أمیرالمؤمنین ( بُنِیَ الْکُفْرُ عَلَی أَرْبَعِ دَعَائِم ... فَجَعَلَ السَّیِّئَهًَْ ذَنْباً وَ الذَّنْبَ فِتْنَهًًْ وَ الْفِتْنَهًَْ دَنَساً وَ جَعَلَ الْحُسْنَی عُتْبَی وَ الْعُتْبَی تَوْبَهًًْ وَ التَّوْبَهًَْ طَهُوراً فَمَنْ تَابَ اهْتَدَی وَ مَنِ افْتُتِنَ غَوَی مَا لَمْ یَتُبْ إِلَی اللَّهِ وَ یَعْتَرِفْ بِذَنْبِهِ وَ لَا یَهْلِکُ عَلَی اللَّهِ إِلَّا هَالِکٌ اللَّهَ اللَّهَ فَمَا أَوْسَعَ مَا لَدَیْهِ مِنَ التَّوْبَهًِْ وَ الرَّحْمَهًِْ وَ الْبُشْرَی وَ الْحِلْمِ الْعَظِیمِ وَ مَا أَنْکَلَ مَا عِنْدَهُ مِنَ الْأَنْکَالِ وَ الْجَحِیمِ وَ الْبَطْشِ الشَّدِیدِ فَمَنْ ظَفِرَ بِطَاعَتِهِ اجْتَلَبَ کَرَامَتَهُ وَ مَنْ دَخَلَ فِی مَعْصِیَتِهِ ذَاقَ وَبَالَ نَقِمَتِهِ وَ عَمَّا قَلِیلٍ لَیُصْبِحُنَّ نادِمِینَ.
امام علی ( کفر بر چهار پایه، بنا شده است ... بدکرداری را گناه شمرده و گناه را فتنه و فتنه را آلودگی و خوش کرداری را رضایتمندی دانسته و رضایتمندی را توبه و توبه را پاک‌کننده. پس هرکه توبه کرد، به راه حق هدایت شده و هرکس فتنه انگیخت، مادامی‌که به خدا بازنگشته و به گناهش اعتراف نکرده، گمراه شد. جز افرادی که هلاک می‌شوند، کسی در برابر خدا دلیری نمی‌کند. خدا را در نظر داشته باش! چه اندازه باب توبه به درگاهش وسیع و رحمت و بشارت و بردباریش بزرگ است! کیفر و دوزخ جانکاه و ضربتش سخت است! کسی که به فرمانبریش موفق گردد، کرامتش را به خود جلب می‌کند و هرکه بر نافرمانیش درآید گرفتاری عذاب او را می‌چشد؛ وَ عَمَّا قَلِیلٍ لَیُصْبِحُنَّ نادِمِینَ.
Imam Ali (peace be upon him): Disbelief is built upon four pillars ... He considered wrongdoing a sin, and sin a trial, and trial a defilement; and He considered good conduct a matter of contentment, and contentment repentance, and repentance a purifier. So whoever repents is guided to the way of truth, and whoever stirs up trial has gone astray so long as he does not return to Allah and confess his sin. None dares against Allah except those who are to be destroyed. Keep Allah in mind! How vast is the door of repentance at His threshold, and how great are His mercy, good tidings and forbearance! And how anguishing are the fetters, the Hellfire and the severe grip that are with Him! Whoever succeeds in His obedience draws His honour to himself, and whoever enters into His disobedience tastes the burden of His punishment; وَ عَمَّا قَلِیلٍ لَیُصْبِحُنَّ نادِمِینَ [In a little while they will most certainly be repenting].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કુફ્ર ચાર પાયાઓ પર બન્યું છે ... તેમણે બદકારીને ગુનાહ ગણ્યો અને ગુનાહને ફિતના અને ફિતનાને ગંદકી અને સારી કારકિર્દીને રઝામંદી ગણી અને રઝામંદીને તૌબા અને તૌબાને પવિત્ર કરનારી. તો જેણે તૌબા કરી તે હકના માર્ગ પર હિદાયત પામ્યો અને જેણે ફિતના ઊભી કરી, જ્યાં સુધી અલ્લાહ તરફ પાછો ન ફરે અને પોતાના ગુનાહનો એકરાર ન કરે, ત્યાં સુધી તે ગુમરાહ છે. હલાક થનારા સિવાય કોઈ અલ્લાહ સામે ધૃષ્ટતા કરતું નથી. અલ્લાહને નજરમાં રાખ! તેની બારગાહમાં તૌબાનો દરવાજો કેટલો વિશાળ છે અને તેની રહમત, બશારત અને સહનશીલતા કેટલી મોટી છે! અને તેની સજા, દોઝખ અને સખત પકડ કેટલી પીડાદાયક છે! જે તેની આજ્ઞાપાલનમાં સફળ થાય તે તેની કરામતને પોતાની તરફ ખેંચી લે છે અને જે તેની નાફરમાનીમાં પ્રવેશે તે તેના અઝાબની તકલીફ ચાખે છે; وَ عَمَّا قَلِیلٍ لَیُصْبِحُنَّ نادِمِینَ [થોડા જ સમયમાં તેઓ ખરેખર પસ્તાવો કરનારા થઈ જશે].