سورة المؤمنون

Verse 106 of 118

23:106

قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ

مى گويند: «پروردگارا! تيره‌بختى ما بر ما چيره شد و ما گروه گمراهى بوديم.

They shall say: O our Lord! our adversity overcame us and we were an erring people:

તેઓ કહેશે કે અય અમારા પરવરદિગાર! અમારી કમનસીબી અમારા પર ગાલીબ થઇ ગઇ હતી અને અમે ગુમરાહ લોકો હતા.

الرّضا ( عَنْ یُونُسَ‌بْنِ‌عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ: قَالَ لِی أَبُوالْحَسَنِ الرِّضَا (: یَا یُونُسُ لَا تَقُلْ بِقَوْلِ الْقَدَرِیَّهًِْ فَإِنَّ الْقَدَرِیَّهًَْ لَمْ یَقُولُوا بِقَوْلِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ وَ لَا بِقَوْلِ أَهْلِ النَّارِ وَ لَا بِقَوْلِ إِبْلِیسَ فَإِنَّ أَهْلَ الْجَنَّهًِْ قَالُوا الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللهُ وَ قَالَ أَهْلُ النَّارِرَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا شِقْوَتُنا وَ کُنَّا قَوْماً ضالِّینَ وَ قَالَ إِبْلِیسُ رَبِّ بِما أَغْوَیْتَنِی.

امام رضا ( یونس‌بن‌عبدالرّحمن گوید: امام رضا (به من فرمود: «ای یونس! سخن قدریّه را نگو، چون قدریّه نه کلام اهل بهشت را می گویند، نه سخن اهل آتش و نه سخن ابلیس را؛ چرا که اهل بهشت می‌گویند: گویند: ستایس مخصوص خداوندی است که ما را به این (همه نعمت ها) رهنمون شد و اگر او ما را هدایت نکرده بود ما [به این‌ها] راه نمی یافتیم. ( اعراف/۴۳ ) و اهل آتش می‌گویند: رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا شِقْوَتُنا وَ کُنَّا قَوْماً ضالِّینَ. و ابلیس می‌گوید: پروردگارا! به سبب آنکه مرا گمراه ساختی. ( حجر/۳۹ ).

Imam Rida (peace be upon him): Yunus ibn Abd al-Rahman said: Imam Rida (peace be upon him) said to me: 'O Yunus! Do not speak the words of the Qadariyya, for the Qadariyya speak neither the words of the people of Paradise, nor the words of the people of the Fire, nor the words of Iblis. For the people of Paradise say: الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللهُ [Praise be to Allah who guided us to this (all these blessings), and had He not guided us, we would not have found [our] way to them.] (Al-A'raf/43). And the people of the Fire say: رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا شِقْوَتُنا وَ کُنَّا قَوْماً ضالِّینَ [Our Lord! our wretchedness overcame us and we were an erring people]. And Iblis says: رَبِّ بِما أَغْوَیْتَنِی [O Lord! because You have led me astray.] (Al-Hijr/39).'

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): યૂનુસ બિન અબ્દુર્રહમાન કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: 'ઓ યૂનુસ! કદરિય્યાની વાત ન કરો, કારણ કે કદરિય્યા ન તો બહિશ્તવાળાઓની વાત કહે છે, ન આગવાળાઓની વાત અને ન ઇબ્લીસની વાત; કારણ કે બહિશ્તવાળાઓ કહે છે: الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللهُ [તે અલ્લાહની પ્રશંસા છે જેણે અમને આ (તમામ નેઅમતો) તરફ રહનુમાઈ કરી અને જો તેણે અમને હિદાયત ન કરી હોત તો અમે [આ બધા સુધી] પહોંચી ન શકતા.] (સૂરએ અઅરાફ/૪૩). અને આગવાળાઓ કહે છે: رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا شِقْوَتُنا وَ کُنَّا قَوْماً ضالِّینَ [અમારા પરવરદિગાર! અમારી બદનસીબીએ અમારા પર ગાલિબા મેળવી લીધી અને અમે ગુમરાહ કૌમ હતા]. અને ઇબ્લીસ કહે છે: પરવરદિગાર! એ કારણે કે તેં મને ગુમરાહ કર્યો. (સૂરએ હિજ્ર/૩૯).'

