سورة المؤمنون

Verse 27 of 118

23:27

فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَ لا تُخاطِبْني فِي الَّذينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ

ما به نوح وحى كرديم كه كشتى را در حضور ما و مطابق وحى ما بساز و هنگامى‌كه فرمان ما فرا رسد و [آب از] تنور بجوشد [كه نشانه‌ی فرا رسيدن طوفان است] از هريك [از انواع حيوانات] يك جفت در كشتى سوار كن و [هم چنين] خانواده‌ات را، مگر آنانى كه قبلاً وعده‌ی هلاكشان داده شده (همسر و فرزند كافرت) و ديگر درباره‌ی ستمكاران با من سخن مگو [و شفاعت مكن] كه آنان همگى غرق خواهند شد.

So We revealed to him, saying: Make the ark before Our eyes and (according to) Our revelation; and when Our command is given and the valley overflows, take into it of every kind a pair, two, and your followers, except those among them against whom the word has gone forth, and do not speak to Me in respect of those who are unjust; surely they shall be drowned.

જેથી અમોએ તેના તરફ વહી કરી કે તું અમારી નજર સામે અને અમારી વહી મુજબ એક કશ્તી બનાવ પછી જયારે અમારો હુકમ આવશે ત્યારે (પાણી) તંદૂર(માંથી) ઊભરાવા લાગશે ત્યારે દરેક (જાનવરના) જોડા અને તારા ખાનદાનને સાથે લઇ લેજે સિવાય કે જે(ની હલાકત)નો વાયદો અગાઊ આપી દીધો છે અને ઝાલિમો બાબતે મારી સાથે વાત ન કરજે, બેશક તેઓને ડૂબાડી દેવામાં આવશે.

الباقر ( کَانَتْ شَرِیعَهًُْ نُوحٍ (أَنْ یُعْبَدَ اللَّهُ بِالتَّوْحِیدِ وَ الْإِخْلَاصِ وَ خَلْعِ الْأَنْدَادِ وَ هِیَ الْفِطْرَهًُْ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا وَ أَخَذَاللَّهُ مِیثَاقَهُ عَلَی نُوحٍ (وَ عَلَی النَّبِیِّینَ (أَنْ یَعْبُدُوا اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ لَا یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ أَمَرَ بِالصَّلَاهًِْ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ وَ لَمْ یَفْرِضْ عَلَیْهِ أَحْکَامَ حُدُودٍ وَ لَا فَرَضَ مَوَارِیثَ فَهَذِهِ شَرِیعَتُهُ فَلَبِثَ فِیهِمْ نُوحٌ (أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً یَدْعُوهُمْ سِرّاً وَ عَلَانِیَهًًْ فَلَمَّا أَبَوْا وَ عَتَوْا قَالَ رَبَّهُ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ فَأَوْحَی اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ إِلَیْهِ أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ {یَعْمَلُونَ} فَلِذَلِکَ قَالَ نُوحٌ (وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ.

امام باقر ( شریعت و دین نوح (چنین بود که باید خدا را از سر توحید و اخلاص پرستید و از پرستش مانندها و امثالی که برای او ساخته‌اند دست شست؛ این همان فطرتی است که مردم بر آن سرشته شده‌اند. خداوند از نوح (و دیگر پیامبران پیمان گرفته است که او را بپرستند و شریکی برایش نگیرند، به نماز، امربه معروف، نهی ازمنکر و در نظر داشتن حلال و حرام، امر کرد، ولی احکام حدود و مواریث را بر او واجب نساخت و این آیین نوح (بود. و او در میان آنان نهصدوپنجاه سال، درنگ کرد. ( عنکبوت/۱۴ )» و در طول این مدّت در پنهان و پیدا آن‌ها را به پرستش خدا فرا خواند و چون سربرتافتند و سرکشی در پیش گرفتند به پروردگارش گفت: من مغلوب [این قوم طغیانگر] شده ام، پس [مرا] یاری کن!. ( قمر/۱۰ ) خداوند سبحان به او وحی فرستاد: جز آن‌ها که [تاکنون] ایمان آورده‌اند، دیگر هیچ‌کس از قوم تو ایمان نخواهد آورد! پس، از کارهایی که می‌کردند، غمگین مباش!. ( هود/۳۶ ) و ازهمین روی نوح (فرمود: و جز نسلی فاجر و کافر به دنیا نمی آورند. ( نوح/۲۷ ) و خداوند فرمود: أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ.

