you do not eat from it, Allah will expel you from paradise." And [to emphasize his words] he swore that he was a well-wisher to them.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને જન્નતમાં વસાવ્યા અને તેમણે અજ્ઞાનતાના કારણે તે વૃક્ષ તરફ વલણ કર્યું, ત્યારે અલ્લાહે તેમને ત્યાંથી કાઢી મૂક્યા ... ઇબ્લીસ આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને હવ્વા (અલયહસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને તેમને કહ્યું: "જો તમે આ વૃક્ષ, જેનાથી અલ્લાહે તમને રોક્યા છે, તેમાંથી ખાશો, તો તમે બે ફરિશ્તા બની જશો અને હંમેશ માટે જન્નતમાં રહેશો, અને જો તેમાંથી નહીં ખાઓ, તો અલ્લાહ તમને જન્નતમાંથી કાઢી મૂકશે." અને [પોતાની વાત પર ભાર મૂકવા] તેણે કસમ ખાધી કે તે તેમનો ખેરખ્વાહ (હિતેચ્છુ) છે.

#8 پس شیطان موجب لغزش آنها از بهشت شد Then Satan caused them to slip out of Paradise તો શેતાન તેમને જન્નતથી લપસાવવાનું કારણ બન્યો

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ جَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْیَهُودِ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ لَهُ: لِأَیِّ شَیْءٍ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ الصَّوْمَ عَلَی أُمَّتِکَ بِالنَّهَارِ ثَلَاثِینَ یَوْماً وَ فَرَضَ اللَّهُ عَلَی الْأُمَمِ أَکْثَرَ مِنْ ذَلِکَ؟ فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله): إِنَّ آدَمَ (علیه السلام) لَمَّا أَکَلَ مِنَ الشَّجَرَهًِْ بَقِیَ فِی بَطْنِهِ ثَلَاثِینَ یَوْماً فَفَرَضَ اللَّهُ عَلَی ذُرِّیَّتِهِ ثَلَاثِینَ یَوْماً الْجُوعَ وَ الْعَطَشَ وَ الَّذِی یَأْکُلُونَهُ بِاللَّیْلِ تَفَضُّلٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهِمْ وَ کَذَلِکَ کَانَ عَلَی آدَمَ (علیه السلام).

امام حسن (علیه السلام) شخصی از پیامبر (پرسید: «به من بگو چرا خدا سی روز روزه بر امّت تو واجب کرده در حالی‌که بر امّت‌های دیگر بیشتر از این مقدار واجب کرده‌بود»؟ فرمود: «چون هنگامی‌که آدم (علیه السلام) از آن درخت خورد، [آن میوه] سی روز در شکمش باقی ماند و خدا بر فرزندان او، سی روز گرسنگی و تشنگی واجب کرد و این [استثنا] که این امّت در شب [اجازه دارند و غذا] می‌خورند از تفضّل خدا بر آنهاست آن‌چنان‌که خداوند بر آدم (علیه السلام) نیز تفضّل کرده بود».

Imam Hasan (peace be upon him): A person asked the Prophet (peace be upon him and his family), "Tell me, why did Allah make fasting for thirty days during the day obligatory upon your nation, while He made more than that obligatory upon other nations?" He said, "Because when Adam (peace be upon him) ate from that tree, [the fruit] remained in his stomach for thirty days, and Allah made hunger and thirst for thirty days obligatory upon his descendants. And this [exception], that this nation is permitted to eat at night, is a favor from Allah upon them, just as Allah had also shown favor to Adam (peace be upon him)."

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): એક વ્યક્તિએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછ્યું: "મને કહો, અલ્લાહે તમારી ઉમ્મત ઉપર દિવસના ત્રીસ દિવસના રોઝા શા માટે ફરજ કર્યા, જ્યારે બીજી ઉમ્મતો ઉપર આનાથી વધારે ફરજ કર્યા હતા"? તેમણે ફરમાવ્યું: "કારણ કે જ્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ તે વૃક્ષમાંથી ખાધું, [તે ફળ] ત્રીસ દિવસ સુધી તેમના પેટમાં રહ્યું, અને અલ્લાહે તેમના સંતાનો ઉપર ત્રીસ દિવસની ભૂખ અને તરસ ફરજ કરી. અને આ [છૂટ] કે આ ઉમ્મતને રાત્રે [ખાવાની પરવાનગી] છે, તે અલ્લાહની તેમના ઉપરની કૃપા છે, જેમ અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ) ઉપર પણ કૃપા કરી હતી."