الرّضا ( عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌إِسْحَاقَ قَالَ: قَالَ أَبُوالْحَسَنِ (لِیُونُسَ مَوْلَی عَلِیِّ‌بْنِ‌یَقْطِینٍ یَا یُونُسُ لَا تَتَکَلَّمْ بِالْقَدَرِ قَالَ إِنِّی لَا أَتَکَلَّمُ بِالْقَدَرِ وَ لَکِنْ أَقُولُ لَا یَکُونُ إِلَّا مَا أَرَادَ اللَّهُ وَ شَاءَ وَ قَضَی وَ قَدَّرَ فَقَالَ لَیْسَ هَکَذَا أَقُولُ وَ لَکِنْ أَقُولُ لَا یَکُونُ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ وَ أَرَادَ وَ قَدَّرَ وَ قَضَی ثُمَّ قَالَ أَ تَدْرِی مَا الْمَشِیَّهًُْ فَقَالَ لَا فَقَالَ هَمُّهُ بِالشَّیْءِ أَ وَ تَدْرِی مَا أَرَادَ قَالَ لَا قَالَ إِتْمَامُهُ عَلَی الْمَشِیَّهًِْ فَقَالَ أَ وَ تَدْرِی مَا قَدَّرَ قَالَ لَا قَالَ هُوَ الْهَنْدَسَهًُْ مِنَ الطُّولِ وَ الْعَرْضِ وَ الْبَقَاءِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ إِذَا شَاءَ شَیْئاً أَرَادَهُ وَ إِذَا أَرَادَ قَدَّرَهُ وَ إِذَا قَدَّرَهُ قَضَاهُ وَ إِذَا قَضَاهُ أَمْضَاهُ یَا یُونُسُ إِنَّ الْقَدَرِیَّهًَْ لَمْ یَقُولُوا بِقَوْلِ اللَّهِ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ وَ لَا قَالُوا بِقَوْلِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللهُ وَ لَا قَالُوا بِقَوْلِ أَهْلِ النَّارِ رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا شِقْوَتُنا وَ کُنَّا قَوْماً ضالِّینَ وَ لَا قَالُوا بِقَوْلِ إِبْلِیسَ رَبِّ بِما أَغْوَیْتَنِ وَ لَا قَالُوا بِقَوْلِ نُوحٍ وَ لایَنْفَعُکُمْ نُصْحِی إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَکُمْ إِنْ کانَ اللهُ یُرِیدُ أَنْ یُغْوِیَکُمْ هُوَ رَبُّکُمْ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ثُمَّ قَالَ قَالَ اللَّهُ یَا ابْنَ آدَمَ (بِمَشِیَّتِی کُنْتَ أَنْتَ الَّذِی تَشَاءُ وَ بِقُوَّتِی أَدَّیْتَ إِلَیَّ فَرَائِضِی وَ بِنِعْمَتِی قَوِیتَ عَلَی مَعْصِیَتِی وَ جَعَلْتُکَ سَمِیعاً بَصِیراً قَوِیّاً فَمَا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَهًٍْ فَمِنِّی وَ مَا أَصَابَکَ مِنْ سَیِّئَهًٍْ فَمِنْ نَفْسِکَ وَ ذَلِکَ أَنِّی لَا أُسْأَلُ عَمَّا أَفْعَلُ وَ هُمْ یُسْئَلُونَ ثُمَّ قَالَ قَدْ نَظَمْتُ لَکَ کُلَّ شَیْءٍ تُرِیدُهُ.