Imam Baqir (peace be upon him): The law and religion of Nuh (peace be upon him) was that Allah must be worshipped with tawhid (oneness) and ikhlas (sincerity), and that the equals and likenesses fashioned for Him be renounced; this is the very fitrah (innate nature) upon which people have been created. Allah took a covenant from Nuh (peace be upon him) and the other prophets that they should worship Him and not associate any partner with Him. He commanded prayer, enjoining good, forbidding evil, and observing the halal and the haram, but He did not make the rulings of hudud (prescribed penalties) and inheritances obligatory upon him — and this was the religion of Nuh (peace be upon him). And he remained among them for nine hundred and fifty years (Al-Ankabut/14), and throughout this period he called them, secretly and openly, to the worship of Allah. When they turned away and took to rebellion, he said to his Lord: 'I am overcome [by this rebellious people], so help [me]!' (Al-Qamar/10). Allah the Glorified revealed to him: 'None of your people will believe except those who have [already] believed! So do not be grieved by what they used to do!' (Hud/36). And for this reason Nuh (peace be upon him) said: 'And they will not give birth except to a wicked, ungrateful [child]' (Nuh/27). And Allah said: أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ [Make the ark].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની શરીઅત અને દીન એ હતી કે અલ્લાહની ઇબાદત તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ) અને ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે કરવામાં આવે અને તેના માટે બનાવેલા સમાનો અને દૃષ્ટાંતોની પૂજાથી હાથ ધોઈ નાખવામાં આવે; આ એ જ ફિતરત (સ્વાભાવિક પ્રકૃતિ) છે જેના પર લોકોને પેદા કરવામાં આવ્યા છે. અલ્લાહે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને બીજા પયગંબરો પાસેથી વચન લીધું છે કે તેઓ તેની ઇબાદત કરે અને તેના માટે કોઈ શરીક ન બનાવે. તેણે નમાઝ, અમ્ર બિલ મઅરૂફ, નહી અનિલ મુન્કર અને હલાલ તથા હરામને ધ્યાનમાં રાખવાનો હુકમ આપ્યો, પરંતુ હદૂદ (નિર્ધારિત સજાઓ) અને વારસાના અહકામ તેમના પર વાજિબ ન કર્યા, અને આ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)નો દીન હતો. અને તેઓ તેમની વચ્ચે નવસો પચાસ વર્ષ રહ્યા (અંકબૂત/૧૪). અને આ સમયગાળામાં ગુપ્ત અને પ્રગટ રીતે તેમને અલ્લાહની ઇબાદત તરફ બોલાવ્યા, અને જ્યારે તેઓએ મોઢું ફેરવ્યું અને સરકશી કરી, ત્યારે તેમણે પોતાના પરવરદિગારને કહ્યું: 'હું [આ સરકશ કૌમ સામે] પરાજિત થઈ ગયો છું, તો [મારી] મદદ કર!' (કમર/૧૦). અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ તેમના તરફ વહી મોકલી: 'જેઓ [અત્યાર સુધી] ઈમાન લાવ્યા છે તેમના સિવાય તારી કૌમમાંથી હવે કોઈ ઈમાન નહીં લાવે! તો, જે કામો તેઓ કરતા હતા તેનાથી દુઃખી ન થા!' (હૂદ/૩૬). અને એ જ કારણથી નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'અને તેઓ ફાજર અને કાફિર નસ્લ સિવાય કોઈને દુનિયામાં નહીં લાવે' (નૂહ/૨૭). અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ [કશ્તી બનાવ].

الباقر ( مَکَثَ نُوحٌ (فِی قَوْمِهِ یَدْعُوهُمْ سِرّاً وَ عَلَانِیَهًًْ فَلَمَّا عَتَوْا وَ أَبَوْا قَالَ رَبِّ إِنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ فَأَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی إِلَیْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ وَ أَمَرَهُ بِغَرْسِ النَّوَی فَمَرَّ عَلَیْهِ قَوْمٌ فَجَعَلُوا یَضْحَکُونَ وَ یَسْخَرُونَ وَ یَقُولُونَ قَدْ قَعَدَ غَرَّاساً حَتَّی إِذَا طَالَ وَ صَارَ طُوَالًا قَطَعَهُ وَ نَجَرَهُ فَقَالُوا قَدْ قَعَدَ نَجَّاراً ثُمَّ أَلَّفَهُ فَجَعَلَهُ سَفِینَهًًْ فَمَرُّوا عَلَیْهِ فَجَعَلُوا یَضْحَکُونَ وَ یَسْخَرُونَ وَ یَقُولُونَ قَدْ قَعَدَ مَلَّاحاً فِی أَرْضِ فَلَاهًٍْ حَتَّی فَرَغَ مِنْهَا.

امام باقر ( نوح (در میان قوم خود ماند و آشکار و نهان آن‌ها را دعوت کرد. هنگامی که طغیان کردند و نپذیرفتند، گفت: من مغلوب [این قوم طغیانگر] شده ام، پس [مرا] یاری کن!. ( قمر/۱۰ ) خداوند به او وحی کرد که أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ و دستور داد که هسته‌ی خرما بکارد. گروهی از مردم بر او گذشتند و شروع کردند به خندیدن و مسخره کردن و می گفتند: «نوح (باغبان شده است»! تا اینکه وقتی زمان زیادی گذشت و درخت، بلند و تنومند شد آن را قطع کرد و با آن نجّاری کرد، گفتند: «نوح (نجّار شده است» تا اینکه آن [چوب ها] را جمع کرد و آن‌ها را تبدیل به کشتی کرد». بر او می گذشتند و شروع به خندیدن و مسخره کردن می کردند و می گفتند: «نوح در این سرزمین بی‌آب و علف دریانورد شده»! تا اینکه نوح (کار ساخت کشتی را تمام کرد.

