فِی خَبَرِ الْأَعْمَشِ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) الْکَبَائِرُ مُحَرَّمَهًٌْ وَ هِیَ الشِّرْکُ بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ وَ عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ وَ الْفِرَارُ مِنَ الزَّحْفِ وَ أَکْلُ مَالِ الْیَتِیمِ ظُلْماً وَ أَکْلُ الرِّبَا بَعْدَ الْبَیِّنَهًِْ وَ قَذْفُ الْمُحْصَنَاتِ وَ بَعْدَ ذَلِکَ الزِّنَا وَ اللِّوَاطُ وَ السَّرِقَهًُْ وَ أَکْلُ الْمَیْتَهًِْ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِیرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِهِ مِنْ غَیْرِ ضَرُورَهًٍْ وَ أَکْلُ السُّحْتِ وَ الْبَخْسُ فِی الْمِکْیَالِ وَ الْمِیزَانِ وَ الْمَیْسِرُ وَ شَهَادَهًُْ الزُّورِ وَ الْیَأْسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ وَ الْأَمْنُ مِنْ مَکْرِ اللَّهِ وَ الْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَهًِْ اللَّهِ وَ تَرْکُ مُعَاوَنَهًِْ الْمَظْلُومِینَ وَ الرُّکُونُ إِلَی الظَّالِمِینَ وَ الْیَمِینُ الْغَمُوسُ وَ حَبْسُ الْحُقُوقِ مِنْ غَیْرِ عُسْرٍ وَ اسْتِعْمَالُ الْکِبْرِ وَ التَّجَبُّرِ وَ الْکَذِبُ وَ الْإِسْرَافُ وَ التَّبْذِیرُ وَ الْخِیَانَهًُْ وَ الِاسْتِخْفَافُ بِالْحَجِّ وَ الْمُحَارَبَهًُْ لِأَوْلِیَاءِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ الْمَلَاهِی الَّتِی تَصُدُّ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی مَکْرُوهَهًٌْ کَالْغِنَاءِ وَ ضَرْبِ الْأَوْتَارِ وَ الْإِصْرَارِ عَلَی صَغَائِرِ الذُّنُوبِ ثُمَّ قَالَ (علیه السلام) إِنَّ فِی هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِینَ.
امام صادق ( گناهان بزرگ حرام‌اند، که عبارتند از: شرک‌ورزیدن به خدای تعالی، کشتن جانداری که خداوند آن را حرام کرده، عقوق پدر و مادر، فرار از میدان نبرد، خوردن مال یتیم از راه ستم، رباخواری پس از دانسن حرمت آن، تهمت زدن به زنان پاکدامن و پس از اینها، زنا، لواط، دزدی و خوردن مردار، خون، گوشت خوک و آنچه که برای غیر خدا سربریده شده به جز در موارد ضروری، خوردن مال حرام، کم فروشی در پیمانه و ترازو، قمار بازی، گواهی دروغ، نومیدی از لطف خدا، ایمنی از مکر خدا، نومیدی از رحمت خدا، ترک همکاری با ستم‌دیدگان، اعتماد و تکیه بر ستمگران، سوگند دروغ، خودداری از پرداخت حقوق دیگران بدون تنگدستی، کبرورزی، زورگویی و دروغ‌گویی، اسراف و بیهوده خرج کردن، خیانت، سبک شماری حج، مبارزه با دوستان خدای متعال، سرگرمیهایی که انسان را از یاد خدای تعالی باز می‌دارد عملی ناپسند است مانند غنا و تار زنی. و پافشاری بر گناهان کوچک. فِی هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِینَ.
Imam Sadiq (peace be upon him): The major sins are forbidden. They are: associating partners with Allah the Exalted, killing a living being whom Allah has forbidden [to kill], disobedience to father and mother, fleeing from the battlefield, wrongfully devouring the property of an orphan, taking usury after knowing its prohibition, slandering chaste women, and after these: fornication, sodomy, theft, and eating carrion, blood, the flesh of swine and that which has been slaughtered in the name of other than Allah — except in cases of necessity, consuming unlawful wealth, giving short measure and weight, gambling, false testimony, despairing of Allah's grace, feeling safe from Allah's plan, despairing of Allah's mercy, abandoning the aid of the oppressed, relying and leaning on the oppressors, the false oath, withholding the rights of others without being in hardship, showing arrogance, tyranny and lying, extravagance and wasteful spending, treachery, taking Hajj lightly, waging war against the friends of Allah the Exalted; and amusements that keep a person away from the remembrance of Allah the Exalted are a reprehensible act, such as singing and playing stringed instruments; and persisting in minor sins. Then he (peace be upon him) said: إِنَّ فِی هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِینَ [Indeed in this is a message for a people who worship].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મોટા ગુનાહો હરામ છે, જે આ છે: અલ્લાહ તઆલા સાથે શિર્ક કરવો, એવા જીવને મારવો જેને અલ્લાહે હરામ કર્યો છે, માતા-પિતાની અવજ્ઞા કરવી, જંગના મેદાનમાંથી ભાગવું, અન્યાયથી યતીમનો માલ ખાવો, હરમત જાણ્યા પછી વ્યાજ ખાવું, પાકદામન સ્ત્રીઓ પર તોહમત લગાવવી, અને આ પછી: ઝિના, લિવાત, ચોરી અને મુર્દાર, લોહી, ડુક્કરનું માંસ અને જે અલ્લાહ સિવાય બીજા [કોઈના નામ] પર ઝબહ કરવામાં આવ્યું હોય તે ખાવું — સિવાય કે અતિ જરૂરી પરિસ્થિતિઓમાં, હરામ માલ ખાવો, માપ અને ત્રાજવામાં ઓછું આપવું, જુગાર રમવો, ખોટી ગવાહી આપવી, અલ્લાહની કૃપાથી નિરાશ થવું, અલ્લાહની યુક્તિથી નિર્ભય રહેવું, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ થવું, મઝલૂમોની મદદ છોડી દેવી, ઝાલિમો પર ભરોસો અને ટેકો રાખવો, ખોટા સોગંદ ખાવા, તંગદસ્તી ન હોવા છતાં બીજાના હકો અદા કરવાથી બચવું, અભિમાન કરવું, જુલમ કરવો અને જૂઠ બોલવું, ઇસરાફ અને નકામો ખર્ચ કરવો, ખિયાનત કરવી, હજને હલકો ગણવો, અલ્લાહ તઆલાના દોસ્તો સાથે લડાઈ કરવી; અને એવા મનોરંજનો જે ઇન્સાનને અલ્લાહ તઆલાના ઝિક્રથી રોકે તે નાપસંદ કામ છે, જેમ કે ગાયન અને તારવાળા વાદ્યો વગાડવા; અને નાના ગુનાહો પર અડગ રહેવું. પછી તેમણે (અલયહિસ્સલામ) કહ્યું: إِنَّ فِی هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِینَ [ખરેખર આમાં ઇબાદત કરનારા લોકો માટે એક સંદેશ છે].