و شما آنهايى هستيد كه يكديگر را می‌كشيد و جمعى از خودتان را از سرزمينشان بيرون می‌كنيد؛ و در اين گناه و تجاوز، از يكديگر پشتيبانى می‌كنيد؛ [و اين‌ها همه نقض پيمانى است كه با خدا بسته‌ايد] درحالی‌كه اگر بعضى از آنها به صورت اسيران نزد شما آيند، فديه‌ي آنان را مى‌دهيد [و آزادشان مى‌كنيد]؛ با اينكه بيرون‌ساختن آنان بر شما حرام بود. آيا به بعضى از دستورات كتاب خدا ايمان مى‌آوريد، و به بعضى كافر مى‌شويد؟! كيفر كسى از شما كه اين عمل [تبعيض در ميان احكام و قوانين الهى] را انجام دهد، جز رسوايى در اين جهان چيزى نخواهدبود و روز رستاخيز به شديدترين عذاب‌ها گرفتار مى‌شوند. و خداوند از آنچه انجام مى‌دهيد غافل نيست.
Yet you it is who slay your people and turn a party from among you out of their homes, backing each other up against them unlawfully and exceeding the limits; and if they should come to you, as captives you would ransom them-- while their very turning out was unlawful for you. Do you then believe in a part of the Book and disbelieve in the other? What then is the re ward of such among you as do this but disgrace in the life of this world, and on the day of resurrection they shall be sent back to the most grievous chastisement, and Allah is not at all heedless of what you do.
અને તમે એ જ છો કે પોતાનાઓને મારી નાખો છો, તથા અમુક લોકોને બેવતન કરો છો, અને ગુનાહ તથા ઝુલ્મ કરવામાં એક બીજાની મદદ કરો છો; અને જયારે તેમને તમારી સામે કૈદી બનાવીને લાવવામાં આવે છે ત્યારે તમે ફિદયો આપીને તેમને છોડાવો છો, જો કે તેમને બેવતન કરવુ તમારા માટે હરામ હતુ; તો શું તમે કિતાબના અમુક ભાગને માનો છો અને અમુકને માનતા નથી? તમારામાંથી જે કોઈ આવું કરે તેના માટે દુનિયાની ઝિંદગીમાં ઝિલ્લત સિવાય બીજો શું બદલો છે? અને કયામતના દિવસે પણ તેમને ધણા સખત અઝાબ તરફ ફેરવવામાં આવશે; અને તમે જે કાંઈ કરો છો તેનાથી અલ્લાહ ગાફિલ નથી.
ثُمَّ أَنْتُمْ مَعَاشِرَ الْیَهُودِ ... یَا مَعْشَرَ الْیَهُودِ.
امام عسکری (علیه السلام) شما ای گروه یهودیان! ... ای گروه یهودیان!
Imam Askari (peace be upon him): You, O company of Jews! ... O company of Jews!
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તમે, હે યહૂદીઓના જૂથ! ... હે યહૂદીઓના જૂથ!
إِنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) خَطَبَ النَّاسَ بِالْمَدِینَهًِْ بَعْدَ سَبْعَهًِْ أَیَّامٍ مِنْ وَفَاهًِْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَال ... وَ إِنِّی فِیکُمْ أَیُّهَا النَّاسُ کَهَارُونَ (علیه السلام) فِی آلِ فِرْعَوْنَ وَ کَبَابِ حِطَّهًٍْ فِی بَنِی إِسْرَائِیلَ وَ کَسَفِینَهًِْ نُوحٍ (علیه السلام) فِی قَوْمِ نُوحٍ إِنِّی النَّبَأُ الْعَظِیمُ وَ الصِّدِّیقُ الْأَکْبَرُ وَ عَنْ قَلِیلٍ سَتَعْلَمُونَ مَا تُوعَدُونَ وَ هَلْ هِیَ إِلَّا کَلُعْقَهًِْ الْآکِلِ وَ مَذْقَهًِْ الشَّارِبِ وَ خَفْقَهًِْ الْوَسْنَانِ ثُمَّ تُلْزِمُهُمُ الْمَعَرَّاتُ خِزْیاً فِی الدُّنْیَا وَ یَوْمَ الْقِیامَهًِْ یُرَدُّونَ إِلی أَشَدِّ الْعَذابِ وَ مَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا یَعْمَلُونَ فَمَا جَزَاءُ مَنْ تَنَکَّبَ مَحَجَّتَهُ وَ أَنْکَرَ حُجَّتَهُ وَ خَالَفَ هُدَاتَهُ وَ حَادَّ عَنْ نُورِهِ وَ اقْتَحَمَ فِی ظُلَمِهِ وَ اسْتَبْدَلَ بِالْمَاءِ السَّرَابَ وَ بِالنَّعِیمِ الْعَذَابَ وَ بِالْفَوْزِ الشَّقَاءَ وَ بِالسَّرَّاءِ الضَّرَّاءَ وَ بِالسَّعَهًِْ الضَّنْکَ إِلَّا جَزَاءُ اقْتِرَافِهِ وَ سُوءُ خِلَافِهِ فَلْیُوقِنُوا بِالْوَعْدِ عَلَی حَقِیقَتِهِ وَ لْیَسْتَیْقِنُوا بِمَا یُوعَدُون.
امام باقر (علیه السلام) امیرالمؤمنین (علیه السلام) هفت روز پس از رحلت پیامبر (برای مردم مدینه چنین خطبه‌خواند: «ای مردم! من در میان شما مانند هارون (علیه السلام) در میان فرعونیان هستم؛ و چون دروازه حطّه (که بنی‌اسرائیل مأمور شدند از آن بگذرند تا گناهشان بریزد) در میان بنی‌اسرائیل هستم؛ و چون کشتی نوح (علیه السلام) در میان قوم نوح (علیه السلام) هستم؛ من نبأعظیم (خبر بس بزرگ) و صدّیق اکبر (راستگوی بزرگ) هستم و به‌زودی وعده‌هایی را که به شما داده‌شده خواهیددانست و آیا جز این است که این زمان (زمان سر رسیدن این وعده‌ها) بیش از زمان خوردن یک لقمه توسّط شخص خورنده و نوشیدن جرعه‌ای آب توسّط شخص تشنه و مدّت زمان چرت‌زدن شخصی که خوابش عمیق نشده است؟! پس از گذشت این زمان کوتاه [افرادی که مرتکب گناه شده‌اند] عواقب گناهشان گریبانگیر آنان می‌شود و موجب رسوایی دنیایشان می‌گردد و در آخرت به سخت‌ترین عذاب دچار می‌گردند و خدا از کارهایی که می‌کنند غافل نیست. پس کسی‌که از راه روشن خود منحرف گشته؛ حجّت و دلیل روشنش را منکر شده؛ با راهنمایان خود مخالفت کرده؛ از نور خود دور شده؛ در تاریکی فرورفته؛ به جای آب، سراب را گرفته؛ نعمت را به عذاب تبدیل کرده؛ به جای رستگاری به بدبختی گراییده؛ خوشی را با دشواری و فراخی را با سختی عوض کرده، [پس چنین کسی] سزایش جز سزای ارتکاب گناهانش و بدی خلاف‌کاریش چیست؟! پس باید به وعده‌ی خدا از روی حقیقت یقین کنند و بدانچه وعده داده‌شده‌اند یقین پیدا کنند».
