سورة الأنبياء

Verse 28 of 112

21:28

يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ

آنچه پيش‌رو و پشت‌سر آن‌ها‌‌ست [گذشته و آينده‌ی آنان] را مى‌داند و آن‌ها‌‌ جز براى كسى ‌كه خدا راضى [به شفاعت براى او] است شفاعت نمى‌كنند و از ترس او بيمناكند.

He knows what is before them and what is behind them, and they do not intercede except for him whom He approves and for fear of Him they tremble.

જે કાંઇ તેમની સામે તથા પાછળ છે તે બધુ જાણે છે અને તેઓ કોઇની શફાઅત પણ નથી કરતા સિવાય કે જેને અલ્લાહ પસંદ કરે, અને તેઓ તેના ખૌફથી ડરે છે.

#1 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

مَا یُقَالُ عِندَ قَبرِ أَمِیرالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّهِ أَنْتَ أَوَّلُ مَظْلُومٍ وَ أَوَّلُ مَنْ غُصِبَ حَقُّهُ صَبَرْتَ وَ احْتَسَبْتَ حَتَّی أَتَاکَ الْیَقِینُ فَأَشْهَدُ أَنَّکَ لَقِیتَ اللَّهَ وَ أَنْتَ شَهِیدٌ عَذَّبَ اللَّهُ قَاتِلَکَ بِأَنْوَاعِ الْعَذَابِ وَ جَدَّدَ عَلَیْهِ الْعَذَابَ جِئْتُکَ عَارِفاً بِحَقِّکَ مُسْتَبْصِراً بِشَأْنِکَ مُعَادِیاً لِأَعْدَائِکَ وَ مَنْ ظَلَمَکَ أَلْقَی عَلَی ذَلِکَ رَبِّی إِنْ شَاءَ اللَّهُ یَا وَلِیَّ اللَّهِ إِنَّ لِی ذُنُوباً کَثِیرَهًًْ فَاشْفَعْ لِی إِلَی رَبِّکَ فَإِنَّ لَکَ عِنْدَ اللَّهِ مَقَاماً مَحْمُوداً مَعْلُوماً وَ إِنَّ لَکَ عِنْدَ اللَّهِ جَاهاً وَ شَفَاعَهًًْ وَ قَدْ قَالَ تَعَالَی وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی.

امام هادی ( نزد قبر امیرالمؤمنین (بگو: «سلام بر تو ای ولیّ خدا (تو اوّل مظلوم و اوّل کسی هستی که حقّش غصب شده، صبر نموده و تحمّل کردی تا مرگ تو را دریافت و شهادت می‌دهم که خدا را ملاقات نمودی درحالی‌که شهید بودی، خدا قاتل و کشنده‌ی تو را به انواع عذاب‌ها معذّب نموده و آن را بر او تجدید نماید، به نزدت آمده درحالی‌که به حقّت آگاه و به شأن و مرتبه‌ات مطّلع و نسبت به دوستانت دوست و دشمنان و آنان‌که به تو ظلم کرده‌اند دشمن می‌باشم، خدا را با همین حال ملاقات خواهم نمود ان‌شاءاللَّه تعالی. همانا گناهان زیادی در عهده‌ی من بوده پس نزد پروردگارت من را شفاعت فرما زیرا برای تو نزد او مقام و مرتبه‌ای معلوم بوده و در درگاهش شوکتی عظیم و حق شفاعت داری و خداوند، خود در قرآن کریمش فرموده: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی».

Imam al-Hadi (peace be upon him): What is said at the grave of Amir al-Mu'minin (peace be upon him): "Peace be upon you, O friend of Allah. You are the first who was wronged and the first whose right was usurped. You were patient and bore it seeking reward until certainty (death) came to you. So I bear witness that you met Allah as a martyr. May Allah punish your killer with all kinds of torment and renew the torment upon him. I have come to you knowing your right, discerning your rank, being an enemy of your enemies and of those who wronged you; I shall meet my Lord in this state, if Allah wills. O friend of Allah, indeed I have many sins, so intercede for me with your Lord, for you have with Allah a known praiseworthy station, and you have with Allah rank and intercession, and Allah the Exalted has said: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [And they do not intercede except for him whom He approves]."

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ની કબર પાસે કહો: "સલામ થાય તમારા પર, હે અલ્લાહના વલી! તમે પહેલા મઝલૂમ છો અને પહેલા એવા છો જેમનો હક ગસબ કરવામાં આવ્યો; તમે સબર કરી અને સહન કર્યું ત્યાં સુધી કે મૌત તમારી પાસે આવ્યું, અને હું ગવાહી આપું છું કે તમે અલ્લાહને એવી હાલતમાં મળ્યા કે તમે શહીદ હતા. અલ્લાહ તમારા કાતિલ અને હત્યારાને વિવિધ પ્રકારના અઝાબોથી અઝાબ આપે અને તેના પર તેને તાજો કરતો રહે. હું તમારી પાસે એવી હાલતમાં આવ્યો છું કે તમારા હકથી વાકેફ અને તમારી શાન અને મરતબાથી માહિતગાર અને તમારા દોસ્તો પ્રત્યે દોસ્ત અને દુશ્મનો અને જેમણે તમારા પર ઝુલ્મ કર્યો છે તેમના પ્રત્યે દુશ્મન છું, અલ્લાહને હું આ જ હાલતમાં મળીશ ઇન્શાઅલ્લાહ તઆલા. ખરેખર મારા જવાબદારીમાં ઘણા ગુનાહો છે, તો પોતાના પરવરદિગાર પાસે મારી શફાઅત કરો કારણ કે તમારા માટે તેની પાસે એક જાણીતો મકામ અને મરતબો છે અને તેના દરબારમાં અઝીમ શાન અને શફાઅતનો હક છે, અને અલ્લાહે પોતે પોતાની કરીમ કુરઆનમાં ફરમાવ્યું છે: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [અને તેઓ શફાઅત નથી કરતા સિવાય તેના માટે જેનાથી તે રાજી હોય]."

