سورة الأنبياء

Verse 27 of 112

21:27

لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ

هيچ‌گاه در سخن بر او پيشى نمى‌گيرند و [پيوسته] به فرمان او عمل مى‌كنند.

They do not precede Him in speech and (only) according to His commandment do they act.

જેઓ હરગિઝ વાતમાં તેનાથી પહેલ નથી કરતા, અને તેના હુકમ પર અમલ કરે છે.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فِی خَبَرِ الزِّنْدِیقِ الْمُدَّعِی لِلتَّنَاقُضِ فِی الْقُرْآن: قَالَ أمیرالمؤمنین (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی اللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها وَ قَوْلِهِ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ وَ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ تَتَوَفَّاهُمُ الملائکةُ طَیِّبِینَ وَ الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الملائکةُ ظالِمِی أَنْفُسِهِمْ فَهُوَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یَتَوَلَّی ذَلِکَ بِنَفْسِهِ وَ فِعْلُ رُسُلِهِ وَ مَلَائِکَتِهِ فِعْلُهُ لِأَنَّهُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ فَاصْطَفَی جَلَّ ذِکْرُهُ مِنَ الملائکهًْ رُسُلًا وَ سَفَرَهًًْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ خَلْقِهِ وَ هُمُ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ فِیهِمْ اللَّهُ یَصْطَفِی مِنَ الملائکهًْ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ فَمَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الطَّاعَهًِْ تَوَلَّتْ قَبْضَ رُوحِهِ ملائکهًْ الرَّحْمَهًِْ وَ مَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الْمَعْصِیَهًِْ تَوَلَّی قَبْضَ رُوحِهِ ملائکهًْ النَّقِمَهًِْ وَ لِمَلَکِ الْمَوْتِ أَعْوَانٌ مِنْ ملائکهًْ الرَّحْمَهًِْ وَ النَّقِمَهًِْ یَصْدُرُونَ عَنْ أَمْرِهِ وَ فِعْلُهُمْ فِعْلُهُ وَ کُلُّ مَا یَأْتُونَهُ مَنْسُوبٌ إِلَیْهِ وَ إِذَا کَانَ فِعْلُهُمْ فِعْلَ مَلَکِ الْمَوْتِ وَ فِعْلُ مَلَکِ الْمَوْتِ فِعْلُ اللَّهِ لِأَنَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ عَلَی یَدِ مَنْ یَشَاءُ وَ یُعْطِی وَ یَمْنَعُ وَ یُثِیبُ وَ یُعَاقِبُ عَلَی یَدِ مَنْ یَشَاءُ وَ إِنَّ فِعْلَ أُمَنَائِهِ فِعْلُهُ کَمَا قَالَ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

امام علی ( در خبر زندیق آمده است: امیرالمؤمنین (درباره‌ی سخن خداوند فرمود: «خداوند عزّوجلّ می‌گوید: خداوند جان‌ها را به‌هنگام مرگشان می‌گیرد. ( زمر/۴۲ ). و باز خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: ای پیامبر بگو که فرشته‌ای به‌نام ملک‌الموت که بر شما گمارده شده شما را قبض روح می‌کند. ( سجده/۱۱ ). و باز می‌فرماید: آنان‌که فرشتگان جانشان را می‌ستانند درحالی‌که طیّب و پاکیزه‌اند از همه‌ی بدی‌ها و زشتی‌ها. ( نحل/۳۲ ). و باز می‌فرماید: آنان‌که فرشتگان جانشان را می‌گیرند درحالی‌که بر خویشتن ستم‌کنندگانند. ( نحل/۲۸ ). خداوند بزرگ‌تر از آن است که خود بنفسه متصدّی قبض روح باشد و کاری را که فرشتگان مأمور الهی انجام می‌دهند کار خداوند است، زیرا به فرمان او عمل می‌کنند. خداوند از فرشتگان، رسولان و سفیرانی را بین خود و مردم برگزیده است و در قرآن شریف گزینش آنان را خاطرنشان فرموده است. کسی که اهل طاعت باشد به تصدّی فرشتگان رحمت، قبض روح می‌شود و آن‌کس که اهل گناه و عصیان است، فرشتگان نقمت او را قبض روح می‌کنند، برای ملک‌الموت، اعوان و یارانی از فرشتگان رحمت و عذاب است که عهده‌دار عمل وی هستند و به‌جای او قبض روح می‌کنند. عمل اینان عمل ملک‌الموت است و هرکاری را که انجام می‌دهند منتسب به اوست. بنابراین‌کار یاران ملک‌الموت، کار ملک‌الموت است و کار ملک‌الموت، کار خداوند است. اوست که جان مردم را به دست هرکس اراده فرماید، قبض می‌کند. اوست که می‌بخشد، محروم می‌سازد، پاداش می‌دهد و کیفر می‌کند. به دست هرکس که خواسته باشد و در واقع کار امناء و برگزیدگان خداوند، کار خداوند است همانطوری که فرموده است: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