Amir al-Mu'minin (peace be upon him), seven days after the passing of the Prophet (peace be upon him and his family), delivered this sermon to the people of Medina: "O people! Among you, I am like Harun (peace be upon him) among the people of Pharaoh; and I am like the Gate of Hittah (through which the Children of Israel were commanded to pass so their sins would be forgiven) among the Children of Israel; and I am like the Ark of Nuh (peace be upon him) among the people of Nuh. I am the Great News, and the Greatest of the Truthful, and soon you will know the promises made to you. Is not this time (the time these promises come due) no more than the time it takes a person to swallow a morsel, or a thirsty person to drink a sip of water, or the blink of one whose sleep has not yet deepened? After this brief time passes, [those who have committed sin] will be overtaken by the consequences of their sins, bringing them disgrace in this world, and in the Hereafter they will meet the harshest punishment, and Allah is not heedless of what they do. So what is the reward of one who has strayed from his clear path, denied his clear proof, opposed his guides, turned away from his light, plunged into his darkness, taken the mirage in place of water, exchanged blessing for punishment, exchanged success for wretchedness, exchanged ease for hardship, and exchanged abundance for constraint - [for such a person] is his reward anything but the consequence of what he committed and the evil of his opposition? So let them be certain of the promise in its reality, and let them be certain of what they have been promised."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ)એ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના વફાત પછી સાત દિવસે મદીનાના લોકો માટે આવું ખુત્બો આપ્યું: "હે લોકો! હું તમારી વચ્ચે એ રીતે છું જેમ હારૂન (અલયહિસ્સલામ) ફિરઔનીઓની વચ્ચે હતા; અને હું બની ઇસ્રાઈલમાં હિત્તાના દરવાજા (જેમાંથી બની ઇસ્રાઈલને પસાર થવાનો હુકમ આપવામાં આવ્યો હતો જેથી તેમના ગુનાહ માફ થાય) જેવો છું; અને હું નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કોમમાં નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કશ્તી જેવો છું; હું નબઅ અઝીમ (મોટા સમાચાર) અને સિદ્દીકે અકબર (સૌથી મોટો સાચો) છું અને ટૂંક સમયમાં તમને આપવામાં આવેલા વચનો તમે જાણી લેશો અને શું આ સિવાય છે કે આ સમય (આ વચનો પૂરા થવાનો સમય) એક ખાનારની એક કોળિયો ખાવાના સમય, એક તરસ્યાની એક ઘૂંટડો પાણી પીવાના સમય અને જેની ઊંઘ હજુ ગાઢ ન થઈ હોય તેવા વ્યક્તિની ઝપકીના સમય કરતાં વધારે નથી?! આ ટૂંકા સમય પછી [ગુનાહ કરનારાઓ] ને તેમના ગુનાહના પરિણામો ઘેરી લે છે અને તે તેમની દુનિયામાં રુસવાઈનું કારણ બને છે અને આખિરતમાં તેઓ સૌથી સખત અઝાબમાં ફસાય છે અને અલ્લાહ તેમના કાર્યોથી ગાફિલ નથી. તો જે વ્યક્તિ પોતાના સ્પષ્ટ માર્ગથી ભટકી ગયો; પોતાની સ્પષ્ટ હુજ્જત અને દલીલનો ઇનકાર કર્યો; પોતાના માર્ગદર્શકોનો વિરોધ કર્યો; પોતાના નૂરથી દૂર થયો; અંધકારમાં ડૂબી ગયો; પાણીની જગ્યાએ મૃગજળ પકડ્યું; નેઅમતને અઝાબમાં ફેરવ્યું; કામયાબીની જગ્યાએ બદનસીબી પસંદ કરી; ખુશીને મુશ્કેલી સાથે અને વિશાળતાને તંગી સાથે બદલી, [તો આવા વ્યક્તિ]ની સજા તેના ગુનાહના પરિણામ અને તેની ખરાબ મુખાલફત સિવાય બીજું શું છે?! તો તેમણે અલ્લાહના વચન પર તેની હકીકત મુજબ યકીન કરવું જોઈએ અને જે વચન તેમને આપવામાં આવ્યું છે તેના પર યકીન કરવું જોઈએ".
یَقْتُلُ بَعْضُکُمْ بَعْضاً.
امام عسکری (علیه السلام) برخی از شما برخی دیگر را می‌کشید.
