[آنها مى‌گويند: «ما با جبرئيل، پيك وحى خدا بر تو، دشمن هستيم.] بگو: «كسى كه دشمن جبرئيل باشد [دشمن خداست؛ چرا كه] او به فرمان خدا قرآن را بر قلب تو نازل كرده است؛ در حالى كه با كتب آسمانى پيشين هماهنگ بوده؛ و هدايت و بشارت است براى مؤمنین».
Say: Whoever is the enemy of Jibreel-- for surely he revealed it to your heart by Allah's command, verifying that which is before it and guidance and good news for the believers.
(અય રસૂલ) કહી દો કે જે કોઇ જિબ્રઇલ (અ.સ.)ના દુશ્મન છે (તે અલ્લાહના દુશ્મન છે કારણકે) જિબ્રઇલ (અ.સ.)એ તમારા દિલ પર કુરઆન અલ્લાહના હુકમથી નાઝિલ કર્યુ છે જે (પહેલાની કિતાબ) તમારી પાસે છે તેની સચ્ચાઇ સાબિત કરનાર છે અને ઇમાન લાવનારાઓ માટે હિદાયત અને ખુશખબર છે.
فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِی الْیَهُودِ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) این آیه درباره‌ی یهودیان نازل شد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): This verse was revealed concerning the Jews.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત યહૂદીઓ વિશે નાઝિલ થઈ.
فَإِنَّهُ لَمَّا قَدِمَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) الْمَدِینَهًَْ أَتَوْهُ بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ صُورِیَا فقال ... یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله)! أَیُّ مَلَکٍ یَأْتِیکَ بِمَا تَقُولُهُ عَنِ اللَّهِ؟ قَالَ: جَبْرَئِیلُ. قَالَ ابْنُ صُورِیَا: کَانَ ذَلِکَ عَدُوَّنَا مِنْ بَیْنِ الْمَلَائِکَهًِْ یَنْزِلُ بِالْقَتْلِ وَ الشِّدَّهًِْ وَ الْحَرْبِ وَ رَسُولُنَا مِیکَائِیلُ یَأْتِی بِالسُّرُورِ وَ الرَّخَاءِ فَلَوْ کَانَ مِیکَائِیلُ هُوَ الَّذِی یَأْتِیکَ آمَنَّا بِکَ لِأَنَّ مِیکَائِیلَ کَانَ یَشُدُّ مُلْکَنَا وَ جَبْرَئِیلُ کَانَ یُهْلِکُ مُلْکَنَا فَهُوَ عَدُوُّنَا لِذَلِکَ فَقَالَ لَهُ سَلْمَانُ الْفَارِسِیُّ: فَمَا بَدْءُ عَدَاوَتِهِ لَکَ؟ قَالَ: نَعَمْ یَا سَلْمَانُ! عَادَانَا مِرَاراً کَثِیرَهًًْ وَ کَانَ مِنْ أَشَدِّ ذَلِکَ عَلَیْنَا أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ عَلَی أَنْبِیَائِهِ أَنَّ بَیْتَ الْمَقْدِسِ یُخَرَّبُ عَلَی یَدِ رَجُلٍ یُقَالُ لَهُ بُخْتَنَصَّرُ وَ فِی زَمَانِهِ وَ أَخْبَرَنَا بِالْحِینِ الَّذِی یُخَرَّبُ فِیهِ وَ اللَّهُ یُحْدِثُ الْأَمْرَ بَعْدَ الْأَمْرِ فَیَمْحُو مَا یَشَاءُ وَ یُثْبِتُ فَلَمَّا بَلَغْنَا ذَلِکَ الْحِینَ الَّذِی یَکُونُ فِیهِ هَلَاکُ بَیْتِ الْمَقْدِسِ بَعَثَ أَوَائِلُنَا رَجُلًا مِنْ أَقْوِیَاءِ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ أَفَاضِلِهِمْ نَبِیّاً کَانَ یُعَدُّ مِنْ أَنْبِیَائِهِمْ یُقَالُ لَهُ دَانِیَالُ فِی طَلَبِ بُخْتَنَصَّرَ لِیَقْتُلَهُ فَحَمَلَ مَعَهُ وِقْرَ مَالٍ لِیُنْفِقَهُ فِی ذَلِکَ فَلَمَّا انْطَلَقَ فِی طَلَبِهِ لَقِیَهُ بِبَابِلَ غُلَاماً ضَعِیفاً مِسْکِیناً لَیْسَ لَهُ قُوَّهًٌْ وَ لَا مَنَعَهًٌْ فَأَخَذَهُ صَاحِبُنَا لِیَقْتُلَهُ فَدَفَعَ عَنْهُ جَبْرَئِیلُ وَ قَالَ لِصَاحِبِنَا إِنْ کَانَ رَبُّکُمْ هُوَ الَّذِی أَمَرَ بِهَلَاکِکُمْ فَإِنَّهُ لَا یُسَلِّطُکَ عَلَیْهِ وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ هَذَا فَعَلَی أَیِّ شَیْءٍ تَقْتُلُهُ فَصَدَّقَهُ صَاحِبُنَا وَ تَرَکَهُ وَ رَجَعَ إِلَیْنَا وَ أَخْبَرَنَا بِذَلِکَ وَ قَوِیَ بُخْتَنَصَّرُ وَ مَلَکَ وَ غَزَانَا وَ خَرَّبَ بَیْتَ الْمَقْدِسِ فَلِهَذَا نَتَّخِذُهُ عَدُوّاً وَ مِیکَائِیلُ عَدُوٌّ لِجَبْرَئِیلَ فَقَالَ سَلْمَانُ: یَا ابْنَ صُورِیَا! بِهَذَا الْعَقْلِ الْمَسْلُوکِ بِهِ غَیْرَ سَبِیلِهِ ضَلَلْتُم ... ثُمَّ قَالَ سَلْمَانُ: فَإِنِّی أَشْهَدُ أَنَّ مَنْ کَانَ عَدُوّاً لِجَبْرَئِیلَ فَإِنَّهُ عَدُوٌّ لِمِیکَائِیلَ وَ أَنَّهُمَا جَمِیعاً عَدُوَّانِ لِمَنْ عَادَاهُمَا سِلْمَانِ لِمَنْ سَالَمَهُمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی عِنْدَ ذَلِکَ مُوَافِقاً لِقَوْلِ سَلْمَانَ قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ فِی مُظَاهَرَتِهِ لِأَوْلِیَاءِ اللَّهِ عَلَی أَعْدَائِهِ وَ نُزُولِهِ بِفَضَائِلِ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَلِیِّ اللَّهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ فَإِنَّ جَبْرَئِیلَ نَزَّلَ هَذَا الْقُرْآنَ عَلی قَلْبِکَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أَمْرِهِ مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ مِنْ سَائِرِ کُتُبِ اللَّهِ وَ هُدیً مِنَ الضَّلَالَهًِْ وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ بِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ مَنْ بَعْدَهُ مِنَ الْأَئِمَّهًِْ بِأَنَّهُمْ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ حَقّاً إِذَا مَاتُوا عَلَی مُوَالَاتِهِمْ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ آلِهِمَا الطَّیِّبِینَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): یَا سَلْمَانُ! إِنَّ اللَّهَ صَدَّقَ قِیلَکَ وَ وَفَّقَ رَأْیَکَ.
