سورة المؤمنون

Verse 109 of 118

23:109

إِنَّهُ كانَ فَريقٌ مِنْ عِبادي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمين

گروهى از بندگانم مى گفتند: پروردگارا! ما ايمان آورديم؛ ما را بيامرز و بر ما رحم كن؛ و تو بهترين رحم كنندگانى.

Surely there was a party of My servants who said: O our Lord! we believe, so do Thou forgive us and have mercy on us, and Thou art the best of the Merciful ones.

બેશક મારા બંદાઓમાંથી એક સમૂહ એવો હતો કે જે કહેતો હતો કે અય અમારા પરવરદિગાર! અમે ઇમાન લાવ્યા છીએ, માટે તું અમને માફ કર, અને અમારા પર રહેમ કર, અને તું બહેતરીન રહેમ કરનારો છે.

الرّسول ( لَا تُجَالِسُوا مَعَ شَارِبِ الْخَمْرِ وَ لَا تَعُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ لَا تُشَیِّعُوا جَنَائِزَهُمْ وَ لَا تُصَلُّوا عَلَی أَمْوَاتِهِمْ فَإِنَّهُمْ کِلَابُ أَهْلِ النَّارِ کَمَا قَالَ اللَّهُ اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ.

پیامبر ( با شراب خوار هم نشینی نکنید، به عیادت مریض هایشان نروید، جنازه هایشان را تشییع نکنید و بر مردگانشان نماز نخوانید؛ زیرا آن‌ها سگ های اهل آتش هستند همان گونه که خدا فرمود: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Do not sit with the wine-drinker, do not visit their sick, do not follow their funerals, and do not pray over their dead; for they are the dogs of the people of the Fire, just as Allah said: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [Be driven into it and do not speak to Me].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): શરાબ પીનારાઓ સાથે બેસો નહીં, તેમના બીમારોની મુલાકાતે જશો નહીં, તેમના જનાઝાઓની તશ્યીઅ કરશો નહીં અને તેમના મુર્દાઓ પર નમાઝ પઢશો નહીં; કારણ કે તેઓ જહન્નમવાળાઓના કૂતરાઓ છે, જેમ કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [તેમાં ધકેલાઈ જાઓ અને મારી સાથે વાત ન કરો].

أمیرالمؤمنین ( وَصِیَّهًُْ أمِیرِ المُؤمِنِینَ (لِکُمَیلِ بنِ زِیَادٍ: یا کُمَیْلُ ثُمَّ یُنَادُونَ اللَّهَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ بَعْدَ أَنْ یَمْکُثُوا أَحْقَاباً اجْعَلْنَا عَلَی الرَّخَاءِ فَیُجِیبُهُمْ اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ یَا کُمَیْلُ فَعِنْدَهَا یَیْأَسُونَ مِنَ الْکَرَّهًِْ وَ اشْتَدَّتِ الْحَسْرَهًُْ وَ أَیْقَنُوا بِالْهَلَکَهًِْ وَ الْمَکْثِ جَزَاءً بِمَا کَسَبُوا عُذِّبُوا.

امام علی ( ای کمیل! بعد از آنکه مدّت های طولانی در عذاب باقی می‌مانند؛ خداوند را صدا می زنند که ما را در آسایش قرار ده امّا به ایشان جواب می‌دهد: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُون ای کمیل! دراین‌هنگام از آزادشدن ناامید می شوند و افسوس آن‌ها بیشتر می‌شود و یقین به نابودی و و باقی‌ماندن [در عذاب] پیدا می کنند. و پاداش کردارشان، عذاب است.

Imam Ali (peace be upon him): O Kumayl! After they remain in punishment for long ages, they will call upon Allah, saying: Place us in ease. But He will answer them: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [Be driven into it and do not speak to Me]. O Kumayl! At that moment they will despair of being released, their regret will intensify, and they will be certain of destruction and of remaining [in the punishment]. And the recompense of their deeds is the punishment.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હે કુમૈલ! લાંબા સમય સુધી અઝાબમાં રહ્યા પછી, તેઓ અલ્લાહને પોકારશે કે અમને આરામમાં રાખ, પરંતુ તે તેમને જવાબ આપશે: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [તેમાં ધકેલાઈ જાઓ અને મારી સાથે વાત ન કરો]. હે કુમૈલ! આ સમયે તેઓ મુક્ત થવાથી નિરાશ થઈ જશે અને તેમનો અફસોસ વધી જશે અને તેઓ વિનાશ અને [અઝાબમાં] બાકી રહેવાની ખાતરી કરી લેશે. અને તેમના કર્મોનો બદલો અઝાબ છે.

الرّسول ( جَاءَ فِی قَوْلِهِ تَعَالَی وَ نادَوْا یا مالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّکَ قَالَ یُنَادُونَ أَرْبَعِینَ عَاماً فَلَا یُجِیبُهُمْ ثُمَ یَقُولُ إِنَّکُمْ ماکِثُونَ فَیَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ فَیَدْعُونَ أَرْبَعِینَ عَاماً فَیُقَالُ لَهُمْ اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ فَیَئِسَ الْقَوْمُ بَعْدَهَا فَلَمْ یَبْقَ إِلَّا الزَّفِیرُ وَ الشَّهِیقُ کَمَا تَتَنَاهَقُ الْحَمِیرُ.

