Al Baqara 2:55

#1 هنگامی‌که When જ્યારે

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

وَ ذَلِکَ أَنَّ مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا أَرَادَ أَنْ یَأْخُذَ عَلَیْهِمْ عَهْدَ الْفُرْقَانِ فَرَّقَ مَا بَیْنَ الْمُحِقِّینَ وَ الْمُبْطِلِینَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِنُبُوَّتِهِ وَ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) بِإِمَامَتِهِ وَ لِلْأَئِمَّهًِْ الطَّاهِرِینَ (علیهم السلام) بِإِمَامَتِهِمْ.

امام عسکری (علیه السلام) این آیه زمانی نازل شد که موسی (علیه السلام) تصمیم گرفت از بنی‌اسرائیل در رابطه با فرقان، پیمان بگیرد [که فرقان چیزی است که] بین کسانی که نبوّت محمّد (و امامت علی (علیه السلام) و ائمّه‌ی پاک (علیهم السلام) پس از او را حقیقت می‌دانسته و کسانی که آن را منکر شده و مبطل می‌دانستند، جدایی قرار می‌دهد.

Imam al-Askari (peace be upon him): This verse was revealed when Musa (peace be upon him) intended to take from the Children of Israel a covenant regarding Furqan [which is that which] separates those who held the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family), the imamate of Ali (peace be upon him) and the imamate of the pure Imams (peace be upon them) after him to be true, from those who denied it and considered it false.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): આ આયત ત્યારે નાઝિલ થઈ જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ બની ઇસ્રાઈલ પાસેથી ફુરકાન અંગે કરાર લેવાનો ઇરાદો કર્યો [એટલે કે ફુરકાન એ છે જે] જેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત, અલી (અલયહિસ્સલામ)ની ઇમામત અને તેમના પછીના પાક ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ)ની ઇમામતને હક માનતા હતા અને જેઓ તેનો ઇન્કાર કરી તેને બાતિલ માનતા હતા, તેમની વચ્ચે ભેદ પાડે છે.

#2 هنگامی‌که When જ્યારે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا کَلَّمَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ قَرَّبَهُ نَجِیّاً رَجَعَ إِلَی قَوْمِهِ فَأَخْبَرَهُمْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ کَلَّمَهُ وَ قَرَّبَهُ وَ نَاجَاهُ فَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَسْمَعَ کَلَامَهُ کَمَا سَمِعْتَ وَ کَانَ الْقَوْمُ سَبْعَمِائَهًِْ أَلْفِ رَجُلٍ فَاخْتَارَ مِنْهُمْ سَبْعِینَ أَلْفاً ثُمَّ اخْتَارَ مِنْهُمْ سَبْعَهًَْ آلَافٍ ثُمَّ اخْتَارَ مِنْهُمْ سَبْعَمِائَهًٍْ ثُمَّ اخْتَارَ مِنْهُمْ سَبْعِینَ رَجُلًا لِمِیقَاتِ رَبِّهِ فَخَرَجَ بِهِمْ إِلَی طُورِ سَیْنَاءَ فَأَقَامَهُمْ فِی سَفْحِ الْجَبَلِ وَ صَعِدَ مُوسَی (علیه السلام) إِلَی الطُّورِ وَ سَأَلَ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَنْ یُکَلِّمَهُ وَ یُسْمِعَهُمْ کَلَامَهُ فَکَلَّمَهُ اللَّهُ تَعَالَی ذِکْرُهُ وَ سَمِعُوا کَلَامَهُ مِنْ فَوْقُ وَ أَسْفَلُ وَ یَمِینُ وَ شِمَالُ وَ وَرَاءُ وَ أَمَامُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَحْدَثَهُ فِی الشَّجَرَهًِْ ثُمَّ جَعَلَهُ مُنْبَعِثاً مِنْهَا حَتَّی سَمِعُوهُ مِنْ جَمِیعِ الْوُجُوهِ فَقَالُوا ... .