Imam Askari (peace be upon him): Some of you kill others among you.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તમારામાંથી કેટલાક બીજા કેટલાકને મારી નાખે છે.
تُخْرِجُونَ فَرِیقاً مِنْکُمْ مِنْ دِیارِهِمْ غَضَباً وَ قَهْراً.
امام عسکری (علیه السلام) گروهی گروه دیگر را از روی خشم و زور، از شهر و دیار خود خارج [و تبعید] می‌کنید.
Imam Askari (peace be upon him): One group of you, out of anger and force, drives another group out of their city and homeland [into exile].
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): એક જૂથ બીજા જૂથને ગુસ્સા અને જોરથી, પોતાના શહેર અને વતનમાંથી બહાર [દેશનિકાલ] કરે છે.
یُظَاهِرُ بَعْضُکُمْ بَعْضاً عَلَی إِخْرَاجِ مَنْ تُخْرِجُونَهُ مِنْ دِیَارِهِمْ وَ قَتْلِ مَنْ تَقْتُلُونَهُمْ.
امام عسکری (علیه السلام) به یکدیگر در این آواره‌کردن و کشتن همدیگر، کمک می‌کنید.
Imam Askari (peace be upon him): You help one another in this displacement and killing of each other.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તમે એકબીજાને આ રીતે બેઘર કરવામાં અને એકબીજાને મારવામાં મદદ કરો છો.
بِغَیْرِ حَقٍّ.
امام عسکری (علیه السلام) به ناحق [چنین می‌کنید].
Imam Askari (peace be upon him): [You do this] unjustly.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [તમે આ] અન્યાયપૂર્વક [કરો છો].
بِالتَّعَدِّی تَتَعَاوَنُونَ وَ تَتَظَاهَرُونَ.
امام عسکری (علیه السلام) در تجاوز با هم کمک می‌کنید و هم‌دست می‌شوید.
Imam Askari (peace be upon him): You help one another and join hands in transgression.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અતિરેકમાં તમે એકબીજાની મદદ કરો છો અને સાથે મળો છો.
یَعْنِی هَؤُلَاءِ الَّذِینَ تُخْرِجُونَهُمْ أَیْ تَرُومُونَ إِخْرَاجَهُمْ وَ قَتْلَهُمْ ظُلْماً إِنْ یَأْتُوکُمْ أُساری قَدْ أَسَرَهُمْ أَعْدَاؤُکُمْ وَ أَعْدَاؤُهُمْ.
امام عسکری (علیه السلام) منظور همان‌هایی که از شهر اخراج کردید یعنی قصد اخراج و کشتار ظالمانه‌ی آنها کردید اگر به دست دشمنان شما و دشمنان آنها اسیر شوند [فدیه می‌پردازید].
Imam Askari (peace be upon him): This means those same people whom you expel, that is, whom you intend to expel and unjustly kill; if they come to you as captives, having been captured by your enemies and their enemies [you ransom them].
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): મતલબ એ જ લોકો જેમને તમે શહેરમાંથી કાઢી મૂકો છો, એટલે કે જેમને કાઢી મૂકવાનો અને અન્યાયપૂર્વક મારી નાખવાનો ઇરાદો કરો છો; જો તેઓ તમારા અને તેમના દુશ્મનોના હાથે કેદી થઈને તમારી પાસે આવે [તો તમે ફિદયો ચૂકવો છો].
تُفادُوهُمْ مِنَ الْأَعْدَاءِ بِأَمْوَالِکُمْ.
امام عسکری (علیه السلام) به‌وسیله‌ی مال‌های خود خونبهای ایشان را می‌دهید تا از دست دشمنان آزاد شوند.
Imam Askari (peace be upon him): You ransom them from the enemies with your wealth.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તમે તમારા ધનથી તેમનું ફિદયો ચૂકવો છો જેથી તેઓ દુશ્મનોના હાથમાંથી છૂટે.
