سورة البقرة

Verse 67 of 286

2:67

وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ إِنَّ أللهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ أَعُوذُ بِاللهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلينَ

و [به يادآوريد] هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت: «خداوند به شما دستور می‌دهد گاوى را ذبح كنيد [و قطعه‌اى از آن را به بدن مقتول بزنيد، تا زنده‌شود و قاتل را معرفى كند]». گفتند: «آيا ما را مسخره مى‌كنى»؟ گفت: «به خدا پناه مى‌برم از اين كه از جاهلان باشم»!

And when Musa said to his people: Surely Allah commands you that you should sacrifice a cow; they said: Do you ridicule us? He said: I seek the protection of Allah from being one of the ignorant.

અને જ્યારે મૂસાએ પોતાની કોમને કહ્યું કે બેશક અલ્લાહ તમને એક ગાય ઝિબ્હ કરવાનો હુકમ કરે છે, તેમણે કહ્યું કે શું તું અમારી મશ્કરી કરે છે ? તેણે કહ્યું કે હું અલ્લાહ પાસે પનાહ ચાહુ છું કે હું જાહીલોમાંથી થાઉં!

#1 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ رَجُلًا مِنْ خِیَارِ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ عُلَمَائِهِمْ خَطَبَ امْرَأَهًًْ مِنْهُمْ فَأَنْعَمَتْ لَهُ وَ خَطَبَهَا ابْنُ عَمٍّ لِذَلِکَ الرَّجُلِ وَ کَانَ فَاسِقاً رَدِیئاً فَلَمْ یُنْعِمُوا لَهُ فَحَسَدَ ابْنُ عَمِّهِ الَّذِی أَنْعَمُوا لَهُ فَقَعَدَ لَهُ فَقَتَلَهُ غِیلَهًًْ ثُمَّ حَمَلَهُ إِلَی مُوسَی (علیه السلام) فَقَالَ: یَا نَبِیَّ اللَّهِ! هَذَا ابْنُ عَمِّی فَقَدْ قُتِلَ. فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): مَنْ قَتَلَهُ؟ قَالَ: لَا أَدْرِی. وَ کَانَ الْقَتْلُ فِی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ عَظِیماً جِدّاً فَعَظُمَ ذَلِکَ عَلَی مُوسَی (علیه السلام) فَاجْتَمَعَ إِلَیْهِ بَنُوإِسْرَائِیلَ فَقَالُوا: مَا تَرَی یَا نَبِیَّ اللَّهِ.

امام صادق (علیه السلام) مردی از نیکان و عالمان بنی‌اسرائیل زنی از آن‌ها را خواستگاری کرد و او پذیرفت. آن مرد پسر عمویی داشت که او نیز از او خواستگاری کرده‌بود؛ ولی چون بدکردار و تبهکار بود، [زن]، او را نپذیرفته‌بود. این بدکار بر پسر عموی خود که پذیرفته شده‌بود حسد ورزید؛ پس در کمینش نشست و ناجوانمردانه او را کشت و جسد را نزد موسی (علیه السلام) برد و گفت: «ای پیغمبر خدا! پسر عموی من به قتل رسیده است»! موسی (علیه السلام) فرمود: «چه کسی او را کشته است»؟ گفت: «نمی‌دانم»! از آنجا که قتل در میان قوم بنی‌اسرائیل، گناهی بسیار بزرگ بود، این خبر بر موسی (علیه السلام) گران آمد. بنی‌اسرائیل نزد او گرد آمده و گفتند: «ای پیغمبر خدا! نظرت چیست»؟

Imam Sadiq (peace be upon him): A man from among the best and most learned of Banu Israel proposed marriage to a woman from among them, and she accepted him. That man had a cousin who had also proposed to her, but because he was corrupt and wicked, she had refused him. This wicked cousin envied his cousin who had been accepted; so he lay in wait for him and killed him treacherously, then carried the body to Musa (peace be upon him) and said, "O Prophet of Allah! My cousin has been killed!" Musa (peace be upon him) said, "Who killed him?" He said, "I do not know." Since killing was a very grave matter among the people of Banu Israel, this news weighed heavily on Musa (peace be upon him). Banu Israel gathered before him and said, "O Prophet of Allah, what is your view?"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): બની ઇસ્રાઈલના શ્રેષ્ઠ અને વિદ્વાન લોકોમાંથી એક વ્યક્તિએ તેમની એક સ્ત્રી સાથે લગ્નનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો અને તેણીએ સ્વીકારી લીધો. તે વ્યક્તિનો એક પિતરાઈ ભાઈ હતો જેણે પણ તેણીને પ્રસ્તાવ મૂક્યો હતો; પરંતુ તે દુષ્ટ અને બદમાશ હોવાના કારણે, [સ્ત્રીએ] તેને નકારી દીધો હતો. આ દુષ્ટ પિતરાઈ ભાઈએ, જે સ્વીકારાયો હતો તેની ઈર્ષ્યા કરી; તેથી તેની રાહ જોઈને બેઠો અને દગાથી તેને કત્લ કરી નાખ્યો, પછી લાશને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે લઈ ગયો અને કહ્યું: "હે અલ્લાહના પયગંબર! મારો પિતરાઈ ભાઈ કત્લ થયો છે!" મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "તેને કોણે કત્લ કર્યો?" તેણે કહ્યું: "મને ખબર નથી." બની ઇસ્રાઈલમાં કત્લ ખૂબ મોટો ગુનાહ હોવાથી, આ સમાચાર મૂસા (અલયહિસ્સલામ) માટે ભારે પડ્યા. બની ઇસ્રાઈલ તેમની પાસે ભેગા થયા અને કહ્યું: "હે અલ્લાહના પયગંબર! તમારો શું અભિપ્રાય છે?"