امام رضا (علیه السلام) پس از آنکه خدای عزّوجلّ با موسی (علیه السلام) سخن گفت و او را همانند یک هم‌صحبت و هم‌راز، مقرّب و نزدیک خود گردانید، موسی (علیه السلام) به سوی قوم خود بازگشت و ایشان را خبر داد که خدای عزّوجلّ با او سخن گفته و او را با راز و نجوا مقرّب خود ساخته است. قوم موسی (علیه السلام) به او گفتند: «ما هرگز به [این حرف] تو ایمان نیاورده و تو را تصدیق نمی کنیم مگر آنکه سخن خدا را چنان که تو شنیده‌ای ما هم بشنویم». آن قوم هفتصدهزار مرد بودند و موسی (علیه السلام) از میان جمله‌ی ایشان هفتادهزار نفر را برگزید؛ بعد از آن از مجموع هفتادهزار نفر، هفت‌هزار نفر و سپس از آن هفت‌هزار نفر، هفتصدنفر و سپس از آن هفتصد نفر، هفتاد نفر را برگزید؛ تا آن‌ها را زمان ملاقات با پروردگارش با خود همراه سازد. در آن هنگام موسی (علیه السلام) ایشان را به سوی طور سینا بیرون برد؛ آن‌ها را در پایین آن کوه متوقّف کرده و خود به‌سوی کوه طور بالا رفت و از خدا خواست تا با او سخن بگوید و سخنش را به ایشان برساند. پس خدای عزّ ذکره با او سخن گفت و ایشان سخن خدا را از بالا، زیر، راست، چپ، پشت سر و پیش رو شنیدند؛ زیرا خدای عزّوجلّ آن صوت و سخنان را توسّط درخت پدید آورده‌بود و سپس آن صوت را از همان درخت منبعث و برانگیخته‌کرد و چنان شد که آن‌ها آن سخنان را از همه‌ی وجوه و اطراف و جوانب شنیدند.

Imam al-Rida (peace be upon him): After Allah the Mighty and Majestic spoke with Musa (peace be upon him) and drew him near as a confidant and one entrusted with secrets, Musa (peace be upon him) returned to his people and informed them that Allah the Mighty and Majestic had spoken with him and had brought him near through private discourse and whispered communion. The people of Musa (peace be upon him) said to him: "We will never believe [this word of] yours and will not accept you as truthful unless we too hear the speech of Allah just as you have heard it." That people numbered seven hundred thousand men, and Musa (peace be upon him) chose from among all of them seventy thousand; then from those seventy thousand he chose seven thousand; then from those seven thousand he chose seven hundred; and then from those seven hundred he chose seventy men, so that he might take them with him for the appointed meeting with his Lord. Then Musa (peace be upon him) took them out to Mount Sinai; he halted them at the foot of the mountain and himself ascended Mount Tur, and asked Allah to speak with him and to convey His speech to them. So Allah, exalted be His remembrance, spoke with him, and they heard the speech of Allah from above, from below, from the right, from the left, from behind and from before; for Allah the Mighty and Majestic had brought that voice and speech into being through the tree, and then caused that voice to be sent forth and emanated from that very tree, so that they heard those words from every side and from all directions.

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે વાત કરી અને તેમને એક હમસુખન અને રાઝદારની જેમ પોતાના નિકટવર્તી બનાવ્યા, ત્યાર બાદ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ખબર આપી કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તેમની સાથે વાત કરી છે અને તેમને રાઝ અને નજવા સાથે પોતાના નિકટવર્તી બનાવ્યા છે. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમે તેમને કહ્યું: "અમે તમારી [આ વાત]ને ક્યારેય નહીં માનીએ અને તમને સાચા નહીં ઠરાવીએ સિવાય કે અમે પણ અલ્લાહની વાત તેવી જ રીતે સાંભળીએ જેવી તમે સાંભળી છે." તે કૌમ સાત લાખ પુરુષોની હતી અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તે બધામાંથી સિત્તેર હજાર માણસો પસંદ કર્યા; ત્યાર બાદ તે સિત્તેર હજારમાંથી સાત હજાર માણસો અને પછી તે સાત હજારમાંથી સાતસો માણસો અને પછી તે સાતસોમાંથી સિત્તેર માણસો પસંદ કર્યા; જેથી તેમને પોતાના રબ સાથે મુલાકાતના સમયે પોતાની સાથે લઈ જાય. તે વખતે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) તેમને તૂરે સીના તરફ બહાર લઈ ગયા; તેમને તે પર્વતની તળેટીમાં રોકીને પોતે તૂર પર્વત તરફ ઉપર ચઢી ગયા અને અલ્લાહ પાસે માંગણી કરી કે તે તેમની સાથે વાત કરે અને પોતાની વાત તેમને પહોંચાડે. પછી અલ્લાહ અઝ્ઝ ઝિકરોહુએ તેમની સાથે વાત કરી અને તેમણે અલ્લાહની વાત ઉપરથી, નીચેથી, જમણેથી, ડાબેથી, પાછળથી અને આગળથી સાંભળી; કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તે અવાજ અને વાણી વૃક્ષ દ્વારા પેદા કરી હતી અને પછી તે અવાજને તે જ વૃક્ષમાંથી નિકળતો અને ઉત્પન્ન થતો કર્યો, અને એવું થયું કે તેમણે તે વાણી બધી બાજુઓ અને દિશાઓથી સાંભળી.