#9 و آنان را از آنچه در آن بودند بیرون‌کرد And He expelled them from what they were in અને તેમને જેમાં હતા તેમાંથી બહાર કાઢ્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّمَا کَانَ لَبِثَ آدَمُ (علیه السلام) وَ حَوَّاءُ (سلام الله علیها) فِی الْجَنَّهًِْ حَتَّی خَرَجَ مِنْهَا سَبْعَ سَاعَاتٍ مِنْ أَیَّامِ الدُّنْیَا حَتَّی أَکَلَا مِنَ الشَّجَرَهًِْ.

پیامبر ( آدم (علیه السلام) و حوا (سلام الله علیها) از هنگامی‌که وارد بهشت شدند، تا زمانی که از آن درخت خورده و به آن سبب از بهشت خارج شدند، هفت ساعت به حساب روزهای دنیا در آنجا بودند.

The Prophet (peace be upon him and his family): Adam (peace be upon him) and Hawwa (peace be upon her), from the time they entered paradise until they ate from that tree and were, for that reason, expelled from paradise, remained there for seven hours by the reckoning of the days of this world.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને હવ્વા (અલયહસ્સલામ), જન્નતમાં દાખલ થયા ત્યારથી લઈને તે વૃક્ષમાંથી ખાધું અને તે કારણે જન્નતમાંથી કાઢી મૂકાયા ત્યાં સુધી, દુનિયાના દિવસોના હિસાબે સાત કલાક ત્યાં રહ્યા.

#10 و آنان را از آنچه در آن بودند بیرون‌کرد And He expelled them from what they were in અને તેમને જેમાં હતા તેમાંથી બહાર કાઢ્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ أَمَّا صَلَاهًُْ الْعَصْرِ فَهِیَ السَّاعَهًُْ الَّتِی أَکَلَ آدَمُ (علیه السلام) مِنَ الشَّجَرَهًِْ فَأَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنَ الْجَنَّهًِْ وَ أَمَرَ ذُرِّیَّتَهُ بِهَذِهِ الصَّلَاهًِْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ اخْتَارَهَا لِأُمَّتِی فَهِیَ أَحَبُّ الصَّلَوَاتِ إِلَی اللَّهِ وَ أَوْصَانِی رَبِّی أَنْ أَحْفَظَهَا مِنْ بَیْنِ الصَّلَوَات.

پیامبر ( [پیامبر (در توضیح نماز عصر فرمودند:] و امّا نماز عصر؛ این نماز در ساعتی است که آدم (علیه السلام) در آن ساعت از شجره‌ی ممنوعه تناول نمود و حق‌تعالی وی را از بهشت برین اخراج کرد. لذا پروردگار متعال به ذریّه او امر کرد تا روز قیامت در این ساعت نماز عصر بخوانند و این نماز را برای امّت من برگزید و این نماز محبوب‌ترین نمازها نزد خداوند عزّوجلّ است. و به من نیز سفارش کرده تا از نمازهای مختلف، [مداومت و اهمیّت] نماز عصر را حفظ کنم.

The Prophet (peace be upon him and his family): [The Prophet (peace be upon him and his family) said, explaining the afternoon prayer ('Asr):] As for the afternoon prayer, it is in the hour in which Adam (peace be upon him) ate from the forbidden tree, and Allah the Exalted expelled him from the highest paradise. So the Lord the Exalted commanded his descendants to pray the afternoon prayer at this hour until the Day of Resurrection, and He chose this prayer for my nation; and this prayer is the most beloved of prayers to Allah, the Mighty and Majestic. And my Lord has also instructed me to guard [the observance and importance of] the afternoon prayer among the various prayers.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અસ્રની નમાઝની સમજૂતીમાં ફરમાવ્યું:] અને અસ્રની નમાઝ; આ નમાઝ તે સમયે છે જ્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ તે સમયે પ્રતિબંધિત વૃક્ષમાંથી ખાધું અને હક તઆલાએ તેમને ઊંચી જન્નતમાંથી કાઢી મૂક્યા. તેથી અલ્લાહ તઆલાએ તેમના સંતાનોને હુકમ કર્યો કે કયામતના દિવસ સુધી આ સમયે અસ્રની નમાઝ પઢે, અને આ નમાઝને મારી ઉમ્મત માટે પસંદ કરી, અને આ નમાઝ અલ્લાહ, અઝ્ઝ વ જલ્લ પાસે સૌથી પ્રિય નમાઝ છે. અને મારા રબે મને પણ સૂચના આપી છે કે વિવિધ નમાઝોમાંથી અસ્રની નમાઝ [ના પાબંદી અને મહત્વ]ને જાળવી રાખું.

#11 [در این هنگام] به آنها گفتیم [At that time] We said to them [તે વખતે] અમે તેમને કહ્યું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قُلْنَا یَا آدَمُ (علیه السلام) وَ یَا حَوَّاءُ (سلام الله علیها) وَ یَا أَیُّهَا الْحَیَّهًُْ وَ یَا إِبْلِیسُ اهْبِطُوا.

امام عسکری (علیه السلام) خداوند فرمود: ای آدم (علیه السلام)! ای حوا (سلام الله علیها)! ای مار! و ای شیطان! از درگاه من هبوط کنید و [پایین بروید].

Imam Askari (peace be upon him): Allah said, "O Adam (peace be upon him)! O Hawwa (peace be upon her)! O snake! And O Iblis! Descend from My presence, and [go down]."

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "હે આદમ (અલયહિસ્સલામ)! હે હવ્વા (અલયહસ્સલામ)! હે સાપ! અને હે ઇબ્લીસ! મારી હજૂરથી ઉતરી જાઓ અને [નીચે જાઓ]."

#12 [همگی از مقام خویش] فرودآیید Descend [સૌ પોતાના મકામથી] ઉતરી જાઓ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فقَالَ لَهُمَا اهْبِطَا مِنْ جِوَارِی فَلَا یُجَاوِرُنِی فِی جَنَّتِی مَنْ یَعْصِینِی فَهَبَطَا مَوْکُولَیْنَ إِلَی أَنْفُسِهِمَا فِی طَلَبِ الْمَعَاشِ.

امام صادق (علیه السلام) خداوند به آدم (علیه السلام) و حوا (سلام الله علیها) فرمود: «از کنار من فرود آیید و [دور شوید]؛ کسی که معصیت مرا نماید نباید همسایه‌ی من در بهشت باشد». آن‌ها فرود آمدند و از نظر زندگی و خوراک به خودشان واگذاشته شدند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah said to Adam (peace be upon him) and Hawwa (peace be upon her), "Descend from beside Me and [go away]; whoever disobeys Me shall not dwell beside Me in paradise." They descended and were left to themselves in seeking their livelihood.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને હવ્વા (અલયહસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: "મારી પાસેથી ઉતરી જાઓ અને [દૂર થાઓ]; જે કોઈ મારી નાફરમાની કરે તે જન્નતમાં મારો પડોશી ન રહી શકે." તેઓ ઉતરી ગયા અને પોતાની રોજી-રોટી માટે પોતાના ઉપર છોડી દેવાયા.

#13 درحالی‌که دشمن یکدیگر خواهید بود While you will be enemies of one another જ્યારે કે તમે એકબીજાના દુશ્મન હશો

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ یَعْنِی آدَمَ (علیه السلام) وَ إِبْلِیسَ إِلی حِینٍ یَعْنِی إِلَی الْقِیَامَهًِْ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) منظور از بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ آدم (علیه السلام) و ابلیس است و إِلی حینٍ به معنای روز قیامت می‌باشد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The meaning of بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ [some of you enemies to others] is Adam (peace be upon him) and Iblis, and إِلی حینٍ [until a time] means the Day of Resurrection.

અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ [તમારામાંથી કેટલાક એકબીજાના દુશ્મન]નો અર્થ આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને ઇબ્લીસ છે, અને إِلی حینٍ [એક સમય સુધી]નો અર્થ કયામતનો દિવસ છે.