امام حسین (علیه السلام) زمانی که پیامبر (به مدینه وارد شد گروهی از یهود نزد حضرت آمده و گفتند: «... ای محمّد (آنچه را که تو می گویی کدام فرشته از جانب خداوند برایت می‌آورد»؟ فرمود: «جبرئیل (علیه السلام)». ابن‌صوریا (یکی از یهودیان) گفت: «آن ملک از بین فرشتگان دشمن ماست زیرا قتل، سختی و جنگ را پایین می‌آورد و فرستاده‌ی ما میکائیل (علیه السلام) است که شادی و آسایش می‌آورد پس اگر آن فرشته‌ای که به نزد تو می‌آمد، میکائیل بود، ما به تو ایمان می‌آوردیم چراکه میکائیل، ملک ما را محکم و جبرئیل (علیه السلام) آن را نابود می‌کند و بدین جهت او دشمن ماست». پس سلمان فارسی (رحمة الله علیه) به او گفت: «آغاز دشمنی او با تو چیست». او گفت: «بله ای سلمان (رحمة الله علیه)! او به کرّات با ما دشمنی کرده است و شدیدترین دشمنی او با ما این است که خداوند بر انبیاء (علیهم السلام) خود نازل کرد که بیت‌المقدّس توسّط مردی معروف به بخت‌النّصر ودر زمان او تخریب می‌شود و ما را از زمان تخریب آن مطّلع گرداند و خداوند امر را بعد از آن امر ایجاد می‌کند و آنچه را می‌خواهد نابود و آنچه را بخواهد پابرجا می‌کند. پس آنگاه که ما از وقت نابودی بیت‌المقدّس مطّلع شدیم پیشینیان ما مردی از قوی‌ترین و فاضل‌ترین بنی‌اسرائیل را که از انبیاء (علیهم السلام) آنها محسوب می‌شد و به او دانیال می‌گفتند، برگزیده و درپی بخت‌النّصر فرستادند تا او را به قتل رسانَد و مال فراوانی را با او همراه کردند تا در آن راه خرج کند. پس زمانی که در جستجوی او به راه افتاد، او را در بابل به صورت غلامی ضعیف و بیچاره که توان و اقتداری نداشت، ملاقات کرد. پس صاحب ما (دانیال) او را گرفت تا به قتل رساند (امّا) جبرئیل (علیه السلام) او را دور کرد و به صاحب ما گفت: «اگر پروردگار شما همان کسی است که به نابودی شما فرمان داده، پس او تو را بر بخت‌النّصر مسلّط نکند و اگر چنین نبوده، پس برای چه او را می‌کشی»؟ پس صاحب ما او را تأیید و بخت‌النّصر را رها کرد و به‌سوی ما بازگشت و ما را از آن باخبر نمود و بخت‌النّصر نیرومند و پادشاه شد و با ما جنگید و بیت‌المقدّس را تخریب کرد. پس به همین دلیل ما جبرئیل (علیه السلام) را دشمن می‌دانیم و میکائیل (علیه السلام) دشمن جبرئیل (علیه السلام) است». پس سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «ای ابن‌صوریا! با این طرز تفکّر که به دور از سبیل اندیشیدن است، گمراه شدید ...» سپس سلمان (رحمة الله علیه) ادامه داد: «من شهادت می‌دهم به‌درستی‌که هرکه با جبرئیل (علیه السلام) دشمنی کند، او با میکائیل (علیه السلام) دشمنی کرده است؛ پس همانا هر دوی آنها با کسی که با آن دو دشمنی کند، دشمنی کنند و با هرکسی که با هر دوی آنها دوستی کند، دوستی کنند». در این موقع خداوند متعال آیه‌ی قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ ... را موافق سخن سلمان (رحمة الله علیه) نازل کرد و [فرمود] هرکس با جبرئیل (علیه السلام) که اولیاء خدا را مقابل دشمنانش حمایت می‌کند و فضائل علی (علیه السلام)، ولیّ خدا را از سوی وی نازل می‌کند دشمنی کنند فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ پس همانا جبرئیل (علیه السلام) این قرآن را به اذن و امر پروردگار بر قلب تو نازل کرد مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ که دیگر کتب الهی را تصدیق می‌کند وهُدیً مِنَ الضَّلَالَةِ وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ و به مؤمنین بشارت می‌دهد که محمد (نبی، علی (علیه السلام)، ولی و امامان (علیهم السلام) پس از او همه‌ی آنها به حق اولیاء خداوند هستند اگر [مؤمنین] بر ولایت ایشان محمد (علی (علیه السلام) و خاندان پاکشان بمیرند. [این بشارت خداوند به آنان داده می‌شود] سپس رسول‌خدا (فرمود: «ای سلمان (رحمة الله علیه) همانا خداوند سخن و نظر تو را تأیید می‌کند».
