دعوت پيامبر [از شما] را در ميان خود، مانند دعوت از يكديگر قرار ندهيد؛ [و از دعوت پيامبر هيچ‌گاه تخلّف نكنيد] خداوند كسانى از شما را كه پشت‌سر ديگران پنهان مى‌شوند، و يكى پس از ديگرى فرار مى‌كنند مى‌داند. پس كسانى كه فرمان او را مخالفت مى‌كنند، بايد بترسند از اين كه فتنه‌اى دامنشان را بگيرد، يا عذابى دردناك به آن‌ها برسد!
Do not hold the Apostle's calling (you) among you to be like your calling one to the other; Allah indeed knows those who steal away from among you, concealing themselves; therefore let those beware who go against his order lest a trial afflict them or there befall them a painful chastisement.
તમારા દરમ્યાન રસૂલના બોલાવાને એવુ ન રાખો જેવુ તમે એકબીજાને બોલાવો છો અને અલ્લાહ તેઓને સારી રીતે જાણે છે જે તમારામાંથી છુપાઇને નીકળી જાય છે, માટે જે લોકો અલ્લાહના હુકમની મુખાલેફત કરે છે તેઓએ આ બાબતથી ડરવુ જોઇએ કે તેમના પર કોઇ અજમાઇશ આવી પડે, અથવા કોઇ દર્દનાક અઝાબ આવી પડે.
الباقر ( لَا تَقُولُوا یَا مُحَمَّدُ (وَ لَا یَا أَبَاالْقَاسِمِ وَ لَکِنْ قُولُوا یَا نَبِیَّ اللَّهِ (وَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (.
امام باقر ( نگویید: ای محمّد! و یا ای ابا القاسم! بلکه بگویید: ای نبی خدا (! یا ای رسول خدا (!
Imam Baqir (peace be upon him): Do not say: "O Muhammad!" or "O Abu al-Qasim!" Rather, say: "O Prophet of Allah!" or "O Messenger of Allah!"
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એમ ન કહો: ઓ મુહમ્મદ! અથવા ઓ અબુલ કાસિમ! બલ્કે કહો: ઓ અલ્લાહના નબી! અથવા ઓ અલ્લાહના રસૂલ!
الزّهراء ( المَنَاقِبُ لِابنِ المَغَازِلِی: عَن فَاطِمَهًَْ (بِنتِ رَسُولِ اللهِ (وَ لَمَّا نَزَلَ قَوْلُهُ تَعَالَی لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضاً قَالَتْ فَاطِمَهًُْ (تَهَیَّبْتُ النَّبِیَّ (أَنْ أَقُولَ لَهُ یَا أَبَتِ فَجَعَلْتُ أَقُولُ لَهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَقْبَلَ عَلَیَّ وَ قَالَ یَا بُنَیَّهًِْ لَمْ تَنْزِلْ فِیکِ وَ لَا فِی أَهْلِکِ مِنْ قَبْلُ أَنْتِ مِنِّی وَ أَنَا مِنْکِ وَ إِنَّمَا نَزَلَتْ فِی أَهْلِ الْجَفَاءِ وَ الْبَذَخِ وَ الْکِبْرِ فَقُولِی یَا أَبَتِ فَإِنَّهُ أَحَبُّ لِلْقَلْبِ وَ أَرْضَی لِلرَّبِّ ثُمَّ قَبَّلَ النَّبِیُّ (جَبْهَتِی وَ مَسَحَنِی مِنْ رِیقِهِ فَمَا احْتَجْتُ إِلَی طِیبٍ بَعْدَه.
حضرت زهرا ( هنگامی‌که آیه‌ی کریمه: لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضاً نازل شد، فاطمه (گوید: «تصمیم گرفتم از آن به بعد پدرم را به وصف رسالت یاد کنم و بگویم ای رسول خدا (امّا درآن‌حال، پدرم به من رو نمود و فرمود: «دخترم، این آیه در شأن تو و اهلت نازل نشده، چرا که تو از من و من از توأم، بلکه این آیه درباره‌ی متکبّران و جفاکاران عرب که مرا به وصف رسالت یاد نمی‌کنند نازل شده است؛ دخترم، همیشه مرا به لفظ پدر، یاد کن که این کلمه دلم را بیشتر شادمان می‌کند و به رضای خدا نزدیکتر است، سپس مرا در آغوش کشید و رویم را بوسید و آب دهان مبارکش را به صورتم مالید که از آن به بعد به بوی عطری نیازمند نبودم».
Lady Zahra (peace be upon her): When the noble verse لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضاً [Do not hold the Messenger's calling among you to be like your calling one another] was revealed, Fatima (peace be upon her) said: "I decided that from then on I would address my father by the title of Messengership and say, 'O Messenger of Allah.' But at that moment, my father turned to me and said: 'My daughter, this verse was not revealed concerning you or your family, for you are from me and I am from you. Rather, this verse was revealed concerning the arrogant and harsh-hearted Arabs who do not address me by the title of Messengership. My daughter, always address me with the word "father," for this word makes my heart more joyful and is closer to Allah's pleasure.' Then he embraced me, kissed my face, and rubbed the blessed moisture of his mouth on my face, so that after that I had no need of any perfume."