Imam Baqir (peace be upon him): Nuh (peace be upon him) remained among his people and called them openly and secretly. When they rebelled and did not accept, he said: 'I am overcome [by this rebellious people], so help [me]!' (Al-Qamar/10). Allah revealed to him: أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ [Make the ark], and He commanded him to plant date-pits. A group of people passed by him and began to laugh and mock, saying: 'Nuh (peace be upon him) has become a gardener!' Until, after a long time had passed and the tree had grown tall and stout, he cut it down and did carpentry with it. They said: 'Nuh (peace be upon him) has become a carpenter!' Then he gathered those [pieces of wood] and made them into a ship. They would pass by him and begin to laugh and mock and say: 'Nuh has become a sailor in this waterless and grassless land!' Until Nuh (peace be upon him) finished the work of building the ship.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કૌમ વચ્ચે રહ્યા અને પ્રગટ તથા ગુપ્ત રીતે તેમને દાવત આપી. જ્યારે તેઓએ સરકશી કરી અને સ્વીકાર ન કર્યો, ત્યારે તેમણે કહ્યું: 'હું [આ સરકશ કૌમ સામે] પરાજિત થઈ ગયો છું, તો [મારી] મદદ કર!' (કમર/૧૦). અલ્લાહે તેમના તરફ વહી કરી: أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ [કશ્તી બનાવ], અને હુકમ આપ્યો કે ખજૂરના ઠળિયા વાવે. લોકોનું એક જૂથ તેમની પાસેથી પસાર થયું અને હસવા અને મશ્કરી કરવા લાગ્યા અને કહેવા લાગ્યા: 'નૂહ (અલયહિસ્સલામ) બાગબાન બની ગયા છે!' યાવત્ જ્યારે ઘણો સમય પસાર થયો અને વૃક્ષ ઊંચું અને મજબૂત થયું ત્યારે તેમણે તેને કાપી નાખ્યું અને તેની સાથે નજ્જારી (સુથારી) કરી. તેઓએ કહ્યું: 'નૂહ (અલયહિસ્સલામ) સુથાર બની ગયા છે!' યાવત્ તેમણે તે [લાકડાંઓ] ભેગાં કર્યાં અને તેમને કશ્તીમાં પરિવર્તિત કર્યાં. તેઓ તેમની પાસેથી પસાર થતા અને હસવા તથા મશ્કરી કરવા લાગતા અને કહેતા: 'નૂહ આ પાણી-ઘાસ વગરની ધરતી પર દરિયાખેડુ બની ગયા છે!' યાવત્ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કશ્તી બનાવવાનું કામ પૂરું કર્યું.

الصّادق ( فِی مُحَاوِرَهًٍْ مَعَ مُفَضَّلٍ ... کَانَ نُوحٌ (رَجُلًا نَجَّاراً فَأَرْسَلَهُ اللَّهُ وَ انْتَجَبَه ... فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ یَا نُوحُ (أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ وَ أَوْسِعْهَا وَ عَجِّلْ عَمَلَهَا بِأَعْیُنِنا وَ وَحْیِنا فَعَمِلَ نُوحٌ (سَفِینَهًًْ فِی مَسْجِدِ الْکُوفَهًِْ بِیَدِهِ یَأْتِی بِالْخَشَبِ مِنْ بُعْدٍ حَتَّی فَرَغَ مِنْهَا ... فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ فِی کَمْ عُمِلَ سَفِینَهًُْ نُوحٍ (وَ فُرِغَ مِنْهَا قَالَ فِی الدَّوْرَیْنِ فَقُلْتُ کَمِ الدَّوْرَانِ قَالَ ثَمَانُونَ سَنَهًًْ قُلْتُ فَإِنَّ الْعَامَّهًَْ تَقُولُ عَمِلَهَا فِی خَمْسِمِائَهًِْ عَامٍ قَالَ فَقَالَ کَلَّا کَیْفَ وَ اللَّهُ یَقُولُ وَ وَحْیِنا.

امام صادق ( [در گفتگویی با مفضّل فرمود:] نوح (مردی نجّار بود که خدا او را رسول قرار داد و برگزید، خداوند به او وحی کرد: «ای نوح (! کشتی بساز و او را وسیع (جادار) قرار بده و کار آن را در حضور ما و مطابق وحی ما، سریع انجام بده. نوح (کشتی را در مسجد کوفه با دست خود ساخت؛ از راه دور چوب می آورد تا اینکه از کار ساختن کشتی فارغ شد (کار را تمام کرد) ... [مفضّل گوید] گفتم: «فدایت شوم! در چه مدّت کشتی نوح (ساخته و تمام شد»؟ فرمود: «در دو دوره». گفتم: «این دو دوره چه مدّت بود»؟ فرمود: «هشتاد سال». گفتم: «مردم می‌گویند که پانصدسال طول کشید». [امام] فرمود: «این گونه نیست! چگونه [این طور باشد] و حال آنکه خداوند می فرماید: وَ وَحیِنا».

