Al Mu'minun 23:28

الصّادق ( إِنَّ نُوحاً (لَمَّا رَکِبَ فِی السَّفِینَهًِْ وَ خَافَ الْغَرَقَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (لَمَّا أَنْجَیْتَنِی مِنَ الْغَرَقِ فَنَجَّاهُ اللَّهُ عَنْه.

امام صادق ( وقتی نوح (سوار کشتی شد و از غرق شدن ترسید گفت: «خدایا! از تو می‌خواهم به حقّ محمّد و آل محمّد (مرا از غرق‌شدن نجات دهی»! و خدا او را نجات داد.

Imam Sadiq (peace be upon him): When Nuh (peace be upon him) boarded the ark and feared drowning, he said: "O Allah! I ask You by the right of Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon him and his family) that You save me from drowning!" And Allah saved him.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) કશ્તી પર સવાર થયા અને ડૂબી જવાનો ડર લાગ્યો ત્યારે તેમણે કહ્યું: "અય અલ્લાહ! હું તારી પાસે મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના હકના વસીલાથી માંગું છું કે મને ડૂબવાથી બચાવ!" અને અલ્લાહે તેમને બચાવી લીધા.

أمیرالمؤمنین ( یَا کُمَیْلُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (فَوْقَ مِنْبَرِهِ عَلِیٌّ (مِنِّی وَ ابْنَایَ مِنْهُ وَ الطَّیِّبُونَ مِنِّی وَ أَنَا مِنْهُمْ وَ هُمُ الطَّیِّبُونَ بَعْدَأُمِّهِم ... یَا کُمَیْلُ عَلَامَ یَحْسُدُونَنَا وَ اللَّهُ أَنْشَأَنَا قَبْلَ أَنْ یَعْرِفُونَا فَتَرَاهُمْ بِحَسَدِهِمْ إِیَّانَا عَنْ رَبِّنَا یُزِیلُونَّا ... یَا کُمَیْلُ ثُمَّ یُنَادُونَ اللَّهَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ بَعْدَ أَنْ یَمْکُثُوا أَحْقَاباً اجْعَلْنَا عَلَی الرَّخَاءِ فَیُجِیبُهُمْ اخْسَؤُا فِیها وَ لاتُکَلِّمُونِ یَا کُمَیْلُ فَعِنْدَهَا یَیْأَسُونَ مِنَ الْکَرَّهًِْ وَ اشْتَدَّتِ الْحَسْرَهًُْ وَ أَیْقَنُوا بِالْهَلَکَهًِْ وَ الْمَکْثِ جَزَاءً بِمَا کَسَبُوا عُذِّبُوا یَا کُمَیْلُ قُلِ الْحَمْدُ للهِ الَّذِی نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ.

امام علی ( ای کمیل! رسول خدا (بر بالای منبر فرمود: «علی (از من است و دو فرزندم حسن و حسین (از اوست؛ پاکان از من و من از ایشانم و اینان بعد از مادرشان پاکان هستند ...». ای کمیل! چرا مردم بر ما حسد می‌برند؟! خدا ما را آفریده پیش از آنکه مردم ما را بشناسند؛ پس می بینی اینان به واسطه‌ی حسدشان ما را از پروردگارمان جدا می‌کنند ... ای کمیل! [حسودان به ما در قیامت) خدا را بعد از آنکه مدّت های طولانی درنگ می کنند صدا می زنند که [خدایا] ما را در آسایش قرار ده! پس به ایشان جواب می‌دهد که خاموش باشید و سخن مگویید! ای کمیل! دراین‌هنگام از آزادشدن ناامید می‌شوند و افسوس سخت می‌شود و به نابودی و درنگ‌کردن یقین پیدا می کنند؛ پاداش کردارشان عذاب است. ای کمیل! قُلِ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ.

Imam Ali (peace be upon him): O Kumayl! The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said upon his pulpit: "Ali (peace be upon him) is from me, and my two sons Hasan and Husayn (peace be upon them) are from him; the pure ones are from me and I am from them, and after their mother these are the pure ones ..." O Kumayl! Why do the people envy us?! Allah created us before the people knew us; so you see them, through their envy of us, separating us from our Lord ... O Kumayl! [Those who envy us, on the Day of Resurrection] will call upon Allah, after they have lingered for long ages, [saying]: [O Allah] place us in comfort! And He will answer them: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [Be gone into it and do not speak to Me!] O Kumayl! At that moment they will despair of being released, the regret will become severe, and they will be certain of destruction and of continued lingering; the recompense for their deeds is punishment. O Kumayl, say: قُلِ الْحَمْدُ للهِ الَّذِی نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [Praise be to Allah who has delivered us from the unjust people].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઓ કુમૈલ! રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ મિમ્બર પર ફરમાવ્યું: "અલી (અલયહિસ્સલામ) મારાથી છે અને મારા બે ફરઝંદો હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ) તેમનાથી છે; પાક લોકો મારાથી છે અને હું તેમનાથી છું, અને તેઓ તેમની માતા પછી પાક છે ..." ઓ કુમૈલ! લોકો શા માટે અમારી ઈર્ષ્યા કરે છે?! અલ્લાહે અમને લોકોના અમને ઓળખવા પહેલાં પેદા કર્યા છે; તો તું જુએ છે કે તેઓ પોતાની ઈર્ષ્યાના કારણે અમને અમારા પરવરદિગારથી જુદા કરે છે ... ઓ કુમૈલ! [જેઓ અમારી ઈર્ષ્યા કરે છે તેઓ કયામતના દિવસે] લાંબા સમય રહ્યા પછી અલ્લાહને પોકારશે કે [અય અલ્લાહ] અમને આરામમાં રાખ! તો તે તેમને જવાબ આપશે: اخْسَؤُا فِیها وَ لا تُکَلِّمُونِ [તેમાં જ ધુત્કારાયેલા રહો અને મારી સાથે વાત ન કરો!] ઓ કુમૈલ! તે વખતે તેઓ છૂટવાથી નિરાશ થઈ જશે અને અફસોસ સખત થશે અને નાબૂદી અને લાંબા સમય રહેવાનો યકીન કરી લેશે; તેમના કાર્યોનો બદલો અઝાબ છે. ઓ કુમૈલ, કહો: قُلِ الْحَمْدُ للهِ الَّذِی نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [ખરેખર બધી પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જેણે અમને ઝાલિમ કોમથી બચાવ્યા].

سورة المؤمنون

Verse 28 of 118