Imam Ali (peace be upon him): In the report of the zindiq (heretic) who claimed there were contradictions in the Quran, Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said concerning the words of Allah: "Allah the Mighty and Majestic says: اللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها [Allah takes the souls at the time of their death] (Zumar/42). And again Allah the Mighty and Majestic says: O Prophet, say that an angel called the Angel of Death, who has been appointed over you, takes your souls (Sajda/11). And again He says: those whose souls the angels take while they are pure and cleansed of all evils and ugliness (Nahl/32). And again He says: those whose souls the angels take while they are wronging themselves (Nahl/28). Allah is greater than that He Himself should personally take charge of seizing souls, and the work that the angels — the emissaries of Allah — perform is the work of Allah, because they act by His command. From among the angels, Allah has chosen messengers and envoys between Himself and the people, and in the noble Quran He has pointed out their selection. One who is of the people of obedience has his soul taken by the angels of mercy, and one who is of the people of sin and disobedience has his soul taken by the angels of wrath. The Angel of Death has helpers and assistants from among the angels of mercy and the angels of punishment who are entrusted with his work and take souls on his behalf. Their action is the action of the Angel of Death, and every work they do is attributed to him. Therefore the work of the helpers of the Angel of Death is the work of the Angel of Death, and the work of the Angel of Death is the work of Allah. It is He who takes the souls of people by the hand of whomever He wills. It is He who gives, withholds, rewards and punishes by the hand of whomever He wills. And in truth the work of the trustees and chosen ones of Allah is the work of Allah, just as He said: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [And you do not will except that Allah wills]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઝિન્દીક (નાસ્તિક) ના અહેવાલમાં આવ્યું છે કે જેણે કુરઆનમાં વિરોધાભાસનો દાવો કર્યો, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ અલ્લાહના વચન વિશે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: اللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها [અલ્લાહ મૃત્યુ સમયે જીવોને લઈ લે છે] (ઝુમર/૪૨). અને ફરીથી અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: હે પયગંબર કહો કે મલકુલ મૌત નામનો એક ફરિશ્તો જે તમારા પર નિમાયેલ છે તે તમારો કબ્ઝે રૂહ કરે છે (સજદહ/૧૧). અને ફરીથી ફરમાવે છે: જેમના જીવોને ફરિશ્તાઓ લઈ લે છે એવી હાલતમાં કે તેઓ તમામ બુરાઈઓ અને ખરાબીઓથી પાક અને પવિત્ર છે (નહલ/૩૨). અને ફરીથી ફરમાવે છે: જેમના જીવોને ફરિશ્તાઓ લઈ લે છે એવી હાલતમાં કે તેઓ પોતાના પર ઝુલમ કરનારા છે (નહલ/૨૮). અલ્લાહ એનાથી મહાન છે કે તે પોતે જાતે કબ્ઝે રૂહનું કામ સંભાળે, અને જે કામ અલ્લાહના મામૂર ફરિશ્તાઓ કરે છે તે અલ્લાહનું કામ છે, કારણ કે તેઓ તેના હુકમથી અમલ કરે છે. અલ્લાહે ફરિશ્તાઓમાંથી પોતાના અને લોકોની વચ્ચે રસૂલો અને સફીરોને પસંદ કર્યા છે અને કુરઆને શરીફમાં તેમની પસંદગીનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. જે વ્યક્તિ તાબેદારીવાળો હોય, રહમતના ફરિશ્તાઓના હાથે તેનો કબ્ઝે રૂહ થાય છે, અને જે વ્યક્તિ ગુનાહ અને નાફરમાનીવાળો છે, અઝાબના ફરિશ્તાઓ તેનો કબ્ઝે રૂહ કરે છે. મલકુલ મૌત માટે રહમત અને અઝાબના ફરિશ્તાઓમાંથી મદદગારો અને સાથીઓ છે જે તેના કામની જવાબદારી સંભાળે છે અને તેની જગ્યાએ કબ્ઝે રૂહ કરે છે. તેમનું કામ મલકુલ મૌતનું કામ છે અને જે કંઈ કામ કરે તે તેની તરફ નિસ્બત આપવામાં આવે છે. તેથી મલકુલ મૌતના સાથીઓનું કામ મલકુલ મૌતનું કામ છે, અને મલકુલ મૌતનું કામ અલ્લાહનું કામ છે. તે જ છે જે લોકોના જીવોને જેના હાથે ઈચ્છે તેના હાથે લઈ લે છે. તે જ છે જે આપે છે, વંચિત કરે છે, બદલો આપે છે અને સજા આપે છે — જેના હાથે ઈચ્છે તેના હાથે. અને હકીકતમાં અલ્લાહના અમીનો અને પસંદ કરાયેલાઓનું કામ અલ્લાહનું કામ છે, જેમ કે તેણે ફરમાવ્યું: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [અને તમે ઈચ્છતા નથી સિવાય કે અલ્લાહ ઈચ્છે]."

فِی خَبَرِ الزِّنْدِیقِ الْمُدَّعِی لِلتَّنَاقُضِ فِی الْقُرْآن قَالَ أمیرالمؤمنین (علیه السلام) أَمَّا مَا أَرَاکَ مِنَ الْخِطَابِ بِالِانْفِرَادِ مَرَّهًًْ وَ بِالْجَمْعِ مَرَّهًًْ مِنْ صِفَهًِْ الْبَارِئِ جَلَّ ذِکْرُهُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلَی مَا وَصَفَ بِهِ نَفْسَهُ بِالِانْفِرَادِ وَ الْوَحْدَانِیَّهًِْ هُوَ النُّورُ الْأَزَلِیُّ الْقَدِیمُ الَّذِی لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ لَا یَتَغَیَّرُ وَ یَحْکُمُ مَا یَشَاءُ وَ یَخْتارُ وَ لا مُعَقِّبَ لِحُکْمِهِ وَ لَا رَادَّ لِقَضَائِهِ وَ لَا مَا خَلَقَ زَادَ فِی مُلْکِهِ وَ عِزِّهِ وَ لَا نَقَصَ مِنْهُ مَا لَمْ یَخْلُقْهُ وَ إِنَّمَا أَرَادَ بِالْخَلْقِ إِظْهَارَ قُدْرَتِهِ وَ إِبْدَاءَ سُلْطَانِهِ وَ تَبْیِینَ بَرَاهِینِ حِکْمَتِهِ فَخَلَقَ مَا شَاءَ کَمَا شَاءَ وَ أَجْرَی فِعْلَ بَعْضِ الْأَشْیَاءِ عَلَی أَیْدِی مَنِ اصْطَفَی مِنْ أُمَنَائِهِ فَکَانَ فِعْلُهُمْ فِعْلَهُ وَ أَمْرُهُمْ أَمْرَهُ کَمَا قَالَ مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ جَعَلَ السَّمَاءَ وَ الْأَرْضَ وِعَاءً لِمَنْ شَاءَ مِنْ خَلْقِهِ لِیَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ مَعَ سَابِقِ عِلْمِهِ بِالْفَرِیقَیْنِ مِنْ أَهْلِهَا وَ لِیَجْعَلَ ذَلِکَ مِثَالًا لِأَوْلِیَائِهِ وَ أُمَنَائِهِ وَ عَرَفَ الْخَلِیقَهًَْ فَضْلَ مَنْزِلَهًِْ أَوْلِیَائِهِ وَ فَرَضَ عَلَیْهِمْ مِنْ طَاعَتِهِمْ مِثْلَ الَّذِی فَرَضَهُ مِنْهُ لِنَفْسِهِ وَ أَلْزَمَهُمُ الْحُجَّهًَْ بِأَنْ خَاطَبَهُمْ خِطَاباً یَدُلُّ عَلَی انْفِرَادِهِ وَ تَوَحُّدِهِ وَ بِأَنَّ لَهُ أَوْلِیَاءَ تَجْرِی أَفْعَالُهُمْ وَ أَحْکَامُهُمْ مَجْرَی فِعْلِهِ فَهُمُ الْعِبَادُ الْمُکَرَّمُونَ الَّذِینَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ.

امام علی ( در خبر زندیقی که مدّعی تناقض در قرآن بود آمده است: ... امیرالمؤمنین (فرمود: «امّا خطاب‌هایی که درباره‌ی آفریننده تبارک و تعالی یک‌بار مفرد و یک‌بار جمع آمده است، خدای تبارک‌وتعالی بنابر آنچه خود را به تنهایی و یگانگی توصیف نموده او نور ازلی قدیمی است که هیچ‌چیز همانند او نیست. ( شوری/۱۱ ). تغییر پیدا نمی‌کند و هرچه بخواهد حکم می‌کند و هرچه بخواهد برمی‌گزیند و هیچ‌کس را یارای جلوگیری یا ردّ احکام او نیست و هیچ‌کس نمی‌تواند قضا و قدر او را برگرداند و آنچه آفریده بر حکومت و عزّتش نیافزوده و آنچه نیافریده از آن نکاسته است. از آفرینش، اظهار قدرتش و آشکارکردن توانایی و روشن‌کردن برهان‌های حکمتش را اراده فرمود؛ در نتیجه هر چیزی را که خواست، همان‌طوری که خواست آفرید و انجام بعضی چیزها را به دست امانت‌دارانی که او برگزیده بود جاری ساخت، در نتیجه کار آن‌ها، کار او و دستور آن‌ها دستور او بود، همان‌طوری که فرمود: کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده و آسمان و زمین را جایگاه خلقی که خواست قرار داد تا ناپاک را از پاک جدا سازد با اینکه به هر دو گروه از اهل آن، آگاهی داشت و به خاطر اینکه آن را مثالی برای دوستان و امانت‌دارانش قرار دهد و خلق را به برتری منزلت دوستانش آشنا ساخت و از اطاعت دوستانش همان چیزی را بر خلق واجب نمود که برای خودش آن را واجب کرد و خلق را به حجّت و برهان ملزم ساخت به این وسیله که آن‌ها را مورد خطاب قرار داد با خطابی‌که بر تنهایی و یگانگی او دلالت می‌کند و اینکه برای آنان سرپرست‌هایی است که کارها و حکم‌هایشان جاری مجرای کار خداست؛ پس آن‌ها بندگان شایسته‌ی اویند: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ».