#2 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عن ابْنِ أَبِی‌عُمَیْرٍ قَالَ سَمِعْتُ مُوسَی‌بْنَ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) یَقُولُ لَا یُخَلِّدُ اللَّهُ فِی النَّارِ إِلَّا أَهْلَ الْکُفْرِ وَ الْجُحُودِ وَ أَهْلَ الضَّلَالِ وَ الشِّرْکِ وَ مَنِ اجْتَنَبَ الْکَبَائِرَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ لَمْ یُسْأَلْ عَنِ الصَّغَائِرِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی إِنْ تَجْتَنِبُوا کَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ نُدْخِلْکُمْ مُدْخَلًا کَرِیماً قَالَ فَقُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَالشَّفَاعَهًُْ لِمَنْ تَجِبُ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فَقَالَ حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ آبَائِهِ عَنْ علی (علیه السلام) قَالَ سَمِعْتُ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ إِنَّمَا شَفَاعَتِی لِأَهْلِ الْکَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِی فَأَمَّا الْمُحْسِنُونَ مِنْهُمْ فَمَا عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ قَالَ ابْنُ أَبِی‌عُمَیْرٍ فَقُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَکَیْفَ تَکُونُ الشَّفَاعَهًُْ لِأَهْلِ الْکَبَائِرِ وَ اللَّهُ تَعَالَی یَقُولُ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ وَ مَنْ یَرْکَبُ الْکَبَائِرَ لَا یَکُونُ مُرْتَضًی فَقَالَ یَا أَبَاأَحْمَدَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ یَرْتَکِبُ ذَنْباً إِلَّا سَاءَهُ ذَلِکَ وَ نَدِمَ عَلَیْهِ وَ قَدْ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) کَفَی بِالنَّدَمِ تَوْبَهًًْ وَ قَالَ مَنْ سَرَّتْهُ حَسَنَهًٌْ وَ سَاءَتْهُ سَیِّئَهًٌْ فَهُوَ مُؤْمِنٌ فَمَنْ لَمْ یَنْدَمْ عَلَی ذَنْبٍ یَرْتَکِبُهُ فَلَیْسَ بِمُؤْمِنٍ وَ لَمْ تَجِبْ لَهُ الشَّفَاعَهًُْ وَ کَانَ ظَالِماً وَ اللَّهُ تَعَالَی یَقُولُ ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ حَمِیمٍ وَ لا شَفِیعٍ یُطاعُ فَقُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ کَیْفَ لَا یَکُونُ مُؤْمِناً مَنْ لَمْ یَنْدَمْ عَلَی ذَنْبٍ یَرْتَکِبُهُ فَقَالَ یَا أَبَاأَحْمَدَ مَا مِنْ أَحَدٍ یَرْتَکِبُ کَبِیرَهًًْ مِنَ الْمَعَاصِی وَ هُوَ یَعْلَمُ أَنَّهُ سَیُعَاقَبُ عَلَیْهَا إِلَّا نَدِمَ عَلَی مَا ارْتَکَبَ وَ مَتَی نَدِمَ کَانَ تَائِباً مُسْتَحِقّاً لِلشَّفَاعَهًِْ وَ مَتَی لَمْ یَنْدَمْ عَلَیْهَا کَانَ مُصِرّاً وَ الْمُصِرُّ لَا یُغْفَرُ لَهُ لِأَنَّهُ غَیْرُ مُؤْمِنٍ بِعُقُوبَهًِْ مَا ارْتَکَبَ وَ لَوْ کَانَ مُؤْمِناً بِالْعُقُوبَهًِْ لَنَدِمَ وَ قَدْ قَالَ النبی (صلی الله علیه و آله) لَا کَبِیرَهًَْ مَعَ الِاسْتِغْفَارِ وَ لَا صَغِیرَهًَْ مَعَ الْإِصْرَارِ وَ أَمَّا قَوْلُ اللَّهِ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی فَإِنَّهُمْ لَا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنْ ارْتَضَی اللَّهُ دِینَهُ وَ الدِّینُ الْإِقْرَارُ بِالْجَزَاءِ عَلَی الْحَسَنَاتِ وَ السَّیِّئَاتِ وَ مَنِ ارْتَضَی اللَّهُ دِینَهُ نَدِمَ عَلَی مَا یَرْتَکِبُهُ مِنَ الذُّنُوبِ لِمَعْرِفَتِهِ بِعَاقِبَتِهِ فِی الْقِیَامَهًِْ.

