سورة النمل

Verse 64 of 93

27:64

أَمَّنْ یَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ وَ مَنْ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللهِ قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ

یا کسى‌ که آفرینش را آغاز مى‌کند، سپس آن را باز مى‌گرداند و کسى ‌که شما را از آسمان و زمین روزى مى‌دهد؛ آیا معبودى با خداست؟! بگو: «اگر راست مى‌گویید دلیلتان را بیاورید»!

Or, Who originates the creation, then reproduces it and Who gives you sustenance from the heaven and the earth. Is there a god With Allah? Say: Bring your proof if you are truthful.

કોણ છે, જે ખિલ્કતની શરૂઆત કરે છે ? અને ફરી બીજી વખતે પણ તે જ પેદા કરશે અને કોણ છે જે આસમાન તથા ઝમીનમાંથી તમને રોઝી આપે છે ? શું અલ્લાહ સાથે બીજો કોઇ માઅબૂદ છે ? તું કહે કે જો તમે સાચા હોવ તો તમારી દલીલો રજૂ કરો.

#1 یا کسی که [دعای] مضطر را هنگامی‌که او را بخواند اجابت می‌کند و ناراحتی [او] را برطرف می‌سازد Or the One who answers the distressed when he calls upon Him and removes the affliction અથવા તે કોણ છે જે લાચારની [દુઆ] જ્યારે તેને પુકારે ત્યારે કબૂલ કરે છે અને તકલીફ દૂર કરે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَن صَالِحِ‌بْنِ‌عُقْبَهًْ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ نَزَلَتْ فِی الْقَائِمِ (علیه السلام) هُوَ وَ اللَّهِ الْمُضْطَرُّ إِذَا صَلَّی فِی الْمَقَامِ رَکْعَتَیْنِ وَ دَعَا اللَّهَ فَأَجَابَهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُهُ خَلِیفَهًًْ فِی الْأَرْضِ.

امام صادق (علیه السلام)- این آیه درباره‌ی قائم آل محمّد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نازل گردیده است. به خدا سوگند! مضطرّ اوست، آنگاه که در مقام، دو رکعت نماز به‌جا آورد و به درگاه خدا دعا کند و خداوند دعای وی را مستجاب نموده، بدی را از او دور نماید و او را خلیفه‌ی روی زمین قرار می‌دهد.

Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed concerning the Qa'im of Aal Muhammad (may Allah hasten his noble reappearance). By Allah! He is the distressed one, when he performs two rak'ats of prayer at the Maqam and supplicates to Allah, and Allah answers his supplication, removes the evil from him, and makes him a vicegerent upon the earth.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત આલે મુહમ્મદના કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) વિશે નાઝિલ થઈ છે. અલ્લાહની કસમ! મુઝ્તર (દુઃખી) તે જ છે, જ્યારે તેઓ મકામ ખાતે બે રકાત નમાઝ પઢે અને અલ્લાહની બારગાહમાં દુઆ કરે, અને અલ્લાહ તેમની દુઆ કબૂલ કરે, તેમનાથી બુરાઈ દૂર કરે અને તેમને ધરતી પર ખલીફા બનાવે.

#2 یا کسی که [دعای] مضطر را هنگامی‌که او را بخواند اجابت می‌کند و ناراحتی [او] را برطرف می‌سازد Or the One who answers the distressed when he calls upon Him and removes the affliction અથવા તે કોણ છે જે લાચારની [દુઆ] જ્યારે તેને પુકારે ત્યારે કબૂલ કરે છે અને તકલીફ દૂર કરે છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

نَزَلَتْ فِی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) إِذَا خَرَجَ تَعَمَّمَ وَ صَلَّی عِنْدَ الْمَقَامِ وَ تَضَرَّعَ إِلَی رَبِّهِ فَلَا تُرَدُّ لَهُ رَایَهًٌْ أَبَداً.

امام باقر (علیه السلام)- این آیه درباره‌ی قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نازل شده است. آن حضرت چون خروج کند، عمّامه بر سر می‌نهد و در مقام، نماز می‌خواند و به درگاه پروردگار تضرّع می‌کند، ازاین‌رو هرگز شکست نخواهد خورد.

