سورة المؤمنون

Verse 101 of 118

23:101

فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ

و هنگامى‌كه در «صور» دميده شود، هيچ‌يك از پيوندهاى خويشاوندى در آن روز ميان آن‌ها نخواهد بود و از يكديگر تقاضاى كمك نمى كنند [چون كارى از كسى ساخته نيست].

So when the trumpet is blown, there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other.

પછી જ્યારે સૂર ફૂંકવામાં આવશે ત્યારે તે દિવસે તેમની વચ્ચે ન કોઇ સગપણનો સંબંધ બાકી રહેશે, ન એકબીજાને પૂછશે.

الرّضا ( مَنْ أَحَبَّ عَاصِیاً فَهُوَ عَاصٍ وَ مَنْ أَحَبَّ مُطِیعاً فَهُوَ مُطِیعٌ وَ مَنْ أَعَانَ ظَالِماً فَهُوَ ظَالِمٌ وَ مَنْ خَذَلَ عَادِلًا فَهُوَ خَاذِلٌ إِنَّهُ لَیْسَ بَیْنَ اللَّهِ وَ بَیْنَ أَحَدٍ قَرَابَهًٌْ وَ لَا یَنَالُ أَحَدٌ وَلَایَهًَْ اللَّهِ إِلَّا بِالطَّاعَهًِْ وَ لَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (لِبَنِی عَبْدِالْمُطَّلِبِ ائْتُونِی بِأَعْمَالِکُمْ لَا بِأَنْسَابِکُمْ وَ أَحْسَابِکُمْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ* فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ* وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ.

امام رضا ( هرکس گنهکاری را دوست داشته باشد، گنهکار است و هرکه شخص مطیع را دوست داشته باشد، او نیز مطیع خداست. کسی که به ظالم کمک کند، ظالم است و هرکه عادلی را خوار کند، خود خوار است؛ بین خدا و احدی قرابت و خویشاوندی نیست؛ هیچ کس به خدا نزدیک نمی‌شود؛ مگر با اطاعت. پیغمبر (به فرزندان عبدالمطلّب فرمود: «اعمال خود را، به من نشان دهید نه خویشاوندی و خانواده‌تان را؛ خداوند بزرگ می فرماید: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ، فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ هُمُ المُفْلِحُونَ، وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ.

Imam Rida (peace be upon him): Whoever loves a sinner is a sinner, and whoever loves an obedient person is himself obedient to Allah. Whoever helps an oppressor is an oppressor, and whoever humiliates a just person is himself humiliated. There is no kinship or relation between Allah and anyone; no one draws near to Allah except through obedience. The Prophet (peace be upon him and his family) said to the children of Abd al-Muttalib: "Bring me your deeds, not your lineages and family ties. Allah the Great says: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ، فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ هُمُ المُفْلِحُونَ، وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ [So when the trumpet is blown, there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other. Then those whose scales are heavy — they are the successful ones. And those whose scales are light — they are the ones who have lost their own souls; in Hell they shall abide]."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ ગુનેહગારને દોસ્ત રાખે તે ગુનેહગાર છે, અને જે કોઈ આજ્ઞાકારી વ્યક્તિને દોસ્ત રાખે તે પણ અલ્લાહનો આજ્ઞાકારી છે. જે કોઈ ઝાલિમને મદદ કરે તે ઝાલિમ છે, અને જે કોઈ ન્યાયી વ્યક્તિને અપમાનિત કરે તે પોતે અપમાનિત છે. અલ્લાહ અને કોઈ વચ્ચે નિકટતા કે સગપણ નથી; કોઈ પણ અલ્લાહની નજીક થતું નથી, સિવાય કે આજ્ઞાપાલન થકી. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અબ્દુલ મુત્તલિબના સંતાનોને ફરમાવ્યું: "તમારા આમાલ મને બતાવો, તમારું સગપણ અને ખાનદાન નહીં; અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ، فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ هُمُ المُفْلِحُونَ، وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ [જ્યારે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે, તે દિવસે તેમની વચ્ચે કોઈ સગપણ રહેશે નહીં, અને ન તો તેઓ એકબીજા વિશે પૂછપરછ કરશે. પછી જેમના ત્રાજવાં ભારે હશે, તેઓ જ સફળ થનારા છે. અને જેમના ત્રાજવાં હળવાં હશે, તેઓ જ છે જેમણે પોતાને નુકસાન પહોંચાડ્યું; તેઓ જહન્નમમાં હંમેશા રહેશે]."

الصّادق ( الِاقْتِدَاءُ نِسْبَهًُْ الْأَرْوَاحِ فِی الْأَزَلِ وَ امْتِزَاجُ نُورِ الْوَقْتِ بِنُورِ الْأَزَلِ وَ لَیْسَ الِاقْتِدَاءُ بِالتَّوَسُّمِ بِحَرَکَاتِ الظَّاهِرِ وَ التَّنَسُّبِ إِلَی أَوْلِیَاءِ الدِّینِ مِنَ الْحُکَمَاءِ وَ الْأَئِمَّهًِْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ أَیْ مَنْ کَانَ اقْتَدَی بِمُحِقٍّ قُبِلَ وَ زَکَی قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ.