#2 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

کَانَ فِی مَدِینَهًٍْ اثْنَا عَشَرَ سِبْطاً أُمَّهًٌْ أَبْرَارٌ وَ کَانَ فِیهِمْ شَیْخٌ لَهُ ابْنَهًٌْ وَ لَهُ ابْنُ أَخٍ خَطَبَهَا إِلَیْهِ فَأَبَی أَنْ یُزَوِّجَهَا فَزَوَّجَهَا مِنْ غَیْرِهِ فَقَعَدَ لَهُ فِی الطَّرِیقِ إِلَی الْمَسْجِدِ فَقَتَلَهُ وَ طَرَحَهُ عَلَی طَرِیقِ أَفْضَلِ سِبْطٍ لَهُمْ ثُمَّ غَدَا یُخَاصِمُهُمْ فِیهِ فَانْتَهَوْا إِلَی مُوسَی (صلی الله علیه و آله) فَأَخْبَرُوهُ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) دوازده قبیله که مردمان خوبی هم بودند، در شهری زندگی می‌کردند. در میان ایشان شیخی، صاحب دختری بود که پسر برادر آن مرد، او را از وی خواستگاری نموده‌بود ولی شیخ موافقت نکرده و دختر را به ازدواج شخص دیگری در آورد .پس پسر، سر راهی که او از آنجا به مسجد می‌رفت، نشست و چون او آمد وی را کشت و او را در راه بهترین قبیله‌ی‌شان انداخت. سپس فردا برای خونخواهی او، با آن قبیله به مخاصمه پرداخت. آن‌ها [برای قضاوت] سوی موسی (علیه السلام) رفته و او را از ماجرا با خبر نمودند.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): There were twelve tribes, good people, living in a city. Among them was an elder who had a daughter; his brother's son proposed to her, but he refused to marry her to him and instead married her to someone else. So the young man sat waiting on the road the [rejected suitor] took to the mosque, and when he came, he killed him and threw the body on the road of the best of their tribes. The next day he went to dispute with that tribe over it [demanding blood vengeance]. They went [for judgment] to Musa (peace be upon him) and informed him of the matter.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): બાર કબીલા, જે સારા લોકો હતા, એક શહેરમાં રહેતા હતા. તેમની વચ્ચે એક વૃદ્ધ પુરુષ હતો જેની એક દીકરી હતી; તેના ભાઈના દીકરાએ તેને પ્રસ્તાવ મૂક્યો હતો, પરંતુ તેણે ના પાડી અને દીકરીના લગ્ન બીજા કોઈ સાથે કરાવી દીધા. તેથી તે યુવાન, જે રસ્તા પરથી તે (સ્વીકૃત વ્યક્તિ) મસ્જિદ જતો હતો ત્યાં બેસી ગયો, અને જ્યારે તે આવ્યો ત્યારે તેને કત્લ કરી નાખ્યો અને લાશને તેમના શ્રેષ્ઠ કબીલાના રસ્તા પર ફેંકી દીધી. પછી બીજા દિવસે તેણે તે કબીલા સાથે ખૂનના બદલા માટે ઝઘડો કર્યો. તેઓ [ન્યાય માટે] મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયા અને તેમને આખી વાત જણાવી.

#3 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَذَلِکَ أَنَّ رَجُلَیْنِ مِنْ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ هُمَا أَخَوَانِ وَ کَانَ لَهُمَا ابْنُ عَمٍّ أَخِ أَبِیهِمَا وَ کَانَ غَنِیّاً مُکْثِراً وَ کَانَتْ لَهُمَا ابْنَهًُْ عَمٍّ حَسْنَاءُ شَابَّهًٌْ کَانَتْ مَثَلًا فِی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ بِحُسْنِهَا وَ جَمَالِهَا خَافَا أَنْ یَنْکِحَهَا ابْنُ عَمِّهَا ذَلِکَ الْغَنِیُّ فَعَمَدَا فَقَتَلَاهُ فَاحْتَمَلَاهُ فَأَلْقَیَاهُ إِلَی جَنْبِ قَرْیَهًٍْ لِیَبْرَءُوا مِنْهُ وَ أَصْبَحَ الْقَتِیلُ بَیْنَ ظَهْرَانَیْهِمْ فَلَمَّا غَمَّ عَلَیْهِمْ شَأْنُهُ وَ مَنْ قَتَلَهُ قَالَ أَصْحَابُ الْقَرْیَهًِْ الَّذِینَ وُجِدَ عِنْدَهُمْ: یَا مُوسَی! ادْعُ اللَّهَ لَنَا أَنْ یُطْلِعَ عَلَی قَاتِلِ هَذَا الرَّجُلِ. فَفَعَلَ مُوسَی (علیه السلام) ثُمَّ ذَکَرَ مَا ذَکَرَهُ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ فِی کِتَابِهِ وَ قَالَ مَا مَعْنَاهُ أَنَّهُمْ شَدَّدُوا فَشَدَّدَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ لَوْ ذَبَحُوا فِی الْأَوَّلِ أَیَّ بَقَرَهًٍْ کَانَتْ کَافِیَهًًْ فَوَجَدُوا الْبَقَرَهًَْ لِامْرَأَهًٍْ فَلَمْ تَبِعْهَا لَهُمْ إِلَّا بِمِلْءِ جِلْدِهَا ذَهَباً وَ ضَرَبُوا الْمَقْتُولَ بِبَعْضِهَا فَعَاشَ فَأَخْبَرَهُمْ بِقَاتِلِهِ فَأُخِذَا فَقُتِلَا فَأُهْلِکَا فِی الدُّنْیَا وَ هَکَذَا یَقْتُلُهُمَا رَبُّنَا فِی الْآخِرَهًِْ.

امام باقر (علیه السلام) قضیه آن است که دو برادر از بنی‌اسرائیل، پسر عمویی داشتند؛ مال و ثروت پسرعموی آنان بسیار بود. همچنین آن‌ها یک دخترعموی جوان و زیبا داشتند که حسن و زیبایی او در بین بنی‌اسرائیل زبانزد خاصّ و عام شده‌بود. [آن دو برادر] می‌ترسیدند که پسر عموی ثروتمند آن دختر، با وی ازدواج کند. پس در نتیجه قصد جان او کردند و او را کشتند. سپس او را تا کنار روستا برده و همانجا انداختند تا از شرّ او نجات یابند. مقتول پشت [شهر] آن‌ها بود. [وقتی دیگران از آن باخبر شدند] این قضیه و مرگ مقتول و نامشخّص‌بودن قاتلانش، مردم را غمگین کرد. اهالی روستایی که جنازه در آنجا پیدا شده‌بود از موسی (علیه السلام) خواستند که «ای موسی (علیه السلام)! از پروردگارت بخواه که قاتل این مرد را مشخّص کند»؟ پس او چنان‌کرد. سپس امام (علیه السلام) آنچه را که خداوند عزّوجلّ در کتابش ذکر کرده، بیان نمود و چنین معنا کرد که چون ایشان سخت‌گیری می‌کردند، خداوند هم بر ایشان سخت‌گرفت و اگر همان ابتدا هر گاوی را ذبح می‌کردند، کفایت می‌کرد. امّا آن‌ها آن گاو خاص را که صاحبش یک زن بود یافتند و قرارشد زن در ازای گاو، پوست آن را که از طلا پر شده، دریافت کند. پس قسمتی از بدن گاو را به مقتول زدند، او زنده شده و از قاتلانش خبر داد. [بنی اسرائیل] آن‌ها را گرفته و کشتند؛ و بدین ترتیب در دنیا هلاک‌شدند و به همین صورت پروردگار ما در آخرت نیز نابودشان می‌کند.