امام کاظم ( ابن‌ابی‌عمیر گوید: از امام کاظم (شنیدم که می‌فرمود: «خدا کسی را در آتش دوزخ جز اهل کفر و جحود و اهل ضلالت و شرک را جاوید نگه نمی‌دارد و هرکس از مؤمنان از گناهان کبیره دوری کند از گناهان صغیره بازخواست نمی‌شود. خدای تبارک‌وتعالی فرموده است: اگر اجتناب و دوری کنید از گناهان بزرک از آنچه نهی کرده می‌شوید از آن؛ یعنی ما و خلیفه‌ی ما شما را از آن نهی کرده‌ایم در گذرانیم و عفو کنیم از شما گناهان شما را؛ یعنی گناهان کوچک شما را و درآوردیم شما را در موضع خوب گرانمایه که بهشت است. ( نساء/۳۱ )». به آن حضرت (عرض کردم: «ای پسر رسول خدا (! پس شفاعت برای کدام یک از گناهکاران واجب است»؟ فرمود: «پدرم از پدرانش از علی (برایم نقل کرده که فرمود: از رسول خدا (که می‌فرمود: جز این نیست که شفاعت من برای صاحبان گناهان کبیره از امّت من است و امّا نیکوکاران از ایشان، پس بر ایشان هیچ راه و تسلّطی نیست». به آن حضرت (عرض کردم: «ای پسر رسول خدا (چگونه شفاعت برای صاحبان گناهان کبیره می‌باشد و در حالی‌که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ و هرکس مرتکب گناهان کبیره شود، پسندیده نمی‌باشد». حضرت (فرمود: «ای ابواحمد! هیچ مؤمنی نیست که گناهی را مرتکب شود مگر آنکه از این امر بدش آید و بر آن پشیمان شود و پیغمبر (فرمود: «کافیست که پشیمانی توبه باشد». و آن حضرت (فرمود: «هرکه خوبی او را شاد کند و از ناراحت شود، مؤمن است و هرکه بر گناهی که آن را مرتکب می‌شود، پشیمان نشود مؤمن نیست. و شفاعت برایش واجب نمی‌باشد و ستمکار خواهد بود و خدای عزّوجلّ می‌فرماید: برای ستمکاران دوستی وجود ندارد، و نه شفاعت‌کننده‌ای که شفاعتش پذیرفته شود. ( غافر/۱۸ ) من به آن حضرت (عرض کردم: «ای پسر رسول خدا (چگونه کسی که بر گناهی که آن را مرتکب شده و پشیمان نمی‌شود، مؤمن نمی‌باشد»؟ فرمود: «ای ابواحمد هیچ‌کس نیست که مرتکب گناهان کبیره شود و او بداند که به‌زودی بر آن بازخواست می‌شود مگر آنکه بر آنچه مرتکب شده پشیمان شود. و در هر زمان که پشیمان می‌شود تائب می‌باشد که شفاعت دارای استحقاق و سزاواری است. و در هر زمان‌که بر آن پشیمان نشود و صاحب اصرار باشد؛ آنکه اصرار بر گناه کبیره دارد، گناهانش آمرزیده نمی‌شود؛ چراکه او به عقوبت آنچه مرتکب شده ایمان ندارد و اگر به عقوبت آن ایمان می‌داشت پشیمان می‌شد. و پیغمبر (فرمود: «با طلب آمرزش، کبیره نیست و به اصرار، صغیره نیست. چرا که بار اوّل گناه برطرف می‌شود و در دبار دوّم کبیره می‌گردد. و امّا کلام خدای عزّوجلّ: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی، پس به‌درستی‌که ایشان شفاعت نمی‌کند مگر کسی را که خدا دینش را پسندیده باشد و دین همان اقرار و اعتراف به جزای بر خوبی‌ها و بدی‌هاست و کسی که خدا دینش را پسندیده باشد بر آنچه از گناهان مرتکب شده به‌جهت معرفتش به عاقبت و انجام خویش در روز قیامت ، پشیمان می‌شود».