Imam Ali (peace be upon him): In the report of the zindiq (heretic) who claimed there were contradictions in the Quran, it is narrated: ... Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "As for those addresses concerning the Creator, Blessed and Exalted, which have come sometimes in the singular and sometimes in the plural — Allah, Blessed and Exalted, according to what He has described Himself with, of aloneness and oneness, is the eternal, ancient Light; nothing is like Him (Surah al-Shura/11). He does not change. He decrees whatever He wills and chooses whatever He wills, and no one has the power to prevent or reject His rulings, and no one can turn back His decree. What He has created has not added to His dominion and might, and what He has not created has not diminished anything from Him. By creation, He intended to manifest His power, to make His might apparent, and to make clear the proofs of His wisdom. So He created whatever He willed, in the way He willed, and He made the accomplishment of some things flow through the hands of the trustees whom He had chosen. Thus their action was His action and their command was His command, just as He said: 'Whoever obeys the Messenger has obeyed Allah.' And He made the heaven and the earth a vessel for whichever of His creation He willed, so as to distinguish the impure from the pure, although He already had prior knowledge of both groups among its people, and so that He might make this an example for His friends (awliya) and His trustees, and He made the creation acquainted with the excellence of the rank of His friends, and He made obligatory upon the creation, from obedience to His friends, the very same thing which He made obligatory for Himself. And He bound the creation with proof and evidence by addressing them with an address that indicates His aloneness and oneness, and (indicates) that He has guardians whose deeds and rulings run in the course of the deed of Allah. So they are His honoured servants: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ [They do not precede Him in speech and (only) according to His commandment do they act]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક ઝિન્દીક (નાસ્તિક) જે કુરઆનમાં વિરોધાભાસ હોવાનો દાવો કરતો હતો તેના અહેવાલમાં આવ્યું છે: ... અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જે સંબોધનો સર્જનહાર તબારક વ તઆલા વિશે ક્યારેક એકવચનમાં અને ક્યારેક બહુવચનમાં આવ્યાં છે, તો અલ્લાહ તબારક વ તઆલા, જે રીતે તેણે પોતાને એકલા હોવા અને એકતાથી વર્ણવ્યો છે, તે અઝલી, કદીમ નૂર છે કે જેની જેવી કોઈ ચીજ નથી (સૂરએ શૂરા/૧૧). તેમાં કોઈ પરિવર્તન આવતું નથી અને જે ઇચ્છે તેનો હુકમ કરે છે અને જે ઇચ્છે તેને પસંદ કરે છે અને કોઈ પણ વ્યક્તિમાં તેના હુકમોને રોકવાની અથવા રદ કરવાની શક્તિ નથી અને કોઈ પણ તેની કઝા વ કદરને પલટાવી શકતું નથી. અને જે તેણે સર્જ્યું છે તેણે તેની હુકૂમત અને ઇઝ્ઝતમાં કંઈ વધારો કર્યો નથી અને જે તેણે નથી સર્જ્યું તેણે તેમાંથી કંઈ ઘટાડો કર્યો નથી. સર્જન દ્વારા, તેણે પોતાની કુદરત પ્રગટ કરવાનો, પોતાની તાકાત જાહેર કરવાનો અને પોતાની હિકમતના બુરહાનોને સ્પષ્ટ કરવાનો ઇરાદો કર્યો; પરિણામે જે ચીજ તેણે ઇચ્છી, જે રીતે તેણે ઇચ્છી, તે રીતે તેને સર્જી, અને કેટલીક ચીજોના અમલને તેણે પસંદ કરેલા અમાનતદારોના હાથે જારી કરી, પરિણામે તેમનું કામ, તેનું કામ હતું અને તેમનો હુકમ, તેનો હુકમ હતો, જેમ કે તેણે ફરમાવ્યું: 'જે વ્યક્તિ પયગંબરની ઇતાઅત કરે છે, તેણે અલ્લાહની ઇતાઅત કરી.' અને આસમાન અને ઝમીનને એવા સર્જન માટે જગ્યા બનાવ્યાં જે તેણે ઇચ્છ્યું જેથી નાપાકને પાકથી અલગ કરે, જ્યારે કે તેને તેના બંને ગિરોહ વિશે અગાઉથી જ્ઞાન હતું, અને એ માટે કે તેને પોતાના દોસ્તો (અવલિયા) અને અમાનતદારો માટે એક નમૂનો બનાવે, અને સર્જનને પોતાના દોસ્તોના મરતબાની શ્રેષ્ઠતાથી પરિચિત કર્યાં, અને પોતાના દોસ્તોની ઇતાઅત કરવાનું સર્જન પર એ જ વસ્તુ વાજિબ કરી જે તેણે પોતાના માટે વાજિબ કરી, અને સર્જનને હુજ્જત અને બુરહાનથી બાંધી લીધા આ રીતે કે તેમને એવા સંબોધનથી સંબોધ્યાં જે તેની એકતા અને એકલા હોવા પર દલાલત કરે છે, અને એ પણ કે તેમના માટે સરપરસ્તો છે જેમનાં કાર્યો અને હુકમો અલ્લાહના કાર્યની જેમ જારી થાય છે; તો તેઓ તેના શ્રેષ્ઠ બંદાઓ છે: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ [તેઓ કથનમાં તેનાથી આગળ વધતા નથી અને (માત્ર) તેના આદેશ મુજબ જ કાર્ય કરે છે]."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌سِنَانٍ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَذَکَرْتُ اخْتِلَافَ الشِّیعَهًِْ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ لَمْ یَزَلْ فَرْداً مُتَفَرِّداً فِی الْوَحْدَانِیَّهًِْ ثُمَّ خَلَقَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) فَمَکَثُوا أَلْفَ دَهْرٍ ثُمَّ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ وَ أَشْهَدَهُمْ خَلْقَهَا وَ أَجْرَی عَلَیْهَا طَاعَتَهُمْ وَ جَعَلَ فِیهِمْ مَا شَاءَ وَ فَوَّضَ أَمْرَ الْأَشْیَاءِ إِلَیْهِمْ فِی الْحُکْمِ وَ التَّصَرُّفِ وَ الْإِرْشَادِ وَ الْأَمْرِ وَ النَّهْیِ فِی الْخَلْقِ لِأَنَّهُمُ الْوُلَاهًُْ فَلَهُمُ الْأَمْرُ وَ الْوَلَایَهًُْ وَ الْهِدَایَهًُْ فَهُمْ أَبْوَابُهُ وَ نُوَّابُهُ وَ حُجَّابُهُ یُحَلِّلُونَ مَا شَاءَ وَ یُحَرِّمُونَ مَا شَاءَ وَ لَا یَفْعَلُونَ إِلَّا مَا شَاءَ عِبادٌ مُکْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ فَهَذِهِ الدِّیَانَهًُْ الَّتِی مَنْ تَقَدَّمَهَا غَرِقَ فِی بَحْرِ الْإِفْرَاطِ وَ مَنْ نَقَصَهُمْ عَنْ هَذِهِ الْمَرَاتِبِ الَّتِی رَتَّبَهُمُ اللَّهُ فِیهَا زَهَقَ فِی بَرِّ التَّفْرِیطِ وَ لَمْ یُوَفِّ آلَ مُحَمَّدٍ (حَقَّهُمْ فِیمَا یَجِبُ عَلَی الْمُؤْمِنِ مِنْ مَعْرِفَتِهِمْ ثُمَّ قَالَ خُذْهَا یا محمد (صلی الله علیه و آله) فَإِنَّهَا مِنْ مَخْزُونِ الْعِلْمِ وَ مَکْنُونِهِ.