#3 هنگامی‌که When જ્યારે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ قَالَ فِی کِتَابِهِ وَ اخْتارَ مُوسی قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلًا لِمِیقاتِنا فَانْطَلَقَ بِهِمْ مَعَهُ لِیَشْهَدُوا لَهُ إِذَا رَجَعُوا عِنْدَ الْمَلَإِ مِنْ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ إِنَّ رَبِّی قَدْ کَلَّمَنِی فَلَوْ أَنَّهُمْ سَلَّمُوا ذَلِکَ لَهُ وَ صَدَّقُوا بِهِ لَکَانَ خَیْراً لَهُمْ وَ لَکِنَّهُمْ قَالُوا لِمُوسَی (علیه السلام) لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً.

امام علی (علیه السلام) خداوند عزّوجلّ در کتاب خود فرمود: وَاخْتَارَ مُوسَی قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلًا لِّمِیقَاتِنَا [یعنی] موسی (علیه السلام)، هفتاد نفر از میان افراد قوم خود را، هنگامی‌که به محلّ میقات ما می‌آمد، برگزید و با خود آورد و آنان را با خود راهی کرد تا وقتی به‌سوی جمع بنی‌اسرائیل بازگشتند، آن‌ها گواهی دهند که پروردگار موسی (علیه السلام) با او سخن گفته است. [زیرا آنان کلام موسی (علیه السلام) را نپذیرفته بودند]. اگر آن‌ها کلام موسی (علیه السلام) را قبول و او را تأیید کرده‌بودند، بدون شک برایشان بهتر بود؛ امّا چنین نکرده و به او گفتند: ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد مگر اینکه خدا را آشکارا [با چشم خود] ببینیم!

Imam Ali (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic said in His Book: وَاخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِّمِيقَاتِنَا [Musa chose seventy men from his people for Our appointed meeting] [meaning] Musa (peace be upon him) chose seventy men from among his people and brought them with him for the meeting with Us, so that when they returned to the assembly of the Children of Israel, they might bear witness that Musa's Lord (peace be upon him) had spoken to him [since they had not accepted Musa's word (peace be upon him)]. Had they accepted and confirmed Musa's word (peace be upon him), it would surely have been better for them; but they did not do so, and said to him: We will never believe in you until we see Allah openly [with our own eyes]!

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પોતાની કિતાબમાં ફરમાવ્યું: وَاخْتَارَ مُوسَی قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلًا لِّمِیقَاتِنَا [મૂસાએ પોતાની કોમમાંથી સિત્તેર માણસો અમારી મુલાકાત માટે પસંદ કર્યા] એટલે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાની કોમમાંથી સિત્તેર માણસો પસંદ કરી, જ્યારે તેઓ અમારા મુકર્રર સ્થળે આવ્યા ત્યારે, તેમને સાથે લીધા અને તેમને પોતાની સાથે મોકલ્યા જેથી જ્યારે તેઓ બની ઇસ્રાઈલના જમાવડા તરફ પાછા ફરે, ત્યારે તેઓ ગવાહી આપે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના રબે તેમની સાથે વાત કરી છે. [કારણ કે તેમણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની વાત સ્વીકારી નહોતી]. જો તેમણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની વાત સ્વીકારી અને તેમની તસ્દીક કરી હોત, તો બેશક તેમના માટે વધુ સારું હોત; પરંતુ તેમણે એમ ન કર્યું અને તેમને કહ્યું: અમે તારા પર ક્યારેય ઈમાન નહીં લાવીએ જ્યાં સુધી અમે અલ્લાહને ખુલ્લેઆમ [પોતાની આંખોથી] ન જોઈએ!