Imam al-Husayn (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) entered Medina, a group of Jews came to him and said: '... O Muhammad (peace be upon him and his family)! Which angel brings to you from Allah what you say?' He said: 'Jibril (peace be upon him).' Ibn Suriya (one of the Jews) said: 'That angel among the angels is our enemy, because he brings down killing, hardship and war, while our messenger is Mika'il (peace be upon him), who brings joy and ease. So if the angel who came to you were Mika'il, we would believe in you, because Mika'il strengthens our kingdom and Jibril (peace be upon him) destroys it, and for this reason he is our enemy.' Then Salman al-Farisi (may Allah have mercy on him) said to him: 'What is the beginning of his enmity with you?' He said: 'Yes, O Salman (may Allah have mercy on him)! He has shown enmity to us many times, and the most severe of his enmity with us is that Allah revealed to His prophets (peace be upon them) that Bayt al-Muqaddas would be destroyed at the hands of a man known as Bukhtnasr, and in his time, and He informed us of the time of its destruction; and Allah brings about matter after matter, and He erases what He wills and confirms what He wills. So when we became aware of the time of the destruction of Bayt al-Muqaddas, our predecessors chose a man from the strongest and most virtuous of the Bani Isra'il, who was considered among their prophets (peace be upon them), called Danyal, and sent him after Bukhtnasr to kill him, and they sent much wealth with him to spend on that path. So when he set out in search of him, he met him in Babil as a weak and wretched boy who had no strength or power. So our man (Danyal) seized him to kill him, (but) Jibril (peace be upon him) turned him away and said to our man: "If your Lord is the one who has commanded your destruction, then He will not give you power over Bukhtnasr; and if that were not so, then why are you killing him?" So our man affirmed him and let Bukhtnasr go and returned to us and informed us of that, and Bukhtnasr became strong and became king, and made war on us and destroyed Bayt al-Muqaddas. So for this reason we consider Jibril (peace be upon him) an enemy, and Mika'il (peace be upon him) is the enemy of Jibril (peace be upon him).' Then Salman (may Allah have mercy on him) said: 'O Ibn Suriya! With this manner of thinking, which is far from the way of proper reflection, you have gone astray ...' Then Salman (may Allah have mercy on him) continued: 'I bear witness that indeed whoever shows enmity to Jibril (peace be upon him) has shown enmity to Mika'il (peace be upon him); for indeed both of them show enmity to whoever shows enmity to the two of them, and both of them show friendship to whoever shows friendship to the two of them.' At this point Allah the Exalted revealed the verse قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ [Say: whoever is an enemy to Jibril] ... in accordance with the words of Salman (may Allah have mercy on him), and [He said]: whoever shows enmity to Jibril (peace be upon him), who supports the friends of Allah against His enemies and brings down the virtues of Ali (peace be upon him), the wali of Allah, from Him — فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ [for indeed he brought it down] — for indeed Jibril (peace be upon him) brought down this Qur'an upon your heart by the permission and command of the Lord, مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ [confirming what is before it], which confirms the other divine books, وَ هُدیً مِنَ الضَّلَالَةِ وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ [and a guidance from misguidance and good news for the believers], and He gives good news to the believers that Muhammad (peace be upon him and his family) is the Prophet, Ali (peace be upon him) is the wali, and the Imams (peace be upon them) after him — all of them are truly the friends of Allah, if [the believers] die upon their wilayah — Muhammad (peace be upon him and his family), Ali (peace be upon him) and their pure family. [This good news is given to them by Allah.] Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'O Salman (may Allah have mercy on him)! Indeed Allah has confirmed your words and given success to your view.'
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીનામાં દાખલ થયા, ત્યારે યહૂદીઓનું એક જૂથ હઝરત પાસે આવ્યું અને કહ્યું: '... ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે જે કંઈ કહો છો તે અલ્લાહ તરફથી કયો ફરિશ્તો તમારા માટે લાવે છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ).' ઇબ્ને સૂરિયા (એક યહૂદી)એ કહ્યું: 'તે ફરિશ્તો ફરિશ્તાઓમાંથી અમારો દુશ્મન છે, કારણ કે તે કત્લ, મુશ્કેલી અને યુદ્ધ લાવે છે, અને અમારો સંદેશવાહક મીકાઈલ (અલયહિસ્સલામ) છે જે ખુશી અને આરામ લાવે છે. તો જો તમારી પાસે આવનારો ફરિશ્તો મીકાઈલ હોત, તો અમે તમારા પર ઈમાન લાવત, કારણ કે મીકાઈલ અમારા રાજ્યને મજબૂત કરે છે અને જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) તેને નષ્ટ કરે છે, અને એ કારણે તે અમારો દુશ્મન છે.' પછી સલમાન ફારસી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ તેને કહ્યું: 'તમારી સાથે તેની દુશ્મનીની શરૂઆત શું છે?' તેણે કહ્યું: 'હા ઓ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! તેણે અમારી સાથે અનેક વાર દુશ્મની કરી છે, અને અમારી સાથે તેની સૌથી શદીદ દુશ્મની એ છે કે અલ્લાહે પોતાના અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ) પર નાઝિલ કર્યું કે બૈતુલ મુકદ્દસ બુખ્તનસ્ર નામના એક માણસના હાથે અને તેના જમાનામાં તબાહ થશે, અને અમને તેની તબાહીના સમયથી માહિતગાર કર્યા; અને અલ્લાહ એક પછી એક હુકમ ઉભો કરે છે અને જે ઈચ્છે તેને ભૂંસી નાખે છે અને જે ઈચ્છે તેને સ્થાયી રાખે છે. તો જ્યારે અમે બૈતુલ મુકદ્દસની તબાહીના સમયથી માહિતગાર થયા, ત્યારે અમારા પૂર્વજોએ બની ઇસ્રાઇલમાંથી સૌથી શક્તિશાળી અને સૌથી ફાઝિલ એક માણસને, જે તેમના અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ)માંથી ગણાતા હતા અને જેને દાનિયાલ કહેવાતું હતું, પસંદ કર્યો અને બુખ્તનસ્રની પાછળ મોકલ્યો કે તે તેને કત્લ કરે, અને તેની સાથે પુષ્કળ માલ મોકલ્યો જેથી તે માર્ગમાં ખર્ચ કરે. તો જ્યારે તે તેની શોધમાં નીકળ્યો, ત્યારે તેને બાબિલમાં એક નબળા અને લાચાર ગુલામના રૂપમાં મળ્યો, જેની પાસે કોઈ તાકાત કે ઇખ્તિયાર ન હતો. તો અમારા સાહબ (દાનિયાલ)એ તેને પકડ્યો કે કત્લ કરે, (પરંતુ) જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ તેને દૂર કર્યો અને અમારા સાહબને કહ્યું: "જો તમારો પરવરદિગાર એ જ છે જેણે તમારા નાશનો હુકમ આપ્યો છે, તો તે તમને બુખ્તનસ્ર પર મુસલ્લત નહીં કરે, અને જો એવું ન હોય, તો તું તેને શા માટે કત્લ કરી રહ્યો છે?" તો અમારા સાહબે તેની પુષ્ટિ કરી અને બુખ્તનસ્રને છોડી દીધો અને અમારી તરફ પાછો ફર્યો અને અમને એ વિષે જણાવ્યું, અને બુખ્તનસ્ર શક્તિશાળી થયો અને બાદશાહ બન્યો અને અમારી સાથે યુદ્ધ કર્યું અને બૈતુલ મુકદ્દસને તબાહ કરી દીધું. તો એ જ કારણે અમે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ને દુશ્મન સમજીએ છીએ અને મીકાઈલ (અલયહિસ્સલામ) જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)નો દુશ્મન છે.' પછી સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ કહ્યું: 'ઓ ઇબ્ને સૂરિયા! આ પ્રકારના વિચાર સાથે, જે યોગ્ય ચિંતનના માર્ગથી દૂર છે, તમે ગુમરાહ થઈ ગયા છો ...' પછી સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ ચાલુ રાખ્યું: 'હું શહાદત આપું છું કે ખરેખર જે કોઈ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) સાથે દુશ્મની કરે છે, તેણે મીકાઈલ (અલયહિસ્સલામ) સાથે દુશ્મની કરી છે; કારણ કે ખરેખર બંને એ વ્યક્તિ સાથે દુશ્મની કરે છે જે તે બંને સાથે દુશ્મની કરે અને એ દરેક સાથે દોસ્તી કરે છે જે તે બંને સાથે દોસ્તી કરે.' આ સમયે અલ્લાહ તઆલાએ قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ [કહો: જે કોઈ જિબ્રઈલનો દુશ્મન છે] ... આયત સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)ની વાતને અનુરૂપ નાઝિલ કરી અને [ફરમાવ્યું] જે કોઈ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) સાથે દુશ્મની કરે, જે અલ્લાહના ઔલિયાઓને તેમના દુશ્મનો સામે સહાય કરે છે અને અલ્લાહના વલી અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ફઝાઈલ તેમની તરફથી નાઝિલ કરે છે — فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ [તો ખરેખર તેણે તેને નાઝિલ કર્યું] — તો ખરેખર જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ આ કુરઆનને પરવરદિગારના ઇઝન અને હુકમથી તમારા દિલ પર નાઝિલ કર્યું, مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ [જે તેની પહેલાં છે તેની પુષ્ટિ કરનાર] જે અન્ય ઈલાહી ગ્રંથોની પુષ્ટિ કરે છે, وَ هُدیً مِنَ الضَّلَالَةِ وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ [અને ગુમરાહીથી હિદાયત અને મોમિનો માટે ખુશખબરી], અને મોમિનોને ખુશખબરી આપે છે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નબી છે, અલી (અલયહિસ્સલામ) વલી છે, અને તેમના પછીના ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) — તે બધા હકીકતમાં અલ્લાહના ઔલિયા છે, જો [મોમિનો] તેમની વિલાયત પર — મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના પવિત્ર ખાનદાનની — મૃત્યુ પામે. [આ ખુશખબરી અલ્લાહ તરફથી તેમને આપવામાં આવે છે.] પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'ઓ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! ખરેખર અલ્લાહે તમારી વાત અને તમારા વિચારની પુષ્ટિ કરી છે.'
فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِی الْیَهُودِ الَّذِینَ قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ لَنَا مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ أَصْدِقَاءَ وَ أَعْدَاءً. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): مَنْ صَدِیقُکُمْ وَ مَنْ عَدُوُّکُمْ؟ قَالُوا: جَبْرَئِیلُ عَدُوُّنَا لِأَنَّهُ یَأْتِی بِالْعَذَابِ وَ لَوْ کَانَ الَّذِی نَزَلَ عَلَیْکَ مِیکَائِیلُ لَآمَنَّا بِکَ فَإِنَّ مِیکَائِیلَ صَدِیقُنَا وَ جَبْرَئِیلَ مَلَکُ الْفَظَاظَهًِْ وَ الْعَذَابِ وَ مِیکَائِیلُ مَلَکُ الرَّحْمَهًِْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ إِلَی قَوْلِهِ فَإِنَّ اللهَ عَدُوٌّ لِلْکافِرِینَ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) این آیه درباره‌ی یهودیانی نازل شد که به پیامبراکرم (می‌گفتند: «ما در میان ملائکه دوستان و دشمنانی داریم». پیامبراکرم (پرسید: «کدام‌یک دوست و کدام‌یک دشمن شما هستند»؟ پاسخ دادند: «جبرئیل (علیه السلام) دشمن ماست چراکه او همیشه برای ما عذاب می‌آورد؛ اگر فرشته‌ای که برای تو وحی می‌آورد میکائیل بود، ما به تو ایمان می‌آوردیم زیرا او دوست ماست ولی جبرئیل فرشته‌ای بداخلاق و عذاب‌آور است امّا میکائیل فرشته‌ی رحمت است». خداوند این آیه را نازل نمود: قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ تا اینجا فَإِنَّ اللهَ عَدُوٌّ لِلْکافِرِینَ
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): This verse was revealed concerning the Jews who said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "Among the angels we have friends and enemies." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) asked: "Which of them is your friend and which is your enemy?" They replied: "Jibreel (peace be upon him) is our enemy, because he always brings punishment for us. If the angel who brings revelation to you were Mika'il, we would believe in you, for he is our friend; but Jibreel is a harsh angel who brings punishment, whereas Mika'il is the angel of mercy." So Allah revealed this verse: قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ [Say: Whoever is the enemy of Jibreel] up to His words: فَإِنَّ اللهَ عَدُوٌّ لِلْکافِرِینَ [then indeed Allah is an enemy to the disbelievers].
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત તે યહૂદીઓ વિશે નાઝિલ થઈ જેઓ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહેતા હતાઃ "અમારા ફરિશ્તાઓમાં કેટલાક દોસ્તો અને કેટલાક દુશ્મનો છે." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પૂછ્યુંઃ "તમારો દોસ્ત કોણ છે અને દુશ્મન કોણ છે?" તેમણે જવાબ આપ્યોઃ "જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) અમારા દુશ્મન છે કારણ કે તેઓ હંમેશા અમારા માટે અઝાબ લાવે છે; જો તમારા પર વહી લાવનાર ફરિશ્તા મીકાઈલ હોત, તો અમે તમારા પર ઈમાન લાવત, કારણ કે તેઓ અમારા દોસ્ત છે, પરંતુ જિબ્રઈલ કઠોર સ્વભાવના અને અઝાબ લાવનારા ફરિશ્તા છે, જ્યારે મીકાઈલ રહમતના ફરિશ્તા છે." અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરીઃ قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ [કહી દો, જે કોઈ જિબ્રઈલનો દુશ્મન છે] અહીં સુધી فَإِنَّ اللهَ عَدُوٌّ لِلْکافِرِینَ [તો ખરેખર અલ્લાહ કાફિરોનો દુશ્મન છે].
مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ مِنَ الْیَهُودِ لِرَفْعِهِ مِنْ بُخْتَنَصَّرَ أَنْ یَقْتُلَهُ دَانِیَالُ مِنْ غَیْرِ ذَنْبٍ کَانَ جَنَاهُ بُخْتَنَصَّرُ حَتَّی بَلَغَ کِتَابُ اللَّهِ فِی الْیَهُودِ أَجَلَهُ وَ حَلَّ بِهِمْ مَا جَرَی فِی سَابِقِ عِلْمِهِ وَ مَنْ کَانَ أَیْضاً عَدُوّاً لِجَبْرَئِیلَ مِنْ سَائِرِ الْکَافِرِینَ وَ مِنْ أَعْدَاءِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ النَّاصِبِینَ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی بَعَثَ جَبْرَئِیلَ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) مُؤَیِّداً وَ لَهُ عَلَی أَعْدَائِهِ نَاصِراً وَ مَنْ کَانَ عَدُوّاً لِجَبْرَئِیلَ لِمُظَاهَرَتِهِ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ مُعَاوَنَتِهِ لَهُمَا وَ إِنْفَاذِهِ لِقَضَاءِ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی إِهْلَاکِ أَعْدَائِهِ عَلَی یَدِ مَنْ یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ.
امام حسین (علیه السلام) عدّه‌ای از یهودیان که دشمن جبرئیل (علیه السلام) هستند [به قول خودشان] به این علّت است که مانع آن شد که دانیال (علیه السلام) بخت‌النّصر را [در زمانی که بخت‌النّصر کودک بود] بکشد و کشتن او را بدون انجام هیچ گناهی [و لو اینکه در آینده گناهانی خواهد کرد] جایز ندانست، زیرا هنوز بخت‌النّصر جنایتی انجام نداده بود. این حمایت جبرئیل (علیه السلام) از بخت‌النّصر باعث آن شد که او زنده بماند [بزرگ شود و] تا وعده‌ی مکتوب الهی در مورد یهود محقق شود و آنچه در مورد آنان در علم الهی مقدّر شده بود در حق آنان اجرا شود [که همان حمله‌ی بخت‌النّصر و قتل عام یهودیان باشد]. همچنین عدّه‌ای از کافران دیگر [غیر از این عدّه از یهودیان] نیز، جزء دشمنان جبرئیل (علیه السلام) و محمّد (و علی (علیه السلام) هستند که با آنان دشمنی می‌کنند و دلیلشان آن است که [می‌گویند] خداوند جبرئیل (علیه السلام) را برای تأییدکردن علی (علیه السلام) و کمک کردن به او در مقابل دشمنانش، فرستاده است. [و در این آیه منظور از] دشمنان جبرئیل (علیه السلام)، آن‌هایی هستند که با جبرئیل (علیه السلام) به این دلیل دشمنند که از محمّد (و علی (علیه السلام) پشتیبانی می‌کند. و آنها را کمک کرده و خواسته‌ی خدا را که نابود کردن دشمنان ایشان (محمّد (و علی (علیه السلام)) است را به دست هر یک از بندگانش که بخواهد، اجرا می‌کند.
Imam Husayn (peace be upon him): A group of the Jews who are enemies of Jibril (peace be upon him) — [as they themselves claim] — are so because he prevented Daniyal (peace be upon him) from killing Bukht al-Nassar [at the time when Bukht al-Nassar was a child], and did not consider it permissible to kill him without his having committed any sin [even though he would commit sins in the future], for Bukht al-Nassar had not yet committed any crime. This protection of Bukht al-Nassar by Jibril (peace be upon him) caused him to remain alive [and grow up] so that Allah's written promise concerning the Jews would be fulfilled, and what had been decreed about them in Allah's knowledge would be carried out against them [namely, the attack of Bukht al-Nassar and the massacre of the Jews]. Likewise, a group of other disbelievers [besides this group of Jews] are also among the enemies of Jibril (peace be upon him) and Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him), who show enmity toward them, and their reason is that [they say] Allah has sent Jibril (peace be upon him) to confirm Ali (peace be upon him) and to help him against his enemies. [And in this verse, what is meant by] the enemies of Jibril (peace be upon him) are those who are hostile to Jibril (peace be upon him) because he supports Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him), and assists them, and carries out the will of Allah — which is the destruction of the enemies of them (Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him)) — at the hands of whichever of His servants He wills.
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): યહૂદીઓમાંથી કેટલાક લોકો જેઓ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ના દુશ્મન છે [તેમના પોતાના કહેવા મુજબ] આ કારણથી છે કે તેમણે (જિબ્રઈલે) દાનિયાલ (અલયહિસ્સલામ)ને બુખ્તુન્નસ્ર [જ્યારે તે બાળક હતો ત્યારે]ને મારી નાખવાથી રોક્યા, અને કોઈ પણ ગુના કર્યા વગર [ભલે ને ભવિષ્યમાં તે ગુના કરશે] તેને મારી નાખવો જાયઝ ન ગણ્યો, કારણ કે તે સમયે બુખ્તુન્નસ્રે કોઈ ગુનો કર્યો ન હતો. જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) દ્વારા બુખ્તુન્નસ્રનું આ સંરક્ષણ એ કારણ બન્યું કે તે જીવતો રહ્યો [મોટો થયો] જેથી યહૂદીઓ સંબંધી અલ્લાહનું લખાયેલું વચન પૂર્ણ થાય અને જે તેમના વિષે અલ્લાહના જ્ઞાનમાં નિર્ધારિત હતું તે તેમના પર અમલમાં આવે [જે બુખ્તુન્નસ્રનો હુમલો અને યહૂદીઓની કત્લેઆમ છે]. તેવી જ રીતે બીજા કેટલાક કાફિરો [આ યહૂદીઓના જૂથ સિવાય] પણ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ના દુશ્મનોમાંથી છે, જેઓ તેમની સાથે દુશ્મની કરે છે, અને તેમનું કારણ એ છે કે [તેઓ કહે છે] અલ્લાહે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની પુષ્ટિ કરવા અને તેમના દુશ્મનો સામે તેમની મદદ કરવા મોકલ્યા છે. [અને આ આયતમાં] જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ના દુશ્મનો [એટલે] તે લોકો છે જેઓ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) સાથે એ કારણે દુશ્મની કરે છે કે તેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની હિમાયત કરે છે અને તેમને મદદ કરે છે, અને અલ્લાહની ઇચ્છા — જે તેમના (મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ))ના દુશ્મનોને નષ્ટ કરવાની છે — તેને પોતાના બંદાઓમાંથી જેની ઇચ્છા કરે તેના હાથે અમલમાં લાવે છે.