Imam Baqir (peace be upon him): This verse was revealed concerning the Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance). When he rises, he places a turban upon his head, prays at the Maqam, and beseeches his Lord, and therefore no banner of his will ever be turned back.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) વિશે નાઝિલ થઈ છે. તે હઝરત જ્યારે ખુરૂજ કરશે, ત્યારે માથા પર અમામો બાંધશે અને મકામ ખાતે નમાઝ પઢશે અને પોતાના પરવરદિગારની બારગાહમાં આજિજી કરશે, આ કારણથી તેઓ ક્યારેય પરાજિત નહીં થાય.

#3 یا کسی که [دعای] مضطر را هنگامی‌که او را بخواند اجابت می‌کند و ناراحتی [او] را برطرف می‌سازد Or the One who answers the distressed when he calls upon Him and removes the affliction અથવા તે કોણ છે જે લાચારની [દુઆ] જ્યારે તેને પુકારે ત્યારે કબૂલ કરે છે અને તકલીફ દૂર કરે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الْقَائِمَ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) إِذَا خَرَجَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ فَیَسْتَقْبِلُ الْکَعْبَهًَْ وَ یَجْعَلُ ظَهْرَهُ إِلَی الْمَقَامِ ثُمَّ یُصَلِّی رَکْعَتَیْنِ ثُمَّ یَقُومُ فَیَقُولُ یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَی النَّاسِ بِآدَمَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَی النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَی النَّاسِ بِإِسْمَاعِیلَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَی النَّاسِ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ یَرْفَعُ یَدَیْهِ إِلَی السَّمَاءِ فَیَدْعُو وَ یَتَضَرَّعُ حَتَّی یَقَعَ عَلَی وَجْهِهِ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللهِ قَلِیلًا ما تَذَکَّرُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- چون قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خروج کند، وارد مسجد الحرام می‌شود و رو به قبله ایستاده به‌گونه‌ای که مقام در پشت سر وی قرارگرفته باشد. سپس دو رکعت نماز می‌خواند و آنگاه برخاسته و می‌گوید: «ای مردم! من نزدیک‌ترین مردم به آدم (علیه السلام) هستم؛ ای مردم! من نزدیک‌ترین مردم به ابراهیم (علیه السلام) هستم. ای مردم! من نزدیک‌ترین مردم به اسماعیل (علیه السلام) هستم. ای مردم! من نزدیک‌ترین مردم به محمّد (صلی الله علیه و آله) هستم». سپس دستان خود را به طرف آسمان بلندکرده و آن‌قدر دعا می‌خواند و تضرّع می‌جوید تا اینکه به‌صورت بر زمین می‌افتد و این خود نشان می‌دهد که مصداق آیه: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُونَ، خود اوست.

Imam Sadiq (peace be upon him): When the Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance) rises, he enters the Sacred Mosque and stands facing the Qibla in such a way that the Maqam is behind his back. Then he prays two rak'ats and then stands up and says: "O people! I am the nearest of people to Adam (peace be upon him); O people! I am the nearest of people to Ibrahim (peace be upon him); O people! I am the nearest of people to Isma'il (peace be upon him); O people! I am the nearest of people to Muhammad (peace be upon him and his family)." Then he raises his hands towards the sky and supplicates and beseeches so much that he falls upon his face on the ground, and this itself shows that the referent of the verse: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُونَ [Or, Who answers the distressed one when he calls upon Him and removes the evil, and makes you the vicegerents of the earth. Is there a god with Allah? Little is it that you mind] is he himself.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ખુરૂજ કરશે, ત્યારે મસ્જિદુલ હરામમાં દાખલ થશે અને કિબ્લા તરફ મુખ કરીને એવી રીતે ઊભા રહેશે કે મકામ તેમની પીઠ પાછળ હશે. પછી બે રકાત નમાઝ પઢશે અને પછી ઊભા થઈને કહેશે: "હે લોકો! હું આદમ (અલયહિસ્સલામ) ની સૌથી નજીકનો છું; હે લોકો! હું ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ની સૌથી નજીકનો છું; હે લોકો! હું ઇસ્માઇલ (અલયહિસ્સલામ) ની સૌથી નજીકનો છું; હે લોકો! હું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની સૌથી નજીકનો છું." પછી પોતાના હાથો આકાશ તરફ ઉઠાવશે અને એટલી બધી દુઆ કરશે અને આજિજી કરશે કે ચહેરા ભેર ધરતી પર પડી જશે, અને આ જ બતાવે છે કે આયત: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُونَ [અથવા તે કોણ છે જે દુઃખીની દુઆ કબૂલ કરે છે જ્યારે તે તેને પોકારે અને બુરાઈ દૂર કરે છે અને તમને ધરતીના ખલીફા બનાવે છે. શું અલ્લાહ સાથે કોઈ ઇલાહ છે? તમે બહુ થોડું જ યાદ કરો છો] નો મિસ્દાક ખુદ તેઓ જ છે.

