سورة النور

Verse 61 of 64

24:61

لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْمَريضِ حَرَجٌ وَ لا عَلى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَواتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خالاتِكُمْ أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَديقِكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَميعاً أَوْ أَشْتاتاً فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَكَةً طَيِّبَةً كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

بر نابينا و افراد لنگ و بيمار ايرادى نيست [كه با شما هم غذا شوند]، و بر شما نيز ايرادى نيست كه از خانه‌هاى خودتان (خانه‌هاى فرزندان يا همسرانتان كه خانه‌ی خودِ شما محسوب مى‌شود بدون اجازه خاصّى) غذا بخوريد؛ و همچنين خانه‌هاى پدرانتان، يا خانه‌هاى مادرانتان، يا خانه‌هاى برادرانتان، يا خانه‌هاى خواهرانتان، يا خانه‌هاى عموهايتان، يا خانه‌هاى عمه‌هايتان، يا خانه‌هاى دايي‌هايتان، يا خانه‌هاى خاله‌هايتان، يا خانه‌هايى كه كليدهايش در اختيار شماست، يا خانه‌هاى دوستانتان، بر شما ايرادى نيست كه به‌طور دسته جمعى يا جداگانه غذا بخوريد؛ و هنگامى‌كه داخل خانه‌اى شديد، بر خويشتن سلام كنيد، سلام و تحيّتى از سوى خداوند، سلامى پربركت و پاكيزه. اين‌گونه خداوند آيات را براى شما روشن مى‌كند، باشد كه بينديشيد.

There is no blame on the blind man, nor is there blame on the lame, nor is there blame on the sick, nor on yourselves that you eat from your houses, or your fathers' houses or your mothers' houses, or your brothers' houses, or your sisters' houses, or your paternal uncles' houses, or your paternal aunts' houses, or your maternal uncles' houses, or your maternal aunts' houses, or what you possess the keys of, or your friends' (houses). It is no sin in you that you eat together or separately. So when you enter houses, greet your people with a salutation from Allah, blessed (and) goodly; thus does Allah make clear to you the communications that you may understand.

ન કોઇ આંધળાના માથે હરજ છે અને ન કોઇ લંગડાના માથે, અને ન કોઇ બીમાર ઉપર અને ન તમારા પોતાના માથે, કે તમે ખાવાનું તમારા ઘરોમાંથી અથવા તમારા બાપદાદાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી માઓના ઘરોમાંથી અથવા તમારા ભાઇઓના ઘરોમાંથી અથવા તમારી બહેનોના ઘરોમાંથી અથવા તમારા કાકાઓના ઘરોમાંથી અથવા તમારી ફઇઓના ઘરોમાંથી અથવા તમારા મામાઓના ઘરોમાંથી અથવા તમારી માસીઓના ઘરોમાંથી અથવા જે ઘરોની ચાવીઓ તમારા હાથમાં હોય તે ઘરોમાંથી અથવા તમારા દોસ્તોના ઘરોમાંથી; ખાઓ એમાં કોઇ ગુનાહ નથી કે તમે ભેગા મળીને ખાઓ યા જુદા જુદા; પછી જ્યારે તમે ઘરોમાં દાખલ થાઓ ત્યારે ખુદ પર સલામ કરો કે, તે અલ્લાહ તરફથી મુબારક અને પાક તોહફો છે; અને આ રીતે અલ્લાહ પોતાના હુકમો તમને બયાન કરે છે કે કદાચ તમે વિચારો.

#1 بر نابینا و افراد لنگ و بیمار ایرادی نیست [که با شما هم غذا شوند] There is no blame on the blind, the lame, or the sick આંધળા, લંગડા અને બીમાર પર કોઈ વાંધો નથી [કે તમારી સાથે ભોજન કરે]

الباقر ( عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (فِی قَوْلِهِ لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمَرِیضِ حَرَجٌ وَ ذَلِکَ أَنَّ أَهْلَ الْمَدِینَهًِْ قَبْلَ أَنْ یُسْلِمُوا کَانُوا یَعْتَزِلُونَ الْأَعْمَی وَ الْأَعْرَجَ وَ الْمَرِیضَ کَانُوا لَا یَأْکُلُونَ مَعَهُمْ وَ کَانَتِ الْأَنْصَارُ فِیهِمْ تَیْهٌ وَ تَکَرُّمٌ فَقَالُوا إِنَّ الْأَعْمَی لَا یُبْصِرُ الطَّعَامَ وَ الْأَعْرَجَ لَا یَسْتَطِیعُ الزِّحَامَ عَلَی الطَّعَامِ وَ الْمَرِیضَ لَا یَأْکُلُ کَمَا یَأْکُلُ الصَّحِیحُ فَعَزَلُوا لَهُمْ طَعَامَهُمْ عَلَی نَاحِیَهًٍْ وَ کَانُوا یَرَوْنَ أَنَّ عَلَیْهِمْ فِی مُؤَاکَلَتِهِمْ جُنَاحاً وَ کَانَ الْأَعْمَی وَ الْمَرِیضُ یَقُولُونَ لَعَلَّنَا نُؤْذِیهِمْ فِی مُؤَاکَلَتِهِمْ فَلَمَّا قَدِمَ النَّبِیُّ (سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِکَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً.

امام باقر ( خدا لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمَرِیضِ حَرَجٌ؛ مردم مدینه پیش از مسلمانی، از نابینا و لنگ و بیمار دوری می‌کردند و با آن‌ها چیزی نمی‌خوردند. انصار، سرِبلندی و خودخواهی داشتند و می‌گفتند: نابینا خوراک را نمی‌بیند و لَنگ، دست درازی به خوراک نمی‌تواند، و بیمار به اندازه‌ی شخص تندرست غذا نمی‌خورد؛ و برای آن‌ها خوراکی در یک گوشه جدا می‌کردند، و به نظرشان هم غذا شدن با آن‌ها گناه بود؛ و افراد نابینا و بیمار می‌گفتند که شاید هم غذا شدن با ما آن‌ها را آزار می دهد. هنگامی که پیغمبر (آمد، از آن حضرت در این باره پرسیدند، و خدا این آیه را فرستاد: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah [said]: لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمَرِیضِ حَرَجٌ [There is no blame on the blind man, nor is there blame on the lame, nor is there blame on the sick]; the people of Medina, before their acceptance of Islam, used to keep away from the blind, the lame and the sick, and would not eat anything with them. The Ansar had a sense of pride and self-importance, and they used to say: the blind man does not see the food, the lame man cannot reach out for the food, and the sick man does not eat as much as a healthy person; and they would set aside food for them in a separate corner, and in their view eating with them was a sin. And the blind and the sick would say: perhaps eating together with us bothers them. When the Prophet (peace be upon him and his family) came, they asked him about this, and Allah sent down this verse: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً [It is no sin in you that you eat together or separately].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ [એ ફરમાવ્યું]: لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمَرِیضِ حَرَجٌ [આંધળા પર કોઈ વાંધો નથી, અને લંગડા પર કોઈ વાંધો નથી, અને બીમાર પર કોઈ વાંધો નથી]; મદીનાના લોકો ઇસ્લામ પહેલાં આંધળા, લંગડા અને બીમારથી દૂર રહેતા હતા અને તેમની સાથે કંઈ ખાતા ન હતા. અન્સારમાં ગર્વ અને સ્વાભિમાન હતું અને તેઓ કહેતા હતા: આંધળો ખોરાક જોતો નથી, અને લંગડો ખોરાક તરફ હાથ લંબાવી શકતો નથી, અને બીમાર તંદુરસ્ત વ્યક્તિ જેટલો ખોરાક ખાતો નથી; અને તેમના માટે એક ખૂણામાં અલગ ખોરાક રાખતા હતા, અને તેમની દૃષ્ટિએ તેમની સાથે ખાવું ગુનાહ હતું; અને આંધળા અને બીમાર લોકો કહેતા હતા કે કદાચ અમારી સાથે ખાવાથી તેમને તકલીફ થાય છે. જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આવ્યા, ત્યારે તેમને આ વિશે પૂછ્યું, અને અલ્લાહે આ આયત મોકલી: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً [તમારા પર કોઈ ગુનાહ નથી કે તમે સાથે મળીને ખાઓ કે અલગ-અલગ].

#2 بر نابینا و افراد لنگ و بیمار ایرادی نیست [که با شما هم غذا شوند] There is no blame on the blind, the lame, or the sick આંધળા, લંગડા અને બીમાર પર કોઈ વાંધો નથી [કે તમારી સાથે ભોજન કરે]

ابن‌عبّاس ( أَمَّا قَولُهُ تَعَالَی لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمَرِیضِ حَرَجٌ وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ ... فَقَدْ قَالَ ابن‌عباس (لَیْسَ فِی مُؤَاکَلَتِهِمْ حَرَجَ لِأَنَّهُمْ کَانُوا یَتَحَرَّجُونَ مِنْ ذَلِکَ.

ابن‌عبّاس ( لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمرِیضِ حَرَجٌ وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ أَوْ ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً کَذالِکَ یُبَیِّنُ اللهُ لَکُمُ الْآیاتِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ؛ یعنی به خاطر هم‌غذا شدن با این افراد (نابینا و ...)، گناهی بر شما نیست؛ چون [عدّه‌ای از] مسلمانان از این کار خودداری می‌کردند».

Ibn Abbas: لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمرِیضِ حَرَجٌ وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ أَوْ ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً کَذالِکَ یُبَیِّنُ اللهُ لَکُمُ الْآیاتِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ [There is no blame on the blind man, nor is there blame on the lame, nor is there blame on the sick, nor on yourselves that you eat from your houses, or your fathers' houses...]; meaning there is no sin upon you for eating together with these people (the blind and so on), because [a group of] the Muslims used to refrain from doing so.