امام رضا ( محمّدبن‌اسحاق گوید: امام رضا (به یونس که از غلامان علی‌بن‌یقطین بود فرمود: «ای یونس! به قدَریّه تکلّم نکن سخن قدریّه را نگو». [گفت: «من سخنان آن‌ها را نمی‌گویم بلکه می‌گویم: هیچ اتّفاقی نمی افتد، مگر آنچه خدا اراده نموده، [سپس] خواسته، [سپس] حکم کرده و [سپس] مقدّر کرده باشد». فرمود: «ای یونس! اینگونه نیست که می گویی؛ امّا من می گویم: هیچ اتّفاقی نمی افتد، مگر آنچه خدا بخواهد، [سپس] اراده کند، [سپس] مقدّر کرده و [سپس] حکم کرده باشد؛ [مشیّت قبل از اراده است نه بعد از آن]». آنگاه فرمود: «ای یونس! آیا می دانی مشّیت چیست»؟ عرض کردم: «نه». فرمود: «تصمیم بر انجام هرچه می‌خواهد، آیا می دانی اراده چیست»؟ عرض کردم: «نه». فرمود: «تمام کردن آن [چیز] برطبق مشیّت است. آیا می دانی قدَر چیست»؟ عرض کردم: «نه». فرمود: «[قدر] هندسه و مشخّص‌کردن حدود طول و عرض و تعیین مرزهای بقا و فناست. خداوند هنگامی‌که چیزی را بخواهد [مشیّت] آن را اراده می کند، هنگامی‌که اراده کند، تقدیر می کند (اندازه اش را معیّن –می‌کند)، چون تقدیر کرد، حکم می کند [قضا] و هنگامی‌که حکم کرد، آن را به اتمام می‌رساند. ای یونس! قدریّه نه سخن خدا را می گویند که فرمود: و شما چیزی را نمی‌خواهید مگر اینکه خدا بخواهد. ( انسان/۳۰ ) نه کلام اهل بهشت را می گویند که فرمود: ستایش مخصوص خداوندی است که ما را به این [همه نعمت‌ها] رهنمون شد و اگر خدا ما را هدایت نکرده بود، ما [به این‌ها] راه نمی‌یافتیم. ( اعراف/۴۳ ) نه سخن اهل آتش را می گویند که فرمود: پروردگارا! شقاوت ما بر ما چیره شده و ما قوم گمراهی بودیم. ( مؤمنون/۱۰۶ ) نه سخن ابلیس: پروردگارا! به سبب آنکه مرا گمراه ساختی. ( حجر/۳۹ ) را و نه سخن نوح (را می گویند که می‌گفت: [امّا چه سود که] هرگاه خدا بخواهد شما را [به خاطر گناهانتان] گمراه سازد، و من بخواهم شما را اندرز دهم، اندرز من سودی به حالتان نخواهد داشت! او پروردگار شماست و به‌سوی او بازگشت داده می‌شوید. ( هود/۳۴ ) آنگاه امام رضا (ادامه داد: «خدا می فرماید: ای فرزند آدم! آنچه تو می خواهی به خواست من است؛ با نیروی من واجبات مرا به جا آوردی و با نعمت من بر نافرمانی ام نیرو یافتی و تو را شنوا، بینا و نیرومند قرار دادم. هر نیکویی که به تو رسد از جانب من و هر بدی به تو رسد از جانب خودت است و این به خاطر این است که من از آنچه انجام دهم بازخواست نمی شوم و آن‌ها مورد بازخواست قرار می‌گیرند. ( انبیاء/۲۳ ) و این من هستم که هر چه خواستی را برایت مرتب ساختم».

Imam Rida (peace be upon him): Muhammad ibn Ishaq said: Imam Rida (peace be upon him) said to Yunus, who was one of the servants of Ali ibn Yaqtin: "O Yunus! Do not speak with the Qadariyya, do not repeat the words of the Qadariyya." [He said:] "I do not say their words; rather I say: nothing occurs except what Allah has willed (arada), [then] wished (sha'a), [then] decreed (qada), and [then] measured out (qaddara)." He said: "O Yunus! It is not as you say; rather I say: nothing occurs except what Allah wishes (sha'a), [then] wills (arada), [then] measures out (qaddara), and [then] decrees (qada); [mashiyyah (wish) is before iradah (will), not after it]." Then he said: "O Yunus! Do you know what mashiyyah (wish) is?" I said: "No." He said: "It is the resolve to do whatever He wants. Do you know what iradah (will) is?" I said: "No." He said: "It is the completion of that [thing] in accordance with the mashiyyah. Do you know what qadar (measure) is?" I said: "No." He said: "[Qadar] is the engineering and determination of the limits of length and breadth, and the fixing of the boundaries of subsistence and perishing. When Allah wishes (mashiyyah) something, He wills it (iradah); when He wills it, He measures it out (taqdir — determines its measure); when He has measured it out, He decrees it [qada]; and when He has decreed it, He brings it to completion. O Yunus! The Qadariyya do not accept the word of Allah who said: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [And you do not wish anything except that Allah wishes (it).] (Insan/30). Nor do they accept the speech of the people of Paradise who said: الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللهُ [Praise be to Allah who guided us to this [bounty], and had Allah not guided us, we would not have found the way (to these).] (A'raf/43). Nor do they accept the speech of the people of the Fire who said: رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا شِقْوَتُنا وَ کُنَّا قَوْماً ضالِّینَ [Our Lord! Our wretchedness overcame us and we were an erring people.] (Mu'minun/106). Nor the speech of Iblis: رَبِّ بِما أَغْوَیْتَنِ [My Lord, because You caused me to go astray.] (Hijr/39). Nor the speech of Nuh (peace be upon him), who said: [But what use, that] whenever Allah wishes to lead you astray [because of your sins] and I wish to counsel you, my counsel will not benefit you! He is your Lord and to Him you shall be returned. (Hud/34). Then Imam Rida (peace be upon him) continued: "Allah says: 'O son of Adam! What you wish is by My wish; by My strength you performed My obligations, and by My blessing you gained strength to disobey Me, and I made you hearing, seeing and strong. Whatever good reaches you is from Me, and whatever evil reaches you is from yourself, and that is because I am not questioned about what I do, but they are questioned. (Anbiya/23). And it is I who have arranged for you everything you wanted.'"

