سورة البقرة

Verse 84 of 286

2:84

وَ إِذْ أَخَذْنا ميثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ

و هنگامى را كه از شما پيمان گرفتيم كه خون هم را نريزيد؛ و يكديگر را از سرزمين خود، بيرون نكنيد. سپس شما پذيرفتيد؛ و [بر اين پيمان] گواه‌ بوديد.

And when We made a covenant with you: You shall not shed your blood and you shall not turn your people out of your cities; then you gave a promise while you witnessed.

અને જ્યારે અમોએ તમારી પાસેથી વચન લીધું કે તમે આપસમાં ખૂનરેજી કરશો નહિ, તેમજ તમારામાંથી કોઇને બેવતન કરશો નહિ, પછી તમોએ કબૂલ કર્યુ અને તમે પોતેજ તેના ગવાહ છો.

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

نَزَلَتْ وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُمْ لا تَسْفِکُونَ دِماءَکُمْ الْآیَهًَْ فِی الْیَهُودِ أَیِ الَّذِینَ نَقَضُوا عَهْدَ اللَّهِ وَ کَذَّبُوا رُسُلَ اللَّهِ وَ قَتَلُوا أَوْلِیَاءَ اللَّهِ.

پیامبر ( این آیه در شأن یهود نازل شد؛ در شأن آن یهودیانی نازل‌شد که عهد و پیمان خدا را شکستند؛ پیامبران خدا را تکذیب نمودند و اولیاء او را شهید کردند.

The Prophet (peace be upon him and his family): This verse was revealed concerning the Jews; it was revealed concerning those Jews who broke Allah's covenant and pledge, denied Allah's prophets, and martyred His saints.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આ આયત યહૂદીઓ વિશે ઉતરી; તે યહૂદીઓ વિશે ઉતરી જેમણે અલ્લાહનો કરાર અને પ્રતિજ્ઞા તોડી; અલ્લાહના પયગંબરોને જૂઠા ઠેરવ્યા અને તેમના વલીઓને શહીદ કર્યા.

#2 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِی أَبِی ذَرٍّ وَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَ کَانَ سَبَبُ ذَلِکَ لَمَّا أَمَرَ عُثْمَانُ بِنَفْیِ أَبِی ذَرٍّ (رحمة الله علیه) إِلَی الرَّبَذَهًِْ دَخَلَ عَلَیْهِ أَبُو ذَرٍّ وَ کَانَ عَلِیلًا مُتَوَکِّئاً عَلَی عَصَاهُ وَ بَیْنَ یَدَیْ عُثْمَانَ مِائَهًُْ أَلْفِ دِرْهَمٍ قَدْ حُمِلَتْ إِلَیْهِ مِنْ بَعْضِ النَّوَاحِی وَ أَصْحَابُهُ حَوْلَهُ یَنْظُرُونَ إِلَیْهِ وَ یَطْمَعُونَ أَنْ یَقْسِمَهَا فِیهِمْ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ (رحمة الله علیه) لِعُثْمَانَ: مَا هَذَا الْمَالُ؟ فَقَالَ عُثْمَانُ: مِائَهًُْ أَلْفِ دِرْهَمٍ حُمِلَتْ إِلَیَّ مِنْ بَعْضِ النَّوَاحِی أُرِیدُ أَنْ أَضُمَّ إِلَیْهَا مِثْلَهَا ثُمَّ أَرَی فِیهَا رَأْیِی. فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ (رحمة الله علیه): یَا عُثْمَانُ! أَیُّمَا أَکْثَرُ مِائَهًُْ أَلْفِ دِرْهَمٍ أَوْ أَرْبَعَهًُْ دَنَانِیرَ. فَقَالَ عُثْمَانُ: بَلْ مِائَهًُْ أَلْفِ دِرْهَمٍ. فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ (رحمة الله علیه): أَ مَا تَذْکُرُ أَنِّی أَنَا وَ أَنْتَ دَخَلْنَا عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عِشَاءً فَرَأَیْنَاهُ کَئِیباً حَزِیناً فَسَلَّمْنَا عَلَیْهِ فَلَمْ یَرُدَّ عَلَیْنَا السَّلَامَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا أَتَیْنَاهُ فَرَأَیْنَاهُ ضَاحِکاً مُسْتَبْشِراً فَقُلْنَا لَهُ: بِآبَائِنَا وَ أُمَّهَاتِنَا دَخَلْنَا عَلَیْکَ الْبَارِحَهًَْ فَرَأَیْنَاکَ کَئِیباً حَزِیناً وَ عُدْنَا إِلَیْکَ الْیَوْمَ فَرَأَیْنَاکَ ضَاحِکاً مُسْتَبْشِراً فَقَالَ (صلی الله علیه و آله): نَعَمْ! کَانَ {قَدْ بَقِیَ} عِنْدِی مِنْ فَیْءِ الْمُسْلِمِینَ أَرْبَعَهًُْ دَنَانِیرَ لَمْ أَکُنْ قَسَمْتُهَا وَ خِفْتُ أَنْ یُدْرِکَنِی الْمَوْتُ وَ هِیَ عِنْدِی وَ قَدْ قَسَمْتُهَا الْیَوْمَ فَاسْتَرَحْتُ الْخَبَرَ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) این آیه درمورد ابوذر و عثمان‌ابن‌عفان نازل شده و دلیل اینکه عثمان، ابوذر (رحمة الله علیه) را به ربذه تبعیدکرد این بود که ابوذر در حالی‌که بیمار بوده و به عصایش تکیه کرده‌بود، بر عثمان وارد شد. در مقابل او (عثمان) صدهزار درهم بود که از برخی نواحی به نزدش آورده‌بودند و یارانش دورش را گرفته و به او نگاه می‌کردند و چشم طمع به آن اموال دوخته‌بودند تا بین آن‌ها تقسیم کند. ابوذر (رحمة الله علیه) به عثمان گفت: «این اموال چیست»؟ عثمان جواب داد: «صدهزار درهم است که از بعضی نواحی به‌سوی من آورده شده و من می‌خواهم مثل همان مقدار را به آن ضمیمه کرده و سپس درباره‌ی آن تصمیم بگیرم». ابوذر (رحمة الله علیه) پرسید: «ای عثمان صدهزار درهم بیشتر است یا چهار دینار»؟ او جواب داد: «البته صدهزار دینار» ابوذر گفت: «آیا یادت نمی‌آید که شبی من و تو بر پیامبر (وارد شدیم و ایشان افسرده و محزون بود؛ طوری‌که به او سلام کردیم امّا جواب نفرمود و فردا صبح که نزدش حاضر شدیم او را خندان و شادمان دیدیم و گفتیم «پدران و مادرانمان فدایتان! دیشب که به دیدنتان آمدیم شما را غمگین و افسرده دیدیم و امروز به‌سویتان بازگشتیم در حالی‌که شمارا شاد وخوشحال می‌بینیم». حضرت فرمود: «بله! چهار دینار از خراج مسلمانان نزد من باقی مانده‌بود که تقسیمش نکرده‌بودم و می‌ترسیدم درحالی‌که آن نزد من است از دنیا بروم. امروز آن را تقسیم کرده‌ام و به‌واسطه‌ی آن آسوده گشتم».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): This verse was revealed concerning Abu Dharr and Uthman ibn Affan. The reason Uthman exiled Abu Dharr (may Allah have mercy on him) to Rabadha was that Abu Dharr, while ill and leaning on his staff, came in to see Uthman. Before Uthman lay one hundred thousand dirhams that had been brought to him from certain provinces, and his companions had gathered around him, looking at it with greedy eyes, hoping he would distribute it among them. Abu Dharr (may Allah have mercy on him) said to Uthman, "What is this wealth?" Uthman replied, "One hundred thousand dirhams brought to me from certain provinces. I intend to add an equal amount to it, and then decide what to do with it." Abu Dharr (may Allah have mercy on him) asked, "O Uthman, which is greater: one hundred thousand dirhams, or four dinars?" He replied, "One hundred thousand dirhams, of course." Abu Dharr said, "Do you not remember that you and I once came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) one evening and found him sorrowful and grieved? We greeted him, but he did not return the greeting. Then, when we came to him the next morning, we found him laughing and joyful. We said to him, 'May our fathers and mothers be sacrificed for you! Last night when we came to you, we found you sorrowful and grieved, and today we have returned to you and find you laughing and joyful.' He (peace be upon him and his family) said, 'Yes! Four dinars from the Muslims' revenue remained with me that I had not yet distributed, and I feared that death might overtake me while it was still with me. Today I have distributed it, and through that I have found relief.'"

અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત અબૂ ઝર અને ઉસ્માન ઇબ્ને અફ્ફાન વિશે ઉતરી છે અને ઉસ્માને અબૂ ઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)ને રબઝા તરફ દેશનિકાલ કરવાનું કારણ એ હતું કે અબૂ ઝર બીમાર હાલતમાં પોતાની લાકડી પર ટેકો લઈને ઉસ્માન પાસે ગયા. તેમની (ઉસ્માનની) સામે એક લાખ દિરહમ હતા જે અમુક પ્રાંતોમાંથી તેમની પાસે લાવવામાં આવ્યા હતા અને તેમના સાથીઓ તેમની આસપાસ ભેગા થઈને તેમના તરફ જોઈ રહ્યા હતા અને તે ધનમાં ભાગ પડાવવાની લાલચ રાખતા હતા. અબૂ ઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ ઉસ્માનને કહ્યું: "આ ધન શું છે"? ઉસ્માને જવાબ આપ્યો: "એક લાખ દિરહમ છે જે અમુક પ્રાંતોમાંથી મારી પાસે લાવવામાં આવ્યા છે અને હું ઇચ્છું છું કે તેટલી જ રકમ તેમાં ઉમેરીને પછી તેના વિશે નિર્ણય લઉં". અબૂ ઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ પૂછ્યું: "હે ઉસ્માન! એક લાખ દિરહમ વધારે છે કે ચાર દીનાર"? તેમણે જવાબ આપ્યો: "અલબત્ત, એક લાખ દિરહમ". અબૂ ઝરે કહ્યું: "શું તને યાદ નથી કે એક રાત્રે હું અને તું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે ગયા અને તેમને ઉદાસ અને ગમગીન જોયા; અમે તેમને સલામ કર્યું પરંતુ તેમણે જવાબ ન આપ્યો અને બીજા દિવસે સવારે જ્યારે અમે તેમની પાસે ગયા તો તેમને હસતા અને ખુશ જોયા અને અમે કહ્યું: "અમારા માતા-પિતા આપના પર કુરબાન! ગઈકાલે રાત્રે અમે આપની પાસે આવ્યા તો આપને ગમગીન અને ઉદાસ જોયા અને આજે અમે આપની પાસે પાછા આવ્યા તો આપને હસતા અને ખુશ જોઈએ છીએ". તેમણે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવ્યું: "હા! મુસલમાનોના માલમાંથી ચાર દીનાર મારી પાસે બાકી રહી ગયા હતા જે મેં વહેંચ્યા ન હતા અને હું ડરતો હતો કે તે મારી પાસે હોય અને મારું મૃત્યુ થઈ જાય. આજે મેં તેને વહેંચી દીધા અને તેના કારણે હું નિરાંત પામ્યો"".

#3 و هنگامی را که از شما پیمان گرفتیم And when We took a covenant from you અને જ્યારે અમે તમારી પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

وَ اذْکُرُوا یَا بَنِی‌إِسْرَائِیلَ حِینَ أَخَذْنَا مِیثَاقَکُمْ عَلَی أَسْلَافِکُمْ وَ عَلَی کُلِّ مَنْ یَصِلُ إِلَیْهِ الْخَبَرُ بِذَلِکَ مِنْ أَخْلَافِهِمُ الَّذِینَ أَنْتُمْ مِنْهُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) ای بنی‌اسرائیل! آن زمانی را به یاد بیاورید که این پیمان شما را، از هرکس از گذشتگان شما که این خبر به او رسید، گرفتیم، همان افرادی که شما نیز از نسل آن‌ها هستید.

Imam Askari (peace be upon him): O Children of Israel! Remember the time when We took this covenant from you, from every one of your forefathers to whom this news reached, those very people whose descendants you are.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): હે બની ઇસ્રાઈલ! તે સમય યાદ કરો જ્યારે અમે તમારી પાસેથી, તમારા દરેક પૂર્વજ પાસેથી જેમને આ ખબર પહોંચી, આ કરાર લીધો, તે જ લોકો જેમની નસ્લમાંથી તમે પણ છો.

#4 که خون هم را نریزید That you shall not shed one another's blood કે એકબીજાનું ખૂન ન વહાવો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

لَا یَسْفِکُ بَعْضُکُمْ دِمَاءَ بَعْضٍ.

امام عسکری (علیه السلام) خون یکدیگر را نریزید.

Imam Askari (peace be upon him): Do not shed one another's blood.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): એકબીજાનું લોહી ન વહાવો.