Imam Baqir (peace be upon him): The story is that two brothers from Banu Israel had a cousin, the son of their father's brother, who was very wealthy. They also had a young and beautiful cousin [on the same side] whose beauty was proverbial among Banu Israel. [The two brothers] feared that their wealthy cousin would marry her, so they resolved and killed him. They then carried him and threw him beside a village to clear themselves of it, and the murdered man was found among that village's people. When the matter and the identity of his killer distressed them, the people of the village where he was found said, "O Musa! Ask Allah for us to reveal the killer of this man." Musa (peace be upon him) did so. Then the Imam (peace be upon him) related what Allah the Glorious mentioned in His Book, and explained its meaning: that because they made things difficult [for themselves], Allah made it difficult for them, and had they slaughtered any cow at first, it would have sufficed. But they found the [specific] cow belonging to a woman, who would not sell it to them except for its hide filled with gold. They struck the slain man with part of it, and he came back to life and told them who his killer was. [Banu Israel] seized them and killed them, so they were destroyed in this world, and in the same way our Lord will destroy them in the hereafter as well.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): વાત એમ છે કે બની ઇસ્રાઈલના બે ભાઈઓનો એક પિતરાઈ ભાઈ હતો, જે તેમના પિતાના ભાઈનો દીકરો હતો, અને ખૂબ ધનવાન હતો. તેમની એક જુવાન અને સુંદર પિતરાઈ બહેન પણ હતી, જેની સુંદરતા બની ઇસ્રાઈલમાં પ્રખ્યાત હતી. [તે બે ભાઈઓ] ડરતા હતા કે તેમનો ધનવાન પિતરાઈ ભાઈ તેની સાથે લગ્ન કરી લેશે. તેથી તેમણે નિર્ણય કરીને તેને કત્લ કરી નાખ્યો. પછી તેને ઉપાડીને એક ગામની બાજુમાં ફેંકી દીધો જેથી પોતે તેનાથી અલિપ્ત રહી શકે, અને મૃતક તે ગામના લોકોની વચ્ચે મળી આવ્યો. જ્યારે આ મામલો અને તેના કાતિલની ઓળખ ન થવાથી તેઓ પરેશાન થયા, ત્યારે જ્યાં લાશ મળી હતી તે ગામના લોકોએ કહ્યું: "હે મૂસા! અમારા માટે અલ્લાહને પ્રાર્થના કરો કે તે આ માણસના કાતિલને જાહેર કરે." મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ એમ કર્યું. પછી ઇમામે (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહ જલ્લ જલાલુહુએ પોતાની કિતાબમાં જે ઉલ્લેખ કર્યો છે તે વર્ણવ્યું, અને તેનો અર્થ એ સમજાવ્યો કે તેમણે (બની ઇસ્રાઈલે) સખ્તાઈ કરી તો અલ્લાહે પણ તેમના પર સખ્તાઈ કરી, અને જો તેઓ શરૂઆતમાં જ કોઈ પણ ગાય ઝબ્હ કરી દેત, તો તે પૂરતું હોત. પરંતુ તેમને એક ખાસ ગાય મળી જેની માલિક એક સ્ત્રી હતી, અને તેણી તેને ત્યારે જ વેચવા તૈયાર થઈ જ્યારે તેની ચામડી સોનાથી ભરી દેવામાં આવે. પછી તેમણે તે ગાયનો એક ભાગ મૃતકને સ્પર્શ કરાવ્યો, તે જીવતો થયો અને પોતાના કાતિલો વિશે જણાવ્યું. [બની ઇસ્રાઈલે] તેમને પકડીને કત્લ કરી નાખ્યા; અને આ રીતે તેઓ દુનિયામાં નાશ પામ્યા, અને એ જ રીતે અમારો પરવરદિગાર આખિરતમાં પણ તેમનો નાશ કરશે.

#4 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِیَهُودِ الْمَدِینَهًِْ وَ اذْکُرُوا ... أَنَّ امْرَأَهًًْ حَسْنَاءَ ذَاتَ جَمَالٍ وَ خُلْقٍ کَامِلٍ وَ فَضْلٍ بَارِعٍ وَ نَسَبٍ شَرِیفٍ وَ سِتْرٍ ثَخِینٍ کَثُرَ خُطَّابُهَا وَ کَانَ لَهَا بَنُو أَعْمَامٍ ثَلَاثَهًٍْ فَرَضِیَتْ بِأَفْضَلِهِمْ عِلْماً وَ أَثْخَنِهِمْ سِتْراً وَ أَرَادَتِ التَّزْوِیجَ بِهِ فَاشْتَدَّ حَسَدُ ابْنَیْ عَمِّهِ الْآخَرَیْنِ لَهُ وَ غَبَطَاهُ عَلَیْهَا لِإِیثَارِهَا إِیَّاهُ فَعَمَدَا إِلَی ابْنِ عَمِّهَا الْمَرْضِیِّ فَأَخَذَاهُ إِلَی دَعْوَتِهِمَا ثُمَّ قَتَلَاهُ وَ حَمَلَاهُ إِلَی مَحَلَّهًٍْ تَشْتَمِلُ عَلَی أَکْثَرِ قَبِیلَهًٍْ فِی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ فَأَلْقَیَاهُ بَیْنَ أَظْهُرِهِمْ لَیْلًا فَلَمَّا أَصْبَحُوا وَجَدُوا الْقَتِیلَ هُنَاکَ فَعُرِفَ حَالُهُ فَجَاءَ ابْنَا عَمِّهِ الْقَاتِلَانِ لَهُ فَمَزَّقَا عَلَی أَنْفُسِهِمَا وَ حَثَیَا التُّرَابَ عَلَی رُءُوسِهِمَا وَ اسْتَعْدَیَا عَلَیْهِمْ فَأَحْضَرَهُمْ مُوسَی (علیه السلام) وَ سَأَلَهُمْ فَأَنْکَرُوا أَنْ یَکُونُوا قَتَلُوهُ أَوْ عَلِمُوا قَاتِلَهُ. قَالَ: فَحَکَمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَی مَنْ فَعَلَ هَذِهِ الْحَادِثَهًَْ مَا عَرَفْتُمُوهُ. فَقَالُوا: یَا مُوسَی (علیه السلام)! أَیُّ نَفْعٍ فِی أَیْمَانِنَا لَنَا إِذَا لَمْ تَدْرَأْ عَنَّا الْغَرَامَهًَْ الثَّقِیلَهًَْ أَمْ أَیُّ نَفْعٍ فِی غَرَامَتِنَا لَنَا إِذَا لَمْ تَدْرَأْ عَنَّا الْأَیْمَانَ. فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): کُلُّ النَّفْعِ فِی طَاعَهًِْ اللَّهِ تَعَالَی وَ الِایتِمَارِ لِأَمْرِهِ وَ الِانْتِهَاءِ عَمَّا نَهَی عَنْهُ. فَقَالُوا: یَا نَبِیَّ اللَّهِ! غُرْمٌ ثَقِیلٌ وَ لَا جِنَایَهًَْ لَنَا وَ أَیْمَانٌ غَلِیظَهًٌْ وَ لَا حَقَّ فِی رِقَابِنَا لَوْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ عَرَّفَنَا قَاتِلَهُ بِعَیْنِهِ وَ کَفَانَا مَئُونَتَهُ فَادْعُ لَنَا رَبَّکَ أَنْ یُبَیِّنَ لَنَا هَذَا الْقَاتِلَ لِیَنْزِلَ بِهِ مَا یَسْتَحِقُّهُ مِنَ الْعِقَابِ وَ یَنْکَشِفَ أَمْرُهُ لِذَوِی الْأَلْبَابِ فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ قَدْ بَیَّنَ مَا أَحْکُمُ بِهِ فِی هَذَا فَلَیْسَ لِی أَنْ أَقْتَرِحَ عَلَیْهِ غَیْرَ مَا حَکَمَ وَ لَا أَعْتَرِضَ عَلَیْهِ فِیمَا أَمَرَ أَ لَا تَرَوْنَ أَنَّهُ لَمَّا حَرَّمَ الْعَمَلَ فِی السَّبْتِ وَ حَرَّمَ لَحْمَ الْجَمَلِ لَمْ یَکُنْ لَنَا أَنْ نَقْتَرِحَ عَلَیْهِ أَنْ یُغَیِّرَ مَا حَکَمَ بِهِ عَلَیْنَا مِنْ ذَلِکَ بَلْ عَلَیْنَا أَنْ نُسَلِّمَ لَهُ حُکْمَهُ وَ نَلْتَزِمَ مَا أَلْزَمَنَاهُ وَ هَمَّ بِأَنْ یَحْکُمَ عَلَیْهِمْ بِالَّذِی کَانَ یَحْکُمُ بِهِ عَلَی غَیْرِهِمْ فِی مِثْلِ حَادِثَتِهِمْ فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِ: یَا مُوسَی (علیه السلام)! أَجِبْهُمْ إِلَی مَا اقْتَرَحُوا وَ سَلْنِی أَنْ أُبَیِّنَ لَهُمُ الْقَاتِلَ لِیُقْتَلَ وَ یَسْلَمَ غَیْرُهُ مِنَ التُّهَمَهًِْ وَ الْغَرَامَهًِْ فَإِنِّی إِنَّمَا أُرِیدُ بِإِجَابَتِهِمْ إِلَی مَا اقْتَرَحُوا تَوْسِعَهًَْ الرِّزْقِ عَلَی رَجُلٍ مِنْ خِیَارِ أُمَّتِکَ دِینُهُ الصَّلَاهًُْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ (علیهم السلام) وَ التَّفْضِیلُ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) بَعْدَهُ عَلَی سَائِرِ الْبَرَایَا أُغْنِیهِ فِی هَذِهِ الدُّنْیَا فِی هَذِهِ الْقَضِیَّهًِْ لِیَکُونَ بَعْضُ ثَوَابِهِ عَنْ تَعْظِیمِهِ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): یَا رَبِّ! بَیِّنْ لَنَا قَاتِلَهُ.

