سورة النمل

Verse 15 of 93

27:15

وَ لَقَدْ آتَیْنا داوُدَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً وَ قالَا الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى کَثِیرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِینَ

و ما به داوود‌ و سلیمان، دانشى عظیم دادیم و آنان گفتند: «ستایش مخصوص خداوندى است که ما را بر بسیارى از بندگان مؤمنش برترى بخشید».

And certainly We gave knowledge to Dawood and Sulaiman, and they both said: Praise be to Allah, Who has made us to excel many of His believing servants.

અને અમોએ દાવૂદ અને સુલયમાનને ઇલ્મ આપ્યું, તો તે બંનેએ કહ્યું કે હમ્દ અલ્લાહ માટે જ છે, કે તેણે અમને ઘણાં મોઅમીન બંદાઓ ઉપર ફઝીલત આપી.

#1 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ لَقَدْ آتَیْنا داوُدَ إِلَی قَوْلِهِ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَعْطَی دَاوُدَ وَ سُلَیْمَانَ (علیها السلام) مَا لَمْ یُعْطَ أَحَداً مِنْ أَنْبِیَاءِ اللَّهِ مِنَ الْآیَاتِ عَلَّمَهُمَا مَنْطِقَ الطَّیْرِ وَ أَلَانَ لَهُمَا الْحَدِیدَ وَ الصُّفْرَ مِنْ غَیْرِ نَارٍ وَ جُعِلَتِ الْجِبَالُ یُسَبِّحْنَ مَعَ دَاوُدَ (علیه السلام) وَ أَنْزَلَ عَلَیْهِ الزَّبُورَ فِیهِ تَوْحِیدٌ وَ تَمْجِیدٌ وَ دُعَاءٌ وَ أَخْبَارُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)وَ الْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام) وَ أَخْبَارُ الرَّجْعَهًِْ وَ ذِکْرُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) لِقَوْلِهِ وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لَقَدْ آتَیْنا دَاوُودَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً وَ قالَا الحَمْدُ لِلهِ الَّذِی فَضَّلَنا عَلی کَثِیرٍ مِنْ عِبادِهِ المُؤْمِنِینَ؛ آیاتی که به داوود و سلیمان (علیها السلام) داده شده بود، به احدی از پیامبران خدا داده نشده است. [خداوند متعال] به آن دو زبان پرندگان را آموخت و آهن و مس را بدون حرارت آتش برایشان نرم گردانید و کوه‌ها وادار شدند همراه با داوود (علیه السلام) تسبیح گویند و خداوند بر وی زبور را نازل کرد که توحید و ستایش و دعاکردن به درگاه خودش را در آن قرار داد؛ همچنین اخبار رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) و دیگر امامانی که از ذرّیّه‌ی آن دو هستند و اخبار رجعت و حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در آن قرار داد. به همین دلیل می‌فرماید: در «زبور» بعد از ذکر [تورات] نوشتیم: «بندگان شایسته‌ام وارث [حکومت] زمین خواهند شد»! ( انبیاء/۱۰۵ )

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ لَقَدْ آتَیْنا دَاوُودَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً وَ قالَا الحَمْدُ لِلهِ الَّذِی فَضَّلَنا عَلی کَثِیرٍ مِنْ عِبادِهِ المُؤْمِنِینَ; the signs that were given to Dawud and Sulayman (peace be upon them) were not given to any of the prophets of Allah. [Allah the Exalted] taught the two of them the language of the birds, and softened iron and copper for them without the heat of fire, and the mountains were made to glorify Allah along with Dawud (peace be upon him). And Allah sent down upon him the Zabur (Psalms), in which He placed tawhid (monotheism) and praise and supplication to His own presence; and He also placed therein the reports of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and the other Imams who are from the progeny of these two, and the reports of raj'a (the return) and Hazrat al-Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance). For this reason He says: We wrote in the 'Zabur' after the Dhikr [the Torah]: "My righteous servants shall inherit [the rule of] the earth"! (Anbiya/105)