#4 هنگامی‌که When જ્યારે

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَإِنَّ مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا قَالَ لِبَنِی‌إِسْرَائِیلَ إِنَّ اللَّهَ یُکَلِّمُنِی وَ یُنَاجِینِی لَمْ یُصَدِّقُوهُ فَقَالَ لَهُمُ اخْتَارُوا مِنْکُمْ مَنْ یَجِیءُ مَعِی حَتَّی یَسْمَعَ کَلَامَهُ فَاخْتَارُوا سَبْعِینَ رَجُلًا مِنْ خِیَارِهِمْ وَ ذَهَبُوا مَعَ مُوسَی (علیه السلام) إِلَی الْمِیقَاتِ فَدَنَا مُوسَی (علیه السلام) وَ نَاجَی رَبَّهُ وَ کَلَّمَهُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام) لِأَصْحَابِهِ اسْمَعُوا وَ اشْهَدُوا عِنْدَ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ بِذَلِکَ فَقَالُوا لَهُ لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) زمانی‌که موسی (علیه السلام) به بنی‌اسرائیل گفت: «خداوند با من سخن گفته و نجوا می‌کند»، آن‌ها او را تصدیق نکردند .پس موسی (علیه السلام) به آن‌ها گفت: «از میان خود [کسی] را برگزینید تا با من [به طور] بیاید و کلام پروردگار را بشنود». سپس آن‌ها هفتاد مرد را برگزیدند تا به همراه موسی (علیه السلام) به‌سوی میقات بروند. هنگامی‌که آن‌ها به کوه طور رسیدند. موسی (علیه السلام) نزدیک شده و با پروردگارش مناجات کرد؛ خداوند نیز با او سخن گفت. موسی به همراهانش گفت: بشنوید و نزد بنی‌اسرائیل به آن شهادت دهید. امّا با این وجود آن‌ها گفتند: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةَ.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When Musa (peace be upon him) said to the Children of Israel, "Allah has spoken with me and holds private discourse with me," they did not accept him as truthful. So Musa (peace be upon him) said to them, "Choose from among yourselves [someone] to come with me [to Tur] and hear the speech of the Lord." Then they chose seventy men to go with Musa (peace be upon him) to the appointed meeting. When they reached Mount Tur, Musa (peace be upon him) drew near and held intimate discourse with his Lord; and Allah spoke with him. Musa said to his companions: Hear, and bear witness to it before the Children of Israel. But despite that, they said: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةَ [We will not believe in you until we see Allah manifestly].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ બની ઇસ્રાઇલને કહ્યું: "અલ્લાહે મારી સાથે વાત કરી છે અને નજવા કરે છે," ત્યારે તેમણે તેમને સાચા ન ઠરાવ્યા. પછી મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: "તમારામાંથી [કોઇને] પસંદ કરો જેથી તે મારી સાથે [તૂર પર] આવે અને પરવરદિગારની વાણી સાંભળે." ત્યાર બાદ તેમણે સિત્તેર માણસો પસંદ કર્યા જેથી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે મીકાત તરફ જાય. જ્યારે તેઓ તૂર પર્વત પર પહોંચ્યા, ત્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) નિકટ થયા અને પોતાના રબ સાથે મુનાજાત કરી; અલ્લાહે પણ તેમની સાથે વાત કરી. મૂસાએ પોતાના સાથીઓને કહ્યું: સાંભળો અને બની ઇસ્રાઇલ સમક્ષ તેની ગવાહી આપો. પરંતુ આમ છતાં તેમણે કહ્યું: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةَ [અમે ત્યાં સુધી તમારા પર ઈમાન નહીં લાવીએ જ્યાં સુધી અમે અલ્લાહને પ્રત્યક્ષ ન જોઈએ].

#5 گفتید You said તમે કહ્યું

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَهُمُ السَّبْعُونَ الَّذِینَ اخْتَارَهُمْ مُوسَی (علیه السلام) لِیَسْمَعُوا کَلَامَ اللَّهِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) آن‌ها همان هفتاد نفری بودند که موسی (علیه السلام) آنان را برگزید تا سخن خداوند را بشنوند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): They were the seventy men whom Musa (peace be upon him) had chosen to hear the speech of Allah.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): તેઓ એ જ સિત્તેર માણસો હતા જેમને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહની વાણી સાંભળવા માટે પસંદ કર્યા હતા.

#6 گفتید You said તમે કહ્યું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ أَسْلَافُکُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) [ای یهودیان!] پیشینیان شما بودند. [که این سخنان را گفتند].

Imam al-Askari (peace be upon him): [O Jews!] It was your predecessors [who said these words].

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [હે યહૂદીઓ!] તમારા પૂર્વજો હતા [જેમણે આ વાતો કહી].

#7 گفتید You said તમે કહ્યું

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

مُوسَی‌بْنُ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) وَ أَصْحَابُهُ السَّبْعُونَ الَّذِینَ اخْتَارَهُمْ صَارُوا مَعَهُ إِلَی الْجَبَلِ فَقَالُوا لَهُ.

امام رضا (علیه السلام) موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) و هفتادنفر همراهش که از بین بنی‌اسرائیل انتخاب کرده‌بود و با او به کوه رفتند و [آن‌ها بودند که این کلام را] گفتند ... .

Imam Reza (peace be upon him): Musa ibn Imran (peace be upon him) and his seventy companions whom he had chosen from the Children of Israel went with him to the mountain, and [it was they who] said ...