امام عسکری (علیه السلام) قضیه چنین بود که زنی زیبا، در نهایت خوش‌رویی، خوش‌اندامی، نیکی و والا نسبی در پوششی متین با خواستگارهای بسیار در قوم بنی‌اسرائیل می‌زیست. او سه پسرعمو داشت که به یکی از ایشان که عالم‌تر و پرهیزکارتر بود، راضی شد و خواست به عقد او درآید. آن دو پسرعموی دیگر به پسرعموی برگزیده‌شان حسد ورزیدند و چون آن دخترعمو او را برتر دانسته‌بود، بر او رشک برده و قصد جان او را کردند؛ پس او را به ضیافتی دعوت کرده و به قتل رساندند و جسدش را به محلّ سکونت بزرگترین قبیله‌ی بنی‌اسرائیل برده و شبانه در میان آنجا انداختند. چون صبح شد [بنی اسرائیل] او را در آنجا یافتند و دریافتند که جان باخته است. آن دو پسر عموی قاتل سر رسیدند؛ جامه بر تن دریدند؛ خاک بر سر ریختند و از آن قبیله دادخواهی کردند. موسی (علیه السلام) آن قبیله را فراخواند و بازخواست‌کرد. آن‌ها از اینکه او را کشته‌باشند یا بدانند چه کسی او را کشته است خود را مبرّا و برکنار دانستند. موسی (علیه السلام) فرمود: «خداوند حکم کرده که اگر قاتل را نمی‌شناسید قسم یاد کنید که او را نمی‌شناسید». آن‌ها گفتند: «ای موسی (علیه السلام)! این سوگند چه سودی دارد اگر ما را از پرداختن این دیه‌ی سنگین بی‌نیاز نکند و این دیه، چه سودی دارد اگر ما را از سوگندخوردن بی‌نیاز نسازد»؟ موسی (علیه السلام) فرمود: «همه‌ی سودها در اطاعت از خدا و سرنهادن به فرمان او و دست‌کشیدن از حرام اوست». [بنی‌اسرائیل] گفتند: «ای پیغمبر خدا! این تاوان گرانی است؛ حال آنکه ما هیچ جنایتی نکرده‌ایم و سوگند سخت است؛ حال آنکه هیچ حقّی بر گردن ما نیست. ای کاش خداوند عزوجلّ قاتل را به ما می‌شناساند و ما را از این دشواری نجات می‌داد. از پروردگارت بخواه که قاتل را بر ما نمایان‌سازد تا به سزای کارش برسد و داستانش نزد خردمندان آشکار شود». موسی (علیه السلام) فرمود: «خداوند عزّوجلّ حکم خود را در این کار بیان فرموده است و من نمی‌توانم چیزی جز حکم او به او پیشنهاد دهم و یا بر آنچه که فرموده اعتراض‌کنم؛ آیا ندیدید وقتی کارکردن در روز شنبه و یا گوشت شتر را بر ما حرام کرد نمی‌توانستیم به او پیشنهاد دهیم تا حکم خود را تغییر دهد؟ ما باید در حکم او، تسلیم او شویم و بر آنچه واجب فرموده پایبند بمانیم». موسی (علیه السلام) خواست تا حکمی را که بر دیگران نیز در چنین حادثه‌ای واجب می‌شد بر آن‌ها واجب گرداند (قصاص و دیه)، امّا خداوند عزّوجلّ به او وحی کرد: «ای موسی (علیه السلام)! آنچه را پیشنهاد کردند بپذیر و از من بخواه قاتل را بر ایشان بنمایانم تا او کشته‌شود و دیگران از این تهمت و تاوان در امان مانند؛ چرا که می‌خواهم با اجابت‌کردن پیشنهادشان، روزیِ خود را بر مردی که از نیکان امّت توست فراخ‌گردانم؛ کسی که آئین او درودفرستادن بر محمّد (و خاندان پاکش (علیهم السلام) است و محمّد (و پس از وی علی (علیه السلام) را از همه‌ی آفریدگان برتر می‌داند. می‌خواهم در پی این ماجرا به پاداش گوشه‌ای از کردارش در راه بزرگ‌داشتن محمّد (و خاندانش (علیهم السلام)، او را در دنیا بی‌نیاز گردانم». موسی (علیه السلام) گفت: «پروردگارا! قاتل این مرد را بر ما نمایان فرما»!

Imam al-Askari (peace be upon him): The matter was thus: A beautiful woman, in the utmost of good looks, elegance, goodness and noble lineage, in a modest veil and with many suitors, lived among the tribe of Bani Israil. She had three cousins (paternal uncle's sons), and she consented to one of them who was more learned and more pious, and wished to be joined to him in marriage. The other two cousins envied their chosen cousin, and since that cousin of theirs had preferred him, they became jealous of him and plotted against his life. So they invited him to a banquet and killed him, and they carried his body to the dwelling place of the largest tribe of Bani Israil and cast it there in the night among them. When morning came, [Bani Israil] found him there and realised that he had lost his life. The two murderous cousins arrived, tore their clothes upon themselves, poured dust upon their heads, and sought redress against that tribe. Musa (peace be upon him) summoned that tribe and questioned them. They cleared and absolved themselves of having killed him or knowing who had killed him. Musa (peace be upon him) said: 'Allah has ruled that if you do not know the killer, you must swear an oath that you do not know him.' They said: 'O Musa (peace be upon him)! What benefit is there in this oath if it does not spare us from paying this heavy blood-money, and what benefit is there in this blood-money if it does not spare us from swearing the oath?' Musa (peace be upon him) said: 'All benefit lies in obeying Allah, submitting to His command, and refraining from what He has forbidden.' [Bani Israil] said: 'O Prophet of Allah! This is a heavy penalty, and yet we have committed no crime; and the oath is severe, and yet there is no right upon our necks. Would that Allah the Mighty and Majestic would make the killer known to us and deliver us from this hardship. Ask your Lord to reveal the killer to us so that he may receive the punishment he deserves and his affair may become clear before the people of understanding.' Musa (peace be upon him) said: 'Allah the Mighty and Majestic has stated His ruling in this matter, and I cannot propose to Him anything other than His ruling, nor object to what He has commanded. Did you not see, when He forbade upon us working on Saturday and the meat of the camel, that we could not propose to Him to change His ruling? We must submit to Him in His ruling and hold fast to what He has made obligatory.' Musa (peace be upon him) intended to impose upon them the ruling that would be imposed upon others in such an incident (retaliation and blood-money), but Allah the Mighty and Majestic revealed to him: 'O Musa (peace be upon him)! Accept what they have proposed, and ask Me to reveal the killer to them so that he may be killed and the others may remain safe from this accusation and penalty; for I wish, by granting their request, to broaden My sustenance upon a man who is among the righteous of your community — one whose faith is the sending of blessings upon Muhammad (peace be upon him and his family) and his pure Household (peace be upon them), and who holds Muhammad (peace be upon him and his family) and, after him, Ali (peace be upon him) to be superior to all creation. I wish, through this affair, as a reward for a portion of his deeds in exalting Muhammad (peace be upon him and his family) and his Household (peace be upon them), to make him free from need in this world.' Musa (peace be upon him) said: 'O Lord! Reveal to us the killer of this man!'

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): બનાવ આ પ્રમાણે હતો કે એક સુંદર સ્ત્રી, અત્યંત ખૂબસૂરત, સુડોળ, નેક અને ઊંચા વંશની, મજબૂત પડદામાં, ઘણા માંગનારાઓ સાથે બની ઇસરાઇલની કોમમાં રહેતી હતી. તેના ત્રણ પિતરાઈ ભાઈઓ હતા; તેમાંથી એક જે વધુ જ્ઞાની અને વધુ પરહેજગાર હતો તેના પર તે રાજી થઈ અને તેની સાથે નિકાહ કરવા ઇચ્છ્યું. બીજા બે પિતરાઈ ભાઈઓએ પસંદ કરાયેલા પિતરાઈ ભાઈની ઈર્ષા કરી, અને કારણ કે તે પિતરાઈ બહેને તેને શ્રેષ્ઠ ગણ્યો હતો, તેઓએ તેના પર દ્વેષ કર્યો અને તેના જીવનનો કસદ કર્યો. તેઓએ તેને એક દાવતમાં બોલાવ્યો અને કત્લ કરી નાખ્યો, અને તેના શબને બની ઇસરાઇલની સૌથી મોટી કબીલાની વસ્તીમાં લઈ ગયા અને રાત્રે તેમની વચ્ચે નાખી દીધું. જ્યારે સવાર થઈ [બની ઇસરાઇલે] તેને ત્યાં જોયો અને સમજી ગયા કે તે માર્યો ગયો છે. તે બંને કાતિલ પિતરાઈ ભાઈઓ પહોંચ્યા; પોતાના કપડાં ફાડી નાખ્યાં; માથા પર ધૂળ નાખી અને તે કબીલા પાસેથી ન્યાય માંગ્યો. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તે કબીલાને બોલાવ્યો અને પૂછપરછ કરી. તેઓએ પોતે તેને કત્લ કર્યો હોવાથી અથવા કોણે તેને કત્લ કર્યો તે જાણવાથી પોતાને મુક્ત અને દૂર જાહેર કર્યા. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહે હુકમ આપ્યો છે કે જો તમે કાતિલને ઓળખતા ન હો તો કસમ ખાઓ કે તમે તેને ઓળખતા નથી.' તેઓએ કહ્યું: 'ઓ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! આ કસમનો શું ફાયદો જો તે અમને આ ભારે દિયહ ચૂકવવાથી બેનિયાઝ ન કરે, અને આ દિયહનો શું ફાયદો જો તે અમને કસમ ખાવાથી બેનિયાઝ ન કરે?' મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'બધા ફાયદા અલ્લાહની આજ્ઞાપાલનમાં, તેના હુકમ પર માથું નમાવવામાં અને તેની હરામ કરેલી વસ્તુઓથી દૂર રહેવામાં છે.' [બની ઇસરાઇલે] કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહના પયગંબર! આ ભારે તાવાન છે; જ્યારે અમે કોઈ ગુનાહ કર્યો નથી, અને કસમ કઠિન છે; જ્યારે અમારી ગરદન પર કોઈ હક નથી. કાશ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ કાતિલને અમને ઓળખાવે અને અમને આ મુશ્કેલીથી બચાવે. તમારા પરવરદિગારને વિનંતી કરો કે કાતિલને અમારા સામે જાહેર કરે જેથી તે પોતાના કૃત્યની સજા પામે અને તેની વાત બુદ્ધિમાનો સામે ખુલ્લી થાય.' મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ આ મામલામાં પોતાનો હુકમ બયાન કરી દીધો છે અને હું તેના હુકમ સિવાય કંઈ તેને પ્રસ્તાવિત કરી શકતો નથી કે તેણે જે ફરમાવ્યું છે તેના પર વાંધો ઉઠાવી શકતો નથી; શું તમે જોયું નહીં કે જ્યારે તેણે શનિવારના દિવસે કામ કરવું અથવા ઊંટનું માંસ અમારા પર હરામ કર્યું, અમે તેને પ્રસ્તાવ ન કરી શક્યા કે તેનો હુકમ બદલી નાખે? અમારે તેના હુકમમાં તેને શરણે થવું જોઈએ અને જે વાજિબ કર્યું છે તેને પકડી રાખવું જોઈએ.' મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ઇચ્છ્યું કે જે હુકમ આવી ઘટનામાં બીજાઓ પર વાજિબ થતો હતો તે તેમના પર વાજિબ કરે (કિસાસ અને દિયહ), પરંતુ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તેમના પર વહી કરી: 'ઓ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! જે તેઓએ પ્રસ્તાવ કર્યો છે તે સ્વીકારો અને મારી પાસે માંગો કે કાતિલને તેમના પર જાહેર કરું જેથી તે કત્લ થાય અને બીજા આ આરોપ અને તાવાનથી સુરક્ષિત રહે; કારણ કે હું તેમનો પ્રસ્તાવ સ્વીકારીને, મારી રોજી એ મરદ પર વિશાળ કરવા ઇચ્છું છું જે તમારી ઉમ્મતના નેકોમાંથી છે; તે વ્યક્તિ જેનો દીન મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પવિત્ર ખાનદાન (અલયહેમુસ્સલામ) પર દરૂદ મોકલવાનો છે, અને જે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પછી અલી (અલયહિસ્સલામ)ને તમામ ખલ્કથી શ્રેષ્ઠ માને છે. હું આ ઘટના પછી, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના ખાનદાન (અલયહેમુસ્સલામ)ની બુઝુર્ગી કરવાના રસ્તે તેના કાર્યના એક ભાગના બદલા તરીકે, તેને દુનિયામાં બેનિયાઝ કરવા ઇચ્છું છું.' મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'પરવરદિગાર! આ મરદના કાતિલને અમારા સામે જાહેર ફરમાવ!'