#5 یکدیگر را از سرزمین خود، بیرون نکنید Do not expel one another from your homes એકબીજાને પોતાની ધરતીમાંથી બહાર ન કાઢો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

لَا یُخْرِجُ بَعْضُکُمْ بَعْضاً مِنْ دِیَارِهِمْ.

امام عسکری (علیه السلام) و یکدیگر را از شهر خارج (تبعید) نکنید.

Imam Askari (peace be upon him): And do not drive one another out of your cities (into exile).

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અને એકબીજાને પોતાના શહેરમાંથી બહાર (દેશનિકાલ) ન કરો.

#6 شما پذیرفتید You accepted તમે સ્વીકાર્યું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ بِذَلِکَ الْمِیثَاقِ کَمَا أَقَرَّ بِهِ أَسْلَافُکُمْ وَ الْتَزَمْتُمُوهُ کَمَا الْتَزَمُوهُ.

امام عسکری (علیه السلام) سپس مانند گذشتگان خود به این پیمان اقرار نمودید و مانند اجدادتان به اجرای آن ملتزم شدید.

Imam Askari (peace be upon him): Then, like your forefathers, you acknowledged this covenant, and like your ancestors, you committed to fulfilling it.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): પછી પોતાના પૂર્વજોની જેમ તમે આ કરારનો ઇકરાર કર્યો અને પોતાના વડવાઓની જેમ તેને પૂરો કરવા માટે પ્રતિબદ્ધ થયા.

#7 شما پذیرفتید You accepted તમે સ્વીકાર્યું

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَکَانُوا کُفَّاراً لِتَرْکِهِمْ مَا أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَی بِهِ فَنَسَبَهُمْ إِلَی الْإِیمَانِ بِإِقْرَارِهِمْ بِأَلْسِنَتِهِمْ عَلَی الظَّاهِرِ دُونَ الْبَاطِنِ فَلَمْ یَنْفَعْهُم‌ذَلِکَ بِقَوْلِهِ تَعَالَی فَما جَزاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذلِکَ مِنْکُمْ إِلَّا خِزْیٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا.

امام علی (علیه السلام) خداوند آن‌ها را کافر خواند زیرا آنان اوامر او را اطاعت نکردند و آن‌ها را از آن جهت مؤمن دانست که در ظاهر اقرارکردند اگر چه در باطن قبول نداشتند، ولی آن ایمان ظاهری به آن‌ها سودی نبخشید [و جز رسوائی آخرت برای آن‌ها اثری نداشت]؛ همان‌طور که خداوند فرمود: سزای هرکس از شما که مرتکب این عمل شود، جز رسوائی در حیات دنیا نیست.

Imam Ali (peace be upon him): Allah called them disbelievers because they did not obey His commands, and He attributed belief to them only insofar as they acknowledged it outwardly, even though they did not accept it inwardly - but that outward faith brought them no benefit [and served them no purpose but disgrace in the Hereafter]; just as Allah said: The reward of whoever among you does that is nothing but disgrace in the life of this world.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે તેમને કાફિર કહ્યા કારણ કે તેમણે તેમના હુકમોની આજ્ઞા ન પાળી અને તેમને એટલા માટે મોમિન ગણ્યા કે તેમણે ઝાહેરમાં ઇકરાર કર્યો હતો, જોકે બાતિનમાં તેમને સ્વીકાર ન હતો, પરંતુ તે ઝાહેરી ઈમાનનો તેમને કોઈ ફાયદો ન થયો [અને આખિરતમાં રુસવાઈ સિવાય તેની કોઈ અસર ન થઈ]; જેમ અલ્લાહે ફરમાવ્યું: તમારામાંથી જે કોઈ આ કામ કરે તેની સજા દુનિયાની જિંદગીમાં રુસવાઈ સિવાય બીજું કંઈ નથી.

#8 و [بر این پیمان] گواه بودید And you were witnesses [to this covenant] અને [આ પ્રતિજ્ઞા પર] ગવાહ હતા

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

تَشْهَدُونَ بِذَلِکَ عَلَی أَسْلَافِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) شما خود، شاهد بر [ظلم و عهدشکنی] خود و گذشتگانتان هستید.

Imam Askari (peace be upon him): You yourselves are witnesses to your own [injustice and breach of covenant] and to that of your forefathers.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તમે પોતે તમારા [જુલમ અને કરારભંગ] અને તમારા પૂર્વજોના જુલમ અને કરારભંગના સાક્ષી છો.