Imam Sadiq (peace be upon him): [In a conversation with Mufaddal, he said:] Nuh (peace be upon him) was a carpenter, whom Allah made a messenger and chose. Allah revealed to him: 'O Nuh (peace be upon him)! Make the ark, and make it wide (spacious), and carry out its work swiftly, before Our eyes and in accordance with Our revelation.' Nuh (peace be upon him) made the ark with his own hand in the mosque of Kufa; he would bring the wood from afar until he finished the work of building the ark (completed the task). ... [Mufaddal said] I asked: 'May I be your ransom! In what period was Nuh's (peace be upon him) ark built and completed?' He said: 'In two periods.' I said: 'How long were these two periods?' He said: 'Eighty years.' I said: 'People say that it took five hundred years.' [The Imam] said: 'It is not so! How [could that be] when Allah says: وَ وَحیِنا [and (according to) Our revelation]?'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [મુફદ્દલ સાથેની ગુફ્તગૂમાં ફરમાવ્યું:] નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એક સુથાર માણસ હતા જેમને અલ્લાહે રસૂલ બનાવ્યા અને પસંદ કર્યા. અલ્લાહે તેમના તરફ વહી કરી: 'હે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)! કશ્તી બનાવો અને તેને વિશાળ (જગ્યાવાળી) બનાવો અને તેનું કામ અમારી હાજરીમાં અને અમારી વહી મુજબ ઝડપથી પૂરું કરો.' નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કૂફાની મસ્જિદમાં પોતાના હાથે કશ્તી બનાવી; દૂરથી લાકડું લાવતા હતા યાવત્ કશ્તી બનાવવાના કામથી ફારિગ થયા (કામ પૂરું કર્યું). ... [મુફદ્દલ કહે છે] મેં કહ્યું: 'હું તમારા પર કુરબાન થાઉં! કેટલા સમયમાં નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કશ્તી બની અને પૂરી થઈ?' ફરમાવ્યું: 'બે દોરમાં.' મેં કહ્યું: 'આ બે દોર કેટલો સમય હતા?' ફરમાવ્યું: 'એંસી વર્ષ.' મેં કહ્યું: 'લોકો કહે છે કે પાંચસો વર્ષ લાગ્યાં.' [ઇમામે] ફરમાવ્યું: 'એવું નથી! કેવી રીતે [એવું હોય] જ્યારે અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ وَحیِنا [અને અમારી વહી મુજબ]?'

#4 و هنگامی‌که فرمان ما فرا رسد و [آب از] تنور بجوشد And when Our command came and the oven boiled over અને જ્યારે અમારો હુકમ આવી પહોંચે અને તન્નૂરમાંથી [પાણી] ઊકળે

الصّادق ( فَإِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَ فَارَ التَّنُّورُ الْآیَهًَْ رُوِیَ أَنَّهُ قِیلَ لِنُوحٍ (: إِذَا رَأَیْتَ الْمَاءَ یَفُورُ مِنَ التَّنُّورِ فَارْکَبْ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَکَ فِی السَّفِینَهًِْ فَلَمَّا نَبَعَ الْمَاءُ مِنَ التَّنُّورِ أَخْبَرَتْهُ امْرَأَتُهُ فَرَکِبَ.

امام صادق ( روایت شده که به نوح (گفته شد: «وقتی دیدی آب از تنور فَوَران می‌کند، تو و همراهانت در کشتی سوار شوید». وقتی آب از تنور جوشید، همسرش به او خبر داد و سوار کشتی شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated that it was said to Nuh (peace be upon him): 'When you see water gushing forth from the oven, you and your companions embark on the ark.' When the water sprang up from the oven, his wife informed him, and he embarked on the ark.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): રિવાયત થઈ છે કે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને કહેવામાં આવ્યું: 'જ્યારે તમે જુઓ કે તનૂર (ચૂલા)માંથી પાણી ઊભરાઈ રહ્યું છે, ત્યારે તમે અને તમારા સાથીઓ કશ્તીમાં સવાર થઈ જજો.' જ્યારે તનૂરમાંથી પાણી ઊભરાયું, ત્યારે તેમની પત્નીએ તેમને ખબર આપી અને તેઓ કશ્તીમાં સવાર થયા.