#5 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ قَتَلَ قَرَابَهًًْ لَهُ ثُمَّ أَخَذَهُ فَطَرَحَهُ عَلَی طَرِیقِ أَفْضَلِ سِبْطٍ مِنْ أَسْبَاطِ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ ثُمَّ جَاءَ یَطْلُبُ بِدَمِهِ فَقَالُوا لِمُوسَی (علیه السلام): إِنَّ سِبْطَ آلِ فُلَانٍ قَتَلُوا فُلَاناً فَأَخْبِرْنَا مَنْ قَتَلَهُ.

امام رضا (علیه السلام) مردی از بنی‌اسرائیل خویشاوند خود را کشت و او را بر سر راه بهترین فرزند از نوادگان بنی‌اسرائیل انداخت، سپس [خود قاتل] به خونخواهی از مقتول برخاست و به موسی (علیه السلام) گفت: «فرزندی از خاندان فلان، فلانی را کشته؛ به ما بگو چه کسی او را کشته است»؟

Imam al-Rida (peace be upon him): A man from Bani Israil killed a relative of his and cast him on the path of the best of the descendants of Bani Israil, then [the killer himself] rose to demand vengeance for the slain man and said to Musa (peace be upon him): 'A descendant of the household of so-and-so has killed so-and-so; tell us who killed him.'

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): બની ઇસરાઇલમાંથી એક માણસે પોતાના સગાને કત્લ કર્યો અને તેને બની ઇસરાઇલના વંશજોમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ ફરઝંદના રસ્તા પર નાખી દીધો, પછી [ખુદ કાતિલે] મકતૂલના ખૂનના બદલા માટે ઊઠીને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: 'ફલાણા ખાનદાનના એક ફરઝંદે ફલાણાને કત્લ કર્યો છે; અમને કહો કે તેને કોણે કત્લ કર્યો છે?'

#6 هنگامی که موسی به قوم خود گفت When Musa said to his people જ્યારે મૂસાએ પોતાની કોમને કહ્યું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

فَأَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی إِلَیْهِ قُلْ لِبَنِی‌إِسْرَائِیلَ إِنَّ اللَّهَ یُبَیِّنُ لَکُمْ ذَلِکَ.

امام عسکری (علیه السلام) خداوند متعال به موسی (علیه السلام) وحی‌کرد: «به بنی‌اسرائیل بگو خداوند قاتل را بر شما نمایان می‌سازد».

Imam al-Askari (peace be upon him): Allah the Exalted revealed to Musa (peace be upon him): 'Say to Bani Israil: Allah will reveal the killer to you.'

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી: 'બની ઇસરાઇલને કહો કે અલ્લાહ કાતિલને તમારા સામે જાહેર કરશે.'

#7 خداوند به شما دستور می‌دهد گاوی را ذبح کنید Allah commands you to slaughter a cow અલ્લાહ તમને હુકમ આપે છે કે એક ગાય ઝબહ કરો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

تَضْرِبُونَ بِبَعْضِهَا هَذَا الْمَقْتُولَ بَیْنَ أَظْهُرِکُمْ لِیَقُومَ حَیّاً سَوِیّاً بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَی وَ یُخْبِرُکُمْ بِقَاتِلِهِ وَ ذَلِکَ حِینَ أُلْقِیَ الْقَتِیلُ بَیْنَ أَظْهُرِهِمْ فَأَلْزَمَ مُوسَی (علیه السلام) أَهْلَ الْقَبِیلَهًِْ بِأَمْرِ اللَّهِ أَنْ یَحْلِفَ خَمْسُونَ مِنْ أَمَاثِلِهِمْ بِاللَّهِ الْقَوِیِّ الشَّدِیدِ إِلَهِ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ مُفَضِّلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ عَلَی الْبَرَایَا أَجْمَعِینَ مَا قَتَلْنَاهُ وَ لَا عَلِمْنَا لَهُ قَاتِلًا فَإِنْ حَلَفُوا بِذَلِکَ غَرِمُوا دِیَهًَْ الْمَقْتُولِ وَ إِنْ نَکَلُوا نَصُّوا عَلَی الْقَاتِلِ أَوْ أَقَرَّ الْقَاتِلُ فَیُقَادُ مِنْهُ فَإِنْ لَمْ یَفْعَلُوا حُبِسُوا فِی مَجْلِسٍ ضَنْکٍ إِلَی أَنْ یَحْلِفُوا أَوْ یُقِرُّوا أَوْ یَشْهَدُوا عَلَی الْقَاتِلِ فَقَالُوا: یَا نَبِیَّ اللَّهِ! أَ مَا وَقَتْ أَیْمَانُنَا أَمْوَالَنَا وَ لَا أَمْوَالُنَا أَیْمَانَنَا قَالَ لَا هَکَذَا حَکَمَ اللَّهُ ... یَأْمُرَکُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَهًًْ فَتَضْرِبُوا بِبَعْضِهَا الْمَقْتُولَ فَیَحْیَا فَتُسْلِمُونَ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ ذَلِکَ وَ إِلَّا فَکُفُّوا عَنِ الْمَسْأَلَهًِْ وَ الْتَزِمُوا ظَاهِرَ حُکْمِی فَذَلِکَ مَا حَکَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ إِذْ قالَ مُوسی لِقَوْمِهِ إِنَّ اللهَ یَأْمُرُکُمْ أَیْ سَیَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةًً إِنْ أَرَدْتُمُ الْوُقُوفَ عَلَی الْقَاتِلِ وَ تَضْرِبُوا الْمَقْتُولَ بِبَعْضِهَا لِیَحْیَا وَ یُخْبِرَ بِالْقَاتِلِ.

امام عسکری (علیه السلام) و تکّه‌ای از آن را بر این شخصی که در میان شما کشته شده بزنید تا به اذن خدا زنده و برپا شود و شما را از قاتل خود باخبر سازد. این در زمانی بود که آن کشته در میان آن‌ها افتاده‌بود. موسی (علیه السلام) به امر خدا، آن‌ها را واداشت تا پنجاه نفر از بزرگانشان به خداوند نیرومند پُرتوان همان خدای قوم بنی‌اسرائیل که محمّد (و خاندان پاکش (علیهم السلام) را بر تمامی آفریدگان برتری داد سوگند یادکنند و بگویند «ما او را نکشته‌ایم و نمی‌دانیم چه کسی او را کشته است». اگرسوگند یادکردند باید دیه‌ی کشته شده را بپردازند و اگر سوگند یادنکردند یا باید قاتل را معرفی کنند و یا خودِ قاتل [به قتل] اقرار کند تا قصاص شود. پس اگر هیچ‌کدام را انجام ندهند در زندانی جانکاه حبس می‌شوند تا اینکه یا سوگند بخورند یا قاتل را معرفی کنند یا خودِ قاتل اقرار کند. آن‌ها گفتند: «ای پیغمبر خدا! آیا نمی‌شود به جای سوگند پول بدهیم یا به جای پول سوگند بخوریم»؟ موسی (علیه السلام) فرمود: «نه، خدا چنین حکم کرده است ... یَأْمُرَکُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً تکّه‌ای از آن را بر مرد کشته شده بزنید تا زنده‌گردد. پس فرمان خداوند را بپذیرید وگرنه بایست درخواست خود را رها کنید و به ظاهر حکم من پایبند بمانید». این همان حکایتی است که خداوند عزّوجلّ فرمود: وَإِذْ قَالَ مُوسَی لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً اگر می‌خواهید قاتل را بشناسید، تکّه‌ای از آن را بر مرد کشته‌شده بزنید تا زنده‌شود و شما را از قاتل خود باخبر کند.