امام صادق ( اقتدا همان ارتباط روح‌ها در ازل و متّصل‌شدن نورِ الآن به نور ازل است. اقتدا این نیست که با اعمال ظاهری نام آن‌ها را برای خود برگزینیم و خود را به اولیاء دین از دانشمندان و امامان (منتسب کنیم (به زور خود را به آن‌ها وصل کنیم درحالی که ارواح ما با آن‌ها نسبتی ندارد) خداوند عزّوجلّ فرمود: روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان می خوانیم. ( اسراء/۷۱ ) یعنی کسی که از صاحب حقّی پیروی کرد؛ پذیرفته و پاک شد. خداوند عزّوجلّ فرمود: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Following (iqtida) is the very connection of souls in pre-eternity and the joining of the light of the present moment to the light of pre-eternity. Following is not that we take their names for ourselves through outward acts and attach ourselves to the friends of the religion — the wise ones and the Imams — [by force connecting ourselves to them while our souls have no relation to them]. Allah the Mighty and Majestic said: "The day We shall call every people with their leader" (Isra/71), meaning: whoever follows a truthful one is accepted and purified. Allah the Mighty and Majestic said: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [So when the trumpet is blown, there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇક્તિદા (અનુસરણ) એ જ અઝલ (પૂર્વ-કાળ) માં રૂહોનો સંબંધ અને હાલના નૂરનું અઝલના નૂર સાથે જોડાવું છે. ઇક્તિદા એ નથી કે આપણે ઝાહિરી આમાલ થકી તેમનું નામ પોતાના માટે પસંદ કરીએ અને પોતાને દીનના અવલિયા — વિદ્વાનો અને ઇમામો સાથે જોડીએ [ઝબરદસ્તી પોતાને તેમની સાથે જોડીએ જ્યારે આપણી રૂહોનો તેમની સાથે કોઈ સંબંધ નથી]. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ ફરમાવ્યું: "તે દિવસ કે જ્યારે અમે દરેક જૂથને તેમના પેશવા સાથે બોલાવીશું" (ઇસરા/૭૧), એટલે કે જે કોઈએ હકના માલિકનું અનુસરણ કર્યું, તે સ્વીકારાયો અને પાક થયો. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ ફરમાવ્યું: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [જ્યારે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે, તે દિવસે તેમની વચ્ચે કોઈ સગપણ રહેશે નહીં, અને ન તો તેઓ એકબીજા વિશે પૂછપરછ કરશે].

السّجّاد ( طَاوُسٌ الْفَقِیه رَأَیْتُه یَطُوفُ مِنَ الْعِشَاءِ إِلَی سَحَرٍ ... فَقُلْتُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (مَا هَذَا الْجَزَعُ وَ الْفَزَعُ وَ نَحْنُ یَلْزَمُنَا أَنْ نَفْعَلَ مِثْلَ هَذَا وَ نَحْنُ عَاصُونَ جَانُونَ أَبُوکَ الْحُسَیْنُ‌بْنُ عَلِیٍّ (وَ أُمُّکَ فَاطِمَهًُْ الزَّهْرَاءُ (وَ جَدُّکَ رَسُولُ اللَّهِ (قَالَ فَالْتَفَتَ إِلَیَّ وَ قَالَ هَیْهَاتَ هَیْهَاتَ یَا طَاوُسُ دَعْ عَنِّی حَدِیثَ أَبِی وَ أُمِّی وَ جَدِّی خَلَقَ اللَّهُ الْجَنَّهًَْ لِمَنْ أَطَاعَهُ وَ أَحْسَنَ وَ لَوْ کَانَ عَبْداً حَبَشِیّاً وَ خَلَقَ النَّارَ لِمَنْ عَصَاهُ وَ لَوْ کَانَ وَلَداً قُرَشِیّاً أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَهُ تَعَالَی فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ وَ اللَّهِ لَا یَنْفَعُکَ غَداً إِلَّا تَقْدِمَهًٌْ {أی هدیّهًْ} تُقَدِّمُهَا مِنْ عَمَلٍ صَالِحٍ.

امام سجّاد ( طاوس فقیه نقل می‌کند: [وقتی امام را از شب تا صبح درحال مناجات و طواف خانه ی خدا دیدم،] عرض کردم: «ای پسر رسول خدا (! این ناله و فغان چیست؟! ما که گنهکار و جنایتکاریم باید این طور زاری و اندوه داشته باشیم؛ شما که پدرت حسین بن علی (مادرت فاطمه‎زهرا (و جدّت پیغمبراکرم (است»! حضرت روی به من نموده، فرمود: «هیهات هیهات طاوس! اسم پدر، مادر و جدّم را نبر! خدا بهشت را برای بنده‌ی مطیع و نیکوکارش گرچه غلامی سیاه باشد آفریده و جهنّم را برای هرکه معصیت کند گرچه از اولاد قریش باشد، آفریده است. [آیا] نشنیده‌ای که خداوند می فرماید: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ؟! به خدا سوگند! فردا هیچ‌چیز سودی برایت ندارد؛ مگر عمل صالحی که پیشاپیش فرستی».

Imam Sajjad (peace be upon him): Tawus the jurist relates: [When I saw the Imam from night till morning engaged in supplication and circumambulating the House of Allah,] I said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What is this wailing and lamentation?! We, who are sinners and criminals, are the ones who ought to grieve and weep like this; but you — your father is Husayn ibn Ali (peace be upon him), your mother is Fatima al-Zahra (peace be upon her), and your grandfather is the noble Prophet (peace be upon him and his family)!" The Imam turned to me and said: "Far from it, far from it, Tawus! Do not mention the name of my father, my mother and my grandfather! Allah created Paradise for His obedient and righteous servant, even if he be a black slave, and He created Hell for whoever disobeys Him, even if he be from the descendants of Quraysh. [Have you] not heard that Allah says: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [So when the trumpet is blown, there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other]?! By Allah! Tomorrow nothing will benefit you except a righteous deed that you send ahead."

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): તાવૂસ ફકીહ નકલ કરે છે: [જ્યારે મેં ઇમામને રાતથી સવાર સુધી મુનાજાત અને અલ્લાહના ઘરના તવાફમાં જોયા,] મેં અરજ કરી: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના પુત્ર! આ નાલા અને ફરિયાદ શું છે?! અમે જે ગુનેહગાર અને જુલ્મગાર છીએ તેમણે આવા આક્રંદ અને ગમમાં હોવું જોઈએ; આપ કે જેમના પિતા હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ), માતા ફાતિમા ઝહરા (અલયહસ્સલામ) અને દાદા પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે!" હઝરતે મારી તરફ ફરીને ફરમાવ્યું: "હયહાત હયહાત તાવૂસ! મારા પિતા, માતા અને દાદાનું નામ ન લે! અલ્લાહે જન્નત પોતાના આજ્ઞાકારી અને નેક બંદા માટે બનાવી છે, ભલે તે કાળો ગુલામ કેમ ન હોય, અને જહન્નમ દરેક તે વ્યક્તિ માટે બનાવી છે જે નાફરમાની કરે, ભલે તે કુરૈશની ઔલાદમાંથી કેમ ન હોય. [શું] તેં નથી સાંભળ્યું કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [જ્યારે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે, તે દિવસે તેમની વચ્ચે કોઈ સગપણ રહેશે નહીં, અને ન તો તેઓ એકબીજા વિશે પૂછપરછ કરશે]?! અલ્લાહની કસમ! કાલે તારા માટે કંઈ પણ ફાયદાકારક નહીં હોય, સિવાય કે નેક અમલ જે તું આગળ મોકલે."

