سورة طه

Verse 111 of 135

20:111

وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً

و [در آن روز] همه‌ی چهره‌ها در برابر خداوند زنده پاینده، خاضع مى‌شود؛ و آنکه بار ستمى بر دوش دارد، مأیوس [و زیان کار] است.

And the faces shall be humbled before the Living, the Self-subsistent Allah, and he who bears iniquity is indeed a failure.

અને હંમેશા જીવંત સ્વનિર્ભર (ખુદા) સામે ચહેરાઓ જૂકી જશે અને તે ખરેખર નાકામ થશે, જેણે ઝુલ્મનો ભાર ઊંચકેલ હશે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

ِرِوَایَهًُْ أَبِی‌أُمَامَهًَْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ الَّذِی إِذَا دُعِیَ بِهِ أَجَابَ فِی سُوَرٍ ثَلَاثٍ فِی الْبَقَرَهًِْ وَ آلِ عِمْرَانَ وَ طه قَالَ أَبُوأُمَامَهًَْ فِی الْبَقَرَهًِْ آیَهًُْ الْکُرْسِیِّ وَ فِی آلِ عِمْرَانَ الم اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ فِی طه وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ.

پیامبر ( در روایت ابوامامه آمده است: پیغمبر خدا (فرمود: «اسم اعظمی که هرگاه خدای تعالی به آن اسم خوانده شود، حاجت بنده‌ی خود را برمی‌آورد، در سه سوره است: در سوره‌ی بقره و آل عمران و طه». ابوامامهًْ گفته است: «و امّا آنکه در سوره‌ی بقره است، آیهًْ الکرسی است و امّا آنکه در سوره‌ی آل عمران است پس آن این است: الم، معبودی جز خداوندِ یگانه زنده و پایدار و نگهدارنده، نیست. ( آل عمران/۲۱ ) و امّا آنکه در سوره‌ی طه است این است: وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): In the narration of Abu Umamah it is reported that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "The Greatest Name of Allah, by which whenever Allah the Exalted is called He grants the need of His servant, is in three surahs: in Surah al-Baqarah, Al-Imran, and Ta Ha." Abu Umamah said: "As for that which is in Surah al-Baqarah, it is Ayat al-Kursi; and as for that which is in Surah Al-Imran, it is this: الم، اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ [Alif Lam Mim. There is no god but Allah, the Living, the Self-subsistent]. (Al-Imran/2); and as for that which is in Surah Ta Ha, it is this: وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ [And the faces shall be humbled before the Living, the Self-subsistent]."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂ ઉમામહની રિવાયતમાં આવ્યું છે કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "ઇસ્મે આઝમ કે જેના દ્વારા જ્યારે અલ્લાહ તઆલાને પોકારવામાં આવે, ત્યારે તે પોતાના બંદાની હાજત પૂરી કરે છે, તે ત્રણ સૂરાઓમાં છે: સૂરએ બકરહ, સૂરએ આલે ઇમરાન અને સૂરએ તાહામાં." અબૂ ઉમામહએ કહ્યું: "સૂરએ બકરહમાં જે છે, તે આયતુલ કુર્સી છે; અને સૂરએ આલે ઇમરાનમાં જે છે તે આ છે: الم، اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ [અલિફ લામ મીમ. અલ્લાહ સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી, જે જીવંત અને કાયમ છે]. (આલે ઇમરાન/૨); અને સૂરએ તાહામાં જે છે તે આ છે: وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ [અને ચહેરાઓ જીવંત અને કાયમ રહેનારની સામે ઝૂકી જશે]."

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ أی ذلت.

علیّ‌ّّّّبن‌ابراهیم ( وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّوم؛ منظور از آن این است که چهره‌ها در برابر خداوند ذلیل می‌گردند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّوم [And the faces shall be humbled before the Living, the Self-subsistent]; the meaning of it is that the faces become abased before Allah.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّوم [અને ચહેરાઓ જીવંત અને કાયમ રહેનારની સામે ઝૂકી જશે]; તેનો અર્થ એ છે કે ચહેરાઓ અલ્લાહની સામે ઝલીલ થઈ જાય છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

سُئِلَ مَا الْحِکْمَهًُْ فِی أَنَّهُ جُعِلَ لِلصَّلَاهًِْ الْأَذَانُ وَ لَمْ یُجْعَلْ لِسَائِرِ الْعِبَادَاتِ أَذَان وَ لَا دُعَاءٌ قَالَ لِأَنَّ الصَّلَاهًَْ شَبِیهٌ بِأَحْوَالِ یَوْمِ الْقِیَامَهًْ ... وَ الرُّکُوعَ شَبِیهٌ لِخُضُوعِ الْخَلَائِقِ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ کَمَا قَالَ عَزَّ ذِکْرُهُ وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّوم.

