سورة القصص

Verse 88 of 88

28:88

وَلا تَدْعُ مَعَ اللهِ‌ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

معبود ديگرى را با خدا مخوان، كه هيچ معبودى جز او نيست؛ همه چيز جز ذات [پاك] او فانى مى‌شود؛ حاكميّت تنها از آنِ اوست؛ و همه به سوى او باز گردانده مى‌شويد.

And call not with Allah any other god; there is no god but He, every thing is perishable but He; His is the Judgement, and to Him you shall be brought back.

અને અલ્લાહ ઉપરાંત બીજા કોઇ માઅબૂદને પોકારો નહિં કે તેના સિવાય બીજો કોઇ માઅબૂદ નથી; તેના ચહેરા સિવાય દરેક વસ્તુ હલાક થનારી છે,* હુકૂમત તેની જ છે અને તેની તરફ તમો સર્વોને પાછા ફેરવવામાં આવશે.

#1 همه چیز جز ذات [پاک] او فانی می‌شود Everything perishes except His Face તેની [પાક] ઝાત સિવાય દરેક વસ્તુ ફના થઈ જશે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی حَمْزَهًْ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ قَالَ فَیَهْلِکُ کُلُّ شَیْءٍ وَ یَبْقَی الْوَجْهُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یُوصَفَ بِالْوَجْهِ وَ لَکِنَّ مَعْنَاهُ کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا دِینَهُ وَ الْوَجْهُ الَّذِی یُؤْتَی مِنْهُ.

امام باقر (علیه السلام)- ابوحمزه گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «وجه، در فرموده‌ی خدای تعالی: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ، چه معنایی دارد»؟ فرمود: «هر چیزی زوال‌پذیر است و تنها وجه آن باقی می‌ماند و خداوند بزرگتر از آن است که بگوییم وجه دارد ولی مقصود از آن این است که هر چیزی نابود می‌شود مگر دین خدا و وجه خدا، که همان راهی است که از آن طریق به سوی خدا می‌روند».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Hamza said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): "What does wajh mean in the saying of Allah the Exalted: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable except His Face]?" He said: "Everything is perishable and only His wajh remains, and Allah is greater than that we should say He has a face; rather, the meaning of it is that everything perishes except the religion of Allah, and the wajh of Allah — which is the path by which one comes to Allah."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂહમ્ઝા કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "અલ્લાહ તઆલાના આ કથન: કُલُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશવંત છે સિવાય તેના વજહ (ચહેરા)ના] માં વજહનો શું અર્થ છે?" આપે ફરમાવ્યું: "દરેક વસ્તુ નષ્ટ થનારી છે અને ફક્ત તેનો વજહ બાકી રહે છે, અને અલ્લાહ એથી મહાન છે કે આપણે કહીએ કે તેને ચહેરો છે; પરંતુ તેનો અર્થ એ છે કે દરેક વસ્તુ નષ્ટ થાય છે સિવાય અલ્લાહના દીનના, અને અલ્લાહનો વજહ — જે તે માર્ગ છે જેના દ્વારા લોકો અલ્લાહ તરફ જાય છે."

#2 همه چیز جز ذات [پاک] او فانی می‌شود Everything perishes except His Face તેની [પાક] ઝાત સિવાય દરેક વસ્તુ ફના થઈ જશે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُغِیرَهًِْ النَّصْرِیِّ قَالَ: سئل أبوعبدالله (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ فَقَالَ مَا یَقُولُونَ فِیهِ قُلْتُ یَقُولُونَ یَهْلِکُ کُلُّ شَیْءٍ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ لَقَدْ قَالُوا قَوْلًا عَظِیماً إِنَّمَا عَنَی بِذَلِکَ وَجْهَ اللَّهِ الَّذِی یُؤْتَی مِنْهُ.

امام صادق (علیه السلام)- حارث‌بن‌مغیره گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره کلام خدای تبارک‎وتعالی کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ، پرسش شد. ایشان فرمود: «عوام در این باره چه می‌گویند»؟ عرض کردم: «می‌گویند همه چیز جز وجه خدا هلاک شود». فرمود: «منزّه است خدا! سخن درشتی گفتند، مقصود از وجه، راهی است که از آن طریق به سوی خدا می‌روند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Harith ibn Mughira said: Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about the saying of Allah, the Blessed and Exalted: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable except His Face]. He said: "What do the common people say about it?" I said: "They say that everything perishes except the Face of Allah." He said: "Glory be to Allah! They have said a grave thing. What is meant by wajh is the path by which one comes to Allah."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હારિસ બિન મુગીરહ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાના કથન કُલُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશવંત છે સિવાય તેના વજહના] વિશે પૂછવામાં આવ્યું. આપે ફરમાવ્યું: "સામાન્ય લોકો આ વિશે શું કહે છે?" મેં અરજ કરી: "તેઓ કહે છે કે અલ્લાહના વજહ સિવાય બધું નષ્ટ થઈ જશે." આપે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ પવિત્ર છે! તેમણે ખૂબ ભારે વાત કરી; વજહથી ઉદ્દેશ્ય તે માર્ગ છે જેના દ્વારા લોકો અલ્લાહ તરફ જાય છે."

#3 همه چیز جز ذات [پاک] او فانی می‌شود Everything perishes except His Face તેની [પાક] ઝાત સિવાય દરેક વસ્તુ ફના થઈ જશે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ قَالَ فَیَفْنَی کُلُّ شَیْءٍ وَ یَبْقَی الْوَجْهُ اللَّهُ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یُوصَفَ لَا وَ لَکِنَّ مَعْنَاهُ کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا دِینَهُ.

امام باقر (علیه السلام)- کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ؛ همه چیز از بین می‌رود فقط وجه باقی می‌ماند؟! خدا منزّه است از این‌که به داشتن صورت توصیف شود. نه به خدا قسم معنای آن این نیست، معنای آن این است که همه چیز جز دین خدا نابود می‌شود.

Imam Baqir (peace be upon him): کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable except His Face]; everything is destroyed and only the wajh remains?! Allah is far above being described as having a face. No, by Allah, that is not its meaning; its meaning is that everything is destroyed except the religion of Allah.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): કُલُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશવંત છે સિવાય તેના વજહના]; બધું નષ્ટ થઈ જાય છે અને ફક્ત વજહ બાકી રહે છે?! અલ્લાહ એથી પવિત્ર છે કે તેને ચહેરો હોવાનું વર્ણવવામાં આવે. ના, અલ્લાહની કસમ, તેનો અર્થ એ નથી, તેનો અર્થ એ છે કે અલ્લાહના દીન સિવાય બધું નષ્ટ થાય છે.

#4 همه چیز جز ذات [پاک] او فانی می‌شود Everything perishes except His Face તેની [પાક] ઝાત સિવાય દરેક વસ્તુ ફના થઈ જશે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا ابْنَ مَسْعُودٍ الدُّنْیَا مَلْعُونَهًٌْ مَلْعُونٌ مَنْ فِیهَا مَلْعُونٌ مَنْ طَلَبَهَا وَ أَحَبَّهَا وَ نَصَبَ لَهَا وَ تَصْدِیقُ ذَلِکَ فِی کِتَابِ اللَّهِ تَعَالَی کُلُّ مَنْ عَلَیْها فانٍ وَ یَبْقی وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ وَ قَوْلُهُ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ای پسر مسعود! دنیا لعنت‌شده و کسی که در طلب آن است لعنت‌شده و کسی که آن را دوست دارد و تمام تلاشش آن باشد ملعون است و تصدیق این حرف، گفته‌ی خدای تعالی است: همه کسانی که روی آن [زمین] هستند فانی می‌شوند، و تنها ذات ذو الجلال و گرامی پروردگارت باقی می‌ماند! ( الرحمن/۲۷۲۶ ) و گفته‌ی خداست: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): O Ibn Mas'ud! The world is accursed, and whoever seeks it is accursed, and whoever loves it and whose whole effort is for it is accursed. The confirmation of this saying is the word of Allah the Exalted: "All who are upon it [the earth] shall perish, and there remains only the Face of your Lord, Possessor of Majesty and Honour!" (Al-Rahman/26–27) and His word: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable except His Face].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઓ ઇબ્ને મસઊદ! દુનિયા લઅનત કરાયેલી છે અને જે તેની શોધમાં છે તે લઅનત કરાયેલો છે અને જે તેને ચાહે છે અને જેની બધી કોશિશ તેના માટે છે તે મલઊન છે, અને આ વાતની પુષ્ટિ અલ્લાહ તઆલાનું આ કથન છે: તે [ઝમીન] ઉપર જે લોકો પણ છે તે બધા નાશવંત છે, અને ફક્ત તમારા પરવરદિગારની ઝુલ-જલાલ અને પ્રતિષ્ઠાવાળી ઝાત જ બાકી રહેશે! (અલ-રહમાન/26–27) અને અલ્લાહનું આ કથન છે: કُલُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ.

