إِنَّ لِلشَّمْسِ ثَلَاثَمِائَهًٍْوَسِتِّینَ بُرْجاً کُلُّ بُرْجٍ مِنْهَا مِثْلُ جَزِیرَهًٍْ مِنْ جَزَائِرِ الْعَرَبِ فَتَنْزِلُ کُلَّ یَوْمٍ عَلَی بُرْجٍ مِنْهَا فَإِذَا غَابَتِ انْتَهَتْ إِلَی حَدِّ بُطْنَانِ الْعَرْشِ فَلَمْ تَزَلْ سَاجِدَهًًْ إِلَی الْغَدِ ثُمَّ تُرَدُّ إِلَی مَوْضِعِ مَطْلَعِهَا وَ مَعَهَا مَلَکَانِ یَهْتِفَانِ مَعَهَا وَ إِنَّ وَجْهَهَا لِأَهْلِ السَّمَاءِ وَ قَفَاهَا لِأَهْلِ الْأَرْضِ وَ لَوْ کَانَ وَجْهُهَا لِأَهْلِ الْأَرْضِ لَاحْتَرَقَتِ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَیْهَا مِنْ شِدَّهًِْ حَرِّهَا وَ مَعْنَی سُجُودِهَا مَا قَالَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللهَ یَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ کَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ.
امام علی ( خورشید، سیصدوشصت بُرج دارد که هر یک از آن برجها مانند جزیرهای از جزایر عرب است و هر روز بر یکی از آن برجها فرود میآید و چون غروب کند، به نزدیک عرش میرود و تا فردا هم چنان در سجده است. سپس به جایگاهی که از آن طلوع میکند، بازگردانده میشود و دو فرشته با آن هستند که همراه خورشید بانگ سر میدهند. روی خورشید به طرف اهل آسمان و پشت آن بهسوی اهل زمین است که اگر روی آن به سوی اهل زمین بود، زمین و هر آن کس که بر روی زمین است، از شدّت گرمای آن میسوخت؛ و معنای سجده کردن خورشید همان است که خداوند سبحان فرموده است: أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللهَ یَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِی الأرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُومُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ وَکَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ.
Imam Ali (peace be upon him): The sun has three hundred and sixty towers, and each of those towers is like one of the islands of the Arabs. Each day it descends upon one of those towers, and when it sets, it goes near the Throne and remains in prostration until the next day. Then it is returned to the place from which it rises, and with it are two angels who cry out along with the sun. The face of the sun is toward the people of the heavens and its back is toward the people of the earth, for if its face were toward the people of the earth, the earth and everyone upon it would burn from the intensity of its heat. The meaning of the sun's prostration is what Allah, the Glorified and Exalted, has said: أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللهَ یَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِی الأرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُومُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ وَکَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ [Do you not see that to Allah prostrates whoever is in the heavens and whoever is in the earth, and the sun and the moon and the stars, and the mountains and the trees, and the animals, and many of the people].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સૂરજને ત્રણસો સાઠ બુર્જ છે અને તેમાંનો દરેક બુર્જ અરબના ટાપુઓમાંના એક ટાપુ જેવો છે, અને દરરોજ તે તેમાંના એક બુર્જ પર ઉતરે છે, અને જ્યારે તે આથમે છે ત્યારે અર્શની નજીક જાય છે અને બીજા દિવસ સુધી સજદામાં રહે છે. પછી તે તે જગ્યાએ પાછો ફેરવવામાં આવે છે જ્યાંથી તે ઉગે છે, અને તેની સાથે બે ફરિશ્તાઓ હોય છે જે સૂરજની સાથે અવાજ કરે છે. સૂરજનું મુખ આસમાનવાળાઓ તરફ છે અને તેની પીઠ ઝમીનવાળાઓ તરફ છે, કારણ કે જો તેનું મુખ ઝમીનવાળાઓ તરફ હોત, તો ઝમીન અને ઝમીન પર જે કોઈ છે તે તેની સખત ગરમીથી બળી જાત; અને સૂરજના સજદો કરવાનો અર્થ એ જ છે જે અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ ફરમાવ્યું છે: أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللهَ یَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِی الأرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُومُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ وَکَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ [શું તમે નથી જોયું કે અલ્લાહને સજદો કરે છે તે દરેક જે આસમાનોમાં છે અને જે ઝમીનમાં છે, અને સૂરજ અને ચંદ્ર અને તારાઓ, અને પર્વતો અને વૃક્ષો, અને જાનવરો, અને લોકોમાંથી ઘણા].