أَعَادَ قَوْلَهُ إِخْراجُهُمْ وَ لَمْ یَقْتَصِرْ عَلَی أَنْ یَقُولَ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیْکُمْ لِأَنَّهُ لَوْ قَالَ ذَلِکَ لَرُئِیَ أَنَّ الْمُحَرَّمَ إِنَّمَا هُوَ مُفَادَاتُهُمْ.
امام عسکری (علیه السلام) [خداوند در این بخش آیه] مجدداً کلمه‌ی إِخْراجُهُمْ را آورده و به اختصار نگفته وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیْکُمْ چون اگر إِخْراجُهُمْ را نمی‌فرمود، خیال می‌کردند فدیه‌دادن بر آنها حرام است.
Imam Askari (peace be upon him): [In this part of the verse Allah] repeated the word 'their expulsion' and did not stop at merely saying 'and it was unlawful for you,' because if He had said only that, it might have been thought that what was unlawful was only ransoming them.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [આ ભાગમાં અલ્લાહે] ફરીથી "તેમને કાઢી મૂકવું" શબ્દ લાવ્યા અને ફક્ત "અને તે તમારા પર હરામ છે" કહીને અટક્યા નહીં, કારણ કે જો ફક્ત એટલું જ કહેતા, તો એવું સમજાત કે હરામ ફક્ત તેમનું ફિદયો ચૂકવવું જ છે.
وَ هُوَ الَّذِی أَوْجَبَ عَلَیْهِمُ الْمُفَادَاتِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ وَ هُوَ الَّذِی حَرَّمَ قَتْلَهُمْ وَ إِخْرَاجَهُمْ فَقَالَ فَإِذَا کَانَ قَدْ حَرَّمَ الْکِتَابُ قَتْلَ النُّفُوسِ وَ الْإِخْرَاجَ مِنَ الدِّیَارِ کَمَا فَرَضَ فِدَاءَ الْأُسَرَاءِ فَمَا بَالُکُمْ تُطِیعُونَ فِی بَعْضٍ وَ تَعْصُونَ فِی بَعْضِ کَأَنَّکُمْ بِبَعْضٍ کَافِرُونَ وَ بِبَعْضٍ مُؤْمِنُونَ.
امام عسکری (علیه السلام) به مقداری از کتاب که وجوب خونبهادادن است ایمان می‌آورید ولی نسبت به مقداری از کتاب که حرمت اخراج و تبعید و قتل است کافرید. در صورتی که کتاب شما، قتل نفس و تبعید از سرزمین را حرام کرده؛ همان‌طور که خونبهادادن را واجب نموده است. چرا به بعضی ایمان دارید و نسبت به بقیّه کافرید. گویا شما به برخی [آیات] مؤمن و به برخی [دیگر] کافر هستید.
Imam Askari (peace be upon him): You believe in the part of the Book that makes ransoming obligatory, but you disbelieve in the part of the Book that forbids expulsion, banishment and killing - whereas your Book has forbidden the killing of souls and banishment from the land, just as it made ransoming obligatory. Why do you obey in part and disobey in part? It is as though you believe in some [verses] and disbelieve in others.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તમે કિતાબના તે ભાગ પર ઈમાન લાવો છો જેમાં ફિદયો ચૂકવવો ફરજ છે, પણ કિતાબના તે ભાગનો ઇનકાર કરો છો જેમાં કાઢી મૂકવું, દેશનિકાલ કરવો અને મારી નાખવું હરામ છે. જ્યારે તમારી કિતાબે જીવ મારવો અને દેશમાંથી કાઢી મૂકવો હરામ ઠરાવ્યો છે, જેમ ફિદયો ચૂકવવો ફરજ ઠરાવ્યો છે. શા માટે તમે અમુકમાં આજ્ઞા પાળો છો અને બાકીમાં નાફરમાની કરો છો? જાણે તમે અમુક [આયતો] પર ઈમાન રાખો છો અને અમુક બીજી પર ઇનકાર કરો છો.