હઝરત ઝહરા (અલયહસ્સલામ): જ્યારે કરીમ આયત લا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضاً [પયગંબરના બોલાવવાને તમારી વચ્ચે એકબીજાના બોલાવવા જેવું ન બનાવો] નાઝિલ થઈ, ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) કહે છે: "મેં નિર્ણય કર્યો કે ત્યાર પછી હું મારા પિતાને રિસાલતના વિશેષણથી યાદ કરીશ અને કહીશ 'ઓ અલ્લાહના રસૂલ.' પરંતુ તે જ ક્ષણે, મારા પિતાએ મારી તરફ મુખ કર્યું અને ફરમાવ્યું: 'મારી દીકરી, આ આયત તમારી અને તમારા અહલની શાનમાં નાઝિલ થઈ નથી, કારણ કે તમે મારાથી છો અને હું તમારાથી છું. બલ્કે આ આયત તે અભિમાની અને જફા કરનારા અરબોની બાબતમાં નાઝિલ થઈ છે જેઓ મને રિસાલતના વિશેષણથી યાદ કરતા નથી; મારી દીકરી, હંમેશા મને પિતા શબ્દથી યાદ કરો, કારણ કે આ શબ્દ મારા દિલને વધારે ખુશ કરે છે અને અલ્લાહની રઝામંદીની વધારે નજીક છે.' પછી તેમણે મને આલિંગનમાં લીધી અને મારો ચહેરો ચૂમ્યો અને પોતાના મુબારક મુખની લાળ મારા ચહેરા પર લગાવી, જેથી ત્યાર પછી મને કોઈ અત્તરની સુગંધની જરૂર ન રહી."
علی‌بن‌إبراهیم ( لَا تَدْعُوا رَسُولَ اللَّهِ (کَمَا یَدْعُو بَعْضُکُمْ بَعْضاً.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( کَمَا یَدْعُو بَعْضُکُمْ بَعْضاً؛ آن‌طور که همدیگر را فرا می‌خوانید و صدا می‌زنید، رسول خدا (را صدا نزنید.
Ali ibn Ibrahim: کَمَا یَدْعُو بَعْضُکُمْ بَعْضاً [as you call one another]; do not call the Messenger of Allah the way you call and summon one another.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ: کَمَا یَدْعُو بَعْضُکُمْ بَعْضاً [જેમ તમે એકબીજાને બોલાવો છો]; જે રીતે તમે એકબીજાને બોલાવો છો અને પોકારો છો, તે રીતે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પોકારશો નહીં.
الصّادق ( عَن أَبِیعَلِیٍّ قال: سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (یَقُولُ لَا تَذْکُرُوا سِرَّنَا بِخِلَافِ عَلَانِیَتِنَا وَ لَا عَلَانِیَتَنَا بِخِلَافِ سِرِّنَا حَسْبُکُمْ أَنْ تَقُولُوا مَا نَقُولُ وَ تَصْمُتُوا عَمَّا نَصْمُتُ إِنَّکُمْ قَدْ رَأَیْتُمْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ یَجْعَلْ لِأَحَدٍ مِنَ النَّاسِ فِی خِلَافِنَا خَیْراً إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ.
امام صادق ( ابوعلی گوید: از امام صادق (شنیدم که می‌فرماید: «نام ما را در نهان به کار نبرید برخلاف آنچه در حضور ما به کار می‌برید و نام ما را در حضور ما آن‌گونه به کار نبرید که در نهان به کار می‌برید. کافی است آنچه را ما می‌گوییم، بگویید و درباره‌ی آنچه سکوت می‌کنیم، سکوت کنید و شما دیده‌اید که خدای متعال برای کسانی که با ما مخالفت ورزیدند خیری قرار نداده است. همانا خدای متعال می‌فرماید: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Ali said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) saying: "Do not mention our name in private in a way contrary to how you mention it in our presence, and do not mention our name in our presence in a way contrary to how you mention it in private. It is enough for you to say what we say and to be silent about what we are silent about. You have seen that Allah the Exalted has placed no good for anyone who opposes us. Indeed Allah the Exalted says: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [Let those who go against His command beware, lest a trial afflict them or a painful chastisement befall them]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ અલી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેઓ ફરમાવે છે: "અમારૂં નામ છુપી રીતે એ રીતે ન લો જે અમારી હાજરીમાં લેવાની રીતથી વિરુદ્ધ હોય, અને અમારી હાજરીમાં અમારું નામ એ રીતે ન લો જે છુપી રીતે લેવાની રીતથી વિરુદ્ધ હોય. તમારા માટે એટલું જ પૂરતું છે કે જે અમે કહીએ તે તમે કહો અને જેના વિશે અમે ચૂપ રહીએ તેના વિશે તમે ચૂપ રહો. અને તમે જોયું છે કે અલ્લાહ તઆલાએ જેઓએ અમારો વિરોધ કર્યો તેમના માટે કોઈ ખૈર (ભલાઈ) નથી રાખી. ખરેખર અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [જેઓ તેના આદેશનો વિરોધ કરે છે તેઓ ડરે કે તેમને કોઈ ફિતનો પકડી લે અથવા દર્દનાક અઝાબ તેમના પર આવી પડે]."
الصّادق ( عَن عَبْدِ الْأَعْلَی قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ قَالَ فِتْنَهًٌْ فِی دِینِهِ أَوْ جِرَاحَهًٌْ لَا یَأْجُرُهُ اللَّهُ عَلَیْهَا.
امام صادق ( عبدالاعلی گوید: از امام صادق (درباره‌ی این فرموده‌ی خداوند تبارک و تعالی: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ پرسیدم. آن حضرت (فرمود: «منظور فتنه در دین یا زخمی است که خداوند به خاطر آن به انسان پاداشی نمی‌دهد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abd al-A'la said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about this saying of Allah, the Blessed and Exalted: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [Let those who go against His command beware, lest a trial afflict them or a painful chastisement befall them]. He (peace be upon him) said: "What is meant is a trial in one's religion, or a wound for which Allah gives him no reward."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ આઅલા કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાના આ કૌલ વિશે પૂછ્યું: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [જેઓ તેના આદેશનો વિરોધ કરે છે તેઓ ડરે કે તેમને કોઈ ફિતનો પકડી લે અથવા દર્દનાક અઝાબ તેમના પર આવી પડે]. તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તેનાથી મુરાદ દીનમાં ફિતનો છે, અથવા એવો ઘાવ કે જેના પર અલ્લાહ ઇન્સાનને કોઈ બદલો આપતો નથી."
علی‌بن‌إبراهیم ( فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ یَعْنِی بَلِیَّهًًْ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ قَالَ الْقَتْلُ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ؛ منظور از فتنه، بلا و مصیبت است. أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ؛ منظور از عذاب، کشته‌شدن است.
Ali ibn Ibrahim: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ [Let those who go against His command beware, lest a trial afflict them]; what is meant by fitna is affliction and calamity. أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [or a painful chastisement befall them]; what is meant by the chastisement is being killed.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ [જેઓ તેના આદેશનો વિરોધ કરે છે તેઓ ડરે કે તેમને કોઈ ફિતનો પકડી લે]; ફિતનાથી મુરાદ બલા અને મુસીબત છે. أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [અથવા દર્દનાક અઝાબ તેમના પર આવી પડે]; અઝાબથી મુરાદ કત્લ થવું (માર્યા જવું) છે.
الباقر ( سُئِلَ أَبُوجَعْفَرٍ (عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ قَالَ الْفِتْنَهًُْ الْکُفْرُ قِیلَ یَا أَبَاجَعْفَرٍ (حَدِّثْنِی فِیمَنْ نَزَلَتْ قَالَ نَزَلَتْ فِی رَسُولِ اللَّهِ (وَ جَرَی مِثْلُهَا مِنَ النَّبِیِّ (فِی الْأَوْصِیَاءِ فِی طَاعَتِهِمْ.
امام باقر ( از امام باقر (درباره‌ی آیه: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ پرسیده شد. فرمود: «منظور از فتنه کفر است». پرسیدند: «این آیه درباره‌ی چه کسی نازل شده است». فرمود: «درباره‌ی پیامبر اکرم (و اوصیاء و جانشینانش در اطاعت‌کردن از ایشان همین معنی جاری است».
Imam Baqir (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him) was asked about the verse: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [Let those who go against His command beware, lest a trial afflict them or a painful chastisement befall them]. He said: "What is meant by fitna is disbelief." It was asked: "About whom was this verse revealed?" He said: "It was revealed concerning the Noble Prophet (peace be upon him and his family), and the same meaning applies concerning the awsiya (successors) of the Prophet regarding obedience to them."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને આયત વિશે પૂછવામાં આવ્યું: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [જેઓ તેના આદેશનો વિરોધ કરે છે તેઓ ડરે કે તેમને કોઈ ફિતનો પકડી લે અથવા દર્દનાક અઝાબ તેમના પર આવી પડે]. ફરમાવ્યું: "ફિતનાથી મુરાદ કુફ્ર છે." પૂછ્યું: "આ આયત કોના વિશે નાઝિલ થઈ છે?" ફરમાવ્યું: "પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) વિશે નાઝિલ થઈ છે, અને તેમના અવ્સિયા અને જાનશીનો (અલયહિમુસ્સલામ)ની ઇતાઅત (આજ્ઞાપાલન) બાબતે પણ આ જ અર્થ લાગુ પડે છે."
الباقر ( فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَیْ یَعْصُونَ أَمْرَهُ.
امام باقر ( فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ؛ یعنی آنان که از فرمانش سرپیچی می‌کنند.
Imam Baqir (peace be upon him): فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ [So let those beware who go against his order]; that is, those who disobey his command.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ [તો તેઓ ડરે જેઓ તેમના આદેશનો વિરોધ કરે છે]; યાની તેઓ જેઓ તેમના આદેશની અવજ્ઞા કરે છે.
أمیرالمؤمنین ( یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَمْ یَکُنْ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ حُجَّهًٌْ فِی أَرْضِهِ أَوْکَدَ مِنْ نَبِیِّنَا مُحَمَّدٍ (وَ لَا حِکْمَهًٌْ أَبْلَغَ مِنْ کِتَابِهِ الْعَظِیمِ وَ لَا مَدَحَ اللَّهُ تَعَالَی مِنْکُمْ إِلَّا مَنِ اعْتَصَمَ بِحَبْلِهِ وَ اقْتَدَی بِنَبِیِّهِ وَ إِنَّمَا هَلَکَ مَنْ هَلَکَ عِنْدَ مَا عَصَاهُ وَ خَالَفَهُ وَ اتَّبَعَ هَوَاهُ فَلِذَلِکَ یَقُولُ عَزَّ مِنْ قَائِل فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ.
