عَنْ مُحَمَّدِبْنِعَطِیَّهًَْ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَی أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) مِنْ أَهْلِ الشَّامِ مِنْ عُلَمَائِهِمْ فَقَالَ یَا أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) جِئْتُ أَسْأَلُکَ عَنْ قَوْلُهُ عَزَّ ذِکْرُهُ السَّماءُ بَناها رَفَعَ سَمْکَها فَسَوَّاها وَ أَغْطَشَ لَیْلَها وَ أَخْرَجَ ضُحاها قَالَ وَ لَا شَمْسٌ وَ لَا قَمَرٌ وَ لَا نُجُومٌ وَ لَا سَحَابٌ ثُمَّ طَوَاهَا فَوَضَعَهَا فَوْقَ الْأَرْضِ ثُمَّ نَسَبَ الْخَلِیقَتَیْنِ فَرَفَعَ السَّمَاءَ قَبْلَ الْأَرْضِ فَذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ ذِکْرُهُ وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحاها یَقُولُ بَسَطَهَا فَقَالَ لَهُ الشَّامِیُّ یَا أَبَاجَعْفَرٍ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَی أَ وَ لَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ کانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما فَقَالَ لَهُ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) فَلَعَلَّکَ تَزْعُمُ أَنَّهُمَا کَانَتَا رَتْقاً مُلْتَزِقَتَیْنِ مُلْتَصِقَتَیْنِ فَفُتِقَتْ إِحْدَاهُمَا مِنَ الْأُخْرَی فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) اسْتَغْفِرْ رَبَّکَ فَإِنَّ قَوْلَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ کانَتا رَتْقاً یَقُولُ کَانَتِ السَّمَاءُ رَتْقاً لَا تُنْزِلُ الْمَطَرَ وَ کَانَتِ الْأَرْضُ رَتْقاً لَا تُنْبِتُ الْحَبَّ فَلَمَّا خَلَقَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الْخَلْقَ وَ بَثَّ فِیهَا مِنْ کُلِّ دَابَّةٍ فَتَقَ السَّمَاءَ بِالْمَطَرِ وَ الْأَرْضَ بِنَبَاتِ الْحَب.
امام باقر ( محمّدبن‌عطیّه گوید: شخصی از علمای شام نزد امام باقر (آمد و گفت: «ای اباجعفر (! آمدم از تو مسأله‌ای بپرسم که در تفسیر و یافتن پاسخ آن درمانده شدم ... این است فرموده‌ی او: آسمانی که [او] آن را برپا کرده است * سقفش را برافراشت و آن را [به‌اندازه‌ی معیّن] درست کرد * و شبش را تیره و روزش را آشکار گردانید. ( نازعات/۲۹۲۷ ) نه خورشیدی بود و نه ماه، و نه اختران و نه ابر، سپس آن را در هم نوردید و بالای زمین نهاد، سپس دو آفریده را به هم مربوط ساخت، و آسمان را پیش از زمین برافراشت، و این است فرموده‌ی او: و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد. ( نازعات/۳۰ ). یعنی آن را گستراند. مرد شامی گفت: «ای اباجعفر (! این کلام خدای عزّوجلّ: أَوَلَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ کَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا یعنی چه»؟ امام باقر (به او فرمود: «شاید گمان می‌کنی که آن‌دو به هم چسبیده و متّصل بودند، و سپس از هم جدا شدند»؟ او گفت: «آری». امام باقر (فرمود: «از پروردگارت طلب استغفار کن، چرا که عبارت؛ کَانَتَا رَتْقًا، بدین معناست که آسمان شکافی نداشت و نمی‌توانست باران بباراند و زمین نیز شکافی نداشت تا دانه‌ای برویاند و هنگامی‌که خداوند این عالم را خلق کرد و در آن چهارپایان متفاوت پراکند. ( بقره/۱۶۴ ). آسمان را با باران و زمین را نیز با گیاهان شکافت». سپس آن شامی به ایشان گفت: «گواهی می‌دهم که تو از فرزندان پیامبران (هستی و علم تو به‌مانند علم ایشان است».
Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Atiyyah said: A man from the scholars of Sham came to Imam Baqir (peace be upon him) and said: "O Aba Ja'far! I have come to ask you a question the answer of which I have been unable to find in tafsir... This is His statement: 'The heaven, [He] built it * He raised its roof and made it [in due measure] straight * and He made its night dark and brought out its day' (Naziat/27-29). There was neither sun, nor moon, nor stars, nor cloud; then He rolled it up and placed it above the earth. Then He linked the two creations together, and raised the heaven before the earth. And this is His statement: 'And after that He spread the earth' (Naziat/30) — meaning He extended it." The man from Sham said: "O Aba Ja'far! What is the meaning of this statement of Allah the Mighty and Majestic: أَوَلَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ کَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا [Do not those who disbelieve see that the heavens and the earth were closed up, but We have opened them]?" Imam Baqir (peace be upon him) said to him: "Perhaps you suppose that the two were joined and attached to each other, and then were separated from one another?" He said: "Yes." Imam Baqir (peace be upon him) said: "Seek forgiveness from your Lord, for the phrase 'کَانَتَا رَتْقًا [they were closed up]' means that the heaven had no opening and could not send down rain, and the earth also had no opening to bring forth any seed. And when Allah created this world and scattered in it various four-legged creatures (Baqarah/164), He split open the heaven with rain and the earth with plants." Then the man from Sham said to him: "I bear witness that you are from the offspring of the Prophets and your knowledge is like their knowledge."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન અતિય્યહ કહે છે: શામના ઉલમા પૈકી એક વ્યક્તિ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યો અને કહ્યું: "અય અબા જઅફર! હું આપની પાસે એક એવો પ્રશ્ન પૂછવા આવ્યો છું જેના તફસીર અને જવાબ શોધવામાં હું અસમર્થ થયો છું... આ તેમનું ફરમાન છે: 'આસમાન કે જેને [તેમણે] બનાવ્યું છે * તેની છતને ઊંચી કરી અને તેને [ચોક્કસ માપ પ્રમાણે] યોગ્ય બનાવ્યું * અને તેની રાતને અંધારી અને દિવસને પ્રગટ કર્યો' (નાઝિઆત/૨૭-૨૯). ન સૂરજ હતો, ન ચંદ્ર, ન તારાઓ અને ન વાદળ; પછી તેને લપેટીને પૃથ્વીની ઉપર મૂક્યું, પછી બંને સર્જનોને એકબીજા સાથે જોડ્યા, અને પૃથ્વી પહેલાં આસમાનને ઊંચું કર્યું. અને આ તેમનું ફરમાન છે: 'અને તે પછી પૃથ્વીને ફેલાવીને પાથરી' (નાઝિઆત/૩૦), એટલે કે તેને પ્રસારી." શામી માણસે કહ્યું: "અય અબા જઅફર! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આ કલામ: أَوَلَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ کَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا [શું કાફિરોએ જોયું નથી કે આસમાનો અને ધરતી બંધ હતાં, પછી અમે તેમને ખોલી નાખ્યા]નો અર્થ શું છે?" ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "કદાચ તું ધારે છે કે તે બંને એકબીજા સાથે ચોંટેલા અને જોડાયેલા હતાં, પછી એકબીજાથી અલગ થયાં?" તેણે કહ્યું: "હા." ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તારા પરવરદિગાર પાસે માફી માંગ, કારણ કે 'کَانَتَا رَتْقًا [તે બંને બંધ હતાં]' આ વાક્યનો અર્થ એ છે કે આસમાનમાં કોઈ તિરાડ ન હતી અને તે વરસાદ વરસાવી શકતું ન હતું અને પૃથ્વીમાં પણ કોઈ તિરાડ ન હતી કે તે કોઈ દાણો ઉગાડી શકે, અને જ્યારે અલ્લાહે આ સૃષ્ટિનું સર્જન કર્યું અને તેમાં વિવિધ ચોપગાં પ્રાણીઓને ફેલાવ્યાં (બકરહ/૧૬૪), ત્યારે આસમાનને વરસાદ વડે અને પૃથ્વીને વનસ્પતિ વડે ખોલી નાખ્યું." પછી તે શામીએ તેમને કહ્યું: "હું ગવાહી આપું છું કે તમે પયગંબરોના સંતાનોમાંથી છો અને તમારું જ્ઞાન તેઓના જ્ઞાન જેવું છે."