ઇબ્ને અબ્બાસ: لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْمرِیضِ حَرَجٌ وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ أَوْ ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً کَذالِکَ یُبَیِّنُ اللهُ لَکُمُ الْآیاتِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ [આંધળા પર કોઈ વાંધો નથી, અને લંગડા પર કોઈ વાંધો નથી, અને બીમાર પર કોઈ વાંધો નથી, અને ન તમારા પોતાના પર કે તમે તમારા ઘરોમાંથી ખાઓ, અથવા તમારા પિતાઓના ઘરોમાંથી...]; એટલે કે આ લોકો (આંધળા વગેરે) સાથે ખાવાના કારણે તમારા પર કોઈ ગુનાહ નથી; કારણ કે [કેટલાક] મુસલમાનો આ કામથી દૂર રહેતા હતા.

#3 بر نابینا و افراد لنگ و بیمار ایرادی نیست [که با شما هم غذا شوند] There is no blame on the blind, the lame, or the sick આંધળા, લંગડા અને બીમાર પર કોઈ વાંધો નથી [કે તમારી સાથે ભોજન કરે]

الهادی ( عَنِ الْإِمَامِ أَبِی‌الْحَسَنِ عَلِیِّ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (رِسَالَتِهِ فِی الرَّدِّ عَلَی أَهْلِ الْجَبْرِ وَ التَّفْوِیضِ مِنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ وَ عَلی مَنِ اتَّبَعَ الْهُدی وَ رَحْمَهًُْ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ فَإِنَّهُ وَرَدَ عَلَیَّ کِتَابُکُم ... فَأَوَّلُ نِعْمَهًِْ اللَّهِ عَلَی الْإِنْسَانِ صِحَّهًُْ عَقْلِهِ وَ تَفْضِیلُهُ عَلَی کَثِیرٍ مِنْ خَلْقِهِ بِکَمَالِ الْعَقْلِ وَ تَمْیِیزِ الْبَیَانِ وَ ذَلِکَ أَنَّ کُلَّ ذِی حَرَکَهًٍْ عَلَی بَسِیطِ الْأَرْضِ هُوَ قَائِمٌ بِنَفْسِهِ بِحَوَاسِّهِ مُسْتَکْمِلٌ فِی ذَاتِهِ فَفَضَّلَ بَنِی آدَمَ بِالنُّطْقِ الَّذِی لَیْسَ فِی غَیْرِهِ مِنَ الْخَلْقِ الْمُدْرِکِ بِالْحَوَاسِّ فَمِنْ أَجْلِ النُّطْقِ مَلَّکَ اللَّهُ ابْنَ آدَمَ غَیْرَهُ مِنَ الْخَلْقِ حَتَّی صَارَ آمِراً نَاهِیاً وَ غَیْرُهُ مُسَخَّرٌ لَهُ کَمَا قَالَ اللَّهُ کَذلِکَ سَخَّرَها لَکُمْ لِتُکَبِّرُوا اللهَ عَلی ما هَداکُمْ وَ قَالَ وَ هُوَ الَّذِی سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْکُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِیًّا وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْیَةً تَلْبَسُونَها وَ قَالَ وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها لَکُمْ فِیها دِفْءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْکُلُونَ* وَ لَکُمْ فِیها جَمالٌ حِینَ تُرِیحُونَ وَ حِینَ تَسْرَحُونَ* وَ تَحْمِلُ أَثْقالَکُمْ إِلی بَلَدٍ لَمْ تَکُونُوا بالِغِیهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ فَمِنْ أَجْلِ ذَلِکَ دَعَا اللَّهُ الْإِنْسَانَ إِلَی اتِّبَاعِ أَمْرِهِ وَ إِلَی طَاعَتِهِ بِتَفْضِیلِهِ إِیَّاهُ بِاسْتِوَاءِ الْخَلْقِ وَ کَمَالِ النُّطْقِ وَ الْمَعْرِفَهًِْ بَعْدَ أَنْ مَلَّکَهُمْ اسْتِطَاعَهًَْ مَا کَانَ تَعَبَّدَهُمْ بِهِ بِقَوْلِهِ فَاتَّقُوا اللهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ أَطِیعُوا وَ قَوْلِهِ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها وَ قَوْلِهِ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها وَ فِی آیَاتٍ کَثِیرَهًٍْ فَإِذَا سَلَبَ مِنَ الْعَبْدِ حَاسَّهًًْ مِنْ حَوَاسِّهِ رَفَعَ الْعَمَلَ عَنْهُ بِحَاسَّتِهِ کَقَوْلِهِ لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ الْآیَهًَْ فَقَدْ رَفَعَ عَنْ کُلِّ مَنْ کَانَ بِهَذِهِ الصِّفَهًِْ الْجِهَادَ وَ جَمِیعَ الْأَعْمَالِ الَّتِی لَا یَقُومُ بِهَا وَ کَذَلِکَ أَوْجَبَ عَلَی ذِی الْیَسَارِ الْحَجَّ وَ الزَّکَاهًَْ لِمَا مَلَّکَهُ مِنِ اسْتِطَاعَهًِْ ذَلِکَ وَ لَمْ یُوجِبْ عَلَی الْفَقِیرِ الزَّکَاهًَْ وَ الْحَج.

امام هادی ( نامه‌ی آن حضرت در انکار و ردّ مذهب جبر و تفویض است: از علیّ‌بن‌محمّد (سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد! ... پس نخستین نعمتی که خداوند به انسان داد درستی خرد و برتری‌دادن او بر بسیاری از آفریدگان خویش، به کمال خرد و تمیز [نطق و] بیان است. و این از آن روست که هر جنبنده‌ای در پهنه‌ی زمین به حواسّ خود برپاست و در درون خود پویا، امّا آدمیزاده به‌وسیله‌ی نطق که در دیگر آفریده‌ها، که به‌وسیله‌ی حواسّ خود ادراک می‌کنند، وجود ندارد، برتری دارد. پس به خاطر «نطق» است که خدا آدمیزاد را بر دیگر آفریدگان چیرگی داده تا بدان‌جا که امر و نهی‌کننده گشته و دیگران در تسخیر او هستند. پس به همین خاطر خداوند آدمی را به پیروی فرمان و طاعت خویش فراخوانده است، که وی را به‌جهت خلقت موزون و دادن شعور کامل و معرفت؛ برتری و تفضیل داده، پس از آنکه قدرت انجام تکلیف را به آنان ارزانی داشت، بنا به فرموده خداوند در این آیه: پس تا می‌توانید تقوای الهی پیشه کنید و گوش دهید و اطاعت نمایید. ( تغابن/۱۶ ) و نیز این آیه: خداوند هیچ‌کس را، جز به‌اندازه‌ی تواناییش، تکلیف نمی‌کند. ( بقره/۲۸۶ ) و این آیه: خدا هیچ‌کس را تکلیف نمی‌کند مگر [به‌اندازه‌ی] آنچه به او داده است. ( طلاق/۷ ) و نیز در آیاتی بسیار. پس هرگاه خداوند از حواسّ بنده یکی را برگیرد تکلیف آن حسّ را از او برمی‌دارد، همچون این آیه: لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ پس از افراد مشمول این آیه؛ جهاد و تمام کارهایی که توان و قدرت انجام آن‌ها را ندارد را برداشته است، و [انجام سفر] حجّ و [پرداخت] زکات را بر توانگر و دارا واجب ساخته، زیرا از توان آن برخوردارش نموده است، و بر مستمند حجّ و زکات را واجب نکرده است.

Imam Hadi (peace be upon him) — his letter refuting the doctrines of jabr (predestination) and tafwid (delegation): From Ali ibn Muhammad. Peace and mercy and blessings of Allah be upon you! ... The first blessing that Allah bestowed upon the human being is the soundness of his intellect and preferring him over many of His creatures through the perfection of intellect and the distinction of [speech and] expression. That is because every moving creature on the expanse of the earth stands by itself through its senses and is active within itself; but the son of Adam has been given preference through speech, which does not exist in the other creatures that perceive through their senses. So it is because of "speech" that Allah gave the son of Adam dominion over the other creatures, to the point that he became one who commands and forbids, while others are subjected to him. So it is for this reason that Allah has called man to follow His command and obey Him, having given him preference through balanced creation and granting him complete understanding and knowledge, after He had granted them the capacity to perform what He obligated upon them, in accordance with the saying of Allah in this verse: فَاتَّقُوا اللهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ أَطِیعُوا [So fear Allah as much as you are able, and listen and obey]. (al-Taghabun/16) And also this verse: لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها [Allah does not burden any soul beyond its capacity]. (al-Baqarah/286) And this verse: لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها [Allah does not burden any soul except with what He has given it]. (al-Talaq/7) And in many other verses as well. So whenever Allah takes away one of the senses of a servant, He lifts the obligation of that sense from him, as in this verse: لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ [There is no blame on the blind man, nor is there blame on the lame]. So from those covered by this verse, He has lifted jihad and all deeds that they do not have the strength and ability to perform, and He has made [the journey of] Hajj and [the payment of] zakat obligatory upon the wealthy and well-off, because He has granted them the capacity for it, and He has not made Hajj and zakat obligatory upon the poor.