امام علی ( ای مردم! به‌درستی‌که برای خدای سبحان در زمین حجّتی محکم‌تر از پیغمبر ما محمّد (و حکمتی رساتر از کتاب او قرآن عظیم نبوده است. و خدای بلند مرتبه از میان شما جز کسی را که به ریسمان او چنگ زده و به پیامبر او اقتدا کرده باشد، مدح نکرده است. و به‌درستی‌که هلاک نشده مگر کسی که نافرمانی و مخالفت او را کرده باشد و از هوای نفسش پیروی کرده باشد. به خاطر همین مطلب می‌فرماید: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ.
Imam Ali (peace be upon him): O people! Indeed, for Allah the Glorified there has been no firmer proof on His earth than our Prophet Muhammad (peace be upon him and his family), and no more eloquent wisdom than His mighty Book, the Qur'an. And Allah the Exalted has not praised any among you except one who has clung to His rope and followed His Prophet. And indeed, none has perished except one who has disobeyed and opposed him and followed his own desires. For this reason He, mighty is the Speaker, says: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ [So let those beware who go against his order, lest a trial afflict them or a painful chastisement befall them].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઓ લોકો! ખરેખર, અલ્લાહ સુબ્હાનહુ માટે તેની ધરતી પર અમારા પયગંબર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કરતાં વધુ મજબૂત કોઈ હુજ્જત નથી, અને તેની મહાન કિતાબ કુરઆન કરતાં વધુ સચોટ કોઈ હિકમત નથી. અને અલ્લાહ બુલંદ મરતબાએ તમારામાંથી ફક્ત તેને જ પ્રશંસા આપી છે જેણે તેની રસ્સીને મજબૂતીથી પકડી હોય અને તેના પયગંબરની પૈરવી કરી હોય. અને ખરેખર, તે જ હલાક થયો છે જેણે તેમની અવજ્ઞા અને વિરોધ કર્યો અને પોતાની નફસાની ખ્વાહિશોની પૈરવી કરી. આ જ કારણે તે અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ [તો તેઓ ડરે જેઓ તેમના આદેશનો વિરોધ કરે છે, કે ક્યાંક તેમને કોઈ ફિતનો પકડી લે અથવા દર્દનાક અઝાબ તેમને પહોંચે].
الصّادق ( إِنَّ اللَّهَ جَلَّ اسْمُهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَی کُلِ إِمَامٍ عَهْدَهُ وَ مَا یَعْمَلُ بِهِ وَ عَلَیْهِ خَاتَمٌ فَیَفُضُّهُ وَ یَعْمَلُ بِمَا فِیهِ وَ إِنَّ فِی هذا یَا مَعْشَرَ الشِّیعَهًِْ لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِینَ وَ بَیَاناً لِلْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَی بِهِ الْخَیْرَ جَعَلَهُ مِنَ الْمُصَدِّقِینَ الْمُسَلِّمِینَ لِلْأَئِمَّهًِْ الْهَادِینَ بِمَا مَنَحَهُمُ اللَّهُ تَعَالَی مِنْ کَرَامَتِهِ وَ خَصَّهُمْ بِهِ مِنْ خِیَرَتِهِ وَ حَبَاهُمْ بِهِ مِنْ خِلَافَتِهِ عَلَی جَمِیعِ بَرِیَّتِهِ دُونَ غَیْرِهِمْ مِنْ خَلْقِهِ إِذْ جَعَلَ طَاعَتَهُمْ طَاعَتَهُ بِقَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَطِیعُوا اللهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ وَ قَوْلِهِ مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللهَ فَنَدَبَ الرَّسُولُ (الْخَلْقَ إِلَی الْأَئِمَّهًِْ مِنْ ذُرِّیَّتِهِ الَّذِینَ أَمَرَهُمُ اللَّهُ تَعَالَی بِطَاعَتِهِمْ وَ دَلَّهُمْ عَلَیْهِمْ وَ أَرْشَدَهُمْ إِلَیْهِمْ بِقَوْلِهِ (إِنِّی مُخَلِّفٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی حَبْلٌ مَمْدُودٌ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ اللَّهِ مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی مُحِثّاً لِلْخَلْقِ إِلَی طَاعَتِهِ وَ مُحَذِّراً لَهُمْ مِنْ عِصْیَانِهِ فِیمَا یَقُولُهُ وَ یَأْمُرُ بِهِ فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ فَلَمَّا خُولِفَ رَسُولُ اللَّهِ (وَ نُبِذَ قَوْلُهُ وَ عُصِیَ أَمْرُهُ فِیهِمْ (وَ اسْتَبَدُّوا بِالْأَمْرِ دُونَهُمْ وَ جَحَدُوا حَقَّهُمْ وَ مَنَعُوا تُرَاثَهُمْ وَ وَقَعَ التَّمَالِی عَلَیْهِمْ بَغْیاً وَ حَسَداً وَ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً حَقَّ عَلَی الْمُخَالِفِینَ أَمْرَهُ وَ الْعَاصِینَ ذُرِّیَّتَهُ وَ عَلَی التَّابِعِینَ لَهُمْ وَ الرَّاضِینَ بِفِعْلِهِمْ مَا تَوَعَّدَهُمُ اللَّهُ مِنَ الْفِتْنَهًِْ وَ الْعَذَابِ الْأَلِیمِ فَعَجَّلَ لَهُمُ الْفِتْنَهًَْ فِی الدِّینِ بِالْعَمَی عَنْ سَوَاءِ السَّبِیلِ وَ الِاخْتِلَافِ فِی الْأَحْکَامِ وَ الْأَهْوَاءِ وَ التَّشَتُّتِ فِی