#5 آنان همگی غرق خواهند شد «They will all be drowned» તેઓ સૌ ડૂબી જશે

الرّضا ( عَنْ عَبْدِ‌السَّلَامِ‌بْنِ‌صَالِحٍ الْهَرَوِیِّ عَنِ الرِّضَا (قَالَ: قُلْتُ لَهُ لِأَیِّ عِلَّهًٍْ أَغْرَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الدُّنْیَا کُلَّهَا فِی زَمَنِ نُوحٍ (وَ فِیهِمُ الْأَطْفَالُ وَ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ فَقَالَ مَا کَانَ فِیهِمُ الْأَطْفَالُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْقَمَ أَصْلَابَ قَوْمِ نُوحٍ (وَ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ أَرْبَعِینَ عَاماً فَانْقَطَعَ نَسْلُهُمْ فَغَرِقُوا وَ لَا طِفْلَ فِیهِمْ مَا کَانَ اللَّهُ تَعَالَی لِیَهْلِکَ بِعَذَابِهِ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ أَمَّا الْبَاقُونَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ (فَأُغْرِقُوا لِتَکْذِیبِهِمْ لِنَبِیِّ اللَّهِ نُوحٍ (وَ سَائِرُهُمْ أُغْرِقُوا بِرِضَاهُمْ تَکْذِیبَ الْمُکَذِّبِینَ وَ مَنْ غَابَ عَنْ أَمْرٍ فَرَضِیَ بِهِ کَانَ کَمَنْ شَاهَدَهُ وَ أَتَاهُ.

امام رضا ( عبدالسّلام بن صالح هروی گوید: «از امام رضا (پرسیدم: «چرا خداوند دنیا را [با تمامی مردم غیر از آنهایی که با حضرت نوح (بودند] غرق نمود با اینکه در میان ایشان اطفال و مردمان بی‌گناه بودند»؟! فرمود: «در میان آن‌ها اطفال نبود؛ زیرا خداوند صلب های مردان و ارحام زنان ایشان را چهل سال [قبل] عقیم و نازا کرده بوده و نسلشان قطع شده بود؛ درحالی که طفلی در میان ایشان نبود، غرق شدند. خداوند کسی را که گناه نداشته باشد، هلاک نمی کند و بیش تر آن‌ها به جهت تکذیب نمودن پیغمبر خدا، حضرت نوح (و باقی آن‌ها به سبب رضایت [چون سکوت نمودند و اعتراضی نکردند] بر تکذیب ایشان، غرق گردیدند؛ زیرا هرکه از امری غایب باشد و به آن امر راضی باشد، مانند کسی است که حاضر باشد و آن امر را انجام داده باشد».

Imam Rida (peace be upon him): Abd al-Salam ibn Salih al-Harawi said: I asked Imam Rida (peace be upon him): "Why did Allah drown the world [with all its people, except those who were with Nuh (peace be upon him)], when among them were children and innocent people?" He said: "There were no children among them, because Allah had rendered the loins of the men and the wombs of the women of Nuh's people barren forty years [earlier], and their offspring had been cut off; so they were drowned while there was no child among them. Allah does not destroy with His punishment one who has no sin. Most of them were drowned on account of their denying the Prophet of Allah, Nuh (peace be upon him), and the rest of them were drowned because of their consent [since they remained silent and did not object] to the denial of the deniers; for whoever is absent from an affair and is pleased with it, is like one who is present and has carried it out."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુસ્સલામ બિન સાલિહ હરવી કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "શા માટે અલ્લાહે દુનિયાને [બધા લોકો સાથે, સિવાય કે જેઓ હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ) સાથે હતા] ડુબાડી દીધી, જ્યારે તેમની વચ્ચે બાળકો અને નિર્દોષ લોકો પણ હતા?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તેમની વચ્ચે બાળકો ન હતા; કારણ કે અલ્લાહે નૂહની કૌમના પુરુષોની પીઠો અને તેમની સ્ત્રીઓના ગર્ભાશયોને ચાળીસ વર્ષ [પહેલાં] વાંઝિયા બનાવી દીધા હતા અને તેમની નસલ કાપી નાખવામાં આવી હતી; એટલે તેમની વચ્ચે કોઈ બાળક ન હતું ત્યારે તેઓ ડૂબી ગયા. અલ્લાહ એવા કોઈને હલાક નથી કરતો જેને કોઈ ગુનાહ ન હોય. તેમાંના મોટા ભાગના લોકો અલ્લાહના પયગંબર હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને જૂઠલાવવાના કારણે ડૂબાડવામાં આવ્યા, અને બાકીના તેમની રઝામંદીના કારણે [કારણ કે તેઓ ચૂપ રહ્યા અને કોઈ વિરોધ ન કર્યો] જૂઠલાવનારાઓની તકઝીબ પર ડૂબાડવામાં આવ્યા; કારણ કે જે કોઈ કોઈ કાર્યથી ગેરહાજર હોય અને તે કાર્યથી રાઝી હોય, તે એવા વ્યક્તિ સમાન છે જે હાજર હોય અને તે કાર્યને અંજામ આપ્યું હોય."