Imam al-Askari (peace be upon him): And strike with a piece of it this person who has been killed in your midst, so that by the permission of Allah he may rise alive and inform you of his killer. This was at the time when the slain man had been cast among them. Musa (peace be upon him), by the command of Allah, made them accept that fifty of their leading men should swear by the Mighty and Powerful Allah — the same Allah of the tribe of Bani Israil who preferred Muhammad (peace be upon him and his family) and his pure Household (peace be upon them) over all creation — saying: 'We did not kill him and we do not know who killed him.' If they swore, they must pay the blood-money for the slain, and if they did not swear, they must either identify the killer, or the killer himself must confess [to the killing] so that retaliation may be taken. So if they do none of these, they will be imprisoned in a distressing prison until they either swear, or identify the killer, or the killer himself confesses. They said: 'O Prophet of Allah! Can we not give money instead of the oath, or take the oath instead of the money?' Musa (peace be upon him) said: 'No, Allah has ruled thus ... يَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً [He commands you to sacrifice a cow] — strike a piece of it upon the slain man so that he may come back to life. So accept the command of Allah, otherwise leave your request and hold fast to the apparent ruling I have given.' This is what Allah the Mighty and Majestic recounted: وَإِذْ قَالَ مُوسَی لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً [And when Musa said to his people: Surely Allah commands you to sacrifice a cow]. If you wish to know the killer, strike a piece of it upon the slain man so that he may come back to life and inform you of his killer.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અને તેનો એક ટુકડો આ વ્યક્તિ પર જે તમારી વચ્ચે કત્લ થયો છે તેના પર મારો જેથી અલ્લાહની અનુમતિથી તે જીવતો ઊભો થાય અને તમને પોતાના કાતિલથી માહિતગાર કરે. આ તે સમય હતો જ્યારે તે મકતૂલ તેમની વચ્ચે પડેલો હતો. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહના હુકમથી તેઓને મજબૂર કર્યા કે તેમનામાંથી પચાસ મોટા લોકો શક્તિશાળી અને પરાક્રમી અલ્લાહની — તે જ બની ઇસરાઇલ કોમના અલ્લાહ જેણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પવિત્ર ખાનદાન (અલયહેમુસ્સલામ)ને તમામ ખલ્કથી શ્રેષ્ઠ કર્યા — કસમ ખાય અને કહે: 'અમે તેને કત્લ કર્યો નથી અને જાણતા નથી કે તેને કોણે કત્લ કર્યો છે.' જો કસમ ખાય તો મકતૂલની દિયહ ચૂકવવી પડશે અને જો કસમ ન ખાય તો કાં તો કાતિલને ઓળખાવવો પડશે અથવા ખુદ કાતિલ [કત્લનો] ઇકરાર કરે જેથી કિસાસ થાય. જો તેમાંનું કંઈ ન કરે તો દર્દનાક કેદમાં કેદ કરવામાં આવશે જ્યાં સુધી કાં તો કસમ ખાય, કાં તો કાતિલને ઓળખાવે, અથવા ખુદ કાતિલ ઇકરાર કરે. તેઓએ કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહના પયગંબર! શું કસમને બદલે પૈસા આપી શકતા નથી અથવા પૈસાને બદલે કસમ ખાઈ શકતા નથી?' મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'ના, અલ્લાહે એવો જ હુકમ કર્યો છે ... يَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً [તે તમને ગાય ઝબહ કરવાનો હુકમ આપે છે] તેનો ટુકડો મકતૂલ મરદ પર મારો જેથી તે જીવતો થાય. તો અલ્લાહનો હુકમ સ્વીકારો નહીં તો પોતાની માંગ છોડી દો અને મારા હુકમના જાહેર પર પકડી રહો.' આ તે જ હકીકત છે જે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવી: وَإِذْ قَالَ مُوسَی لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً [અને જ્યારે મૂસાએ પોતાની કોમને કહ્યું: ખરેખર અલ્લાહ તમને ગાય ઝબહ કરવાનો હુકમ આપે છે]. જો તમે કાતિલને ઓળખવા ઇચ્છો છો તો તેનો એક ટુકડો કત્લ થયેલા મરદ પર મારો જેથી તે જીવતો થાય અને તમને પોતાના કાતિલથી માહિતગાર કરે.

#8 خداوند به شما دستور می‌دهد گاوی را ذبح کنید Allah commands you to slaughter a cow અલ્લાહ તમને હુકમ આપે છે કે એક ગાય ઝબહ કરો

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ: آتُونِی بِبَقَرَهًٍْ.

امام رضا (علیه السلام) گاوی برای من بیاورید.

Imam al-Ridha (peace be upon him): Bring me a cow.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મારા માટે એક ગાય લાવો.

#9 خداوند به شما دستور می‌دهد گاوی را ذبح کنید Allah commands you to slaughter a cow અલ્લાહ તમને હુકમ આપે છે કે એક ગાય ઝબહ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ لَهُمْ مُوسَی (علیه السلام): إِنَّ اللهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً.

امام صادق (علیه السلام) موسی (علیه السلام) فرمود: خداوند امر کرده که گاوی را ذبح کنید.

Imam al-Sadiq (peace be upon him): Musa (peace be upon him) said: Allah has commanded that you slaughter a cow.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: અલ્લાહે હુકમ આપ્યો છે કે તમે એક ગાય ઝબહ કરો.

#10 خداوند به شما دستور می‌دهد گاوی را ذبح کنید Allah commands you to slaughter a cow અલ્લાહ તમને હુકમ આપે છે કે એક ગાય ઝબહ કરો

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَأَمَرَهُمْ أَنْ یَذْبَحُوا بَقَرَةً.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) به ایشان امر کرد که گاوی بکشند.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): He commanded them to slaughter a cow.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): તેણે તેમને હુકમ આપ્યો કે તેઓ એક ગાય ઝબહ કરે.

#11 گفتند: «آیا ما را مسخره می‌کنی» They said: Are you mocking us તેમણે કહ્યું: «શું તમે અમારી મશ્કરી કરો છો»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَتَعَجَّبُوا وَ قَالُوا: أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً نَأْتِیکَ بِقَتِیلٍ. فَتَقُولُ: اذْبَحُوا بَقَرَهًًْ.

امام صادق (علیه السلام) آن‌ها تعجّب کرده و گفتند: «آیا ما را مسخره کرده‌ای؟ ما جنازه‌ای آورده‌ایم و [از تو می‌خواهیم قاتل او را بیابی؛ حال آنکه] تو می‌گویی باید گاوی را ذبح کنید»؟!

