ابن‌عبّاس ( مَعْنَاهُ وَ لَقَدْ کَادَ یَصْرِفُنَا عَنْ عِبَادَهًِْ آلِهَتِنَا وَ تَأْوِیلُهُ قَدْ قَارَبَ أَنْ یَأْخُذَنَا فِی غَیْرِ جَهَهًِْ عِبَادَهًِْ آلِهَتِنَا عَلَی وَجْهٍ یُؤَدِّی إِلَی هَلَاکِنَا فَإِنَّ الْإِضْلَالَ الْأَخْذُ بِالشَّیْءِ إِلَی طَرِیقِ الْهَلَاکِ.
ابن‌عبّاس ( معنی آیه: إِنْ کادَ لَیُضِلُّنا عَنْ آلِهَتِنا لَوْ لا أَنْ صَبَرْنا عَلَیْها این است: نزدیک بود پیامبر ما را از عبادت معبودانمان برگرداند و ما را در مسیری غیر از عبادت خدایانمان قرار دهد، تا هلاک گردیم، زیرا پذیرش اضلال یعنی واقع‌شدن در طریق هلاک.
Ibn Abbas: The meaning of the verse إِنْ کادَ لَیُضِلُّنا عَنْ آلِهَتِنا لَوْ لا أَنْ صَبَرْنا عَلَیْها [He had well-nigh led us astray from our gods had we not adhered to them patiently] is this: the Prophet nearly turned us away from the worship of our objects of worship and placed us on a path other than the worship of our gods, so that we would perish; for accepting misguidance means falling into the path of destruction.
ઇબ્ને અબ્બાસ: આ આયત إِنْ کادَ لَیُضِلُّنا عَنْ آلِهَتِنا لَوْ لا أَنْ صَبَرْنا عَلَیْها [જો અમે અમારા ખુદાઓ પર સબર ન કરી હોત તો તે અમને અમારા ખુદાઓથી ગુમરાહ કરી દેત]નો અર્થ આ છે: પયગંબર નજીક હતા કે અમને અમારા મઅબૂદોની ઇબાદતથી ફેરવી નાખે અને અમને અમારા ખુદાઓની ઇબાદત સિવાયના રસ્તા પર મૂકે, જેથી અમે હલાક થઈ જઈએ, કારણ કે ગુમરાહી કબૂલ કરવી એટલે હલાકતના રસ્તામાં પડવું.