ابن‌عبّاس ( إِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا أَیْ سَمِعْنَا قَوْلَ النَّبِیِّ (وَ أَطَعْنَا أَمْرَهُ وَ إِنْ کَانَ ذَلِکَ فِیمَا یَکْرَهُونَهُ وَ یَضُرُّهُمْ.
ابن‌عبّاس ( إِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا؛ یعنی سخن پیامبر (را شنیدیم و از دستور او اطاعت کردیم، اگرچه دستور پیامبر (در موردی باشد که مؤمنان از آن خوششان نیاید و به ضررشان می‌باشد.
Ibn Abbas: إِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا [When they are called to Allah and His Messenger that he may judge between them, that they should say: We hear and we obey]; that is, we heard the word of the Prophet (peace be upon him and his family) and we obeyed his command, even if the Prophet's (peace be upon him and his family) command is on a matter which the believers dislike and which is to their disadvantage.
ઇબ્ને અબ્બાસ: إِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا [જ્યારે તેમને અલ્લાહ અને તેના રસૂલ તરફ બોલાવવામાં આવે છે કે તે તેમની વચ્ચે ચુકાદો આપે, ત્યારે તેઓ કહે કે અમે સાંભળ્યું અને અમે આજ્ઞાપાલન કર્યું]; એટલે કે અમે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વાત સાંભળી અને તેમના આદેશનું પાલન કર્યું, ભલે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો આદેશ એવા મામલામાં હોય જે મોમેનોને પસંદ ન હોય અને તેમના નુકસાનમાં હોય.