Imam Kazim (peace be upon him): Ibn Abi Umayr said: I heard Imam Kazim (peace be upon him) saying: "Allah does not keep anyone eternally in the Fire of Hell except the people of disbelief and denial, and the people of misguidance and polytheism. And whoever among the believers avoids the major sins will not be questioned about the minor sins. Allah the Blessed and Exalted has said: 'If you avoid the major of what you are forbidden from' — meaning what We and Our vicegerent have forbidden you from — 'We shall overlook and pardon from you your evil deeds' — that is, your small sins — 'and We shall admit you to a noble place of entry,' which is Paradise. (al-Nisa/31)." I said to him (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah! For which of the sinners is intercession obligatory?" He said: "My father narrated to me from his fathers from Ali (peace be upon him) who said: I heard the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) saying: 'Indeed my intercession is for the people of major sins from my Ummah; as for the righteous among them, there is no path [of blame] against them.'" I said to him (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah! How can intercession be for the people of major sins while Allah the Mighty and Majestic says: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [And they do not intercede except for him whom He approves, and for fear of Him they tremble] — and whoever commits major sins is not approved?" He (peace be upon him) said: "O Abu Ahmad! There is no believer who commits a sin except that he becomes distressed by it and regrets it, and the Prophet (peace be upon him and his family) said: 'Regret is sufficient as repentance.' And he (peace be upon him and his family) said: 'Whoever is gladdened by a good deed and grieved by an evil deed is a believer.' So whoever does not regret a sin he commits is not a believer, and intercession does not become obligatory for him, and he will be a wrongdoer. Allah the Mighty and Majestic says: 'For the wrongdoers there is no intimate friend, nor any intercessor whose intercession would be accepted.' (Ghafir/18)" I said to him (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah! How is it that one who does not regret a sin he has committed is not a believer?" He said: "O Abu Ahmad! There is no one who commits a major sin from among the disobediences, knowing that he will soon be called to account for it, except that he regrets what he has committed. And whenever he regrets, he is repentant and deserving of intercession. And whenever he does not regret it and persists — the one who persists in a major sin, his sins are not forgiven, because he does not believe in the punishment for what he has committed; and had he believed in the punishment, he would have regretted it. And the Prophet (peace be upon him and his family) said: 'There is no major sin with seeking forgiveness, and no minor sin with persistence,' because on the first occasion the sin is removed, and on the second occasion it becomes a major sin. As for the word of Allah the Mighty and Majestic: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [And they do not intercede except for him whom He approves] — indeed they do not intercede except for one whose religion Allah has approved, and religion is the acknowledgement and confession of the recompense for good deeds and evil deeds. And whoever's religion Allah has approved regrets the sins he has committed because of his knowledge of his outcome on the Day of Resurrection."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને અબી ઉમય્ર કહે છે: મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: "અલ્લાહ કોઈને દોઝખની આગમાં હંમેશા માટે નથી રાખતો સિવાય કુફ્ર અને ઇન્કારના લોકો, અને ગુમરાહી અને શિર્કના લોકોને. અને મોમિનોમાંથી જે કોઈ ગુનાહે કબીરા (મોટા ગુનાહો) થી દૂર રહે, તેને નાના ગુનાહો વિશે પૂછવામાં નહીં આવે. અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: 'જો તમે એ મોટા ગુનાહોથી બચો જેનાથી તમને રોકવામાં આવ્યા છે' — એટલે કે જેનાથી અમે અને અમારા ખલીફાએ તમને રોક્યા છે — 'તો અમે તમારા ગુનાહોને માફ કરી દઈશું' — એટલે કે તમારા નાના ગુનાહો — 'અને તમને એક કીમતી સારી જગ્યાએ દાખલ કરીશું' જે જન્નત છે. (નિસા/૩૧)". મેં તેમને (અલયહિસ્સલામ) અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહના પુત્ર! તો ગુનેહગારોમાંથી કોના માટે શફાઅત વાજિબ છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "મારા પિતાએ તેમના પિતાઓ થકી અલી (અલયહિસ્સલામ) થી મને રિવાયત કરી છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: મેં અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: 'ખરેખર મારી શફાઅત મારી ઉમ્મતના ગુનાહે કબીરાવાળાઓ માટે છે; અને એમાંથી નેક લોકો પર કોઈ રસ્તો કે પકડ નથી.'" મેં તેમને (અલયહિસ્સલામ) અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહના પુત્ર! ગુનાહે કબીરાવાળાઓ માટે શફાઅત કેવી રીતે હોઈ શકે જ્યારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [અને તેઓ શફાઅત નથી કરતા સિવાય એના માટે જેનાથી અલ્લાહ રાજી હોય, અને તેઓ તેના ડરથી કાંપતા હોય છે] — અને જે ગુનાહે કબીરા કરે તે તો પસંદ કરેલો નથી હોતો?" તેમણે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: "ઓ અબૂ અહમદ! એવો કોઈ મોમિન નથી જે કોઈ ગુનાહ કરે અને એ વાત તેને ખરાબ ન લાગે અને તે એના પર પસ્તાવો ન કરે, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું છે: 'પસ્તાવો તૌબા તરીકે પૂરતો છે.' અને તેમણે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવ્યું: 'જેને નેકી ખુશ કરે અને બુરાઈ દુ:ખી કરે તે મોમિન છે,' અને જે કોઈ ગુનાહ કરે અને એના પર પસ્તાવો ન કરે તે મોમિન નથી, અને તેના માટે શફાઅત વાજિબ નથી થતી અને તે ઝાલિમ હશે. અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'ઝાલિમો માટે કોઈ દોસ્ત નથી, અને ન કોઈ એવો શફાઅત કરનારો જેની શફાઅત કબૂલ કરવામાં આવે.' (ગાફિર/૧૮)" મેં તેમને (અલયહિસ્સલામ) અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહના પુત્ર! એવું કેમ કે જે માણસ કોઈ ગુનાહ કરીને પસ્તાવો ન કરે તે મોમિન નથી હોતો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "ઓ અબૂ અહમદ! એવો કોઈ નથી જે ગુનાહે કબીરા કરે અને એ જાણતો હોય કે જલ્દી જ તેની જવાબદેહી લેવાશે, સિવાય કે તે જે કર્યું છે તેના પર પસ્તાવો કરે. અને જ્યારે તે પસ્તાવો કરે છે ત્યારે તે તાએબ છે અને શફાઅતનો હકદાર છે. અને જ્યારે તે એના પર પસ્તાવો ન કરે અને એના પર અડગ રહે — જે ગુનાહે કબીરા પર અડગ રહે તેના ગુનાહો માફ નથી થતા; કારણ કે તેને એ સજા પર ઈમાન નથી જે તેણે કરેલા કામ પર થશે, અને જો તેને એ સજા પર ઈમાન હોત તો તે પસ્તાવો કરત. અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'ઇસ્તિગ્ફાર (માફી માંગવા) સાથે કોઈ કબીરા નથી, અને અડગ રહેવા સાથે કોઈ સગીરા નથી,' કારણ કે પહેલી વાર ગુનાહ દૂર થઈ જાય છે અને બીજી વાર તે કબીરા બની જાય છે. અને હવે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કલામ: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [અને તેઓ શફાઅત નથી કરતા સિવાય એના માટે જેનાથી અલ્લાહ રાજી હોય] વિશે, તો ખરેખર તેઓ શફાઅત નથી કરતા સિવાય એના માટે જેના દીનને અલ્લાહે પસંદ કર્યો હોય, અને દીન એ જ છે: નેકીઓ અને બુરાઈઓના બદલાનો ઈકરાર અને એકરાર. અને જેના દીનને અલ્લાહે પસંદ કર્યો હોય, તે જે ગુનાહો કરે છે તેના પર કયામતના દિવસે તેના અંજામની જાણકારીના કારણે પસ્તાવો કરે છે."

#3 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌خَالِدٍ عَنِ الرِّضَا (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِه عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَنْ لَمْ یُؤْمِنْ بِحَوْضِی فَلَا أَوْرَدَهُ اللَّهُ حَوْضِی وَ مَنْ لَمْ یُؤْمِنْ بِشَفَاعَتِی فَلَا أَنَالَهُ اللَّهُ شَفَاعَتِی ثُمَّ قَالَ (صلی الله علیه و آله) إِنَّمَا شَفَاعَتِی لِأَهْلِ الْکَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِی فَأَمَّا الْمُحْسِنُونَ فَمَا عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ قَالَ الْحُسَیْنُ‌بْنُ‌خَالِدٍ فَقُلْتُ لِلرِّضَا (علیه السلام) یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) فَمَا مَعْنَی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی قَالَ لَا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَی اللهُ دِینَهُ.

