عَنِ الْأَصْبَغِبْنِنُبَاتَهًَْ قَالَ: لَمَّا جَلَسَ عَلِیٌّ (علیه السلام) فِی الْخِلَافَهًِْ وَ بَایَعَهُ النَّاسُ خَرَجَ إِلَی الْمَسْجِدِ مُتَعَمِّماً بِعِمَامَهًِْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَابِساً بُرْدَهًَْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مُتَنَعِّلًا نَعْلَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مُتَقَلِّداً سَیْفَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَجَلَسَ (علیه السلام) عَلَیْهِ مُتَمَکِّناً ثُمَّ شَبَّکَ بَیْنَ أَصَابِعِهِ فَوَضَعَهَا أَسْفَلَ بَطْنِهِ ثُم قَالَ یَا مَعْشَرَ النَّاسِ سَلُونِی قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِی ... فَقَامَ إِلَیْهِ الْأَشْعَثُ‌بْنُ‌قَیْسٍ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) کَیْفَ یُؤْخَذُ مِنَ الْمَجُوسِ الْجِزْیَهًُْ وَ لَمْ یُنْزَلْ عَلَیْهِمْ کِتَابٌ وَ لَمْ یُبْعَثْ إِلَیْهِمْ نَبِیٌّ قَالَ بَلَی یَا أَشْعَثُ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ کِتَاباً وَ بَعَثَ إِلَیْهِمْ رَسُولًا حَتَّی کَانَ لَهُمْ مَلِکٌ سَکِرَ ذَاتَ لَیْلَهًٍْ فَدَعَا بِابْنَتِهِ إِلَی فِرَاشِهِ فَارْتَکَبَهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ تَسَامَعَ بِهِ قَوْمُهُ فَاجْتَمَعُوا إِلَی بَابِهِ فَقَالُوا أَیُّهَا الْمَلِکُ دَنَّسْتَ عَلَیْنَا دِینَنَا وَ أَهْلَکْتَهُ فَاخْرُجْ نُطَهِّرْکَ وَ نُقِمْ عَلَیْکَ الْحَدَّ فَقَالَ لَهُمُ اجْتَمِعُوا وَ اسْمَعُوا کَلَامِی فَإِنْ یَکُنْ لِی مَخْرَجٌ مِمَّا ارْتَکَبْتُ وَ إِلَّا فَشَأْنَکُمْ فَاجْتَمَعُوا فَقَالَ لَهُمْ هَلْ عَلِمْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لَمْ یَخْلُقْ خَلْقاً أَکْرَمَ عَلَیْهِ مِنْ أَبِینَا آدَمَ (علیه السلام) وَ أُمِّنَا حَوَّاءَ قَالُوا صَدَقْتَ أَیُّهَا الْمَلِکُ قَالَ أَ فَلَیْسَ قَدْ زَوَّجَ بَنِیهِ مِنْ بَنَاتِهِ وَ بَنَاتِهِ مِنْ بَنِیهِ قَالُوا صَدَقْتَ هَذَا هُوَ الدِّیْنُ فَتَعَاقَدُوا عَلَی ذَلِکَ فَمَحَا اللَّهُ مَا فِی صُدُورِهِمْ مِنَ الْعِلْمِ وَ رَفَعَ عَنْهُمُ الْکِتَابَ فَهُمُ الْکَفَرَهًُْ یَدْخُلُونَ النَّارَ بِلَا حِسَابٍ وَ الْمُنَافِقُونَ أَشَدُّ حَالًا مِنْهُمْ قَالَ الْأَشْعَثُ وَ اللَّهِ مَا سَمِعْتُ بِمِثْلِ هَذَا الْجَوَابِ وَ اللَّهِ لَا عُدْتُ إِلَی مِثْلِهَا أَبَدا.