#5 همه چیز جز ذات [پاک] او فانی می‌شود Everything perishes except His Face તેની [પાક] ઝાત સિવાય દરેક વસ્તુ ફના થઈ જશે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَی أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ یَا أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی عَنْ رَبِّکَ مَتَی کَانَ فَقَالَ وَیْلَکَ إِنَّمَا یُقَالُ لِشَیْءٍ لَمْ یَکُنْ فَکَانَ مَتَی کَانَ إِنَّ رَبِّی تَبَارَکَ وَ تَعَالَی کَانَ لَمْ یَزَلْ حَیّاً بِلَا کَیْفٍ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کَانَ وَ لَا کَانَ لِکَوْنِهِ کَیْفٌ وَ لَا کَانَ لَهُ أَیْنٌ وَ لَا کَانَ فِی شَیْءٍ وَ لَا کَانَ عَلَی شَیْءٍ وَ لَا ابْتَدَعَ لِکَانِهِ مَکَاناً وَ لَا قَوِیَ بَعْدَ مَا کَوَّنَ شَیْئاً وَ لَا کَانَ ضَعِیفاً قَبْلَ أَنْ یُکَوِّنَ شَیْئاً وَ لَا کَانَ مُسْتَوْحِشاً قَبْلَ أَنْ یُبْدِعَ شَیْئاً وَ لَا یُشْبِهُ شَیْئاً مُکَوَّناً وَ لَا کَانَ خِلْواً مِنَ الْقُدْرَهًِْ عَلَی الْمُلْکِ قَبْلَ إِنْشَائِهِ وَ{لَا} یَکُونُ مِنْهُ خِلْواً بَعْدَ ذَهَابِهِ لَمْ یَزَلْ حَیّاً بِلَا حَیَاهًٍْ وَ مَلِکاً قَادِراً قَبْلَ أَنْ یُنْشِئَ شَیْئاً وَ مَلِکاً جَبَّاراً بَعْدَ إِنْشَائِهِ لِلْکَوْنِ فَلَیْسَ لِکَوْنِهِ کَیْفٌ وَ لَا لَهُ أَیْنٌ وَ لَا لَهُ حَدٌّ وَ لَا یُعْرَفُ بِشَیْءٍ یُشْبِهُهُ وَ لَا یَهْرَمُ لِطُولِ الْبَقَاءِ وَ لَا یَصْعَقُ لِشَیْءٍ وَ لَا یُخَوِّفُهُ شَیْءٌ تَصْعَقُ الْأَشْیَاءُ کُلُّهَا مِنْ خِیفَتِهِ کَانَ حَیّاً بِلَا حَیَاهًٍْ حَادِثَهًٍْ وَ لَا کَوْنٍ مَوْصُوفٍ وَ لَا کَیْفٍ مَحْدُودٍ وَ لَا أَثَرٍ مَقْفُوٍّ وَ لَا مَکَانٍ جَاوَرَ شَیْئاً بَلْ حَیٌّ یُعْرَفُ وَ مَلِکٌ لَمْ یَزَلْ لَهُ الْقُدْرَهًُْ وَ الْمُلْکُ أَنْشَأَ مَا شَاءَ بِمَشِیئَتِهِ لَا یُحَدُّ وَ لَا یُبَعَّضُ وَ لَا یَفْنَی کَانَ أَوَّلًا بِلَا کَیْفٍ وَ یَکُونُ آخِراً بِلَا أَیْنٍ وَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَکَ اللهُ رَبُّ الْعالَمِینَ وَیْلَکَ أَیُّهَا السَّائِلُ إِنَّ رَبِّی لَا تَغْشَاهُ الْأَوْهَامُ وَ لَا تَنْزِلُ بِهِ الشُّبُهَاتُ وَ لَا یُجَارُ مِنْ شَیْءٍ وَ لَا یُجَاوِرُهُ شَیْءٌ وَ لَا تَنْزِلُ بِهِ الْأَحْدَاثُ وَ لَا یُسْأَلُ عَنْ شَیْءٍ یَفْعَلُهُ وَ لَا یَقَعُ عَلَی‌شَیْءٍ وَ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ وَ ما بَیْنَهُما وَ ما تَحْتَ الثَّری.

امام باقر (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: مردی خدمت امام باقر (علیه السلام) رسید و گفت: «ای اباجعفر (علیه السلام)! به من بگو پروردگارت از کی و چه زمانی بود»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «وای بر تو! به موجودی که نبوده و سپس به وجود آمده باشد می‌گویند که از کی و چه زمانی به وجود آمده؛ درحالی‌که پروردگار من همواره و بدون هیچ چون و چرایی از نوع چیستی او، زنده بوده است. فعل ایجادشدن در مورد او نیست و برای بودنش هم بحثی از چگونگی بودن مطرح نیست، مکانی ندارد و در چیزی قرار ندارد و بر روی چیزی واقع نشده و برای خود مکانی ایجاد نکرده و نه بعد از آنکه چیزی را آفرید قوی شد و نه پیش از آنکه چیزی را ایجاد کند ضعیف بود و نه پیش از ایجاد چیزها در وحشت بود. و شباهت به چیزی که ساخته شده ندارد و پیش از ایجاد مُلک از قدرت بر آن خالی نبود و بعد از رفتن آن از آن خالی نخواهد بود. درحالی‌که هیچ کس زنده نبوده او زنده بود، پادشاه صاحب قدرتی بوده پیش از آنکه چیزی را ایجاد کند و پادشاه بزرگوار عظیم‌الشأنی بوده بعد از آنکه بودن را ایجاد فرموده است؛ پس بودنش را چگونگی نیست و او را حد و اندازه و جا و مکان نیست و او را به چیزی که به او شباهت داشته باشد نمی‌توان شناخت، زیرا او را شبیهی نیست و به جهت طول بقاء و ماندن پیر نمی‌شود و از ترس چیزی بیهوش نمی گردد و چیزی او را نمی‌ترساند بلکه همه چیزها از ترس او بی‌هوش می‌شوند، زنده بوده، بدون آنکه در یک زمانی زنده شدن بر او اتّفاق افتاده باشد، بوده، اما نه چنان که به وصف درآید و چگونگی‌ای که محدود و معلوم باشد ندارد و اثر و ردّی که بتوان آن را پیگیری کند ندارد، مکانی که با چیزی مجاورت داشته باشد ندارد بلکه زنده‌ایست که شناخته می‌شود و پادشاهی است که همیشه قدرت و پادشاهی داشته و آنچه را که خواسته به هر وضع که خواسته، ایجاد فرموده و او را اندازه نمی‌توان کرد و تجزیه نمی‌شود و نیست و نابود نخواهد شد، اوّلی بود بی‌چگونگی و آخری می‌باشد بی‌آنکه مکانی داشته باشد [که از آن سؤال شود که در کجا است] کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ. آفرینش و تدبیر [جهان]، از آن او [و به فرمان او] ست! پر برکت [و زوال‌ناپذیر] است خداوندی که پروردگار جهانیان است! ( اعراف/۵۴ ). وای بر تو ای سائل! پندارها پروردگار من را احاطه نمی‌کند و شبهه‌ها بر او فرود نمی‌آید و چیزی مجاور او نمی شود. حوادث بر او فرود نمی‌آید و او را به خاطر کاری که می‌کند بازخواست نمی‌کنند و بر روی چیزی قرار ندارد و هیچگاه خواب سبک و سنگینی او را فرانمی‌گیرد ( بقره/۲۵۵ ). از آن اوست آنچه در آسمان‌ها، و آنچه در زمین، و آنچه میان آن دو، و آنچه در زیر خاک (پنهان) است! ( طه/۶ )».