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન ઇસ્હાક કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) એ યૂનુસ કે જે અલી બિન યકતીનના ગુલામોમાંથી હતા, તેમને ફરમાવ્યું: "ઓ યૂનુસ! કદરિય્યા સાથે વાત ન કર, કદરિય્યાની વાત ન કર." [તેમણે કહ્યું:] "હું તેમની વાત નથી કરતો, બલ્કે હું કહું છું: કોઈ ઘટના બનતી નથી સિવાય કે જે અલ્લાહે ઇરાદો કર્યો હોય, [પછી] ઇચ્છા કરી હોય, [પછી] હુકમ કર્યો હોય અને [પછી] મુકદ્દર કર્યો હોય." ફરમાવ્યું: "ઓ યૂનુસ! એવું નથી જેમ તું કહે છે; પરંતુ હું કહું છું: કોઈ ઘટના બનતી નથી સિવાય કે જે અલ્લાહ ઇચ્છે, [પછી] ઇરાદો કરે, [પછી] મુકદ્દર કરે અને [પછી] હુકમ કરે; [મશીય્યત ઇરાદા પહેલાં છે, તેના પછી નહીં]." પછી ફરમાવ્યું: "ઓ યૂનુસ! શું તું જાણે છે કે મશીય્યત (ઇચ્છા) શું છે?" મેં અરજ કરી: "ના." ફરમાવ્યું: "જે ઇચ્છે તે કરવાનો નિર્ણય. શું તું જાણે છે કે ઇરાદો શું છે?" મેં અરજ કરી: "ના." ફરમાવ્યું: "તે [વસ્તુ] ને મશીય્યત મુજબ પૂર્ણ કરવું. શું તું જાણે છે કે કદર શું છે?" મેં અરજ કરી: "ના." ફરમાવ્યું: "[કદર] લંબાઈ અને પહોળાઈની હદોનું નિર્ધારણ કરવું અને બકા તથા ફનાની સીમાઓનું નિર્ધારણ કરવું છે. અલ્લાહ જ્યારે કોઈ વસ્તુ ઇચ્છે [મશીય્યત] છે તો તેનો ઇરાદો કરે છે, જ્યારે ઇરાદો કરે છે તો તકદીર કરે છે (તેનું માપ નિશ્ચિત કરે છે), જ્યારે તકદીર કરે છે તો હુકમ [કઝા] આપે છે અને જ્યારે હુકમ આપે છે તો તેને પૂર્ણ કરે છે. ઓ યૂનુસ! કદરિય્યા ન તો અલ્લાહની વાત કહે છે જેમણે ફરમાવ્યું: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [અને તમે કંઈ પણ ઇચ્છતા નથી સિવાય કે અલ્લાહ ઇચ્છે.] (ઇન્સાન/૩૦). ન જન્નતવાળાઓની વાત કહે છે જેમણે ફરમાવ્યું: الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللهُ [પ્રશંસા છે તે અલ્લાહની જેણે અમને આ [બધી નેઅમતો] તરફ માર્ગદર્શન આપ્યું અને જો અલ્લાહે અમને હિદાયત ન આપી હોત તો અમે [આ સુધી] પહોંચી શકતા ન હતા.] (અઅરાફ/૪૩). ન જહન્નમવાળાઓની વાત કહે છે જેમણે ફરમાવ્યું: رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا شِقْوَتُنا وَ کُنَّا قَوْماً ضالِّینَ [ઓ અમારા પરવરદિગાર! અમારી બદનસીબી અમારા પર છવાઈ ગઈ અને અમે ગુમરાહ કોમ હતા.] (મુઅમિનૂન/૧૦૬). ન ઇબ્લીસની વાત: رَبِّ بِما أَغْوَیْتَنِ [ઓ પરવરદિગાર! તેં જે મને ગુમરાહ કર્યો તેના કારણે.] (હિજ્ર/૩૯). અને ન નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની વાત કહે છે જેઓ કહેતા હતા: [પરંતુ શું ફાયદો કે] જ્યારે અલ્લાહ તમને [તમારા ગુનાહોના કારણે] ગુમરાહ કરવા ઇચ્છે, અને હું તમને નસીહત આપવા ઇચ્છું, તો મારી નસીહત તમને કોઈ ફાયદો નહીં આપે! તે તમારો પરવરદિગાર છે અને તેના તરફ જ તમે પાછા ફેરવવામાં આવશો. (હૂદ/૩૪). પછી ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) એ આગળ ચાલુ રાખ્યું: "અલ્લાહ ફરમાવે છે: ઓ આદમના ફરઝંદ! જે તું ઇચ્છે છે તે મારી ઇચ્છાથી છે; મારી શક્તિથી તેં મારા વાજિબાત અદા કર્યા અને મારી નેઅમતથી તું મારી નાફરમાની પર શક્તિ પામ્યો, અને મેં તને સાંભળનારો, જોનારો અને શક્તિશાળી બનાવ્યો. જે ભલાઈ તને પહોંચે તે મારી તરફથી છે અને જે બુરાઈ તને પહોંચે તે તારા પોતાના તરફથી છે, અને આ એટલા માટે છે કે હું જે કરું છું તેના વિશે મને પૂછવામાં આવતું નથી, પરંતુ તેઓ પુછાય છે. (અંબિયા/૨૩). અને હું જ છું જેણે તારા માટે તું જે ઇચ્છતો હતો તે બધું વ્યવસ્થિત કર્યું."

