أمیرالمؤمنین ( عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (قَالَ وَجَدْنَا فِی کِتَابِ عَلِیٍّ (أَنَّ قَوْماً مِنْ أَهْلِ أُبُلَّهًَْ مِنْ قَوْمِ ثَمُودَ وَ أَنَّ الْحِیتَانَ کَانَتْ سَبَقَتْ إِلَیْهِمْ یَوْمَ السَّبْتِ لِیَخْتَبِرَ اللَّهُ طَاعَتَهُمْ فِی ذَلِکَ فَشَرَعَتْ إِلَیْهِمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ فِی نَادِیهِمْ وَ قُدَّامَ أَبْوَابِهِمْ فِی أَنْهَارِهِمْ وَ سَوَاقِیهِمْ فَبَادَرُوا إِلَیْهَا فَأَخَذُوا یَصْطَادُونَهَا ... قَالَتْ طَائِفَهًٌْ مِنْهُمُ الْآنَ نَصْطَادُهَا فَعَتَتْ وَ انْحَازَتْ طَائِفَهًٌْ أُخْرَی مِنْهُمْ ذَاتَ الْیَمِینِ فَقَالُوا نَنْهَاهُمْ عَنْ عُقُوبَهًِْ اللَّهِ أَنْ تَتَعَرَّضُوا بِخِلَافِ أَمْرِهِ ... فَخَرَجُوا الطَّائِفَهًُْ الَّتِی وَعَظَتْهُم عَنْهُمْ مِنَ الْمَدِینَهًِْ مَخَافَهًَْ أَنْ یُصِیبَهُمُ الْبَلَاءُ فَنَزَلُوا قَرِیباً مِنَ الْمَدِینَهًِْ فَبَاتُوا تَحْتَ السَّمَاءِ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ الْمُطِیعُونَ لِأَمْرِاللَّهِ غَدَوْا لِیَنْظُرُوا مَا حَالُ أَهْلِ الْمَعْصِیَهًِْ فَأَتَوْا بَابَ الْمَدِینَهًِْ فَإِذَا هُوَ مُصْمَتٌ فَدَقُّوهُ فَلَمْ یُجَابُوا وَ لَمْ یَسْمَعُوا مِنْهَا حِسَّ أَحَدٍ فَوَضَعُوا سُلَّماً عَلَی سُورِ الْمَدِینَهًِْ ثُمَّ أَصْعَدُوا رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَشْرَفَ عَلَی الْمَدِینَهًِْ فَنَظَرَ فَإِذَا هُوَ بِالْقَوْمِ قِرَدَهًًْ یَتَعَاوَوْنَ فَقَالَ الرَّجُلُ لِأَصْحَابِهِ یَا قَوْمِ أَرَی وَ اللَّهِ عَجَباً قَالُوا وَ مَا تَرَی قَالَ أَرَی الْقَوْمَ قَدْ صَارُوا قِرَدَهًًْ یَتَعَاوَوْنَ لَهَا أَذْنَابٌ فَکَسَرُوا الْبَابَ قَالَ فَعَرَفَتِ الْقِرَدَهًُْ أَنْسَابَهَا مِنَ الْإِنْسِ وَ لَمْ تَعْرِفِ الْإِنْسُ أَنْسَابَهَا مِنَ الْقِرَدَهًِْ فَقَالَ الْقَوْمُ لِلْقِرَدَهًِْ أَ لَمْ نَنْهَکُمْ فَقَالَ عَلِیٌّ (وَ اللَّهِ الَّذِی فَلَقَ الْحَبَّهًَْ وَ بَرَأَ النَّسَمَهًَْ إِنِّی لَأَعْرِفُ أَنْسَابَهَا{أَشْبَاهَهَا} مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ لَا یُنْکِرُونَ وَ لَا یُغَیِّرُونَ{یُقِرُّونَ} {یَقِرُّونَ} بَلْ تَرَکُوا مَا أُمِرُوا بِهِ فَتَفَرَّقُوا وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ فَقَالَ اللهُ أَنْجَیْنَا الَّذِینَ یَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِینَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِیسٍ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ.