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સિત્તેર સાથીઓ, જેમને તેમણે બની ઇસ્રાઈલમાંથી પસંદ કર્યા હતા, તેમની સાથે પહાડ પર ગયા અને [તેઓ જ હતા જેમણે આ વાત] કહી ...

#8 گفتید You said તમે કહ્યું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

هَذَا مُوسَی (علیه السلام) کَلِیمُ اللَّهِ مَعَ وُفُورِ عَقْلِهِ وَ کَمَالِ عِلْمِهِ وَ نُزُولِ الْوَحْیِ عَلَیْهِ اخْتَارَ مِنْ أَعْیَانِ قَوْمِهِ وَ وُجُوهِ عَسْکَرِهِ لِمِیقَاتِ رَبِّهِ سَبْعِینَ رَجُلًا مِمَّنْ لَا یَشُکُّ فِی إِیمَانِهِمْ وَ إِخْلَاصِهِمْ فَوَقَعَتْ خِیَرَتُهُ عَلَی الْمُنَافِقِینَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ اخْتارَ مُوسی قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلًا لِمِیقاتِنا إِلَی قَوْلِهِ لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً.

امام عسکری (علیه السلام) این موسی (علیه السلام) کلیم خداست که با همه‌ی وفور عقل، علم کامل و نزول وحی بر او، هفتاد نفر از میان بزرگان قوم و سران و فرماندهان لشکرش را انتخاب کرد تا آن‌ها را با خود به میقات پروردگارش ببرد، این افراد کسانی بودند که شکّی در ایمان و اخلاص آن‌ها نداشت؛ با این‌حال منتخبین او منافق از کار در آمدند. خداوند درباره‌ی آن‌ها فرمود: وَ اخْتارَ مُوسی قَوْمَهُ سَبْعینَ رَجُلاً لِمیقاتِنا تا آنجا که به این سخن می‌رسد که این افراد برگزیده گفتند: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً.

Imam Askari (peace be upon him): This is Musa (peace be upon him), the one who spoke with Allah, who, despite his abundant intellect, complete knowledge and the revelation sent down upon him, chose from the nobles of his people and the leaders and commanders of his army seventy men whose faith and sincerity he did not doubt; yet those he chose turned out to be hypocrites. Allah said about them: وَ اخْتارَ مُوسی قَوْمَهُ سَبْعینَ رَجُلاً لِمیقاتِنا [And Musa chose from his people seventy men for Our appointment], down to where it reaches the words that these chosen men said: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً [We will not believe in you until we see Allah manifestly].

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): આ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) છે, અલ્લાહના કલીમ, જેમણે પોતાની ભરપૂર અક્કલ, સંપૂર્ણ ઇલ્મ અને પોતાના પર થયેલ વહી હોવા છતાં, પોતાની કોમના મોટેરાઓ અને પોતાના લશ્કરના સરદારોમાંથી સિત્તેર માણસો પસંદ કર્યા જેમના ઈમાન અને ઇખ્લાસમાં તેમને શંકા નહોતી; તેમ છતાં તેમના પસંદ કરેલા લોકો મુનાફિક નીકળ્યા. અલ્લાહે તેમના વિષે ફરમાવ્યું: وَ اخْتارَ مُوسی قَوْمَهُ سَبْعینَ رَجُلاً لِمیقاتِنا [અને મૂસાએ પોતાની કોમમાંથી અમારી મુલાકાત માટે સિત્તેર માણસો પસંદ કર્યા], ત્યાં સુધી કે આ વાત આવે છે કે આ પસંદ કરાયેલા લોકોએ કહ્યું: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً [અમે તારા પર ઈમાન નહીં લાવીએ ત્યાં સુધી કે અમે અલ્લાહને ખુલ્લી રીતે ન જોઈએ].

#9 گفتید You said તમે કહ્યું

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

أَمْ تُرِیدُونَ بَلْ تُرِیدُون یَا کُفَّارَ قُرَیْشٍ وَ الْیَهُودِ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَکُمْ مَا تَقْتَرِحُونَهُ مِنَ الْآیَاتِ الَّتِی لَا تَعْلَمُونَ هَلْ فِیهَا صَلَاحُکُمْ أَوْ فَسَادُکُمْ کَما سُئِلَ مُوسی (علیه السلام) مِنْ قَبْلُ وَ اقْتُرِحَ عَلَیْهِ لِمَا قِیلَ لَهُ لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً.