Imam Baqir (peace be upon him)- Abu Basir said: A man came to Imam Baqir (peace be upon him) and said: "O Aba Ja'far (peace be upon him)! Tell me, since when and from what time has your Lord existed?" The Imam (peace be upon him) said: "Woe to you! It is said of a thing that did not exist and then came into being, 'since when and from what time did it come into being?' — whereas my Lord has always been living, without any question of 'how' concerning His essence. The act of coming into existence does not apply to Him, and regarding His being there is no discussion of how He is; He has no place, and He is not situated in anything, nor is He upon anything, nor did He create for Himself a place, nor did He become strong after He created something, nor was He weak before He created anything, nor was He lonely before He originated anything. He does not resemble anything that has been made, and He was not devoid of power over dominion before its creation, and He will not be devoid of it after its passing. While no one was living, He was living; He was a King possessing power before He created anything, and He was a Mighty, Majestic King after He originated existence. So His being has no 'how,' nor does He have a limit, measure, place, or location, and He cannot be known through anything resembling Him, for there is nothing that resembles Him. He does not grow old through length of remaining, nor does He faint out of fear of anything, nor does anything frighten Him — rather, all things faint out of fear of Him. He has been living, without living having come upon Him at some time; He has been, but not in a way that can be described, nor does He have a 'how' that is bounded and known, nor does He have a trace or track that can be followed, nor does He have a place adjacent to anything. Rather, He is a Living One who is known, and a King who has always had power and kingship, and He has originated whatever He willed in whatever manner He willed. He cannot be measured, nor is He divided, nor does He cease to exist, nor will He perish. He was the First without a 'how,' and He is the Last without a place [about which it could be asked, 'where is He?']. كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable but His Face]. Creation and command [of the world] belong to Him [and are by His command]! Blessed [and imperishable] is Allah, the Lord of the worlds! (Al-A'raf/54). Woe to you, O questioner! Imaginings do not encompass my Lord, doubts do not descend upon Him, nothing is adjacent to Him, events do not befall Him, He is not called to account for what He does, He is not situated upon anything, and no drowsiness or sleep ever overtakes Him (Al-Baqarah/255). To Him belongs whatever is in the heavens, and whatever is on the earth, and whatever is between them, and whatever is (hidden) beneath the soil! (Ta-Ha/6)."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- અબૂ બસીર કહે છે: એક માણસ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ની ખિદમતમાં આવ્યો અને કહ્યું: "હે અબા જઅફર (અલયહિસ્સલામ)! મને જણાવો કે તમારો પરવરદિગાર ક્યારથી અને કયા સમયથી છે?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તારા પર અફસોસ! એવા મૌજૂદ વિશે કહેવાય છે કે 'ક્યારથી અને કયા સમયથી અસ્તિત્વમાં આવ્યો' જે પહેલા નહોતો અને પછી અસ્તિત્વમાં આવ્યો હોય; જ્યારે કે મારો પરવરદિગાર હંમેશા અને તેની ચિષ્ટીના પ્રકાર વિશે કોઈ ચૂં ને ચરાં વગર જીવંત રહ્યો છે. અસ્તિત્વમાં આવવાની ક્રિયા તેના વિશે લાગુ પડતી નથી અને તેના હોવા વિશે પણ કેવી રીતે હોવાની કોઈ ચર્ચા નથી, તેને કોઈ સ્થાન નથી અને તે કોઈ વસ્તુમાં નથી અને કોઈ વસ્તુ પર સ્થિત નથી અને પોતાના માટે કોઈ સ્થાન બનાવ્યું નથી, ન તો કંઈક બનાવ્યા પછી શક્તિશાળી થયો અને ન તો કંઈક બનાવવા પહેલાં નબળો હતો અને ન તો વસ્તુઓ બનાવવા પહેલાં એકલતામાં હતો. અને જે બનાવવામાં આવેલી કોઈ વસ્તુ સાથે તેને સામ્યતા નથી અને મુલ્કની રચના પહેલાં તેના પર કુદરતથી ખાલી નહોતો અને તેના જવા પછી પણ તેનાથી ખાલી નહીં થાય. જ્યારે કોઈ જીવંત નહોતું ત્યારે તે જીવંત હતો, કંઈક બનાવવા પહેલાં તે કુદરત ધરાવતો બાદશાહ હતો અને અસ્તિત્વ બનાવ્યા પછી ઉચ્ચ મરતબાવાળો મહાન બાદશાહ હતો; તો તેના હોવાની કોઈ કૈફિયત નથી અને તેને હદ, અંદાજ, જગ્યા કે સ્થાન નથી અને તેને એવી કોઈ વસ્તુ દ્વારા ઓળખી શકાતું નથી જે તેને મળતી આવે, કારણ કે તેને કોઈ સમાન નથી અને લાંબા વખત સુધી બાકી રહેવાને કારણે તે વૃદ્ધ થતો નથી અને કોઈ વસ્તુના ડરથી બેહોશ થતો નથી અને કોઈ વસ્તુ તેને ડરાવતી નથી, બલ્કે બધી વસ્તુઓ તેના ડરથી બેહોશ થાય છે, જીવંત રહ્યો છે, એ રીતે નહીં કે કોઈ સમયે તેના પર જીવંત થવું આવ્યું હોય, રહ્યો છે, પરંતુ એવી રીતે નહીં કે વર્ણનમાં આવે, અને એવી કૈફિયત નથી કે જે મર્યાદિત અને જ્ઞાત હોય, અને એવો કોઈ પદચિહ્ન નથી કે જેને અનુસરી શકાય, અને એવું કોઈ સ્થાન નથી કે જે કોઈ વસ્તુ સાથે જોડાયેલું હોય, બલ્કે તે જીવંત છે જે ઓળખાય છે અને એવો બાદશાહ છે જેને હંમેશા કુદરત અને બાદશાહી રહી છે અને જે કંઈ ચાહ્યું તે જે રીતે ચાહ્યું તે રીતે બનાવ્યું અને તેને અંદાજી શકાતો નથી અને તે વિભાજિત થતો નથી અને નાબૂદ થશે નહીં, પહેલો હતો કૈફિયત વગર અને છેલ્લો છે કોઈ સ્થાન વગર [કે જેના વિશે પૂછવામાં આવે કે ક્યાં છે]. كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશવંત છે સિવાય કે તેનો ચહેરો]. સર્જન અને તદબીર [જગતની], તેની જ છે [અને તેના હુકમથી છે]! બરકતવાળો [અને અવિનાશી] છે તે અલ્લાહ જે જગતોનો પરવરદિગાર છે! (અઅરાફ/૫૪). તારા પર અફસોસ, હે સવાલ કરનાર! કલ્પનાઓ મારા પરવરદિગારને ઘેરી લેતી નથી અને શંકાઓ તેના પર ઉતરતી નથી અને કોઈ વસ્તુ તેની પડોશમાં નથી. બનાવો તેના પર ઉતરતા નથી અને તે જે કરે છે તેના માટે તેને પૂછવામાં આવતું નથી અને તે કોઈ વસ્તુ પર સ્થિત નથી અને હલકી કે ભારે ઊંઘ ક્યારેય તેને પકડતી નથી (બકરહ/૨૫૫). તેની જ છે તે જે આસમાનોમાં છે, અને જે જમીનમાં છે, અને જે તે બંનેની વચ્ચે છે, અને જે માટીની નીચે (છુપાયેલું) છે! (તાહા/૬)."

#6 همه چیز جز ذات [پاک] او فانی می‌شود Everything perishes except His Face તેની [પાક] ઝાત સિવાય દરેક વસ્તુ ફના થઈ જશે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

رَوَی خَالِدُ بْنُ نَجِیحٍ قَال دَخَلْنَا عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَقَالَ مَرْحَباً بِکُمْ وَ أَهْلًا وَ سَهْلًا وَ اللَّهِ إِنَّا لَنَسْتَأْنِسُ بِرُؤْیَتِکُمْ إِنَّکُمْ مَا أَحْبَبْتُمُونَا لِقَرَابَهًٍْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَکُمْ وَ لَکِنْ لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَالْحُبُّ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی غَیْرِ دُنْیَا أَصَبْتُمُوهَا مِنَّا وَ لَا مَالٍ أُعْطِیتُمْ عَلَیْهِ أَجَبْتُمُونَا فِی تَوْحِیدِ اللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَضَی عَلَی أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ أَهْلِ الْأَرْضِ فَقَالَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ وَ لَیْسَ یَبْقَی إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَه.

امام صادق (علیه السلام)- خالدبن‌نجیح روایت می‌کند: برامام صادق (علیه السلام) وارد شدیم. فرمود: «خوش آمدید شاد باشید و موفق! به خدا قسم ما به دیدار شما انس داریم شما ما را به واسطه‌ی خویشاوندی که بینمان باشد دوست نمی‌دارید. ولی برای خویشاوندی ما با پیامبر (صلی الله علیه و آله) است، این علاقه‌ی شما به واسطه‌ی پیامبر است نه برای بهره‌ای دنیوی که از ما ببرید. و نه مالی بر این محبّت به شما پرداخت شده شما دعوت ما را در راه یکتایی خدا که شریک ندارد پذیرفتید خداوند درباره‌ی ساکنین آسمان‌ها و زمین حکمی مقرر نموده فرموده: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ؛ همه چیز از بین می‌رود جز وجه پروردگار چیزی باقی نمی‌ماند مگر خدای یکتا که شریک ندارد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Khalid ibn Najih narrates: We came in upon Imam Sadiq (peace be upon him). He said: "Welcome, may you be glad and successful! By Allah, we take delight in meeting you. You do not love us because of any kinship between us and you, but rather because of our kinship with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). This affection of yours is on account of the Prophet (peace be upon him and his family), not for any worldly benefit you might gain from us, nor for any wealth paid to you for this love. You accepted our call to the oneness of Allah, who has no partner. Allah has decreed a ruling concerning the inhabitants of the heavens and the earth, saying: كُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Everything is perishable except His Face]; everything perishes except the Face of the Lord, and nothing remains except the One Allah, who has no partner."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખાલિદ બિન નજીહ રિવાયત કરે છે: અમે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયા. તમે ફરમાવ્યું: "આપનું સ્વાગત છે, ખુશ રહો અને સફળ થાઓ! અલ્લાહની કસમ, અમને તમને મળીને આનંદ થાય છે. તમે અમને એટલા માટે નથી ચાહતા કે અમારી અને તમારી વચ્ચે કોઈ સગપણ છે, બલ્કે અમારા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથેના સગપણને લીધે ચાહો છો. તમારો આ પ્રેમ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કારણે છે, અમારી પાસેથી કોઈ દુન્યવી લાભ મેળવવા માટે નથી, અને ન તો આ મુહબ્બત માટે તમને કોઈ માલ આપવામાં આવ્યો છે. તમે અમારી દઅવત સ્વીકારી અલ્લાહની એકતાના માર્ગ પર, જેનો કોઈ ભાગીદાર નથી. અલ્લાહે આસમાનો અને ઝમીનના રહેવાસીઓ વિશે એક હુકમ મુકર્રર કર્યો છે, ફરમાવ્યું: كُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશ પામનારી છે સિવાય તેના ચહેરાના]; દરેક વસ્તુ નષ્ટ થઈ જશે સિવાય પરવરદિગારના વજહના, કંઈ બાકી નહીં રહે સિવાય એક અલ્લાહના, જેનો કોઈ ભાગીદાર નથી."