امام علی ( گروهی از مردم قوم اُُبلّّهًْ از قوم ثمود بودند، ماهی‌های دریا در روز شنبه به سمت آن‌ها (ساحل) می‌رفتند و این وسیله‌ای شد تا اینکه خداوند میزان اطاعت آن‌ها را در این مورد بسنجد. و این حکم [که ماهی‌ها را در روز شنبه شکار نکنند] برای آن‌ها تشریح شد. ماهی‌ها در روز شنبه و پیش روی درب‌هایشان در رودها و جوی هایشان می‌آمدند و آن‌ها اقدام به رفتن به سوی آن‌ها (رودها) نموده و شروع به صید ماهی‌ها کردند ... گروهی از آن‌ها گفتند: «الآن باید ماهی صید کنیم» و طغیان نمودند و گروهی دیگر از آن‌ها که به عهدشان وفادار بودند از آن‌ها رو گرداندند و گفتند: «آن‌ها را از عقوبت (عذاب) خدا نهی می کنیم. از اینکه خود را در معرض مخالفت دستور او قرار دهند [نهی می کنیم]» ... آن گروهی که آن‌ها (طغیان کنندگان) را نصیحت می کردند از شهر خارج شدند چون می‌ترسیدند که بلا به آن‌ها برسد و در جایی نزدیک شهر، اتراق کردند و در زیر آسمان، شب را به صبح رساندند. به هنگام صبح دوستان خدا که فرمان خدا را اطاعت کرده بودند، راهی شدند تا ببینند که حال و روز گناهکاران چگونه است؛ به درِ شهر رسیدند و دیدند که در بسته است. در زدند ولی به آن‌ها جواب داده نشد و صدای کسی را از شهر نشنیدند. نردبانی روی دیوار شهر گذاشتند و شخصی از خودشان را بالا فرستادند. [آن شخص] به شهر تسلّط پیدا کرد و نگاه کرد؛ ناگاه دید همه‌ی مردم بوزینه شده اند. آن مرد به یارانش گفت: «ای قوم من، به خدا سوگند! چیز عجیبی می بینم»! گفتند: «چه می‌بینی»؟ گفت: «مردم را می بینم که بوزینه شده، عوعو می کنند و دُم درآورده اند». در را شکستند. امام (فرمود: «بوزینه ها، بستگان خود از انسان ها را می شناختند ولی انسان ها بستگان خود را که بوزینه شده بودند، نمی‌شناختند». آن قوم به بوزینه ها گفتند: «آیا ما شما را [از نافرمانی خدا] نهی نکردیم»؟ علی (فرمود: «سوگند به آنکه دانه را شکافت و مخلوقات را آفرید! من، نَسَب های (مشابهان) آن‌ها از این امّت را می شناسم؛ [آن‌ها] انکار نکرده و اقرار نمی کنند؛ بلکه آنچه به آن دستور داده شده اند را ترک کرده و پراکنده شدند و خداوند تعالی فرمود: فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ. و خداوند فرمود: نهی کنندگان از بدی را رهایی بخشیدیم و کسانی را که ستم کردند به عذاب شدیدی به خاطر نافرمانی شان گرفتار ساختیم. ( اعراف/۱۶۵ )».
Imam Ali (peace be upon him): A group of people from the people of Ubullah were from the tribe of Thamud. The fish of the sea would come towards them (the shore) on Saturday, and this became a means by which Allah would test the extent of their obedience in this matter. And this ruling [that they should not hunt the fish on Saturday] was legislated for them. The fish would come on Saturday, in front of their doors, in their rivers and their streams, and they set out towards them (the rivers) and began to catch the fish... A group among them said: "Now we must catch the fish," and they transgressed. Another group among them, who were faithful to their covenant, turned away from them and said: "We forbid them from the punishment (chastisement) of Allah. [We forbid them] from exposing themselves to disobedience of His command"... That group which had been advising them (the transgressors) left the city, because they feared that a calamity would strike them, and they encamped in a place near the city and passed the night under the open sky. In the morning, the friends of Allah who had obeyed the command of Allah set out to see what the state and condition of the sinners was. They came to the gate of the city and found that the gate was closed. They knocked but no one answered them, and they did not hear the sound of anyone from the city. They placed a ladder against the wall of the city and sent one of themselves up. [That person] gained a view over the city