امام هادی (علیه السلام) ای کفّار قریش و یهود! آیا می‌خواهید بلکه حتماً می‌خواهید معجزه‌ای را که نمی‌دانید به صلاح شماست یا به ضررتان، از خدا درخواست کنید؟! چنانچه پیش از این نیز [اجداد شما] از حضرت موسی (علیه السلام) درخواست کرده و به او گفتند: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهرةً

Imam Hadi (peace be upon him): O disbelievers of Quraysh and the Jews! Do you want, or rather do you certainly want, to ask Allah for a sign you do not know to be for your benefit or your harm, just as [your forefathers] asked this before of Musa (peace be upon him) and said to him: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهرةً [We will not believe in you until we see Allah manifestly]?

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): ઓ કુરૈશ અને યહૂદીઓના કાફિરો! શું તમે ઇચ્છો છો, બલ્કે ચોક્કસ ઇચ્છો છો કે, જે નિશાની તમને ખબર નથી કે તમારા ફાયદામાં છે કે નુકસાનમાં, તે અલ્લાહ પાસેથી માંગો?! જેમ કે [તમારા પૂર્વજોએ] પણ પહેલા મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી માંગ્યું હતું અને તેમને કહ્યું હતું: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهرةً [અમે તારા પર ઈમાન નહીં લાવીએ ત્યાં સુધી કે અમે અલ્લાહને ખુલ્લી રીતે ન જોઈએ]?

#10 هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد We will never believe in you અમે તમારા પર ક્યારેય ઈમાન નહીં લાવીએ

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

الإِیمَانُ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَلَی أَرْبَعَهًِْ أَوْجُهٍ فَمِنْه ... وَ أَمَّا الْإِیمَانُ الَّذِی هُوَ التَّصْدِیقَُ قَوْلُهُ لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ أَیْ لَا نُصَدِّقُکَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) ایمان در کتاب خداوند بر چهار قسم است ... که تصدیق‌کردن یکی از اقسام آن است [چنانچه] در این سخن خداوند آمده: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ [به توایمان نمی‌آوریم] یعنی تو را تصدیق نمی‌کنیم.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Faith (iman) in the Book of Allah is of four kinds ... one of which is affirmation (tasdiq) [as it appears] in this saying of Allah: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ [We will not believe in you] - meaning, we do not affirm you as true.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહની કિતાબમાં ઈમાન ચાર પ્રકારના છે ... જેમાંથી તસ્દીક (સાચું માનવું) એક પ્રકાર છે [જેમ કે] અલ્લાહના આ કથનમાં આવ્યું છે: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ [અમે તારા પર ઈમાન નહીં લાવીએ] - એટલે કે અમે તને સાચો નહીં માનીએ.

#11 هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد We will never believe in you અમે તમારા પર ક્યારેય ઈમાન નહીં લાવીએ

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ أَنَّ هَذَا أَمْرُ رَبِّکَ.

امام عسکری (علیه السلام) گفتند: ما به این سخن تو ایمان نداریم که این دستور پروردگارت باشد.

Imam Askari (peace be upon him): They said, 'We do not believe you that this is the command of your Lord.'

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તેમણે કહ્યું: "અમે તારી આ વાત પર ઈમાન નથી લાવતા કે આ તારા પરવરદિગારનો હુકમ છે."

#12 هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد We will never believe in you અમે તમારા પર ક્યારેય ઈમાન નહીં લાવીએ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ بِأَنَّ هَذَا الَّذِی سَمِعْنَاهُ کَلَامُ اللَّهِ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً.

امام رضا (علیه السلام) گفتند: ای موسی (علیه السلام) ما ایمان نداریم که این سخنی که شنیده‌ایم، کلام خداوند باشد؛ مگر اینکه آشکارا خدا را ببینیم.

Imam Reza (peace be upon him): They said, 'O Musa (peace be upon him), we do not believe that this speech we have heard is the word of Allah, unless we see Allah openly.'

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): તેમણે કહ્યું: "ઓ મૂસા (અલયહિસ્સલામ), અમે માનતા નથી કે અમે જે વાત સાંભળી છે તે અલ્લાહની વાણી છે, સિવાય કે અમે અલ્લાહને ખુલ્લી રીતે જોઈએ."

#13 خدا را آشکارا [با چشم خود] ببینیم That we see Allah openly [with our own eyes] અલ્લાહને પ્રત્યક્ષ [પોતાની આંખોથી] જોઈએ

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

عِیَاناً یُخْبِرُنَا بِذَلِکَ.

امام عسکری (علیه السلام) خود خدا درحالی‌که عیان و مشهود است، این سخن را به ما بگوید.

Imam Askari (peace be upon him): [Unless] Allah Himself, plainly and visibly, tells us this.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [સિવાય કે] ખુદ અલ્લાહ, સ્પષ્ટ અને પ્રત્યક્ષ રીતે, અમને આ વાત જણાવે.