امام باقر ( محمّدبن‌سنان گوید: خدمت امام باقر (بودم صحبت از اختلاف شد فرمود: «خداوند پیوسته در یکتایی خود یکتا و بی‌همتا بود سپس محمّد (و علی (و فاطمه (را آفرید آن‌ها بیش از هزاران سال ماندند آنگاه اشیاء را آفرید و آنان را گواه بر آفرینش اشیاء قرار داد و فرمانبرداری از ائمه (را بر آن‌ها الزام نمود و آنچه خواست در اشیاء نهاد و به ایشان واگذار کرد کار اشیاء را از نظر حکم و تصرّف و ارشاد و امر و نهی در خلق چون آن‌ها فرمانروایان بودند به‌همین جهت ولایت و امر و هدایت در اختیار آن‌هاست و ایشان ابواب رحمان و نواب خدا و نگهبانان آستانه‌ی او هستند آنچه را بخواهند حلال می‌کنند و هرچه بخواهند حرام! جز آنچه خدا اراده کرده انجام نمی‌دهند. عِبادٌ مُکْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ. این آن دیانتی است که هرکس جلوتر از این گام بردارد در دریای افراط و زیاده‌روی غرق شده و هرکس از این مرتبه پایین‌تر که خدا به آن‌ها عنایت کرده معتقد گردد در بیابان تفریط گمراه شده و حقّ آل محمّد (را که عبارت از معرفت آن‌هاست و بر هر مؤمنی واجب است ادا نکرده است». آنگاه فرمود: «این مطلب را داشته باش محمّد! که از اسرار و دانش مکتوم است».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Sinan said: I was in the presence of Imam Baqir (peace be upon him) and the discussion turned to the differences [among the Shia]. He said: "Allah was ever One and Alone in His Oneness, without peer. Then He created Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and Fatima (peace be upon her), and they remained for thousands of years. Then He created [all] things and made them witnesses over the creation of things, and made obedience to the Imams (peace be upon them) binding upon them. He placed in things whatever He willed and delegated to them the affairs of things — in ruling, disposal, guidance, and command and prohibition among the creation — because they were the sovereigns. For this reason, wilaya, command and guidance are in their hands. They are the doors of the Rahman, the deputies of Allah, and the guardians of His threshold. They make lawful what they wish and they make unlawful what they wish; they do nothing except what Allah has willed. عِبادٌ مُکْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ [Honoured servants; they do not precede Him in speech and (only) according to His commandment do they act]. This is the religion: whoever steps ahead of it has drowned in the sea of excess (ifrat), and whoever holds them to be lower than this rank which Allah has granted them has strayed in the desert of neglect (tafrit) and has not fulfilled the right of the family of Muhammad — which is knowing them (marifa), and which is obligatory upon every believer." Then he said: "Hold on to this, Muhammad! For it is from the treasured and hidden knowledge."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન સિનાન કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હતો અને [શિયાઓ વચ્ચેના] મતભેદોની વાત નીકળી. તેમણે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ હંમેશા પોતાની વહદાનિય્યતમાં એકલો અને અદ્વિતીય હતો. પછી તેણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ને પેદા કર્યા, અને તેઓ હજારો વર્ષો સુધી રહ્યા. પછી તેણે વસ્તુઓને પેદા કરી અને તેઓને વસ્તુઓની ખિલકત પર ગવાહ બનાવ્યા, અને ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ)ની ઇતાઅત તેમના પર વાજિબ કરી. તેણે વસ્તુઓમાં જે ઇચ્છ્યું તે મૂક્યું અને વસ્તુઓનો મામલો તેમને સોંપી દીધો — હુકમ, તસર્રુફ, ઇર્શાદ અને ખલ્કમાં અમ્ર અને નહીના બાબતમાં — કારણ કે તેઓ હાકિમો હતા. એ જ કારણથી વિલાયત, અમ્ર અને હિદાયત તેમના હાથમાં છે. તેઓ રહમાનના દ્વારો છે, અલ્લાહના નાયબો છે અને તેના ઉંબરાના રક્ષકો છે. તેઓ જે ઇચ્છે તે હલાલ કરે છે અને જે ઇચ્છે તે હરામ કરે છે; અલ્લાહે જે ઇરાદો કર્યો હોય તે સિવાય કંઈ કરતા નથી. عِبادٌ مُکْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ [સન્માનિત બંદાઓ; તેઓ કલામમાં તેનાથી આગળ વધતા નથી અને તેના હુકમ પ્રમાણે જ કાર્ય કરે છે]. આ તે દીન છે: જે કોઈ તેનાથી આગળ કદમ ઉઠાવે તે ઇફ્રાત (અતિરેક)ના દરિયામાં ડૂબી ગયો, અને જે કોઈ તેમને આ મર્તબાથી નીચે માને જે અલ્લાહે તેમને અતા કરી છે, તે તફ્રીત (કમી)ના રણમાં ભટકી ગયો, અને તેણે આલે મુહમ્મદનો હક્ક — જે તેમની મઅરેફત છે અને દરેક મોમિન પર વાજિબ છે — અદા કર્યો નથી." પછી ફરમાવ્યું: "એ મુહમ્મદ! આ વાત સંભાળી રાખજો, કારણ કે તે છુપાયેલા અને ગૂઢ ઇલ્મમાંથી છે."

... یَا أمیرالمؤمنین (علیه السلام) مَا الَّذِی أَعْطَاکُمْ مَا هُوَ أَعْظَمُ وَ أَجَلُّ مِنْ هَذَا کُلِّهِ قَالَ قَدْ أَعْطَانَا رَبُّنَا عَزَّ‌وَ‌جَلَّ عِلْمَنَا لِلِاسْمِ الْأَعْظَمِ الَّذِی لَوْ شِئْنَا خَرَقَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ وَ الْجَنَّهًُْ وَ النَّارُ وَ نَعْرُجُ بِهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ نَهْبِطُ بِهِ الْأَرْضَ وَ نَغْرُبُ وَ نَشْرُقُ وَ نَنْتَهِی بِهِ إِلَی الْعَرْشِ فَنَجْلِسُ عَلَیْهِ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ یُطِیعُنَا کُلُّ شَیْءٍ حَتَّی السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبَالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ الْبِحَارُ وَ الْجَنَّهًُْ وَ النَّارُ أَعْطَانَا اللَّهُ ذَلِکَ کُلَّهُ بِالِاسْمِ الْأَعْظَمِ الَّذِی عَلَّمَنَا وَ خَصَّنَا بِهِ وَ مَعَ هَذَا کُلِّهِ نَأْکُلُ وَ نَشْرَبُ وَ نَمْشِی فِی الْأَسْوَاقِ وَ نَعْمَلُ هَذِهِ الْأَشْیَاءَ بِأَمْرِ رَبِّنَا وَ نَحْنُ عِبَادُ اللهِ الْمُکْرَمُونَ الَّذِینَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ وَ جَعَلَنَا مَعْصُومِینَ مُطَهَّرِینَ وَ فَضَّلَنَا عَلَی کَثِیرٍ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِینَ.

