الکاظم ( قَالَ فَتْحُبْنُیَزِیدَالْجُرْجَانِیُّ دَخَلْتُ عَلَی أَبَاالْحَسَنِ (وَ هُوَ مُتَّکِئٌ وَ بَیْنَ یَدَیْهِ حِنْطَهًٌْ مَقْلُوَّهًٌْ یَعْبَثُ بِهَا وَ قَدْ کَانَ أَوْقَعَ الشَّیْطَانُ فِی خَلَدِی أَنَّهُ لَا یَنْبَغِی أَنْ یَأْکُلُوا وَ یَشْرَبُوا إِذْ کَانَ ذَلِکَ آفَهًًْ وَ الْإِمَامُ غَیْرُ ذِی آفَهًٍْ فَقَالَ اجْلِسْ یَا فَتْحُ فَإِنَّ لَنَا بِالرُّسُلِ أُسْوَهًًْ کَانُوا یَأْکُلُونَ وَ یَشْرَبُونَ وَ یَمْشُونَ فِی الْأَسْواقِ وَ کُلُّ جِسْمٍ مَغْذُوٌّ بِهَذَا إِلَّا الْخَالِقَ الرَّازِقَ لِأَنَّهُ جَسَّمَ الْأَجْسَامَ وَ هُوَ لَمْ یُجَسَّمْ وَ لَمْ یُجَزَّأْ بِتَنَاهٍ وَ لَمْ یَتَزَایَدْ وَ لَمْ یَتَنَاقَصْ مُبَرَّأٌ مِنْ ذَاتِهِ مَا رُکِّبَ فِی ذَاتِ مَنْ جَسَّمَهُ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِی لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ مُنْشِئُ الْأَشْیَاءِ مُجَسِّمُ الْأَجْسَامِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ. اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ الرَّءُوفُ الرَّحِیمُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَمَّا یَقُولُ الظَّالِمُونَ عُلُوّاً کَبِیراً لَوْ کَانَ کَمَا یُوصَفُ لَمْ یُعْرَفِ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِ وَ لَا الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِ وَ لَا الْمُنْشِئُ مِنَ الْمُنْشَإِ لَکِنَّهُ فَرَّقَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ مَنْ جَسَّمَهُ وَ شَیَّأَ الْأَشْیَاءَ إِذْ کَانَ لَا یُشْبِهُهُ شَیْءٌ یُرَی وَ لَا یُشْبِهُ شَیْئاً.
امام کاظم ( فتح‌بن‌یزید گرگانی گوید: «خدمت امام کاظم (رسیدم تکیه کرده بود و در مقابلش مقداری گندم بریان بود که آن‌ها را به هم میزد و مخلوط می‌کرد؛ شیطان مرا وسوسه کرده بود که آن‌ها نباید بخورند و بیاشامند. زیرا خوردن و آشامیدن یک نوع گرفتاری است و امام نباید مبتلا به گرفتاری گردد». فرمود: «ای فتح! بنشین ما باید پیرو پیامبران باشیم که آن‌ها نیز می‌خوردند و می‌آشامیدند و میان بازارها راه می‌رفتند؛ هر جسمی احتیاج به غذا دارد مگر خالق رازق، زیرا او جسم را به وجود آورده و خود جسم نیست و نمی‌توان او را تجزیه نمود، نه زیاد می‌شود و نه کم منزّه است از آنچه اختصاص به اجسام داده. یکتا و بی‌همتا است بی‌نیازی است که نزاییده و نه زاییده شده و او را نظیری نیست. ( اخلاص/۴۳ ). به وجود آورنده‌ی اشیاء و اجسام است، وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ. اللَّطِیفُ الخَبِیرُ؛ منزّه و پاک‌تر از آن عقایدی است که ستمگران درباره‌اش معتقد هستند. اگر می‌شد او را توصیف نمود، فرقی بین پروردگار و موجودات و خالق و مخلوقات و به وجود آورنده و به وجود آمده نبود. امّا او بین خود و اجسام و اشیاء فرق گذاشته؛ زیرا هیچ‌چیز شبیه او نیست و او نیز شبیه چیزی نیست».