#14 خدا را آشکارا [با چشم خود] ببینیم That we see Allah openly [with our own eyes] અલ્લાહને પ્રત્યક્ષ [પોતાની આંખોથી] જોઈએ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فَقَالُوا لَهُ إِنَّکَ قَدْ رَأَیْتَ اللَّهَ سُبْحَانَهُ فَأَرِنَاهُ کَمَا رَأَیْتَهُ فَقَالَ لَهُمْ: إِنِّی لَمْ أَرَهُ فَقَالُوا: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جَهْرَةً.

امام رضا (علیه السلام) گفتند: «[ای موسی (علیه السلام)]! تو خدا را دیده‌ای؛ پس او را آنچنان که خود دیده‌ای، به ما نیز نشان بده». موسی (علیه السلام) گفت: «من خدا را ندیده‌ام». گفتند: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جهرةً

Imam al-Rida (peace be upon him) said: They said [to Musa]: "[O Musa (peace be upon him)]! You have seen Allah; so show Him to us as you yourself have seen Him." Musa (peace be upon him) said: "I have not seen Allah." They said: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جهرةً [We will not believe in you until we see Allah manifestly].

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: તેઓએ કહ્યું: "[હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)]! તમે અલ્લાહને જોયો છે; તો તેને અમને પણ તેવી જ રીતે બતાવો જેવી રીતે તમે પોતે જોયો છે." મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "મેં અલ્લાહને જોયો નથી." તેઓએ કહ્યું: لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللهَ جهرةً [અમે ત્યાં સુધી તમારા પર ઈમાન નહીં લાવીએ જ્યાં સુધી અમે અલ્લાહને પ્રત્યક્ષ ન જોઈએ].

#15 خدا را آشکارا [با چشم خود] ببینیم That we see Allah openly [with our own eyes] અલ્લાહને પ્રત્યક્ષ [પોતાની આંખોથી] જોઈએ

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَقَالُوا لمُوسَی (علیه السلام): فَاسْأَلْهُ أَنْ یَظْهَرَ لَنَا

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) بنی‌اسرائیل به موسی (علیه السلام) گفتند: «از خدا تقاضا کن که خود را برای ما ظاهر و آشکار سازد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The Children of Israel said to Musa (peace be upon him): "Request of Allah that He show and manifest Himself to us."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): બની ઇસ્રાઇલે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "અલ્લાહ પાસે માંગણી કરો કે તે પોતાને અમારા માટે ઝાહિર અને પ્રગટ કરે."

#16 پس صاعقه شما را گرفت Then the thunderbolt seized you તો વીજળીના કડાકાએ તમને પકડી લીધા

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

مُعَایَنَهًًْ.

امام عسکری (علیه السلام) آن صاعقه‌ای هویدا بود.

Imam Askari (peace be upon him): That thunderbolt was plainly visible.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તે વીજળી (સાએકા) સ્પષ્ટ રીતે દેખાતી હતી.

#17 پس صاعقه شما را گرفت Then the thunderbolt seized you તો વીજળીના કડાકાએ તમને પકડી લીધા

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فَلَمَّا قَالُوا هَذَا الْقَوْلَ الْعَظِیمَ وَ اسْتَکْبَرُوا وَ عَتَوْا بَعَثَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَیْهِمْ صَاعِقَهًًْ فَأَخَذَتْهُمْ بِظُلْمِهِمْ فَمَاتُوا.

امام رضا (علیه السلام) هنگامی‌که بنی‌اسرائیل این کلام سنگین را گفته [خواستند خدا را آشکارا ببینند]، تکبّر نموده و از حدّ خود تجاوز کردند، خداوند صاعقه‌ای برایشان فرستاد و صاعقه آن‌ها را به سبب ظلمی که بر نفس خود کرده‌بودند دربرگرفت و تمامی آن‌ها مردند.

Imam Reza (peace be upon him): When the Children of Israel said this grave word [wanting to see Allah openly], and grew arrogant and transgressed their limits, Allah the Mighty and Majestic sent a thunderbolt upon them, and the thunderbolt seized them for the wrong they had done to themselves, and all of them died.

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે બની ઇસ્રાઈલે આ ભારે વાત કહી [અલ્લાહને ખુલ્લી રીતે જોવા ઇચ્છ્યું], અને ઘમંડ કર્યો અને પોતાની હદ વટાવી, અઝ્ઝ વ જલ્લએ તેમના પર વીજળી (સાએકા) મોકલી અને વીજળીએ તેમના પોતાના પર કરેલા અત્યાચારના કારણે તેમને પકડી લીધા અને તેઓ બધા મરી ગયા.