#14 درحالی‌که دشمن یکدیگر خواهید بود While you will be enemies of one another જ્યારે કે તમે એકબીજાના દુશ્મન હશો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ آدَمُ (علیه السلام) وَ حَوَّاءُ (سلام الله علیها) وَ وُلْدُهُمَا عَدُوٌّ لِلْحَیَّهًِْ وَ إِبْلِیسَ وَ الْحَیَّهًُْ وَ أَوْلَادُهُمَا أَعْدَاؤُکُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) آدم (علیه السلام) و حوا (سلام الله علیها) و فرزندانشان دشمن مار و شیطان هستند و در مقابل، مار و شیطان و فرزندان آن دو هم دشمن آنان خواهندبود.

Imam Askari (peace be upon him): Adam (peace be upon him), Hawwa (peace be upon her) and their children are enemies of the snake and Iblis, and in turn, the snake, Iblis and their offspring will also be their enemies.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): આદમ (અલયહિસ્સલામ), હવ્વા (અલયહસ્સલામ) અને તેમના સંતાનો સાપ અને ઇબ્લીસના દુશ્મન છે, અને તેની સામે, સાપ, ઇબ્લીસ અને તે બંનેના સંતાનો પણ તેમના દુશ્મન રહેશે.

#15 محلّ اقامت The place of abode રહેવાનું સ્થાન

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

مَنْزِلٌ وَ مَقَرٌّ لِلْمَعَاشِ.

امام عسکری (علیه السلام) منظور از مُسْتَقَرٌّ سرا و جایگاه زیستن است.

Imam Askari (peace be upon him): The meaning of مُسْتَقَرٌّ [an abode] is a dwelling and a place to live.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): مُسْتَقَرٌّ [એક નિવાસ]નો અર્થ રહેવાનું ઘર અને સ્થાન છે.

#16 محلّ اقامت The place of abode રહેવાનું સ્થાન

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

مُسْتَقَرٌّ مَقَامٌ فِیهَا تَعِیشُونَ وَ تَحُثُّکُمْ لَیَالِیهَا وَ أَیَّامُهَا إِلَی السَّعْیِ لِلْآخِرَهًِْ فَطُوبَی لِمَنْ یَرُوضُهَا لِدَارِ الْبَقَاءِ.

امام عسکری (علیه السلام) مُسْتَقَرٌّ دنیا، جایگاهی است برای زندگی [موقّت] شما در آن، که روزها و شب‌هایش، شما را به تلاش در راه آخرت برمی‌انگیزد و خوشا به حال هرکس که از آن برای سرای جاودانی توشه بربندد.

Imam Askari (peace be upon him): The abode - the world - is a place for your [temporary] life in it, whose days and nights urge you toward striving for the hereafter; blessed is he who gathers provisions from it for the eternal home.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): مُسْتَقَرٌّ - દુનિયા - તમારા [કામચલાઉ] જીવન માટેનું સ્થાન છે, જેના દિવસો અને રાત્રિઓ તમને આખિરતના રસ્તે મહેનત કરવા પ્રેરે છે; ધન્ય છે તે જે તેમાંથી શાશ્વત ઘર માટે ભાથું ભેગું કરે છે.

#17 محلّ اقامت The place of abode રહેવાનું સ્થાન

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

کَانَ إِبْلِیسُ أَوَّلَ مَنْ نَاحَ، لَمَّا اسْتَقَرَّعَلَی الْأَرْضِ نَاحَ یَذْکُرُهُ مَا فِی الْجَنَّهًِْ.

پیامبر ( شیطان نخستین کسی بود که نوحه سرداد؛ چون بر زمین قرارگرفت، نوحه سرداد و نعمت‌های بهشت به یاد او می‌آمد.

The Prophet (peace be upon him and his family): Iblis was the first one to wail; when he settled upon the earth, he wailed, remembering what was in paradise.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્લીસ સૌપ્રથમ વ્યક્તિ હતો જેણે વિલાપ કર્યો; જ્યારે તે ધરતી પર સ્થિર થયો, ત્યારે તેણે વિલાપ કર્યો, જન્નતની નેઅમતોને યાદ કરીને.

#18 وسیله‌ی بهره‌برداری Means of enjoyment બહેરે ઉઠાવવાનું સાધન

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

مَنْفَعَهًٌْ.

امام عسکری (علیه السلام) منظور از مَتاعٌ بهره و منفعت است.