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ) — જબ્ર અને તફવીઝના મઝહબના ઇન્કાર અને રદ્દમાં તેમનો પત્ર: અલી બિન મુહમ્મદ તરફથી. અલ્લાહની સલામ, રહમત અને બરકતો તમારા પર થાય! ... તો પ્રથમ નેઅમત જે અલ્લાહે માનવીને આપી છે તે તેની બુદ્ધિની દુરસ્તી અને તેની ઘણી મખલૂકાત પર બુદ્ધિની પૂર્ણતા અને [નુત્ક અને] બયાનની ભેદ પરખવાની ક્ષમતા દ્વારા તેને શ્રેષ્ઠતા આપવી છે. અને એ એટલા માટે છે કે ધરતીના પટ પર દરેક હલનચલન કરનાર પ્રાણી પોતાની ઇન્દ્રિયો દ્વારા પોતાના પર ઊભું છે અને પોતાની અંદર ગતિશીલ છે, પરંતુ આદમની ઓલાદને નુત્ક (વાણી) દ્વારા શ્રેષ્ઠતા આપવામાં આવી છે, જે અન્ય મખલૂકાતમાં, જેઓ પોતાની ઇન્દ્રિયો દ્વારા આકલન કરે છે, નથી. તો "નુત્ક"ને કારણે જ અલ્લાહે આદમની ઓલાદને અન્ય મખલૂકાત પર પ્રભુત્વ આપ્યું છે, ત્યાં સુધી કે તે અમ્ર અને નહી કરનાર બની ગયો છે અને બીજા તેની આધીનતામાં છે. તો આ જ કારણથી અલ્લાહે માનવીને પોતાના હુકમની પૈરવી અને પોતાની આજ્ઞાપાલન તરફ બોલાવ્યો છે, કારણ કે તેને સંતુલિત સર્જન અને પૂર્ણ સમજ અને મઅરેફત આપીને શ્રેષ્ઠતા આપી છે, પછી કે તેમને તકલીફ અદા કરવાની ક્ષમતા આપી, અલ્લાહના આ આયતમાં ફરમાન અનુસાર: فَاتَّقُوا اللهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ أَطِیعُوا [તો જેટલી તમારી શક્તિ હોય તેટલો અલ્લાહનો તકવા અખ્તિયાર કરો અને સાંભળો અને આજ્ઞાપાલન કરો]. (તગાબુન/૧૬) અને આ આયત પણ: لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها [અલ્લાહ કોઈ પણ જીવ પર તેની ક્ષમતાથી વધુ તકલીફ નથી નાખતો]. (બકરહ/૨૮૬) અને આ આયત: لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها [અલ્લાહ કોઈ પણ જીવ પર તકલીફ નથી નાખતો સિવાય [એટલી જ] જે તેને આપી છે]. (તલાક/૭) અને બીજી ઘણી આયતોમાં પણ. તો જ્યારે અલ્લાહ બંદાની ઇન્દ્રિયોમાંથી કોઈ એક લઈ લે છે તો તે ઇન્દ્રિયની તકલીફ તેની પરથી ઉઠાવી લે છે, જેમ આ આયત: لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ [આંધળા પર કોઈ વાંધો નથી, અને લંગડા પર પણ કોઈ વાંધો નથી]. તો આ આયતમાં આવરી લેવાયેલા લોકો પરથી; જિહાદ અને તમામ કાર્યો જેની તાકાત અને ક્ષમતા તેમની પાસે નથી તે ઉઠાવી લીધા છે, અને [હજ્જની સફર] અને [ઝકાતની અદાયગી] ધનવાન અને સંપત્તિવાળા પર વાજિબ કરી છે, કારણ કે તેને તેની ક્ષમતાથી નવાજ્યો છે, અને ગરીબ પર હજ્જ અને ઝકાત વાજિબ કરી નથી.

#4 و بر شما نیز ایرادی نیست که از خانه‌های خودتان خانه‌های فرزندان یا همسرانتان که خانه‌ی خودِ شما محسوب می‌شود بدون اجازه … Nor is there blame upon you to eat from your own houses, or the houses of your fathers, mothers, brothers, sisters, uncles, aunts અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા પોતાના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા દીકરાઓ કે તમારી પત્નીઓના ઘરોમાંથી જે તમારા પોતાના ઘર ગણાય છે (ખાસ ઈજાઝત વગર) ખાણું ખાઓ; અને એ જ રીતે તમારા બાપોના ઘરો, અથવા તમારી માતાઓના ઘરો, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરો, અથવા તમારી બહેનોના ઘરો, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરો, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરો, અથવા તમારા મામાઓના ઘરો, અથવા તમારી માસીઓના ઘરો

الصّادق ( عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ لِابْنِهِ مَالٌ فَیَحْتَاجُ الْأَبُ إِلَیْهِ قَالَ یَأْکُلُ مِنْهُ فَأَمَّا الْأُمُّ فَلَا تَأْکُلُ مِنْهُ إِلَّا قَرْضاً عَلَی نَفْسِهَا.

امام صادق ( محمّدبن‌مسلم گوید: از آن حضرت پرسیدم: «مردی که فرزندش دارای ثروتی است، نیازمند به مال پسر شده است، چه کند»؟ فرمود: «پدر می‌تواند از مال فرزند به‌اندازه‌ی خوراک خویش استفاده کند و امّا مادر از مال او جز به قرض نگیرد، که پرداخت آن را برعهده گیرد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked him about a man whose son has wealth, and the father becomes in need of the son's wealth — what should he do? He said: "The father may use of the son's wealth to the extent of his food, but as for the mother, she may not take from his wealth except as a loan, taking responsibility to repay it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં તે હઝરતને પૂછ્યું: "જે વ્યક્તિના પુત્ર પાસે ધન છે, અને પિતાને પુત્રના માલની જરૂરત પડી, તો શું કરે?" ફરમાવ્યું: "પિતા પુત્રના માલમાંથી પોતાના ખોરાક જેટલો ઉપયોગ કરી શકે છે, અને માતા તેના માલમાંથી કર્જ સિવાય ન લે, અને તેની ચૂકવણી પોતાના ઉપર લે."

#5 و بر شما نیز ایرادی نیست که از خانه‌های خودتان خانه‌های فرزندان یا همسرانتان که خانه‌ی خودِ شما محسوب می‌شود بدون اجازه … Nor is there blame upon you to eat from your own houses, or the houses of your fathers, mothers, brothers, sisters, uncles, aunts અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા પોતાના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા દીકરાઓ કે તમારી પત્નીઓના ઘરોમાંથી જે તમારા પોતાના ઘર ગણાય છે (ખાસ ઈજાઝત વગર) ખાણું ખાઓ; અને એ જ રીતે તમારા બાપોના ઘરો, અથવા તમારી માતાઓના ઘરો, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરો, અથવા તમારી બહેનોના ઘરો, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરો, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરો, અથવા તમારા મામાઓના ઘરો, અથવા તમારી માસીઓના ઘરો

الصّادق ( عَنِ ابْنِ أَبِی‌یَعْفُورٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (فِی الرَّجُلِ یَکُونُ لِوَلَدِهِ مَالٌ فَأَحَبَ أَنْ یَأْخُذَ مِنْهُ قَالَ فَلْیَأْخُذْ فَإِنْ کَانَتْ أُمُّهُ حَیَّهًًْ فَمَا أُحِبُّ أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُ شَیْئاً إِلَّا قَرْضاً عَلَی نَفْسِهَا.

امام صادق ( ابن ابی‌یعفور گوید: از امام صادق (پیرامون مردی پرسیدم که فرزندش مالی دارد و دوست دارد [درصورت نیاز] از آن مال استفاده کند[آیا چنین حقّی دارد]؟ امام (فرمود: «می‌تواند [از آن مال] استفاده کند؛ ولی اگر مادر آن فرزند، زنده است مادر نمی‌تواند چیزی از مال فرزندش استفاده کند مگر به‌عنوان قرض».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Abi Ya'fur said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about a man whose son has wealth and he wishes [when in need] to use from that wealth — [does he have such a right]? The Imam (peace be upon him) said: "He may use [from that wealth]; but if the mother of that child is alive, the mother may not use anything from her child's wealth except as a loan."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને અબી યઅફૂર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને એક એવા વ્યક્તિ વિશે પૂછ્યું જેના પુત્ર પાસે માલ છે અને તે [જરૂરત પડ્યે] તે માલમાંથી ઉપયોગ કરવા ઇચ્છે છે [શું તેને એવો હક છે]? ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તે [એ માલમાંથી] ઉપયોગ કરી શકે છે; પરંતુ જો એ પુત્રની માતા જીવિત હોય તો માતા પોતાના પુત્રના માલમાંથી કંઈ ઉપયોગ કરી શકતી નથી સિવાય કે કર્જ તરીકે."

#6 و بر شما نیز ایرادی نیست که از خانه‌های خودتان خانه‌های فرزندان یا همسرانتان که خانه‌ی خودِ شما محسوب می‌شود بدون اجازه … Nor is there blame upon you to eat from your own houses, or the houses of your fathers, mothers, brothers, sisters, uncles, aunts અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા પોતાના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા દીકરાઓ કે તમારી પત્નીઓના ઘરોમાંથી જે તમારા પોતાના ઘર ગણાય છે (ખાસ ઈજાઝત વગર) ખાણું ખાઓ; અને એ જ રીતે તમારા બાપોના ઘરો, અથવા તમારી માતાઓના ઘરો, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરો, અથવા તમારી બહેનોના ઘરો, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરો, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરો, અથવા તમારા મામાઓના ઘરો, અથવા તમારી માસીઓના ઘરો

الباقر ( عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ عَن أَبِی‌جَعْفَرٍ (قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ یَحْتَاجُ إِلَی مَالِ ابْنِهِ قَالَ یَأْکُلُ مِنْهُ مَا شَاءَ مِنْ غَیْرِ سَرَف.

امام باقر ( محمّدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (پیرامون مردی پرسیدم: «به مال فرزندش نیازمند می‌شود [آیا می‌تواند از آن مال برگیرد]»؟ امام (فرمود: «اگر زیاده‌روی نکند می‌تواند هرچه بخواهد از آن مال استفاده کند».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about a man: "He becomes in need of his son's wealth [may he take from that wealth]?" The Imam (peace be upon him) said: "If he does not go to excess, he may use whatever he wishes from that wealth."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને એક વ્યક્તિ વિશે પૂછ્યું: "તે પોતાના પુત્રના માલનો મોહતાજ થઈ જાય [શું તે એ માલમાંથી લઈ શકે છે]?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જો અતિરેક ન કરે તો તે એ માલમાંથી જેટલું ઇચ્છે તેટલો ઉપયોગ કરી શકે છે."