#6 آنان همگی غرق خواهند شد «They will all be drowned» તેઓ સૌ ડૂબી જશે

الرّسول ( لَمَّا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یُهْلِکَ قَوْمَ نُوحٍ (أَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنْ شُقَ أَلْوَاحَ السَّاجِ فَلَمَّا شَقَّهَا لَمْ یَدْرِ مَا یَصْنَعُ بِهَا فَهَبَطَ جَبْرَئِیلُ فَأَرَاهُ هَیْئَهًَْ السَّفِینَهًِْ وَ مَعَهُ تَابُوتٌ فِیهِ مِائَهًُْ أَلْفِ مِسْمَارٍ وَ تِسْعَهًٌْ وَ عِشْرُونَ أَلْفَ مِسْمَارٍ فَسَمَّرَ بِالْمَسَامِیرِ کُلِّهَا السَّفِینَهًَْ إِلَی أَنْ بَقِیَتْ خَمْسَهًُْ مَسَامِیرَ فَضَرَبَ بِیَدِهِ إِلَی مِسْمَارٍ مِنْهَا فَأَشْرَقَ فِی یَدِهِ وَ أَضَاءَ کَمَا یُضِیءُ الْکَوْکَبُ الدُّرِّیُّ فِی أُفُقِ السَّمَاءِ فَتَحَیَّرَ مِنْ ذَلِکَ نُوحٌ فَأَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِکَ الْمِسْمَارَ بِلِسَانٍ طَلْقٍ ذَلْقٍ فَقَالَ لَهُ یَا جَبْرَئِیلُ مَا هَذَا الْمِسْمَارُ الَّذِی مَا رَأَیْتُ مِثْلَهُ قَالَ هَذَا بِاسْمِ خَیْرِ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌عَبْدِ‌اللَّهِ أَسْمِرْهُ فِی أَوَّلِهَا عَلَی جَانِبِ السَّفِینَهًِْ الْیَمِینِ ثُمَّ ضَرَبَ بِیَدِهِ عَلَی مِسْمَارٍ ثَانٍ فَأَشْرَقَ وَ أَنَارَ فَقَالَ نُوحٌ وَ مَا هَذَا الْمِسْمَارُ فَقَالَ مِسْمَارُ أَخِیهِ وَ ابْنُ عَمِّهِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ فَأَسْمِرْهُ عَلَی جَانِبِ السَّفِینَهًِْ الْیَسَارِ فِی أَوَّلِهَا ثُمَّ ضَرَبَ بِیَدِهِ إِلَی مِسْمَارٍ ثَالِثٍ فَزَهَرَ وَ أَشْرَقَ وَ أَنَارَ فَقَالَ هَذَا مِسْمَارُ فَاطِمَهًَْ فَأَسْمِرْهُ إِلَی جَانِبِ مِسْمَارِ أَبِیهَا ثُمَّ ضَرَبَ بِیَدِهِ إِلَی مِسْمَارٍ رَابِعٍ فَزَهَرَ وَ أَنَارَ فَقَالَ مِسْمَارُ الْحَسَنِ فَأَسْمِرْهُ إِلَی جَانِبِ مِسْمَارِ أَبِیهِ ثُمَّ ضَرَبَ بِیَدِهِ إِلَی مِسْمَارٍ خَامِسٍ فَأَشْرَقَ وَ أَنَارَ وَ بَکَی فَقَالَ یَا جَبْرَئِیلُ مَا هَذِهِ النَّدَاوَهًُْ فَقَالَ هَذَا مِسْمَارُ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ فَأَسْمِرْهُ إِلَی جَانِبِ مِسْمَارِ أَخِیهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِیُّ (وَ حَمَلْناهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ قَالَ النَّبِیُّ (الْأَلْوَاحُ خَشَبُ السَّفِینَهًِْ وَ نَحْنُ الدُّسُرُ لَوْلَانَا مَا سَارَتِ السَّفِینَهًُْ بِأَهْلِهَا.