یَعْنِی جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) نَزَّلَهُ یَعْنِی نَزَّلَ هَذَا الْقُرْآنَ عَلی قَلْبِکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) ... وَ هُوَ کَقَوْلِهِ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ* عَلی قَلْبِکَ لِتَکُونَ مِنَ الْمُنْذِرِینَ* بِلِسانٍ عَرَبِیٍّ مُبِینٍ. مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ نَزَّلَ هَذَا الْقُرْآنَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) عَلَی قَلْبِکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله).
امام حسین (علیه السلام) فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلی قَلْبِکَ یعنی ای محمّد (جبرئیل (علیه السلام) است که این قرآن را بر قلب تو نازل کرده است ... و این آیه مشابه آن آیه که می‌فرماید: آن را روح الامین نازل کرده است* بر دل تو، تا از بیم‌دهندگان باشی. به زبان عربی روشن. ( شعرا/۱۹۵۱۹۳ ) است. یعنی ای محمّد (! این قرآن را جبرئیل (علیه السلام) بر قلب تو نازل کرده است.
Imam Husayn (peace be upon him): فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلی قَلْبِکَ [for surely he revealed it to your heart] means: O Muhammad, it is Jibreel (peace be upon him) who has revealed this Quran to your heart... And this verse is similar to the verse which says: نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ* عَلی قَلْبِکَ لِتَکُونَ مِنَ الْمُنْذِرِینَ* بِلِسانٍ عَرَبِیٍّ مُبِینٍ [The Trustworthy Spirit has brought it down* upon your heart, that you may be of the warners* in a clear Arabic tongue] (Shu'ara/193-195). That is: O Muhammad! Jibreel (peace be upon him) has revealed this Quran to your heart.
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلی قَلْبِکَ [ખરેખર તેમણે તેને તમારા દિલ પર નાઝિલ કર્યું] એટલે કે હે મુહમ્મદ, જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) છે જેમણે આ કુરઆનને તમારા દિલ પર નાઝિલ કર્યું છે... અને આ આયત તે આયત જેવી છે જે ફરમાવે છે: نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ* عَلی قَلْبِکَ لِتَکُونَ مِنَ الْمُنْذِرِینَ* بِلِسانٍ عَرَبِیٍّ مُبِینٍ [રૂહુલ અમીને તેને નાઝિલ કર્યું* તમારા દિલ પર, જેથી તમે ડરાવનારાઓ માંથી થાવ* સ્પષ્ટ અરબી ભાષામાં] (શોઅરા/૧૯૩-૧૯૫). એટલે કે હે મુહમ્મદ! આ કુરઆનને જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) એ તમારા દિલ પર નાઝિલ કર્યું છે.
سَمِعَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ بِقُدُومِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ فِی أَرْضٍ یَحْتَرِثُ فَأَتَی النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: إِنِّی أَسْأَلُکَ عَنْ ثَلَاثٍ لَا یَعْلَمُهُنَّ إِلَّا نَبِیٌّ أَوْ وَصِیُّ نَبِیٍّ مَا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَهًِْ وَ مَا أَوَّلُ طَعَامِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ وَ مَا یَنْزِعُ الْوَلَدَ إِلَی أَبِیهِ أَوْ إِلَی أُمِّهِ. قَالَ (صلی الله علیه و آله): أَخْبَرَنِی بِهِنَّ جَبْرَئِیلُ آنِفاً. قَالَ: هَلْ أَخْبَرَکَ جَبْرَئِیلُ؟ قَالَ: نَعَمْ! قَالَ: ذَلِکَ عَدُوُّ الْیَهُودِ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ. قَالَ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآیَهًَْ قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلی قَلْبِکَ بِإِذْنِ اللهِ.
پیامبر ( عبد الله‌بن‌سلام شنید که پیامبراکرم (آمده است. او در سرزمین یحترث بود؛ خدمت پیامبراکرم (رسیده و گفت: «من سه سؤال از شما می‌کنم که جز پیامبر یا وصی او کسی پاسخش را نمی‌داند؛ «اوّلین نشانه قیامت چیست»؟ و «اوّلین خوراک بهشتیان چه خواهدبود»؟ و «چه چیز موجب کشش فرزند به پدر و مادرش می‌شود»؟ پیامبر (فرمود: «جبرئیل لحظه‌ای پیش به من خبر داد.» عبدالله‌بن‌سلام گفت: «جبرئیل به تو خبر داده»؟ فرمود: «آری»! گفت: «او از میان ملائکه دشمن یهودیان است». سپس این آیه را قرائت نمود: «بگو کسی که دشمن جبرئیل باشد [در حقیقت دشمن خداست] چرا که او به فرمان خدا، قرآن را بر قلب تو نازل کرده است».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abd Allah ibn Salam heard that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had arrived. He was in the land of Yahtarith; he came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said, "I have three questions for you which none can answer except a prophet or the successor of a prophet: What is the first sign of the Hour? What will be the first food of the people of Paradise? And what causes a child to resemble his father or his mother?" The Prophet (peace be upon him and his family) said, "Jibreel informed me of them a moment ago." Abd Allah ibn Salam said, "Jibreel informed you?" He said, "Yes!" He said, "He is the enemy of the Jews among the angels." Then he recited this verse: "Say: whoever is an enemy of Jibreel [is in truth an enemy of Allah], for he has sent down the Quran upon your heart by Allah's command."
અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુલ્લાહ બિન સલામે સાંભળ્યું કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આવ્યા છે. તે યહતરિસ નામની ધરતી પર હતો; અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં આવીને કહ્યું: "હું તમને ત્રણ સવાલ પૂછું છું જેનો જવાબ પયગંબર અથવા તેમના વસી સિવાય કોઈ જાણતું નથી; કયામતની પ્રથમ નિશાની શું છે? બહિશ્તવાસીઓનો પ્રથમ ખોરાક શું હશે? અને શું વસ્તુ સંતાનને તેના પિતા કે માતા તરફ ખેંચે છે?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જિબ્રઈલે થોડી વાર પહેલા મને જણાવ્યું." અબ્દુલ્લાહ બિન સલામે કહ્યું: "જિબ્રઈલે તમને જણાવ્યું?" ફરમાવ્યું: "હા!" તેણે કહ્યું: "તે ફરિશ્તાઓમાંથી યહૂદીઓનો દુશ્મન છે." પછી આ આયત તિલાવત કરી: "કહો કે જે જિબ્રઈલનો દુશ્મન છે [હકીકતમાં તે અલ્લાહનો દુશ્મન છે] કારણ કે તેમણે અલ્લાહના હુકમથી કુરઆનને તમારા દિલ પર નાઝિલ કર્યું છે."
بِأَمْرِ اللَّهِ.
امام حسین (علیه السلام) به امر خداوند.
Imam Husayn (peace be upon him): By Allah's command.
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહના હુકમથી.
مُوَافِقاً لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ وَ صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَ کُتُبِ شَیْثٍ وَ غَیْرِهِمْ مِنَ الْأَنْبِیَاء.
امام حسین (علیه السلام) موافق با آنچه در انجیل، زبور، صحف ابراهیم، کتاب شیث و سایر انبیاء (علیه السلام) است.
Imam Husayn (peace be upon him): In agreement with what is in the Injil, the Zabur, the scriptures of Ibrahim, the book of Shith, and the other prophets (peace be upon him).
ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): ઇન્જીલ, ઝબૂર, ઇબ્રાહીમના સહીફા, શીષની કિતાબ અને બીજા અંબિયા (અલયહિસ્સલામ)માં જે છે તેની સાથે સુસંગત.
یَعْنِی هَذَا الْقُرْآنُ هُدًی ... وَ مَنْ طَلَبَ الْهُدَی فِی غَیْرِهِ أَضَلَّهُ اللَّهُ.
پیامبر ( یعنی این قرآن هدایت است ... و هرکس هدایت را در غیر از آن جوید، خداوند او را گمراه می‌کند.
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): That is, this Quran is guidance ... and whoever seeks guidance in other than it, Allah leads him astray.
અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એટલે કે આ કુરઆન હિદાયત છે ... અને જે કોઈ તેના સિવાય બીજામાં હિદાયત શોધે છે, અલ્લાહ તેને ગુમરાહ કરી દે છે.
یَعْنِی بِشَارَهًٌْ لَهُمْ فِی الْآخِرَهًِْ وَ ذَلِکَ أَنَّ الْقُرْآنَ یَأْتِی یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ بِالرَّجُلِ الشَّاحِبِ یَقُولُ لِرَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ: یَا رَبِّ! هَذَا أَظْمَأْتُ نَهَارَهُ وَ أَسْهَرْتُ لَیْلَهُ وَ قَوَّیْتُ فِی رَحْمَتِکَ طَمَعَهُ وَ فَسَّحْتُ فِی مَغْفِرَتِکَ أَمَلَهُ فَکُنْ عِنْدَ ظَنِّی فِیکَ وَ ظَنِّهِ یَقُولُ اللَّهُ تَعَالَی أَعْطُوهُ الْمُلْکَ بِیَمِینِهِ وَ الْخُلْدَ بِشِمَالِهِ وَ أَقْرِنُوهُ بِأَزْوَاجِهِ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ وَ اکْسَوْا وَالِدَیْهِ حُلَّهًًْ لَا یَقُومُ لَهَا الدُّنْیَا بِمَا فِیهَا فَیَنْظُرُ إِلَیْهِمَا الْخَلَائِقُ فَیُعَظِّمُونَهُمَا وَ یَنْظُرَانِ إِلَی أَنْفُسِهِمَا فَیَعْجَبَانِ مِنْهَا فَیَقُولَانِ: یَا رَبَّنَا! أَنَّی لَنَا هَذِهِ وَ لَمْ تَبْلُغْهَا أَعْمَالُنَا؟ فَیَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: وَ مَعَ هَذَا تَاجُ الْکَرَامَهًِْ لَمْ یَرَ مِثْلَهُ الرَّاءُونَ وَ لَمْ یَسْمَعْ بِمِثْلِهِ السَّامِعُونَ وَ لَا یَتَفَکَّرُ فِی مِثْلِهِ الْمُتَفَکِّرُونَ. فَیُقَالُ هَذَا بِتَعْلِیمِکُمَا وَلَدَکُمَا الْقُرْآنَ وَ بِتَصْیِیرِکُمَا إِیَّاهُ بِدِینِ الْإِسْلَامِ وَ بِرِیَاضَتِکُمَا إِیَّاهُ عَلَی حُبِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) رَسُولِاللَّهِ وَعَلِیٍّ (علیه السلام) وَلِیِّ اللَّهِ وَ تَفْقِیهِکُمَا إِیَّاهُ بِفِقْهِهِمَا لِأَنَّهُمَا اللَّذَانِ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ لِأَحَدٍ عَمَلًا إِلَّابِوَلَایَتِهِمَا وَمُعَادَاهًِْ أَعْدَائِهِمَا وَإِن کَانَ مَا بَیْنَ الثَّرَی إِلَی الْعَرْشِ ذَهَباً یَتَصَدَّقُ بِهِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَتِلْکَ الْبِشَارَاتُ الَّتِی یُبَشِّرُونَ بِهَا وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ شِیعَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ مَنْ تَبِعَهُمَا مِنْ أَخْلَافِهِمْ وَ ذَرَارِیِّهِمْ.
