سورة القصص

Verse 55 of 88

28:55

وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِي الْجاهِلينَ

و هرگاه سخن لغو و بيهوده بشنوند، از آن روى مى‌گردانند و مى‌گويند: «اعمال ما از آنِ ماست و اعمال شما از آن خودتان؛ سلام بر شما [سلام وداع]؛ ما خواهان جاهلان نيستيم».

And when they hear idle talk they turn aside from it and say: We shall have our deeds and you shall have your deeds; peace be on you, we do not desire the ignorant.

અને જે વખતે તેઓ કંઇપણ નકામી વાત સાંભળે છે ત્યારે તેના તરફથી મોઢું ફેરવી લે છે અને કહે છે કે અમારા આમાલ અમારા માટે છે અને તમારા આમાલ તમારા માટે છે, તમારા પર સલામ થાય. અમે જાહીલો(ની સંગત)ને ચાહતા નથી.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ فَرَضَ عَلَی السَّمْعِ أَنْ یَتَنَزَّهَ عَنِ الِاسْتِمَاعِ إِلَی مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَ أَنْ یُعْرِضَ عَمَّا لَا یَحِلُّ لَهُ مِمَّا نَهَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَنْهُ وَ الْإِصْغَاءِ إِلَی مَا أَسْخَطَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ ... قَالَ وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ وَ قَالَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً فَهَذَا مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی السَّمْعِ مِنَ الْإِیمَانِ أَنْ لَا یُصْغِیَ إِلَی مَا لَا یَحِلُّ لَهُ وَ هُوَ عَمَلُهُ وَ هُوَ مِنَ الْإِیمَان.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند بر گوش نیز چیزهایی واجب کرده است و آن این است که نخست گوش‌های خود را از آنچه پروردگار حرام کرده است بازدارد، از منهیّات دوری کند، به سخنانی که مورد خشم خداوند می‌گردد گوش فرا ندهد ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ؛ و فرمود: هنگامی که با لغو و بیهودگی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند ( فرقان/۷۲ ) این‌ها بود آنچه خداوند بر گوش واجب کرده و باید از گوش‌دادن به آن‌ها اجتناب کند و این‌ها عمل گوش می‌باشد. و این عمل، ایمان گوش محسوب می‌شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah has also made certain things obligatory upon the ear, and that is that one should first restrain his ears from what the Lord has forbidden, keep away from prohibited things, and not listen to speech that brings about Allah's wrath ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ [And when they hear idle talk they turn aside from it and say: We shall have our deeds and you shall have your deeds]; and He said: When they come across idle talk, they pass by it nobly (Furqan/72). These were the things Allah made obligatory upon the ear, and it must abstain from listening to them, and these are the deeds of the ear. And this deed is considered the iman (faith) of the ear.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે કાન પર પણ કેટલીક વસ્તુઓ વાજિબ કરી છે, અને તે એ છે કે સૌપ્રથમ પોતાના કાનોને એ વસ્તુઓથી રોકે જે પરવરદિગારે હરામ કરી છે, મનાઈ કરેલી બાબતોથી દૂર રહે, એવી વાતો ન સાંભળે જે અલ્લાહના ગુસ્સાનું કારણ બને ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ [અને જ્યારે તેઓ નકામી વાતો સાંભળે છે ત્યારે તેનાથી મોં ફેરવી લે છે અને કહે છે: અમારા કામ અમારા માટે અને તમારા કામ તમારા માટે]; અને ફરમાવ્યું: જ્યારે તેઓ લગ્વ (નકામી વાત) સાથે મુકાબલો કરે છે, તો બુઝુર્ગીથી તેનાથી પસાર થઈ જાય છે (ફુરકાન/૭૨). આ તે વસ્તુઓ હતી જે અલ્લાહે કાન પર વાજિબ કરી છે અને તેને સાંભળવાથી બચવું જોઈએ અને આ કાનનો અમલ છે. અને આ અમલ, કાનનો ઈમાન ગણાય છે.

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَدْ فَرَضَ عَلَی جَوَارِحِکَ کُلِّهَا فَرَائِضَ یَحْتَجُّ بِهَا عَلَیْکَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ یَسْأَلُکَ عَنْهَا وَ ذَکَّرَهَا وَ وَعَظَهَا وَ حَذَّرَهَا وَ أَدَّبَهَا وَ لَمْ یَتْرُکْهَا سُدًی ... فَفَرَضَ عَلَی السَّمْعِ أَنْ لَا تُصْغِیَ بِهِ إِلَی الْمَعَاصِی فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ فَهَذَا مَا فَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَی السَّمْعِ وَ هُوَ عَمَلُه.

امام علی (علیه السلام)- خدای متعال بر کلّیه اعضاء تو وظایف و واجباتی را مقرّر و مفروض داشته است که در روز قیامت به‌وسیله‌ی آن‌ها بر تو احتجاج می‌کند و از آن‌ها سؤال می‌نماید و آن اعضاء را تذکّر داده و موعظه کرده، بر حذر داشته، تأدیب نموده و آن‌ها را بیهوده رها نکرده است ... خداوند بر گوش واجب کرده که به سخنانی که مورد خشم خداست گوش فرا ندهد ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ؛ این چیزیست که خدای عزّوجّل آن را بر گوش واجب ساخته و این عمل [واجب] گوش است.

