سورة الحج

Verse 20 of 78

22:20

يُصْهَرُ بِهِ ما في بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ

هم آنچه كه درونشان است با آن، آب مى‌شود و هم پوست هايشان.

With it shall be melted what is in their bellies and (their) skins as well.

જેથી તેમના પેટમાં જે કાંઇ હશે તે તથા તેમની ચામડીઓ પીગળી જશે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَال: نَهَی رَسُول‌اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بَیْعِ الْخَمْرِ وَ أَنْ تُشْتَرَی الْخَمْرُ وَ أَنْ تُسْقَی الْخَمْر ... وَ قَالَ (علیه السلام) مَنْ شَرِبَهَا لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاهًٌْ أَرْبَعِینَ یَوْماً وَ إِنْ مَاتَ وَ فِی بَطْنِهِ شَیْءٌ مِنْ ذَلِکَ کَانَ حَقّاً عَلَی اللَّهِ أَنْ یَسْقِیَهُ مِنْ طِینَهًِْ خَبَالٍ وَ هُوَ صَدِیدُ أَهْلِ النَّارِ وَ مَا یَخْرُجُ مِنْ فُرُوجِ الزُّنَاهًِْ فَیَجْتَمِعُ ذَلِکَ فِی قُدُورِ جَهَنَّمَ فَیَشْرَبُهَا أَهْلُ النَّارِ {فَ} یُصْهَرُ بِهِ ما فِی بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُود.

پیامبر ( امام صادق (از امیرالمؤمنین (روایت نمود که فرمود: ...رسول خدا (از خرید و فروش شراب و از نوشاندن آن [به دیگری] نهی کرد... و رسول خدا (فرمود: «هرکس شراب نوشد چهل روز نمازش قبول نخواهد شد و اگر بمیرد و در شکمش ذرّه‌ای از شراب باشد بر خدا حقّ است که از گِل «خَبال» به او بنوشاند که چرک و خون اهل دوزخ است به همراه آنچه از شرمگاه زناکاران خارج می‌شود، که همه‌ی آن‌ها در دیگ های دوزخ گرد آید و دوزخیان از آن بنوشند و با خوردنش هم آنچه که درونشان است با آن آب می‌شود و هم پوست‌هایشان».