#7 و بر شما نیز ایرادی نیست که از خانه‌های خودتان خانه‌های فرزندان یا همسرانتان که خانه‌ی خودِ شما محسوب می‌شود بدون اجازه … Nor is there blame upon you to eat from your own houses, or the houses of your fathers, mothers, brothers, sisters, uncles, aunts અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા પોતાના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા દીકરાઓ કે તમારી પત્નીઓના ઘરોમાંથી જે તમારા પોતાના ઘર ગણાય છે (ખાસ ઈજાઝત વગર) ખાણું ખાઓ; અને એ જ રીતે તમારા બાપોના ઘરો, અથવા તમારી માતાઓના ઘરો, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરો, અથવા તમારી બહેનોના ઘરો, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરો, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરો, અથવા તમારા મામાઓના ઘરો, અથવા તમારી માસીઓના ઘરો

أمیرالمؤمنین ( عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ عَن أَبِی‌جَعْفَرٍ (قَالَ: فِی کِتَابِ عَلِیٍّ (إِنَ الْوَلَدَ لَا یَأْخُذُ مِنْ مَالِ وَالِدِهِ شَیْئاً إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ الْوَالِدَ یَأْخُذُ مِنْ مَالِ ابْنِهِ مَا شَاء.

امام علی ( محمّدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (روایت است: در کتاب امیرالمؤمنین (است که پسر از مال پدر [بدون اجازه‌ی او] چیزی استفاده نکند؛ ولی پدر هرگاه بخواهد می‌تواند از مال فرزند هرچه را تصرّف کند.

Imam Ali (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim says: It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him): In the book of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) it is [written] that the son should not take anything from his father's property [without his permission]; but the father, whenever he wishes, can dispose of whatever he wants from his child's property.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે: અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ના પુસ્તકમાં છે કે પુત્ર પિતાના માલમાંથી [તેમની પરવાનગી વગર] કંઈ પણ ન લે; પરંતુ પિતા જ્યારે ઈચ્છે ત્યારે પોતાના સંતાનના માલમાંથી જે ચાહે તેનો ઉપયોગ કરી શકે છે.

#8 و بر شما نیز ایرادی نیست که از خانه‌های خودتان خانه‌های فرزندان یا همسرانتان که خانه‌ی خودِ شما محسوب می‌شود بدون اجازه … Nor is there blame upon you to eat from your own houses, or the houses of your fathers, mothers, brothers, sisters, uncles, aunts અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા પોતાના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા દીકરાઓ કે તમારી પત્નીઓના ઘરોમાંથી જે તમારા પોતાના ઘર ગણાય છે (ખાસ ઈજાઝત વગર) ખાણું ખાઓ; અને એ જ રીતે તમારા બાપોના ઘરો, અથવા તમારી માતાઓના ઘરો, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરો, અથવા તમારી બહેનોના ઘરો, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરો, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરો, અથવા તમારા મામાઓના ઘરો, અથવા તમારી માસીઓના ઘરો

الصّادق ( عَنِ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌أَبِی‌الْعَلَاءِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (مَا یَحِلُ لِلرَّجُلِ مِنْ مَالِ وَلَدِهِ قَالَ قُوتُهُ بِغَیْرِ سَرَفٍ إِذَا اضْطُرَّ إِلَیْهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ فَقَوْلُ رَسُولِ اللَّهِ (لِلرَّجُلِ الَّذِی أَتَاهُ فَقَدَّمَ أَبَاهُ فَقَالَ لَهُ أَنْتَ وَ مَالُکَ لِأَبِیکَ فَقَالَ إِنَّمَا جَاءَ بِأَبِیهِ إِلَی النَّبِیِّ (فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا أَبِی وَ قَدْ ظَلَمَنِی مِیرَاثِی مِنْ أُمِّی فَأَخْبَرَهُ الْأَبُ أَنَّهُ قَدْ أَنْفَقَهُ عَلَیْهِ وَ عَلَی نَفْسِهِ فَقَالَ أَنْتَ وَ مَالُکَ لِأَبِیکَ وَ لَمْ یَکُنْ عِنْدَ الرَّجُلِ شَیْءٌ أَ فَکَانَ رَسُولُ اللَّهِ (یَحْبِسُ الْأَبَ لِلِابْنِ.

امام صادق ( حسین‌بن‌ابوالعلاء گوید: به امام صادق (عرض کردم: «آیا از مال فرزند بر پدر چیزی حلال است»؟ فرمود: «درصورتی‌که چاره‌ای نداشته باشد به‌اندازه‌ی خوراکش بدون زیاده‌روی اشکالی ندارد». از او پرسیدم: «پس اینکه رسول خدا (فرموده: تو و هرچه داری از آن پدرت می‌باشد چه می‌شود»؟ فرمود: «موضوع این بود که فرزندی پدرش را به شکایت نزد رسول (آورد و گفت: «ای رسول خدا (این پدر من است و در میراث مادرم به من ستم کرده است». پدر گفت: «من آن را هزینه‌ی زندگی خود و او کردم». اینجا بود که رسول خدا (فرمود: «تو و اموالت از آن پدرت می‌باشد و پدر مالی نداشت تا رسول خدا (بستاند و به فرزند دهد، آیا می‌گویی آن حضرت پدر را به خاطر پسر به زندان افکند»؟

Imam Sadiq (peace be upon him): Husayn ibn Abi al-Ala says: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Is anything of the child's property lawful for the father?" He said: "If he has no other choice, then to the extent of his sustenance, without excess, there is no objection." I asked him: "Then what about the saying of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): 'You and whatever you possess belong to your father'?" He said: "The matter was that a son brought his father in complaint to the Messenger (peace be upon him and his family) and said: 'O Messenger of Allah, this is my father and he has wronged me regarding my inheritance from my mother.' The father said: 'I spent it on my own living and his.' It was here that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'You and your property belong to your father', and the father had no property for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) to take and give to the son. Do you say that His Holiness would imprison the father for the sake of the son?"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હુસૈન બિન અબુલ અલા કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "શું સંતાનના માલમાંથી પિતા માટે કંઈ હલાલ છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "જો કોઈ ઉપાય ન હોય તો પોતાના ખોરાક જેટલું અતિરેક વગર કોઈ વાંધો નથી." મેં તેમને પૂછ્યું: "તો પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ જે ફરમાવ્યું: 'તમે અને તમારી પાસે જે કંઈ છે તે તમારા પિતાનું છે' તેનું શું?" તેમણે ફરમાવ્યું: "વાત એમ હતી કે એક સંતાન પોતાના પિતાની ફરિયાદ લઈને રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું: 'હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), આ મારા પિતા છે અને તેમણે મારી માતાના વારસામાં મારા પર ઝુલ્મ કર્યો છે.' પિતાએ કહ્યું: 'મેં તે પોતાના અને તેના જીવન નિર્વાહમાં ખર્ચી નાખ્યું.' અહીં જ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'તમે અને તમારો માલ તમારા પિતાનો છે' અને પિતા પાસે કોઈ માલ ન હતો કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) લઈને સંતાનને આપે. શું તમે કહો છો કે તે હઝરતે પિતાને પુત્રના કારણે જેલમાં નાખ્યા?"

#9 و بر شما نیز ایرادی نیست که از خانه‌های خودتان خانه‌های فرزندان یا همسرانتان که خانه‌ی خودِ شما محسوب می‌شود بدون اجازه … Nor is there blame upon you to eat from your own houses, or the houses of your fathers, mothers, brothers, sisters, uncles, aunts અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા પોતાના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા દીકરાઓ કે તમારી પત્નીઓના ઘરોમાંથી જે તમારા પોતાના ઘર ગણાય છે (ખાસ ઈજાઝત વગર) ખાણું ખાઓ; અને એ જ રીતે તમારા બાપોના ઘરો, અથવા તમારી માતાઓના ઘરો, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરો, અથવા તમારી બહેનોના ઘરો, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરો, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરો, અથવા તમારા મામાઓના ઘરો, અથવા તમારી માસીઓના ઘરો

الکاظم ( عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌جَعْفَرٍ عَنْ أَبِی‌إِبْرَاهِیمَ (قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ یَأْکُلُ مِنْ مَالِ وَلَدِهِ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ یُضْطَرَّ إِلَیْهِ فَیَأْکُلَ مِنْهُ بِالْمَعْرُوفِ وَ لَا یَصْلُحُ لِلْوَلَدِ أَنْ یَأْخُذَ مِنْ مَالِ وَالِدِهِ شَیْئاً إِلَّا أَنْ یَأْذَنَ وَالِدُهُ.

امام کاظم ( علی‌بن‌جعفر گوید: از امام کاظم (پرسیدم: «آیا پدر می‌تواند از مال فرزندش استفاده کند»؟ امام (فرمود: «خیر مگر اینکه ناگزیر از این کار باشد که دراین‌صورت به‌مقدار متعارف از مالِ فرزندش استفاده می‌کند؛ ولی فرزند نمی‌تواند چیزی از مال پدرش استفاده کند مگر با اجازه‌ی پدرش».

Imam Kazim (peace be upon him): Ali ibn Ja'far says: I asked Imam Kazim (peace be upon him): "Can the father use his child's property?" The Imam (peace be upon him) said: "No, unless he is compelled to do so, in which case he may use from his child's property to a customary measure; but the child cannot use anything from his father's property except with his father's permission."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન જાફર કહે છે: મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "શું પિતા પોતાના સંતાનના માલનો ઉપયોગ કરી શકે છે?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ના, સિવાય કે તે આ કામ કરવા મજબૂર હોય, જે સ્થિતિમાં પોતાના સંતાનના માલમાંથી પ્રચલિત માત્રામાં ઉપયોગ કરી શકે છે; પરંતુ સંતાન પોતાના પિતાના માલમાંથી કંઈ પણ ઉપયોગ કરી શકતું નથી સિવાય કે પિતાની પરવાનગી હોય."

#10 و بر شما نیز ایرادی نیست که از خانه‌های خودتان خانه‌های فرزندان یا همسرانتان که خانه‌ی خودِ شما محسوب می‌شود بدون اجازه … Nor is there blame upon you to eat from your own houses, or the houses of your fathers, mothers, brothers, sisters, uncles, aunts અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા પોતાના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા દીકરાઓ કે તમારી પત્નીઓના ઘરોમાંથી જે તમારા પોતાના ઘર ગણાય છે (ખાસ ઈજાઝત વગર) ખાણું ખાઓ; અને એ જ રીતે તમારા બાપોના ઘરો, અથવા તમારી માતાઓના ઘરો, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરો, અથવા તમારી બહેનોના ઘરો, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરો, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરો, અથવા તમારા મામાઓના ઘરો, અથવા તમારી માસીઓના ઘરો

الباقر ( وَ مَا أُحِبُ لَهُ أَنْ یَأْخُذَ مِنْ مَالِ ابْنِهِ إِلَّا مَا احْتَاجَ إِلَیْهِ مِمَّا لَا بُدَّ مِنْهُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لا یُحِبُّ الْفَسادَ.

امام باقر ( دوست نمی‌دارم (یعنی جایز نیست) که پدر از مال فرزندش استفاده کند مگر به‌مقداری که نیاز دارد و ناگزیر از استفاده آن باشد، چرا که خداوند فساد را دوست ندارد.

Imam Baqir (peace be upon him): I do not like (that is, it is not permissible) that the father use his child's property except to the extent that he needs it and is compelled to use it, because Allah the Mighty and Majestic does not love corruption.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હું પસંદ કરતો નથી (એટલે કે જાઇઝ નથી) કે પિતા પોતાના સંતાનના માલનો ઉપયોગ કરે સિવાય તે માત્રામાં જેટલી તેને જરૂર હોય અને તેનો ઉપયોગ કરવા મજબૂર હોય, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફસાદને પસંદ કરતો નથી.

#11 یا خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست، یا خانه‌های دوستانتان Or a house whose key is in your keeping, or the houses of your friends અથવા એ ઘર જેની ચાવી તમારા હાથમાં હોય, અથવા તમારા મિત્રોના ઘર

الصّادق ( عَن مُحَمَّدٍ الْحَلَبِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (عَنْ هَذِهِ الْآیَهًِْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ ... قُلْتُ مَا یَعْنِی بِقَوْلِهِ أَوْ صَدِیقِکُمْ قَالَ هُوَ وَ اللَّهِ الرَّجُلُ یَدْخُلُ بَیْتَ صَدِیقِهِ فَیَأْکُلُ بِغَیْرِ إِذْنِهِ.

امام صادق ( محمّد حلبی گوید: از امام صادق (درباره‌ی این آیه: وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمَّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ پرسیدم و گفتم: «منظور از أَوْ صَدِیقِکُمْ چیست»؟ آن حضرت فرمود: «مراد از دوست، شخصی است که وارد خانه‌ی دوستش شود و بدون اجازه او چیزی بخورد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad al-Halabi says: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about this verse: وَ لا عَلَی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمَّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ [Nor on yourselves that you eat from your houses, or your fathers' houses, or your mothers' houses, or your brothers' houses, or your sisters' houses, or your paternal uncles' houses, or your paternal aunts' houses, or your maternal uncles' houses, or your maternal aunts' houses] and I said: "What is meant by أَوْ صَدِیقِکُمْ [or your friend's]?" That Holiness said: "By friend is meant a person who enters his friend's house and eats something without his permission."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ હલબી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: وَ لا عَلَی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمَّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ [અને તમારા પર કોઈ વાંધો નથી કે તમે તમારા ઘરોમાંથી, અથવા તમારા પિતાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી માતાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી બહેનોના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા મામાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી માસીઓના ઘરોમાંથી ખાવ] અને મેં કહ્યું: "أَوْ صَدِیقِکُمْ [અથવા તમારા મિત્ર] થી શું અભિપ્રેત છે?" તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "મિત્રથી અભિપ્રેત તે વ્યક્તિ છે જે પોતાના મિત્રના ઘરમાં દાખલ થાય અને તેમની પરવાનગી વગર કંઈ ખાઈ લે."

#12 یا خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست، یا خانه‌های دوستانتان Or a house whose key is in your keeping, or the houses of your friends અથવા એ ઘર જેની ચાવી તમારા હાથમાં હોય, અથવા તમારા મિત્રોના ઘર

الصّادق ( عَن زُرَارَهًَْ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْ ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ قَالَ هَؤُلَاءِ الَّذِینَ سَمَّی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی هَذِهِ الْآیَهًِْ تَأْکُلُ بِغَیْرِ إِذْنِهِمْ مِنَ التَّمْرِ وَ الْمَأْدُومِ وَ کَذَلِکَ تَطْعَمُ الْمَرْأَهًُْ مِنْ مَنْزِلِ زَوْجِهَا بِغَیْرِ إِذْنِهِ فَأَمَّا مَا خَلَا ذَلِکَ مِنَ الطَّعَامِ فَلَا.

امام صادق ( زراره نقل می‌کند: امام صادق (درباره‌ی سخن خداوند متعال: أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ. فرمود: «انسان می‌تواند از غذاهایی مانند خرما و خورشت از خانه‌ی کسانی که خداوند در این آیه نام برده است، بدون اجازه‌ی آن‌ها بخورد و همچنین زن می‌تواند بدون اجازه شوهرش اطعام کند؛ امّا خوردن غیر از این‌ها بدون اذن صاحب غذا جایز نیست».

Imam Sadiq (peace be upon him): Zurarah narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding the words of Allah the Exalted: أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ [Or what you possess the keys of, or your friend's (house)]: "A person may eat from foods such as dates and stew from the houses of those whom Allah has named in this verse, without their permission. Likewise, a woman may feed [others] from her husband's house without his permission; but eating anything other than these without the permission of the owner of the food is not permissible."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ રિવાયત કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ અલ્લાહ તઆલાના કથન: أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ [અથવા તે ઘરો કે જેની ચાવીઓ તમારા કબજામાં છે, અથવા તમારા મિત્રોના ઘરો] વિશે ફરમાવ્યું: "માણસ અલ્લાહે આ આયતમાં જેમના નામ લીધા છે તેમના ઘરોમાંથી ખજૂર અને શાક જેવા ખોરાક તેમની પરવાનગી વગર ખાઈ શકે છે, અને એ જ રીતે સ્ત્રી પોતાના પતિની પરવાનગી વગર [કોઈને] ખવડાવી શકે છે; પરંતુ આ સિવાયનું બીજું કંઈ ખોરાકના માલિકની પરવાનગી વગર ખાવું જાઈઝ નથી."

#13 یا خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست، یا خانه‌های دوستانتان Or a house whose key is in your keeping, or the houses of your friends અથવા એ ઘર જેની ચાવી તમારા હાથમાં હોય, અથવા તમારા મિત્રોના ઘર

الصّادق ( لِلْمَرْأَهًِْ أَنْ تَأْکُلَ وَ أَنْ تَتَصَدَّقَ، وَ لِلصَّدِیقِ أَنْ یَأْکُلَ مِنْ مَنْزِلِ أَخِیهِ وَ یَتَصَدَّق.

امام صادق ( زن حق دارد که از آنچه در خانه‌ی همسرش هست بخورد و صدقه دهد و دوست هم حق دارد از چیزی که در خانه‌ی دوستش هست، بخورد و صدقه بدهد.

Imam Sadiq (peace be upon him): A woman has the right to eat from what is in her husband's house and to give it in charity, and a friend also has the right to eat from what is in his friend's house and to give it in charity.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સ્ત્રીને હક છે કે તેના પતિના ઘરમાં જે કંઈ છે તેમાંથી ખાય અને સદકો આપે, અને મિત્રને પણ હક છે કે તેના મિત્રના ઘરમાં જે કંઈ છે તેમાંથી ખાય અને સદકો આપે.

#14 یا خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست، یا خانه‌های دوستانتان Or a house whose key is in your keeping, or the houses of your friends અથવા એ ઘર જેની ચાવી તમારા હાથમાં હોય, અથવા તમારા મિત્રોના ઘર

الصّادقین ( عَن زُرَارَهًَْ قَالَ سَأَلْتُ أَحَدَهُمَا (عَنْ هَذِهِ الْآیَهًِْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ ... قَالَ لَیْسَ عَلَیْکَ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمْتَ أَوْ أَکَلْتَ مِمَّا مَلَکْتَ مَفَاتِحَهُ مَا لَمْ تُفْسِدْهُ.

امام باقر و امام صادق ( زراره گوید: از یکی از این دو (درباره‌ی این آیه: وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمَّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ سؤال کردم. آن حضرت فرمود: «بر تو منعی نیست از خانه‌ای که کلید آن را در دست داری، اگر اطعام کنی یا غذا بخوری تا وقتی که آن را خراب و فاسد نساخته‌ای».

Imam Baqir and Imam Sadiq (peace be upon them): Zurara said: I asked one of the two [Imams] about this verse: وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمَّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ [Nor upon yourselves that you eat from your houses, or your fathers' houses, or your mothers' houses, or your brothers' houses, or your sisters' houses, or your paternal uncles' houses, or your paternal aunts' houses, or your maternal uncles' houses, or your maternal aunts' houses]. He said: "There is no blame on you regarding a house whose key you hold, if you feed [others] or eat [from it], so long as you do not damage or spoil it."