امیرالمؤمنین ( از اصبغ‌بن‌نباته روایت شده، وقتی امام علی (بر کرسیّ خلافت ظاهری تکیه زد، عمامه پیامبر (را بر سر نعلین او را به پا و شمشیرش را حمایل نموده، به مسجد رفت، و بر فراز منبر نشست، سپس انگشتانش را در هم کرد و بر روی شکمش قرار داد و فرمود: «پیش از آنکه مرا نیابید از من بپرسید» ...چنین آمده است: اشعث‌بن‌قیس (یکی از منافقان) برخاست و گفت: «ای امیرالمؤمنین (! چطور می‌شود از مجوسیان، جزیه (مالیاتی‌که دولت اسلامی از اهل کتابی که در کشور اسلامی زندگی می‌کنند، می‌گیرد) گرفت درحالی که نه کتاب آسمانی برایشان فرستاده شده است و نه پیامبری»؟! حضرت فرمود: «ای اشعث! چرا خداوند هم برایشان کتاب فرستاد و هم پیامبر [و پیوسته به دین خدا عمل می‌کردند] تا اینکه شبی حکمران آنان، مست گردید و با دخترش هم‌بستر شد و به او تجاوز کرد. چون بامداد شد خبر این‌کار به گوش مردم رسید و آن‌ها اطراف کاخ او گرد آمده و گفتند: «ای حاکم! دین ما را آلوده و نابود کردی؛ بیرون بیا تا تو را با جاری‌کردن حدود الهی، پاک نماییم». حاکم گفت: «بیایید و سخن مرا بشنوید، اگر امکان داشت که گناه مرا نادیده بگیرید چه بهتر، و گر نه هرچه می‌خواهید در مورد من انجام دهید». جمعیّت گرد آمدند؛ حاکم گفت: «آیا می دانید که خداوند آفریده‌ای بهتر از پدرمان آدم (و مادرمان حوّا نیافریده است»؟ همه گفتند: «آری چنین است که می‌گویی». حاکم گفت: «مگر آدم (پسرانش را به ازدواج دخترانش درنیاورد»؟ گفتند: «آری چنین بوده و [در نتیجه] این کار تو مطابق دستورات دین است»! از آن‌پس، این‌کار (ازدواج با محارم) در میان آن‌ها رواج پیدا کرد؛ خداوند هم آنچه از علم و دانش در سینه‌ی آنان بود، برگرفت و کتاب آسمانی را [نیز] از میان آنان برداشت؛ آن‌ها کافرانی هستند که بدون حسابرسی وارد دوزخ می‌شوند؛ با این‌حال، وضع منافقان [در قیامت] از آن‌ها وخیم‌تر است». اشعث گفت: «به خدا سوگند! هرگز مانند این جواب نشنیده بودم و به خدا سوگند دیگر از این سؤال‌ها نخواهم پرسید»!
Amir al-Mu'minin (peace be upon him): It is narrated from Asbagh ibn Nubata that when Imam Ali (peace be upon him) took his seat upon the outward caliphate, he placed the turban of the Prophet (peace be upon him and his family) on his head, wore his sandals and girded on his sword, and went to the mosque. He ascended the pulpit and sat upon it, then interlaced his fingers and placed them upon his belly and said: "Ask me before you lose me" ... It came thus: al-Ash'ath ibn Qays (one of the hypocrites) stood up and said: "O Amir al-Mu'minin! How can jizya (the tax which the Islamic state takes from the People of the Book living in the Islamic state) be taken from the Magians, when no heavenly book was sent down to them nor any prophet sent to them?!" His Eminence said: "O Ash'ath! On the contrary, Allah sent down to them both a book and a prophet [and they continued to act upon the religion of Allah] until one night their ruler became drunk and lay with his daughter and violated her. When morning came, news of this deed reached the ears of the people, and they gathered around his palace and said: 'O ruler! You have polluted and destroyed our religion; come out so that we may purify you by carrying out the divine legal punishment upon you.' The ruler said: 'Come and hear my words. If it is possible for you to overlook my sin, so much the better; if not, then do with me what you wish.' The crowd assembled; the ruler said: 'Do you not know that Allah did not create any creature better than our father Adam (peace be upon him) and our mother Hawwa?' They all said: 'Yes, it is as you say.' The ruler said: 'Did not Adam (peace be upon him) marry his sons to his daughters?' They said: 'Yes, that is how it was, and [therefore] this deed of yours is in accord with the commands of the religion!' From then on, this deed (marriage with close relations) became widespread among them; and Allah took away whatever knowledge and understanding was in their breasts and lifted the heavenly book from among them [as well]. They are the disbelievers who enter Hell without reckoning; even so, the state of the hypocrites [on the Day of Resurrection] is worse than theirs." Al-Ash'ath said: "By Allah! I had never heard the like of this answer, and by Allah, I will never again ask such questions!"
અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): અસ્બગ બિન નબાતાથી રિવાયત છે કે જ્યારે ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ઝાહેરી ખિલાફતની ગાદી પર બેઠા, ત્યારે તેમણે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો અમામો માથા પર બાંધ્યો, તેમના નાલૈન પગમાં પહેર્યા અને તેમની તલવાર કમર પર બાંધી, મસ્જિદમાં ગયા, અને મિમ્બર પર બેઠા. પછી પોતાની આંગળીઓ એકબીજામાં ભરાવીને પેટ પર મૂકી અને ફરમાવ્યું: "તમે મને ખોઈ બેસો તે પહેલાં મને પૂછી લો" ... આ પ્રમાણે આવ્યું છે: અશઅસ બિન કૈસ (એક મુનાફિક) ઊભો થયો અને બોલ્યો: "અય અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! મજૂસીઓ (અગ્નિપૂજકો) પાસેથી જિઝયા (ઇસ્લામી રાજ્યમાં રહેતા અહલે કિતાબ પાસેથી ઇસ્લામી હકૂમત જે કર લે છે) કેવી રીતે લઈ શકાય, જ્યારે ન તો તેમના પર કોઈ આસમાની કિતાબ ઉતરી છે અને ન તો કોઈ પયગંબર મોકલવામાં આવ્યા છે?!" હઝરતે ફરમાવ્યું: "અય અશઅસ! ઊલટું, અલ્લાહે તેમના પર કિતાબ પણ ઉતારી હતી અને પયગંબર પણ મોકલ્યા હતા [અને તેઓ સતત અલ્લાહના દીન પર અમલ કરતા હતા] ત્યાં સુધી કે એક રાત્રે તેમનો હાકિમ મદહોશ થઈ ગયો અને પોતાની દીકરી સાથે સૂઈ ગયો અને તેની સાથે બળાત્કાર કર્યો. જ્યારે સવાર થઈ ત્યારે આ કૃત્યની ખબર લોકોના કાને પહોંચી અને તેઓ તેના મહેલની આજુબાજુ ભેગા થઈને બોલ્યા: 'અય હાકિમ! તેં અમારા દીનને દૂષિત અને નષ્ટ કરી નાખ્યો; બહાર આવ જેથી અમે તારા પર ઇલાહી હદ જારી કરીને તને પાક કરીએ.' હાકિમે કહ્યું: 'આવો અને મારી વાત સાંભળો, જો શક્ય હોય કે તમે મારા ગુનાને નજરઅંદાજ કરો તો બહુ સારું, નહીં તો મારા વિષે જે કરવું હોય તે કરો.' ટોળું એકત્ર થયું; હાકિમે કહ્યું: 'શું તમે જાણો છો કે અલ્લાહે અમારા બાપ આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને અમારી માતા હવ્વાથી બહેતર કોઈ સર્જન કર્યું નથી?' બધાએ કહ્યું: 'હા, જેમ તું કહે છે તેમ છે.' હાકિમે કહ્યું: 'શું આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના દીકરાઓને પોતાની દીકરીઓ સાથે નિકાહ કરાવ્યાં ન હતાં?' તેમણે કહ્યું: 'હા એમ જ હતું અને [પરિણામે] તારું આ કૃત્ય દીનના આદેશો પ્રમાણે છે!' ત્યાર બાદ, આ કૃત્ય (મહરમો સાથે નિકાહ) તેમની વચ્ચે પ્રચલિત થઈ ગયું; અલ્લાહે પણ તેમના સીનામાં જે ઇલ્મ અને જ્ઞાન હતું તે લઈ લીધું અને આસમાની કિતાબ [પણ] તેમની વચ્ચેથી ઉઠાવી લીધી; તેઓ એવા કાફિરો છે જેઓ હિસાબ વગર જહન્નમમાં દાખલ થશે; આ છતાં, મુનાફિકોની હાલત [કયામતમાં] તેમના કરતાં પણ વધારે ખરાબ છે." અશઅસે કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ! મેં ક્યારેય આવો જવાબ સાંભળ્યો ન હતો અને અલ્લાહની કસમ હવે પછી હું આવા સવાલો પૂછીશ નહીં!"