امام علی ( ... ابوذر غفاری (و سلمان فارسی (گفتند: از علی (پرسیدیم: «چه‌چیز به شما داده که بهتر از همه‌ی این‌هاست»؟ فرمود: «پروردگار ما، ما را از اسم اعظم مطّلع کرده که اگر بخواهیم، آسمان‌ها و زمین و بهشت و جهنّم را از جای بر کنیم، به آسمان عروج کنیم و به زمین برگردیم، به مغرب و مشرق برویم و منتهی به عرش بشویم، در آنجا در مقابل خداوند عزّوجلّ بنشینیم. و همه چیز مطیع ما می باشند، حتّی آسمان‌ها و زمین و شمس و قمر و ستارگان و کوه‌ها و درختان و جنبندگان و دریاها و بهشت و جهنّم. این مقام را خداوند به واسطه اسم اعظم به ما تعلیم داده و به ما اختصاص داده است. با تمام این امتیازات، ما غذا می‌خوریم و در بازارها راه می‌رویم و این کارها را به امر خدا انجام می‌دهیم. ما بندگان گرامی خدا هستیم که اظهار نظر در مقابل او نداریم و به دستورش عمل می‌کنیم. ما را معصوم و پاک قرار داده و بر بسیاری از بندگان مؤمنش برتری بخشیده است.

Imam Ali (peace be upon him): ... Abu Dharr al-Ghifari and Salman al-Farsi said: We asked Ali (peace be upon him): "What has been given to you that is better than all of this?" He said: "Our Lord, the Mighty and Majestic, has taught us the Greatest Name (al-Ism al-A'zam), such that if we willed, we would tear apart the heavens and the earth, Paradise and the Fire; we would ascend by it to the heavens and descend by it to the earth; we would go to the west and to the east; and we would reach by it to the Throne and sit upon it before Allah, the Mighty and Majestic. Everything obeys us — even the heavens, the earth, the sun, the moon, the stars, the mountains, the trees, the creatures, the seas, Paradise and the Fire. Allah has given us all this through the Greatest Name which He has taught us and singled us out with. Along with all this, we eat, we drink, we walk in the marketplaces, and we do these things by the command of our Lord. We are the honoured servants of Allah, عِبَادُ اللهِ الْمُکْرَمُونَ الَّذِینَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ [the honoured servants of Allah who do not precede Him in speech and (only) according to His commandment do they act]. He has made us infallible and pure, and preferred us over many of His believing servants."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ... અબુ ઝર ગિફારી અને સલમાન ફારસીએ કહ્યું: અમે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "તમને શું આપવામાં આવ્યું છે જે આ બધા કરતાં શ્રેષ્ઠ છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "અમારા પરવરદિગારે અમને ઇસ્મે આઝમ (સૌથી મહાન નામ)થી માહિતગાર કર્યા છે કે જો અમે ઇચ્છીએ તો આસમાનો અને જમીન અને જન્નત અને જહન્નમને પોતાના સ્થાનેથી ઉખાડી નાખીએ, આસમાન પર ચઢી જઈએ અને જમીન પર પાછા ફરીએ, મગરિબ અને મશરિકમાં જઈએ અને અર્શ સુધી પહોંચીએ, ત્યાં અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની સામે બેસીએ. અને દરેક વસ્તુ અમારી ઇતાઅત કરે છે, ત્યાં સુધી કે આસમાનો, જમીન, સૂર્ય, ચંદ્ર, તારાઓ, પર્વતો, વૃક્ષો, જંતુઓ, દરિયાઓ, જન્નત અને જહન્નમ પણ. આ મર્તબા અલ્લાહે અમને ઇસ્મે આઝમના જરિયે શીખવ્યું છે અને અમને ખાસ કર્યા છે. આ બધી વિશેષતાઓ સાથે, અમે ખોરાક ખાઈએ છીએ, બજારોમાં ચાલીએ છીએ અને આ કાર્યો અલ્લાહના હુકમથી અંજામ આપીએ છીએ. અમે અલ્લાહના સન્માનિત બંદાઓ છીએ જેઓ તેની સામે અભિપ્રાય રજૂ કરતા નથી અને તેના હુકમ પ્રમાણે અમલ કરે છે. તેણે અમને માસૂમ અને પાક બનાવ્યા છે અને પોતાના ઘણા મોમિન બંદાઓ પર અમને ફઝીલત આપી છે."

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

جَابِرِ‌بْنِ‌یَزِیدَ الْجُعْفِیِّ قَالَ لَمَّا أَفْضَتِ الْخِلَافَهًُْ إِلَی بَنِی أُمَیَّهًَْ سَفَکُوا فِیهَا الدَّمَ الْحَرَامَ وَ لَعَنُوا فِیهَا أمیرالمؤمنین (علیه السلام) عَلَی الْمَنَابِرِ أَلْفَ شَهْرٍ وَ تَبَرَّءُوا مِنْه شَکَوْتُ مِنْ بَنِی أُمَیَّهًَْ وَ أَشْیَاعِهِمْ إِلَی الإمام علِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَقَالَ (علیه السلام) یَا جَابِرُ لَوْ لَا الْوَقْتُ الْمَعْلُومُ وَ الْأَجَلُ الْمَحْتُومُ وَ الْقَدَرُ الْمَقْدُورُ لَخَسَفْتُ وَ اللَّهِ بِهَذَا الْخَلْقِ الْمَنْکُوسِ فِی طَرْفَهًِْ عَیْنٍ لَا بَلْ فِی لَحْظَهًٍْ لَا بَلْ فِی لَمْحَهًٍْ وَ لَکِنَّنَّا عِبادٌ مُکْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ.

امام سجّاد ( جابربن‌یزید جعفی گوید: چون خلافت به بنی امیه رسید، خون‌های محترمی را ریختند و هزار ماه، امیرالمؤمنین (را روی منبر لعنت کردند و از او بیزاری جستند ... از بنی‌امیّه و پیروان آن‌ها به امام سجّاد (شکایت کردم ... امام باقر (فرمود: «جابر! اگر نه این است که وقتی معیّن قرار داده شده و هنگام مشخصی تعیین شده و تقدیری مقدّر شده است، هر آینه این مردم بد سیرت را در یک چشم به هم زدن زیر و رو می‌کردم، نه بلکه در یک لمحه و لحظه، ولی ما بندگان گرامی خدا هستیم که پیش او اظهار نظر نمی‌کنیم و به دستورش عمل می‌کنیم.».

