الرّسول ( عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِمَسْعُودٍ قَالَ: دَخَلْتُ أَنَا وَ خَمْسَهًُْ رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِنَا یَوْماً عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (وَ قَدْ أَصَابَتْنَا مَجَاعَهًٌْ شَدِیدَهًٌْ وَ لَمْ یَکُنْ ذُقْنَا مُنْذُ أَرْبَعَهًِْ أَشْهُرٍ إِلَّا الْمَاءَ وَ اللَّبَنَ وَ وَرَقَ الشَّجَرِ ... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (... یَا ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی إِنَّما یُوَفَّی الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَیْرِ حِسابٍ أُوْلئِکَ یُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا إِنِّی جَزَیْتُهُمُ الْیَوْمَ بِما صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُون ... قُلْنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنِ الصَّابِرُونَ قَالَ (الَّذِینَ یَصْبِرُونَ عَلَی طَاعَهًِْ اللَّهِ وَ عَنْ مَعْصِیَتِهِ الَّذِینَ کَسَبُوا طَیِّباً وَ أَنْفَقُوا قَصْداً وَ قَدَّمُوا فَضْلًا فَأَفْلَحُوا وَ أَنْجَحُوا یَا ابْنَ مَسْعُودٍ عَلَیْهِمُ الْخُشُوعُ وَ الْوَقَارُ وَ السَّکِینَهًُْ وَ التَّفَکُّرُ وَ اللِّینُ وَ الْعَدْلُ وَ التَّعْلِیمُ وَ الِاعْتِبَارُ وَ التَّدْبِیرُ وَ التَّقْوَی وَ الْإِحْسَانُ وَ التَّحَرُّجُ وَ الْحُبُّ فِی اللَّهِ وَ الْبُغْضُ فِی اللَّهِ وَ أَدَاءُ الْأَمَانَهًِْ وَ الْعَدْلُ فِی الْحُکْمِ وَ إِقَامَهًُْ الشَّهَادَهًِْ وَ مُعَاوَنَهًُْ أَهْلِ الْحَقِّ وَ الْبَغِیَّهًُْ عَلَی الْمُسِیءِ وَ الْعَفْوُ لِمَنْ ظَلَمَ یَا ابْنَ مَسْعُودٍ إِذَا ابْتُلُوا صَبَرُوا وَ إِذَا أُعْطُوا شَکَرُوا وَ إِذَا حَکَمُوا عَدَلُوا وَ إِذَا قَالُوا صَدَقُوا وَ إِذَا عَاهَدُوا وَفَوْا وَ إِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا وَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً وَ الَّذِینَ یَبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِیاماً وَ یَقُولُونَ لِلنَّاسِ حُسْنا.
پیامبر ( عبد اللَّهبنمسعود روایت کند: روزی من و پنج گروه از دوستانمان نزد رسول خدا (رفتیم درحالی که گرفتار قحطی و گرسنگی شدید شده بودیم و در طول چهار ماه جز آب و شیر و برگ درختان، چیزی نخورده بودیم ... رسول خدا (به ما فرمود: ... ای پسر مسعود! خدای تعالی فرموده است: که صابران اجر و پاداش خود را بی حساب دریافت می دارند. ( زمر/۱۰ ) آنها هستند که در برابر شکیباییشان درجات عالی بهشت به آنان پاداش داده می‌شود. ( فرقان/۷۵ ) إِنِّی جَزَیْتُهُمُ الْیَوْمَ بِما صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُونَ ... عرض کردیم: «ای رسول خدا (! صابرین چه کسانی هستند»؟ فرمود: «آنان که بر فرمان برداری خدا صبر کرده، از گناه خودداری نموده، کسب پاک داشته و بدون افراط و تفریط، انفاق می‌کنند و فضیلت‌ها را [برای قیامتشان] پیش می‌فرستند. ایشان رستگار و پیروز می‌شوند. پسر مسعود! بر آن‌هاست خشوع و وقار، آرامش و تفکّر، نرمی و عدل، عبرت‌گیری و تدبیر، تقوا و احسان، دوستی و دشمنی برای خدا، ادای امانت و عدل در حکم، اقامه شهادت، یاری اهل حقّ و گذشت از کسی که به آنان بدی کند. پسر مسعود! چون مبتلا شوند صبر کنند؛ چون عطا شوند شکر کنند؛ چون حکم کنند راه عدل پویند؛ در سخن راستگو و در وعده باوفا باشند؛ اگر بدی و لغزشی از آنها سر زد استغفار کنند و اگر کار نیکی انجام دهند شادمان گردند، هنگامی‌که جاهلان آنها را مخاطب سازند [و سخنان نابخردانه گویند]، به آنها سلام می‌گویند [و با بی‌اعتنایی و بزرگواری می‌گذرند]. ( فرقان/۶۳ ) و هنگامی‌که با لغو و بیهودگی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند. ( فرقان/۷۲ ) کسانی که شبانگاه برای پروردگارشان سجده و قیام می‌کنند. ( فرقان/۶۴ ) و با مردم به نیکی سخن می‌گویند».
The Prophet (peace be upon him and his family): Abdullah ibn Mas'ud narrates: One day I and five groups of our friends went to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) while we were afflicted with famine and severe hunger, and for four months we had tasted nothing but water, milk and the leaves of trees ... The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to us: "... O son of Mas'ud! Allah the Exalted has said: that the patient ones receive their reward without measure. (Zumar/10) They are the ones who, on account of their patience, are rewarded with the lofty ranks of Paradise. (Furqan/75) إِنِّی جَزَیْتُهُمُ الْیَوْمَ بِما صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُونَ [Surely I have rewarded them this day because they were patient, that they are the achievers] ..." We said: "O Messenger of Allah! Who are the patient ones?" He said: "Those who are patient in obeying Allah, refrain from sin, earn pure sustenance, spend without extravagance or stinginess, and send virtues ahead [for their Hereafter]. They are the successful and victorious. O son of Mas'ud! Upon them are humility and dignity, tranquillity and reflection, gentleness and justice, taking heed and prudence, taqwa (Allah-consciousness) and beneficence, love for Allah's sake and enmity for Allah's sake, discharging trusts and justice in judgement, upholding testimony, aiding the people of truth, and forgiving one who does them wrong. O son of Mas'ud! When they are tested they are patient; when they are given they give thanks; when they judge they follow the path of justice; they are truthful in speech and faithful to their promises; if any wrong or slip issues from them they seek forgiveness, and if they perform a good deed they rejoice; when the ignorant address them [and speak foolishly], they say 'peace' to them [and pass by with indifference and nobility]. (Furqan/63) And when they encounter idle talk and vain acts, they pass by them nobly. (Furqan/72) Those who spend the night prostrating and standing before their Lord. (Furqan/64) And they speak kindly to the people."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુલ્લાહ બિન મસ્ઊદ રિવાયત કરે છે: એક દિવસ હું અને અમારા મિત્રોના પાંચ જૂથ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પાસે ગયા જ્યારે અમે દુષ્કાળ અને ભારે ભૂખમરાથી પીડિત હતા અને ચાર મહિના દરમિયાન પાણી, દૂધ અને ઝાડનાં પાંદડાં સિવાય કંઈ ખાધું ન હતું ... રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અમને ફરમાવ્યું: "... હે ઇબ્ને મસ્ઊદ! અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: કે સબ્ર કરનારાઓ પોતાનો બદલો હિસાબ વગર મેળવે છે. (ઝુમર/૧૦) તેઓ જ છે જેમને તેમની સબ્રના બદલામાં જન્નતના ઊંચા દરજ્જાઓથી નવાજવામાં આવે છે. (ફુરકાન/૭૫) إِنِّی جَزَیْتُهُمُ الْیَوْمَ بِما صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُونَ [ખરેખર મેં આજે તેમને તેમની સબ્રના બદલામાં પુરસ્કાર આપ્યો છે, ખરેખર તેઓ જ સફળ થનારા છે] ..." અમે અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહ! સબ્ર કરનારાઓ કોણ છે?" ફરમાવ્યું: "તેઓ જે અલ્લાહની આજ્ઞાપાલન પર સબ્ર કરે છે, ગુનાહથી બચે છે, પવિત્ર કમાણી કરે છે, અને અતિરેક કે કંજૂસાઈ વગર ખર્ચ કરે છે, અને ફઝીલતોને [પોતાની કયામત માટે] આગળ મોકલે છે. તેઓ સફળ અને વિજયી થાય છે. હે ઇબ્ને મસ્ઊદ! તેમના પર છે ખુશૂઅ (નમ્રતા) અને વકાર, શાંતિ અને ચિંતન, નરમાશ અને ન્યાય, બોધ લેવો અને તદબીર, તકવા (અલ્લાહનો ડર) અને ઇહસાન, અલ્લાહ માટે દોસ્તી અને અલ્લાહ માટે દુશ્મની, અમાનતની અદાયગી અને ચુકાદામાં ન્યાય, ગવાહી કાયમ કરવી, અહલે હક્કની મદદ કરવી અને જે તેમની સાથે બૂરાઈ કરે તેને માફ કરવો. હે ઇબ્ને મસ્ઊદ! જ્યારે તેઓ આઝમાવવામાં આવે ત્યારે સબ્ર કરે; જ્યારે તેમને આપવામાં આવે ત્યારે શુક્ર કરે; જ્યારે ચુકાદો કરે ત્યારે ન્યાયના માર્ગે ચાલે; વાતચીતમાં સાચા અને વચનમાં વફાદાર હોય; જો તેમનાથી કોઈ બૂરાઈ કે ભૂલ થઈ જાય તો ઇસ્તિગફાર કરે અને જો કોઈ નેક કામ કરે તો ખુશ થાય, જ્યારે જાહિલો તેમને સંબોધે [અને મૂર્ખતાભરી વાતો કરે], ત્યારે તેઓ તેમને 'સલામ' કહે છે [અને બેપરવાહી અને બુઝુર્ગીથી પસાર થઈ જાય છે]. (ફુરકાન/૬૩) અને જ્યારે વ્યર્થ અને નકામી બાબતોનો સામનો કરે ત્યારે બુઝુર્ગીથી તેની પાસેથી પસાર થઈ જાય છે. (ફુરકાન/૭૨) તેઓ જે રાત્રે પોતાના પરવરદિગાર માટે સજદો અને કિયામ કરે છે. (ફુરકાન/૬૪) અને લોકો સાથે ભલાઈથી વાત કરે છે."