الْآرَاءِ وَ خَبْطِ الْعَشْوَاءِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ الْعَذَابَ الْأَلِیمَ لِیَوْمِ الْحِسَابِ فِی الْمَعَادِ وَ قَدْ رَأَیْنَا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ ذَکَرَ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ مَا عَاقَبَ بِهِ قَوْماً مِنْ خَلْقِهِ حَیْثُ یَقُولُ فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِی قُلُوبِهِمْ إِلی یَوْمِ یَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما کانُوا یَکْذِبُونَ فَجَعَلَ النِّفَاقَ الَّذِی أَعْقَبَهُمُوهُ عُقُوبَهًًْ وَ مُجَازَاهًًْ عَلَی إِخْلَافِهِمُ الْوَعْدَ وَ سَمَّاهُمْ مُنَافِقِینَ.
امام صادق ( خدای عزّوجلّ فرمان هر امامی را و وظیفه‌ای که باید انجام دهد از آسمان فرو می‌فرستد و بر آن مهری نهاده پس امام آن مهر را بر می‌دارد و برآنچه در آن است رفتار می‌کند. ای گروه شیعه! این هشدار است برای افرادی که خدا را می‌پرستند و برای مؤمنان بیان روشنگری است و هرکسی را که خدای تعالی درباره‌ی او اراده‌ی خیر فرماید او را از افرادی قرار می‌دهد که امامان راهبر را تصدیق نماید و به آنان تسلیم گردد که خدای تعالی از کرامت خویش به آنان عطا فرموده و آنان را از میان برگزیدگان خویش به کرامت مخصوص فرموده و خلافت الهی بر همه‌ی خلق را فقط به آنان عطا فرموده نه به دیگران؛ زیرا فرمانبرداری از آنان را فرمانبرداری از خود دانسته و فرموده است: خدا را فرمانبرید و رسول را و کسانی را فرمان برید که صاحبان امر شما هستند. ( نساء/۵۹ ) و فرموده است: کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده. ( نساء/۸۰ ) رسول خدا (نیز مردم را به امامانی که از ذرّیّه‌ی او بودند دعوت کرد؛ امامانی که خداوند به فرمانبرداری از آنان امر فرموده بود و خلق را به آنان دلالت و ارشاد کرده بود و دعوت رسول خدا (آنجا بود که فرمود: «من دو چیز گرانبها در میان شما به جای می‌گذارم: کتاب خدا و عترت من که اهل بیت من هستند؛ ریسمانی هستند که میان شما و خدای تعالی کشیده شده است تا دست بر این ریسمان دارید، هرگز گمراه نخواهید شد». و خدای تعالی در مقام ترغیب مردم به اطاعت دستورات پیغمبر و ترساندشان از مخالفت او امر کرد: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ. و آن هنگام که رسول خدا (مخالفت شد و فرمان او به دور افکنده شد و برخلاف دستورش درباره‌ی عترت رفتار شد و در کارشان استبداد نمودند و به دستور عترت رفتار نکردند و حقّ آنان را انکار نمودند و از سهم الإرث آنان جلوگیری کردند و همگی از راه حسد و ستم و دشمنی علیه آنان همدست شدند بر کسانی که مخالفت با امر رسول خدا (کردند و نسبت به ذرّیّه‌ی آن حضرت گناهکار شدند [و بر پیروانشان و کسانی که به کارهای مخالفین راضی بودند] و عدّه‌ای که خداوند بر آنان داده بود محقّق گردید و فتنه در دین را هرچه زودتر بر ایشان پیش آورد که از دیدن راه راست کور شدند و در احکام و خواسته‌ها به اختلاف افتادند و در رأی‌ها تشتّت روی داد و کورکورانه راه پیمودند و در قیامت به روز بازخواست نیز شکنجه دردناک را برای آنان آماده فرمود. و ما می‌بینیم که خداوند عزّوجلّ در صریح قرآن کیفری را که به گروهی از مردم داده است بیان فرموده است؛ آنجا که می‌فرماید: این عمل، [روح] نفاق را، تا روزی که خدا را ملاقات کنند، در دل‌هایشان برقرار ساخت. این به خاطر آن است که از پیمان‌الهی تخلّف جستند و به خاطر آن است که دروغ می‌گفتند. ( توبه/۷۷ ) می‌بینیم که خداوند، نفاقی را که در دل‌های آن‌ها به جای گذاشته به‌عنوان کیفر و جزای مخالفت وعده‌ی آن‌ها قرار داده بود و آنان را منافق نامیده است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic sends down from the heavens to every Imam his covenant and the duty he is to carry out, sealed with a seal. The Imam breaks that seal and acts upon what is in it. O company of the Shia! In this there is indeed a message for a worshipping people and a clarification for the believers. Whomever Allah the Exalted intends good for, He places him among those who affirm the guiding Imams and submit to them — those to whom Allah the Exalted has granted His nobility, whom He has singled out from among His chosen ones with special honour, and to whom alone, and to no one else of His creation, He has given the divine successorship over all creation. For He