وَ أَیُّ آیَهًٍْ أَعْظَمُ مِنْ حُجَّهًِْ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ عَلَی خَلْقِهِ وَ أَمِینِهِ فِی بِلَادِهِ وَ شَاهِدِهِ عَلَی عِبَادِهِ مِنْ بَعْدِ مَا سَلَفَ مِنْ آبَائِهِ الْأَوَّلِینَ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ آبَائِهِ الْآخِرِینَ مِنَ الْوَصِیِّینَ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ رَحْمَهًُْ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ فَأَیْنَ یُتَاهُ بِکُمْ وَ أَیْنَ تَذْهَبُونَ کَالْأَنْعَامِ عَلَی وُجُوهِکُمْ عَنِ الْحَقِّ تَصْدِفُونَ وَ بِالْبَاطِلِ تُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَهًِْ اللَّهِ تَکْفُرُونَ أَوْ تُکَذِّبُونَ فَمَنْ یُؤْمِنُ بِبَعْضِ الْکِتَابِ وَ یُکَفِّرُ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذلِکَ مِنْکُمْ وَ مِنْ غَیْرِکُمْ إِلَّا خِزْیٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا.
امام سجاد (علیه السلام) کدام آیه‌ی خدا بزرگتر از حجّت خدا و پیشوای مردم است که او (امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) امین وحی و گواه بر بندگان‌اند، که پس از پدران گرامیش از پیامبران (علیهم السلام) و اوصیاء عظام آمده‌اند در چه سرگردانی هستید؟ کجا می‌روید؟ مانند چهارپایان سر به زیر انداخته‌اید؛ گرایش به باطل پیدا کرده و از حق گریزانید و به نعمت خدا کفر می‌ورزید یا تکذیب می‌کنید. هرکس به برخی از آیات قرآن ایمان‌آورد و برخی دیگر را نپذیرد چنین کسی چه از شما باشد چه از غیر شما جز خواری و ذلّت در دنیای زودگذر چه نصیبی دارد؟!
Imam Sajjad (peace be upon him): What sign is greater than the proof of Allah, the Mighty and Majestic, over His creation - His trustee in His lands and His witness over His servants (Imam al-Zaman, may Allah hasten his reappearance) - who came after his noble forefathers among the earlier prophets and his later forefathers among the great successors, upon them all be Allah's mercy and blessings? So where are you being led astray, and where are you going, bowing your heads like cattle? You have inclined toward falsehood and turned away from the truth, and you disbelieve in the blessing of Allah or deny it. Whoever believes in part of the Book and disbelieves in part - what reward does such a person have, whether from among you or others, except disgrace in this fleeting world?!
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની હુજ્જત અને લોકોના ઇમામ કરતાં કઈ મોટી નિશાની છે, જે (ઇમામે ઝમાના, અલ્લાહ તેમના પ્રગટનમાં ઝડપ કરે) વહીના અમીન અને બંદાઓ પર ગવાહ છે, જેઓ પોતાના પૂજ્ય પિતાઓ, પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ) અને પોતાના પછીના પિતાઓ, મહાન વસીઓ પછી આવ્યા છે? તમે કઈ મૂંઝવણમાં છો? તમે ક્યાં જાવ છો? ઢોરની જેમ માથું નીચે નાખી ચાલો છો; બાતિલ તરફ ઝૂક્યા છો અને હકથી ભાગો છો અને અલ્લાહની નેઅમતનો ઇનકાર કરો છો અથવા તેને જૂઠું ઠરાવો છો. જે કોઈ કુરાનની અમુક આયતો પર ઈમાન લાવે અને બાકીની ન સ્વીકારે, એવો વ્યક્તિ ભલે તમારામાંથી હોય કે તમારા સિવાયના કોઈમાંથી, આ ક્ષણભંગુર દુનિયામાં ખરાબી અને અપમાન સિવાય તેને શું મળશે?!
