ابن عباس ( إِذَا اسْتَقَرَّ الْعَلَفُ فِی الْکَرِشِ صَارَ أَسْفَلُهُ فَرْثاً وَ أَعْلَاهُ دَماً وَ أَوْسَطُهُ لَبَناً فَیَجْرِی الدَّمُ فِی الْعُرُوقِ وَ اللَّبَنُ فِی الضَّرْعِ وَ یَبْقَی الْفَرْثُ کَمَا هُوَ فَذَاکَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی مِنْ بَیْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً لَا یَشُوبُهُ الدَّمُ وَ لَا الْفَرْثُ.
ابن عبّاس ( چون علف در شکمبه‌ی حیوان جا گیرد، بخش پایینی آن سرگین، بخش بالایی آن خون و میانه‌اش شیر می‌گردد؛ خون در رگ‌ها می‌رود، شیر در پستان و سرگین همانجا می‌ماند و این است معنی کلام خداوند عزّوجلّ: از درون شکم آن‌ها، از میان غذاهای هضم‌شده و خون، شیر خالص [و گوارا به شما می نوشانیم]. ( نحل/۶۶ ) شیرخالصی که آن را به خون و سرگین نیالود.
Ibn Abbas: When the fodder settles in the animal's stomach, its lower part becomes dung, its upper part becomes blood, and its middle part becomes milk; the blood flows in the veins, the milk into the udder, and the dung remains where it is. This is the meaning of the words of Allah the Mighty and Majestic: مِنْ بَیْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً [From within their bellies, from between the digested food and the blood, We give you pure (and palatable) milk to drink.] (Nahl/66) — pure milk unmixed with blood or dung.
ઇબ્ને અબ્બાસ: જ્યારે ઘાસચારો પ્રાણીના પેટમાં સ્થિર થાય છે, ત્યારે તેનો નીચેનો ભાગ છાણ, ઉપરનો ભાગ લોહી અને વચ્ચેનો ભાગ દૂધ બની જાય છે; લોહી નસોમાં વહે છે, દૂધ આંચળમાં અને છાણ ત્યાં જ રહે છે. અને આ જ છે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કલામનો અર્થ: مِنْ بَیْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً [તેમના પેટની અંદરથી, પચેલા ખોરાક અને લોહીની વચ્ચેથી, ખાલિસ (અને સ્વાદિષ્ટ) દૂધ (અમે તમને પીવડાવીએ છીએ)] (નહલ/૬૬). ખાલિસ દૂધ કે જેને લોહી અને છાણથી મિશ્રિત કર્યું નથી.