پیامبر ( هنگامی که خداوند خواست قوم حضرت نوح (را نابود کند، به آن حضرت وحی کرد که تخته‌های چوب درخت ساج را دو نیم سازد. چون این کار را انجام داد، نمی‌دانست با آن‌ها چه باید بکند. جبرئیل (همراه جعبه ای که یکصدوبیست ونه هزار میخ در آن بود، نازل شد و شکل کشتی را به او نمایاند. حضرت نوح (میخ‌ها را به تخته‌ها کوبید تا پنج میخ باقی ستاره‌ای پر نور در آسمان نورافشانی کند. نوح (تعجّب کرد. خداوند آن میخ را به سخن وا داشت و به زبان فصیح و گویا شد: «نوح (از جبرئیل (پرسید: «این چه میخی است که تاکنون مانند آن را ندیده‌ام»؟! گفت: «این میخ به نام بهترین مخلوق خداوند، حضرت محمّدبن‌عبداللَّه (است. آن را بر سمت راست جلوی کشتی بگذار». سپس نوح (دستش را به میخ دوّم زد؛ آن هم درخشید و پرتو افشاند. نوح (به جبرئیل (گفت: «این چه میخی است»؟! جبرئیل (گفت: «این میخ به نام برادر و پسر عمویش، علیّ بن ابیطالب (است؛ آن را در جلوی کشتی، سمت چپ بکوب». بعد نوح (به میخ سوّم دست زد؛ شکوفا شد و درخشید و نور داد. جبرئیل (گفت: «این میخ به نام حضرت فاطمه (است؛ آن را کنار میخی که به نام پدرش بود بکوب». دست برد و میخ چهارم را گرفت؛ آن هم روشنی داد و پرتو افشاند. جبرئیل (گفت: «این میخ به نام حضرت امام حسن (است؛ آن را در کنار میخی که به نام پدرش بود بکوب». سپس دستش را به میخ پنجم زد. از آن هم فروغی برخاست و نور افشاند و گریست. نوح (گفت: «جبرئیل (! این گریه و زاری چیست»؟ جبرئیل (گفت: «این میخ به نام حضرت حسین بن علی (سرور شهیدان است؛ آن را در کنار میخی که به نام برادرش بود، بکوب». سپس پیامبراکرم (این آیه‌ی شریفه را خواند: و او را بر [کشتی] ساخته‌شده از الواح و میخ ها سوار کردیم. ( قمر/۱۳ )؛ الواح، چوب‌های کشتی و ما، میخ‌های آن بودیم و اگر ما نبودیم کشتی مسافرانش را حرکت نمی‌داد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): When Allah willed to destroy the people of Nuh (peace be upon him), He revealed to him that he should split the planks of teak wood. When he did so, he did not know what to do with them. Jibra'il (peace be upon him) descended together with a chest in which were one hundred and twenty-nine thousand nails, and he showed him the form of the ship. Nuh (peace be upon him) drove the nails into the planks until five nails remained. He struck his hand upon one of them, and it shone in his hand and gave light like a brilliant star shining in the horizon of the sky. Nuh (peace be upon him) was astonished. Allah caused that nail to speak with a clear and eloquent tongue. Nuh (peace be upon him) asked Jibra'il (peace be upon him): "What is this nail, the like of which I have never seen?" He said: "This nail is by the name of the best of Allah's creation, Muhammad ibn Abdullah (peace be upon him and his family). Fix it at the front of the ship on its right side." Then Nuh (peace be upon him) struck his hand upon the second nail; it too shone and gave light. Nuh (peace be upon him) said to Jibra'il (peace be upon him): "What is this nail?" Jibra'il (peace be upon him) said: "This nail is by the name of his brother and cousin, Ali ibn Abi Talib (peace be upon him); fix it at the front of the ship, on the left side." Then Nuh (peace be upon him) touched the third nail; it blossomed, shone and gave light. Jibra'il (peace be upon him) said: "This nail is by the name of Fatima (peace be upon her); fix it beside the nail that was by the name of her father." He reached out and took the fourth nail; it too gave light and radiance. Jibra'il (peace be upon him) said: "This nail is by the name of Imam Hasan (peace be upon him); fix it beside the nail that was by the name of his father." Then he struck his hand upon the fifth nail. From it too radiance arose and it gave light, and it wept. Nuh (peace be upon him) said: "O Jibra'il! What is this weeping and lamentation?" Jibra'il (peace be upon him) said: "This nail is by the name of Husayn ibn Ali (peace be upon him), the master of the martyrs; fix it beside the nail that was by the name of his brother." Then the Noble Prophet (peace be upon him and his family) recited this noble verse: وَ حَمَلْناهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ [And We carried him on that which was made of planks and nails] (Al-Qamar/13); the planks are the wood of the ship, and we are the nails, and had it not been for us, the ship would not have carried its passengers.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે અલ્લાહે હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમને નાબૂદ કરવાનો ઇરાદો કર્યો, ત્યારે તેમને વહી કરી કે સાગ (ટીક) લાકડાના પાટિયાં ચીરે. જ્યારે તેમણે આ કામ કર્યું, તો તેમને ખબર ન હતી કે તેમની સાથે શું કરવું. જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) એક પેટી સાથે નાઝિલ થયા જેમાં એક લાખ ઓગણત્રીસ હજાર ખીલા હતા, અને તેમને વહાણનું સ્વરૂપ બતાવ્યું. હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ ખીલાઓને પાટિયાં પર ઠોકવાનું શરૂ કર્યું, જ્યાં સુધી પાંચ ખીલા બાકી રહ્યા. તેમણે તેમાંના એક પર હાથ માર્યો, અને તે તેમના હાથમાં ચમક્યો અને આસમાનની ક્ષિતિજમાં ચમકતા તેજસ્વી તારાની જેમ પ્રકાશ આપ્યો. નૂહ (અલયહિસ્સલામ) આશ્ચર્યચકિત થયા. અલ્લાહે તે ખીલાને ફસીહ અને સ્પષ્ટ ઝબાનમાં બોલવા મજબૂર કર્યો. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "આ કેવો ખીલો છે જેના જેવો મેં આજ સુધી જોયો નથી?" તેમણે કહ્યું: "આ ખીલો અલ્લાહની શ્રેષ્ઠ મખ્લૂક, હઝરત મુહમ્મદ બિન અબ્દુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના નામનો છે. તેને વહાણની આગળ, જમણી બાજુ પર લગાવો." પછી નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ બીજા ખીલા પર હાથ માર્યો; તે પણ ચમક્યો અને પ્રકાશ આપ્યો. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "આ કેવો ખીલો છે?" જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "આ ખીલો તેમના ભાઈ અને પિતરાઈ, અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના નામનો છે; તેને વહાણની આગળ, ડાબી બાજુ પર ઠોકો." પછી નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ ત્રીજા ખીલા પર હાથ મૂક્યો; તે પણ ખીલ્યો, ચમક્યો અને પ્રકાશ આપ્યો. જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "આ ખીલો હઝરત ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ના નામનો છે; તેને એ ખીલાની બાજુમાં ઠોકો જે તેમના પિતાના નામનો હતો." તેમણે હાથ લંબાવીને ચોથો ખીલો પકડ્યો; તે પણ પ્રકાશ આપ્યો અને ચમક્યો. જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "આ ખીલો હઝરત ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)ના નામનો છે; તેને એ ખીલાની બાજુમાં ઠોકો જે તેમના પિતાના નામનો હતો." પછી તેમણે પાંચમા ખીલા પર હાથ માર્યો. તેનાથી પણ તેજ ઉઠ્યું અને પ્રકાશ આપ્યો અને તે રડ્યો. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)! આ રુદન અને ઝારી શું છે?" જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "આ ખીલો હઝરત હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ), શહીદોના સરદારના નામનો છે; તેને એ ખીલાની બાજુમાં ઠોકો જે તેમના ભાઈના નામનો હતો." પછી પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ શરીફ આયત તિલાવત કરી: وَ حَمَلْناهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ [અને અમે તેમને પાટિયાં અને ખીલાઓથી બનેલા (વહાણ) પર સવાર કર્યા] (કમર/૧૩); પાટિયાં, વહાણનાં લાકડાં હતાં અને અમે, તેના ખીલા હતા, અને જો અમે ન હોત તો વહાણ તેના મુસાફરોને ચલાવી ન શકત.