ઇમામ બાકિર અને ઇમામ સાદિક (અલયહિમસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે: મેં આ બંનેમાંથી એક [ઇમામ]ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: وَ لا عَلی أَنْفُسِکُمْ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَواتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمَّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خالاتِکُمْ [અને તમારા પર કોઈ પ્રતિબંધ નથી કે તમે તમારા ઘરોમાંથી, અથવા તમારા પિતાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી માતાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા ભાઈઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી બહેનોના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા કાકાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી ફોઈઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારા મામાઓના ઘરોમાંથી, અથવા તમારી માસીઓના ઘરોમાંથી ખાવ]. તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "જે ઘરની ચાવી તમારા હાથમાં હોય, તેમાંથી તમે ખવડાવો કે ખાઓ તો તમારા પર કોઈ પ્રતિબંધ નથી, જ્યાં સુધી તમે તેને બગાડ્યું કે ખરાબ ન કર્યું હોય."

#15 یا خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست، یا خانه‌های دوستانتان Or a house whose key is in your keeping, or the houses of your friends અથવા એ ઘર જેની ચાવી તમારા હાથમાં હોય, અથવા તમારા મિત્રોના ઘર

علی‌بن‌إبراهیم ( إِذَا بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ (فِی غَزَاهًٍْ أَوْ سَرِیَّهًٍْ یَدْفَعُ الرَّجُلُ مِفْتَاحَ بَیْتِهِ إِلَی أَخِیهِ فِی الدِّینِ وَ یَقُولُ خُذْ مَا شِئْتَ وَ کُلْ مَا شِئْتَ وَ کَانُوا یَمْتَنِعُونَ مِنْ ذَلِکَ حَتَّی رُبَّمَا فَسَدَ الطَّعَامُ فِی الْبَیْتِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً یَعْنِی إِذَا حَضَرَ صَاحِبُهُ أَوْ لَمْ یَحْضُرْ إِذَا مَلَکْتُمْ مَفَاتِحَهُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( هرگاه رسول خدا (یکی از اصحابش را به جنگ می‌فرستاد، کلید خانه‌اش را به برادر دینی خود می‌داد و به او می‌گفت: «هرچه می‌خواهی از خانه اش بردار و هرچه می‌خواهی بخور و اصحابی که کلید در دست داشتند، از این کار سرباز می‌زدند تا جایی که غذا در خانه فاسد می‌شد و خداوند آیه نازل کرد که لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ أَن تَأْکُلُوا جَمِیعًا أَوْ أَشْتَاتًا یعنی اگر کلید خانه‌ای را داشتید، از غذای آن خانه بخورید؛ چه صاحب خانه حضور داشته باشد و چه حضور نداشته باشد.

Ali ibn Ibrahim: Whenever the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) would send one of his companions to a battle, he would give the key of his house to his brother in faith and say to him: "Take whatever you wish from his house and eat whatever you wish." But the companions who held the keys would refrain from doing so, to the point that the food in the house would spoil. So Allah revealed the verse لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ أَن تَأْکُلُوا جَمِیعًا أَوْ أَشْتَاتًا [There is no blame on you whether you eat together or separately], meaning: if you have the key of a house, eat from the food of that house — whether the owner of the house is present or not present.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ: જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના કોઈ સહાબીને જંગ પર મોકલતા, ત્યારે તેઓ પોતાના ઘરની ચાવી પોતાના દીની ભાઈને આપતા અને તેને કહેતા: "તેના ઘરમાંથી જે જોઈએ તે લઈ લે અને જે જોઈએ તે ખા." પરંતુ જે સહાબીઓના હાથમાં ચાવી હતી તેઓ આ કામથી દૂર રહેતા, ત્યાં સુધી કે ઘરમાં ખાવાનું બગડી જતું. તેથી અલ્લાહે આયત નાઝિલ કરી લَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ أَن تَأْکُلُوا جَمِیعًا أَوْ أَشْتَاتًا [તમારા પર કોઈ પ્રતિબંધ નથી કે તમે સાથે મળીને ખાઓ કે અલગ અલગ], એટલે કે જો તમારી પાસે કોઈ ઘરની ચાવી હોય, તો તે ઘરના ખાવામાંથી ખાઓ; ચાહે ઘરનો માલિક હાજર હોય કે ન હોય.

#16 دوستتان Your friend તમારો દોસ્ત

الصّادق ( عَنْ مُحَمَّدٍ الْحَلَبِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (عَنْ هَذِهِ الْآیَهًِْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبائِکُمْ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ قُلْتُ مَا یَعْنِی بِقَوْلِهِ أَوْ صَدِیقِکُمْ قَالَ هُوَ وَ اللَّهِ الرَّجُلُ یَدْخُلُ بَیْتَ صَدِیقِهِ فَیَأْکُلُ بِغَیْرِ إِذْنِهِ.

امام صادق ( محمّد حلبی گوید: از امام صادق (سؤال کردم: «مقصود از صَدِیقِکُمْ کیست»؟ فرمود: «به خدا آن دوستی که به خانه‌ی دوستش می‌رود و بی‌اجازه‌ی او می‌خورد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad al-Halabi said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): "Who is meant by His words أَوْ صَدِیقِکُمْ [or your friend]?" He said: "By Allah, it is the man who enters the house of his friend and eats without his permission."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ હલબી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "أَوْ صَدِیقِکُمْ [અથવા તમારા મિત્ર]થી શું મુરાદ છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તે એ મિત્ર છે જે પોતાના મિત્રના ઘરે જાય અને તેની પરવાનગી વિના ખાય."

#17 دوستتان Your friend તમારો દોસ્ત

الباقر ( قَالَ عَبْدُ‌اللَّهِ‌بْنُ‌الْوَلِیدِ قَالَ لَنَا أَبُوجَعْفَرٍ (یَوْماً أَ یُدْخِلُ أَحَدُکُمْ یَدَهُ کُمَّ صَاحِبِهِ فَیَأْخُذُ مَا یُرِیدُ قُلْنَا لَا قَالَ فَلَسْتُمْ إِخْوَاناً کَمَا تَزْعُمُونَ.

امام باقر ( عبدالله‌بن‌ولید گوید: امام باقر (به ما فرمود: «آیا کسی از شما دست در جیب دوستش می‌برد تا آنچه را می‌خواهد بردارد»؟ عرض کردیم: «نه». آن حضرت فرمود: «آن گونه که گمان می‌برید، با هم برادر نیستید».

Imam Baqir (peace be upon him): Abdullah ibn al-Walid said: Imam Baqir (peace be upon him) said to us one day: "Does any of you put his hand into his companion's pocket and take from it what he wants?" We said: "No." He said: "Then you are not brothers as you suppose."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન વલીદ કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ એક દિવસ અમને ફરમાવ્યું: "શું તમારામાંથી કોઈ પોતાના મિત્રના ખિસ્સામાં હાથ નાખીને જે જોઈએ તે લઈ લે છે?" અમે અરજ કરી: "ના." તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "જે રીતે તમે ધારો છો તે રીતે તમે એકબીજા સાથે ભાઈ નથી."

#18 دوستتان Your friend તમારો દોસ્ત

الصّادق ( مِنْ عِظَمِ حُرْمَهًِْ الصَّدِیقِ أَنْ جَعَلَهُ مِنَ الْأُنْسِ وَ الثِّقَهًِْ وَ الِانْبِسَاطِ وَ طَرْحِ الْحِشْمَهًِْ، بِمَنْزِلَهًِْ النَّفْسِ وَ الْأَبِ وَ الْأَخِ وَ الِابْنِ.

امام صادق ( از بزرگیِ احترام دوست این است که خداوند او را از لحاظ الفت، اطمینان، گشاده‌رویی و کنار گذاشتنِ شرم و حیا [در روابط معمول زندگی] در ردیف خود انسان، پدر، برادر و فرزند قرار داده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Part of the greatness of a friend's honour is that Allah has placed him — in respect of intimacy, trust, openness and the setting aside of formal reserve [in the ordinary dealings of life] — on the same footing as one's own self, one's father, one's brother and one's son.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મિત્રના સન્માનની મહાનતામાંથી એ છે કે અલ્લાહે તેને ઉલ્ફત, વિશ્વાસ, ખુલ્લા દિલ અને શરમ-હયાને દૂર કરવા [જીવનના સામાન્ય વ્યવહારોમાં]ના સંદર્ભમાં પોતાના નફ્સ, પિતા, ભાઈ અને પુત્રની હરોળમાં મૂક્યો છે.

#19 دوستتان Your friend તમારો દોસ્ત

الصّادق ( عَنْ زُرَارَهًَْ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْ ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ فَقَالَ هَؤُلَاءِ الَّذِینَ سَمَّی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی هَذِهِ الْآیَهًِْ یَأْکُلُ بِغَیْرِ إِذْنِهِمْ مِنَ التَّمْرِ وَ الْمَأْدُومِ وَ کَذَلِکَ تَطْعَمُ الْمَرْأَهًُْ بِغَیْرِ إِذْنِ زَوْجِهَا فَأَمَّا مَا خَلَا ذَلِکَ مِنَ الطَّعَامِ فَلَا.

امام صادق ( زراره نقل می‌کند: امام صادق (درباره‌ی سخن خداوند که می‌فرماید: أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ فرمود: «انسان می‌تواند از غذاهایی مانند خرما و خورشت از خانه‌ی کسانی که خداوند در این آیه نام برده است، بدون اجازه‌ی آن‌ها بخورد و همچنین زن می‌تواند بدون اجازه‌ی شوهرش اطعام کند؛ امّا خوردن غیر از این‌ها بدون اذن صاحب غذا جایز نیست».