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ لَقَدْ آتَیْنا دَاوُودَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً وَ قالَا الحَمْدُ لِلهِ الَّذِی فَضَّلَنا عَلی کَثِیرٍ مِنْ عِبادِهِ المُؤْمِنِینَ; જે નિશાનીઓ દાઉદ અને સુલયમાન (અલયહિમસ્સલામ)ને આપવામાં આવી હતી, તે અલ્લાહના પયગંબરોમાંથી કોઈને પણ આપવામાં નથી આવી. [અલ્લાહ તઆલા]એ તે બંનેને પક્ષીઓની ભાષા શીખવી અને લોખંડ તથા તાંબાને આગની ગરમી વગર તેમના માટે નરમ કરી દીધું, અને પર્વતોને દાઉદ (અલયહિસ્સલામ) સાથે તસ્બીહ કરવા મજબૂર કરવામાં આવ્યા, અને અલ્લાહે તેમના પર ઝબૂરને નાઝિલ કર્યું, જેમાં તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ), પ્રશંસા અને પોતાના દરબારે દુઆ કરવાનું મૂક્યું; તેમજ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) અને બીજા ઇમામો જે તે બંનેની ઝુર્રિય્યત (વંશ)માંથી છે તેમના સમાચાર, અને રજઅત (પુનરાગમન)ના સમાચાર અને હઝરત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)નો ઉલ્લેખ તેમાં રાખ્યો. આ જ કારણથી ફરમાવે છે: "ઝબૂર"માં ઝિક્ર [તૌરાત] પછી અમે લખ્યું: "મારા સદાચારી બંદાઓ ધરતી[ના શાસન]ના વારસ થશે"! (અંબિયા/૧૦૫)

#2 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ آخِرَ الْأَنْبِیَاءِ دُخُولًا إِلَی الْجَنَّهًِْ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) وَ ذَلِکَ لِمَا أُعْطِیَ مِنَ الدُّنْیَا.

امام صادق (علیه السلام)- آخرین پیامبری که وارد بهشت خواهد شد؛ سلیمان (علیه السلام) است زیرا او دنیای مفصّلی داشت.

Imam Sadiq (peace be upon him): The last prophet to enter Paradise will be Sulayman (peace be upon him), because he had an extensive worldly [kingdom].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જન્નતમાં દાખલ થનારા છેલ્લા પયગંબર સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) હશે, કારણ કે તેમની પાસે વિસ્તૃત દુનિયા [રાજ્ય] હતું.

#3 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) یُطْعِمُ أَضْیَافَهُ اللَّحْمَ بِالْحُوَّارَی وَ عِیَالَهُ الْخُشْکَارَ وَ یَأْکُلُ هُوَ الشَّعِیرَ غَیْرَ مَنْخُولٍ.

امام صادق (علیه السلام)- آن حضرت (سلیمان (علیه السلام)) مهمانان خود را با گوشت و نان سفید پذیرایی می‌کرد، امّا خانواده‌ی او از نان سیاه سبوس‌دار ارتزاق می‌کردند و غذای خودش جوی سبوس‌دار و الک‌نشده بود.

Imam Sadiq (peace be upon him): That noble one (Sulayman (peace be upon him)) used to serve his guests with meat and white bread, but his family lived on black bread with bran, and his own food was unsifted barley with bran.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તે હઝરત (સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)) પોતાના મહેમાનોને માંસ અને સફેદ રોટલીથી પરોણાગત કરતા હતા, પરંતુ તેમનું કુટુંબ કાળી બ્રાનવાળી રોટલી પર જીવન નિર્વાહ કરતું હતું, અને તેમનો પોતાનો ખોરાક બ્રાનવાળો અને ચાળ્યા વગરનો જવ હતો.

#4 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سُفْیَانَ‌بْنِ‌نَجِیحٍ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ سُلَیْمَانُ‌بْنُ‌دَاوُدَ (علیه السلام) أُوتِینَا مَا أُوتِیَ النَّاسُ وَ مَا لَمْ یُؤْتَوْا وَ عُلِّمْنَا مَا عُلِّمَ النَّاسُ وَ مَا لَمْ یُعَلَّمُوا فَلَمْ نَجِدْ شَیْئاً أَفْضَلَ مِنْ خَشْیَهًِْ اللَّهِ فِی الْغَیْبِ وَ الْمَشْهَدِ وَ الْقَصْدِ فِی الْغِنَی وَ الْفَقْرِ وَ کَلِمَهًِْ الْحَقِّ فِی الرِّضَا وَ الْغَضَبِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَی اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فِی کُلِّ حَالٍ.

