عَنْ حُجْر عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فی قول إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) نَظْرَةً فِی النُّجُومِ فَقالَ إِنِّی سَقِیمٌ قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ اللَّهِ مَا کَانَ سَقِیماً وَ مَا کَذَبَ فَلَمَّا تَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِینَ إِلَی عِیدٍ لَهُمْ دَخَلَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) إِلَی آلِهَتِهِمْ بِقَدُومٍ فَکَسَرَهَا إِلَّا کَبِیراً لَهُمْ وَ وَضَعَ الْقَدُومَ فِی عُنُقِهِ فَرَجَعُوا إِلَی آلِهَتِهِمْ فَنَظَرُوا إِلَی مَا صُنِعَ بِهَا فَقَالُوا لَا وَ اللَّهِ مَا اجْتَرَأَ عَلَیْهَا وَ لَا کَسَرَهَا إِلَّا الْفَتَی الَّذِی کَانَ یَعِیبُهَا وَ یَبْرَأُ مِنْهَا فَلَمْ یَجِدُوا لَهُ قِتْلَهًًْ أَعْظَمَ مِنَ النَّارِ فَجُمِعَ لَهُ الْحَطَبُ وَ اسْتَجَادُوهُ حَتَّی إِذَا کَانَ الْیَوْمُ الَّذِی یُحْرَقُ فِیهِ بَرَزَ لَهُ نُمْرُودُ وَ جُنُودُهُ وَ قَدْ بُنِیَ لَهُ بِنَاءٌ لِیَنْظُرَ إِلَیْهِ کَیْفَ تَأْخُذُهُ النَّارُ وَ وُضِعَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) فِی مَنْجَنِیقٍ وَ قَالَتِ الْأَرْضُ یَا رَبِّ لَیْسَ عَلَی ظَهْرِی أَحَدٌ یَعْبُدُکَ غَیْرُهُ یُحْرَقُ بِالنَّارِ قَالَ الرَّبُّ إِنْ دَعَانِی کَفَیْتُهُ.
امام صادق ( حجر نقل می‌کند: امام صادق (درباره‌ی حضرت ابراهیم (فرمود: «نگاهی به اختران کرد و گفت: من بیمار هستم. ( صافات/۸۹ ). و فرمود: «به خدا سوگند بیمار هم نبود و دروغ هم نگفت». و چون او را گذاشتند و به‌سوی مراسم عیدی که داشتند رفتند ابراهیم (تبری برداشت و نزد معبودان آن‌ها رفت و همه را شکست جز بت بزرگ و تبر را به گردن او آویخت و آنان نزد خدایان خویش بازگشتند و دیدند که با آن‌ها چه شده است. با هم گفتند: «به خدا جرأت این‌کار را نداشته مگر همان جوانی که آن‌ها را می‌نکوهید و از آن‌ها بیزاری می‌جست». برای او مجازاتی بدتر از سوختن با آتش نیافتند. برای کشتن او هیزم فراوان و خوبی گرد آوردند، تا روزی رسید که باید او را می‌سوزاندند. نمرود و اطرافیانش بیرون آمدند و برای او ساختمانی ساختند تا ببینند آتش چگونه ابراهیم (را می‌بلعد و می‌سوزاند. ابراهیم (در منجنیق نهاده شد. زمین گفت: «پروردگارا بر روی من کسی جز او نیست که تو را بپرستد. آیا به آتش سوخته شود». پروردگار جهان گفت: «اگر از من درخواست کند او را کفایت خواهم کرد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hujr narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding Ibrahim (peace be upon him): "He looked at the stars and said: I am sick (Saffat/89)." And he said: "By Allah, he was not sick, nor did he lie." And when they left him and went to their festival, Ibrahim (peace be upon him) took an axe and went to their idols and broke them all except the great idol, and hung the axe on its neck. They returned to their gods and saw what had happened to them. They said to each other: "By Allah, no one had the audacity to do this except that youth who used to censure them and disassociate himself from them." They could find no punishment worse for him than being burned with fire. To kill him they gathered abundant, good firewood, until the day came when he was to be burned. Nimrod and his entourage came out, and they built a structure for him so that they might see how the fire would devour and burn Ibrahim (peace be upon him). Ibrahim (peace be upon him) was placed in a catapult. The earth said: "O my Lord, there is no one upon my surface who worships You except him. Is he to be burned with fire?" The Lord of the worlds said: "If he asks Me, I shall suffice him."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હુજ્ર રિવાયત કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) વિશે ફરમાવ્યું: "તેમણે તારાઓ તરફ નજર કરી અને કહ્યું: હું બીમાર છું (સાફ્ફાત/૮૯)." અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તેઓ બીમાર પણ ન હતા અને જૂઠું પણ બોલ્યા ન હતા." અને જ્યારે તેઓએ તેમને છોડ્યા અને પોતાના તહેવારના પ્રસંગ તરફ ગયા, ત્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ એક કુહાડી લીધી અને તેમના દેવો પાસે ગયા અને મોટા બુત સિવાય બધાને તોડી નાખ્યા અને કુહાડીને તેની ગરદન પર લટકાવી દીધી. તેઓ પોતાના દેવો પાસે પાછા ફર્યા અને જોયું કે તેમની સાથે શું થયું છે. તેઓએ એકબીજાને કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, આ કામની હિંમત તે યુવાન સિવાય કોઈને નહોતી જે તેમની નિંદા કરતો હતો અને તેમનાથી બિઝાર થતો હતો." તેમને માટે આગમાં બળવાથી ખરાબ કોઈ સજા ન મળી. તેમને મારવા માટે પુષ્કળ અને સારા લાકડાં એકઠાં કર્યાં, ત્યાં સુધી કે તે દિવસ આવ્યો જ્યારે તેમને બાળવાના હતા. નમરૂદ અને તેના સાથીઓ બહાર આવ્યા અને તેમના માટે એક ઇમારત બનાવી જેથી જોઈ શકે કે આગ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને કેવી રીતે ગળી જાય છે અને બાળે છે. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને મંજનીકમાં મૂકવામાં આવ્યા. ધરતીએ કહ્યું: "પરવરદિગાર, મારી સપાટી પર તેમના સિવાય કોઈ નથી જે તારી ઇબાદત કરે. શું તેઓ આગમાં બળી જાય?" જગતના પરવરદિગારે કહ્યું: "જો તેઓ મારી પાસે માંગશે તો હું તેમને પૂરતો થઈશ."