Imam Sadiq (peace be upon him): Zurarah narrates: Imam Sadiq (peace be upon him), concerning the words of Allah the Mighty and Majestic أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ [or what you possess the keys of, or your friend's (house)], said: "A person may eat, without their permission, from foods such as dates and side-dishes from the houses of those whom Allah has named in this verse, and likewise a woman may feed [others] without her husband's permission; but eating anything beyond that without the owner's permission is not allowed."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કથન أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ [અથવા જેની ચાવીઓ તમારા કબ્જામાં છે, અથવા તમારા મિત્રો (ના ઘરો)] વિશે ફરમાવ્યું: "માણસ આ આયતમાં અલ્લાહે જેમનું નામ લીધું છે તેમના ઘરોમાંથી ખજૂર અને સાલણ જેવા ખોરાક તેમની પરવાનગી વગર ખાઈ શકે છે, અને એ જ રીતે સ્ત્રી પોતાના પતિની પરવાનગી વગર ખવડાવી શકે છે; પરંતુ આ સિવાયનું ખાવું ખોરાકના માલિકની ઇજાઝત વગર જાઈઝ નથી."

#20 خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست A house whose key is in your hands એ ઘર જેની ચાવી તમારા હાથમાં છે

الصّادق ( عَن أَبِی‌عُمَیْرٍ عَمَّنْ ذَکَرَه عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْ ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ قَالَ الرَّجُلُ یَکُونُ لَهُ وَکِیلٌ یَقُومُ فِی مَالِهِ فَیَأْکُلُ بِغَیْرِ إِذْنِهِ.

امام صادق ( ابوعمیر از کسی که برایش حدیث کرده، نقل می‌کند: امام صادق (درباره‌ی سخن خداوند: أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ فرمود: «منظور کسی است که وکیلی دارد که در مال او دخل و تصرّف می‌کند و بدون اجازه‌ی او از آن می‌خورد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Umayr narrates from someone who related it to him: Imam Sadiq (peace be upon him), concerning the words of Allah the Mighty and Majestic أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ [or what you possess the keys of], said: "What is meant is a man who has an agent who manages and disposes of his property, and eats from it without his permission."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ ઉમય્ર એ વ્યક્તિ પાસેથી નકલ કરે છે જેણે તેમને હદીસ સંભળાવી: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહના કથન أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ [અથવા જેની ચાવીઓ તમારા કબ્જામાં છે] વિશે ફરમાવ્યું: "મુરાદ એવો માણસ છે જેનો એક વકીલ છે જે તેના માલમાં તસર્રુફ કરે છે અને તેની પરવાનગી વગર તેમાંથી ખાય છે."

#21 خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست A house whose key is in your hands એ ઘર જેની ચાવી તમારા હાથમાં છે

ابن‌عبّاس ( مَعْنَی ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ هُوَ الْوَکِیلُ وَ مَنْ جَرَی مَجْرَاهُ.

ابن‌عبّاس ( معنای ما مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ؛ وکیل یا هرکس دیگری است که برای انجام کاری تعیین شده باشد.

Ibn Abbas: The meaning of مَا مَلَکْتُمْ مَفَاتِحَهُ [what you possess the keys of] is the agent, or anyone else who has been appointed to carry out a task.

ઇબ્ને અબ્બાસ: مَا مَلَکْتُمْ مَفَاتِحَهُ [જેની ચાવીઓ તમારા કબ્જામાં છે]નો અર્થ; વકીલ અથવા બીજો કોઈ પણ જે કોઈ કામ કરવા માટે નિયુક્ત કરાયો હોય.

#22 بر شما گناهی نیست که به‌طور دسته‌جمعی یا جداگانه غذا بخورید There is no blame on you whether you eat together or separately તમારા પર કોઈ ગુનાહ નથી કે તમે સામૂહિક રીતે અથવા અલગ અલગ ખાવ

الصّادق ( عَن أَبِی‌أُسَامَه عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ ... قَالَ بِإِذْنٍ وَ بِغَیْرِ إِذْنٍ.

امام صادق ( ابواسامه نقل می‌کند: امام صادق (در مورد سخن خداوند متعال: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ فرموده است: «این کار چه با اجازه باشد و چه بی‌اجازه».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Usamah narrates: Imam Sadiq (peace be upon him), concerning the words of Allah the Exalted لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ [there is no sin upon you], said: "This applies whether it is with permission or without permission."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ ઉસામહ નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ તઆલાના કથન لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ [તમારા પર કોઈ ગુનાહ નથી] વિશે ફરમાવ્યું: "આ કામ ભલે પરવાનગી સાથે હોય કે પરવાનગી વગર."

#23 بر شما گناهی نیست که به‌طور دسته‌جمعی یا جداگانه غذا بخورید There is no blame on you whether you eat together or separately તમારા પર કોઈ ગુનાહ નથી કે તમે સામૂહિક રીતે અથવા અલગ અલગ ખાવ

ابن‌عبّاس ( لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ (مَعْنَاهُ لَا بَأْسَ أَنْ یَأْکُلَ الْغَنِیُّ مَعَ الْفَقِیرِ فِی بَیْتِهِ فَإِنَّ الْغَنِیَّ کَانَ یَدْخُلُ عَلَی الْفَقِیرِ مِنْ ذَوِی قَرَابَتِهِ أَوْ صِدَاقَتِهِ فَیَدْعُوهُ إِلَی طَعَامِهِ فَیَتَحَرَّجُ.

ابن‌عبّاس ( لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتا؛ یعنی اشکالی ندارد که ثروتمند در خانه‌ی فقیر با او هم‌غذا شود؛ زیرا گاهی اوقات، ثروتمندی به خانه‌ی خویشاوند یا دوست فقیر خود می‌رفت و آن فقیر او را به غذا خوردن با خود دعوت می‌کرد و آن ثروتمند [از اینکه با یک فقیر هم‌غذا شود] در تنگنا قرار می‌گرفت.

Ibn Abbas: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً [It is no sin in you that you eat together or separately]; that is, there is no problem with a wealthy person sharing a meal with a poor person in the poor person's house, for sometimes a wealthy person would go to the house of a poor relative or friend, and that poor person would invite him to eat with him, and the wealthy person [at eating with a poor person] would feel awkward.

ઇબ્ને અબ્બાસ: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْکُلُوا جَمِیعاً أَوْ أَشْتاتاً [તમારા પર કોઈ ગુનાહ નથી કે તમે સાથે મળીને અથવા અલગ અલગ ખાવ]; એટલે કે ધનવાન વ્યક્તિ ગરીબના ઘરમાં તેની સાથે ભોજન કરે તેમાં કોઈ વાંધો નથી; કારણ કે ક્યારેક ધનવાન વ્યક્તિ પોતાના ગરીબ સગા અથવા મિત્રના ઘરે જતો અને તે ગરીબ તેને પોતાની સાથે ભોજન કરવા આમંત્રણ આપતો, અને તે ધનવાન [ગરીબ સાથે ભોજન કરવામાં] મુશ્કેલી અનુભવતો.

#24 و هنگامی‌که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این‌گونه خداوند … When you enter houses, greet yourselves with a greeting from Allah, blessed and pure. Thus does Allah make the signs clear for you, that you may reflect અને જ્યારે તમે કોઈ ઘરમાં દાખલ થાઓ, તો પોતાના પર સલામ કરો, અલ્લાહ તરફથી એક સલામ અને દુઆ, બરકતવાળી અને પાકીઝા સલામ! આ પ્રમાણે અલ્લાહ તમારા માટે આયતોને સ્પષ્ટ કરે છે, કદાચ તમે વિચારો

الباقر ( عَن أَبِی‌الصَّبَّاحِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ ... فَقَالَ هُوَ تَسْلِیمُ الرَّجُلِ عَلَی أَهْلِ الْبَیْتِ حِینَ یَدْخُلُ ثُمَّ یَرُدُّونَ عَلَیْهِ فَهُوَ سَلَامُکُمْ عَلَی أَنْفُسِکُمْ.

امام باقر ( ابوصبّاح گوید: از امام باقر (سؤال کردم: «منظور از سخن خداوند متعال: فَإِذَا دَخَلْتُم بُیُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَی أَنفُسِکُمْ چیست»؟ آن حضرت فرمود: «مراد این است که کسی وارد خانه شود و به خانواده‌ی خود سلام کند و آن‌ها جواب او را بدهند».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu al-Sabbah says: I asked Imam Baqir (peace be upon him): "What is meant by the saying of Allah the Exalted: فَإِذَا دَخَلْتُم بُیُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَی أَنفُسِکُمْ [So when you enter houses, greet yourselves]?" He said: "The meaning is that a person enters the house and greets his family, and they return his greeting."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ સબ્બાહ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "અલ્લાહ તઆલાના કથન: فَإِذَا دَخَلْتُم بُیُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَی أَنفُسِکُمْ [જ્યારે તમે ઘરોમાં દાખલ થાવ તો પોતાના પર સલામ કરો]નો અર્થ શું છે?" તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "મતલબ એ છે કે કોઈ ઘરમાં દાખલ થાય અને પોતાના પરિવારને સલામ કરે અને તેઓ તેનો જવાબ આપે."

#25 و هنگامی‌که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این‌گونه خداوند … When you enter houses, greet yourselves with a greeting from Allah, blessed and pure. Thus does Allah make the signs clear for you, that you may reflect અને જ્યારે તમે કોઈ ઘરમાં દાખલ થાઓ, તો પોતાના પર સલામ કરો, અલ્લાહ તરફથી એક સલામ અને દુઆ, બરકતવાળી અને પાકીઝા સલામ! આ પ્રમાણે અલ્લાહ તમારા માટે આયતોને સ્પષ્ટ કરે છે, કદાચ તમે વિચારો

الباقر ( إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ مِنْکُمْ بَیْتَهُ فَإِنْ کَانَ فِیهِ أَحَدٌ یُسَلِّمُ عَلَیْهِمْ وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ فِیهِ أَحَدٌ فَلْیَقُلِ السَّلَامُ عَلَیْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا یَقُولُ اللَّهُ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً.