The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from Amir al-Mu'minin (peace be upon him) who said: ...The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) forbade the buying and selling of wine, and giving it to others to drink... And the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Whoever drinks wine, his prayer will not be accepted for forty days, and if he dies and there is even a particle of wine in his stomach, it is a right upon Allah to give him to drink from the clay of 'Khabal', which is the pus and blood of the people of Hell, together with what comes out of the private parts of fornicators; all of it gathers in the cauldrons of Hell and the people of Hell drink from it, and by drinking it يُصْهَرُ بِهِ مَا فِی بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ [what is in their bellies and their skins is melted by it]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરી કે તેમણે ફરમાવ્યું: ...રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ શરાબની ખરીદ-વેચાણથી અને તેને [બીજાને] પીવડાવવાથી મના ફરમાવી... અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ શરાબ પીશે તેની ચાળીસ દિવસ સુધી નમાઝ કબૂલ થશે નહીં, અને જો તે મરી જાય અને તેના પેટમાં શરાબનો એક કણ પણ હોય તો અલ્લાહ પર હક છે કે તેને 'ખબાલ' નામની માટીમાંથી પીવડાવે, જે દોઝખવાસીઓની પરૂ અને લોહી છે, તેની સાથે વ્યભિચારીઓની શરમગાહમાંથી જે નીકળે છે તે પણ છે, જે બધું જ દોઝખના ચરૂઓમાં ભેગું થાય છે અને દોઝખવાસીઓ તેમાંથી પીશે, અને તેને પીવાથી يُصْهَرُ بِهِ مَا فِی بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ [જે તેમના પેટમાં છે અને તેમની ચામડીઓ તેનાથી ઓગાળી નાખવામાં આવે છે]."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِرِ قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَدُوِّی فَاقْبِضْ رُوحَهُ حَتَّی تَکُبَّهُ فِی النَّارِ فَیَجِیئُهُ مَلَکُ الْمَوْتِ بِوَجْهٍ کَرِیه ... فَیَضْرِبُهُ بِالسَّفُّودِ ضَرْبَهًًْ فَلَا یَبْقَی مِنْهُ شُعْبَهًٌْ إِلَّا أَنْشَبَهَا فِی کُلِّ عِرْقٍ وَ مَفْصِلٍ ثُمَّ یَجْذِبُهُ جَذْبَهًًْ فَیَسُلُّ رُوحَهُ مِنْ قَدَمَیْهِ بَسْطاً فَإِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ضَرَبَتِ الْمَلَائِکَهًُْ وَجْهَهُ وَ دُبُرَهُ ... وَ جَاذَبَهُ الشَّیْطَانُ بِالسِّلْسِلَهًِْ فَکُلَّمَا رَفَعَ رَأْسَهُ وَ نَظَرَ إِلَی قُبْحِ وَجْهِهِ کَلَحَ فِی وَجْهِهِ قَالَ فَیَقُولُ یَا لَیْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَکَ بُعْدَ الْمَشْرِقَیْنِ فَبِئْسَ الْقَرِینُ وَیْحَکَ بِمَا أَغْوَیْتَنِی احْمِلْ عَنِّی مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِنْ شَیْءٍ فَیَقُولُ یَا شَقِیُّ کَیْفَ أَحْمِلُ عَنْکَ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِنْ شَیْءٍ وَ أَنَا وَ أَنْتَ الْیَوْمَ فِی الْعَذابِ مُشْتَرِکُونَ ثُمَّ یُضْرَبُ عَلَی رَأْسِهِ ضَرْبَهًًْ فَیَهْوِی سَبْعِینَ أَلْفَ عَامٍ حَتَّی یَنْتَهِیَ إِلَی عَیْنٍ یُقَالُ لَهَا آنِیَهًٌْ یَقُولُ اللَّهُ تَعَالَی تُسْقی مِنْ عَیْنٍ آنِیَةٍ وَ هُوَ عَیْنٌ یَنْتَهِی حَرُّهَا وَ طَبْخُهَا وَ أُوقِدَ عَلَیْهَا مُذْ خَلَقَ اللَّهُ جَهَنَّمَ کُلُّ أَوْدِیَهًِْ النَّارِ تَنَامُ وَ تِلْکَ الْعَیْنُ لَا تَنَامُ مِنْ حَرِّهَا وَ یَقُولُ الْمَلَائِکَهًُْ یَا مَعْشَرَ الْأَشْقِیَاءِ ادْنُوا فَاشْرَبُوا مِنْهَا فَإِذَا أَعْرَضُوا عَنْهَا ضَرَبَتْهُمُ الْمَلَائِکَهًُْ بِالْمَقَامِعِ وَ قِیلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ قَالَ ثُمَّ یُؤْتَوْنَ بِکَأْسٍ مِنْ حَدِیدٍ فِیهِ شَرْبَهًٌْ مِنْ عَیْنٍ آنِیَهًٍْ فَإِذَا أُدْنِیَ مِنْهُمْ تَقَلَّصَتْ شِفَاهُهُمْ وَ انْتَثَرَ لُحُومُ وُجُوهِهِمْ فَإِذَا شَرِبُوا مِنْهَا وَ صَارَ فِی أَجْوَافِهِمْ یُصْهَرُ بِهِ ما فِی بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ ثُمَّ یُضْرَبُ عَلَی رَأْسِهِ ضَرْبَهًًْ فَیَهْوِی سَبْعِینَ أَلْفَ عَامٍ حَتَّی یُوَاقِعَ السَّعِیرَ.

امام باقر ( هنگامی‌که خداوند بخواهد جان کافری را بگیرد [خطاب به عزرائیل] می‌فرماید: «ای ملک‌الموت! به همراه زیردستانت نزد دشمن من برو... و جانش را بگیر تا او را در آتش افکنی». عزرائیل با چهره‌ای زشت نزد او می‌رود... و با سیخی [که همراه خود دارد] چنان ضربه‌ای به او می‌زند که تمام شاخه‌های آن سیخ به تمام رگ‌ها و مفصل‌های بدنش آویزان می‌گردد؛ آنگاه آن سیخ را به شدّت کشیده و روح آن کافر را به سختی از پاهایش بیرون می‌کشد؛.. وقتی جانش به گلو برسد فرشتگان به صورت و پشتش می‌زنند... و شیطان [در دوزخ] او را با زنجیری به‌سوی خود می‌کشد؛ پس هرگاه آن کافر سرش را بلند کرده و به صورت زشت شیطان بنگرد چهره‌ی خویش را برای شیطان عبوس کرده و می‌گوید: ای کاش میان من و تو فاصله‌ی مشرق و مغرب بود، چه بد همنشینی بودی. ( زخرف/۳۸ ) وای بر تو! چون تو مرا گمراه ساختی اکنون مقداری از عذاب خداوند را به‌جای من تحمّل کن. شیطان گوید: «ای بدبخت! چگونه مقداری از عذاب خداوند را به‌جای تو تحمّل کنم در صورتی‌که من و تو امروز در عذاب، شریک هستیم»؟ سپس ضربه‌ای بر سر او زند که [به اندازه‌ی] هفتادهزار سال [در جهنّم] سقوط کند تا اینکه به چشمه‌ای به نام «آنیه» می‌رسد که خداوند [در موردش] می‌فرماید: تُسْقی مِنْ عَیْنٍ آنِیَةٍ؛ از چشمه‌ای بسیار داغ به آنان می‌نوشانند. ( غاشیه/۵ ) و آن چشمه‌ای است که گرما و [قدرتِ] سوزاندنش در آخرین درجه است و از روزی‌که خداوند دوزخ را آفریده این چشمه افروخته شده است، تمام درّه‌های دوزخ آرام می‌گیرد ولی گرمای این چشمه آرام نمی‌گیرد؛ فرشتگان گویند: «ای گروه بدبختان! نزدیک بیایید و از این چشمه بنوشید»، وقتی آن‌ها از این‌کار پرهیز کنند فرشتگان آن‌ها را با گرزها می‌زنند و به آن‌ها خطاب می‌شود: بچشید عذاب سوزان را [در برابر کارهایتان]؛ این به‌خاطر چیزی است که دست‌های شما از پیش فرستاده [و نتیجه کار شماست] و به‌خاطر آن است که خداوند، به بندگان [خود] ستم نمی‌کند. ( آل‌عمران/۱۸۲۱۸۱ )؛ سپس ظرفی آهنین برایشان آورده می‌شود که جرعه‌ای از چشمه‌ی «آنیه» در آن قرار دارد، چون آن ظرف نزدیک آن‌ها شود لبهایشان جمع و چروکیده و گوشت‌های صورتشان پراکنده گردد؛ زمانی‌که از آن بنوشند و به درونشان برسد هم آنچه که در درونشان است با آن آب می‌شود و هم پوست‌هایشان. سپس ضربه‌ای بر سرش فرود آید که [به اندازه‌ی] هفتادهزار سال [در جهنّم] سقوط کند تا در آتشی شعله‌ور و سوزان افتد... .

Imam Baqir (peace be upon him): When Allah wills to take the soul of a disbeliever, He says [addressing Azrael]: 'O Angel of Death! Go with your helpers to My enemy... and take his soul so that you cast him into the Fire.' Then Azrael comes to him with a hideous face... and strikes him with a hook [he carries with him] such a blow that all the prongs of that hook fasten onto every vein and joint of his body; then he pulls that hook with force and drags out the soul of that disbeliever with severity from his feet; when his soul reaches his throat, the angels strike his face and his back... and Satan [in Hell] drags him toward himself with a chain; so whenever that disbeliever raises his head and looks at Satan's ugly face, he scowls at him and says: 'I wish there was between me and you the distance of the East and the West — what an evil companion you were.' (al-Zukhruf/38) Woe to you! Since you led me astray, now bear on my behalf a portion of the punishment of Allah. Satan says: 'O wretched one! How can I bear on your behalf a portion of the punishment of Allah when today you and I are partners in the punishment?' Then he is struck a blow on his head such that he falls [for the span of] seventy thousand years [in Hell] until he reaches a spring called 'Aniyah,' about which Allah says: تُسْقی مِنْ عَیْنٍ آنِیَةٍ [They will be made to drink from a boiling spring]. (al-Ghashiyah/5) It is a spring whose heat and [power of] burning are at the utmost degree, and from the day Allah created Hell this spring has been kindled; all the valleys of Hell subside, but the heat of this spring does not subside. The angels say: 'O company of the wretched! Come near and drink from this spring.' When they refuse to do so, the angels strike them with clubs and they are addressed: ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ [Taste the burning punishment [in return for your deeds]; this is because of what your hands have sent forth [and is the result of your actions], and because Allah does not wrong His servants]. (Al-i Imran/181-182) Then a vessel of iron is brought to them containing a draught from the spring of 'Aniyah'; when that vessel is brought near them, their lips shrivel and shrink, and the flesh of their faces scatters; when they drink from it and it reaches their insides, both what is in their bellies is melted by it and their skins as well. Then a blow falls upon his head such that he falls [for the span of] seventy thousand years [in Hell] until he plunges into a blazing, burning Fire....

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ કોઈ કાફિરની જાન લેવાનું ઈચ્છે છે ત્યારે [અઝરાઈલને સંબોધીને] ફરમાવે છે: 'હે મલકુલમૌત! તારા મદદગારો સાથે મારા દુશ્મન પાસે જા... અને તેની જાન લે જેથી તેને આતશમાં નાખી દે.' અઝરાઈલ કદરૂપા ચહેરા સાથે તેની પાસે જાય છે... અને [પોતાની સાથે રહેલી] એક સળી વડે તેને એવો ફટકો મારે છે કે તે સળીની બધી શાખાઓ તેના શરીરની બધી નસો અને સાંધાઓમાં ફસાઈ જાય છે; ત્યારપછી તે સળીને ખૂબ જોરથી ખેંચે છે અને તે કાફિરની રૂહને મુશ્કેલીથી તેના પગ તરફથી બહાર ખેંચે છે; જ્યારે તેની જાન ગળા સુધી પહોંચે ત્યારે ફરિશ્તાઓ તેના મુખ અને પીઠ પર મારે છે... અને શેતાન [જહન્નમમાં] તેને એક સાંકળ વડે પોતાની તરફ ખેંચે છે; તેથી જ્યારે પણ તે કાફિર પોતાનું માથું ઊંચું કરીને શેતાનના કદરૂપા ચહેરાને જુએ ત્યારે તે પોતાનો ચહેરો શેતાન સામે ગુસ્સાથી બગાડી કહે છે: કાશ કે મારી અને તારી વચ્ચે પૂર્વ અને પશ્ચિમ જેટલું અંતર હોત, તું કેવો ખરાબ સાથી હતો. (ઝુખરુફ/૩૮) અફસોસ તારા પર! કારણ કે તેં મને ગુમરાહ કર્યો, હવે અલ્લાહના અઝાબમાંથી થોડોક હિસ્સો મારા બદલે ઉઠાવ. શેતાન કહેશે: 'હે બદનસીબ! હું અલ્લાહના અઝાબમાંથી થોડોક હિસ્સો તારા બદલે કેવી રીતે ઉઠાવું જ્યારે કે હું અને તું આજે અઝાબમાં ભાગીદાર છીએ?' પછી તેના માથા પર એવો ફટકો મારવામાં આવે કે તે [જહન્નમમાં] સિત્તેર હજાર વર્ષ [જેટલો] પડતો રહે ત્યાં સુધી કે એક ઝરણા સુધી પહોંચે જેનું નામ 'આનિયહ' છે અને જેના વિશે અલ્લાહ ફરમાવે છે: تُسْقی مِنْ عَیْنٍ آنِیَةٍ [તેઓને એક ખૂબ ગરમ ઝરણામાંથી પીવડાવવામાં આવશે]. (ગાશિયહ/૫) અને તે એવું ઝરણું છે કે જેની ગરમી અને [બાળવાની] તાકાત આખરી હદે છે અને જે દિવસથી અલ્લાહે જહન્નમ પેદા કરી છે ત્યારથી આ ઝરણું સળગતું રહ્યું છે, જહન્નમની બધી ખીણો શાંત થઈ જાય છે પરંતુ આ ઝરણાની ગરમી શાંત થતી નથી; ફરિશ્તાઓ કહેશે: 'હે બદનસીબોના ટોળા! નજીક આવો અને આ ઝરણામાંથી પીઓ.' જ્યારે તેઓ આનાથી બચવા ઈચ્છશે ત્યારે ફરિશ્તાઓ તેમને ગુર્ઝ વડે મારશે અને તેઓને સંબોધીને કહેવાશે: ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ [ચાખો બાળી નાખનારા અઝાબને [તમારા કામોના બદલામાં]; આ એટલા માટે છે કે તમારા હાથોએ પહેલાં આગળ મોકલ્યું છે [અને તે તમારા કામોનું પરિણામ છે] અને એટલા માટે કે અલ્લાહ પોતાના બંદાઓ પર ઝુલ્મ કરતો નથી]. (આલે ઇમરાન/૧૮૧-૧૮૨); પછી તેઓ માટે એક લોખંડનું વાસણ લાવવામાં આવશે જેમાં 'આનિયહ' ઝરણાની એક ઘૂંટડી હશે, જ્યારે તે વાસણ તેમની નજીક લાવવામાં આવે ત્યારે તેમના હોઠ ભેગા થઈ સંકોચાઈ જશે અને તેમના ચહેરાનું માંસ વિખેરાઈ જશે; જ્યારે તેઓ તેમાંથી પીશે અને તે તેમની અંદર પહોંચશે ત્યારે તેમની અંદર જે છે તે પણ ઓગળી જશે અને તેમની ચામડી પણ. પછી તેના માથા પર એવો ફટકો પડે કે તે [જહન્નમમાં] સિત્તેર હજાર વર્ષ [જેટલો] પડતો રહે ત્યાં સુધી કે એક ભડભડ સળગતી અને બાળનારી આતશમાં જઈ પડે....