#7 ولایت Wilayah વિલાયત

أمیرالمؤمنین ( یَا سَلْمَانُ وَ یَا جُنْدَبُ قَالا لَبَّیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (قَالَ (أَنَا الَّذِی حَمَلْتُ نُوحاً فِی السَّفِینَهًِْ بِأَمْرِ رَبِّی وَ أَنَا الَّذِی أَخْرَجْتُ یُونُسَ (مِنْ بَطْنِ الْحُوتِ بِإِذْنِ رَبِّی وَ أَنَا الَّذِی جَاوَزْتُ بِمُوسَی‌بْنِ‌عِمْرَانَ (الْبَحْرَ بِأَمْرِ رَبِّی وَ أَنَا الَّذِی أَخْرَجْتُ إِبْرَاهِیمَ (مِنَ النَّارِ بِإِذْنِ رَبِّی وَ أَنَا الَّذِی أَجْرَیْتُ أَنْهَارَهَا وَ فَجَّرْتُ عُیُونَهَا وَ غَرَسْتُ أَشْجَارَهَا بِإِذْنِ رَبِّی.

امیرالمؤمنین ( ای سلمان و جندب! آن دو گفتند: «لبیک یا امیرالمؤمنین»! حضرت فرمود: «منم آن کس که به دستور خدا نوح (را در کشتی بردم؛ من یونس (را با اجازه‌ی خدا از شکم نهنگ خارج کردم؛ من با اجازه‌ی خدا موسی (را از دریا گذراندم؛ من با اجازه‌ی خدا ابراهیم (را از آتش نجات دادم؛ من با اجازه‌ی خدایم، نهرها و چشمه‌هایش را جاری و درخت‌هایش را کاشتم».

Imam Ali (peace be upon him): O Salman and Jundab! The two said: "At your service, O Commander of the Faithful!" His Eminence said: "I am the one who by Allah's command carried Nuh (peace be upon him) in the ark; I am the one who by Allah's permission brought Yunus (peace be upon him) out of the belly of the whale; I am the one who by Allah's permission took Musa (peace be upon him) across the sea; I am the one who by Allah's permission rescued Ibrahim (peace be upon him) from the fire; I am the one who by my Lord's permission made its rivers and springs flow and planted its trees."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઓ સલમાન અને જુન્દબ! તે બંનેએ કહ્યું: "લબ્બયક યા અમીરલ મોઅમેનીન!" હઝરતે ફરમાવ્યું: "હું તે છું જેણે અલ્લાહના આદેશથી નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ને કશ્તીમાં લઈ ગયો; હું તે છું જેણે અલ્લાહની ઇજાજતથી યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) ને માછલીના પેટમાંથી બહાર કાઢ્યા; હું તે છું જેણે અલ્લાહની ઇજાજતથી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને દરિયામાંથી પસાર કરાવ્યા; હું તે છું જેણે અલ્લાહની ઇજાજતથી ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને આગમાંથી બચાવ્યા; હું તે છું જેણે મારા રબની ઇજાજતથી તેની નહેરો અને ઝરણાં વહાવ્યાં અને તેનાં વૃક્ષો રોપ્યાં."