الصّادق ( لَا یَتَقَدَّمُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ أَحَدٌ إِلَّا بِالْأَعْمَالِ وَ الدَّلِیلُ عَلَی ذَلِکَ قَوْلُ رَسُولِ اللَّهِ (یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ الْعَرَبِیَّهًَْ لَیْسَتْ بِأَبٍ وَالِدٍ وَ إِنَّمَا هُوَ لِسَانٌ نَاطِقٌ فَمَنْ تَکَلَّمَ بِهِ فَهُوَ عَرَبِیٌّ أَلَا إِنَّکُمْ وُلْدُ آدَمَ وَ آدَمُ مِنْ تُرَابٍ وَ اللَّهِ لَعَبْدٌ حَبَشِیٌّ أَطَاعَ اللَّهَ خَیْرٌ مِنْ سَیِّدٍ قُرَشِیٍّ عَاصٍ لِلَّهِ وَ إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللهِ أَتْقَاکُمْ وَ الدَّلِیلُ عَلَی ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ* فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ قَالَ بِالْأَعْمَالِ الْحَسَنَهًِْ فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ قَالَ مِنَ الْأَعْمَالِ السَّیِّئَهًِْ فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ * تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ قَالَ أَیْ تَلْهَبُ عَلَیْهِمْ فَتُحْرِقُهُمْ وَ هُمْ فِیها کالِحُونَ أَیْ مَفْتُوحِی الْفَمِ مُسْوَدِّی الْوَجْهِ.

امام صادق ( هیچ کس در قیامت پیش نمی رود؛ مگر با اعمالی که انجام داده است؛ دلیل این گفته فرمایش رسول خدا (است که فرمود: «ای مردم! عربیّت به پدری که فرزندی به وجود آورده، نیست؛ بلکه عربیّت زبان گویاست. هرکس به عربی فصیح سخن گوید او عرب می‌باشد، بدانید که شما از آدم متولّد شده اید و آدم از خاک است. به خدا سوگند! برده‌ی حبشی که خدا را اطاعت کند، بهتر است از آقای قریشی که نافرمانی خدا را کند؛ و گرامی ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست. ( حجرات/۱۳ ) و دلیل این سخن این قول خداوند عزّوجلّ است: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ * فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ به خاطر اعمال نیکویشان فَأُولئِکَ هُمُ المُفْلِحُونَ * وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ به خاطر اعمال بد، [ترازویش سبک است] «فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ * تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ؛ یعنی به سوی آن‌ها شعله ور می شود و آن‌ها را می‌سوزاند وَ هُمْ فِیها کالِحُونَ یعنی [آن‌ها در آتش] دهانشان باز و صورت هایشان سیاه است».

Imam Sadiq (peace be upon him): No one goes forward on the Day of Resurrection except by the deeds he has done. The proof of this is the saying of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), who said: "O people! Being an Arab is not by a father who begot a child; rather, being an Arab is a speaking tongue. Whoever speaks eloquent Arabic is an Arab. Know that you are all born of Adam, and Adam is from dust. By Allah! An Ethiopian slave who obeys Allah is better than a Qurayshi master who disobeys Allah. And the noblest of you before Allah is the most Allah-fearing of you." (Hujurat/13) And the proof of this saying is this word of Allah, the Mighty and Majestic: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ * فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ [So when the trumpet is blown, there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other. Then he whose scales are heavy] — on account of their good deeds — فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ [those are the successful. And he whose scales are light] — on account of evil deeds, [his scale is light] — "فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ * تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ [those are they who have lost their souls; in Hell shall they abide. The Fire shall scorch their faces]; that is, it blazes up toward them and burns them, وَ هُمْ فِیها کالِحُونَ [and they shall therein grin with their lips displaced], meaning [in the Fire] their mouths are open and their faces are blackened."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કયામતના દિવસે કોઈ પણ આગળ વધતું નથી, સિવાય કે તેણે કરેલા આમાલોના આધારે; આ વાતની દલીલ રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું આ ફરમાન છે: "હે લોકો! અરબીય્યત એ પિતાથી નથી કે જેણે સંતાનને જન્મ આપ્યો; બલ્કે અરબીય્યત એ બોલતી જીભ છે. જે કોઈ ફસીહ અરબી બોલે, તે અરબ છે. જાણી લો કે તમે આદમથી પેદા થયા છો અને આદમ માટીમાંથી છે. અલ્લાહની કસમ! એક હબશી ગુલામ કે જે અલ્લાહની ઇતાઅત કરે, તે એ કુરૈશી સરદાર કરતાં બહેતર છે જે અલ્લાહની નાફરમાની કરે; અને તમારામાંથી અલ્લાહની નજીક સૌથી શ્રેષ્ઠ તે છે જે સૌથી વધુ તકવાવાળો છે." (હુજુરાત/૧૩) અને આ કથનની દલીલ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું આ ફરમાન છે: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ * فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ [જ્યારે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે, તે દિવસે તેમની વચ્ચે નાતા-સંબંધો રહેશે નહીં અને ન તો તેઓ એકબીજા વિશે પૂછશે. પછી જેનું ત્રાજવું ભારે થશે] - તેમના નેક આમાલોના કારણે - فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ [તો તેઓ જ સફળ છે. અને જેનું ત્રાજવું હલકું થશે] - ખરાબ આમાલોના કારણે, [તેમનું ત્રાજવું હલકું છે] - "فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ * تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ [તો તેઓ જ છે જેમણે પોતાને નુકસાનમાં નાખ્યા છે; જહન્નમમાં હંમેશા રહેશે. આગ તેમના ચહેરાઓને ઝુલસાવશે]; એટલે કે તે તેમની તરફ ભડકે છે અને તેમને બાળે છે, وَ هُمْ فِیها کالِحُونَ [અને તેઓ તેમાં વિકૃત ચહેરાવાળા હશે], એટલે કે [તેઓ આગમાં] તેમનું મોઢું ખુલ્લું અને તેમના ચહેરાઓ કાળા હશે."