Imam Askari (peace be upon him): The meaning of مَتاعٌ [provision] is benefit and gain.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): مَتاعٌ [ફાયદો]નો અર્થ લાભ અને ફાયદો છે.

#19 وسیله‌ی بهره‌برداری Means of enjoyment બહેરે ઉઠાવવાનું સાધન

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مَنْفَعَهًٌْ إِلَی حِینِ مَوْتِکُمْ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی مِنْهَا یُخْرِجُ زُرُوعَکُمْ وَ ثِمَارَکُمْ وَ بِهَا یُنَزِّهُکُمْ وَ یُنْعِمُکُمْ وَ فِیهَا أَیْضاً بِالْبَلَایَا یَمْتَحِنُکُمْ یُلَذِّذُکُمْ بِنَعِیمِ الدُّنْیَا تَارَهًًْ لِتَذْکُرُوا نَعِیْمَ الْأُخْرَی الْخَالِصَ مِمَّا یُنَغِّصُ نَعِیْمَ الدُّنْیَا وَ یُبْطِلُهُ وَ یُزَهِّدُ فِیهِ وَ یُصَغِّرُهُ وَ یُحَقِّرُهُ وَ یَمْتَحِنُکُمْ تَارَهًًْ بِبَلَایَا الدُّنْیَا الَّتِی قَدْ تَکُونُ فِی خِلَالِهَا الرَّحَمَاتُ وَ فِی تَضَاعِیفِهَا النِّعَمُ الَّتِی تَدْفَعُ عَنِ الْمُبْتَلَی بِهَا مَکَارِهَ لِیُحَذِّرَکُمْ بِذَلِکَ عَذَابَ الْأَبَدِ الَّذِی لَا یَشُوبُهُ عَافِیَهًٌْ وَ لَا یَقَعُ فِی تَضَاعِیفِهِ رَاحَهًٌْ وَ لَا رَحْمَهًْ.

امام عسکری (علیه السلام) در زمین برای شما بهره‌ها و منفعت‌هایی موجود است؛ چرا که خداوند متعال کاشته‌ها و میوه‌هایتان را از آن می‌رویاند و بر روی زمین، شما را به ناز و نعمت می‌پرورد و البتّه در زمین شما را به آزمون‌هایش می‌آزماید. گاهی با نعمت‌های دنیا شما را لذّت دهد، تا نعمت‌های آخرت را به یاد آورید؛ که نعمت‌های آخرت از همه‌ی چیزهایی که نعمت‌های دنیا را مکدّر می‌کند به دور است؛ در نتیجه با به یادآوردن آن نعمت‌های حقیقی، نعمت‌های دنیا را در نزد شما باطل کرده و آن‌ها را برای شما حقیر و کوچک جلوه می‌دهد و نظرتان را از آن‌ها برمی‌گرداند. و گاهی شما را به سختی‌های دنیا که رحمت او را نیز در میان دارد می‌آزماید و به آن بلاها، نعمت‌هایی می‌افزاید که سختی را از کسی که گرفتار آن شده دفع می‌کند؛ تا بدین‌گونه شما را از عذاب جاودانی‌ای برحذر دارد که هیچ عافیتی در خود نداشته و هیچ راحت و رحمتی در آن راه ندارد.