پیامبر ( حسین‌بن‌خالد نقل می‌کند: امام رضا (از پدرانش از امام علی (روایت نمود، پیامبر (فرمود: «هرکس به حوض من (حوض کوثر) ایمان نیاورد، خداوند او را بر آن حوض نمی‌رساند و هرکس ایمان به شفاعت من نیاورد، خداوند او را به شفاعت من فائز نمی‌گرداند»! سپس فرمود: «شفاعت من مربوط به کسانی است که مرتکب گناهان کبیره می‌شوند. و امّا نیکوکاران، اصلا، مستحقّ توبیخ و مؤاخذه نیستند». به حضرت عرض کردم: یا ای پسر رسول خدا (معنی این آیه: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی چیست»؟ فرمود: «یعنی شفاعت نمی‌کنند مگر کسی را که خداوند از دینش خوشنود باشد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Husayn ibn Khalid narrates: Imam Rida (peace be upon him) narrated from his fathers, from Imam Ali (peace be upon him), that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Whoever does not believe in my Hawd (the Pool of Kawthar), Allah will not bring him to my Hawd, and whoever does not believe in my intercession, Allah will not grant him my intercession." Then he (peace be upon him and his family) said: "My intercession is for those of my ummah who commit major sins. As for the righteous, there is no way [of blame or reproach] against them at all." Husayn ibn Khalid said: I said to Imam Rida (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him), what is the meaning of the saying of Allah, the Mighty and Majestic: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [and they do not intercede except for him whom He approves]?" He said: "It means they do not intercede except for one whose religion Allah is pleased with."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હુસૈન બિન ખાલિદ વર્ણવે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના પિતાઓથી, ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરી કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ મારા હૌઝ (હૌઝે કૌસર) પર ઈમાન ન લાવે, અલ્લાહ તેને મારા હૌઝ પર નહીં પહોંચાડે, અને જે કોઈ મારી શફાઅત પર ઈમાન ન લાવે, અલ્લાહ તેને મારી શફાઅત નહીં પ્રાપ્ત કરાવે." પછી ફરમાવ્યું: "મારી શફાઅત મારી ઉમ્મતના તે લોકો માટે છે જેઓ કબીરા ગુનાહો કરે છે. પરંતુ નેક લોકો, તેઓ પર બિલકુલ ઠપકા અને પકડનો કોઈ માર્ગ નથી." મેં હઝરત (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "ઓ અલ્લાહના રસૂલના પુત્ર (અલયહિસ્સલામ), આ આયતનો અર્થ શું છે: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [અને તેઓ શફાઅત નથી કરતાં સિવાય તેના માટે જેનાથી અલ્લાહ રાજી હોય]?" ફરમાવ્યું: "એટલે કે તેઓ શફાઅત નથી કરતાં સિવાય તેના માટે જેના દીનથી અલ્લાહ ખુશ હોય."

#4 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ طَاوُسٍ الْیَمَانِیِّ قَالَ: رَأَیْتُ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ رَجُلًا مُتَعَلِّقاً بِأَسْتَارِ الْکَعْبَهًِْ قَالَ فَتَأَمَّلْتُهُ فَإِذَا هُوَ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَقُلْتُ یَا ابْنَ رسول الله (علیه السلام) مَا هَذَا الْجَزَعُ وَ أَنْتَ ابْنُ رسول الله (علیه السلام) وَ لَکَ أَرْبَعُ خِصَالٍ رَحْمَهًُْ اللَّهِ وَ شَفَاعَهًُْ جَدِّکَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ أَنْتَ ابْنُهُ وَ أَنْتَ طِفْلٌ صَغِیرٌ فَقَالَ لَهُ یَا طَاوُسُ إِنَّنِی نَظَرْتُ فِی کِتَابِ اللَّهِ فَلَمْ أَرَ مِنْ ذَلِکَ شَیْئاً فَإِنَّ اللَّهَ یَقُولُ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ وَ أَمَّا کَوْنِی ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ وَ أَمَّا کَوْنِی طِفْلًا فَأَنَا رَأَیْتُ الْحَطَبَ الْکِبَارَ لَا تَشْتَعِلُ إِلَّا بِالصِّغَارِ ثُمَّ بَکَی (علیه السلام) حَتَّی غُشِیَ عَلَیْهِ.

امام سجّاد ( طاوس یمانی گوید: در دل شب مردی را دیدم که پرده‌ی کعبه را گرفته بود، دقّت کردم و دیدم او علیّ‌ّبن‌الحسین (است عرض کردم: «ای پسر رسول خدا (این ناله چیست؟ و حال آنکه تو فرزند رسول خدایی و دارای چهار امتیاز هستی، رحمت خدا، شفاعت جدّت رسول خدا (فرزند رسول خدا (بودن، صغیر بودن». فرمود: «ای طاوس، من در کتاب خدا نگاه کردم و چیزی از این‌ها را ندیدم، زچرا که خداوند می‌فرماید: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ. و امّا فرزند رسول خدا (بودن من: خدا می‌فرماید: زمانی‌که در صور دمیده شود نَسَب در آن روز بین ایشان نیست، نه از هم بپرسند، هرکس میزآن‌هایش سنگین بیاید از رستگارانند، و هرکس میزآن‌هایش سبک باشد، آنان‌کسانی هستند که به خویشتن ضرر زدند در دوزخ جاودان‌هاند. ( مؤمنون/۱۰۳۱۰۱ ). و امّا کوچک بودن من: دیده‌ام هیزم‌های کلفت، جز با هیزم‌های نازک و کوچک، آتش نمی‌گیرند سپس گریه کرد تا از حال رفت.