#4 یا کسی که [دعای] مضطر را هنگامی‌که او را بخواند اجابت می‌کند و ناراحتی [او] را برطرف می‌سازد Or the One who answers the distressed when he calls upon Him and removes the affliction અથવા તે કોણ છે જે લાચારની [દુઆ] જ્યારે તેને પુકારે ત્યારે કબૂલ કરે છે અને તકલીફ દૂર કરે છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَن عَبْدِ الْحَمِیدِ الطَّوِیل عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ قَالَ أُنْزِلَتْ فِی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ جَبْرَئِیلُ عَلَی الْمِیزَابِ فِی صُورَهًِْ طَیْرٍ أَبْیَضَ فَیَکُونُ أَوَّلَ خَلْقٍ یُبَایِعُهُ وَ یُبَایِعُهُ النَّاسُ الثَّلَاثُمِائَهًِْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ فَمَنْ کَانَ ابْتُلِیَ بِالْمَسِیرِ وَافَی تِلْکَ السَّاعَهًَْ وَ مَنْ لَمْ یُبْتَلَ بِالْمَسِیرِ فُقِدَ عَنْ فِرَاشِهِ وَ هُوَ قَوْلُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) الْمَفْقُودُ عَنْ فُرُشِهِمْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً قَالَ الْخَیْرَاتُ الْوَلَایَهًُْ لَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ.

امام باقر (علیه السلام)- عبدالحمید طویل از امام باقر (علیه السلام) نقل می‌کند که آن حضرت در بیان این فرمایش خدای تعالی که می‌فرماید: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُونَ، فرمود: «این آیه درباره‌ی قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نازل شده است و جبرئیل (علیه السلام) به‌صورت پرنده‌ی سفیدی بر ناودان کعبه نشسته؛ نخستین کسی که با او بیعت می‌کند جبرئیل (علیه السلام) است. آنگاه سیصدوسیزده نفر با وی بیعت می‌کنند. هرکس به راه افتاد، به زودی به او می‌رسد و هرکس به راه نیفتاد، در رختخوابش ناپدید می‌شود، یعنی از همان جا که خوابیده، ناگهان حرکت می‌کند. این است معنی گفته‌ی حضرت علی (علیه السلام) که فرمود: «آنان در رختخوابشان ناپدید می‌شوند». چنانکه خداوند می‌فرماید: در نیکی‌ها و اعمال خیر، بر یکدیگر سبقت جویید! هرجا باشید، خداوند همه‌ی شما را [برای پاداش و کیفر در برابر اعمال نیک و بد، در روز رستاخیز]، حاضر می‌کند. ( بقره/۱۴۸ ). آن حضرت (علیه السلام) فرمود: «خیرات همان ولایت ما خاندان است».

Imam Baqir (peace be upon him): Abd al-Hamid al-Tawil narrates from Imam Baqir (peace be upon him) that regarding this saying of Allah the Exalted: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُونَ [Or, Who answers the distressed one when he calls upon Him and removes the evil, and makes you successors on the earth. Is there a god with Allah? Little do you take heed], he said: "This verse was revealed about al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief), and Jibra'il (peace be upon him) will be perched on the spout of the Ka'bah in the form of a white bird; the first one to pledge allegiance to him is Jibra'il (peace be upon him). Then three hundred and thirteen people pledge allegiance to him. Whoever has set out on the way soon reaches him, and whoever has not set out on the way disappears from his bed — that is, from the very place he was sleeping, he is suddenly moved. This is the meaning of the saying of Imam Ali (peace be upon him) who said: 'They disappear from their beds.' As Allah says: فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [Race with one another in good deeds! Wherever you may be, Allah will bring you all together (for reward and punishment for good and bad deeds, on the Day of Resurrection)] (Baqarah/148)." He (peace be upon him) said: "The good deeds are our wilayah, the Ahl al-Bayt."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ હમીદ તવીલ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે કે તે હઝરતે અલ્લાહ તઆલાના આ કથન أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُونَ [અથવા તે કોણ છે જે લાચારની દુઆ કબૂલ કરે છે જ્યારે તે તેને પોકારે, અને તકલીફ દૂર કરે છે, અને તમને ધરતી પર ખલીફા બનાવે છે? શું અલ્લાહની સાથે કોઈ બીજો ઇલાહ છે? તમે બહુ ઓછું ધ્યાન આપો છો] ના બયાનમાં ફરમાવ્યું: "આ આયત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) વિશે ઉતરી છે, અને જિબ્રઇલ (અલયહિસ્સલામ) સફેદ પક્ષીના રૂપમાં કાબાના પરનાળા પર બેઠા હશે; તેમની સાથે બયઅત કરનાર પ્રથમ વ્યક્તિ જિબ્રઇલ (અલયહિસ્સલામ) છે. પછી ત્રણસો તેર લોકો તેમની સાથે બયઅત કરશે. જે વ્યક્તિ રસ્તે પડી ગયો, તે જલ્દી તેમની પાસે પહોંચી જશે અને જે વ્યક્તિ રસ્તે ન પડ્યો, તે પોતાની પથારીમાંથી ગાયબ થઈ જશે, એટલે કે જ્યાં તે સૂતો હતો, ત્યાંથી જ અચાનક હરકતમાં આવી જશે. આ છે હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)ના કથનનો અર્થ જેમણે ફરમાવ્યું: 'તેઓ પોતાની પથારીમાંથી ગાયબ થઈ જાય છે.' જેમ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [ભલાઈઓ અને નેક કાર્યોમાં એકબીજા પર આગળ વધો! તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને (કયામતના દિવસે નેક અને બુરા કાર્યોના બદલા અને સજા માટે) હાજર કરશે] (બકરહ/૧૪૮). તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ખૈરાત એટલે અમારા અહલેબૈતની વિલાયત."

#5 یا کسی که [دعای] مضطر را هنگامی‌که او را بخواند اجابت می‌کند و ناراحتی [او] را برطرف می‌سازد Or the One who answers the distressed when he calls upon Him and removes the affliction અથવા તે કોણ છે જે લાચારની [દુઆ] જ્યારે તેને પુકારે ત્યારે કબૂલ કરે છે અને તકલીફ દૂર કરે છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ اللَّهِ لَکَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ قَدْ أَسْنَدَ ظَهْرَهُ إِلَی الْحَجَرِ ثُمَّ یَنْشُدُ اللَّهَ حَقَّهُ ثُمَّ یَقُولُ یَا أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی اللَّهِ فَأَنَا أَوْلَی بِاللَّهِ أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی آدَمَ فَأَنَا أَوْلَی بِآدَمَ أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی نُوحٍ (علیه السلام) فَأَنَا أَوْلَی بِنُوحٍ أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) فَأَنَا أَوْلَی بِإِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی مُوسَی فَأَنَا أَوْلَی بِمُوسَی أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی عِیسَی فَأَنَا أَوْلَی بِعِیسَی أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَأَنَا أَوْلَی بِمُحَمَّدٍ أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ یُحَاجَّنِی فِی کِتَابِ اللَّهِ فَأَنَا أَوْلَی بِکِتَابِ اللَّهِ ثُمَّ یَنْتَهِی إِلَی الْمَقَامِ فَیُصَلِّی رَکْعَتَیْنِ وَ یَنْشُدُ اللَّهَ حَقَّهُ ثُمَّ قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) هُوَ وَ اللَّهِ الْمُضْطَرُّ فِی کِتَابِ اللَّهِ فِی قَوْلِهِ أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ.

امام باقر (علیه السلام)- به خدا قسم گویا قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را می‌نگرم که به حجرالأسود تکیه داده و مردم را به حقّ خودش سوگند می‌دهد و می‌فرماید: «ای مردم! هرکس درباره‌ی خدا گفتگویی دارد از من بپرسد که من از هرکس به خدا نزدیک‌ترم. ای مردم! هرکس که می‌خواهد، درباره‌ی آدم (علیه السلام) با من گفتگو کند که من نزدیک‌ترین مردم به آدم (علیه السلام) هستم. ای مردم! هرکس که می‌خواهد، درباره‌ی نوح (علیه السلام) با من گفتگو کند که من نزدیک‌ترین مردم به نوح (علیه السلام) هستم. ای مردم! هرکس که می‌خواهد درباره‌ی ابراهیم (علیه السلام) با من گفتگو کند که من نزدیک‌ترین مردم به ابراهیم (علیه السلام) هستم. ای مردم! هرکس که می‌خواهد، درباره‌ی موسی (علیه السلام) با من گفتگو کند که من نزدیک‌ترین مردم به موسی (علیه السلام) هستم. ای مردم! هرکس که می‌خواهد، درباره‌ی عیسی (علیه السلام) با من گفتگو کند که من نزدیک‌ترین مردم به عیسی (علیه السلام) هستم. ای مردم! هرکس که می‌خواهد، درباره محمد (صلی الله علیه و آله) با من گفتگو کند که من نزدیک‌ترین مردم به محمد (صلی الله علیه و آله) هستم. ای مردم! هر کس که می‌خواهد، با من در مورد کتاب خدا گفتگو کند که من از همه نسبت به کتاب خدا سزاوارترم». آنگاه به طرف مقام ابراهیم می‌رود و دو رکعت نماز می‌گزارد. سپس مجدّداً مردم را به حق خودش به خدا سوگند می‌دهد که اللهُ حقُّ. به خدا سوگند! که منظور از مضطر در آیه: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ، اوست و این آیه در حقّ وی نازل شده است.

