حَنَانِ‌بْنِ‌سَدِیرٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) عَنِ الْعَرْشِ وَ الْکُرْسِیِّ فَقَالَ إِنَّ لِلْعَرْشِ صِفَاتٍ کَثِیرَهًًْ مُخْتَلِفَهًًْ لَهُ فِی کُلِّ سَبَبٍ وَ صُنْعٍ فِی الْقُرْآنِ صِفَهًٌْ عَلَی حِدَهًٍْ فَقَوْلُهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ یَقُولُ الْمُلْکُ الْعَظِیمُ وَ قَوْلُهُ الرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی یَقُولُ عَلَی الْمُلْکِ احْتَوَی وَ هَذَا مُلْکُ الْکَیْفُوفِیَّهًِْ فِی الْأَشْیَاءِ ثُمَّ الْعَرْشُ فِی الْوَصْلِ مُفْرَدٌ مِنَ الْکُرْسِیِّ لِأَنَّهُمَا بَابَانِ مِنْ أَکْبَرِ أَبْوَابِ الْغُیُوبِ وَ هُمَا جَمِیعاً غَیْبَانِ وَ هُمَا فِی الْغَیْبِ مَقْرُونَانِ لِأَنَّ الْکُرْسِیَّ هُوَ الْبَابُ الظَّاهِرُ مِنَ الْغَیْبِ الَّذِی مِنْهُ مَطْلَعُ الْبِدَعِ وَ مِنْهَا الْأَشْیَاءُ کُلُّهَا وَ الْعَرْشُ هُوَ الْبَابُ الْبَاطِنُ الَّذِی یُوجَدُ فِیهِ عِلْمُ الْکَیْفِ وَ الْکَوْنِ وَ الْقَدْرِ وَ الْحَدِّ وَ الْأَیْنِ وَ الْمَشِیَّهًِْ وَ صِفَهًِْ الْإِرَادَهًِْ وَ عِلْمُ الْأَلْفَاظِ وَ الْحَرَکَاتِ وَ التَّرْکِ وَ عِلْمُ الْعَوْدِ وَ الْبَدَاءِ فَهُمَا فِی الْعِلْمِ بَابَانِ مَقْرُونَانِ لِأَنَّ مُلْکَ الْعَرْشِ سِوَی مُلْکِ الْکُرْسِیِّ وَ عِلْمَهُ أَغْیَبُ مِنْ عِلْمِ الْکُرْسِیِّ فَمِنْ ذَلِکَ قَالَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ أَیْ صِفَتُهُ أَعْظَمُ مِنْ صِفَهًِْ الْکُرْسِیِّ وَ هُمَا فِی ذَلِکَ مَقْرُونَان.
امام صادق (علیه السلام)- حَنّان‌بن‌سَدیر گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی عرش و کرسی پرسیدم. فرمود: «عرش دارای صفات بسیار و متفاوتی است، به‌گونه‌ای که به هر مناسبتی که قرآن آن را بکار برده، صفتی مستقل و متناسب با آن مناسبت را دارد. عرش در عبارت رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ به‌معنای المُلک العظیم است و در آیه‌ی: همان بخشنده‌ای که بر عرش مسلّط است. ( طه/۵ ) مفهوم علی المُلک احتَوَی را می‌رساند و این نوع مالکیّت را مالکیّت کیفوفیّت [از مادّه‌ی کیف به‌معنای چگونگی] در اشیاء می‌نامند. از طرفی عرش در وصل، منفرد از کرسی است، زیرا هر دو، دو در از بزرگ‌ترین درهای غیب‌اند و کلّ این درها جزء امور غیبی است و در غیب، قرین یکدیگرند؛ زیرا کرسی درِ ظاهرِ غیبی است که محلّ برون آمدن امور بدیع (خلّاقیّت) همه‌ی اشیاء از آن است، می‌باشد. امّا عرش درِ باطنِ غیبی است که علوم کَیف، کَون، قَدَر، حَدّ و اَین، مشیّت، صفتِ اراده‌کردن، علم الفاظ و حرکات و تَرْک و علم عَوْد (بازگشت) و بَداء در آن است. این دو در، در علم، دو درِ مقرون‌اند، زیرا مُلک عرش متفاوت از مُلک کرسی است و علم آن غایب‌تر از علم کرسی است؛ از این رو خداوند فرموده است؛ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ چون صفتش بزرگ‌تر از صفت کرسی است. امّا به‌هرحال، این دو لفظ در غیب‌بودن، قرین یکدیگرند».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hannan ibn Sadir said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the Throne (al-'Arsh) and the Footstool (al-Kursi). He said: "The Throne has many different attributes, such that for every occasion the Qur'an uses it, it has an independent attribute suited to that occasion. The word 'Arsh in the phrase رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ [Lord of the mighty Throne] means al-Mulk al-'Azim (the