Imam Sajjad (peace be upon him): Jabir ibn Yazid al-Ju'fi said: When the caliphate passed to the Banu Umayya, they shed sacred blood, and for a thousand months they cursed Amir al-Mu'minin (peace be upon him) upon the pulpits and disavowed him... I complained to Imam Sajjad (peace be upon him) about the Banu Umayya and their followers... Ali ibn al-Husayn (peace be upon him) said: "Jabir! Were it not that an appointed time has been set, and a fixed term determined, and a decree ordained, by Allah I would have turned these vile-natured people upside down in the blink of an eye — no, rather in a glance, no, rather in an instant. But we are honoured servants of Allah who do not offer our own opinion before Him and who act by His command."

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): જાબિર બિન યઝીદ જોઅફી કહે છે: જ્યારે ખિલાફત બની ઉમય્યાના હાથમાં આવી, ત્યારે તેમણે મોહતરમ લોહી વહાવ્યાં અને એક હજાર મહિના સુધી અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ઉપર મિમ્બર પરથી લઅનત કરી અને તેમનાથી બેઝારી દર્શાવી... મેં બની ઉમય્યા અને તેમના અનુયાયીઓની ફરિયાદ ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ) પાસે કરી... અલી બિન હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઓ જાબિર! જો એવું ન હોત કે એક નિશ્ચિત વક્ત નક્કી કરવામાં આવ્યો છે અને એક ચોક્કસ સમય મુકર્રર છે અને એક તકદીર મુકદ્દર છે, તો અલ્લાહની કસમ, હું આ ખરાબ સીરતવાળા લોકોને એક પલક ઝપકતાંમાં ઉંધા કરી નાખત, બલ્કે એક લમ્હામાં, બલ્કે એક ક્ષણમાં; પરંતુ અમે અલ્લાહના પ્રતિષ્ઠિત બંદાઓ છીએ જેઓ તેની સામે પોતાનો અભિપ્રાય રજૂ કરતા નથી અને તેના આદેશ મુજબ અમલ કરીએ છીએ."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِیِّ قَال: سَمِعْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) یَقُولُ وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُکْرَمُونَ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی صَدْرِهِ وَ قَالَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ إِلَی قَوْلِهِ وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُون.

امام باقر ( جابر جعفی گوید: از امام باقر (شنیدم می‌فرمود: وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُکْرَمُونَ؛ دراین‌موقع امام (اشاره به خود نمود: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ ... و هُمْ مِنْ خَشْیَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ».

Imam Baqir (peace be upon him): Jabir al-Ju'fi said: I heard Imam Baqir (peace be upon him) say: وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُکْرَمُونَ [And they said: "The All-Merciful has taken a son." Glory be to Him! Rather, they are honoured servants.]; at that point the Imam (peace be upon him) pointed to himself and said: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ [They do not precede Him in speech]... وَ هُمْ مِنْ خَشْیَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ [and they are apprehensive from fear of their Lord].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર જોઅફી કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું, તેઓ ફરમાવતા હતા: وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُکْرَمُونَ [અને તેઓએ કહ્યું: "રહમાને સંતાન લીધું છે." તે પવિત્ર છે! બલ્કે તેઓ પ્રતિષ્ઠિત બંદાઓ છે]; આ સમયે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાની તરફ ઇશારો કર્યો: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ [તેઓ કથનમાં તેનાથી આગળ વધતા નથી]... وَ هُمْ مِنْ خَشْیَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ [અને તેઓ પોતાના રબના ડરથી ભયભીત છે].

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی اخْتَصَّ لِنَفْسِهِ بَعْدَ نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنْ بَرِیَّتِهِ خَاصَّهًًْ عَلَّاهُمْ بِتَعْلِیَتِهِ وَ سَمَا بِهِمْ إِلَی رُتْبَتِهِ وَ جَعَلَهُمُ الدُّعَاهًَْ بِالْحَقِّ إِلَیْهِ وَ الْأَدِلَّاءَ بِالْإِرْشَادِ عَلَیْهِ لِقَرْنٍ قَرْنٍ وَ زَمَنٍ زَمَنٍ أَنْشَأَهُمْ فِی الْقِدَمِ قَبْلَ کُلِّ مَذْرُوءٍ وَ مَبْرُوءٍ أَنْوَاراً أَنْطَقَهَا بِتَحْمِیدِهِ وَ أَلْهَمَهَا بِشُکْرِهِ وَ تَمْجِیدِهِ وَ جَعَلَهَا الْحُجَجَ لَهُ عَلَی کُلِّ مُعْتَرِفٍ لَهُ بِمَلَکَهًِْ الرُّبُوبِیَّهًِْ وَ سُلْطَانِ الْعُبُودِیَّهًِْ وَ اسْتَنْطَقَ بِهَا الْخُرْسَانَ بِأَنْوَاعِ اللُّغَاتِ بُخُوعاً لَهُ بِأَنَّهُ فَاطِرُ الْأَرَضِینَ وَ السَّمَاوَاتِ وَ أَشْهَدَهُمْ خَلْقَهُ وَ وَلَّاهُمْ مَا شَاءَ مِنْ أَمْرِهِ جَعَلَهُم تَرَاجِمَهًَْ مَشِیَّتِهِ وَ أَلْسُنَ إِرَادَتِهِ عَبِیداً لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ* یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ یَحْکُمُونَ بِأَحْکَامِهِ وَ یَسُنُّونَ سُنَّتَهُ وَ یَعْتَمِدُونَ حُدُودَهُ وَ یُؤَدُّونَ فُرُوضَهُ وَ لَمْ یَدَعِ الْخَلْقَ فِی بُهَمٍ صَمَّاءَ وَ لَا فِی عَمًی بَکْمَاء.

امام رضا ( خداوند متعال پس از پیامبر خویش (عدّه‌ای از مخلوقات خاص خود را به خود اختصاص داد و آنان را تا درجه او ارتقا داد و تا مرتبه او بالا برد و آنان را تا قرن‌ها و زمان‌های متمادی و تا دنیا پابرجاست داعیانِ بر حق و راهنمایان به سوی خود قرار داد. از ازل پیش از هر مخلوق و آفریده‌ای آن‌ها را در هیئت نورهایی آفرید و آن‌ها را به زبان ستایش گویا کرد و سپاس و بزرگداشت خویش را به آنان الهام کرد و آنان را حجّت‌های خویش برای هر معترفی به قدرت ربوبیّت و اقتدار عبودیّت خویش قرار داد و به واسطه این نورها افراد بی‌زبان را به انواع زبان‌ها گویا کرد تا اقراری باشد بر اینکه او آفریننده آسمان‌ها و زمین است و آن‌ها را شاهد بر آفرینش خویش گرفت و آن‌ها را بر هر کدام از امور خویش که می‌خواست گماشت و آنان را ترجمان مشیّت و زبان گویای اراده خویش قرار داد. بندگانی که: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ* یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ؛ بر اساس احکام او حکم می‌کنند و بر اساس سنّت او عمل می‌کنند و بر حدود او گردن می نهند و واجبات او را انجام می‌دهند و مخلوقات را در مشکلات امور و سختی ها در حالت کری و کوری و گنگی رها نمی کنند.