Imam Baqir (peace be upon him): By Allah, it is as though I am looking at al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief) leaning his back against al-Hajar al-Aswad and adjuring the people by his own right, saying: "O people! Whoever has anything to argue about Allah, let him ask me, for I am the closest of people to Allah. O people! Whoever wishes to argue with me about Adam (peace be upon him), I am the closest of people to Adam (peace be upon him). O people! Whoever wishes to argue with me about Nuh (peace be upon him), I am the closest of people to Nuh (peace be upon him). O people! Whoever wishes to argue with me about Ibrahim (peace be upon him), I am the closest of people to Ibrahim (peace be upon him). O people! Whoever wishes to argue with me about Musa (peace be upon him), I am the closest of people to Musa (peace be upon him). O people! Whoever wishes to argue with me about Isa (peace be upon him), I am the closest of people to Isa (peace be upon him). O people! Whoever wishes to argue with me about Muhammad (peace be upon him and his family), I am the closest of people to Muhammad (peace be upon him and his family). O people! Whoever wishes to argue with me about the Book of Allah, I am the most entitled of all to the Book of Allah." Then he goes towards the Maqam Ibrahim and offers two rak'ahs of prayer. Then he once again adjures the people by his own right by Allah — that Allah is the truth. By Allah! The one meant by al-mudtarr (the distressed) in the verse: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ [Or, Who answers the distressed one when he calls upon Him and removes the evil, and makes you successors on the earth] is he, and this verse was revealed concerning him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ! જાણે હું કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ને જોઈ રહ્યો છું કે તેઓ હજરે અસ્વદ પર ટેકો દઈને ઉભા છે અને લોકોને પોતાના હકનો વાસ્તો આપીને ફરમાવે છે: "ઓ લોકો! જેને પણ અલ્લાહ વિશે કંઈ વાત કરવી હોય તે મને પૂછે, કેમ કે હું બધા કરતાં અલ્લાહની વધુ નજીક છું. ઓ લોકો! જે કોઈ ઈચ્છે કે આદમ (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારી સાથે વાત કરે, તો હું આદમ (અલયહિસ્સલામ)ની સૌથી નજીકનો છું. ઓ લોકો! જે કોઈ ઈચ્છે કે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારી સાથે વાત કરે, તો હું નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની સૌથી નજીકનો છું. ઓ લોકો! જે કોઈ ઈચ્છે કે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારી સાથે વાત કરે, તો હું ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની સૌથી નજીકનો છું. ઓ લોકો! જે કોઈ ઈચ્છે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારી સાથે વાત કરે, તો હું મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની સૌથી નજીકનો છું. ઓ લોકો! જે કોઈ ઈચ્છે કે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારી સાથે વાત કરે, તો હું ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની સૌથી નજીકનો છું. ઓ લોકો! જે કોઈ ઈચ્છે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) વિશે મારી સાથે વાત કરે, તો હું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સૌથી નજીકનો છું. ઓ લોકો! જે કોઈ ઈચ્છે કે અલ્લાહની કિતાબ વિશે મારી સાથે વાત કરે, તો હું બધા કરતાં અલ્લાહની કિતાબનો વધુ હકદાર છું." પછી તેઓ મકામે ઇબ્રાહીમ તરફ જાય છે અને બે રકઅત નમાઝ પઢે છે. પછી ફરીથી લોકોને પોતાના હકનો અલ્લાહનો વાસ્તો આપે છે કે અલ્લાહ હક છે. અલ્લાહની કસમ! આયત: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ [અથવા તે કોણ છે જે લાચારની દુઆ કબૂલ કરે છે જ્યારે તે તેને પોકારે, અને તકલીફ દૂર કરે છે, અને તમને ધરતી પર ખલીફા બનાવે છે]માં મુઝ્તર્રથી મુરાદ તેઓ જ છે અને આ આયત તેમના હકમાં ઉતરી છે.