امام باقر (علیه السلام)- سفیان‌بن‌نجیح از امام باقر (علیه السلام) روایت می‌کند که فرمود: سلیمان‌بن‌داوود (علیه السلام) گفت: «نعمت هایی که به دیگران بخشیده شده و نشده به صورت یکجا به ما بخشیده شده است، و ما از چیزهایی که مردم از آن آگاه شده و نشده اند آگاه شده ایم، و چیزی را برتر از ترس و حذر از خداوند در نهان و آشکار، میانه‌روی در ثروتمندی و فقیری، سخن حقّ به هنگام رضایت و خشنودی و تضّرع و زاری به درگاه خداوند متعال در هر حال نیافتیم».

Imam Baqir (peace be upon him): Sufyan ibn Najih narrates from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: Sulayman ibn Dawud (peace be upon him) said: "The blessings that have been given to others and those that have not been given have all been bestowed upon us together, and we have been made aware of the things that people are aware of and those they are not aware of; and we found nothing better than fear and caution of Allah in secret and in open, moderation in wealth and in poverty, speaking the truth at the time of pleasure and anger, and humble supplication to Allah the Mighty and Majestic in every state."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સુફયાન બિન નજીહ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: સુલયમાન બિન દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "જે નેઅમતો બીજાઓને આપવામાં આવી છે અને નથી આપવામાં આવી તે બધી એકસાથે અમને આપવામાં આવી છે, અને જે વસ્તુઓથી લોકો વાકેફ થયા છે અને નથી થયા તેનાથી અમે વાકેફ થયા છીએ, અને અમે ગુપ્ત તથા જાહેરમાં અલ્લાહથી ડર અને સાવધાનીથી, ધનવાની અને ગરીબીમાં મધ્યસ્થતાથી, ખુશી અને ગુસ્સાના સમયે સાચી વાત કહેવાથી અને દરેક હાલતમાં અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના દરબારે વિનંતી અને કાકલૂદીથી શ્રેષ્ઠ કોઈ વસ્તુ ન પામી."

#5 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ لَقَدْ آتَیْنا داوُدَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً أَیْ عِلْماً بِالْقَضَاءِ بَیْنَ الْخَلْقِ وَ بِکَلَامِ الطَّیْرِ وَ الدَّوَابِّ..

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ لَقَدْ آتَیْنا دَاوُودَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً، یعنی به داوود و سلیمان (علیها السلام) دانش قضاوت بین مردم و زبان پرندگان و حیوانات را عطا کردیم.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ لَقَدْ آتَیْنا دَاوُودَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً [And certainly We gave knowledge to Dawud and Sulayman], meaning We granted Dawud and Sulayman (peace be upon them) the knowledge of judging between the people and [the knowledge of] the language of birds and animals.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ لَقَدْ آتَیْنا دَاوُودَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً [અને ખરેખર અમે દાવુદ અને સુલયમાનને જ્ઞાન આપ્યું], એટલે કે અમે દાવુદ અને સુલયમાન (અલયહિમસ્સલામ)ને લોકોની વચ્ચે ન્યાય કરવાનું જ્ઞાન અને પક્ષીઓ તથા પ્રાણીઓની ભાષા [જાણવાનું જ્ઞાન] અતા કર્યું.

#6 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: خَرَجَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) ذَاتَ لَیْلَهًٍْ بَعْدَ عَتَمَهًٍْ وَ هُوَ یَقُولُ هَمْهَمَهًٌْ هَمْهَمَهًٌْ وَ لَیْلَهًٌْ مُظْلِمَهًٌْ خَرَجَ عَلَیْکُمُ الْإِمَامُ عَلَیْهِ قَمِیصُ آدَمَ (علیه السلام) وَ فِی یَدِهِ خَاتَمُ سُلَیْمَانَ (علیه السلام) وَ عَصَا مُوسَی (علیه السلام).