mighty dominion), and in the verse: الرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی [The Beneficent One is settled upon the Throne] (Ta-Ha/5) it conveys the meaning of 'ala al-mulk ihtawa (He encompassed the dominion), and this kind of ownership is called the ownership of kayfufiyya [from the root kayf meaning how-ness] in things. On the other hand, the 'Arsh in connection is separate from the Kursi, because both are two of the greatest doors of the unseen, and all of these doors are among the matters of the unseen, and in the unseen they are paired together; for the Kursi is the outer door of the unseen from which the origin of the innovation (creativity) of all things comes forth. But the 'Arsh is the inner door of the unseen in which lies the knowledge of kayf (how), kawn (being), qadar (measure), hadd (limit), ayn (where), mashi'a (will), the attribute of iradah (willing), the knowledge of words and movements and abandonment, and the knowledge of 'awd (return) and bada'. These two doors, in knowledge, are two paired doors, because the dominion of the 'Arsh is different from the dominion of the Kursi, and its knowledge is more hidden than the knowledge of the Kursi; therefore Allah said: رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ [Lord of the mighty Throne], because its attribute is greater than the attribute of the Kursi. But in any case, these two words are paired together in being of the unseen."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હન્નાન બિન સદીર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અર્શ અને કુર્સી વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "અર્શની ઘણી અને વિવિધ સિફતો છે, એ રીતે કે કુરઆનમાં જે પણ પ્રસંગે તેનો ઉપયોગ થયો છે, તેને તે પ્રસંગને અનુરૂપ સ્વતંત્ર સિફત હોય છે. અર્શ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ [મહાન અર્શના રબ] વાક્યમાં અલ-મુલ્કુલ અઝીમ (મહાન સામ્રાજ્ય)ના અર્થમાં છે, અને આયત: الرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی [રહમાન અર્શ પર મુસલ્લત છે] (તાહા/૫)માં અલા અલ-મુલ્કિ ઇહતવા (તેણે સામ્રાજ્ય પર કબ્જો કર્યો) નો અર્થ આપે છે, અને આ પ્રકારની માલિકિય્યતને વસ્તુઓમાં કૈફૂફિય્યત [કૈફ ધાતુમાંથી જેનો અર્થ કેવીપણું છે]ની માલિકિય્યત કહેવાય છે. બીજી બાજુ, અર્શ જોડાણમાં કુર્સીથી અલગ છે, કારણ કે બંને ગૈબના સૌથી મોટા દરવાજાઓમાંથી બે દરવાજા છે અને આ બધા દરવાજા ગૈબી બાબતોમાંથી છે અને ગૈબમાં એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે; કારણ કે કુર્સી ગૈબનો ઝાહિરી દરવાજો છે જ્યાંથી બધી વસ્તુઓની બદીઅ (સર્જનશીલતા)ની બાબતો બહાર આવવાનું સ્થળ છે. પરંતુ અર્શ ગૈબનો બાતિની દરવાજો છે જેમાં કૈફ, કૌન, કદર, હદ અને અય્ન, મશીય્યત, ઇરાદો કરવાની સિફત, શબ્દો અને હલનચલન અને તર્કનું ઇલ્મ, અને અવ્દ (પાછા ફરવું) અને બદાનું ઇલ્મ છે. આ બે દરવાજા, ઇલ્મમાં, બે જોડાયેલા દરવાજા છે, કારણ કે અર્શનું સામ્રાજ્ય કુર્સીના સામ્રાજ્યથી અલગ છે અને તેનું ઇલ્મ કુર્સીના ઇલ્મ કરતાં વધુ ગુપ્ત છે; આથી અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ [મહાન અર્શના રબ] કારણ કે તેની સિફત કુર્સીની સિફત કરતાં મોટી છે. પરંતુ ગમે તે હોય, આ બે શબ્દો ગૈબ હોવામાં એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે."