فلَمَّا بَلَغَ أُمَّ مُوسَی (علیه السلام) أَنَّ فِرْعَوْنَ قَدْ أَخَذَهُ فَحَزِنَتْ وَ بَکَتْ کَمَا قَالَ اللَّهُ وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسی فارِغاً إِنْ کادَتْ لَتُبْدِی بِهِ یَعْنِی کَادَتْ أَنْ تُخْبِرَهُمْ بِخَبَرِهِ أَوْ تَمُوتَ ثُمَّ ضَبَطَتْ نَفْسَهَا فَکَانَتْ کَمَا قَالَ لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلی قَلْبِها لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ.
امام باقر (علیه السلام)- وقتی مادر موسی (علیه السلام) مطّلع شد که فرعون، پسر او را گرفته، بسیار غمگین شد و بسیار گریست همانطور که خداوند فرمود: وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَی فَارِغًا إِن کَادَتْ لَتُبْدِی بِهِ؛ یعنی نزدیک بود راز او را فاش کند یا اینکه خود از غصّه بمیرد. امّا بر خود مسلّط شد و حوادث آنگونه که خداوند فرموده بود، پیش رفت: لَوْلَا أَن رَّبَطْنَا وَقَالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّیهِ.
Imam Baqir (peace be upon him): When the mother of Musa (peace be upon him) came to know that Firon had taken her son, she became greatly grieved and wept much, as Allah has said: وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَی فَارِغًا إِن کَادَتْ لَتُبْدِی بِهِ [And the heart of Musa's mother became empty; she was near to disclosing him]; that is, she was about to reveal his secret, or to die of grief herself. But she controlled herself, and events proceeded as Allah had said: لَوْلَا أَن رَّبَطْنَا [Had We not strengthened (her heart)]. وَقَالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّیهِ [And she said to his sister: Follow him].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની માતાને ખબર પડી કે ફિરઔને તેના પુત્રને પકડી લીધો છે, ત્યારે તેઓ ખૂબ જ ગમગીન થયાં અને ખૂબ રડ્યાં, જેમ કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَی فَارِغًا إِن کَادَتْ لَتُبْدِی بِهِ [અને મૂસાની માતાનું હૃદય ખાલી થઈ ગયું; નજીક હતું કે તે તેને પ્રગટ કરી દે]; એટલે કે નજીક હતું કે તેઓ તેમનું રહસ્ય જાહેર કરી દે અથવા પોતે ગમમાં મરી જાય. પરંતુ તેમણે પોતાના પર કાબૂ મેળવ્યો અને ઘટનાઓ એ રીતે આગળ વધી જેમ અલ્લાહે ફરમાવ્યું હતું: لَوْلَا أَن رَّبَطْنَا [જો અમે (તેમના હૃદયને) મજબૂત ન કર્યું હોત]. وَقَالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّیهِ [અને તેમણે તેમની બહેનને કહ્યું: તેનો પીછો કર].