Imam Sajjad (peace be upon him): Tawus al-Yamani said: In the depth of the night I saw a man clinging to the curtain of the Ka'bah. I looked closely and saw that it was Ali ibn al-Husayn (peace be upon him). I said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him), what is this lamenting, when you are the son of the Messenger of Allah and possess four privileges: the mercy of Allah, the intercession of your grandfather the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), being his son, and being small [in age]?" He said: "O Tawus, I looked into the Book of Allah and I did not see any of these things [availing me], for Allah says: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [and they do not intercede except for him whom He approves, and for fear of Him they tremble]. As for my being the son of the Messenger of Allah (peace be upon him): Allah the Exalted says: 'When the trumpet is blown, there will be no kinship among them on that Day, nor will they ask about one another. Then those whose scales are heavy — they are the successful, and those whose scales are light — they are the ones who have lost themselves, in Hell they will abide forever.' (Mu'minun/101–103). And as for my being small [in age]: I have seen that thick firewood does not catch fire except with small and thin kindling." Then he (peace be upon him) wept until he lost consciousness.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): તાઉસે યમાની કહે છે: રાતના મધ્યભાગમાં મેં એક માણસને જોયો જે કાબાનો પરદો પકડીને ઊભો હતો. મેં ધ્યાનથી જોયું તો તેઓ અલી બિન અલ-હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) હતાં. મેં અરજ કરી: "ઓ અલ્લાહના રસૂલના પુત્ર (અલયહિસ્સલામ), આ કેવો વિલાપ છે? જ્યારે કે તમે અલ્લાહના રસૂલના પુત્ર છો અને ચાર વિશેષતાઓ ધરાવો છો: અલ્લાહની રહમત, તમારા દાદા અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની શફાઅત, રસૂલના પુત્ર હોવું, અને નાના [ઉંમરમાં] હોવું." ફરમાવ્યું: "ઓ તાઉસ, મેં અલ્લાહના કિતાબમાં જોયું અને આમાંથી કંઈ પણ [કામ આવતું] જોયું નથી, કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [અને તેઓ શફાઅત નથી કરતાં સિવાય તેના માટે જેનાથી અલ્લાહ રાજી હોય, અને તેઓ તેના ભયથી કાંપતાં હોય છે]. અને મારા રસૂલના પુત્ર હોવા વિશે: અલ્લાહ ફરમાવે છે: જ્યારે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે, તે દિવસે તેમની વચ્ચે કોઈ સંબંધ નહીં હોય, ન તેઓ એકબીજાને પૂછશે. જેમના ત્રાજવા ભારે થશે, તેઓ સફળ થનારા છે, અને જેમના ત્રાજવા હલકા થશે, તેઓ પોતાને નુકસાન પહોંચાડ્યું છે, જહન્નમમાં હંમેશ માટે રહેશે. (મુઅમિનૂન/૧૦૧–૧૦૩). અને મારા નાના હોવા વિશે: મેં જોયું છે કે જાડું લાકડું, પાતળા અને નાના લાકડા વગર આગ પકડતું નથી." પછી તેઓ (અલયહિસ્સલામ) એટલાં રડ્યાં કે બેહોશ થઈ ગયાં.

#5 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ طَاوُسٌ رَأَیْتُ رَجُلًا یُصَلِّی فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ تَحْتَ الْمِیزَابِ یَدْعُو وَ یَبْکِی فِی دُعَائِهِ فَجِئْتُهُ حِینَ فَرَغَ مِنَ الصَّلَاهًِْ فَإِذَا هُوَ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَقُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) رَأَیْتُکَ عَلَی حَالَهًِْ کَذَا وَ لَکَ ثَلَاثَهًٌْ أَرْجُو أَنْ تُؤْمِنَکَ مِنَ الْخَوْفِ أَحَدُهَا أَنَّکَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ الثَّانِی شَفَاعَهًُْ جَدِّکَ وَ الثَّالِثُ رَحْمَهًُْ اللَّهِ فَقَالَ یَا طَاوُسُ أَمَّا أَنِّی ابْنُ رسول الله (علیه السلام) فَلَا یُؤْمِنُنِی وَ قَدْ سَمِعْتُ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ وَ أَمَّا شَفَاعَهًُْ جَدِّی فَلَا تُؤْمِنُنِی لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ أَمَّا رَحْمَهًُْ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ إِنَّهَا قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ وَ لَا أَعْلَمُ أَنِّی مُحْسِنٌ.

امام سجّاد ( طاوس یمانی گفت: دیدم مردی مشغول نماز است و زیر ناودان خانه‌ی خدا دعا می‌کند و اشک می‌ریزد پس از پایان نمازش پیش او رفتم دیدم علیّ‌ّبن‌الحسین (است عرض کردم: «ای پسر رسول خدا (تو را در چنین حالتی دیدم با اینکه شما دارای سه امتیاز هستی که هریک از آن‌ها مایه‌ی امید نجات است، اوّل آنکه فرزند پیامبری، دوّم شفاعت جدّت و سوّم رحمت خدا». فرمود: «اینکه فرزند پیامبرم مایه‌ی امیدی نیست، زیرا خداوند می‌فرماید: هیچ‌یک از پیوندهای خویشاوندی میان آن‌ها در آن روز نخواهد بود و از یکدیگر تقاضای کمک نمی‌کنند [چون کاری از کسی ساخته نیست]!. ( مؤمنون/۱۰۱ ). شفاعت جدّم نیز امیدوارکننده نیست؛ زیرا خداوند می‌فرماید، وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی. امّا رحمت خدا: خودش می‌فرماید: رحمت خدا شامل حال نیکوکاران است. ( اعراف/۵۶ ). من نمی‌دانم از نیکوکارانم یا نه»؟!

Imam Sajjad (peace be upon him): Tawus al-Yamani said: I saw a man praying in the Sacred Mosque beneath the water-spout, supplicating and weeping in his supplication. When he finished the prayer I went up to him, and he was Ali ibn al-Husayn (peace be upon him). I said to him: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him), I saw you in such a state, though you have three things by which I hope you would be secure from fear: one, that you are the son of the Messenger of Allah (peace be upon him); the second, the intercession of your grandfather; and the third, the mercy of Allah." He said: "O Tawus, as for my being the son of the Messenger of Allah (peace be upon him), that does not secure me, for I have heard Allah the Exalted say: 'There will be no kinship among them on that Day, nor will they ask about one another.' (Mu'minun/101). And as for the intercession of my grandfather, that does not secure me either, for Allah the Exalted says: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [and they do not intercede except for him whom He approves]. And as for the mercy of Allah, Allah the Exalted says: 'Indeed, the mercy of Allah is near to the righteous.' (A'raf/56). And I do not know whether I am among the righteous or not!"