made obedience to them obedience to Himself, saying: "Obey Allah, and obey the Messenger and those in authority among you" (Nisa/59), and He said: "Whoever obeys the Messenger has indeed obeyed Allah" (Nisa/80). The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) also called the people to the Imams from his own progeny — the Imams whom Allah had commanded to be obeyed and to whom He had guided and directed His creation. The call of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was when he said: "I am leaving behind among you two weighty things: the Book of Allah and my kindred, the people of my house; they are a rope stretched between you and Allah the Exalted — as long as you hold fast to this rope, you will never go astray." And Allah the Exalted, urging the people to obey the commands of the Prophet and warning them against opposing him, commanded: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ [therefore let those beware who go against His order, lest a trial afflict them or a painful chastisement befall them]. And when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was opposed, and his word was cast aside, and his command regarding the kindred was disobeyed, and they seized authority arbitrarily [in disregard of them], and did not act by the command of the kindred, and denied their right, and prevented them from their share of the inheritance, and all joined hands against them out of envy, injustice and enmity — then, upon those who opposed the command of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and became sinners against the progeny of that noble one [and upon their followers and those content with the deeds of the opponents], what Allah had promised them was realised, and He hastened for them trial (fitna) in religion, so that they became blind to seeing the straight path, fell into disagreement over rulings and desires, splintered in opinions, and walked blindly; and for them, on the Day of Reckoning at the Return, He prepared a painful chastisement. And we see that Allah the Mighty and Majestic in the clear text of His Book has stated the punishment He inflicted on a group of His creation, where He says: "So He put hypocrisy in their hearts until the day when they will meet Him, because they broke their covenant with Allah and because they used to lie" (Tawba/77). We see that Allah made the hypocrisy that He left in their hearts a punishment and a recompense for their breaking of the promise, and He called them hypocrites.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ દરેક ઇમામનો આદેશ અને જે વાજિબ તેમને અદા કરવાનું છે તે આસમાનથી નાઝિલ કરે છે, અને તેના પર મહોર લગાવેલી હોય છે; પછી ઇમામ તે મહોર ઉખાડે છે અને તેમાં જે છે તે અનુસાર અમલ કરે છે. હે શિયાઓના જૂથ! આ તે લોકો માટે ચેતવણી છે જેઓ અલ્લાહની ઇબાદત કરે છે અને મોમિનો માટે સ્પષ્ટ બયાન છે. અને જેને પણ અલ્લાહ તઆલા ખેરની ઇરાદો કરે છે, તેને એવા લોકોમાંથી બનાવે છે જેઓ હિદાયત કરનારા ઇમામોને સાચા માને છે અને તેમને તાબે થાય છે — જેમને અલ્લાહ તઆલાએ પોતાની બુઝુર્ગીથી અતા ફરમાવ્યું છે અને પોતાના પસંદ કરેલા લોકોમાંથી ખાસ કરામતથી નવાઝ્યા છે, અને સમગ્ર મખલૂક પર ઇલાહી ખિલાફત ફક્ત તેમને જ અતા કરી છે, બીજા કોઈને નહીં; કારણ કે તેમની ફરમાનબરદારીને પોતાની ફરમાનબરદારી ગણી છે, અને ફરમાવ્યું છે: "અલ્લાહની ઇતાઅત કરો અને રસૂલની ઇતાઅત કરો અને તે લોકોની જેઓ તમારા ઉલિલ અમ્ર છે" (નિસા/૫૯), અને ફરમાવ્યું છે: "જે પયગંબરની ઇતાઅત કરે છે, તેણે અલ્લાહની ઇતાઅત કરી" (નિસા/૮૦). રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ લોકોને એવા ઇમામો તરફ દાવત આપી જેઓ તમારી ઝુર્રિય્યતમાંથી હતા; એવા ઇમામો જેમની ફરમાનબરદારીનો અલ્લાહે હુકમ ફરમાવ્યો હતો અને મખલૂકને તેમની તરફ દલાલત અને ઇરશાદ ફરમાવ્યું હતું. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની દાવત ત્યાં હતી જ્યાં તેમણે ફરમાવ્યું: "હું તમારી વચ્ચે બે કિમતી વસ્તુઓ છોડી જાઉં છું: અલ્લાહની કિતાબ અને મારી ઇતરત જેઓ મારા અહલેબૈત છે; તેઓ એવી દોરી છે જે તમારી અને અલ્લાહ તઆલાની વચ્ચે ખેંચાયેલી છે — જ્યાં સુધી તમે આ દોરીને પકડી રાખશો, ક્યારેય ગુમરાહ નહીં થાઓ." અને અલ્લાહ તઆલાએ લોકોને પયગંબરના આદેશોની ઇતાઅત તરફ પ્રોત્સાહિત કરવા અને તેમની મુખાલફતથી ડરાવવા માટે હુકમ કર્યો: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ [તો તે લોકોએ ડરવું જોઈએ જેઓ તેના આદેશની મુખાલફત કરે છે, રખેને તેમને કોઈ ફિતના પહોંચે અથવા દર્દનાક અઝાબ પહોંચે]. અને જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મુખાલફત કરવામાં આવી અને તેમનો કલામ ફેંકી દેવામાં આવ્યો અને ઇતરત વિશે તેમના આદેશની વિરુદ્ધ અમલ કરવામાં આવ્યો અને તેમના મામલામાં ઇસ્તિબદાદ [મનમાની] કરવામાં આવ્યું અને ઇતરતના આદેશ પ્રમાણે અમલ ન કર્યું અને તેમના હકનો ઇન્કાર કર્યો અને તેમને તેમના મીરાસના ભાગથી રોક્યા અને હસદ, ઝુલ્મ અને દુશ્મનીના રસ્તે તેમના વિરુદ્ધ સૌ ભેગા થયા — ત્યારે તે લોકો પર જેમણે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આદેશની મુખાલફત કરી અને તે હઝરતની ઝુર્રિય્યત વિરુદ્ધ ગુનેહગાર થયા [અને તેમના પૈરવીકારો અને જેઓ મુખાલિફોના કાર્યોથી રાજી હતા તેઓ પર], જે અલ્લાહે તેમને વાદો કર્યો હતો તે સાબિત થયો, અને દીનમાં ફિતના જલદીથી તેમના પર લાવ્યો, જેથી તેઓ સીધો રસ્તો જોવાથી આંધળા થઈ ગયા અને અહકામ અને ખ્વાહિશોમાં ઇખ્તિલાફમાં પડ્યા અને રાયોમાં તશત્તુત [વિભાજન] થયું અને આંધળી રીતે રસ્તો કાપ્યો, અને કયામતના રોજે હિસાબના દિવસે પણ તેમના માટે દર્દનાક શિકંજો તૈયાર ફરમાવ્યો. અને અમે જોઈએ છીએ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ કુરઆનની સ્પષ્ટ આયતમાં તે સજા બયાન ફરમાવી છે જે તેણે લોકોના એક જૂથને આપી છે; જ્યાં ફરમાવે છે: "આ અમલે [રૂહે] નિફાકને, જે દિવસે તેઓ અલ્લાહને મળશે ત્યાં સુધી, તેમના દિલોમાં કાયમ કરી દીધો. આ એટલા માટે છે કે તેઓએ ઇલાહી અહદથી બેવફાઈ કરી અને એટલા માટે કે તેઓ જૂઠું બોલતા હતા" (તૌબા/૭૭). અમે જોઈએ છીએ કે અલ્લાહે, નિફાકને જે તેમના દિલોમાં છોડી દીધો, તેમના વાદાની મુખાલફતની સજા અને બદલા તરીકે કરાર આપ્યો, અને તેમને મુનાફિક નામ આપ્યું.
الرّسول ( وَ ثَبَتَ بِالنَّقْلِ الْمُتَوَاتِرِ عَنْ مُحَمَّدٍ (أنَّهُ کَانَ یُحِبُّ عَلِیّاً وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (وَ إِذَا ثَبَتَ ذَلِکَ وَجَبَ عَلَی کُلِّ الْأُمَّهًِْ مِثْلُهُ لِقَوْلِهِ تَعَالَی فَاتَّبَعُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ وَ لِقَوْلِهِ تَعَالَی فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ وَ لِقَوْلِهِ قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللهُ وَ لِقَوْلِهِ سُبْحَانَهُ لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ کانَ یَرْجُوا اللهَ.
پیامبر ( با نقل متواتر ثابت شده که رسول اکرم (امام علی و امام حسن و امام حسین (را دوست می‌داشت به همین دلیل بر امّت نیز محبّت آن‌ها واجب می‌شود. به ضمیمه‌ی آیه: فَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ و آیه: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ و آیه: اگر خدا را دوست می‌دارید، از من پیروی کنید! تا خدا [نیز] شما را دوست بدارد. ( آل عمران/۳۱ ) و آیه: مسلّماً برای شما در زندگی رسول خدا سرمشق نیکویی بود، برای آن‌ها که امید به رحمت خدا. ( احزاب/۲۱ ) هرکه امیدوار به خداست باید از رفتار پیامبر (پیروی کند.
The Prophet (peace be upon him and his family): It has been established through mutawatir (widely transmitted) narration that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) loved Imam Ali, Imam Hasan and Imam Husayn (peace be upon them); for this reason, loving them becomes obligatory upon the Ummah as well. In addition to the verse: فَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ [So follow him, that you may be rightly guided], and the verse: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ [So let those who oppose his order beware], and the verse: "If you love Allah, follow me, so that Allah [too] will love you." (Al Imran/31), and the verse: "Certainly, in the life of the Messenger of Allah there was for you a good example, for those who hope in Allah's mercy." (Al Ahzab/21) — whoever hopes in Allah must follow the conduct of the Prophet (peace be upon him and his family).