#6 و شما را خلفای زمین قرار می‌دهد And He makes you successors of the earth અને તમને ધરતીના ખલીફા બનાવે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عِمْرَانَ‌بْنِ‌الْحُصَیْنِ قَالَ کُنْتُ أَنَا وَ عُمَرُ‌بْنُ‌الْخَطَّابِ جَالِسَیْنِ عِنْدَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٌّ جَالِسٌ إِلَی جَنْبِهِ إِذْ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللهِ قَلِیلًا ما تَذَکَّرُونَ قَالَ فَانْتَقَضَ عَلِیٌّ (علیه السلام) انْتِقَاضَ الْعُصْفُورِ فَقَالَ لَهُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَا شَأْنُکَ تَجْزَعُ فَقَالَ وَ مَا لِی لَا أَجْزَعُ وَ اللَّهُ یَقُولُ إِنَّهُ یَجْعَلُنَا خُلَفَاءَ الْأَرْضِ فَقَالَ لَهُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) لَا تَجْزَعْ وَ اللَّهِ لَا یُحِبُّکَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا یُبْغِضُکَ إِلَّا مُنَافِقٌ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عِمران‌بن‌حُصَین من و عمربن‌خطّاب نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نشسته بودیم و علی (علیه السلام) در کنار وی نشسته بود که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آیه: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلاً مَّا تَذَکَّرُونَ را تلاوت فرمود. علی (علیه السلام) از شنیدن این آیه همچون گنجشک باران زده به لرزه افتاد. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «چرا چنین بی‌تابی می‌کنی»؟ عرض کرد: چرا بی‌تابی نکنم درحالی‌که خداوند می‌فرماید: «که ما را خلفای روی زمین قرار می‌دهد»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «بی‌تابی مکن، به خدا سوگند! کسی جز مؤمن تو را دوست نمی‌دارد و کسی جز منافق با تو دشمنی نمی‌ورزد».

The Prophet (peace be upon him and his family): Imran ibn Husayn said: I and Umar ibn al-Khattab were sitting with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and Ali (peace be upon him) was sitting beside him, when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited the verse: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلاً مَّا تَذَکَّرُونَ [Or, Who answers the distressed one when he calls upon Him and removes the evil, and makes you successors of the earth. Is there a god with Allah? Little do you remember]. Upon hearing this verse, Ali (peace be upon him) trembled like a sparrow drenched by rain. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Why are you so distressed?" He said: Why should I not be distressed, while Allah says: "He makes us successors upon the earth"? The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Do not be distressed. By Allah! None loves you except a believer, and none bears enmity toward you except a hypocrite."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમરાન બિન હુસૈન કહે છે: હું અને ઉમર બિન ખત્તાબ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે બેઠા હતા અને અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમની બાજુમાં બેઠા હતા, ત્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયત તિલાવત કરી: أَمَّن یُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللهِ قَلِیلاً مَّا تَذَکَّرُونَ [અથવા તે કોણ છે જે લાચારની દુઆ કબૂલ કરે છે જ્યારે તે તેને પોકારે છે અને દુઃખ દૂર કરે છે અને તમને ધરતીના ખલીફા બનાવે છે? શું અલ્લાહની સાથે કોઈ બીજો ઇલાહ છે? તમે બહુ ઓછું ધ્યાન રાખો છો]. આ આયત સાંભળીને અલી (અલયહિસ્સલામ) વરસાદમાં ભીંજાયેલી ચકલીની જેમ ધ્રૂજી ઊઠ્યા. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "તમે આટલા બેચેન કેમ થાઓ છો?" તેમણે અરજ કરી: હું બેચેન કેમ ન થાઉં જ્યારે અલ્લાહ ફરમાવે છે: "કે તે અમને ધરતી પરના ખલીફા બનાવે છે"? પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "બેચેન ન થાઓ, અલ્લાહની કસમ! તમને મોમિન સિવાય કોઈ ચાહતું નથી અને તમારી સાથે મુનાફિક સિવાય કોઈ દુશ્મની રાખતું નથી."