وَ أَمَّا الْوَجْهُ الثَّالِثُ مِنَ الْکُفْرِ؛ فَهُوَ کُفْرُ التَّرْکِ لِمَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ وَ هُوَ مِنَ الْمَعَاصِی قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ ... أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَکَانُوا کُفَّاراً لِتَرْکِهِمْ مَا أَمَرَ اللهُ تَعَالَی بِهِ.
امام علی (علیه السلام) قسم سوّم از کفر، ترک اوامر خداوند می‌باشد که از معصیت‌ها شمرده می‌شود. خداوند متعال فرموده است: أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ خداوند آنها را کافر خوانده زیرا آنان اوامر او را اطاعت نکردند.
Amir al-Mu'minin (peace be upon him): As for the third kind of disbelief, it is the disbelief of abandoning what Allah has commanded, which is counted among sins. Allah, glorified is He, has said: أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ [Do you then believe in part of the Book and disbelieve in part?] Allah called them disbelievers because they did not obey His commands.
અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ): કુફ્રનો ત્રીજો પ્રકાર અલ્લાહના હુકમોને છોડી દેવો છે, જે ગુનાહોમાં ગણાય છે. અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ ફરમાવ્યું છે: أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ [શું તમે કિતાબના અમુક ભાગ પર ઈમાન લાવો છો અને અમુક પર ઇનકાર કરો છો?] અલ્લાહે તેમને કાફિર કહ્યા કારણ કે તેમણે તેના હુકમોનું પાલન ન કર્યું.
إِنَّ اللَّهَ جَلَّوَعَزَّ جَازَی الْعِبَادَ عَلَی أَعْمَالِهِمْ وَ یُعَاقِبُهُمْ عَلَی أَفْعَالِهِمْ بِالاسْتِطَاعَهًِْ الَّتِی مَلَّکَهُمْ إِیَّاهَا فَأَمَرَهُمْ وَ نَهَاهُمْ بِذَلِکَ وَ نَطَقَ کِتَابُه مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزی إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ.
امام هادی (علیه السلام) خداوند عزّوجلّ بندگان را بر پایه‌ی کردار خودشان کیفر می‌دهد و آنها را به سبب کارها [ی بد]شان به علّت توانایی [و اختیاری] که به آنها داده و به آنها امر و نهی فرموده، بازخواست می‌کند و قرآنش بدین گویاست: کسی که کار نیکی پیش آورد، ده چندان آن پاداش دارد و هرکه کار بدی پیش آورد، جز همانند آن کیفر نیابد و بر ایشان ستم نمی‌رود.
Imam Hadi (peace be upon him): Allah, the Mighty and Majestic, rewards His servants for their deeds and punishes them for their acts, according to the capacity He has granted them, by which He commanded them and forbade them; and His Book declares: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزی إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ [Whoever brings a good deed shall have ten times its like, and whoever brings an evil deed shall be recompensed only with its like, and they shall not be wronged].
ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ બંદાઓને તેમના કર્મો પ્રમાણે બદલો આપે છે અને તેમને તેમની ક્ષમતા [અને ઇખ્તિયાર] પ્રમાણે, જે તેમને આપી છે અને જેના વડે તેમને હુકમ અને મનાઈ ફરમાવી છે, તેમના કાર્યો માટે જવાબદાર ઠરાવે છે; અને તેની કિતાબ આ પ્રમાણે કહે છે: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزی إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ [જે કોઈ સારું કામ લાવે તેને તેના જેવા દસ ગણા મળશે, અને જે કોઈ ખરાબ કામ લાવે તેને ફક્ત તેના જેવું જ મળશે, અને તેમના પર અન્યાય નહીં થાય].
ذُلٌّ فِی الْحَیاهًِْ الدُّنْیا جِزْیَهًٌْ تُضْرَبُ عَلَیْهِ یُذَلُّ بِهَا.