#7 همه چیز جز ذات [پاک] او فانی می‌شود Everything perishes except His Face તેની [પાક] ઝાત સિવાય દરેક વસ્તુ ફના થઈ જશે

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

بِحَذْفِ الْإِسْنَادِ مَرْفُوعاً إِلَی سَلْمَانَ الْفَارِسِیِّ (رحمة الله علیه) قَال ... {قَالَ النَّصرَانِیّ} ... فَأَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: وَ ما قَدَرُوا اللهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِیعاً قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یُشْرِکُونَ فَإِذَا طُوِیَتِ السَّمَاوَاتُ وَ قُبِضَتِ الْأَرْضُ، فَأَیْنَ تَکُونُ الْجَنَّهًُْ وَ النَّارُ وَ هُمَا فِیهِمَا؟. قَالَ: فَدَعَا بِدَوَاهًٍْ وَ قِرْطَاسٍ ثُمَّ کَتَبَ فِیهِ: الْجَنَّهًَْ وَ النَّارَ، ثُمَّ دَرَجَ الْقِرْطَاسَ وَ دَفَعَهُ إِلَی النَّصْرَانِیِّ، وَ قَالَ لَهُ: أَ لَیْسَ قَدْ طَوَیْتُ هَذَا الْقِرْطَاسَ؟ قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: فَافْتَحْهُ فَفَتَحْتُهُ قَالَ: هَلْ تَرَی آیَهًَْ النَّارِ وَ آیَهًَْ الْجَنَّهًِْ أَ مَحَاهُمَا الْقِرْطَاسُ قَالَ: لَا. قَالَ: فَهَکَذَا فِی قُدْرَهًِْ اللَّهِ تَعَالَی إِذَا طُوِیَتِ السَّمَاوَاتُ وَ قُبِضَتِ الْأَرْضُ لَمْ تَبْطُلِ الْجَنَّهًُْ وَ النَّارُ کَمَا لَمْ تُبْطِلْ طَیُّ هَذَا الْکِتَابِ آیَهًَْ الْجَنَّهًِْ وَ آیَهًَْ النَّار فَأَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ مَا هَذَا الْوَجْهُ، وَ کَیْفَ هُوَ، وَ أَیْنَ یُؤْتَی، وَ مَا دَلِیلُنَا عَلَیْهِ. قَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) یَا غُلَامُ عَلَیَّ بِحَطَبٍ وَ نَارٍ، فَأَتَی بِحَطَبٍ وَ نَارٍ وَ أَمَرَ أَنْ تُضْرَمَ، فَلَمَّا اسْتَوْقَدَتْ وَ اشْتَعَلَتْ، قَالَ لَهُ یَا نَصْرَانِیُّ هَلْ تَجِدُ لِهَذِهِ النَّارِ وَجْهاً دُونَ وَجْهٍ. قَالَ لَا، حَیْثُمَا أَتَیْتُهَا فَهُوَ وَجْهٌ. قَالَ (علیه السلام) فَإِذَا کَانَتْ هَذِهِ النَّارُ الْمَخْلُوقَهًُْ الْمُدَبَّرَهًُْ فِی ضَعْفِهَا وَ سُرْعَهًِْ زَوَالِهَا لَا تَجِدُ لَهَا وَجْهاً فَکَیْفَ مَنْ خَلَقَ هَذِهِ النَّارَ وَ جَمِیعُ مَا فِی مَلَکُوتِهِ مِنْ شَیْءٍ أَجَابَهُ کَیْفَ یُوصَفُ بِوَجْهٍ أَوْ یُحَدُّ بِحَدٍّ، أَوْ یُدْرَکُ بِبَصَرٍ، أَوْ یُحِیطُ بِهِ عَقْلٌ، أَوْ یَضْبِطُهُ وَهْمٌ، وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیر.

امام علی (علیه السلام)- در حدیثی مرفوع از سلمان (رحمة الله علیه) نقل شده است: ... مرد نصرانی به امام علی (علیه السلام) عرض کرد: «مرا از این فرموده‌ی خداوند با خبر کن: آن‌ها خدا را آن گونه که شایسته است نشناختند، درحالی‌که تمام زمین در روز قیامت در قبضه اوست و آسمان‌ها پیچیده در دست او خداوند منزّه و بلندمقام است از شریک‌هایی که برای او می‌پندارند. ( زمر/۶۷ ) [جاثلیق پرسید:] هنگامی که آسمان‌ها بپیچد و زمین قبض شود، بهشت و جهنّم که داخل آسمان و زمین است کجا قرار می‌گیرد»؟ سلمان (رحمة الله علیه) گوید: «امام (علیه السلام) قلم و کاغذی خواست و در کاغذ نوشت: بهشت و جهنّم، پس از آن، کاغذ را پیچید و آن را به مسیحی داد و فرمود: «آیا این کاغذ را نپیچیدم»؟ جاثلیق گفت: «آری»، امام (علیه السلام) فرمود: «کاغذ را باز کن». جاثلیق کاغذ را باز کرد. امام (علیه السلام) فرمود: «آیا بهشت و جهنّم را می‌بینی؟ و آیا پیچاندن آن کاغذ، آن‌ها را از بین برده است»؟ جاثلیق گفت: «نه». امام فرمود: «قدرت خداوند هم، این‌گونه است. هنگامی که آسمان‌ها بپیچند و زمین گرفته شود، همانطور که پیچیدن این کاغذ بهشت و جهنّم را از بین نبرد، بهشت و جهنّم هم محو نمی‌شوند». جاثلیق گفت: «منظور از وجه در این سخن خداوند چیست: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ؛ چگونه است؟ کجا نزد او می توان رفت؟ و دلیل ما بر او چیست»؟ حضرت علی (علیه السلام) فرمود: «ای غلام، برای من هیزم و آتش بیاور». و دستو داد هیزم‌ها را روشن کنند، هنگامی که آتش شعله ور شد، امام (علیه السلام) به جاثلیق فرمود: «ای نصرانی، آیا می‌توانی وجهی خاص را برای این آتش پیدا کنی که با وجوه دیگر آن متفاوت باشد»؟ جاثلیق گفت: «نه، از هر طرف نگاه می‌کنم، تنها یک وجه است». امام فرمود: «اگر برای این آتش کوچک که شعله‌ور گردیده و به سرعت از بین می‌رود، وجهی نمی‌یابی، پس چگونه می‌باشد کسی که این آتش و همه موجودات را خلق کرده، با یک وجه توصیف شود و یا با یک حدّ و اندازه مشخص شود؟ یا با چشم دیده شود و یا با عقل درک شده و یا با هم تصوّر شود؟! خداوند بلند مرتبه می‌فرماید: هیچ چیز همانند او نیست و او شنوا و بیناست!. ( شوری/۱۱ )»

Imam Ali (peace be upon him): In a marfu hadith it is narrated from Salman (may Allah have mercy on him): ... The Christian man said to Imam Ali (peace be upon him): "Inform me about this saying of Allah: They did not recognise Allah as He deserves to be recognised, while the whole earth on the Day of Resurrection is in His grip and the heavens are folded in His right hand. Glorified is Allah and exalted above the partners they ascribe to Him. (Zumar/67) [The Jathaliq asked:] When the heavens are folded and the earth is grasped, where will Paradise and Hell — which are inside the heavens and the earth — be located?" Salman (may Allah have mercy on him) said: The Imam (peace be upon him) asked for a pen and paper and wrote on the paper: Paradise and Hell. Then he folded the paper and handed it to the Christian and said: "Did I not fold this paper?" The Jathaliq said: "Yes." The Imam (peace be upon him) said: "Open the paper." The Jathaliq opened the paper. The Imam (peace be upon him) said: "Do you see Paradise and Hell? And has folding that paper made them disappear?" The Jathaliq said: "No." The Imam said: "The power of Allah is also like this. When the heavens are folded and the earth is grasped, just as folding this paper did not make Paradise and Hell disappear, Paradise and Hell will not be effaced either." The Jathaliq said: "What is meant by 'wajh' (face) in this saying of Allah: كُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Everything is perishable except His Face]; how is it? Where can one go to Him? And what is our proof of Him?" Imam Ali (peace be upon him) said: "O boy, bring me firewood and fire." He ordered that the firewood be lit. When the fire blazed up, the Imam (peace be upon him) said to the Jathaliq: "O Christian, can you find one particular face for this fire that differs from its other faces?" The Jathaliq said: "No, from whichever side I look, it is but one face." The Imam said: "If for this small fire, which has blazed up and will quickly perish, you cannot find a [single distinctive] face, then how is it with the One who created this fire and all creatures — how can He be described with a face, or bounded by a limit, or perceived by sight, or encompassed by the intellect, or grasped by the imagination?! Allah the Exalted says: There is nothing like Him, and He is the All-Hearing, the All-Seeing. (Shura/11)"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક મરફૂઅ હદીસમાં સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)થી નકલ થયું છે: ... નસરાની માણસે ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "મને અલ્લાહના આ ફરમાન વિશે જણાવો: તેઓએ અલ્લાહને એવી રીતે ઓળખ્યો નહીં જેવી રીતે ઓળખવો જોઈએ, જ્યારે કિયામતના દિવસે આખી ઝમીન તેની મુઠ્ઠીમાં હશે અને આસમાનો તેના હાથમાં લપેટાયેલા હશે. અલ્લાહ પાક છે અને બુલંદ મરતબાવાળો છે તે ભાગીદારોથી જે તેઓ તેના માટે માને છે. (ઝુમર/૬૭) [જાસલીકે પૂછ્યું:] જ્યારે આસમાનો લપેટાઈ જશે અને ઝમીન કબ્ઝામાં લેવાશે, તો જન્નત અને જહન્નમ જે આસમાન અને ઝમીનની અંદર છે તે ક્યાં હશે?" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ કલમ અને કાગળ મંગાવ્યાં અને કાગળ પર લખ્યું: જન્નત અને જહન્નમ, ત્યાર બાદ કાગળને લપેટ્યો અને તે નસરાનીને આપ્યો અને ફરમાવ્યું: "શું મેં આ કાગળ લપેટ્યો નથી?" જાસલીકે કહ્યું: "હા." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કાગળ ખોલ." જાસલીકે કાગળ ખોલ્યો. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તું જન્નત અને જહન્નમને જુએ છે? અને શું તે કાગળના લપેટવાએ તેઓને નષ્ટ કર્યાં છે?" જાસલીકે કહ્યું: "નહીં." ઇમામે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કુદરત પણ આવી જ છે. જ્યારે આસમાનો લપેટાશે અને ઝમીન લેવાશે, જેમ આ કાગળના લપેટવાએ જન્નત અને જહન્નમને નષ્ટ ન કર્યાં, તેમ જન્નત અને જહન્નમ પણ મિટી નહીં જાય." જાસલીકે કહ્યું: "અલ્લાહના આ ફરમાનમાં વજહથી શું મુરાદ છે: كُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશ પામનારી છે સિવાય તેના ચહેરાના]; તે કેવો છે? તેની પાસે ક્યાં જઈ શકાય? અને તેના પર અમારી દલીલ શું છે?" હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "એ છોકરા, મારા માટે લાકડું અને આગ લાવ." અને હુકમ કર્યો કે લાકડાં સળગાવે. જ્યારે આગ ભડકી ઊઠી, ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ જાસલીકને ફરમાવ્યું: "એ નસરાની, શું તું આ આગ માટે એક ખાસ વજહ શોધી શકે છે જે તેના બીજા વજહોથી અલગ હોય?" જાસલીકે કહ્યું: "નહીં, હું જે તરફથી પણ જોઉં છું, ફક્ત એક જ વજહ છે." ઇમામે ફરમાવ્યું: "જો આ નાની આગ માટે, જે ભડકી છે અને જલદી નષ્ટ થઈ જશે, તું કોઈ [ખાસ] વજહ નથી શોધી શકતો, તો પછી તે કેવો છે જેણે આ આગ અને બધા મખ્લૂકને પેદા કર્યાં — તે એક વજહથી કેવી રીતે વર્ણવી શકાય, અથવા કોઈ હદ અને માપથી નિર્ધારિત કરી શકાય? અથવા આંખથી જોઈ શકાય, અથવા અક્લથી પામી શકાય, અથવા વહમથી કલ્પી શકાય?! અલ્લાહ બુલંદ મરતબાવાળો ફરમાવે છે: તેના જેવી કોઈ વસ્તુ નથી અને તે સાંભળનાર અને જોનાર છે! (શૂરા/૧૧)"