الکاظم ( إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَ الْأَرْوَاحَ قَبْلَ الْأَبْدَانِ بِأَلْفَیْ عَامٍ، ثُمَ خَلَقَ الْأَبْدَانَ بَعْدَ ذَلِکَ، فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا فِی السَّمَاءِ تَعَارَفَ فِی الْأَرْضِ، وَ مَا تَنَاکَرَ مِنْهَا فِی السَّمَاءِ تَنَاکَرَ فِی الْأَرْضِ، فَإِذَا قَامَ الْقَائِمُ (وَرَّثَ الْأَخَ فِی الدِّینِ، وَ لَمْ یُوَرِّثِ الْأَخَ فِی الْوِلَادَهًِْ، وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فِی کِتَابِه: قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ* فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ.

امام کاظم ( خداوند تبارک و تعالی روح انسان را دوهزار سال قبل از جسم او آفرید. پس کسانی که روحشان در آسمان با همدیگر آشنا گشته اند، در زمین نیز همدیگر را می شناسند و کسانی که در آسمان همدیگر را نشناخته اند، در زمین نیز نمی‌شناسند و هنگامی که قائم آل محمّد (قیام کند، برادر دینی از انسان ارث می برد نه برادری که از پدر و مادر انسان زاده شده است و این است معنای سخن خداوند که فرمود: قَدْ أَفْلَحَ المُؤْمِنُونَ. فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ.

Imam Kazim (peace be upon him): Allah, the Blessed and Exalted, created the spirit of man two thousand years before his body. So those whose spirits became acquainted with one another in the heavens will also know one another on the earth, and those who did not know one another in the heavens will not know one another on the earth either. And when the Qa'im of the family of Muhammad (peace be upon him and his family) rises, a brother in faith will inherit from a person, not the brother born of that person's father and mother. And this is the meaning of the saying of Allah, who said: قَدْ أَفْلَحَ المُؤْمِنُونَ [Indeed, the believers have succeeded] ... فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [So when the trumpet is blown, there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ઇન્સાનની રૂહને તેના જિસ્મથી બે હજાર વર્ષ પહેલાં પેદા કરી. તો જે લોકોની રૂહો આસમાનમાં એકબીજા સાથે પરિચિત થઈ છે, તેઓ જમીન પર પણ એકબીજાને ઓળખે છે, અને જે લોકો આસમાનમાં એકબીજાને ઓળખતા નથી, તેઓ જમીન પર પણ એકબીજાને ઓળખતા નથી. અને જ્યારે કાઇમ આલે મુહમ્મદ (અલયહિસ્સલામ) કિયામ કરશે, ત્યારે ઇન્સાનનો દીની ભાઈ તેનો વારસદાર બનશે, નહીં કે એ ભાઈ જે તેના મા-બાપથી પેદા થયો છે. અને આ છે અલ્લાહના તે કથનનો અર્થ, જેણે ફરમાવ્યું: قَدْ أَفْلَحَ المُؤْمِنُونَ [ખરેખર મોમિનો સફળ થયા] ... فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [જ્યારે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે, તે દિવસે તેમની વચ્ચે નાતા-સંબંધો રહેશે નહીં અને ન તો તેઓ એકબીજા વિશે પૂછશે].

الرّسول ( أَنَّ الْخَلَائِقَ إِذَا عَایَنُوا الْقِیَامَهًَْ وَ دِقَّهًَْ الْحِسَابِ وَ أَلِیمَ الْعَذَابِ فَإِنَّ الْأَبَ یَوْمَئِذٍ یَتَعَلَّقُ بِوَلَدِهِ فَیَقُولُ أَیْ بُنَیَّ کُنْتُ لَکَ فِی دَارِ الدُّنْیَا أَ لَمْ أُرَبِّکَ وَ أُغَذِّیکَ وَ أُطْعِمُکَ مِنْ کَدِّی وَ أُکْسِیکَ وَ أُعَلِّمُکَ الْحِکَمَ وَ الْآدَابَ وَ أُدَرِّسُکَ آیَاتِ الْکِتَابِ وَ أُزَوِّجُکَ کَرِیمَهًًْ مِنْ قَوْمِی وَ أَنْفَقْتُ عَلَیْکَ وَ عَلَی زَوْجَتِکَ فِی حَیَاتِی وَ آثَرْتُکَ عَلَی نَفْسِی بِمَالِی بَعْدَ وَفَاتِی فَیَقُولُ صَدَقْتَ فِیمَا قُلْتَ یَا أَبِی فَمَا حَاجَتُکَ فَیَقُولُ یَا بُنَیَّ إِنَّ مِیزَانِی قَدْ خَفَّتْ وَ رَجَحَتْ سَیِّئَاتِی عَلَی حَسَنَاتِی وَ قَالَتِ الْمَلَائِکَهًُْ یَحْتَاجُ کِفَّهًُْ حَسَنَاتِکَ إِلَی حَسَنَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ حَتَّی تَرْجِحَ بِهَا وَ إِنِّی أُرِیدُ أَنْ تَهَبَ لِی حَسَنَهًًْ وَاحِدَهًًْ أُثَقِّلُ بِهَا مِیزَانِی فِی هَذَا الْیَوْمِ الْعَظِیمِ خَطَرُهُ قَالَ فَیَقُولُ الْوَلَدُ لَا وَ اللَّهِ یَا أَبَتِ إِنِّی أَخَافُ مِمَّا خِفْتَهُ أَنْتَ وَ لَا أُطِیقُ أُعْطِیکَ مِنْ حَسَنَاتِی شَیْئاً قَالَ فَیَذْهَبُ عَنْهُ الْأَبُ بَاکِیاً نَادِماً عَلَی مَا کَانَ أَسْدَی إِلَیْهِ فِی‌دَارِ الدُّنْیَا وَ کَذَلِکَ قِیلَ الْأُمُّ تَلْقَی وَلَدَهَا فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ فَتَقُولُ یَا بُنَیَّ أَ لَمْ یَکُنْ بَطْنِی لَکَ وِعَاءً فَیَقُولُ بَلَی یَا أُمَّاهْ فَتَقُولُ أَ لَمْ یَکُنْ ثَدْیَیَّ لَکَ سِقَاءً فَیَقُولُ بَلَی یَا أُمَّاهْ فَتَقُولُ لَهُ إِنَّ ذُنُوبِی أَثْقَلَتْنِی فَأُرِیدُ أَنْ تَحْمِلَ عَنِّی ذَنْباً وَاحِداً فَیَقُولُ إِلَیْکَ عَنِّی یَا أُمَّاهْ فَإِنِّی مَشْغُولٌ بِنَفْسِی فَتَرْجِعُ عَنْهُ بَاکِیَهًًْ وَ ذَلِکَ تَأْوِیلُ قَوْلِهِ تَعَالَی فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُون.

پیامبر ( همانا مردمان در قیامت، دقّت حساب و دردناکی عذابش را می بینند، پس پدر در این روز به فرزندش می‌چسبد و می گوید: «من چطور پدری برای تو در دنیا بودم؟ آیا من تو را تربیت نکردم؟! از دست رنج و زحمت خودم تو را غذا ندادم و نپوشاندم؟! احکام را به تو نیاموختم؟ آیا قرآن را به تو آموختم؟ از فامیل خودم برای تو همسر اختیار نکردم؟! من مخارج زندگی تو و همسرت را تا زنده بودم، تأمین کردم و بعد از مرگ هم مال فراوانی برایت به جا گذاشتم». فرزند می گوید: «پدرم! راست و درست می فرمایی، خواسته شما چیست»؟ پدر می گوید: «پسرم! همانا میزان عمل و کردارم سبک است؛ گناهم از ثوابم بیش تر است؛ فرشتگان گفته‌اند اگر یک حسنه دیگر داشته باشی میزان خوبی ها از بدی ها سنگین‌تر می‌شود هم اکنون خواهش من از تو این است که یک حسنه از کردار نیک خویش به من ببخشی تا امروز که خطرش بزرگ است میزان خوبی هایم به واسطه‌ی همان حسنه سنگین شود. فرزند به پدر می گوید: «نه، پدر جان! به خدا حاضر نمی‌شوم؛ خودم هم می ترسم که کفه‌ی گناهانم سنگین و کفه‌ی کارهای نیک من سبک باشد؛ من قدرت اینکه چیزی به تو ببخشم، ندارم». سپس پدر می رود درحالی که پشیمان و گریانست بر آن خوبی ها که به فرزندش در دنیا کرده است. همین طور مادر فرزندش را درین روز ملاقات می کند و می گوید: «پسرم! آیا رحم من جایگاه تو نبود»؟! [پسر] می گوید: «بلی، ای مادر»! [مادر] می گوید: «آیا سینه‌ام برای تو وسیله‌ی آشامیدنی نبود»؟! می‌گوید: «بلی، مادرم»! سپس مادر می گوید: «پسرم! گناهانم سنگین و فراوانست از تو می خواهم که یکی از گناهانم را تو تحمّل کنی و بپذیری تا سبکبار شوم». [پسر] می گوید: «ای مادر! از من دور شو همانا من سرگرم نفس و حساب خودم هستم». سپس مادر اشک‌ریزان از پسر جدا می‌شود. این است تأویل کلام خداوند متعال: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُون».

The Messenger (peace be upon him and his family): Indeed on the Day of Resurrection people will witness the exactness of the reckoning and the painfulness of its punishment. On that day the father will cling to his son and say: "What kind of father was I to you in the world? Did I not raise you? Did I not feed and clothe you from the toil of my own hands? Did I not teach you the rulings? Did I not teach you the Qur'an? Did I not choose a wife for you from my own kin? I provided for the expenses of your life and your wife's life as long as I was alive, and after my death I left plentiful wealth for you." The son says: "My father, you speak the truth. What is your request?" The father says: "My son, indeed the scale of my deeds is light; my sins outweigh my rewards. The angels have said that if you had one more good deed the scale of good would outweigh the scale of evil. Now my request from you is that you grant me one good deed from your good works so that today, whose danger is great, the scale of my good deeds may become heavy through that one good deed." The son says to the father: "No, dear father! By Allah, I will not agree; I too am afraid that the pan of my sins may be heavy and the pan of my good deeds light. I do not have the ability to grant you anything." Then the father goes away regretful and weeping over the good things he had done for his son in the world. In the same way the mother meets her son on this day and says: "My son, was my womb not a vessel for you?" [The son] says: "Yes, O mother!" [The mother] says: "Was my breast not a means of drink for you?" He says: "Yes, my mother!" Then the mother says: "My son, my sins are heavy and many. I ask you to bear and accept one of my sins so that I may become light of burden." [The son] says: "O mother! Get away from me, indeed I am preoccupied with myself and my own reckoning." Then the mother departs from her son shedding tears. This is the interpretation of the words of Allah the Exalted: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُون [there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ખરેખર કયામતના દિવસે લોકો હિસાબની ઝીણવટ અને તેની અઝાબની પીડા જુએ છે. તો આ દિવસે પિતા પોતાના પુત્રને વળગી પડશે અને કહેશે: "હું દુનિયામાં તારા માટે કેવો પિતા હતો? શું મેં તારો ઉછેર નથી કર્યો? શું મેં મારી મહેનત અને પરિશ્રમથી તને ખવડાવ્યું અને પહેરાવ્યું નથી? શું મેં તને અહકામ (આદેશો) નથી શીખવ્યા? શું મેં તને કુરઆન નથી શીખવ્યું? શું મેં મારા કુટુંબમાંથી તારા માટે પત્ની પસંદ નથી કરી? હું જીવતો હતો ત્યાં સુધી મેં તારા અને તારી પત્નીના જીવનનો ખર્ચ પૂરો પાડ્યો, અને મારા મૃત્યુ પછી પણ તારા માટે ભરપૂર માલ છોડી ગયો." પુત્ર કહેશે: "પિતાજી! આપ સાચું અને યથાર્થ ફરમાવો છો. આપની શું ઈચ્છા છે?" પિતા કહેશે: "મારા દીકરા! ખરેખર મારા અમલ અને કરણીની મીઝાન (ત્રાજવું) હલકી છે; મારા ગુનાહો મારા સવાબ કરતાં વધારે છે; ફરિશ્તાઓએ કહ્યું છે કે જો તારી પાસે એક બીજી નેકી હોય તો નેકીઓની મીઝાન બુરાઈઓ કરતાં ભારી થઈ જશે. હાલમાં તારી પાસે મારી વિનંતી એ છે કે તું તારી નેક કરણીમાંથી એક નેકી મને બક્ષી દે જેથી આજે, જ્યારે તેનું જોખમ મોટું છે, તે એક નેકીના કારણે મારી નેકીઓની મીઝાન ભારી થઈ જાય." પુત્ર પિતાને કહેશે: "ના, પિતાજી! અલ્લાહની કસમ, હું તૈયાર નથી; મને પણ ડર છે કે મારા ગુનાહોનું પલ્લું ભારે અને મારા નેક કાર્યોનું પલ્લું હલકું ન થાય; મારામાં તમને કંઈ બક્ષવાની શક્તિ નથી." પછી પિતા જાય છે એ હાલતમાં કે તેણે દુનિયામાં પોતાના પુત્ર માટે જે નેકીઓ કરી હતી તેના પર પસ્તાવો કરતો રડતો હોય છે. એ જ પ્રમાણે માતા આ દિવસે પોતાના પુત્રને મળે છે અને કહે છે: "મારા દીકરા! શું મારું રહમ (ગર્ભ) તારું સ્થાન નહોતું?" [પુત્ર] કહે છે: "હા, ઓ મા!" [મા] કહે છે: "શું મારી છાતી તારા માટે પીવાનું સાધન નહોતી?" કહે છે: "હા, મારી મા!" પછી મા કહે છે: "મારા દીકરા! મારા ગુનાહો ભારે અને પુષ્કળ છે, હું તારી પાસેથી ઈચ્છું છું કે તું મારા ગુનાહોમાંથી એક ગુનાહ સહન કરી લે અને સ્વીકારી લે જેથી હું હલકી થઈ જાઉં." [પુત્ર] કહે છે: "ઓ મા! મારાથી દૂર થા, ખરેખર હું મારા નફસ અને મારા હિસાબમાં વ્યસ્ત છું." પછી મા આંસુ વહાવતી પુત્રથી અલગ થઈ જાય છે. આ છે અલ્લાહ તઆલાના કલામની તાવીલ: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُون [તે દિવસે તેમની વચ્ચે કોઈ સંબંધ નહીં હોય અને ન તેઓ એકબીજાને પૂછશે].

#7 ولایت Wilayah વિલાયત

أمیرالمؤمنین ( عَنِ الْأَصْبَغِ‌بْنِ‌نُبَاتَهًَْ عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (فِی قَوْلِهِ تَعَالَی وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ یَوْمَئِذٍ آمِنُونَ قَالَ فَقَال: یَا أَصْبَغُ مَا سَأَلَنِی أَحَدٌ عَنْ هَذِهِ الْآیَهًِْ وَ لَقَدْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ (عَنْهَا کَمَا سَأَلْتَنِی فَقَالَ لِی سَأَلْتُ جَبْرَئِیلَ (عَنْهَا فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ حَشَرَکَ اللَّهُ أَنْتَ وَ أَهْلَ بَیْتِکَ (وَ مَنْ یَتَوَلَّاکَ وَ شِیعَتَکَ حَتَّی یَقِفُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ فَیَسْتُرُ اللَّهُ عَوْرَاتِهِمْ وَ یُؤْمِنُهُمْ مِنَ الْفَزَعِ الْأَکْبَرِ بِحُبِّهِمْ لَکَ وَ لِأَهْلِ بَیْتِکَ (وَ لِعَلِیِّ‌بْنِ‌أَبیطَالِبٍ (فَقَالَ جَبْرَئِیلُ (أَخْبَرَنِی فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (مَنِ اصْطَنَعَ إِلَی أَحَدٍ مِنْ أَهْلِ بَیْتِکَ مَعْرُوفاً کَافَیْتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ یَا عَلِیُّ (شِیعَتُکَ وَ اللَّهِ آمِنُونَ یَرْجُونَ فَیَشْفَعُونَ وَ یُشَفَّعُونَ ثُمَّ قَرَأَ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ.

امام علی ( اصبغ بن نباته نقل می‌کند: امام علی (در تفسیر آیه: و آنان از وحشت آن روز در امانند!. ( نمل/۸۹ ) فرمود: «ای اصبغ! همان گونه که تو از من تفسیر این آیه را سؤال کردی من هم از رسول خدا (تفسیر آن را پرسیدم؛ رسول خدا (فرمود: «من هم از جبرئیل سؤال کردم و او پاسخ داد: «ای محمّد (! هنگامی که روز قیامت برپا شود خداوند شما و اهل بیت شما را به همراه کسانی که به شما علاقه دارند یکجا جمع می‌کند، آن‌ها درحالی که عورتشان پوشیده است در موقف حضور پیدا می‌کنند و در محضر عدل خداوند حاضر می‌گردند و از ترس و وحشت روز قیامت آسوده اند؛ زیرا آن‌ها تو و خاندانت را دوست داشته و به علی ّبن ابی‌طالب (اظهار علاقه می‌کنند. ای علی (! به خداوند سوگند! شیعیانت در آسایش هستند و خوشحال می‌باشند. آن‌ها شفاعت می‌کنند و شفاعتشان هم قبول می‌گردد. سپس این آیه را قرائت کرد: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ».

Imam Ali (peace be upon him): Asbagh ibn Nubata narrates: Imam Ali (peace be upon him), in the interpretation of the verse: "And they shall be secure from the terror of that day" (Naml/89), said: "O Asbagh! Just as you asked me about the interpretation of this verse, I too asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) about its interpretation. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'I also asked Jibra'il and he replied: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! When the Day of Resurrection is established, Allah will gather you and your Ahl al-Bayt together with those who love you in one place. They will appear in the standing place with their private parts covered, and they will be present in the court of Allah's justice, and they will be at ease from the fear and terror of the Day of Resurrection; because they loved you and your household and expressed love for Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). O Ali (peace be upon him)! By Allah, your Shia are in comfort and are joyful. They will intercede and their intercession will also be accepted."' Then he recited this verse: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અસ્બગ બિન નુબાતા વર્ણવે છે: ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ આયતની તફસીરમાં: "અને તેઓ તે દિવસની દહેશતથી અમાનમાં હશે!" (નમ્લ/૮૯) ફરમાવ્યું: "ઓ અસ્બગ! જેમ તેં મને આ આયતની તફસીર વિષે પૂછ્યું, તેમ મેં પણ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને તેની તફસીર વિષે પૂછ્યું; રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'મેં પણ જિબ્રઈલને પૂછ્યું અને તેમણે જવાબ આપ્યો: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જ્યારે કયામતનો દિવસ કાયમ થશે ત્યારે અલ્લાહ તમને અને તમારા અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ) ને, જેઓ તમારી સાથે મોહબ્બત રાખે છે તેમની સાથે એક જ જગ્યાએ એકત્ર કરશે. તેઓ એ હાલતમાં હાજર થશે કે તેમનું સતર ઢાંકેલું હશે, અને અલ્લાહની અદલની હાજરીમાં હાજર થશે અને કયામતના દિવસના ડર અને દહેશતથી નિશ્ચિંત હશે; કારણ કે તેઓએ તમને અને તમારા ખાનદાનને ચાહ્યા છે અને અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) સાથે મોહબ્બતનું ઈઝહાર કરે છે. ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહની કસમ! તમારા શિયાઓ આરામમાં છે અને ખુશ છે. તેઓ શફાઅત કરશે અને તેમની શફાઅત પણ કબૂલ થશે."' પછી આ આયત તિલાવત કરી: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [તે દિવસે તેમની વચ્ચે કોઈ સંબંધ નહીં હોય અને ન તેઓ એકબીજાને પૂછશે].

#8 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( کُلُ حَسَبٍ وَ نَسَبٍ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ مُنْقَطِعٌ إِلَّا حَسْبِی وَ نَسَبِی إِنْ شِئْتُمْ اقْرَءُوا: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُون.

پیامبر ( هر حسب و نسبی در روز قیامت قطع می‌شود به جز حسب و نسب من، اگر خواستید بخوانید: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ.

The Messenger (peace be upon him and his family): Every lineage and kinship on the Day of Resurrection will be severed, except my lineage and kinship. If you wish, recite: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [So when the trumpet is blown, there shall be no ties of relationship between them on that day, nor shall they ask of each other].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): કયામતના દિવસે દરેક હસબ અને નસબ કપાઈ જશે, સિવાય મારા હસબ અને નસબના. જો તમે ઈચ્છો તો વાંચો: فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ [પછી જ્યારે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે, તે દિવસે તેમની વચ્ચે કોઈ સગપણ નહીં હોય અને ન તેઓ એકબીજા વિશે પૂછશે].

#9 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (أَنَّ صَفِیَّهًَْ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ مَاتَ ابْنٌ لَهَا فَأَقْبَلَتْ فَقَالَ لَهَا الثَّانِی غَطِّی قُرْطَکِ فَإِنَّ قَرَابَتَکِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (لَا تَنْفَعُکِ شَیْئاً، فَقَالَتْ لَهُ هَلْ رَأَیْتَ لِی قُرْطاً یَا ابْنَ اللَّخْنَاءِ، ثُمَّ دَخَلَتْ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (فَأَخْبَرَتْهُ بِذَلِکَ وَ بَکَتْ، فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ (فَنَادَی الصَّلَاهًَْ جَامِعَهًًْ، فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَقَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ یَزْعُمُونَ أَنَ قَرَابَتِی لَا تَنْفَعُ لَوْ قَدْ قَرُبْتُ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَشَفَعْتُ فِی أَحْوَجِکُم.

پیامبر ( یکی از پسران صفیّه دختر عبدالمطلّب (عمّه‌ی پیامبر () مُرد؛ پس عمر پیش آمد و به او گفت: «چراغت خاموش شد؛ زیرا خویشاوندی تو با رسول خدا (هیچ سودی به حالت نخواهد داشت». صفیّه به او گفت: «آیا برای من چراغی دیده ای یابن الخناء»؟! آنگاه بر رسول خدا (وارد شد و او را از این واقعه باخبر ساخت و گریست. رسول خدا (خارج شد و مردم را برای نماز ندا داد. مردم جمع شدند. فرمود: «چه شده است گروهی را که گمان می کنند خویشاوندی من سودی نمی بخشد؟!!! وقتی در مقام محمود (جایگاه ستایش شده) قرار گرفتم درباره‌ی کسی که خارج از شماست شفاعت می کنم (بستگان که خارج از مردم عادی هستند)».