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ رُوحِ الْکَافِرِ ... ثُمَّ یُؤْتَوْنَ بِکَأْسٍ مِنْ حَدِیدٍ فِیهِ شَرْبَهًٌْ مِنْ عَیْنٍ آنِیَهًٍْ فَإِذَا أُدْنِیَ مِنْهُمْ تَقَلَّصَتْ شِفَاهُهُمْ وَ انْتَثَرَ لُحُومُ وُجُوهِهِمْ فَإِذَا شَرِبُوا مِنْهَا وَ صَارَ فِی أَجْوَافِهِمْ یُصْهَرُ بِهِ ما فِی بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ.

الباقر (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ رُوحِ الْکَافِرِ ... ثُمَّ یُؤْتَوْنَ بِکَأْسٍ مِنْ حَدِیدٍ فِیهِ شَرْبَهًٌْ مِنْ عَیْنٍ آنِیَهًٍْ فَإِذَا أُدْنِیَ مِنْهُمْ تَقَلَّصَتْ شِفَاهُهُمْ وَ انْتَثَرَ لُحُومُ وُجُوهِهِمْ فَإِذَا شَرِبُوا مِنْهَا وَ صَارَ فِی أَجْوَافِهِمْ یُصْهَرُ بِهِ ما فِی بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ.

Imam Baqir (peace be upon him): From Abu Ja'far (peace be upon him), he said: When Allah wills to take the soul of the disbeliever... then they are brought a cup of iron in which is a draught from the boiling spring (ʿayn āniyah); when it is brought near them, their lips shrivel and the flesh of their faces scatters; when they drink from it and it reaches their insides, with it is melted what is in their bellies and their skins as well.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ જાફર (અલયહિસ્સલામ) થી, તેમણે કહ્યું: જ્યારે અલ્લાહ કાફિરની રૂહ કબ્જ કરવા ઈચ્છે છે... પછી તેઓ માટે એક લોખંડનું વાસણ લાવવામાં આવે છે જેમાં આનિયહ ઝરણાની એક ઘૂંટડી હોય છે, જ્યારે તે તેમની નજીક લાવવામાં આવે ત્યારે તેમના હોઠ સંકોચાઈ જાય છે અને તેમના ચહેરાનું માંસ વિખેરાઈ જાય છે; જ્યારે તેઓ તેમાંથી પીએ છે અને તે તેમની અંદર પહોંચે છે ત્યારે તેના વડે તેમના પેટમાં જે છે તે ઓગાળી નાખવામાં આવે છે અને તેમની ચામડીઓ પણ.