#8 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ قَالَ نَحْنُ.

امام صادق (علیه السلام)- کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ؛ ما وجه خداییم.

Imam Sadiq (peace be upon him): كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable but His Face]; we are the Face of Allah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશવંત છે સિવાય કે તેનો ચહેરો]; અમે અલ્લાહનો ચહેરો છીએ.

#9 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌حَمْزَهًْ قَالَ قَالَ أبوجَعفَر (علیه السلام) نَحْنُ الْوَجْهُ الَّذِی یُؤْتَی اللَّهُ مِنْهُ لَمْ نَزَلْ فِی عِبَادِهِ مَا دَامَ اللَّهُ لَهُ فِیهِمْ رَوِیَّهًٌْ فَإِذَا لَمْ یَکُنْ لَهُ فِیهِمْ رَوِیَّهًٌْ رَفَعَنَا إِلَیْهِ فَفَعَلَ بِنَا مَا أَحَبَّ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ مَا الرَّوِیَّهًُْ قَالَ الْحَاجَهًُْ.

امام باقر (علیه السلام)- ابوحمزه گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: ما وجه خداییم که خدا از طریق ما به بندگان خود رزق می‌دهد، ما همواره در میان بندگان خواهیم بود و هرگاه «رویّه» و صلاحی در بودنشان ندید ما را به جانب خود می‌برد و آنچه مایل باشد درباره ما انجام خواهد داد». گفتم: «فدایت شوم «رویّه» چیست»؟ فرمود: «حاجت و نیاز [یعنی تا خدا صلاح در بقای مردم بداند]».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Hamza said: Imam Baqir (peace be upon him) said: "We are the Face of Allah through whom Allah gives sustenance to His servants; we will always remain among His servants as long as Allah sees a rawiyya in their existence, and when He no longer sees a rawiyya in them, He will take us to Himself and do with us as He wishes." I said: "May I be your ransom, what is rawiyya?" He said: "Need [that is, as long as Allah sees benefit in the continuation of the people]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ હમ્ઝા કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અમે અલ્લાહનો ચહેરો છીએ કે જેના દ્વારા અલ્લાહ પોતાના બંદાઓને રિઝ્ક આપે છે, અમે હંમેશા બંદાઓની વચ્ચે રહીશું અને જ્યારે તેમનામાં 'રવિય્યહ' અને હિત ન જુએ ત્યારે અમને પોતાની તરફ લઈ લેશે અને અમારા વિશે જે ઇચ્છશે તે કરશે." મેં કહ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, 'રવિય્યહ' શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હાજત અને જરૂરિયાત [એટલે કે જ્યાં સુધી અલ્લાહ લોકોના બાકી રહેવામાં હિત જુએ]."

#10 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ أَتَی اللَّهَ بِمَا أُمِرَ بِهِ مِنْ طَاعَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَهُوَ الْوَجْهُ الَّذِی لَا یَهْلِک.

امام صادق (علیه السلام)- هرکه از راه اطاعت محمّد (صلی الله علیه و آله) که توسّط خدا به آن مأمور شده است به سوی خدا رود، همان وجهی است که نابود نمی‌گردد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever comes to Allah by way of obedience to Muhammad (peace be upon him and his family) — the obedience Allah commanded him with — he is the very Wajh (face) that does not perish.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની આજ્ઞાપાલનના માર્ગેથી — જેનો અલ્લાહે હુકમ આપ્યો છે — અલ્લાહ તરફ આવે, તે જ વજહ (ચહેરો) છે જે નષ્ટ થતો નથી.

#11 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ خثیمهًْ قَال سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ قَالَ دِینَهُ وَ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) دِینَ اللَّهِ وَ وَجْهَهُ وَ عَیْنَهُ فِی عِبَادِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِی یَنْطِقُ بِهِ وَ یَدَهُ عَلَی خَلْقِهِ وَ نَحْنُ وَجْهُ اللَّهِ الَّذِی یُؤْتَی مِنْهُ لَنْ نَزَالَ فِی عِبَادِهِ مَا دَامَتْ لِلَّهِ فِیهِمْ رَوِیَّهًٌْ قُلْتُ وَ مَا الرَّوِیَّهًُْ قَالَ الْحَاجَهًُْ فَإِذَا لَمْ یَکُنْ لِلَّهِ فِیهِمْ حَاجَهًٌْ رَفَعَنَا إِلَیْهِ فَصَنَعَ مَا أَحَبَّ.

امام صادق (علیه السلام)- خثیمه گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ پرسیدم. فرمود: «یعنی دینش [نابود نمی‌شود]. پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) دین خدا و وجه او و چشم خدا در میان مردم بودند و زبانی که با آن سخن می‌گوید و دست خدا در میان مردم بودند؛ ما وجه‌اللهِ هستیم که باید از جانب ما به خدا نزدیک شد. ما پیوسته در میان بندگان او هستیم تا زمانی که خداوند را به‌وجود مردم نظری است و صلاحی در وجود آن‌ها می‌بینند ولی وقتی چشم از وجود آن‌ها برداشت ما را به جانب خود می‌برد و آنچه بخواهد انجام می‌دهد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Khaythama said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the verse: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable but His Face]. He said: "That is, His religion [does not perish]. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and the Commander of the Faithful (peace be upon him) were the religion of Allah, His Face, and the eye of Allah among the people, and the tongue with which He speaks, and the hand of Allah among the people. We are the Wajh Allah (Face of Allah) through whom one must draw near to Allah. We remain among His servants as long as Allah has regard for the people and sees good in them; but when He withdraws His gaze from them, He takes us to Himself and does what He wills."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખસમા કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નષ્ટ થનારી છે સિવાય કે તેનો ચહેરો]. તમે ફરમાવ્યું: "એટલે કે તેનો દીન [નષ્ટ થતો નથી]. પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહનો દીન, તેનો ચહેરો, અને લોકોમાં અલ્લાહની આંખ હતા, અને એ જીભ જેનાથી તે બોલે છે, અને લોકોમાં અલ્લાહનો હાથ હતા; અમે વજહુલ્લાહ છીએ, જેમની બાજુથી અલ્લાહની નજીક જવું જોઈએ. અમે તેના બંદાઓમાં સતત રહીએ છીએ જ્યાં સુધી અલ્લાહની લોકોના અસ્તિત્વ પ્રત્યે નજર છે અને તેઓમાં ભલાઈ જુએ છે; પરંતુ જ્યારે તે તેમના પરથી નજર ફેરવી લે છે, ત્યારે અમને પોતાની તરફ લઈ જાય છે અને જે ઇચ્છે તે કરે છે."

#12 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَلَّامِ بْنِ الْمُسْتَنِیرِ قَال سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ قَالَ نَحْنُ وَ اللَّهِ وَجْهُهُ الَّذِی قَالَ وَ لَنْ نَهْلِکَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ بِمَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ مِنْ طَاعَتِنَا وَ مُوَالَاتِنَا فَذَلِکَ وَ اللَّهِ الْوَجْهُ الَّذِی هُوَ قَالَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ وَ لَیْسَ مِنَّا مَیِّتٌ یَمُوتُ إِلَّا وَ خَلَفُهُ عَاقِبَهًٌْ مِنْهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ.

امام باقر (علیه السلام)- سلّام‌بن‌مستنیر گوید: از امام باقر (علیه السلام) در مورد این آیه: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ پرسیدم. فرمود: «به خدا قسم ما وجه‌اللهِ هستیم که تا روز قیامت پایدار است. امری که خداوند در مورد ولایت و فرمانبرداری از ما نموده است معنی وجه‌اللّهی است که فرمود: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ؛ هرکدام از ما ائمّه بمیرد تا روز قیامت یک نفر از فرزندان او جانشینش می‌شود».