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): તાઉસે યમાનીએ કહ્યું: મેં એક માણસને જોયો જે નમાઝમાં મશગૂલ હતાં અને કાબાના પરનાળા હેઠળ દુઆ કરી રહ્યાં હતાં અને આંસુ વહાવી રહ્યાં હતાં. તેમની નમાઝ પૂરી થયા પછી હું તેમની પાસે ગયો, જોયું કે તેઓ અલી બિન અલ-હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) છે. મેં અરજ કરી: "ઓ અલ્લાહના રસૂલના પુત્ર (અલયહિસ્સલામ), મેં તમને આવી હાલતમાં જોયાં, જ્યારે કે તમારી પાસે ત્રણ વિશેષતાઓ છે જેમાંથી દરેક નજાતની આશાનું કારણ છે: પ્રથમ, તમે પયગંબરના પુત્ર છો, બીજું, તમારા દાદાની શફાઅત, અને ત્રીજું, અલ્લાહની રહમત." ફરમાવ્યું: "મારું પયગંબરના પુત્ર હોવું આશાનું કારણ નથી, કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: તે દિવસે તેમની વચ્ચે સગપણનો કોઈ સંબંધ નહીં હોય અને તેઓ એકબીજા પાસે મદદ નહીં માંગે [કારણ કે કોઈ કંઈ કરી શકે તેમ નથી]. (મુઅમિનૂન/૧૦૧). મારા દાદાની શફાઅત પણ આશા આપનારી નથી; કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [અને તેઓ શફાઅત નથી કરતાં સિવાય તેના માટે જેનાથી અલ્લાહ રાજી હોય]. પરંતુ અલ્લાહની રહમત: ખુદ ફરમાવે છે: અલ્લાહની રહમત નેકૂકારોના હાલમાં શામિલ છે. (અઅરાફ/૫૬). હું જાણતો નથી કે હું નેકૂકારોમાંથી છું કે નહીં?!"

#6 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) قَالَ: هَذِهِ شَرَائِعُ الدِّینِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ یَتَمَسَّکَ بِهَا وَ أَرَادَ اللَّهُ هُدَاه ... وَ أَصْحَابُ الْحُدُودِ فُسَّاقٌ لَا مُؤْمِنُونَ وَ لَا کَافِرُونَ وَ لَا یَخْلُدُونَ فِی النَّارِ وَ یَخْرُجُونَ مِنْهَا یَوْماً وَ الشَّفَاعَهًُْ جَائِزَهًٌْ لَهُمْ وَ لِلْمُسْتَضْعَفِینَ إِذَا ارْتَضَی اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ دِینَهُم.

امام صادق ( اعمش نقل می‌کند: امام صادق (فرمود: «این‌ها شرایع دین هستند ... گناهکاران، آن‌هایی که حد بر آن‌ها جاری شده، نه مؤمن هستند و نه کافر، آن‌ها در آتش جاودان نخواهند ماند و روزی از آنجا آزاد خواهند شد و شفاعت به آن‌ها خواهد رسید، ولی مستضعفان باید خداوند از آن‌ها راضی گردد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Al-A'mash narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "These are the laws of the religion ... The sinners, those upon whom the hadd (prescribed punishment) has been carried out, are neither believers nor disbelievers. They will not remain forever in the Fire, and one day they will be freed from it, and intercession will reach them. But as for the mustad'afin (the oppressed weak ones), Allah must be pleased with them."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અઅમશ વર્ણવે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ દીનના કાનૂનો છે ... ગુનેહગારો, જેઓ પર હદ (નિર્ધારિત સજા) લાગુ કરવામાં આવી છે, તેઓ ન તો મોમિન છે અને ન કાફિર. તેઓ આગમાં હંમેશા નહીં રહે અને એક દિવસ ત્યાંથી આઝાદ થશે અને શફાઅત તેઓ સુધી પહોંચશે, પરંતુ મુસ્તઝઅફીન (નબળા લોકો) માટે અલ્લાહ તેઓથી રાઝી થાય તે જરૂરી છે."

#7 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ‌بْنِ‌عُمَرَ قَال: سَأَلْتُ سَیِّدِیَ الصَّادِقَ (علیه السلام) ... یَا مَوْلَایَ أَیُّ ذَنْبٍ کَانَ لِرسول الله (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) یَا مُفَضَّلُ إِنَّ رسول الله (علیه السلام) قَالَ اللَّهُمَّ حَمِّلْنِی ذُنُوبَ شِیعَهًِْ أَخِی وَ أَوْلَادِی الْأَوْصِیَاءِ مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ لَا تَفْضَحْنِی بَیْنَ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ (مِنْ شِیعَتِنَا فَحَمَّلَهُ اللَّهُ إِیَّاهَا وَ غَفَرَ جَمِیعَهَا قَالَ الْمُفَضَّلُ فَبَکَیْتُ بُکَاءً طَوِیلًا وَ قُلْتُ یَا سَیِّدِی هَذَا بِفَضْلِ اللَّهِ عَلَیْنَا فِیکُمْ قَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) یَا مُفَضَّلُ مَا هُوَ إِلَّا أَنْتَ وَ أَمْثَالُکَ بَلَی یَا مُفَضَّلُ لَا تُحَدِّثْ بِهَذَا الْحَدِیثِ أَصْحَابَ الرُّخَصِ مِنْ شِیعَتِنَا فَیَتَّکِلُونَ عَلَی هَذَا الْفَضْلِ وَ یَتْرُکُونَ الْعَمَلَ فَلَا یُغْنِی عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً لِأَنَّا کَمَا قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فِینَا لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ.