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મુતવાતિર (વ્યાપક) નકલ દ્વારા સાબિત થયું છે કે રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઇમામ અલી અને ઇમામ હસન અને ઇમામ હુસૈન (અલયહિમુસ્સલામ)ને ચાહતા હતા, આ જ કારણે ઉમ્મત ઉપર પણ તેમની મોહબ્બત વાજિબ થાય છે. આ આયત સાથે: فَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ [તો તેમનું અનુસરણ કરો, જેથી તમે હિદાયત પામો] અને આયત: فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ [જેઓ તેમના આદેશની વિરુદ્ધ કરે છે તેઓ ડરે], અને આયત: જો તમે અલ્લાહને ચાહો છો, તો મારું અનુસરણ કરો! જેથી અલ્લાહ [પણ] તમને ચાહે. (આલે ઇમરાન/૩૧) અને આયત: ખરેખર, રસૂલુલ્લાહના જીવનમાં તમારા માટે ઉત્તમ નમૂનો હતો, તેઓ માટે જેઓ અલ્લાહની રહમતની આશા રાખે છે. (અહઝાબ/૨૧) જે કોઈ અલ્લાહ પર આશા રાખે છે તેણે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આચરણનું અનુસરણ કરવું જોઈએ.
الکاظم ( حُسَیْنِ‌بْنِ‌عُمَرَ‌بْنِ‌یَزِیدَ عَنْ أَبِیهِ قَالَ اشْتَرَیْتُ إِبِلًا وَ أَنَا بِالْمَدِینَهًِْ مُقِیمٌ فَأَعْجَبَنِی إِعْجَاباً شَدِیداً فَدَخَلْتُ عَلَی أَبِی‌الْحَسَنِ الْأَوَّلِ (فَذَکَرْتُهَا لَهُ فَقَالَ مَا لَکَ وَ لِلْإِبِلِ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّهَا کَثِیرَهًُْ الْمَصَائِبِ قَالَ فَمِنْ إِعْجَابِی بِهَا أَکْرَیْتُهَا وَ بَعَثْتُ بِهَا مَعَ غِلْمَانٍ لِی إِلَی الْکُوفَهًِْ قَالَ فَسَقَطَتْ کُلُّهَا فَدَخَلْتُ عَلَیْهِ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ.
امام کاظم ( حسین‌بن‌عمربن‌یزید از پدرش نقل می‌کند: در مدینه بودم و شترانی خریدم که بسیار خوشم آمد و نزد امام صادق (رفتم و به او گفتم، فرمود: «تو را چه به شتر؟ نمی‌دانی که گرفتاری فراوان دارند»؟ از بس خوشم آمد آن‌ها را کرایه دادم و با غلامانم به کوفه فرستادم و همه در راه افتادند و از میان رفتند و نزد آن حضرت رفتم و گزارش دادم. فرمود: «فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ».
Imam Kazim (peace be upon him): Husayn ibn Umar ibn Yazid narrates from his father: I was staying in Medina and I bought some camels which pleased me greatly, so I went to Imam Sadiq (peace be upon him) and told him about them. He said: "What have you to do with camels? Do you not know that they bring many misfortunes?" Because I was so pleased with them, I rented them out and sent them with my slaves to Kufa, and they all collapsed on the way and were lost. I went to him and reported this. He said: "فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ [So let those who oppose his order beware, lest a trial afflict them or a painful chastisement befall them]."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): હુસૈન બિન ઉમર બિન યઝીદ પોતાના પિતાથી નકલ કરે છે: હું મદીનામાં હતો અને મેં કેટલાક ઊંટ ખરીદ્યા જે મને ખૂબ જ પસંદ આવ્યા અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો અને તેમને જણાવ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "તમને ઊંટો સાથે શું? શું તમે નથી જાણતા કે તેમાં ઘણી મુસીબતો છે?" મને એટલા પસંદ આવ્યા હતા કે મેં તેમને ભાડે આપ્યા અને મારા ગુલામો સાથે કૂફા મોકલ્યા અને બધા રસ્તામાં પડી ગયા અને નાશ પામ્યા અને હું તે હઝરત પાસે ગયો અને અહેવાલ આપ્યો. તેમણે ફરમાવ્યું: "فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ [જેઓ તેમના આદેશની વિરુદ્ધ કરે છે તેઓ ડરે, રખેને કોઈ ફિતના તેમને પકડે કે દર્દનાક અઝાબ તેમને પહોંચે]."
الصّادق ( یُسَلَّطُ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ جَائِرٌ أَوْ عَذَابٌ أَلِیمٌّ فِی الْآخِرَهًِْ.
امام صادق ( خداوند بر چنین افرادی پادشاهی ستمکار خواهد گمارد یا در آخرت، به عذابی دردناک دچار خواهد ساخت.
Imam Sadiq (peace be upon him): Allah will impose upon such people a tyrannical ruler, or in the Hereafter will afflict them with a painful chastisement.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ આવા લોકો ઉપર જુલમી બાદશાહ નિયુક્ત કરશે અથવા આખિરતમાં તેમને દર્દનાક અઝાબમાં ગ્રસ્ત કરશે.