امام باقر ( هرگاه کسی از شما وارد خانه‌اش شود، اگر کسی آنجا باشد بر او سلام کند و اگر کسی در خانه نباشد باید بگوید: «سلام خداوند بر ما باد». خداوند می‌فرماید: تَحِیَّةً مِّنْ عِندِ اللهِ مُبَارَکَةً طَیِّبَةً.

Imam Baqir (peace be upon him): Whenever any of you enters his house, if there is someone there let him greet them, and if there is no one in the house let him say: "Peace be upon us from our Lord." Allah says: تَحِیَّةً مِّنْ عِندِ اللهِ مُبَارَکَةً طَیِّبَةً [a salutation from Allah, blessed and goodly].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તમારામાંથી કોઈ પોતાના ઘરમાં દાખલ થાય, જો ત્યાં કોઈ હોય તો તેમને સલામ કરે, અને જો ઘરમાં કોઈ ન હોય તો કહે: "અમારા પર અમારા પરવરદિગાર તરફથી સલામ થાય." અલ્લાહ ફરમાવે છે: تَحِیَّةً مِّنْ عِندِ اللهِ مُبَارَکَةً طَیِّبَةً [અલ્લાહ તરફથી બરકતવાળી અને પવિત્ર સલામતી].

#26 و هنگامی‌که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این‌گونه خداوند … When you enter houses, greet yourselves with a greeting from Allah, blessed and pure. Thus does Allah make the signs clear for you, that you may reflect અને જ્યારે તમે કોઈ ઘરમાં દાખલ થાઓ, તો પોતાના પર સલામ કરો, અલ્લાહ તરફથી એક સલામ અને દુઆ, બરકતવાળી અને પાકીઝા સલામ! આ પ્રમાણે અલ્લાહ તમારા માટે આયતોને સ્પષ્ટ કરે છે, કદાચ તમે વિચારો

علی‌بن‌إبراهیم ( قَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌إِبْرَاهِیمَ (فِی قَوْلِهِ فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً قَالَ هُوَ سَلَامُکَ عَلَی أَهْلِ الْبَیْتِ وَ رَدُّهُمْ عَلَیْکَ فَهُوَ سَلَامُکَ عَلَی نَفْسِکَ ثُمَّ رَخَّصَ اللَّهُ فَقَالَ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ مَسْکُونَةٍ فِیها مَتاعٌ لَکُمْ قَالَ الصَّادِقُ (هِیَ الْحَمَّامَاتُ وَ الْخَانَاتُ وَ الْأَرْحِیَهًُْ تَدْخُلُهَا بِغَیْرِ إِذْنٍ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً؛ آن سلام بر اهل خانه است و جواب آن‌ها به تو که در حکم سلام بر خود است؛ سپس رخصت داده و فرموده است: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ مَسْکُونَةٍ فِیها مَتاعٌ لَکُمْ؛ امام صادق (فرمود: «مقصود حمام‌ها و کاروان‌سراها و آسیاها است که می‌توانی بدون اجازه وارد شوی».

Ali ibn Ibrahim: فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً [So when you enter houses, greet yourselves with a salutation from Allah, blessed and goodly]; that is your greeting to the people of the house and their reply to you, which is treated as a greeting upon yourself. Then Allah granted a dispensation and said: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ مَسْکُونَةٍ فِیها مَتاعٌ لَکُمْ [There is no blame on you that you enter uninhabited houses in which you have some property]. Imam Sadiq (peace be upon him) said: "The intended meaning is bathhouses, caravanserais and mills, which you may enter without permission."

અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ: فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً [જ્યારે તમે ઘરોમાં દાખલ થાવ તો પોતાના પર સલામ કરો, અલ્લાહ તરફથી બરકતવાળી અને પવિત્ર સલામતી]; તે ઘરવાળાઓ પર તમારી સલામ છે અને તેમનો તમને જવાબ છે, જે પોતાના પર સલામના હુકમમાં છે; પછી અલ્લાહે રખસત આપીને ફરમાવ્યું: لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ مَسْکُونَةٍ فِیها مَتاعٌ لَکُمْ [એવા ઘરોમાં દાખલ થવામાં તમારા પર કોઈ ગુનાહ નથી જે વસ્તી વગરના હોય અને જેમાં તમારો સામાન હોય]; ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "મતલબ હમામો (સ્નાનગૃહો), કારવાં-સરાયો અને ઘંટીઓ છે, જેમાં તમે પરવાનગી વગર દાખલ થઈ શકો છો."

#27 و هنگامی‌که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این‌گونه خداوند … When you enter houses, greet yourselves with a greeting from Allah, blessed and pure. Thus does Allah make the signs clear for you, that you may reflect અને જ્યારે તમે કોઈ ઘરમાં દાખલ થાઓ, તો પોતાના પર સલામ કરો, અલ્લાહ તરફથી એક સલામ અને દુઆ, બરકતવાળી અને પાકીઝા સલામ! આ પ્રમાણે અલ્લાહ તમારા માટે આયતોને સ્પષ્ટ કરે છે, કદાચ તમે વિચારો

الباقر ( فِی رِوَایَهًِْ أَبِی‌الْجَارُودِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (قَالَ یَقُولُ إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ مِنْکُمْ بَیْتَهُ فَإِنْ کَانَ فِیهِ أَحَدٌ یُسَلِّمُ عَلَیْهِمْ وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ فِیهِ أَحَدٌ فَلْیَقُلِ السَّلَامُ عَلَیْنَا مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا یَقُولُ اللَّهُ تَحِیَّهًًْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَکَهًًْ طَیِّبَهًْ. و قیل إِذَا لَمْ یَرَ الدَّاخِلُ بَیْتاً أَحَداً یَقُولُ فِیهِ السَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَهًُْ اللَّهِ یَقْصِدُ بِهِ الْمَلَکَیْنِ اللَّذَیْنِ عَلَیْهِ شُهُودٌ.

امام باقر ( در روایت ابوالجارود آمده است: امام باقر (فرمود: «چون کسی از شماها به خانه وارد شود اگر در آن خانه کسی باشد، بر آن‌ها درود گوید و گرنه بگوید: «درود بر ما از پروردگار ما». و خداوند متعال می‌فرماید: تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً، و چون کسی در خانه‌ای وارد شود و کسی نباشد، بگوید: «درود بر شما و رحمت خدا»، به قصد دو فرشته که گواه بر او و همراه او هستند.

Imam Baqir (peace be upon him): In the narration of Abu al-Jarud it comes: Imam Baqir (peace be upon him) said: "When any of you enters a house, if there is someone in that house let him greet them; otherwise let him say: 'Peace be upon us from our Lord.' And Allah the Exalted says: تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً [a salutation from Allah, blessed and goodly]." And when someone enters a house and there is no one there, he should say: "Peace be upon you and Allah's mercy," intending the two angels who are witnesses over him and are with him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબુલ જારૂદની રિવાયતમાં આવ્યું છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે તમારામાંથી કોઈ ઘરમાં દાખલ થાય, જો તે ઘરમાં કોઈ હોય તો તેમને સલામ કરે, અન્યથા કહે: 'અમારા પરવરદિગાર તરફથી અમારા પર સલામ થાય.' અને અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً [અલ્લાહ તરફથી બરકતવાળી અને પવિત્ર સલામતી]. અને જ્યારે કોઈ કોઈ ઘરમાં દાખલ થાય અને ત્યાં કોઈ ન હોય, તો કહે: 'તમારા પર સલામ અને અલ્લાહની રહમત થાય', તે બે ફરિશ્તાઓના હેતુથી જે તેના પર ગવાહ છે અને તેની સાથે છે.

#28 و هنگامی‌که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این‌گونه خداوند … When you enter houses, greet yourselves with a greeting from Allah, blessed and pure. Thus does Allah make the signs clear for you, that you may reflect અને જ્યારે તમે કોઈ ઘરમાં દાખલ થાઓ, તો પોતાના પર સલામ કરો, અલ્લાહ તરફથી એક સલામ અને દુઆ, બરકતવાળી અને પાકીઝા સલામ! આ પ્રમાણે અલ્લાહ તમારા માટે આયતોને સ્પષ્ટ કરે છે, કદાચ તમે વિચારો

أمیرالمؤمنین ( إِذَا دَخَلَ أَحَدُکُمْ مَنْزِلَهُ فَلْیُسَلِّمْ عَلَی أَهْلِهِ یَقُولُ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ فَإِنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ أَهْلٌ فَلْیَقُلِ السَّلَامُ عَلَیْنَا مِنْ رَبِّنَا وَ لْیَقْرَأْ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ حِینَ یَدْخُلُ مَنْزِلَهُ فَإِنَّهُ یَنْفِی الْفَقْر.

امام علی ( هنگامی که یکی از شما به خانه‌اش وارد شد، به اهل خانه سلام دهد و بگوید: «سلام علیکم»! و اگر کسی در خانه نباشد بگوید: «سلام بر ما از جانب پروردگارمان»! و بایستی هنگام ورود به خانه‌اش سوره توحید را بخواند که فقر را از بین می‌برد.

Imam Ali (peace be upon him): When one of you enters his house, let him greet the people of the house and say: "السلام علیکم [Peace be upon you]"! And if there is no one in the house, let him say: "سلام بر ما از جانب پروردگارمان [Peace be upon us from our Lord]"! And he should recite Surah al-Tawhid upon entering his house, for it removes poverty.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તમારામાંથી કોઈ પોતાના ઘરમાં દાખલ થાય, તો ઘરના લોકોને સલામ કરે અને કહે: "السلام علیکم [તમારા પર સલામતી થાય]"! અને જો ઘરમાં કોઈ ન હોય તો કહે: "અમારા પર અમારા પરવરદિગાર તરફથી સલામ"! અને પોતાના ઘરમાં દાખલ થતી વખતે સૂરએ તૌહીદ પઢવી જોઈએ કે જે ગરીબીને દૂર કરે છે.