امام صادق ( مفضّل گوید: از امام صادق (پرسیدم: ... آقا! پیغمبر چه گناهی کرده بود، که خدا می‌فرماید: گناهان گذشته و آینده‌ی تو را ببخشد؟. ( فتح/۲ ) فرمود: «ای مفضّل پیغمبر (عرض کرد: خدایا! گناهان گذشته و آینده‌ی شیعیان برادرم (علیّ‌بن‌ابیطالب () و اولادم که جانشینان منند تا روز قیامت به من واگذار کن و مرا میان پیغمبران و انبیاء (از کرده‌ی پیروانم رسوا مگردان». خدا هم گناهان آن‌ها را به پیغمبر (واگذار کرد و همه‌ی آنان را بخشید». مفضّل می‌گوید: «در این وقت من سخت گریستم، و عرض کردم: آقا، این از موهبت خداوند است که به برکت وجود شما به ما رسیده است». حضرت (فرمود: «ای مفضّل! شیعیانی که پیغمبر گناهان آن‌ها را به گردن گرفت تو و امثال تو هستی. ای مفضّل این حدیث را برای بعضی از شیعیان ما که در امر دین لاابالی هستند نگو. زیرا به اعتماد این فضیلت، عمل به احکام دین را ترک می‌گویند و در نتیجه از رحمت الهی محروم می‌گردند. خداوند درباره‌ی آن‌ها فرمود: لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal says: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): ... 'My master! What sin had the Prophet (peace be upon him and his family) committed, that Allah says: He forgives your past and future sins?' (Fath/2). He said: "O Mufaddal, the Prophet (peace be upon him and his family) said: 'O Allah! Assign to me the past and future sins of the Shia of my brother (Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)) and of my children who are my successors, until the Day of Resurrection, and do not disgrace me before the prophets and messengers on account of the deeds of my followers.' So Allah assigned their sins to the Prophet (peace be upon him and his family) and forgave all of them." Mufaddal says: "At this point I wept bitterly and said: 'Master, this is from the favour of Allah which has reached us through the blessing of your existence.'" The Imam (peace be upon him) said: "O Mufaddal! The Shia whose sins the Prophet took upon himself are you and those like you. O Mufaddal, do not relate this hadith to some of our Shia who are careless in the matter of religion. For, relying on this virtue, they will abandon acting upon the rulings of religion, and as a result they will be deprived of Allah's mercy. Allah said concerning them: لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [They do not intercede except for him whom He approves and for fear of Him they tremble]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: ... 'આકા! પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ કયો ગુનાહ કર્યો હતો, કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: તમારા આગળ પાછળના ગુનાહો માફ કરે? (ફત્હ/૨)' આપે ફરમાવ્યું: "અય મુફદ્દલ! પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અરજ કરી: 'અય અલ્લાહ! મારા ભાઈ (અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ))ના શીઆઓના અને મારા સંતાનો જેઓ કયામતના દિવસ સુધી મારા જાનશીન છે, તેઓના શીઆઓના આગળ પાછળના ગુનાહો મને સોંપી દે અને મને પયગંબરો અને રસૂલો વચ્ચે મારા અનુયાયીઓના કર્યાથી રુસ્વા ન કર.' અલ્લાહે પણ તેઓના ગુનાહો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને સોંપી દીધા અને તેઓ સૌને માફ કરી દીધા." મુફદ્દલ કહે છે: "તે વખતે હું ખૂબ રડ્યો, અને અરજ કરી: 'આકા, આ અલ્લાહની બક્ષિશ છે જે તમારા વજૂદની બરકતથી અમને પ્રાપ્ત થઈ છે.'" હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અય મુફદ્દલ! જે શીઆઓના ગુનાહો પયગંબરે પોતાની ગરદન પર લીધા તે તું અને તારા જેવા છે. અય મુફદ્દલ, આ હદીસ અમારા શીઆઓમાંથી કેટલાક જેઓ દીનની બાબતમાં લાપરવાહ છે તેઓને ન કહેજે. કારણ કે આ ફઝીલત પર ભરોસો કરીને, તેઓ દીનના અહકામ પર અમલ કરવાનું છોડી દેશે અને પરિણામે અલ્લાહની રહમતથી વંચિત રહી જશે. અલ્લાહે તેઓ વિશે ફરમાવ્યું: لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ [તેઓ ફક્ત તેના માટે જ શફાઅત કરે છે જેનાથી અલ્લાહ રાઝી હોય અને તેઓ તેના ડરથી કાંપતા હોય છે]."

#8 آن‌ها جز برای کسی که خدا راضی [به شفاعت برای او] است شفاعت نمی‌کنند They do not intercede except for one with whom Allah is pleased તેઓ ફક્ત તેના માટે શફાઅત કરે છે જેના [શફાઅત]થી અલ્લાહ રાઝી હોય

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

قِیلَ لِلرِّضَا (علیه السلام) یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَمَا مَعْنَی قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی قَالَ لَا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَی دِینَهُ.

امام رضا ( و به امام رضا (گفته شد: «ای پسر رسول خدا (! معنی این آیه که می‌فرماید: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی چیست»؟ فرمود: «یعنی برای کسی که خداوند از دین و آیین او خشنود است».

Imam Rida (peace be upon him): It was said to Imam Rida (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What is the meaning of this verse which says: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [and they do not intercede except for him whom He approves]?" He said: "It means: for the one with whose religion and creed Allah is pleased."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને કહેવામાં આવ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! આ આયતનો શું અર્થ છે જે ફરમાવે છે: وَ لا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی [અને તેઓ ફક્ત તેના માટે જ શફાઅત કરે છે જેનાથી અલ્લાહ રાઝી હોય]?" આપે ફરમાવ્યું: "એટલે કે તે વ્યક્તિ માટે જેના દીન અને આઈનથી અલ્લાહ ખુશ છે."