پیامبر ( یعنی نوید بخش مؤمنین در آخرت است. از این قرارکه قرآن در روز قیامت به همراه مردی رنگ پریده وارد می‌شود و می‌گوید: «پروردگارا! این مرد را در روز، تشنه و در شب، بیدار نگاه داشتم و طمعش را به مهر تو افزون و امیدش را به آمرزشت، بسیار ساختم. اکنون آن چنان که ما هر دو، تو را می‌پنداشتیم عمل فرما». خداوند متعال می‌فرماید: «فرمانروایی را به دست راستش و جاودانگی را به دست چپش بسپارید و او را همدم همسرانش، همان حوریان سیاه‌چشم قرار دهید و بر پدر و مادرش دیبایی بپوشانید که تمامی دنیا در برابرش هیچ باشد». در آن دَم، حاضران به پدر و مادر او نگریسته و غبطه می‌خورند؛ آن دو از آنچه به خود می‌بینند، به شگفت آمده و می‌گویند: «پروردگارا! ما را چنین مقامی داده‌ای؛ حال آن که اعمال ما درخور آن نیست». خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: «افزون بر این‌ها تاج کرامتی به شما عطا می‌کنم که نه چشمی آن را دیده و نه گوشی از آن چیزی شنیده و نه اندیشه‌ای به آن راه یافته باشد». این، از آن رو نصیبتان شد که به فرزندتان قرآن آموختید و چشمش را به دین اسلام بینا کردید و او را در دوستی محمّد، رسول‌خدا (و علی (علیه السلام)، ولی خدا پروراندید و بر اساس دانش ایشان، به او دانش آموختید؛ چرا که خداوند متعال هرگز عملی را از کسی نمی‌پذیرد جز آن که با دوستی ایشان و دشمنی با دشمنان ایشان همراه باشد؛ حتی اگر کسی از خاک تا افلاک را از طلا آکنده و همه را در راه خدا صدقه داده باشد. آنچه پاداش گرفتید، از جمله مژده‌هایی بود که بدان نوید داده‌شده‌اید. این همان کلام خداوند متعال است که فرمود: وَبُشْرَی لِلْمُؤْمِنِینَ یعنی شیعیان محمّد و علی و خاندان و تبار ایشان که پس از ایشان آمدند.
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): That is, glad tidings for the believers in the hereafter. This is because on the Day of Resurrection the Quran will come with a pale-faced man and will say, "O Lord! I kept this man thirsty by day and awake by night, and I strengthened his hope in Your mercy and widened his expectation in Your forgiveness. So be as I thought of You and as he thought of You." Allah the Exalted will say, "Place sovereignty in his right hand and eternity in his left hand, and join him with his spouses, the wide-eyed houris, and clothe his father and mother in a robe against which the whole world with all it contains would be nothing." At that moment those present will look at his father and mother and envy them; the two will marvel at what they see upon themselves and will say, "O our Lord! You have given us such a station, while our deeds do not warrant it." Allah the Mighty and Majestic will say, "In addition to these I grant you a crown of honour, the like of which no eye has seen, no ear has heard, and no thought has reached." It will be said, "This has come to you because you taught your child the Quran, opened his eyes to the religion of Islam, raised him in the love of Muhammad (peace be upon him and his family), the Messenger of Allah, and Ali (peace be upon him), the Wali of Allah, and instructed him in their knowledge; for Allah the Exalted never accepts any deed from anyone unless it is accompanied by love of them and enmity toward their enemies, even if one filled all that lies between the earth and the heavens with gold and gave it all as charity in the way of Allah." What you have received is among the glad tidings promised to you. This is the very saying of Allah the Exalted: وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ [and glad tidings for the believers] — that is, the Shia of Muhammad and Ali and their family and descendants who came after them.
અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એટલે કે આખિરતમાં મોમિનો માટે ખુશખબરી છે. તે એ રીતે કે કુરઆન કયામતના દિવસે એક ફિક્કા ચહેરાવાળા માણસ સાથે દાખલ થશે અને કહેશે: "પરવરદિગાર! આ માણસને મેં દિવસે તરસ્યો રાખ્યો અને રાત્રે જાગતો રાખ્યો, અને તારી રહેમત પ્રત્યે તેની આશા વધારી અને તારી મગફિરત પ્રત્યે તેની ઉમ્મીદને વિશાળ કરી. હવે એ પ્રમાણે અમલ ફરમાવ જે રીતે અમે બંને તારા વિશે ધારણા રાખતા હતા." અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: "સલ્તનતને તેના જમણા હાથમાં અને હંમેશગીને તેના ડાબા હાથમાં સોંપી દો અને તેને તેની પત્નીઓ, એટલે કે તે કાળી આંખોવાળી હૂરો સાથે સાથી બનાવો અને તેના માતા-પિતાને એવો દીબાજ (રેશમી પોશાક) પહેરાવો કે તેની સામે આખી દુનિયા કંઈ જ ન હોય." તે વખતે હાજર લોકો તેના માતા-પિતા તરફ જોઈને ઈર્ષા કરશે; તે બંને પોતાના પર જે જુએ છે તેનાથી આશ્ચર્યચકિત થઈને કહેશે: "પરવરદિગાર! અમને આવો દરજ્જો આપ્યો છે, જ્યારે કે અમારા આમાલ તેને લાયક નથી." અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: "આ ઉપરાંત તમને એક કરામતનો તાજ અતા કરું છું જેને ન કોઈ આંખે જોયો હોય, ન કોઈ કાને તેનું કંઈ સાંભળ્યું હોય, અને ન કોઈ વિચારને તેની પહોંચ મળી હોય." આ એ કારણે તમને મળ્યું કે તમે તમારા સંતાનને કુરઆન શીખવ્યું અને તેની આંખને ઇસ્લામ ધર્મ પ્રત્યે બીના (દેખતી) કરી અને તેને મુહમ્મદ, અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ), અલ્લાહના વલી, ની મોહબ્બતમાં ઉછેર્યો અને તેમના જ્ઞાનના આધારે તેને ઇલ્મ શીખવ્યું; કારણ કે અલ્લાહ તઆલા કોઈથી પણ કોઈ અમલ ક્યારેય કબૂલ કરતો નથી સિવાય કે તે તેમની મોહબ્બત અને તેમના દુશ્મનો સાથે દુશ્મની સાથે હોય; ભલે ને કોઈએ ધરતીથી લઈને આસમાનો સુધીની જગ્યાને સોનાથી ભરીને બધું અલ્લાહના રસ્તામાં સદકો આપી દીધું હોય. જે બદલો તમને મળ્યો, તે તે ખુશખબરીઓમાંથી હતો જેની તમને વચનબદ્ધ કરવામાં આવ્યા હતા. આ એ જ અલ્લાહ તઆલાનો કલામ છે જેમાં ફરમાવ્યું: وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ [અને મોમિનો માટે ખુશખબરી] એટલે કે મુહમ્મદ અને અલીના શિયાઓ અને તેમના ખાનદાન અને તેમના પછી આવેલા તેમના વંશજો.