Imam Kazim (peace be upon him): Fath ibn Yazid al-Jurjani said: I came to Imam Kazim (peace be upon him). He was reclining, and before him was some roasted wheat which he was stirring and mixing. Satan had whispered to me that they [the Imams] should not eat and drink, because eating and drinking is a kind of affliction, and the Imam should not be afflicted with any affliction. He said: "O Fath! Sit down. We must follow the prophets, for they too ate and drank and walked in the markets. Every body is in need of food except the Creator, the Provider, for He brought bodies into existence and He Himself is not a body, and He cannot be divided; He neither increases nor decreases. He is exalted above what is peculiar to bodies. He is One and without peer, Self-Sufficient, لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [He begets not, nor is He begotten, and there is none equal to Him] (al-Ikhlas/4:3). He is the Originator of things and bodies, وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ. اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ [and He is the All-Hearing, the All-Knowing, the Subtle, the All-Aware]. He is purer and more exalted than the beliefs which the wrongdoers hold about Him. If it were possible to describe Him, there would be no difference between the Lord and creatures, between the Creator and the created, between the Originator and the originated. But He has set a distinction between Himself and bodies and things, for nothing resembles Him and He does not resemble anything."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ફત્હ બિન યઝીદ ગુરગાની કહે છે: હું ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં પહોંચ્યો. તેઓ ટેકો દઈને બેઠા હતા અને તેમની સામે થોડો શેકેલો ઘઉં હતો જેને તેઓ હલાવતા અને ભેળવતા હતા. શેતાને મને વસવસો કર્યો હતો કે તેઓએ ખાવું-પીવું ન જોઈએ, કારણ કે ખાવું અને પીવું એક પ્રકારની આફત છે અને ઇમામ આફતથી ગ્રસ્ત ન થવા જોઈએ. તેમણે ફરમાવ્યું: "ઓ ફત્હ! બેસ. અમારે પયગંબરોના અનુસરણ કરવું જોઈએ કે તેઓ પણ ખાતા અને પીતા હતા અને બજારોમાં ચાલતા હતા. દરેક જિસ્મને ખોરાકની જરૂર છે સિવાય કે ખાલિક અને રઝ્ઝાક, કારણ કે તેમણે જિસ્મને પેદા કર્યો છે અને પોતે જિસ્મ નથી અને તેમને ટુકડાઓમાં વિભાજિત નથી કરી શકાતા, ન વધે છે અને ન ઘટે છે. જે વસ્તુઓ જિસ્મોને ખાસ છે તેનાથી પવિત્ર છે. એકતા અને બે-જોડ છે, બે-નિયાઝ છે, لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [જેમણે ન કોઈને જન્મ આપ્યો છે અને ન કોઈથી જન્મ્યા છે અને તેમની કોઈ સમાન નથી] (ઇખ્લાસ/૪:૩). વસ્તુઓ અને જિસ્મોના પેદા કરનાર છે, وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ. اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ [અને તે સાંભળનાર, જાણનાર, સૂક્ષ્મદર્શી, ખબર રાખનાર છે]. જુલમગારો તેમના વિશે જે માન્યતાઓ ધરાવે છે તેનાથી પવિત્ર અને પાક છે. જો તેમનું વર્ણન કરી શકાતું હોત, તો પરવરદિગાર અને મખલૂક વચ્ચે, ખાલિક અને મખલૂક વચ્ચે, પેદા કરનાર અને પેદા થનાર વચ્ચે કોઈ ફરક ન હોત. પરંતુ તેમણે પોતાની અને જિસ્મો અને વસ્તુઓ વચ્ચે ફરક રાખ્યો છે, કારણ કે કોઈ ચીજ તેમના જેવી નથી અને તેઓ પણ કોઈ ચીજ જેવા નથી."