Imam Baqir (peace be upon him): Sallam ibn al-Mustanir said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about this verse: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable but His Face]. He said: "By Allah, we are the Wajh Allah (Face of Allah) that endures until the Day of Resurrection. The matter Allah has commanded regarding our wilayah (guardianship) and obedience is the meaning of the Wajh of Allah about which He said: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ; and whichever of us Imams dies, one of his descendants succeeds him until the Day of Resurrection."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સલ્લામ બિન મુસ્તનીર કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નષ્ટ થનારી છે સિવાય કે તેનો ચહેરો]. તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, અમે વજહુલ્લાહ છીએ જે કયામતના દિવસ સુધી કાયમ છે. જે હુકમ અલ્લાહે અમારી વિલાયત અને આજ્ઞાપાલન વિશે આપ્યો છે તે જ વજહુલ્લાહનો અર્થ છે જેના વિશે તેણે ફરમાવ્યું: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ; અને અમે ઇમામોમાંથી જે કોઈ મરી જાય, કયામતના દિવસ સુધી તેના સંતાનોમાંથી એક તેનો જાનશીન બને છે."

#13 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

أَبَا الصَّلْتِ قَالَ قُلْتُ لِعَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا (علیه السلام) ... یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) فَمَا مَعْنَی الْخَبَرِ الَّذِی رَوَوْهُ أَنَّ ثَوَابَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ النَّظَرُ إِلَی وَجْهِ اللَّهِ فَقَالَ (علیه السلام) یَا أَبَا الصَّلْتِ مَنْ وَصَفَ اللَّهَ بِوَجْهٍ کَالْوُجُوهِ فَقَدْ کَفَرَ وَ لَکِنَّ وَجْهَ اللَّهِ أَنْبِیَاؤُهُ وَ رُسُلُهُ وَ حُجَجُهُ (علیهم السلام) هُمُ الَّذِینَ بِهِمْ یُتَوَجَّهُ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِلَی دِینِهِ وَ مَعْرِفَتِهِ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ مَنْ عَلَیْها فانٍ وَ یَبْقی وَجْهُ رَبِّکَ وَ قَالَ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ فَالنَّظَرُ إِلَی أَنْبِیَاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ حُجَجِهِ (علیهم السلام) فِی دَرَجَاتِهِمْ ثَوَابٌ عَظِیمٌ لِلْمُؤْمِنِینَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ قَدْ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَنْ أَبْغَضَ أَهْلَ بَیْتِی وَ عِتْرَتِی لَمْ یَرَنِی وَ لَمْ أَرَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ قَالَ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ فِیکُمْ مَنْ لَا یَرَانِی بَعْدَ أَنْ یُفَارِقَنِی یَا أَبَا الصَّلْتِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَا یُوصَفُ بِمَکَانٍ وَ لَا یُدْرَکُ بِالْأَبْصَارِ وَ الْأَوْهَام.

امام رضا (علیه السلام)- اباصلت گوید: به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم: «ای پسر رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) معنی خبری که نقل می‌کنند: ثواب لا إِلهَ إِلَّا اللهُ؛ نگاه‌کردن به وجه خداست چیست»؟ فرمود: «اباصلت! هرکه خدا را به یکی از صورت‌ها تشبیه کند کافر است؛ وجه خدا، انبیا و پیامبران و حجّتهای خدایند، کسانی که به وسیله‌ی آن‌ها متوجّه به جانب خدا و دین و معرفت او می‌شوند خداوند در این آیه می‌فرماید: همه کسانی که روی آن [زمین] هستند فانی می‌شوند، و تنها ذات ذو الجلال و گرامی پروردگارت باقی می‌ماند! ( الرحمن/۲۷۲۶ )؛ و خداوند فرمود: کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ. نگاه‌کردن به انبیا و پیامبران و حجج الهی در درجاتی که دارند [و با فهم و درک مقام آنان]، برای مؤمنین در روز قیامت ثواب بزرگی دارد. پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) فرموده است: «هرکه با اهل‌بیت (علیهم السلام) و عترت من به دشمنی برخیزد نه مرا خواهد دید و نه در روز قیامت من او را می‌بینم [تا شفاعتش کنم]». و فرمود: «در میان شما کسانی هستند که پس از جدایی من [و مرگ من] دیگر مرا [در آن دنیا] نمی‌بینند. ای اباصلت! خدای تبارک‌وتعالی در هیچ مکانی وصف نمی‌شود و به دیده و وهم درک نمی‌شود».

Imam Rida (peace be upon him): Abu al-Salt said: I said to Imam Rida (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), what is the meaning of the report they narrate: 'The reward of لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ is looking at the Face of Allah'?" He said: "O Abu al-Salt, whoever likens Allah to one of the faces has disbelieved; the Face of Allah are His prophets, His messengers, and His proofs — those by means of whom one turns toward Allah, His religion and His knowledge. Allah says in this verse: 'All who are on it [the earth] shall perish, and only the Essence of your Lord, full of Majesty and Honour, shall remain!' (Al-Rahman/26–27); and Allah said: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ. Looking at the prophets, messengers and proofs of Allah in the ranks they hold [and grasping their station] is a great reward for the believers on the Day of Resurrection. The Prophet (peace be upon him and his family) said: 'Whoever bears enmity toward my Ahl al-Bayt (peace be upon them) and my progeny shall neither see me, nor shall I see him on the Day of Resurrection [to intercede for him].' And he (peace be upon him and his family) said: 'Among you are those who, after my parting [and my death], will no longer see me [in the hereafter].' O Abu al-Salt, Allah the Blessed and Exalted is not described by any place, nor grasped by sight or imagination."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબા સલ્ત કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના પુત્ર! એ ખબરનો અર્થ શું છે જે નકલ કરવામાં આવે છે: 'લા ઇલાહ ઇલ્લલ્લાહનો સવાબ અલ્લાહના ચહેરાને જોવો છે'?" તમે ફરમાવ્યું: "હે અબા સલ્ત! જે કોઈ અલ્લાહને કોઈ ચહેરા સાથે સરખાવે તે કાફિર છે; અલ્લાહનો વજહ તેના અંબિયા, પયગંબરો અને હુજ્જતો છે, જેમના દ્વારા અલ્લાહ, તેના દીન અને તેની મઅરેફત તરફ ફરવામાં આવે છે. અલ્લાહ આ આયતમાં ફરમાવે છે: 'જે કોઈ પણ તેના [ધરતી] પર છે તે ફાની થઈ જશે, અને માત્ર તમારા પરવરદિગારની ઝુલ જલાલ અને પ્રતિષ્ઠિત ઝાત બાકી રહેશે!' (અર્રહમાન/૨૬-૨૭); અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ. અલ્લાહના અંબિયા, પયગંબરો અને હુજ્જતોને તેમના દરજ્જાઓમાં [અને તેમના મકામની સમજ સાથે] જોવું, કયામતના દિવસે મોઅમેનો માટે એક મોટો સવાબ છે. પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું છે: 'જે કોઈ મારા અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ) અને મારી ઇતરત સાથે દુશ્મની કરે, તે ન મને જોશે અને ન કયામતના દિવસે હું તેને જોઈશ [કે તેની શફાઅત કરું].' અને તમે ફરમાવ્યું: 'તમારામાં એવા લોકો છે જે મારા વિદાય [અને મારા મરણ] પછી મને [આખેરતમાં] નહીં જુએ.' હે અબા સલ્ત! અલ્લાહ તબારક વ તઆલા કોઈ સ્થાનમાં વર્ણવવામાં આવતો નથી અને નજર અને કલ્પનાથી પકડમાં આવતો નથી."

#14 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ قَالَ کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا مَا أُرِیدَ بِهِ وَجْهُ اللَّهِ وَ وَجْهُ اللَّهِ عَلِیٌّ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ؛ هر چیزی نابود می‌شود مگر آنچه که از آن وجه‌الله قصد شده باشد و وجه‌الله همان علی (علیه السلام) است (ولایت علی (علیه السلام) شرط جاودانگی است).

Imam Sadiq (peace be upon him): كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable but His Face]; everything perishes except that by which the Wajh of Allah is intended, and the Wajh of Allah is Ali (peace be upon him) himself (the wilayah of Ali (peace be upon him) is the condition of eternity).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નષ્ટ થનારી છે સિવાય કે તેનો ચહેરો]; દરેક વસ્તુ નષ્ટ થાય છે સિવાય કે જેનાથી વજહુલ્લાહનો ઇરાદો હોય, અને વજહુલ્લાહ એ જ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે (અલી (અલયહિસ્સલામ) ની વિલાયત જ કાયમ રહેવાની શરત છે).

#15 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ: نَحْنُ الْمَثَانِی الَّذِی أَعْطَاهُ اللَّهُ نَبِیَّنَا مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ نَحْنُ وَجْهُ اللَّهِ نَتَقَلَّبُ فِی الْأَرْضِ بَیْنَ أَظْهُرِکُمْ وَ نَحْنُ عَیْنُ اللَّهِ فِی خَلْقِهِ وَ یَدُهُ الْمَبْسُوطَهًُْ بِالرَّحْمَهًِْ عَلَی عِبَادِهِ عَرَفَنَا مَنْ عَرَفَنَا وَ جَهِلَنَا مَنْ جَهِلَنَا وَ إِمَامَهًَْ الْمُتَّقِینَ.