Imam Rida (peace be upon him): After His Prophet (peace be upon him and his family), Allah the Exalted singled out for Himself, from among His creation, a select group whom He raised to His own elevation and exalted to His own rank, and He made them callers to the truth toward Him and guides who point to Him, generation after generation and age after age. From eternity, before every created and originated thing, He brought them into being as lights, made them speak in His praise, inspired them with thanks and glorification of Him, and made them His proofs over everyone who acknowledges His mastery of lordship and the sovereignty of servitude. Through these lights He made the mute speak with every kind of language, so that they might confess that He is the Originator of the earths and the heavens. He made them witnesses to His creation, entrusted to them whatever He willed of His affair, and made them the interpreters of His will and the tongues of His intent — servants who: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ* یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [They do not precede Him in speech, and they act only by His command. He knows what is before them and what is behind them, and they do not intercede except for one with whom He is pleased, and they are apprehensive from fear of Him]. They judge by His rulings, they act by His practice, they submit to His limits, and they carry out His obligations, and they do not leave the creation abandoned in the difficulties of affairs and its hardships in a state of deafness, blindness and dumbness.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી પોતાની મખ્લૂકમાંથી કેટલાક ખાસ લોકોને પોતાના માટે પસંદ કર્યા અને તેમને પોતાની બુલંદી સુધી ઊંચા કર્યા અને પોતાના મરતબા સુધી પહોંચાડ્યા, અને તેમને સદીઓ અને લાંબા સમય સુધી અને દુનિયા કાયમ છે ત્યાં સુધી હક તરફ બોલાવનારા અને પોતાની તરફ માર્ગદર્શન કરનારા બનાવ્યા. અઝલથી, દરેક મખ્લૂક અને પૈદા થયેલી વસ્તુ પહેલાં તેમને નૂરોના રૂપમાં પૈદા કર્યા અને તેમને પોતાની પ્રશંસાની જબાનથી બોલતા કર્યા અને પોતાના શુકર અને બુઝુર્ગીની પ્રેરણા આપી, અને તેમને પોતાની રુબૂબિય્યતની કુદરત અને ઉબૂદિય્યતના અધિકારના દરેક કબૂલ કરનાર માટે પોતાની હુજ્જતો બનાવ્યા, અને આ નૂરોના માધ્યમથી બેઝબાન લોકોને વિવિધ ભાષાઓમાં બોલતા કર્યા, જેથી એકરાર થાય કે તે આસમાનો અને ઝમીનનો સર્જનહાર છે, અને તેમને પોતાની સર્જન પર સાક્ષી બનાવ્યા અને તેમને પોતાના જે કામો ઈચ્છ્યાં તેના પર નિમ્યા, અને તેમને પોતાની મશીય્યતના તરજુમાન અને પોતાના ઇરાદાની બોલતી જબાન બનાવ્યા. એવા બંદાઓ કે: لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ* یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [તેઓ કથનમાં તેનાથી આગળ વધતા નથી અને તેના આદેશ મુજબ અમલ કરે છે. તે જાણે છે જે તેમની આગળ છે અને જે તેમની પાછળ છે, અને તેઓ કોઈની શફાઅત કરતા નથી સિવાય એના જેનાથી તે રાજી હોય, અને તેઓ તેના ડરથી ભયભીત છે]; તેના અહકામ પ્રમાણે હુકમ કરે છે, તેની સુન્નત પ્રમાણે અમલ કરે છે, તેની હદો સામે ગરદન નમાવે છે અને તેના વાજિબાત અદા કરે છે, અને મખ્લૂકને કામોની મુશ્કેલીઓમાં અને તકલીફોમાં બહેરાશ, અંધાપો અને મૂંગાપણાની હાલતમાં છોડી દેતા નથી.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الْأَئِمَّهًَْ (کَانُوا نُوراً مُشْرِقاً حَوْلَ عَرْشِ رَبِّهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ یُسَبِّحُوا فَسَبَّحَ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ لِتَسْبِیحِهِمْ وَ إِنَّهُمْ لَهُمُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمُسَبِّحُونَ فَمَنْ أَوْفَی بِذِمَّتِهِمْ فَقَدْ أَوْفَی بِذِمَّهًِْ اللَّهِ وَ مَنْ عَرَفَ حَقَّهُمْ فَقَدْ عَرَفَ حَقَّ اللَّهِ هَؤُلَاءِ عِتْرَهًُْ رسول الله (صلی الله علیه و آله) اخْتَارَهُمُ اللَّهُ وَ اجْتَبَاهُمْ وَ خَصَّهُمْ وَ اصْطَفَاهُمْ وَ فَضَّلَهُمْ وَ ارْتَضَاهُمْ وَ انْتَجَبَهُمْ وَ جَعَلَهُمْ نُوراً لِلْبِلَادِ وَ عِمَاداً لِلْعِبَادِ وَ حُجَّتَهُ الْعُظْمَی وَ أَهْلَ النَّجَاهًِْ وَ الزُّلْفَی هُمُ الْخِیَرَهًُْ الْکِرَامُ هُمُ الْقُضَاهًُْ الْحُکَّامُ هُمُ النُّجُومُ الْأَعْلَامُ وَ هُمُ الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِیمُ هُمُ السَّبِیلُ الْأَقْوَمُ الرَّاغِبُ عَنْهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُقَصِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللَّازِمُ لَهُمْ لَاحِقٌ هُمْ نُورُ اللَّهِ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْبِحَارُ السَّائِغَهًُْ لِلشَّارِبِینَ أَمْنٌ لِمَنِ الْتَجَأَ إِلَیْهِمْ وَ أَمَانٌ لِمَنْ تَمَسَّکَ بِهِمْ إِلَی اللَّهِ یَدْعُونَ وَ لَهُ یُسَلِّمُونَ وَ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ وَ بِبَیَانِهِ یَحْکُمُون.

امام باقر ( ائمه (نوری درخشان اطراف عرش خدایشان بودند. دستور داد تسبیح نمایند و اهل آسمان ها از تسبیح ایشان به تسبیح مشغول شدند. ایشانند صافّون (صف بستگان برای انجام فرمان خدا) و تسبیح‌کنندگان هر که وفا به پیمان آن‌ها نماید، به پیمان خدا وفا نموده و کسی که عارف حق ایشان باشد، عارف حق خدا است. آن‌ها عترت پیامبرند و هر کس حق ایشان را انکار کند، حق خدا را انکار کرده است. آن‌ها فرمانروایان امر خدا و گنجینه‌های وحی پروردگارند و وارثان کتاب خدا و ایشان برگزیده به امر خدا و امین بر وحی اویند. آنها خاندان نبوّت و مرکز رسالت و مأنوس به پر و بال زدن ملائکه‌اند. کسانی هستند که جبرئیل به امر پروردگار آن‌ها را تغذیه می نماید به خبر قرآن و دلیل برهانی. آن‌ها اهل بیت پیامبرند که خداوند به شرافت خویش ایشان را کرامت بخشیده و به کرامت خود ایشان را شرف بخشیده و با هدایت عزیز کرده و به وحی استوار. و آن‌ها را پیشوایان هدایت قرار داده و نوری در تاریکی ها برای نجات و اختصاص به دین خود داده و به علم خویش مزیّت بخشیده و آنچه به احدی از جهانیان نداده به ایشان بخشیده است. آن‌ها را پایه دین خود و محل سرّ پنهان خود و امنای بر وحی و گواهان بر مردم قرار داده و ایشان را اختیار کرده و انتخاب کرده و امتیاز بخشیده و برگزیده. فضیلت داده و ایشان را پسندیده و برگزیده و آن‌ها را نور برای شهرها و پایه استوار برای مردم قرار داده و حجّت بزرگ و نجات یافتگان که دارای قرب و منزلتند. آن‌ها برگزیدگان با شخصیّت می باشند. داوران فرمانروا و ستارگان درخشان و صراط مستقیم و استوارترین راه. هر که از آن‌ها رو برگرداند، از دین خارج شده و آن که کوتاهی درباره ایشان نماید، از بین رفته و هرکه همراه آنها شد، به هدف می رسد. نور درخشان پروردگارند در دل های مؤمنان و دریای خوشگوار برای نوشندگان. هرکه به آن‌ها پناه برد، ایمن است و امان برای کسی هستند که به آنها چنگ زند. به خدا دعوت می‌کنند و تسلیم اویند و مجری دستور پروردگارند و به فرمان او حکم می‌کنند.