Imam Askari (peace be upon him): There are benefits and gains for you on the earth, for Allah the Exalted causes your crops and fruits to grow from it, and on the earth He nurtures you with comfort and blessing, and He also tests you on the earth with His trials. Sometimes He delights you with the blessings of this world, so that you remember the blessings of the hereafter, which are free from everything that clouds the blessings of this world; as a result, by remembering those true blessings, the blessings of this world become worthless to you, and they appear insignificant and small to you, and your attention is turned away from them. And sometimes He tests you with the hardships of this world, which also carry His mercy within them, and He adds to those trials blessings that ward off hardship from whoever is afflicted by them, so that in this way He may warn you of an eternal punishment that has no relief within it and in which no comfort or mercy ever enters.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): ધરતી ઉપર તમારા માટે ફાયદાઓ અને લાભો છે; કારણ કે અલ્લાહ તઆલા તેમાંથી તમારી ખેતી અને ફળોને ઉગાડે છે, અને ધરતી ઉપર તમને આરામ અને નેઅમતથી ઉછેરે છે, અને ધરતી ઉપર તમને પોતાની આઝમાઈશો (પરીક્ષાઓ)થી પણ પરખે છે. ક્યારેક દુનિયાની નેઅમતોથી તમને આનંદ આપે છે, જેથી તમે આખિરતની નેઅમતોને યાદ કરો; જે આખિરતની નેઅમતો દુનિયાની નેઅમતોને બગાડનારી દરેક વસ્તુથી દૂર છે; પરિણામે તે સાચી નેઅમતોને યાદ કરવાથી, દુનિયાની નેઅમતો તમારી નજરમાં નકામી બની જાય છે અને તે તમારા માટે તુચ્છ અને નાની દેખાય છે અને તમારું ધ્યાન તેમનાથી ફેરવાઈ જાય છે. અને ક્યારેક તમને દુનિયાની મુસીબતોથી, જેમાં તેની રહમત પણ સામેલ હોય છે, પરખે છે અને તે મુસીબતોમાં એવી નેઅમતો ઉમેરે છે જે ગ્રસ્ત વ્યક્તિથી મુસીબત દૂર કરે છે; જેથી આ રીતે તમને એ શાશ્વત અઝાબથી ચેતવે જેમાં કોઈ રાહત નથી અને જેમાં ક્યારેય કોઈ આરામ કે રહમત દાખલ થતી નથી.

#20 تا مدّت معیّنی For an appointed term એક નિશ્ચિત મુદ્દત સુધી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِلی حِینٍ الْمَوْت.

امام صادق (علیه السلام) [منظور از إِلی حینٍ] هنگام مرگ است.

Imam Sadiq (peace be upon him): [The meaning of إِلی حینٍ] is the time of death.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [إِلی حینٍનો અર્થ] મૃત્યુનો સમય છે.

#21 تا مدّت معیّنی For an appointed term એક નિશ્ચિત મુદ્દત સુધી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَاشَ آدَمُ أَبُوالْبَشَرِ (علیه السلام) سَبْعَمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثِینَ سَنَهًْ.

پیامبر ( آدم ابوالبشر (علیه السلام)، هفتصدوسی سال عمر کرد.

The Prophet (peace be upon him and his family): Adam, the father of mankind (peace be upon him), lived 730 years.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આદમ, માનવજાતના પિતા (અલયહિસ્સલામ), ૭૩૦ વર્ષ જીવ્યા.

#22 تا مدّت معیّنی For an appointed term એક નિશ્ચિત મુદ્દત સુધી

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) حَدِیثٌ طَوِیلٌ وَ فِیهِ: رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ سَأَلَهُ کَمْ کَانَ عُمُرُ آدَمَ (علیه السلام)؟ قَالَ: تِسْعُمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ ثَلَاثِینَ سَنَهًًْ.

امام علی (علیه السلام) در کتاب عیون‌الأخبار از امام علی (علیه السلام) حدیثی طولانی است که در آن آمده است: مردی از شام از ایشان سؤال کرد: «عمر آدم (علیه السلام) چند سال بود»؟ فرمود: «نهصدوسی سال».

Imam Ali (peace be upon him): In the book 'Uyun al-Akhbar, there is a long hadith from Imam Ali (peace be upon him), in which it is stated: a man from Syria asked him, "How many years was the life span of Adam (peace be upon him)?" He said, "930 years."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): "ઉયૂનુલ અખ્બાર" પુસ્તકમાં ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) તરફથી એક લાંબી હદીસ છે, જેમાં આવ્યું છે: શામ (સીરિયા)નો એક વ્યક્તિ તેમને પૂછ્યો, "આદમ (અલયહિસ્સલામ)ની ઉંમર કેટલા વર્ષની હતી"? તેમણે ફરમાવ્યું: "૯૩૦ વર્ષ."

#23 تا مدّت معیّنی For an appointed term એક નિશ્ચિત મુદ્દત સુધી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلی حینٍ قَالَ اِلَی یَومِ القِیَامَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام) إِلَی حِینٍ یعنی تا روز قیامت.

Imam Sadiq (peace be upon him): إِلَی حِینٍ [until a time] means until the Day of Resurrection.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): إِلَی حِینٍ [એક સમય સુધી]નો અર્થ કયામતના દિવસ સુધી છે.

سورة البقرة

Verse 36 of 286