امام باقر (علیه السلام)- وجه اللّهی که در جلو دیدگان شما روی زمین حرکت می‌کند ما (اهل بیت) هستیم، چشمان خداوند در میان مخلوقاتش هستیم، ما دستان گشاده خداوند برای بذل محبت بین بندگانش هستیم، هرکس ما را بشناسد، [حقیقت] ما را خواهد شناخت و هرکس [حقیقت] ما را نشناسد، ما را نشناخته و امامت از آن متّقین است.

Imam Baqir (peace be upon him): The Wajhullah [Face of Allah] that moves upon the earth before your eyes is us (the Ahl al-Bayt); we are the eyes of Allah among His creation; we are the outstretched hands of Allah bestowing love among His servants. Whoever knows us has known [the reality of] us, and whoever does not know [the reality of] us has not known us, and the imamate belongs to the Allah-fearing.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): વજહુલ્લાહ [અલ્લાહનો ચહેરો] જે તમારી આંખો સામે ધરતી પર ચાલે છે તે અમે (અહલેબૈત) છીએ, અમે તેની મખ્લૂકાત વચ્ચે અલ્લાહની આંખો છીએ, અમે તેના બંદાઓ વચ્ચે મોહબ્બત વહેંચવા માટે અલ્લાહના પ્રસારિત હાથો છીએ. જે અમને ઓળખે છે તેણે [અમારી હકીકતને] ઓળખી લીધી, અને જેણે [અમારી હકીકતને] ન ઓળખી તેણે અમને ન ઓળખ્યા, અને ઇમામત મુત્તકીઓ (પરહેજગારો) માટે છે.

#16 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ خَلَقَنَا فَأَحْسَنَ خَلْقَنَا وَ صَوَّرَنَا فَأَحْسَنَ صُوَرَنَا وَ جَعَلَنَا عَیْنَهُ فِی عِبَادِهِ وَ لِسَانَهُ النَّاطِقَ فِی خَلْقِهِ وَ یَدَهُ الْمَبْسُوطَهًَْ عَلَی عِبَادِهِ بِالرَّأْفَهًِْ وَ الرَّحْمَهًِْ وَ وَجْهَهُ الَّذِی یُؤْتَی مِنْهُ وَ بَابَهُ الَّذِی یَدُلُّ عَلَیْهِ وَ خُزَّانَهُ فِی سَمَائِهِ وَ أَرْضِهِ بِنَا أَثْمَرَتِ الْأَشْجَارُ وَ أَیْنَعَتِ الثِّمَارُ وَ جَرَتِ الْأَنْهَارُ وَ بِنَا یَنْزِلُ غَیْثُ السَّمَاءِ وَ یَنْبُتُ عُشْبُ الْأَرْضِ وَ بِعِبَادَتِنَا عُبِدَ اللَّهُ وَ لَوْ لَا نَحْنُ مَا عُبِدَ اللَّه.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند ما را به بهترین وجه آفرید و بهترین صورت را بخشید، ما را چشمان خود میان مردم و زبان‌گویا میان خلق و دست‌گشاده به رأفت و رحمت و وجهی که از آن جانب به خدا نزدیک شوند و دربی که به سوی خدا است و گنجینه‌ها در آسمان و زمین قرار داد؛ به برکت ما درخت میوه می‌دهد و میوه‌ها قابل استفاده می‌شود و جویها جاری می‌گردد و به برکت ما باران از آسمان می‌بارد و روئیدنیها می‌روید؛ به وسیله‌ی اطاعت از ما، مردم خداپرست شدند که اگر ما نبودیم مردم خداپرست نمی‌شدند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah created us in the best form and gave us the best shape, and He made us His eyes among the people, His speaking tongue among the creation, His outstretched hand of kindness and mercy, the face through which one draws near to Allah, the door that leads to Allah, and the treasuries in the heavens and the earth. Through our blessing the tree bears fruit and the fruits become fit to use, and streams flow, and through our blessing rain falls from the sky and vegetation grows; through obedience to us people became worshippers of Allah, for had we not been, people would not have worshipped Allah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે અમને શ્રેષ્ઠ રીતે પેદા કર્યા અને શ્રેષ્ઠ સૂરત આપી, અમને લોકો વચ્ચે પોતાની આંખો, મખ્લૂક વચ્ચે બોલતી ઝબાન, રઅફત અને રહમત સાથે પ્રસારિત હાથ, અને એવો ચહેરો બનાવ્યા જેના દ્વારા અલ્લાહની નજદીક પહોંચાય, અને એવો દરવાજો જે અલ્લાહ તરફ છે, અને આસમાનો તથા ધરતીના ખજાનાઓ બનાવ્યા; અમારી બરકતથી વૃક્ષો ફળ આપે છે અને ફળો ઉપયોગ યોગ્ય બને છે અને નહેરો વહે છે અને અમારી બરકતથી આસમાનમાંથી વરસાદ વરસે છે અને ઉગનારી વસ્તુઓ ઉગે છે; અમારી ઇતાઅત (આજ્ઞાપાલન) દ્વારા લોકો અલ્લાહની ઇબાદત કરનારા બન્યા, કે જો અમે ન હોત તો લોકો અલ્લાહની ઇબાદત કરનારા ન થાત.

#17 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَحْنُ حُجَّهًُْ اللَّهِ وَ نَحْنُ بَابُ اللَّهِ وَ نَحْنُ لِسَانُ اللَّهِ وَ نَحْنُ وَجْهُ اللَّهِ وَ نَحْنُ عَیْنُ اللَّهِ فِی خَلْقِهِ وَ نَحْنُ وُلَاهًُْ أَمْرِ اللَّهِ فِی عِبَادِه.

امام صادق (علیه السلام)- حجّت خدا در رسیدن به خدا و زبان خداوند و وجه خدا و چشم خدا در میان خلق او ما هستیم و ما عهده‌دار ولایت امر او در میان بندگانش هستیم.

Imam Sadiq (peace be upon him): We are the proof of Allah for reaching Allah, and the tongue of Allah, and the Face of Allah, and the eye of Allah among His creation, and we are the ones charged with the wilayah of His command among His servants.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ સુધી પહોંચવામાં અલ્લાહની હુજ્જત, અલ્લાહની ઝબાન, અલ્લાહનો ચહેરો, અને તેની મખ્લૂક વચ્ચે અલ્લાહની આંખ અમે છીએ, અને અમે તેના બંદાઓ વચ્ચે તેના અમ્રની વિલાયતના જવાબદાર છીએ.

#18 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فِی زیارهًْ القائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف): السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَجْهَ اللَّهِ الَّذِی لَا یَهْلِکُ وَ لَا یَبْلَی إِلَی یَوْمِ الدِّین.

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)- در زیارت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آمده: سلام بر تو ای وجه خدا! که نابود نمی‌شود و تا روز قیامت از بین نمی‌رود.

Imam Mahdi (may Allah hasten his noble relief): In the ziyarah of al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief) it has come: Peace be upon you, O Face of Allah! who does not perish and does not decay until the Day of Judgement.

ઇમામ મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ): કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની ઝિયારતમાં આવ્યું છે: સલામ હો તમારા પર, હે અલ્લાહના ચહેરા! જે નષ્ટ થતો નથી અને કયામતના દિવસ સુધી બરબાદ થતો નથી.

#19 چهره خدا؛ ولیّ The Face of Allah; the Wali અલ્લાહનું મુખ; વલી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُغِیرَهًِْ النَّضْرِیِّ قَال سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ فَقَالَ کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا مَنْ أَخَذَ الطَّرِیقَ الَّذِی أَنْتُمْ عَلَیْهِ.

امام صادق (علیه السلام)- حارث‌بن‌مغیره نصری گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد: کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ سؤال‌کردم. فرمود: «همه هلاک می‌شوند مگر کسانی که راه حق را انتخاب کنند که شما بر آن هستید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Harith ibn Mughira al-Nadri said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about كُلُّ شَیْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [Every thing is perishable but His Face]. He said: "All will perish except those who choose the path of truth upon which you are."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હારિસ બિન મુગીરહ નઝરી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને كُلُّ شَیْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [દરેક વસ્તુ નાશ પામનારી છે સિવાય કે તેનો ચહેરો] વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "સૌ નષ્ટ થશે સિવાય તે લોકો જેઓ હકનો માર્ગ પસંદ કરે, જેના ઉપર તમે છો."