and looked; and suddenly he saw that all the people had become monkeys. That man said to his companions: "O my people, by Allah! I see something astonishing!" They said: "What do you see?" He said: "I see the people have become monkeys, they are howling, and they have grown tails." They broke the gate. The Imam (peace be upon him) said: "The monkeys recognised their relatives among the humans, but the humans did not recognise their relatives who had become monkeys." That group said to the monkeys: "Did we not forbid you [from disobedience of Allah]?" Ali (peace be upon him) said: "By the One who split the seed and created the creatures! I indeed recognise those from this ummah who resemble them; [they] do not deny and do not acknowledge; rather, they have abandoned what they were commanded to do and become scattered, and Allah the Exalted said: فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [so away with the unjust people]. And Allah said: We saved those who forbade evil, and We seized those who did wrong with a severe punishment because of their disobedience. (Al-A'raf/165)."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઉબુલ્લાહના લોકોમાંથી એક જૂથ કૌમે સમૂદમાંથી હતું. દરિયાની માછલીઓ શનિવારના દિવસે તેમની તરફ (કિનારા તરફ) આવતી હતી અને આ એક એવું સાધન બન્યું જેના દ્વારા અલ્લાહ આ બાબતમાં તેમની આજ્ઞાપાલનનું માપ કરે. અને આ હુકમ [કે તેઓ શનિવારના દિવસે માછલીઓનો શિકાર ન કરે] તેમના માટે તશરીઅ કરવામાં આવ્યો. માછલીઓ શનિવારના દિવસે અને તેમના દરવાજાઓની સામે નદીઓ અને નહેરોમાં આવતી હતી, અને તેઓ તેમની (નદીઓ) તરફ જવા લાગ્યા અને માછલીઓનો શિકાર કરવા લાગ્યા... તેમાંથી એક જૂથે કહ્યું: "હમણાં આપણે માછલી પકડવી જોઈએ" અને બગાવત કરી, અને તેમાંથી બીજું જૂથ જે પોતાના વચનને વફાદાર હતું તેમનાથી મોં ફેરવી લીધું અને કહ્યું: "અમે તેમને અલ્લાહની સજા (અઝાબ)થી રોકીએ છીએ. તેઓ પોતાને તેના હુકમની અવજ્ઞામાં મૂકે તેનાથી [રોકીએ છીએ]"... તે જૂથ જે તેમને (બગાવત કરનારાઓને) નસીહત કરતું હતું તે શહેરમાંથી બહાર નીકળી ગયું, કારણ કે તેમને ડર હતો કે તેમના પર બલા આવી પડશે, અને શહેરની નજીકના કોઈ સ્થળે પડાવ કર્યો અને આકાશ નીચે રાત વિતાવીને સવાર કરી. સવારના સમયે અલ્લાહના તે દોસ્તો કે જેમણે અલ્લાહના હુકમનું પાલન કર્યું હતું, નીકળ્યા કે જુએ ગુનેગારોની હાલત કેવી છે; શહેરના દરવાજા સુધી પહોંચ્યા અને જોયું કે દરવાજો બંધ છે. દરવાજો ખખડાવ્યો પણ તેમને કોઈ જવાબ ન મળ્યો અને શહેરમાંથી કોઈનો અવાજ ન સંભળાયો. શહેરની દિવાલ પર સીડી મૂકી અને પોતાનામાંથી એક વ્યક્તિને ઉપર મોકલ્યો. [તે વ્યક્તિ] શહેર પર નજર કરી શકે તેવી સ્થિતિમાં આવ્યો અને જોયું; અચાનક તેણે જોયું કે બધા લોકો વાંદરાઓ બની ગયા છે. તે માણસે તેના સાથીઓને કહ્યું: "ઓ મારી કૌમ, અલ્લાહની કસમ! હું અજીબ વસ્તુ જોઉં છું!" તેઓએ કહ્યું: "શું જુએ છે?" તેણે કહ્યું: "હું જોઉં છું કે લોકો વાંદરાઓ બની ગયા છે, ઉં-ઉં કરે છે અને પૂંછડીઓ ઊગી નીકળી છે." તેઓએ દરવાજો તોડી નાખ્યો. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "વાંદરાઓ પોતાના માણસ સંબંધીઓને ઓળખતા હતા પરંતુ માણસો પોતાના સંબંધીઓને જેઓ વાંદરાઓ બની ગયા હતા તેમને ઓળખતા ન હતા." તે કૌમે વાંદરાઓને કહ્યું: "શું અમે તમને [અલ્લાહની અવજ્ઞાથી] રોક્યા ન હતા?" અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કસમ છે તેની જેણે દાણાને ફાડ્યો અને મખલૂકને પૈદા કરી! હું આ ઉમ્મતમાંથી તેમના જેવા લોકોના નસબોને ઓળખું છું; [તેઓ] ઇન્કાર કરતા નથી અને એકરાર પણ કરતા નથી; બલ્કે તેઓએ જે હુકમ તેમને આપવામાં આવ્યો હતો તેને છોડી દીધો અને વિખેરાઈ ગયા, અને અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [તો દૂરી છે ઝુલ્મ કરનારી કૌમ માટે]. અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: બુરાઈથી રોકનારાઓને અમે નજાત આપી અને જેઓએ ઝુલ્મ કર્યો હતો તેમને તેમની અવજ્ઞાના કારણે સખત અઝાબમાં પકડ્યા. (અઅરાફ/૧૬૫)."