Imam Ali (peace be upon him): Allah the Exalted has prescribed and made obligatory upon all your limbs duties and obligations by which He will argue against you on the Day of Resurrection and question you about them. He has reminded those limbs, admonished them, warned them, disciplined them, and has not left them in vain ... Allah has made it obligatory upon the ear not to listen to speech that brings about Allah's wrath ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ [And when they hear idle talk they turn aside from it]; this is what Allah, the Mighty and Majestic, has made obligatory upon the ear, and this is the [obligatory] deed of the ear.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ તમારા બધા અંગો પર ફરજો અને વાજિબાત મુકર્રર કરી છે, જેના દ્વારા કયામતના દિવસે તમારા પર દલીલ કરશે અને તેમના વિશે પૂછશે, અને તે અંગોને યાદ કરાવ્યું છે, નસીહત કરી છે, ડરાવ્યા છે, અદબ શીખવ્યો છે અને તેમને નકામા છોડ્યા નથી ... અલ્લાહે કાન પર વાજિબ કર્યું છે કે જે વાતો અલ્લાહના ગુસ્સાનું કારણ છે તેને ન સાંભળે ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ [અને જ્યારે તેઓ નકામી વાત સાંભળે છે તો તેનાથી મોં ફેરવી લે છે]; આ તે વસ્તુ છે જે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે કાન પર વાજિબ કરી છે અને આ કાનનો [વાજિબ] અમલ છે.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ إِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ تَکَرُّماً وَ قَالَ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ (رحمة الله علیه) قَالَ: اللَّغْوُ الْکَذِبُ وَ اللَّهْوُ وَ الْغِنَاءُ. قَالَ: وَ هُمُ الْأَئِمَّهًُْ (علیهم السلام) یُعْرِضُونَ عَنْ ذَلِکَ کُلِّهِ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ؛ وقتی سخن لغو را بشنوند بسیار کریمانه از آن دوری می‌کنند؛ لغو، دروغ و حرف بیهوده، غِناء است. و مقصود امامان (علیهم السلام) هستند که از همه‌ی این امور روی برمی‌تابند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ [And when they hear idle talk they turn aside from it]; when they hear idle speech, they turn away from it very nobly; al-laghw (idle talk) is lying, vain speech, and singing. And what is meant are the Imams (peace be upon them), who turn away from all of these matters.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ [અને જ્યારે તેઓ નકામી વાત સાંભળે છે તો તેનાથી મોં ફેરવી લે છે]; જ્યારે લગ્વ (નકામી વાત) સાંભળે છે તો ખૂબ જ કરીમાના (બુઝુર્ગીથી) તેનાથી દૂર રહે છે; લગ્વ, જૂઠ અને નકામી વાત, ગિનાઅ (ગાયન) છે. અને મકસદ ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ) છે જેઓ આ બધી બાબતોથી મોં ફેરવી લે છે.

أَمَّا مَا فَرَضَهُ عَلَی الْأُذُنَیْنِ فَالِاسْتِمَاعُ لِذِکْرِ اللَّهِ وَ الْإِنْصَاتُ إِلَی مَا یُتْلَی مِنْ کِتَابِهِ وَ تَرْکُ الْإِصْغَاءِ إِلَی مَا یُسْخِطُهُ فَقَالَ سُبْحَانَه ... وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ لا نَبْتَغِی الْجاهِلِینَ وَ فِی کِتَابِ اللَّهِ تَعَالَی مَا مَعْنَاهُ مَعْنَی مَا فَرَضَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ عَلَی السَّمْعِ وَ هُوَ الْإِیمَان.

امام علی (علیه السلام)- واجبات گوش، شنیدن اذکار خداوند و گوش‌دادن به تلاوت آیات قرآن و خودداری از شنیدن آنچه خداوند را به خشم می‌آورد، است ... پروردگار فرمود: وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ لا نَبْتَغِی الْجاهِلِینَ؛ در قرآن هرچه بر گوش واجب‌شده، ایمان گوش محسوب می‌شود.

Imam Ali (peace be upon him): The obligations of the ear are: listening to the remembrance of Allah, paying attention to the recitation of the verses of the Quran, and refraining from listening to what angers Allah ... The Lord said: وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ لا نَبْتَغِی الْجاهِلِینَ [And when they hear idle talk they turn aside from it and say: We shall have our deeds and you shall have your deeds; peace be on you, we do not desire the ignorant]; whatever is made obligatory upon the ear in the Quran is considered the iman (faith) of the ear.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કાનની વાજિબાત આ છે: અલ્લાહના ઝિક્રને સાંભળવું, કુરઆનની આયતોની તિલાવત તરફ ધ્યાન આપવું, અને જે વસ્તુ અલ્લાહને ગુસ્સો અપાવે તેને સાંભળવાથી બચવું ... પરવરદિગારે ફરમાવ્યું: وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ لا نَبْتَغِی الْجاهِلِینَ [અને જ્યારે તેઓ નકામી વાત સાંભળે છે તો તેનાથી મોં ફેરવી લે છે અને કહે છે: અમારા કામ અમારા માટે અને તમારા કામ તમારા માટે; તમારા પર સલામ, અમે જાહિલોને ઈચ્છતા નથી]; કુરઆનમાં જે કંઈ કાન પર વાજિબ કરાયું છે, તે કાનનો ઈમાન ગણાય છે.