امام علی (علیه السلام)- امام باقر (علیه السلام) فرمود: امیرالمؤمنین (علیه السلام) در شبی بسیار تاریک از منزل بیرون آمد، درحالی‌که با خود زمزمه می‌کرد: «در شب تاریک همهمه‌ای برپاست؛ همهمه همهمه، در شبی تاریک امامی بر شما خروج کرده است که پیراهن آدم (علیه السلام) بر تن و انگشتر سلیمان (علیه السلام) در دست و عصای موسی (علیه السلام) بر کف دارد».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him) said: Amir al-Mu'minin (peace be upon him) came out of his house on a very dark night, while murmuring to himself: "In the dark night a clamour has arisen; a murmur, a murmur — on a dark night an Imam has come out to you, wearing the shirt of Adam (peace be upon him), with the ring of Sulayman (peace be upon him) on his hand and the staff of Musa (peace be upon him) in his palm."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એક ખૂબ જ અંધારી રાતે ઘરની બહાર નીકળ્યા, જ્યારે તેઓ પોતાની સાથે ગણગણતા હતા: "અંધારી રાતમાં એક ગુંજ ઉઠી છે; ગુંજ, ગુંજ, અંધારી રાતમાં તમારા પર એક ઇમામ ખુરૂજ ફરમાવી ચૂક્યા છે જેઓએ આદમ (અલયહિસ્સલામ)નું પહેરણ પહેર્યું છે, સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ની વીંટી હાથમાં છે અને મુસા (અલયહિસ્સલામ)ની લાકડી હથેળીમાં છે."

#7 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

فِی حَدِیثِ مَعرِفَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) بِالنُّورَانِیَّهًِْ: أَنَا مُعَلِّمُ سُلَیْمَانَ‌بْنِ‌دَاوُدَ (علیه السلام) وَ أَنَا ذُوالْقَرْنَیْنِ وَ أَنَا قُدْرَهًُْ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَل.

امام علی (علیه السلام)- در حدیث معرفتِ امام امیرالمؤمنین (علیه السلام) به روشنی آمده است: من معلّم سلیمان‌بن‌داودم، من ذوالقرنین و قدرت اللَّه هستم.

Imam Ali (peace be upon him): In the hadith of the recognition of Imam Amir al-Mu'minin (peace be upon him) with clarity it is stated: I am the teacher of Sulayman ibn Dawud, I am Dhul-Qarnayn, and I am the power of Allah.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની મઅરેફતની હદીસમાં સ્પષ્ટપણે આવ્યું છે: હું સુલયમાન બિન દાવુદનો શિક્ષક છું, હું ઝુલ કરનૈન અને અલ્લાહની કુદરત છું.

#8 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

الجواد (علیه السلام) Imam Jawad (peace be upon him) ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَلِیِّ‌بْنِ‌سَیْفٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ الثَّانِی (علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ لَهُ إِنَّهُمْ یَقُولُونَ فِی حَدَاثَهًِْ سِنِّکَ فَقَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَوْحَی إِلَی دَاوُدَ (علیه السلام) أَنْ یَسْتَخْلِفَ سُلَیْمَانَ (علیه السلام) وَ هُوَ صَبِیٌّ یَرْعَی الْغَنَمَ. فَأَنْکَرَ ذَلِکَ عُبَّادُ بَنِی إِسْرَائِیلَ وَ عُلَمَاؤُهُمْ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَی دَاوُدَ (علیه السلام) أَنْ خُذْ عَصَا الْمُتَکَلِّمِینَ وَ عَصَا سُلَیْمَانَ (علیه السلام) وَ اجْعَلْهَا فِی بَیْتٍ وَ اخْتِمْ عَلَیْهَا بِخَوَاتِیمِ الْقَوْمِ فَإِذَا کَانَ مِنَ الْغَدِ فَمَنْ کَانَتْ عَصَاهُ قَدْ أَوْرَقَتْ وَ أَثْمَرَتْ فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ فَأَخْبَرَهُمْ دَاوُدُ فَقَالُوا قَدْ رَضِینَا وَ سَلَّمْنَا.

امام جواد (علیه السلام)- علی‌بن‌سیف از یکی از یارانمان نقل می‌کند که گوید: به امام جواد (علیه السلام) عرض کردم: «آن‌ها از کم سنّ و سالی شما ایراد می‌گیرند». فرمود: «خداوند متعال زمانی‌که به داوود (علیه السلام) وحی فرمود تا سلیمان (علیه السلام) را به جانشینی خود برگزیند، سلیمان (علیه السلام) کودک بود و به چوپانی گوسفندان مشغول بود. بنابراین عدّه‌ای از عابدان و علمای بنی‌اسرائیل منکر این امر شدند. خداوند به داوود (علیه السلام) فرمود که عصاهای طعنه‌زنان را از ایشان بگیر و عصای سلیمان (علیه السلام) را نیز بگیر و مُهر صاحبان عصاها را بر عصاهایشان بزن و همه‌ی آن عصاها را تا فردا در خانه بگذار. فردا عصای هرکس سبز شد و برگ و میوه داد، او خلیفه خواهد شد. داوود (علیه السلام) آنان را از این امر آگاه نمود، همگی گفتند: «به این پیشنهاد راضی و تسلیم هستیم».