Imam Baqir (peace be upon him): The Imams were a shining light around the Throne of their Lord. He commanded them to glorify Him, and the inhabitants of the heavens began glorifying because of their glorification. They are al-Saffun (those who stand in rows to carry out Allah's command) and the glorifiers. Whoever fulfils his covenant with them has fulfilled the covenant of Allah, and whoever knows their right has known the right of Allah. They are the family (itrah) of the Prophet, and whoever denies their right has denied the right of Allah. They are the rulers of Allah's command and the treasuries of their Lord's revelation and the inheritors of the Book of Allah. They are the chosen ones by Allah's command and the trustees over His revelation. They are the household of prophethood and the seat of the messengership, and are the ones familiar with the fluttering wings of the angels. They are those whom Jibra'il, by the command of the Lord, nourishes with the tidings of the Qur'an and with clear proof. They are the Ahl al-Bayt of the Prophet, whom Allah has honoured with His own nobility and ennobled with His own honour, made mighty with guidance and firm with revelation. He has made them the leaders of guidance and a light in the darknesses for salvation, and has singled them out for His religion and distinguished them with His knowledge, and has bestowed upon them what He has given to no one in the worlds. He has made them the pillar of His religion and the place of His hidden secret and the trustees of His revelation and the witnesses over the people. He chose them, selected them, gave them precedence, and picked them out. He preferred them, was pleased with them, and elected them, and made them a light for the lands and a firm pillar for the servants, and the great proof, and the delivered ones who possess nearness and rank. They are the chosen ones of great character. They are the ruling judges and the shining stars and the straight path (al-sirat al-mustaqim) and the most upright road. Whoever turns away from them has exited the religion (mariq), and whoever falls short concerning them perishes (zahiq), and whoever accompanies them reaches the goal (lahiq). They are the shining light of the Lord in the hearts of the believers and the sweet sea for those who drink. Whoever takes refuge with them is safe, and they are a security for whoever clings to them. They call to Allah and are submissive to Him and execute the command of their Lord and judge by His decree.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામો પોતાના પરવરદિગારના અર્શની આજુબાજુ એક ચમકતો પ્રકાશ હતા. તેમણે તસ્બીહ કરવાનો આદેશ આપ્યો, અને આસમાનવાળાઓ તેમની તસ્બીહથી તસ્બીહમાં મશ્ગૂલ થયા. તેઓ જ સાફ્ફૂન (અલ્લાહનો હુકમ બજાવવા માટે હરોળમાં ઊભા રહેનારાઓ) અને તસ્બીહ કરનારાઓ છે. જે તેમના વચનની વફા કરે તેણે અલ્લાહના વચનની વફા કરી, અને જે તેમના હકને ઓળખે તેણે અલ્લાહના હકને ઓળખ્યો. તેઓ પયગંબરની ઇતરત (ખાનદાન) છે, અને જે તેમના હકનો ઇનકાર કરે તેણે અલ્લાહના હકનો ઇનકાર કર્યો. તેઓ અલ્લાહના હુકમના ફરમાનરવા છે અને પોતાના પરવરદિગારની વહીના ખજાનાઓ છે અને અલ્લાહની કિતાબના વારસદારો છે, અને તેઓ અલ્લાહના હુકમથી પસંદ કરાયેલા અને તેની વહી પર અમાનતદાર છે. તેઓ નબુવ્વતનું ખાનદાન અને રિસાલતનું કેન્દ્ર છે અને ફરિશ્તાઓની પાંખો ફફડાવવાથી પરિચિત છે. તેઓ એ છે જેમને જિબ્રઈલ પરવરદિગારના હુકમથી કુરઆનની ખબર અને બુરહાનની દલીલથી ખોરાક આપે છે. તેઓ પયગંબરના અહલેબૈત છે જેમને અલ્લાહે પોતાની શરાફતથી કરામત આપી છે અને પોતાની કરામતથી શરફ આપ્યો છે અને હિદાયતથી ઇઝ્ઝત આપી છે અને વહીથી મજબૂત કર્યા છે. અને તેમને હિદાયતના પેશવાઓ બનાવ્યા છે અને અંધકારમાં નજાત માટે એક પ્રકાશ બનાવ્યા છે અને પોતાના દીન માટે ખાસ કર્યા છે અને પોતાના ઇલ્મથી બુલંદી આપી છે અને જે વસ્તુ જહાનવાળાઓમાંથી કોઇને પણ નથી આપી તે તેમને આપી છે. તેમને પોતાના દીનનો પાયો અને પોતાના છુપા રહસ્યનું સ્થાન અને વહી પર અમાનતદાર અને લોકો પર ગવાહ બનાવ્યા છે, અને તેમને પસંદ કર્યા છે અને ચૂંટ્યા છે અને વિશેષતા આપી છે અને બરગુઝીદા કર્યા છે. ફઝીલત આપી છે અને તેમને પસંદ કર્યા છે અને બરગુઝીદા કર્યા છે અને તેમને શહેરો માટે પ્રકાશ અને લોકો માટે મજબૂત પાયો બનાવ્યા છે, અને મોટી હુજ્જત અને નજાત પામનારાઓ કે જેઓ કુરબત અને મરતબાવાળા છે. તેઓ શખ્સિયતવાળા બરગુઝીદા છે. ફરમાનરવા ન્યાયાધીશો અને ચમકતા સિતારાઓ અને સિરાતે મુસ્તકીમ અને સૌથી મજબૂત માર્ગ છે. જે તેમનાથી મોઢું ફેરવે તે દીનથી બહાર થઈ ગયો, અને જે તેમના વિશે કમી કરે તે નાબૂદ થઈ ગયો, અને જે તેમની સાથે રહ્યો તે મંઝિલ સુધી પહોંચે છે. તેઓ મોમિનોના દિલોમાં પરવરદિગારનો ચમકતો પ્રકાશ છે અને પીનારાઓ માટે મીઠો દરિયો છે. જે તેમની પનાહ લે તે સુરક્ષિત છે અને જે તેમને પકડી લે તેના માટે અમાન છે. તેઓ અલ્લાહ તરફ બોલાવે છે અને તેને સમર્પિત છે અને પરવરદિગારના હુકમના અમલ કરનારા છે અને તેના ફરમાનથી હુકમ કરે છે.