امام عسکری (علیه السلام) [کیفر شما یهودیان] خواری و ذلّت در زندگی است که باید جزیه بپردازید. تا ذلیل شوید.
Imam Askari (peace be upon him): [Your punishment, O Jews] is disgrace in this life, the jizya that is imposed upon you, by which you are humiliated.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [તમારી, હે યહૂદીઓ, સજા] આ જીવનમાં અપમાન છે, જિઝ્યા જે તમારા પર લાદવામાં આવે છે, જેનાથી તમે અપમાનિત થાવ છો.
خِزْیٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا الْفَانِیَهًِْ وَ طُولِ عَذَابِ الْآخِرَهًِْ الْبَاقِیَهًِْ وَ ذَلِکَ وَ اللَّهِ الْخِزْیُ الْعَظِیمُ.
امام سجاد (علیه السلام) چنین کسی جز خواری و ذلّت در دنیای زودگذر و عذاب طولانی در آینده‌ی رستاخیز، نخواهدداشت و به خدا قسم این یک بدبختی بزرگ است.
Imam Sajjad (peace be upon him): Such a person will have nothing but disgrace in this fleeting world and prolonged punishment in the everlasting hereafter, and by Allah, that is a great disgrace.
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): આવા વ્યક્તિને આ ક્ષણભંગુર દુનિયામાં અપમાન અને આખિરતના કાયમી લાંબા અઝાબ સિવાય કંઈ નહીં મળે, અને અલ્લાહની કસમ, આ એક મોટી ખરાબી છે.
فِی کِتَابِ عِلَلِ الشَّرَائِعِ بِاِسنَادِهِ اِلَی عَبدِ‌اللهِ‌بنِ‌یَزِیدِ‌بنِ سَلَامٍ اَنَّهُ سَأَلَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ: فَأَخْبِرْنِی عَنِ الْقِیَامَهًِْ لِمَ سُمِّیَتِ الْقِیَامَهًَْ؟ قَالَ: لِأَنَ فِیهَا قِیَامَ الْخَلْقِ لِلْحِسَاب.
پیامبر ( إبن‌سلام از پیامبر (سوال کرد: بفرمایید چرا به قیامت ، «قیامت» می‌گویند؟ فرمود: «زیرا در قیامت، مردم برای حسابرسی قیام می‌کنند».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Ibn Sallam asked the Prophet (peace be upon him and his family): Tell me, why is the Qiyamah called "Qiyamah"? He said: "Because on the Qiyamah, people stand up (qiyam) for the reckoning."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને સલ્લામે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછ્યું: ફરમાવો કે કયામતને "કયામત" કેમ કહેવામાં આવે છે? આપે ફરમાવ્યું: "કારણ કે કયામતના દિવસે લોકો હિસાબ માટે ઊભા (કિયામ) થાય છે."
الی جِنْسِ أَشَدِّ الْعَذَابِ یَتَفَاوَتُ ذَلِکَ عَلَی قَدْرِ تَفَاوُتِ مَعَاصِیهِمْ.
امام عسکری (علیه السلام) در قیامت رهسپار شدیدترین عذاب می‌شوند که بر حسب معصیت افراد نوع عذاب متفاوت است.
Imam Askari (peace be upon him): They will be driven to the most severe kind of punishment, which varies according to the degree of their sins.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): કયામતના દિવસે તેઓ સૌથી કઠોર અઝાબ તરફ લઈ જવાશે, જે તેમના ગુનાહોના પ્રમાણ મુજબ અલગ અલગ હશે.
یَعْمَلُ هَؤُلَاءِ الْیَهُودُ.
امام عسکری (علیه السلام) آنچه این یهود می‌کنند. [از خدا پنهان نیست].
Imam Askari (peace be upon him): What these Jews do. [Nothing is hidden from Allah].
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જે આ યહૂદીઓ કરે છે. [અલ્લાહથી છુપાયેલું નથી].