Imam al-Jawad (peace be upon him): Ali ibn Sayf narrates from one of our companions who said: I said to Imam al-Jawad (peace be upon him): "They object to your young age." He said: "When Allah the Exalted revealed to Dawud (peace be upon him) to appoint Sulayman (peace be upon him) as his successor, Sulayman (peace be upon him) was a child and was busy shepherding sheep. Therefore a group of the worshippers and scholars of the Children of Israel denied this matter. Allah said to Dawud (peace be upon him): take the staves of those who object from them, and take the staff of Sulayman (peace be upon him) too, and place the seal of the owners of the staves upon their staves, and put all those staves in a house until tomorrow. Tomorrow, whoever's staff turns green and produces leaves and fruit, he will be the successor. Dawud (peace be upon him) informed them of this matter, and they all said: 'We are pleased with this proposal and submit to it.'"

ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન સૈફ અમારા સાથીઓમાંથી એકથી નકલ કરે છે કે તેમણે કહ્યું: મેં ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "તેઓ તમારી નાની ઉંમર પર વાંધો ઉઠાવે છે." તેમણે ફરમાવ્યું: "જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ દાવુદ (અલયહિસ્સલામ) પર વહી ફરમાવી કે તેઓ સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાના ખલીફા તરીકે પસંદ કરે, ત્યારે સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) બાળક હતા અને ઘેટાં ચરાવવામાં મશગૂલ હતા. તેથી બની ઇસરાઇલના આબીદો અને આલિમોમાંથી કેટલાકે આ વાતનો ઇન્કાર કર્યો. અલ્લાહે દાવુદ (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું કે વાંધો ઉઠાવનારાઓની લાકડીઓ તેમનાથી લઈ લો અને સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ની લાકડી પણ લો અને લાકડીઓના માલિકોની મહોર તેમની લાકડીઓ પર લગાવો અને એ બધી લાકડીઓને કાલ સુધી ઘરમાં મૂકી દો. કાલે જેની લાકડી લીલી થઈ જાય અને પાંદડાં અને ફળ આપે, તે ખલીફા બનશે. દાવુદ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને આ વાતથી અવગત કર્યા, બધાએ કહ્યું: 'અમે આ સૂચનથી રાજી અને તાબે છીએ.'"

#9 و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم And We gave Dawud and Sulayman great knowledge અને અમે દાવૂદ અને સુલયમાનને મહાન ઇલ્મ આપ્યું