پیامبر ( از رسول خدا (سؤال شد: « حکمت اینکه برای نماز اذان گذاشته شده و برای سایر عبادات اذان و دعا گذاشته نشده چیست»؟ حضرت (فرمود: «چون نماز شبیه حالات روز قیامت است ... و رکوع شبیه خضوع مخلوقات برای پرودگار عالم است. همان‌طورکه خدای عزّوجلّ درقرآن فرمود: وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was asked: "What is the wisdom in that the adhan was appointed for the prayer, and no adhan or supplication was appointed for the other acts of worship?" He (peace be upon him and his family) said: "Because the prayer resembles the states of the Day of Resurrection ... and the ruku (bowing) resembles the humility of the creatures before the Lord of the worlds, just as Allah the Mighty and Majestic said in the Quran: وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ [And the faces shall be humbled before the Living, the Self-subsistent]."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "નમાઝ માટે અઝાન રાખવામાં આવી અને બીજી ઇબાદતો માટે અઝાન અને દુઆ રાખવામાં આવ્યાં નથી, તેની હિકમત શું છે?" હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "કારણ કે નમાઝ કયામતના દિવસની હાલતો જેવી છે ... અને રુકૂઅ સૃષ્ટિની આલમના પરવરદિગાર સામેની ખુઝૂઅ જેવો છે. જેમ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે કુરઆનમાં ફરમાવ્યું: وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ [અને ચહેરાઓ જીવંત અને કાયમ રહેનારની સામે ઝૂકી જશે]."

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ فَرْقَدٍ الْبَجَلِیِّ قَالَ: سَمِعْتُ عَلِیّاً (علیه السلام) یَقُولُ وَ اللَّهِ لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ الْمُؤْمِنِ بِسَیْفِی هَذَا عَلَی أَنْ یُبْغِضَنِی مَا أَبْغَضَنِی وَ لَوْ صَبَبْتُ الدُّنْیَا بِحَذَافِیرِهَا عَلَی الْکَافِرِ مَا أَحَبَّنِی وَ ذَلِکَ أَنَّهُ قُضِیَ فَانْقَضَی عَلَی لِسَانِ النَّبِیِّ الْأُمِّیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ لَا یُبْغِضُکَ مُؤْمِنٌ وَ لَا یُحِبُّکَ کَافِرٌ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً وَ افْتَری.

امام علی ( فرقد بجلی گوید: شنیدم که امام علی (می‌فرماید: «... اگر با این شمشیر بر بُن بینی مؤمن بزنم که با من دشمنی ورزد دشمنی نخواهد کرد. و اگر تمام جهان را در کام منافق بریزم که مرا دوست بدارد دوست نخواهد داشت. زیرا قضا جاری شده و بر زبان پیامبر امّی گذشته که فرمود: «یا علی (! شخص مؤمن با تو دشمنی نخواهد کرد، و منافق تو را دوست نخواهد داشت. وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً وَ افْتَری».

Amir al-Muminin (peace be upon him): Farqad al-Bajali said: I heard Imam Ali (peace be upon him) saying: "... If I were to strike the tip of the nose of a believer with this sword of mine so that he would hate me, he would not hate me. And if I were to pour the whole world into the throat of a hypocrite so that he would love me, he would not love me. That is because the decree has gone forth and passed upon the tongue of the Ummi Prophet (peace be upon him and his family), who said: 'O Ali (peace be upon him)! No believer will hate you, and no hypocrite will love you. وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً وَ افْتَری [And he who bears iniquity and slander is indeed a failure].'"

અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): ફરકદ બજલી કહે છે: મેં સાંભળ્યું કે ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: "... જો હું આ તલવારથી કોઈ મોમિનની નાકના મૂળ પર મારું કે તે મારી સાથે દુશ્મની કરે, તો પણ તે દુશ્મની નહીં કરે. અને જો હું આખી દુનિયાને કોઈ મુનાફિકના ગળામાં રેડી દઉં કે તે મને દોસ્ત રાખે, તો પણ તે દોસ્ત નહીં રાખે. કારણ કે કઝા જારી થઈ ગઈ છે અને ઉમ્મી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઝબાન પર ગુઝરી ચૂકી છે, જેમણે ફરમાવ્યું: 'હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! કોઈ મોમિન તમારી સાથે દુશ્મની નહીં કરે, અને કોઈ મુનાફિક તમને દોસ્ત નહીં રાખે. وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً وَ افْتَری [અને જેણે ઝુલ્મ અને ખોટા આરોપનો ભાર ઉઠાવ્યો તે ખરેખર નિષ્ફળ ગયો].'"

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ البَاقِرُ (علیه السلام): أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَضَی عَلَی لِسَانِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لِعَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) أَنَّهُ لَا یُبْغِضُکَ مُؤْمِنٌ وَ لَا یُحِبُّکَ کَافِرٌ أَوْ مُنَافِقٌ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً. ِ

پیامبر ( خدای متعال به زبان حضرت محمّد (در مورد علیّ‌بن‌ابی‌طالب (این قضا را جاری کرده که هیچ مؤمنی با تو دشمنی نمی‌کند و هیچ کافری یا منافقی تو را دوست ندارد، وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah the Exalted, upon the tongue of Muhammad (peace be upon him and his family), issued this decree concerning Ali ibn Abi Talib (peace be upon him): no believer will hate you, and no unbeliever or hypocrite will love you, وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً [and he who bears iniquity is indeed a failure].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઝબાન પર અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના વિષયમાં આ કઝા જારી કરી છે કે કોઈ મોમિન તમારી સાથે દુશ્મની નથી કરતો અને કોઈ કાફિર કે મુનાફિક તમને દોસ્ત નથી રાખતો, وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً [અને જેણે ઝુલ્મનો ભાર ઉઠાવ્યો તે ખરેખર નિષ્ફળ ગયો].