الصّادق ( بِأَعْمَالِهِمْ شَقُوا.

امام صادق ( اعمالشان، مایه‌ی بدبختی آن‌ها شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Their deeds became the cause of their wretchedness.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેમના આમાલ તેમની બદનસીબીનું કારણ બન્યા.

علی¬بن¬ابراهیم ( فَإِنَّهُمْ عَلِمُوا حِینَ عَایَنُوا أَمْرَ الْآخِرَهًِْ أَنَّ الشَّقَا کُتِبَ عَلَیْهِمُ عَلِمُوا حِینَ لَمْ یَنْفَعْهُمُ الْعِلْمُ قَالُوا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْها فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ قَالَ اخْسَؤُا فِیهَا وَ لَا تُکَلِّمُونِ فَبَلَغَنِی وَ اللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّهُمْ تَدَارَکُوا بَعْضَهُمْ عَلَی بَعْضٍ سَبْعِینَ عَاماً حَتَّی انْتَهَوْا إِلَی قَعْرِ جَهَنَّمَ.

علی ّبن ابراهیم ( هنگامی که آخرت را دیدند، متوجّه شدند که شقاوت برای آن‌ها نوشته شده است، امّا زمانی دانستند که به حال آنان هیچ سودی نداشت. در این هنگام گفتند: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ. و خداوند در پاسخ آنان فرمود: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ؛ به من این‌گونه خبر رسیده که آن‌ها هفتاد سال درپی یکدیگر می روند تا به قعر جهنّم می رسند و خداوند دراین‌مورد داناتر است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When they saw the Hereafter, they realised that wretchedness had been written for them, but they came to know at a time when this knowledge was of no benefit to them. At that point they said: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ [Our Lord! Take us out of it; if we return [to sin] then indeed we are wrongdoers.]. And Allah replied to them: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [Remain despised in it and do not speak to Me.]; it has reached me in this way that they follow one another for seventy years until they reach the depths of Hell, and Allah knows best about this.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે તેમણે આખિરત જોઈ, ત્યારે તેમને સમજાયું કે તેમના માટે બદનસીબી લખાઈ ચૂકી છે, પરંતુ તેમને ત્યારે ખબર પડી જ્યારે તેમની હાલત માટે કોઈ ફાયદો ન હતો. તે વખતે તેમણે કહ્યું: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ [ઓ અમારા પરવરદિગાર! અમને તેમાંથી બહાર કાઢ, જો અમે પાછા [ગુનાહ તરફ] પલટીએ તો અમે જુલમ કરનારા છીએ.]. અને અલ્લાહે તેમના જવાબમાં ફરમાવ્યું: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [એમાં જ ઝલીલ થઈને પડ્યા રહો અને મારી સાથે વાત ન કરો.]; મને આ રીતે ખબર પહોંચી છે કે તેઓ સિત્તેર વર્ષ સુધી એકબીજાની પાછળ ચાલતા રહે છે યહાં સુધી કે જહન્નમના તળિયે પહોંચે છે, અને અલ્લાહ આ બાબતે વધુ જાણનાર છે.