سَلْمَانَ الْفَارِسِیِّ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) وَ مُحَمَّدُ‌بْنُ الْحَنَفِیَّهًِْ وَ مُحَمَّدُ‌بْنُ‌أَبِی‌بَکْرٍ وَ عَمَّارُ‌بْنُ‌یَاسِرٍ وَ الْمِقْدَادُ‌بْنُ‌الْأَسْوَدِ الْکِنْدِیُّ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ ... فَقَالَ (علیه السلام): تُرِیدُونَ أَنْ أُرِیَکُمْ سُلَیْمَانَ بْنَ دَاوُدَ (علیه السلام)؟ قُلْنَا: نَعَمْ. فَقَامَ وَ نَحْنُ مَعَهُ حَتَّی دَخَلَ بُسْتَاناً مَا رَأَیْنَا أَحْسَنَ مِنْهُ وَ فِیهِ مِنْ جَمِیعِ الْفَوَاکِهِ وَ الْأَعْنَابِ وَ أَنْهَارُه تَجْرِی وَ الْأَطْیَارُ یَتَجَاوَبْنَ عَلَی الْأَشْجَارِ فَحِینَ رَأَتْهُ الْأَطْیَارُ أَتَتْ تُرَفْرِفُ حَوْلَهُ حَتَّی تَوَسَّطْنَا الْبُسْتَانَ وَ إِذَا سَرِیرٌ عَلَیْهِ شَابٌ مُلْقًی عَلَی ظَهْرِهِ وَاضِعٌ یَدَهُ عَلَی صَدْرِهِ فَأَخْرَجَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) الْخَاتَمَ مِنْ جَیْبِهِ وَ جَعَلَهُ فِی إِصْبَعِ سُلَیْمَانَ‌بْنِ‌دَاوُدَ فَنَهَضَ قَائِماً وَ قَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ وَصِیَّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ أَنْتَ وَ اللَّهِ الصِّدِّیقُ الْأَکْبَرُ وَ الْفَارُوقُ الْأَعْظَمُ قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَمَسَّکَ بِکَ وَ قَدْ خَابَ وَ خَسِرَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْکَ وَ إِنِّی سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ بِکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ فَأُعْطِیتُ ذَلِکَ الْمُلْکَ قَالَ سَلْمَانُ: فَلَمَّا سَمِعْنَا کَلَامَ سُلَیْمَانَ‌بْنِ‌دَاوُدَ (علیه السلام) لَمْ أَتَمَالَکْ نَفْسِی حَتَّی وَقَعْتُ عَلَی أَقْدَامِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أُقَبِّلُهَا وَ حَمِدْتُ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ عَلَی جَزِیلِ عَطَائِهِ بِهِدَایَتِهِ إِلَی وَلَایَهًِْ أَهْلِ الْبَیْتِ الَّذِینَ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهِیراً وَ فَعَلَ أَصْحَابِی کَمَا فَعَلْت.

امام علی (علیه السلام)- سلمان فارسی (رحمة الله علیه) گوید: من و حسن و حسین (علیها السلام) و محمّدبن‌حنفیّه و محمدبن‌أبی‌بکر و عمّاربن‌یاسر و مقدادبن‌أسود کندی [نزد امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بودیم] ... امام علی (علیه السلام) فرمود: «مایلید به شما سلیمان‌بن‌داود (علیه السلام) را نشان بدهم»؟ گفتیم: «آری»! از جای حرکت کرد و ما در خدمت آن جناب بودیم تا وارد بستانی شدیم که نیکوتر از آن ندیده بودیم. در آن باغ انواع میوه‌ها و انگور و نهرهای جاری وجود داشت و پرندگان روی درخت‌ها به نغمه‌سرایی مشغول بودند. همین که پرنده‌ها آن جناب را مشاهده کردند، آمدند و اطراف ایشان پر زدند تا بالأخره به وسط باغ رسیدیم. ناگهان تختی را دیدیم که بر آن جوانی به پشت خوابیده و دست خود را روی سینه‌اش گذاشته بود. امیرالمؤمنین (علیه السلام) انگشتر را از گریبان خارج نمود و آن را در انگشت سلیمان کرد. او از جای حرکت کرد و ایستاد و گفت: «سلام بر تو ای امیرالمؤمنین و وصی پیامبر خدا! به خدا قسم تو صدّیق اکبر و فاروق اعظمی. هرکس به دامن تو چنگ زد رستگار شد و هرکس از تو کناره گرفت، ناامید و زیانکار گردید. من از خداوند به حقّ شما اهل‌بیت (علیهم السلام) درخواست نمودم و خداوند این قدرت را به من داد». من سخن سلیمان‌بن‌داود (علیه السلام) را که شنیدم نتوانستم خود را نگه دارم و خود را بر روی پاهای امیرالمؤمنین (علیه السلام) انداختم و شروع به بوسه نمودم و خدا را بر این نعمت بزرگی که نصیب من نموده و به ولایت اهل‌بیت (علیهم السلام) که آن‌ها را از آلودگی پاک و پاکیزه نموده، هدایتم کرده شکر کردم. بقیه دوستان من نیز کار مرا انجام دادند.