Imam Sadiq (peace be upon him): They were astonished and said: 'Are you making fun of us? We have brought a corpse and [we are asking you to find his killer; yet] you say we must sacrifice a cow?!'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેઓ આશ્ચર્ય પામ્યા અને કહ્યું: 'શું તમે અમારી મશ્કરી કરો છો? અમે એક જનાઝો લાવ્યા છીએ અને [તમારી પાસેથી માંગીએ છીએ કે તેના કાતિલને શોધો; જ્યારે] તમે કહો છો કે ગાય ઝબહ કરવી પડશે?!'

#12 گفتند: «آیا ما را مسخره می‌کنی» They said: Are you mocking us તેમણે કહ્યું: «શું તમે અમારી મશ્કરી કરો છો»

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

فَقالُوا یَا مُوسَی أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً وَ سُخْرِیَّهًًْ تَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ أَنْ نَذْبَحَ بَقَرَهًًْ وَ نَأْخُذَ قِطْعَهًًْ مِنْ مَیِّتٍ وَ نَضْرِبَ بِهَا مَیِّتاً فَیَحْیَا أَحَدُ الْمَیِّتَیْنِ بِمُلَاقَاهًِْ بَعْضِ الْمَیِّتِ الْآخَرِ لَهُ کَیْفَ یَکُونُ هَذَا.

امام عسکری (علیه السلام) گفتند: ای موسی (علیه السلام) آیا ما را به مسخره گرفته‌ای؟ می‌پنداری خداوند به ما فرمان می‌دهد گاوی را سر ببریم و تکّه‌ای از آن را برداریم و بر مرد کشته‌شده بزنیم تا اینگونه یک مرده با برخورد به تکّه‌ای از بدن مرده‌ای دیگر زنده‌شود؟ چگونه این ممکن است»؟!

Imam al-Askari (peace be upon him): They said, 'O Musa (peace be upon him), have you taken us in mockery and ridicule? You claim Allah commands us to slaughter a cow and take a piece of it and strike a dead man with it, so that one of the two dead things comes to life by contact with a piece of the other dead thing — how can this be?'

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તેઓએ કહ્યું: "હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે અમારી મજાક અને ઠઠ્ઠા ઉડાવ્યા છે? તમે દાવો કરો છો કે અલ્લાહ અમને હુકમ આપે છે કે અમે એક ગાય ઝબહ કરીએ અને તેનો એક ટુકડો લઈએ અને મૃત વ્યક્તિ પર મારીએ, જેથી બે મૃત વસ્તુઓમાંથી એક બીજી મૃત વસ્તુના ટુકડાના સંપર્કથી જીવતી થાય? આ કેવી રીતે શક્ય છે?"

#13 گفتند: «آیا ما را مسخره می‌کنی» They said: Are you mocking us તેમણે કહ્યું: «શું તમે અમારી મશ્કરી કરો છો»

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً نَسْأَلُکَ مَنْ قَتَلَ هَذَا تَقُولُ اذْبَحُوا بَقَرَهًًْ ... وَ لَوِ انْطَلَقُوا إِلَی بَقَرَهًٍْ لَأُجِیزَتْ وَ لَکِنْ شَدَّدُوا فَشَدَّدَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) ما از تو می‌پرسیم چه کسی این شخص را کشته است و تو می‌گویی گاوی ذبح کنیم؟! آیا ما را تمسخر می‌کنی؟ ... و اگر به‌سوی [هر] گاوی می‌رفتند، کفایت می‌کرد؛ ولی آن‌ها سخت‌گیری [و بهانه‌تراشی] کردند و خداوند هم بر آن‌ها سخت‌گرفت.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): 'We ask you who killed this man, and you tell us to slaughter a cow? Are you mocking us?' ... Had they gone to [any] cow, it would have sufficed them, but they made things difficult [for themselves], so Allah made it difficult for them.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): "અમે તમને પૂછીએ છીએ કે આ વ્યક્તિને કોણે માર્યો, અને તમે કહો છો કે અમે એક ગાય ઝબહ કરીએ? શું તમે અમારી મજાક ઉડાવો છો?" ... અને જો તેઓ [કોઈ પણ] ગાય તરફ જાત, તો તે પૂરતું હોત; પરંતુ તેઓએ સખતાઈ [અને બહાનાબાજી] કરી, તો અલ્લાહે પણ તેમના પર સખતાઈ કરી.

#14 گفتند: «آیا ما را مسخره می‌کنی» They said: Are you mocking us તેમણે કહ્યું: «શું તમે અમારી મશ્કરી કરો છો»

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَوْ أَنَّهُمْ عَمَدُوا إِلَی بَقَرَهًٍْ أَجْزَأَتْهُمْ وَ لَکِنْ شَدَّدُوا فَشَدَّدَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ.

امام رضا (علیه السلام) اگر به دلخواه خود هر مادّه گاوی را می آوردند، کفایتشان می‌کرد ولی آن‌ها سخت‌گرفتند و خدا هم بر آن‌ها سخت‌گرفت.

Imam al-Ridha (peace be upon him): Had they deliberately taken any cow of their choosing, it would have sufficed them, but they made things difficult, so Allah made it difficult for them.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): જો તેઓ પોતાની મરજી મુજબ કોઈપણ ગાય લઈ આવ્યા હોત, તો તે તેમના માટે પૂરતું હોત, પરંતુ તેઓએ સખતાઈ કરી અને અલ્લાહે પણ તેમના પર સખતાઈ કરી.

#15 به خدا پناه می‌برم از اینکه از جاهلان باشم I seek refuge in Allah from being among the ignorant હું અલ્લાહની પનાહ માંગું છું કે જાહિલોમાંથી થાઉં

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْجاهِلِینَ أَنْسُبُ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مَا لَمْ یَقُلْ لِی وَ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْجَاهِلِینَ أُعَارِضَ أَمْرَ اللَّهِ بِقِیَاسِی عَلَی مَا شَاهَدْتُ دَافِعاً لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی وَ أَمْرِهِ.

امام عسکری (علیه السلام) أَعُوذُ بِاللّهِ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْجَاهِلِینَ [یعنی] از اینکه از جاهلان باشم به خدا پناه می‌برم و نیز به خدا پناه می‌برم از اینکه سخنی را به خداوند نسبت دهم که به من نگفته است و همچون نادانان با امر خداوند متعال مخالفت‌ورزیده و آن را با آنچه دیده‌ام قیاس کنم و نیز از کلام و فرمان او سرباز زنم.

Imam al-Askari (peace be upon him): أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ [I seek refuge in Allah from being among the ignorant] — [meaning] I seek refuge in Allah from being among the ignorant, and I also seek refuge in Allah from attributing to Him something He has not told me, and from opposing Allah the Exalted's command like the ignorant do by measuring it against what I have seen, thereby rejecting the word and command of Allah.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ [હું અલ્લાહની પનાહ માંગુ છું કે હું અજ્ઞાનીઓમાંનો ન બનું] — [એટલે કે] હું અજ્ઞાનીઓમાંનો ન બનું તે માટે અલ્લાહની પનાહ માંગુ છું, અને એ પણ પનાહ માંગુ છું કે હું અલ્લાહને એવી કોઈ વાત ન જોડું જે તેણે મને કહી નથી, અને અજ્ઞાનીઓની જેમ અલ્લાહ તઆલાના હુકમનો વિરોધ ન કરું, તેને મેં જે જોયું છે તેની સાથે સરખાવીને, અને તેના શબ્દ અને હુકમથી પાછો ન ફરું.