الرّسول ( عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (إِذَا أَرَادَ حَاجَهًًْ أَبْعَدَ فِی الْمَشْیِ فَأَتَی یَوْماً وَادِیاً لِحَاجَهًٍْ فَنَزَعَ خُفَّهُ وَ قَضَی حَاجَتَهُ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَ أَرَادَ لُبْسَ خُفِّهِ فَجَاءَ طَائِرٌ أَخْضَرُ فَحَمَلَ الْخُفَّ فَارْتَفَعَ بِهِ ثُمَّ طَرَحَهُ فَخَرَجَ مِنْهُ أَسْوَدُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (هَذِهِ کَرَامَهًٌْ أَکْرَمَنِیَ اللَّهُ بِهَا اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَنْ یَمْشِی عَلی بَطْنِهِ وَ مِنْ شَرِّ مَنْ یَمْشِی عَلی رِجْلَیْنِ وَ مِنْ شَرِّ مَنْ یَمْشِی عَلی أَرْبَعٍ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ ذِی شَرٍّ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ دَابَّهًٍْ أَنْتَ آخِذٌ بِناصِیَتِها إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ.
پیامبر ( ابن‌عبّاس (گوید: روزی برای رسول خدا (هرگاه می خواست قضای حاجت کند قدم زنان دور می شد. روزی به دشتی رفت و کفشش را درآورد و قضای حاجت کرد و سپس وضو گرفت. وقتی خواست کفشش را بپوشد، ناگهان پرنده ای سبزرنگ آمد و کفش را برداشت و بالا برد و سپس پایین انداخت. ناگاه ماری سیاه از کفش بیرون آمد. حضرت فرمود: «این کرامتی است که خداوند مرا با آن ارج نهاد، خداوندا به تو پناه می برم از شرّ آن چه بر روی شکم راه می‌رود و از شرّ آن چه بر روی دو پا راه می رود. و از شرّ آن چه بر روی چهار [پا] راه می‌رود. و از شرّ هر شروری و از شرّ هر چهارپایی که تو بر آن تسلّط داری [امّا سلطه‌ای با عدالت! چرا که] پروردگار من بر راه راست است!. ( هود/۵۶ )
The Prophet (peace be upon him and his family): Ibn Abbas said: Whenever the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) wished to relieve himself, he would walk far away. One day he went to a valley to relieve himself, took off his shoe, relieved himself and then performed ablution. When he wanted to put his shoe back on, suddenly a green bird came, picked up the shoe, carried it up and then dropped it. Suddenly a black snake came out of the shoe. The Prophet said: "This is a favour with which Allah has honoured me. O Allah, I seek refuge in You from the evil of what walks on its belly, and from the evil of what walks on two feet, and from the evil of what walks on four [feet], and from the evil of every evildoer, and from the evil of every beast مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا [there is no creature but that You hold it by its forelock] [but a dominion with justice! for] إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ [indeed my Lord is on the straight path]!" (Hud/56)
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસ કહે છે: જ્યારે પણ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કુદરતી હાજત પૂરી કરવા ઈચ્છતા, ત્યારે ચાલીને દૂર જતા. એક દિવસ તેઓ એક મેદાનમાં ગયા અને પોતાના જૂતા ઉતાર્યા અને હાજત પૂરી કરી અને પછી વુઝૂ કર્યું. જ્યારે તેઓ પોતાનું જૂતું પહેરવા ઇચ્છ્યું, ત્યારે અચાનક એક લીલા રંગનું પક્ષી આવ્યું અને જૂતું ઉપાડીને ઊંચે લઈ ગયું અને પછી નીચે ફેંકી દીધું. અચાનક એક કાળો સાપ જૂતામાંથી બહાર નીકળ્યો. હઝરતે ફરમાવ્યું: "આ એક કરામત છે જેનાથી અલ્લાહે મને સન્માનિત કર્યો છે, હે અલ્લાહ! હું તારી પનાહ માંગું છું તે વસ્તુના શરથી જે પેટ પર ચાલે છે, અને તે વસ્તુના શરથી જે બે પગ પર ચાલે છે, અને તે વસ્તુના શરથી જે ચાર [પગ] પર ચાલે છે, અને દરેક દુષ્ટના શરથી અને દરેક ચોપાયાના શરથી કે જેના પર તારું નિયંત્રણ છે [પરંતુ ન્યાય સાથેનું નિયંત્રણ! કારણ કે] إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ [ખરેખર મારો પરવરદિગાર સીધા માર્ગ પર છે]! (હૂદ/૫૬)