Imam Ali (peace be upon him): Salman al-Farsi (may Allah have mercy on him) said: I and Hasan and Husayn (peace be upon them) and Muhammad ibn al-Hanafiyya and Muhammad ibn Abi Bakr and Ammar ibn Yasir and Miqdad ibn Aswad al-Kindi [were with Amir al-Mu'minin Ali (peace be upon him)] ... Imam Ali (peace be upon him) said: "Would you like me to show you Sulayman ibn Dawud (peace be upon him)?" We said: "Yes!" He arose and we were in his company until we entered a garden more beautiful than any we had seen. In that garden there were all kinds of fruits and grapes, and flowing streams, and birds were singing on the trees. As soon as the birds saw him, they came and fluttered their wings around him, until at last we reached the middle of the garden. Suddenly we saw a throne upon which a young man was lying on his back, with his hand placed upon his chest. Amir al-Mu'minin (peace be upon him) drew out a ring from his collar and placed it on Sulayman's finger. He arose from his place and stood and said: "Peace be upon you, O Amir al-Mu'minin and successor of the Messenger of Allah! By Allah, you are al-Siddiq al-Akbar (the greatest truthful one) and al-Faruq al-A'zam (the greatest distinguisher between truth and falsehood). Whoever clung to your skirt is saved, and whoever turned away from you is disappointed and a loser. I asked Allah by the right of you, the Ahl al-Bayt (peace be upon them), and Allah granted me this power." When I heard the words of Sulayman ibn Dawud (peace be upon him), I could not restrain myself and threw myself upon the feet of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and began to kiss them, and I thanked Allah for this great blessing that He had bestowed upon me and for having guided me to the wilaya of the Ahl al-Bayt (peace be upon them), whom He has cleansed and purified from all impurity. The rest of my companions did as I had done.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સલમાન ફારસી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: હું અને હસન અને હુસૈન (અલયહિમુસ્સલામ) અને મુહમ્મદ બિન હનફિય્યહ અને મુહમ્મદ બિન અબી બક્ર અને અમ્માર બિન યાસિર અને મિકદાદ બિન અસ્વદ કિન્દી [અમીરુલ મોઅમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે હતા] ... ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તમે ઇચ્છો છો કે હું તમને સુલયમાન બિન દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)ને બતાવું?" અમે કહ્યું: "જી હા!" તેઓ ઊભા થયા અને અમે તેમની સેવામાં હતા ત્યાં સુધી કે અમે એક એવા બગીચામાં દાખલ થયા કે જેનાથી વધુ સુંદર બગીચો અમે ક્યારેય જોયો ન હતો. તે બગીચામાં દરેક પ્રકારના ફળો અને દ્રાક્ષ અને વહેતી નહેરો હતી અને પક્ષીઓ ઝાડો પર ગીતો ગાવામાં મશગૂલ હતાં. જેવા પક્ષીઓએ તે જનાબને જોયા, તેઓ આવ્યાં અને તેમની આસપાસ પાંખો ફફડાવવા લાગ્યાં, ત્યાં સુધી કે અમે બગીચાની વચ્ચે પહોંચ્યા. અચાનક અમે એક તખ્ત જોયો કે જેના પર એક જુવાન પોતાની પીઠ પર સૂતેલો હતો અને પોતાનો હાથ પોતાની છાતી પર મૂક્યો હતો. અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ગિરેબાનમાંથી વીંટી કાઢી અને તેને સુલયમાનની આંગળીમાં પહેરાવી. તે પોતાની જગ્યાએથી ઊભા થયા અને કહ્યું: "સલામ હો તમારા પર ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન અને અલ્લાહના પયગંબરના વસી! અલ્લાહની કસમ, તમે સિદ્દીકે અકબર અને ફારૂકે આઝમ છો. જે કોઈએ તમારા દામનને પકડ્યો તે સફળ થયો અને જે કોઈ તમારાથી દૂર થયો તે નાઉમ્મીદ અને નુકસાનમાં પડ્યો. મેં અલ્લાહ પાસે તમારા અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ના હકના વસીલાથી માંગ્યું અને અલ્લાહે મને આ કુદરત આપી." મેં જ્યારે સુલયમાન બિન દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)ની વાત સાંભળી તો હું પોતાને રોકી ન શક્યો અને પોતાને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના પગ પર નાખી દીધો અને ચૂમવા લાગ્યો અને અલ્લાહનો શુક્ર અદા કર્યો કે તેણે મને આ મોટી નેઅમત આપી અને અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ની વિલાયત તરફ, જેમને તેણે તમામ ગંદકીથી પાક અને પાકીઝા કર્યા છે, હિદાયત આપી. મારા બાકીના સાથીઓએ પણ મારા જેવું જ કર્યું.