#18 پس صاعقه شما را گرفت Then the thunderbolt seized you તો વીજળીના કડાકાએ તમને પકડી લીધા

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ فَاحْتَرَقُوا عَنْ آخِرِهِمْ وَ بَقِیَ مُوسَی (علیه السلام) وَحِیداً.

امام رضا (علیه السلام) صاعقه‌ای آن‌ها را گرفت و همه‌ی آنان سوختند و موسی (علیه السلام) تنها ماند.

Imam Reza (peace be upon him): A thunderbolt seized them, and all of them were burned, and Musa (peace be upon him) remained alone.

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): વીજળી (સાએકા)એ તેમને પકડી લીધા અને તેઓ બધા બળી ગયા અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એકલા રહી ગયા.

#19 پس صاعقه شما را گرفت Then the thunderbolt seized you તો વીજળીના કડાકાએ તમને પકડી લીધા

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

أَخَذَتْ أَسْلَافَکُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) [ای یهود!] صاعقه بر اسلاف و پیشینیان شما فرود آمد.

Imam Askari (peace be upon him): [O Jews!] The thunderbolt struck your forefathers.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [ઓ યહૂદીઓ!] વીજળી (સાએકા) તમારા પૂર્વજો પર પડી.

#20 پس صاعقه شما را گرفت Then the thunderbolt seized you તો વીજળીના કડાકાએ તમને પકડી લીધા

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

مِنَ الْجِبَالِ الَّتِی تَطَایَرَتْ یَوْمَ مُوسَی (علیه السلام) سَبْعَهًُْ أَجْبُلٍ فَلَحِقَتْ بِالْحِجَازِ وَ الْیَمَنِ مِنْهَا بِالْمَدِینَهًِْ أُحُدٌ وَ وَرِقَانُ وَ بِمَکَّهًَْ ثَوْرٌ وَ ثَبِیرٌ وَ حِرَاءُ وَ بِالْیَمَنِ صَبِرٌ وَ حَضُور.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) از کوه‌هایی که در ماجرای آن روز موسی (علیه السلام) و جریان صاعقه متلاشی شدند هفت‌کوه بودند که متلاشی شده و به سرزمین حجاز و یمن پیوستند. در مدینه کوه « احد » و کوه «رقان»، در مکّه کوه‌های «ثور»، «ثبیر» و «حرا» و در یمن کوه «صبر» و کوه «حصون» از آن جمله هستند.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Of the mountains that were shattered on that day of Musa (peace be upon him) in the incident of the thunderbolt, seven mountains were shattered and joined the lands of the Hijaz and Yemen. In Medina, Mount Uhud and Mount Warqan; in Mecca, the mountains of Thawr, Thabir and Hira; and in Yemen, Mount Sabir and Mount Hadur are among them.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના તે દિવસના પ્રસંગ અને સાએકાના બનાવમાં જે પર્વતો વિખેરાઈ ગયા તેમાંથી સાત પર્વતો હતા જે વિખેરાઈને હિજાઝ અને યમનની ધરતી સાથે જોડાઈ ગયા. મદીનામાં "ઉહુદ" પર્વત અને "વરકાન" પર્વત, મક્કામાં "ષૌર", "ષબીર" અને "હિરા" પર્વતો, અને યમનમાં "સબિર" પર્વત અને "હદૂર" પર્વત તેમાંથી છે.

#21 درحالی که تماشا می‌کردید While you were looking on જ્યારે કે તમે જોઈ રહ્યા હતા

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ إِلَیْهِمْ ... وَ هُمْ یَنْظُرُونَ إِلَی الصَّاعِقَهًِْ تَنْزِلُ عَلَیْهِم.

امام عسکری (علیه السلام) یعنی این اتّفاق [گرفتارشدن بنی‌اسرائیل به عذاب صاعقه] در حالی افتاد که شما آن‌ها را نظاره می‌کردید وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ إِلَیْهِمْ ... و آن‌ها صاعقه‌ای که به طرفشان فرود می‌آمد را نگاه می‌کردند.

Imam Askari (peace be upon him): That is, this event [the Children of Israel being seized by the punishment of the thunderbolt] happened while you were watching them - وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ إِلَیْهِمْ [and you were looking at them] ... and they were watching the thunderbolt descending upon them.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે આ ઘટના [બની ઇસ્રાઈલનું વીજળીના અઝાબમાં સપડાવું] ત્યારે બની જ્યારે તમે તેમને જોઈ રહ્યા હતા - وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ إِلَیْهِمْ [અને તમે તેમને જોઈ રહ્યા હતા] ... અને તેઓ પોતાના તરફ ઊતરતી વીજળીને જોઈ રહ્યા હતા.

سورة البقرة

Verse 55 of 286