پیامبر ( اهل جهنّم، چهل سال فریاد می‌زنند و می‌گویند: آن‌ها فریاد می‌کشند: «ای مالک دوزخ! [ای کاش] پروردگارت ما را بمیراند [تا آسوده شویم]!» اما کسی جواب آنها را نمی‌دهد تا آنکه به آنها می‌گویند: انکم ماکسون «شما در اینجا ماندنی هستید»!. (زخرف/ ۷۷) آن‌ها می‌گویند: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ. پس از چهل‌سال دیگر به آن‌ها گفته می‌شود: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ، پس از آن دوزخیان ناامید می‌شوند و جز ناله‌وزاریی همانند عرعر الاغ، صدایی نخواهند داشت.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): The people of Hell will cry out for forty years, saying: They will cry: 'O Malik of Hell! [Would that] your Lord put us to death [so we might have rest]!' But no one will answer them, until it is said to them: انکم ماکسون "Indeed you shall remain here!" (Zukhruf/77). They will say: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ [Our Lord! Take us out of it, and if we return [to sin] then indeed we are wrongdoers]. Then after another forty years it will be said to them: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [Be driven into it and do not speak to Me]. After that the people of Hell will despair, and no sound will remain to them but a wailing and groaning like the braying of donkeys.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જહન્નમવાળાઓ ચાલીસ વર્ષ સુધી બૂમો પાડશે અને કહેશે: તેઓ ચીસો પાડશે: 'હે જહન્નમના માલિક! [કાશ] તમારો પરવરદિગાર અમને મારી નાખે [કે અમને શાંતિ મળે]!' પરંતુ કોઈ તેમનો જવાબ નહીં આપે, ત્યાં સુધી કે તેમને કહેવામાં આવે: انکم ماکسون "તમે અહીં જ રહેવાના છો!" (ઝુખરૂફ/૭૭). તેઓ કહેશે: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ [અમારા પરવરદિગાર! અમને આમાંથી બહાર કાઢ, અને જો અમે પાછા ફરીએ તો ખરેખર અમે ઝાલિમો છીએ]. બીજા ચાલીસ વર્ષ પછી તેમને કહેવામાં આવશે: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [તેમાં ધકેલાઈ જાઓ અને મારી સાથે વાત ન કરો], ત્યાર બાદ જહન્નમવાળાઓ નિરાશ થઈ જશે અને ગધેડાના ભૂંકવા જેવી નાલા-ઝારી સિવાય તેમનો કોઈ અવાજ નહીં હોય.

الصّادق ( رُوِی الصّادق (: وَ إِنِ اسْتَغَاثُوا یُغاثُوا بِماءٍ کَالْمُهْلِ یَشْوِی الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً یُنادَوْنَ مِنْ مَکانٍ بَعِیدٍ* رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ فَیُمْسَکُ الْجَوَابُ عَنْهُمْ أَحْیَانا ثُمَّ قِیلَ لَهُمْ اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ* وَ نادَوْا یا مالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّکَ قالَ إِنَّکُمْ ماکِثُونَ.

امام صادق ( و اگر تقاضای آب کنند، آبی برای آنان می آورند که همچون فلز گداخته صورت ها را بریان می کند. چه نوشیدنی بدی، و چه اجتماع ناپسندی! ( کهف/۲۹ ) از مکان دوری آواز به آن‌ها می رسد. ( فصلت/۴۴ ) و می گویند: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ. مدّتی به آن‌ها هیچ جوابی داده نمی‌شود، سپس گفته می‌شود: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ، وَ نادَوْا یا مالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّکَ قالَ إِنَّکُمْ ماکِثُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): And if they call for water, water will be brought to them which, like molten metal, will scald their faces. What a wretched drink, and what an evil gathering! (Kahf/29). From a distant place a voice will reach them. (Fussilat/44). And they will say: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ [Our Lord! Take us out of it, and if we return then indeed we are wrongdoers]. For a time no answer will be given to them; then it will be said: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ، وَ نادَوْا یا مالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّکَ قالَ إِنَّکُمْ ماکِثُونَ [Be driven into it and do not speak to Me. And they will call out: 'O Malik! Let your Lord put an end to us.' He will say: 'Indeed you shall remain.'].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને જો તેઓ પાણી માંગશે, તો તેમને એવું પાણી લાવવામાં આવશે જે પીગળેલી ધાતુની જેમ ચહેરાઓને શેકી નાખશે. કેવું ખરાબ પીણું, અને કેવો નાપસંદ મેળાવડો! (કહફ/૨૯). દૂરની જગ્યાએથી અવાજ તેમને પહોંચશે. (ફુસ્સિલત/૪૪). અને તેઓ કહેશે: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ [અમારા પરવરદિગાર! અમને આમાંથી બહાર કાઢ, અને જો અમે પાછા ફરીએ તો ખરેખર અમે ઝાલિમો છીએ]. થોડા સમય સુધી તેમને કોઈ જવાબ આપવામાં નહીં આવે, પછી કહેવામાં આવશે: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ، وَ نادَوْا یا مالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّکَ قالَ إِنَّکُمْ ماکِثُونَ [તેમાં ધકેલાઈ જાઓ અને મારી સાથે વાત ન કરો. અને તેઓ પોકારશે: 'હે માલિક! તમારો પરવરદિગાર અમારો અંત લાવે.' તે કહેશે: 'ખરેખર તમે અહીં જ રહેવાના છો.'].