The Messenger (peace be upon him and his family): One of the sons of Safiyya, daughter of Abd al-Muttalib (the aunt of the Prophet (peace be upon him and his family)) died. Umar came forward and said to her: "Your lamp has been extinguished, for your kinship with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) will be of no benefit to you at all." Safiyya said to him: "Have you seen a lamp of mine, O son of al-Lakhna'?!" Then she went in to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and informed him of this incident and wept. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) went out and called the people to congregational prayer. The people gathered and he said: "What is the matter with a people who claim that my kinship brings no benefit?!!! When I attain al-Maqam al-Mahmud (the Praised Station), I will intercede for the most needy among you."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): સફિય્યા બિન્તે અબ્દુલ મુત્તલિબ (પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફોઈ)ના એક પુત્રનું અવસાન થયું; ઉમર આગળ આવ્યો અને તેમને કહ્યું: "તમારો દીપક બુઝાઈ ગયો; કારણ કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે તમારું સગપણ તમને કોઈ ફાયદો નહીં પહોંચાડે." સફિય્યાએ તેને કહ્યું: "શું તેં મારો કોઈ દીપક જોયો છે, ઓ ઇબ્નુલ લખ્નાઅ?!" પછી તેઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે ગયા અને તેમને આ બનાવની જાણ કરી અને રડ્યા. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બહાર નીકળ્યા અને લોકોને નમાઝ માટે બોલાવ્યા. લોકો ભેગા થયા. તેમણે ફરમાવ્યું: "તે લોકોને શું થઈ ગયું છે જે માને છે કે મારું સગપણ કોઈ ફાયદો નથી પહોંચાડતું?!!! જ્યારે હું મકામે મહમૂદ (પ્રશંસિત સ્થાન) પર પહોંચીશ, ત્યારે હું તમારામાંથી સૌથી વધુ જરૂરતમંદની શફાઅત કરીશ."

#10 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق ( إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ یُدْعَی النَّاسُ جَمِیعاً بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ أُمَّهَاتِهِمْ سِتْراً مِنَ اللَّهِ عَلَیْهِمْ إِلَّا شِیعَهًَْ عَلِیٍّ (فَإِنَّهُمْ یُدْعَوْنَ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ.

امام صادق ( روز رستاخیز مردم زاده‌ی مادرشان خوانده می شوند، جز ما و شیعه و دوستانمان که به نام خود و زاده‌ی پدرشان خوانده می‌شوند.

Imam Sadiq (peace be upon him): On the Day of Resurrection, people will be called by [the names of] their mothers, except us and our Shia and those who love us, who will be called by their own names and [the names of] their fathers.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કયામતના દિવસે લોકોને તેમની માતાઓના [નામથી] બોલાવવામાં આવશે, સિવાય અમારા અને અમારા શિયા તથા અમને ચાહનારાઓના, જેમને પોતાના નામ અને પોતાના પિતાઓના [નામથી] બોલાવવામાં આવશે.

#11 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول ( عَنْ أَبِی‌هُرَیْرَهًَْ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (یَقُولُ لِعَلِیٍّ (أَ لَا أُبَشِّرُکَ یَا عَلِیُّ (؟ قَالَ بَلَی بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ (قَالَ أَنَا وَ أَنْتَ وَ فَاطِمَهًُْ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ (خُلِقْنَا مِنْ طِینَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ وَ فَضَلَتْ مِنْهَا فَضْلَهًٌْ فَجُعِلَ مِنْهَا شِیعَتُنَا وَ مُحِبُّونَا فَإِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ دُعِیَ النَّاسُ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ أُمَّهَاتِهِمْ مَا خَلَا نَحْنُ وَ شِیعَتُنَا وَ مُحِبُّونَا فَإِنَّهُمْ یُدْعَوْنَ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ.

پیامبر ( در خطاب به علی (: من، تو، فاطمه، حسن و حسین (همه از یک سرشتیم؛ شیعه و دوستانمان را از مقدار باقیمانده‌ی آن ساختند. روز رستاخیز مردم زاده‌ی مادرشان خوانده می‌شوند؛ جز ما و شیعه و دوستانمان که به نام خود و زاده‌ی پدرشان خوانده می‌شوند. روز قیامت، مردم را به نام‌های مادرانشان می خوانند به استثنای شیعیان ما که چون پاک طینتند به نام پدرانشان خوانده می شوند».

The Messenger (peace be upon him and his family), addressing Ali (peace be upon him): I, you, Fatima, Hasan and Husayn (peace be upon them) are all of one clay; our Shia and those who love us were made from what remained of it. On the Day of Resurrection, people will be called as the child of their mother, except us and our Shia and those who love us, who will be called by their own names and as the child of their father. On the Day of Resurrection, people will be called by the names of their mothers, except our Shia, who — because of the purity of their nature — will be called by the names of their fathers.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી (અલયહિસ્સલામ)ને સંબોધીને: હું, તમે, ફાતિમા, હસન અને હુસૈન (અલયહિમુસ્સલામ) બધા એક જ માટીના છીએ; અમારા શિયા અને ચાહનારાઓને તેના બાકી બચેલા ભાગમાંથી બનાવવામાં આવ્યા. કયામતના દિવસે લોકોને તેમની માતાના સંતાન તરીકે બોલાવવામાં આવશે; સિવાય અમારા અને અમારા શિયા તથા ચાહનારાઓના, જેમને પોતાના નામ અને પિતાના સંતાન તરીકે બોલાવવામાં આવશે. કયામતના દિવસે, લોકોને તેમની માતાઓના નામથી બોલાવવામાં આવશે, સિવાય અમારા શિયાઓના, જેઓ પવિત્ર પ્રકૃતિના હોવાના કારણે તેમના પિતાઓના નામથી બોલાવાશે.

#12 ولایت Wilayah વિલાયત

أمیرالمؤمنین ( إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ یُدْعَی النَّاسُ بِأَسْمَائِهِمْ إِلَّا شِیعَتِی وَ مُحِبِّیَّ فَإِنَّهُمْ یُدْعَوْنَ بِأَسْمَاءِ آبَائِهِمْ لِطِیبِ مَوَالِیدِهِمْ.

امام علی ( علی (فرمود: وقتی روز قیامت فرا برسد مردم را با نام‌های خودشان فرا می‌خوانند، مگر شیعیان و محبّان من که به خاطر حلال‌زادگیشان با نام‌های پدرانشان خوانده می‌شوند.

Imam Ali (peace be upon him): Ali (peace be upon him) said: When the Day of Resurrection comes, people will be called by their own names, except my Shia and those who love me, who — because of the legitimacy of their birth — will be called by the names of their fathers.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે કયામતનો દિવસ આવશે ત્યારે લોકોને તેમના પોતાના નામથી બોલાવવામાં આવશે, સિવાય મારા શિયા અને મને ચાહનારાઓના, જેઓ પોતાના હલાલ જન્મના કારણે તેમના પિતાઓના નામથી બોલાવાશે.