#20 تعویذ Ta'wiz (amulet for protection) તઅવીઝ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

رَوَی الْبَیْهَقِیُّ فِی دَلَائِلِ النُّبُوَّهًِْ عَنْ أَبِی دُجَانَهًَْ وَ اسْمُهُ سِمَاکُ بْنُ خَرَشَهًَْ قَالَ شَکَوْتُ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنِّی نِمْتُ فِی فِرَاشِی فَسَمِعْتُ صَرِیراً کَصَرِیرِ الرَّحَی وَ دَوِیّاً کَدَوِیِّ النَّحْلِ وَ لَمَعَاناً کَلَمْعِ الْبَرْقِ فَرَفَعْتُ رَأْسِی فَإِذَا أَنَا بِظِلٍّ أَسْوَدَ یَعْلُو وَ یَطُولُ بِصَحْنِ دَارِی فَمَسِسْتُ جِلْدَهُ فَإِذَا هُوَ کَجِلْدِ الْقُنْفُذِ فَرَمَی فِی وَجْهِی مِثْلَ شَرَرِ النَّارِ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله)عَامِرْ دَارَکَ یَا أَبَا دُجَانَهًَْ ثُمَّ طَلَبَ دَوَاهًًْ وَ قِرْطَاساً وَ أَمَرَ عَلِیّاً (علیه السلام) أَنْ یَکْتُبَ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ هَذَا کِتَابٌ مِنْ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ (صلی الله علیه و آله) إِلَی مَنْ طَرَقَ الدَّارَ مِنَ الْعُمَّارِ وَ الزُّوَّارِ إِلَّا طَارِقاً یَطْرُقُ بِخَیْرٍ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ لَنَا وَ لَکُمْ فِی الْحَقِّ سَعَهًًْ فَإِنْ یَکُنْ عَاشِقاً مُولَعاً أَوْ فَاجِراً مُقْتَحِماً فَهَذَا کِتَابُ اللَّهِ یَنْطِقُ عَلَیْنَا وَ عَلَیْکُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا کُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّ رُسُلَنا یَکْتُبُونَ ما تَمْکُرُونَ اتْرُکُوا صَاحِبَ کِتَابِی هَذَا وَ انْطَلِقُوا إِلَی عَبَدَهًِْ الْأَصْنَامِ وَ إِلَی مَنْ یَزْعُمُ أَنَّ مَعَ اللهِ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُکْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ. حم لَا یُبْصِرُونَ حم عسق تَفَرَّقَ أَعْدَاءُ اللَّهِ وَ بَلَغَتْ حُجَّهًُْ اللَّهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ. فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللهُ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بیهقی در «دلائل‌النّبوهًْ» از ابودجانه که نامش سماک‌بن‌خرشه است روایت می‌کند که گفت: «من به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شکایت کردم از این‌که وقتی در بستر می‌خوابم، سوتی مانند سوت آسیاب و صدایی مانند صدای زنبور عسل می‌شنوم و درخشش نوری مانند نور رعد و برق می‌بینم [و از هول آن] از خواب بلند می‌شوم و یک چیز سیاه که بلند و دراز می‌شود و تمام محوطه خانه‌ام را می‌گیرد، می‌بینم، وقتی دست به پوستش می‌کشم گویا دست به پوست‌خارپشت می‌کشم و او چیزی مثل شعله‌های آتش به صورتم پرت می‌کند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: ای ابادجانه! خانه‌ات را تعمیر و بازسازی کن»؛ پس پیامبر (صلی الله علیه و آله) دستور داد تا قلم و کاغذ بیاورند و به علی (علیه السلام) فرمود که بنویسد: «به نام خداوند بخشنده مهربان؛ این نامه‌ای است از فرستاده پروردگار جهانیان به کسانی که وارد این خانه شده و آسایش آن را از سازندگان آن می‌گیرند و نه آن کسانی که برای امر خیری وارد آن خانه می‌شوند. پس از حمد خداوند؛ ما و شما در انتخاب حق، دستمان باز است [و اختیار داریم] حتّی اگر آن شخص عاشقی شیفته یا ستمگری مهاجم باشد، این کتاب خدا است که به حق با ما و شما سخن می‌گوید [و اعمال شما را بازگو می‌کند] ما آنچه را انجام می‌دادید می‌نوشتیم! ( جاثیه/۲۹ ). رسولان [فرشتگان] ما، آنچه نیرنگ می‌کنید [و نقشه می‌کشید]، می‌نویسند!» ( یونس/۲۱ ) صاحب این نامه‌ام را رها کنید و به دنبال بت‌پرستان و آنان که می‌پندارند با خدا معبود دیگری است بروید؛ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُکْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ به حق آیه حم* عسق ( شوری/۲۱ ) پراکنده شوید ای دشمنان خدا! من حجّت خدا را به شما رساندم و لا حول و لا قوهًْ الا باللَّه العلی العظیم. خداوند، شر آن‌ها را از تو دفع می‌کند و او شنونده و داناست. ( بقره/۱۳۷ )».

The Prophet (peace be upon him and his family): Bayhaqi in Dala'il al-Nubuwwah narrates from Abu Dujanah, whose name is Simak ibn Kharashah, who said: "I complained to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) that when I sleep in my bed, I hear a whistling like the whistling of a mill and a buzzing like the buzzing of bees, and I see the flashing of a light like the light of lightning, [and out of fear] I rise from sleep and see a black thing that grows tall and long and fills the entire courtyard of my house. When I stroke its skin, it is as though I am stroking the skin of a hedgehog, and it hurls at my face something like sparks of fire. The Prophet (peace be upon him and his family) said: 'O Abu Dujanah! Repair and rebuild your house.' Then the Prophet (peace be upon him and his family) ordered a pen and paper to be brought and told Ali (peace be upon him) to write: 'In the name of Allah, the Compassionate, the Merciful. This is a letter from the Messenger of the Lord of the Worlds to those who enter this house and disturb its peace from its inhabitants, and not to those who enter it for a good purpose. After the praise of Allah: we and you have latitude in choosing the truth [and we have free will]. Even if that person is an infatuated lover or an assaulting oppressor, this is the Book of Allah which speaks with the truth about us and you [and recounts your deeds]: إِنَّا کُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ [Indeed We used to have written down what you were doing] (Jathiyah/29). إِنَّ رُسُلَنا یَکْتُبُونَ ما تَمْکُرُونَ [Indeed Our messengers (the angels) write down what you plot] (Yunus/21). Leave the bearer of this letter of mine and go after the idolaters and those who imagine that there is another god with Allah; لا إِلهَ إِلَّا هُوَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُکْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ [There is no god but He, everything is perishable except His countenance; His is the Judgement, and to Him you shall be brought back]. By the truth of the verse حم * عسق (Shura/2, 1) — disperse, O enemies of Allah! I have conveyed to you the proof of Allah, and there is no power and no strength except in Allah, the Most High, the Most Great. Allah will suffice you against them, and He is the All-Hearing, the All-Knowing (Baqarah/137).'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): બયહકીએ "દલાઇલુન્નુબુવ્વહ"માં અબૂ દુજાનહ, જેમનું નામ સિમાક બિન ખરશહ છે, થી રિવાયત કરી છે કે તેમણે કહ્યું: "મેં અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરિયાદ કરી કે જ્યારે હું મારા બિસ્તર પર સૂઉં છું, ત્યારે ચક્કીના અવાજ જેવો સિસકારો અને મધમાખીના ગુંજારવ જેવો અવાજ સાંભળું છું અને વીજળીના ચમકારા જેવા પ્રકાશની ઝલક જોઉં છું [અને તેની ભયાનકતાથી] જાગી ઊઠું છું અને એક કાળી વસ્તુ જે લાંબી અને ઊંચી થઈને મારા ઘરની આખી જગ્યાને ઘેરી લે છે, જોઉં છું. જ્યારે તેની ચામડી પર હાથ ફેરવું છું, તો જાણે શાહુડી (કાંટાળા પ્રાણી)ની ચામડી પર હાથ ફેરવતો હોઉં અને તે અગ્નિની જ્વાળાઓ જેવી કોઈ વસ્તુ મારા ચહેરા પર ફેંકે છે." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: 'હે અબૂ દુજાનહ! તમારા ઘરની મરમ્મત અને પુનર્નિર્માણ કરો.' પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) આદેશ આપ્યો કે કલમ અને કાગળ લાવવામાં આવે અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું કે લખો: 'અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે. આ એક પત્ર છે જગતોના પાલનહારના પ્રેષક તરફથી તે લોકોને જેઓ આ ઘરમાં પ્રવેશ કરે છે અને તેના રહેવાસીઓ પાસેથી તેની શાંતિ છીનવી લે છે, અને તેઓ નહીં જેઓ કોઈ સારા કાર્ય માટે તેમાં પ્રવેશ કરે છે. અલ્લાહની હમ્દ પછી: અમે અને તમે હકની પસંદગીમાં સ્વતંત્ર છીએ [અને અધિકાર ધરાવીએ છીએ]. જો તે વ્યક્તિ મોહિત આશિક હોય કે હુમલો કરનાર ઝાલિમ, આ અલ્લાહનો કિતાબ છે જે અમારા અને તમારા વિષે હકથી બોલે છે [અને તમારા આમાલને પ્રગટ કરે છે]: إِنَّا کُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ [ખરેખર અમે જે તમે કરતા હતા તેને લખાવી લેતા હતા] (જાસિયહ/29). إِنَّ رُسُلَنا یَکْتُبُونَ ما تَمْکُرُونَ [ખરેખર અમારા રસૂલો (ફરિશ્તાઓ) જે તમે યુક્તિ કરો છો તેને લખે છે] (યૂનુસ/21). મારા આ પત્રના ધારકને છોડી દો અને બુત-પરસ્તો પાછળ જાઓ અને તેઓ પાછળ જેઓ સમજે છે કે અલ્લાહ સાથે બીજો કોઈ મઅબૂદ છે; لا إِلهَ إِلَّا هُوَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُکْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ [તેના સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી, દરેક વસ્તુ નાશવંત છે સિવાય તેના ચહેરા (ઝાત)ના; હુકમ તેનો છે, અને તેની તરફ જ તમને પાછા ફેરવવામાં આવશે]. حم * عسق (શૂરા/2, 1)ની આયતના હકે — વિખેરાઈ જાઓ, હે અલ્લાહના દુશ્મનો! મેં તમને અલ્લાહની હુજ્જત પહોંચાડી દીધી, અને લા હવ્લ વ લા કુવ્વત ઇલ્લા બિલ્લાહિલ અલિય્યિલ અઝીમ. અલ્લાહ તેમનાં અનિષ્ટ તારાથી દૂર કરશે, અને તે સાંભળનાર અને જાણનાર છે (બકરહ/137).'"